Tuesday, August 19, 2008

မူဆာရက္နူတ္ထြက္ျပီးပါကစၥတန္အေျခအေန



ကုိယ္ရံေတာ္ ေလးသန္းနဲ႔ဘုရင္

ျမေၾကးမံု
အေမ့သားအသက္က ၁ ရက္၊ ဒါေပမယ့္ သူလဲ ဒုကၡသည္

ျမန္မာျပည္မွာ အစုိးရလုပ္ရတာ ဘာမွ ရွက္စရာ မ်က္ႏွာပူစရာ မလုိပါလား။

လူသိန္းနဲ႔ခ်ီ ေသသြားတဲ့ မုန္တုိင္းၾကီးစဲလုိ႔ ႏွစ္ပတ္ေက်ာ္ ၾကာမွ လူျမင္ကြင္းကုိ ေသြးေအးေအးနဲ႔ ထြက္လာတဲ့ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔၏ ႏုိင္ငံေတာ္အၾကီးအကဲၾကီးကုိ ျမင္ရတယ္။ ရြက္ဖ်င္တဲေတြေရွ႕မွာ တန္းစီရပ္ျပီး လက္အုပ္ေလးေတြ ခ်ီေနရတဲ့ ဒုကၡသည္ေတြေရွ႔မွာ။ “ဧရာ၀တီ ျမစ္ထဲမွာ အပုပ္နံ႔ေတြ လႈိင္ေနျပီ”၊ “ႏြံထဲ ဒုိက္ထဲက အေလာင္းေတြ ခုထိ မဆယ္ရေသးဘူး”၊ “ေရပုပ္ေတြပဲ ခပ္ေသာက္ေနရတယ္၊ ၀မ္းေရာဂါ ျဖစ္ကုန္ျပီ”ဆုိတဲ့ အသံေတြ ရက္ဆက္ ၾကားေနရတုန္းက ခမ်ာ ဘယ္မ်ား ေရာက္ေနပါလိမ့္။

နင္တုိ႔ေတြေတာ့ ဘဲဥ အလံုး ၁၀၀၀ ကုိ ခ်ဥ္ဟင္းခ်က္ျပီး လူ ၂၀၀၀ စာ ရေအာင္ တေယာက္တျခမ္း ေ၀ရင္ ေကာင္းမလား၊ ပြားျပီး ပြတက္လာေအာင္ ဆုိဒါထည့္ေၾကာ္ျပီး လူတေယာက္ ၾကက္ဥေၾကာ္္ တဖဲ့စီပဲ ထမင္းေပၚ ပံုေကၽြးရေကာင္းမလား မနက္မနက္ဆုိ စဥ္းစားရင္း ေခါင္းေျခာက္ေနၾကျပီလား။ “မယံုမရွိနဲ႔၊ ၀က္သား အခ်ိန္ ၂၀ ကုိ လူ ၂၀၀၀ စာ ေကၽြးႏုိင္တယ္ဟဲ့”ေျပာေတာ့ တပိႆာကုိ လူ ၁၀၀ ႏႈန္း ဘယ္လုိမ်ား ေလာက္ေအာင္ ေကၽြးပါလိမ့္လုိ႔ ငါ လုိက္မမီ ျဖစ္ရေသးတယ္။ လက္သည္းခြံေလာက္ အတံုးေသးေသးေလး ေတြ ညီေအာင္ တံုးနည္းတုိ႔၊ ဟင္းအႏွစ္မ်ားလာေအာင္ ၾကက္သြန္င႐ုတ္သီး မ်ားမ်ား ေထာင္းထည့္နည္းတုိ႔၊ အသားဟင္းခ်က္ရင္ အာလူး မျဖစ္မေန ေရာနည္းတုိ႔ နင္တုိ႔ ေယာက္်ားေလးေတြ တသက္လံုး စိတ္မ၀င္စားခဲ့တဲ့့ မီးဖုိေခ်ာင္အတတ္ေတြ ခုမွ နာဂစ္ေက်းဇူးနဲဲ႔ တဖက္ကမ္းခတ္ကုန္ေရာေပါ့။

“ဆန္က တအိတ္ ၂ေသာင္းရွစ္ေထာင္ထိေတာ့ ျပန္က်သြားျပီ။ ဒါလဲ ေ၀ရတာ မေလာက္ေတာ့ ကယ္ဆယ္ေရးဆန္ပဲ ေသာင္းရွစ္ေထာင္နဲ႔ ျပန္၀ယ္ျပီး တအိမ္ေထာင္ ၄ ဘူးေလာက္စီ လုိက္ေ၀ေတာ့မယ္။ သူတုိ႔ျပန္ေရာင္းတဲ့ ကယ္ဆယ္ေရးဆန္က နီတယ္၊ ၾကမ္းတယ္၊ အက်ိဳးအေၾကမ်ားတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေစ်းေပါေပါနဲ႔ ရဖုိ႔ အေရးၾကီးတယ္။ ေ၀ရတာ မေလာက္လြန္းလုိ႔”

“ေရသန္႔ဆုိတာ ခ်ိဳလဲ မခ်ိဳဘူးတဲ့။ ေရသန္႔ဘူးေတြ ေ၀ေတာ့ ေသာက္တဲ့ ေတာသားၾကီးေတြက အံ့ၾသျပီး ျပန္ေျပာတယ္။ ျမိဳ႕မွာ ပုိက္ဆံေပး ၀ယ္ ေသာက္ၾကတဲ့ ဘူးသြတ္ေရဆုိေတာ့ သူတုိ႔ေသာက္ေနက် ႐ုိး႐ုိးေရနဲ႔ အရသာ ကြာမယ္ ထင္ၾကတာ။ သူတုိ႔ တသက္လံုး မေသာက္ဖူးဘူးေလ”

“ဒီေန႔ ထမင္းဟင္းသြားေ၀တဲ့ ရြာက ဘယ္သူ႔ၾကည့္ၾကည့္ ပိန္ေျခာက္ေနတာပဲ။ သားတုိ႔ ေနာက္ရက္လဲ လာပါဦးတဲ့။ ဘာမွ ျပန္မေျပာဘဲ ထြက္လာခဲ့ရတယ္။ ငတ္ေနတဲ့ ရြာေတြက အမ်ားၾကီး။ အလွည့္္နဲ႔ သြားေ၀ရဦးမွာ။ ေနာက္ရက္ေတြလဲ သူတုိ႔ ေမွ်ာ္ေနမယ္ဆုိတာ သိေတာ့ သိတယ္။ ဒါေပမယ့္...”

“သူတုိ႔ေတာင္ယာေတြ အကုန္ေရလႊမ္းကုန္တာ။ ေရက်သြားေတာ့ စားလုိ႔ရတဲ့ အပင္မွန္သမွ် ဘာမွ မက်န္ေတာ့ဘူး။ စားစရာက မရွိဘူးဆုိ ဘာမွကုိ မရွိတာ။ ဆား မရွိဘူး။ ဆီမရွိဘူး။ ဆန္မရွိဘူး”

ဖုန္းထဲက နင္တုိ႔ ညည္းသံေတြကို နားေထာင္ရင္း “သဘာ၀ေဘး ဒုကၡသည္မ်ားအတြက္ အၾကံေပးခ်က္ လမ္းညႊန္“ေတြကုိ နင္တုိ႔ဆီ ပုိ႔မေပးေတာ့ဘူးလုိ႔ ဆံုးျဖတ္လုိက္တယ္။ အေမရိကားက ကက္တရီးနား မုန္တုိင္းေဘး ဒုကၡသည္မ်ိဳးေတြအတြက္ လိုအပ္မယ့္ အၾကံေပးစကားေတြ ဟာ ငါတုိ႔ ျမန္မာျပည္နဲ႔ ဘာမွ မဆုိင္ေသးမွန္း သိလုိက္ျပီ။ ဒီအညႊန္းေတြထဲကအတုိင္း ေရေခၽြတာတဲ့အေနနဲ႔ ဟဲယားစပေရးဘူးခြံတုိ႔၊ ေဘာ္ဒီစပေရး ဘူးခြံတုိ႔ထဲ ေရထည့္ျပီး ကုိယ္ကုိ ျဖန္းပါဆုိရင္ ဒါေတြ တသက္လံုး မသံုးဘူးတဲ့ သူေတြက ဒီဘူးခြံေတြ ဘယ္က လုိက္ရွာရမလဲမသိ ျဖစ္ကုန္မယ္။ အဲဒါေတြက မုန္႔နာမည္ေတြလား ျပန္ေတာင္ အေမးခံရႏုိင္တဲ့ကိစၥ။ ဆပ္ျပာရွားရင္ မုတ္ဆိတ္ရိတ္တဲ့ ကရင္မ္တုိ႔၊ ခႏၶာကိုယ္လိမ္းတဲ့ ကရင္မ္တုိ႔ကုိ ဆပ္ျပာအစားထုိး သံုးႏုိင္တဲ့အေၾကာင္းေရာ ဒီပစၥည္းေတြ ေမြးကတည္းက တခါမွ မျမင္ဖူးတဲ့ သူေတြကုိ ဘယ္လုိ သြားေျပာရမလဲ။ ဒုကၡသည္ေတြကုိ စိတ္ဖိစီးမႈေတြ သက္သာေစတဲ့ သၾကားလံုးတုိ႔၊ ေခ်ာကလက္တုိ႔ ေ၀ေပးသင့္တယ္ ဆုိရင္ေတာ့ ေစ်းအေပါဆံုး ဆန္ၾကမ္းကုိေတာင္ တအိမ္ေထာင္ ႏုိ႔ဆီဘူး သံုးေလးလံုးစာပဲ မ်က္ႏွာပူပူနဲ႔ မေလာက္မင လုိက္ေ၀ေနရတဲ့ နင္တုိ႔ေတြက “အဲဒါေတြ နင္ပဲမ်ိဳ”လုိ႔ ငါ့ကုိ ေမတၱာပုိ႔လိမ့္မယ္။

ျပည္တြင္းစစ္နဲ႔ ငတ္မြတ္ေခါင္းပါးေဘးေၾကာင့္ ဖြတ္ဖြတ္ေက်ေနတဲ့ ဆုိမာလီမွာ မယ္မယ္ရရ အစုိးရ မရွိေတာ့တာ ၁၀ ႏွစ္ေက်ာ္ျပီတဲ့။ “စစ္ပြဲမရွိရင္ ငါတုိ႔ႏုိင္ငံက အရမ္းေနလုိ႔ေကာင္းတာ”လုိ႔ တမ္းတမ္းတတ ညည္းေနက် ဆုိမာလီသူ ငါ့သူငယ္ခ်င္းေတြ ေျပာဖူးတယ္။ ဒီအတုိင္းဆုိ ငါတုိ႔ျမန္မာႏုိင္ငံကေတာ့ သူတုိ႔နဲ႔ ေျပာင္းျပန္ တတုိင္းျပည္လံုး အစုိးရေတြ ျဖစ္ကုန္ျပီ။ ကယ္ဆယ္ေရး၀န္ၾကီး၊ ျပန္လည္ ေနရာခ်ထားေရး၀န္ၾကီး၊ စားနပ္ရိကၡာ ေထာက္ပံ့ေရး၀န္ၾကီး၊ ေရအရင္းအျမစ္ဆုိင္ရာ ၀န္ၾကီး ဆုိျပီး အခ်င္းခ်င္း ေနာက္ေျပာင္ေခၚရင္း အထုပ္ၾကီးအထုပ္ငယ္ေတြ၊ ေရသန္႔ဘူးေတြ ထမ္းျပီး မုန္တုိင္းထိသြားတဲ့ အရပ္ေတြကုိ ဆင္းေနၾကတဲ့ လူေတြကုိ အစုိးရ ဆုိတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြ ဘယ္လုိမ်က္ႏွာနဲ႔ ရင္ဆုိင္ပါလိမ့္။ အင္းေလ... ရင္မဆုိင္ခ်င္လုိ႔ပဲ သူတုိ႔ ေရွာင္ေနၾကတာေပါ့။ တျခားႏုိင္ငံမွာ ဒီလုိသြားလုပ္ရင္ ျပဳတ္သြားတာ ၾကာျပီလုိ႔ ၾကိမ္းမိရင္ “ဒါ ျမန္မာျပည္ေလ”လုိ႔ အေၾကာင္သား ၾကည့္ျပီး ျပန္ေျပာမယ္ထင္တယ္။

ကုလသမဂၢၾကီးရဲ႕ အတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ တေယာက္လံုးလဲ ျမန္မာျပည္က ႏုိင္ငံ့အၾကီးအကဲဆုိတဲ့ သူနဲ႔ေတြ႔မွ မရႈမလွ ခံရေတာ့တာပဲ။ “က်ေနာ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးၾကီး သန္းေရႊနဲ႔ ဖုန္းဆက္စကားေျပာခြင့္ ရဖုိ႔ အၾကိမ္ၾကိမ္ ၾကိဳးစားပါတယ္။ မေအာင္ျမင္ဘူး”တဲ့။ ေဂ်ာ့ဒဗလ်ဴဘုရွ္တုိ႔၊ ေဂၚဒြန္ဘေရာင္းတုိ႔နဲ႔ စကားေျပာခ်င္ရင္ ဘယ္တုန္းကမွ ေအာက္မက်ခဲ့ရဖူးတဲ့ ဘန္ကီမြန္းခမ်ာ ေျပာရွာတယ္။ ကယ္ဆယ္ေရးပစၥည္းေေတြ လက္ခံပါမယ့္အေရး အထပ္ထပ္ ေတာင္းပန္ေနရတဲ့ ႏုိင္ငံတကာက သမၼတေတြ၊ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ေတြ ဘ၀ေရာ ဘာထူးလဲ။ ငါတုိ႔အတြက္ကေတာ့ ျမန္မာျပည္မွာ ေပၚထြန္းခဲ့တဲ့ အစုိးရတခုဟာ ကမၻာ့ေခါင္းေဆာင္ေတြကုိ ဒီလုိ ႏုိင္ခ်င္တုိင္း ႏုိင္ဖူးတဲ့အေၾကာင္း ေနာက္လာေနာင္သားေတြကုိ ျပန္ေျပာျပရတာေပါ့ေလ။

“ပစၥည္းေတြကုိ ကုိယ္တုိင္ လာမေ၀ပါနဲ႔၊ ရပ္ကြက္ ကယ္ဆယ္ေရးစခန္းမ်ားသုိ႔ လာေရာက္ အပ္ႏွံၾကပါ”ဆုိတဲ့ ႏႈိးေဆာ္စာေတြ နင္တုိ႔ မိတၱဴဆြဲျပီး အီးေမးနဲ႔ ပုိ႔ေပးလုိ႔ ဖတ္ရပါတယ္။ “ဒုကၡသည္ေတြဟာ ဒီပစၥည္းေတြကုိ ေမွာင္ခုိေစ်းကေန ျပန္၀ယ္ႏုိင္ဖုိ႔ တျပားမွ မရွိေတာ့လုိ႔ ကိုယ္တုိင္ပဲ ေ၀ခဲ့ပါရေစ”လုိ႔သာ ေျပာလုိက္ၾကပါေတာ့။ ဒီလုိ လာေ၀ေနရင္ လူေတြ သူေတာင္းစား ျဖစ္ကုန္မယ္တဲ့။ အင္း မွန္ေပတယ္။ သူတုိ႔သိမ္းျပီး ေအာက္ေစ်းနဲ႔ ျပန္ေရာင္းတာ ၀ယ္စားရင္ သူေတာင္းစား မဟုတ္ေတာ့ဘူးေပါ့။

မုိးက်လာျပီဆုိေတာ့ ဒုကၡသည္ေတြအတြက္ ျခံဳစရာေစာင္နဲ႔ အမုိးမုိးဖုိ႔ တာရပတ္္စေတြ လိုတယ္တဲ့။ အိမ္မုိးဖုိ႔ ထုိင္းက လွဴတဲ့ သြပ္ျပားေတြေတာ့ ေရာင္းစားလုိ႔ က်န္မွ က်န္ေသးရဲ႕လားမသိ။ ျခံဳဖုိ႔ေစာင္ကေတာ့ ႏုိင္ငံတကာက လွဴတဲ့ ပစၥည္းေတြ ျပန္ေရာင္းတဲ့ ေနရာေတြမွာ နင္တုိ႔ လုိက္၀ယ္ရင္ ရမွာပါ။ ေလယာဥ္ေပၚက ခ်ျပီးကတည္းက ပုိ႔ထားတဲ့ ဂုိေဒါင္ေတြမွာ တုိးတုိးတိတ္တိတ္ ေျပာျပီး ၀ယ္လဲ ရတယ္ဆုိ။ ဒါလဲ ေကာင္းတာပဲ။ ပင္ရင္းဒုိင္ၾကီးက ၀ယ္ေတာ့ ေစ်းသက္သာတာေပါ့။

ဒုကၡသည္ေတြအတြက္ ေဆးေလး၀ါးေလး ၀ယ္ေပးဖုိ႔ ရွည္ျပီး ငါ အၾကံေပးမိေတာ့ “စားဖုိ႔ဆန္က အဓိကပဲ။ ဆန္၀ယ္ေပးဖုိ႔ ပုိက္ဆံထဲက ေဆးဖုိး မဖဲ့ႏုိင္ဘူး”လုိ႔ နင္တုိ႔ လက္ေတြ႔က်က် ျပန္ေျဖတယ္။ တျခားသူငယ္ခ်င္းတေယာက္က သူ႔ေငြနဲ႔ ဆပ္ျပာနဲ႔ သြားတုိက္ေဆးေတြ ရသေလာက္ ၀ယ္လွဴေပးဖုိ႔ ေျပာတုန္းကလဲ “စားလုိ႔မရတဲ့ ပစၥည္းေတြအေၾကာင္း ဒီအခ်ိန္ လာမေျပာရင္ ေကာင္းမယ္။ ခုေန ထမင္းမစားရမွ ေသမွာ။ ပါးစပ္ေတြ ကုိယ္ေတြ နံေဟာင္ေန႐ံုနဲ႔ လူမေသေသးဘူး”တဲ့။ ပိန္ခ်ံဳးေနတဲ့ ဗုိက္ပူနံကား ကေလးေတြ၊ မ်က္တြင္းေဟာက္က်ေနတဲ့ အဘုိးၾကီး အမယ္ၾကီးေတြ လူ႔ဘ၀ထဲက ထြက္မသြားရေအာင္ စုေဆာင္းလုိ႔ ရသမွ် စားေရရိကၡာနဲ႔ တားေနရတဲ့ နင္တုိ႔ စကားေတြဟာ တခ်က္တခ်က္ မခ်ိဳသာႏုိင္ေတာ့တာ ငါ နားလည္ပါတယ္။ “မုိးရြာထဲမွာ ဒုကၡသည္ေတြကုိ အက်ႌပါ ခၽြတ္ေပးခဲ့ရလုိ႔ ျပန္လာေတာ့ အမ်ိဳးသမီးေတြပဲ အက်ႌ ျပန္ပါတယ္။ သြားေ၀တဲ့ ေယာက်္ားမွန္သမွ် ကုိယ့္အိမ္ေပၚ ကုိယ္ျပန္တက္ေတာ့ အကႌ်ၤကၽြတ္ခ်ည္းပဲ“လုိ႔ ေျပာျပတုန္းကေတာ့ နင္တုိ႔ ရယ္ႏုိင္ၾကေသးတယ္။

ဒီေလာက္ ၀ုန္းဒုိင္းၾကဲေနတာေတာင္ ၾကပ္ေျပးက မထြက္တမ္း ဂူေအာင္းေနတဲ့ တေယာက္ကုိ နင္တုိ႔ စိတ္ဆုိးၾကမယ္ထင္တာ။ ျမန္မာျပည္ထဲက နင္တုိ႔ေတြကေတာ့ “ဒါမ်ိဳး ႐ုိး...ဟုိးဟုိးေနျပီ”ဆုိတဲ့ ပံုစံအျပည့္္နဲ႔။ လူေတြ ေသျပီး ႏွစ္ပတ္ေက်ာ္မွ ၀မ္းနည္းေၾကကြဲျခင္း သံုးရက္ အူေၾကာင္ေၾကာင္ ေၾကညာေတာ့လဲ နင္တုိ႔ စိတ္မ၀င္စားအားဘူး။ “အာလူးတပိႆာ ၅၀၀ တဲ့။ အိတ္လုိက္၀ယ္ျပီး တအိမ္ေထာင္ ေလးငါးလံုးရရ ေ၀ေပးရင္ ေကာင္းမယ္”၊ “ပုစြန္ေျခာက္ေတြ ငါးေျခာက္ေသးေသးေလးေတြ ေလးငါးအိတ္ စု၀ယ္ျပီး င႐ုတ္သီးနဲ႔ ေၾကာ္ရေအာင္။ ဆာလာအိတ္ေတြနဲ႔ သယ္သြားျပီး ေ၀ရင္ ႏွစ္ရြာေလာက္ေတာ့ တနပ္စာ ရမွာပါ”ဆုိတာေတြနဲ႔ပဲ ဗ်ာမ်ားေနတယ္။

နင္တုိ႔က ဘယ္ေလာက္ရရ တေန႔တေန႔ ေ၀လုိ႔ မေလာက္ႏုိင္တဲ့ ဆန္ေတြ၊ ဆီေတြ၊ င႐ုတ္ၾကက္သြန္ေတြနဲ႔ ဒုကၡသည္ေတြရဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္မ်က္ႏွာေတြၾကား ေခါင္းမေဖာ္ႏုိင္ေအာင္ ျဖစ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ သမုဒၵရာတဖက္က ငါလဲ လမ္းေတြ႔သမွ် ျဖဴျဖဴၫိုၫုိ လူမ်ိဳးေပါင္းစံုရဲ႕ ေမးခြန္းေတြကုိ ေျဖျပီးရင္း ေျဖေနရတယ္။

“အစားအစာေတြ တင္လာတဲ့ သေဘၤာေတြ နင္တုိ႔အစုိးရက ေပးမ၀င္ဘူးဆုိ”

“ကယ္ဆယ္ေရးအိတ္စ္ပတ္ေတြ မလာရဘူးဆုိ”

“လွဴတဲ့ ပစၥည္းေတြ ဒုကၡသည္ေတြဆီ အကုန္မေရာက္ဘူးဆုိ”

“...................................... ဆုိ”

“...............................ဆုိ”

ေသတဲ့သူေတြအတြက္ ရက္လည္ဆြမ္းေတာင္ ႏွစ္ခါျပန္ သြတ္ျပီးေလာက္တဲ့ ၁၇ ရက္ေျမာက္ေန႔မွ လူၾကားထဲ ခပ္တည္တည္ ထြက္လာတဲ့ ငါတုိ႔ ႏုိင္ငံေတာ္အၾကီးအကဲဟာ ေတာ္ေတာ္တန္တန္ ႏုိင္ငံမွာဆုိ အ႐ုိးတျခားအသားတျခား ျဖစ္သြားေလာက္တယ္။ ႏုိင္ငံအၾကီးအကဲဆုိတဲ့သူရဲ႕ မ်က္ႏွာေပၚက စိတ္မပါ့တပါ အျပံဳးေတာင့္ေတာင့္ၾကီးရယ္၊ လက္ႏွစ္ဖက္ ေတာင့္ေတာင့္ၾကီး ေဘးခ်လုိ႔ လုိက္လာတဲ့ ေနာက္ေတာ္ပါ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြရယ္၊ လူၾကီးလာစစ္မယ္ဆုိလုိ႔ အေရးေပၚ ေဆာက္ျပီးစ ရြက္ဖ်င္တဲေတြေရွ႔မွာ မတ္တပ္ရပ္ျပီး ေတာင့္ေတာင့္ၾကီး အသင့္ေစာင့္ေနရတဲ့ ဒုကၡသည္ေတြရယ္ကုိ ျမင္ရတာ သက္ေသာင့္သက္သာ မရွိလုိက္တာ။ မ်က္ႏွာေပၚက အေၾကာအျခင္ေတြကလဲ အားလံုး တညီတည္း ေတာင့္လုိ႔။

ေရွ႕ဆံုးကေန ယူနီေဖာင္း လွလွ၀တ္ျပီး လက္ယမ္းျပေနတဲ့ ႏုိင္ငံ့ေခါင္းေဆာင္ပံုကုိ ၾကည့္ရင္း သူ႔ႏုိင္ငံက ေတာသူေတာင္သားေတြဆီ အေရာက္ဆင္းျပီး သူ႔လက္နဲ႔ အသံုးအေဆာင္ပစၥည္းေတြ ကုိယ္တုိင္ ေ၀တတ္တဲ့ ထုိင္းဘုရင္ ဘူမိေဘာ အဒူယာဒက္ကုိ ျမင္ေယာင္တယ္။ ပစၥည္းေတြ ျခင္းေတြနဲ႔ထည့္ျပီး ေပးေနတဲ့ ထုိင္းဘုရင္နဲ႔ လက္ခံယူေနတဲ့ ေတာသားၾကီးေတြရဲ႕ မ်က္ႏွာေပၚမွာ အျပန္အလွန္ ေႏြးေထြးမႈေတြနဲ႔။

၁၉၇၃ ခုႏွစ္က တကမၻာလံုးမွာ စြမ္းအင္ျပႆနာ ျဖစ္ေတာ့ ေနာ္ေ၀မွာလဲ စြမ္းအင္္ ေခၽြတာတဲ့အေနနဲ႔ စေန တနဂၤေႏြ ႐ံုးပိတ္ရက္ေတြမွာ ကားေမာင္းတာကုိ ပိတ္ထားတယ္။ သြားစရာ လာစရာ ရွိတဲ့သူေတြ အမ်ားသံုး ရထားကုိပဲ သံုးၾကေပါ့။

ေအာ္စလုိ ျမိဳ႕ျပင္မွာ ႏွင္းေလွ်ာစီးခ်င္တဲ့ အသက္ ၇၀ အရြယ္ အဘုိးၾကီးတေယာက္ဟာ စည္းကမ္းကုိ လုိက္နာတဲ့အေနနဲ႔ သူ သံုးေနက် ကားကုိ ထားခဲ့ျပီး အမ်ားျပည္သူသံုး ရထားေပၚ တေယာက္တည္း တက္လာတယ္။ တခံုျပီးတခံု လက္မွတ္လုိက္စစ္၊ လေပးလက္မွတ္ မသံုးတဲ့ သူေတြကုိ တေၾကာင္းစာလက္မွတ္ေရာင္းနဲ႔ အလုပ္မ်ားေနတဲ့ လက္မွတ္စစ္ သူ႔နားေရာက္လာေတာ့ အဘုိးၾကီးက လက္မွတ္ခ ေပးဖုိ႔ ေငြအေၾကြေတြကုိ အိတ္ထဲက ထုတ္လုိက္တယ္။

လက္မွတ္စစ္က သူ႔ကုိ လက္မွတ္ခ အေၾကြေလးေတြ ကမ္းေပးေနတဲ့ ေနာ္ေ၀ဘုရင္ ပဥၥမေျမာက္ အုိလာ့ဗ္ကုိ အျပံဳးနဲ႔ၾကည့္ျပီး ျပန္ေျဖလုိက္တယ္။

“ေနာက္ခံုက လူေတြက ဘုရင္မင္းျမတ္အတြက္ လက္မွတ္ခ ေပးလုိက္ျပီးပါျပီခင္ဗ်ား”

တျခားခရီးသည္ေတြနဲ႔ ေရာျပီး ရထားေပၚမွာ ေအးေအးေဆးေဆး စီးလုိက္လာတဲ့ အဘုိးၾကီးဟာ ေနာ္ေ၀ဘုရင္မင္းျမတ္မွန္းသိေတာ့ လက္မွတ္ခ စုိက္ရွင္းေပးသြားတဲ့ သူ႔ျပည္သူေတြနဲ႔ ဘုရင္ၾကားက ဆက္ဆံေရးက ဒုိးယုိေပါက္ ေႏြးေထြးပြင့္လင္းလုိ႔။ ကုိယ္ရံေတာ္ အေစာင့္အေရွာက္မပါဘဲ လူထုၾကားမွာ တေယာက္တည္း သြားလာတတ္တဲ့ အုိလာ့ဗ္ဘုရင္ကုိ သတင္းစာဆရာ တေယာက္က “အကာအကြယ္မဲ့ သြားလာရတာ ဘုရင္မင္းျမတ္ မေၾကာက္ဘူးလား”လုိ႔ ေမးခြန္းထုတ္ဖူးတယ္။

“က်ဳပ္က ဘာေၾကာက္ရမွာလဲဗ်။ က်ဳပ္မွာ ကုိယ္ရံေတာ္ ေလးသန္းေတာင္ ရွိေနတာပဲ”

အဲဒီအခ်ိန္က သူ႔ႏုိင္ငံ လူဦးေရကုိ ရည္ညႊန္းျပီး ဘုရင္ၾကီးက ျပန္ေျဖလုိက္တယ္။

ၾကိဳမွာထားတဲ့အတုိင္း လက္အုပ္ျပိဳင္တူ ခ်ီျပီး ၾကိဳေနရတဲ့ ပိန္လွီႏြမ္းဖတ္ ဒုကၡသည္ေတြ ေရွ႕ကေန အေစာင့္အေရွာက္ အျပည့္နဲ႔ ေတာင့္ေတာင့္ၾကီး ျဖတ္ေလွ်ာက္လာတဲ့ ”ႏုိင္ငံ့ေခါင္းေဆာင္”ေတြကုိ ၾကည့္ျပီး အုိလာ့ဗ္ဘုရင္ကုိ ျမင္ေယာင္မိတယ္။

မေက်နပ္ခ်က္မ်ား မေပ်ာက္ကြယ္



ဝုိင္းပီး၊ ျမင့္ေမာင္
အဂၤါေန႔၊ ၾသဂုတ္လ 19 2008 21:16 - ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္

နယူးေဒလီ။ ။ နအဖ က အၾကမ္းဖက္ ႏွိမ္နင္းေနေသာ္လည္း ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီေရးအတြက္ ျပည္သူမ်ား၏ မေက်နပ္ခ်က္မ်ားသည္ ေပ်ာက္ကြယ္သြားမည္ မဟုတ္ေၾကာင္း ျပည္တြင္းရွိ လႈပ္ရွားတက္ႂကြသူမ်ားက ယေန႔ ေျပာဆိုလိုက္သည္။

ယေန႔က်ေရာက္သည့္ ေလာင္စာဆီေစ်းႏႈန္းႏွင့္ ကုန္ေစ်းႏႈန္းက်ဆင္းေရး ဆႏၵျပပြဲမ်ား တႏွစ္ေျမာက္ေန႔တြင္ အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီအဖဲြ႔ခ်ဳပ္ႏွင့္ လႈပ္ရွားတက္ႂကြသူ ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ားက ယခုလုိ ေျပာဆိုလုိက္ၾကျခင္း ျဖစ္သည္။

ျပည္သူေတြက မေက်မနပ္ျဖစ္ေနတာဟာ ေပ်ာက္ကြယ္မသြားဘူး၊ ဆက္လက္ မေက်မနပ္ျဖစ္ေနတယ္လို႔ ဒီလိုပဲ ျမင္ပါတယ္ ဟု အန္အယ္ဒီ ေျပာခြင့္ရပုဂၢဳိလ္ ဦးဉာဏ္ဝင္းက ေျပာသည္။

တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူ ကိုေအာင္မိုးဟိန္းကလည္း ဓက်ေနာ္တို႔ အဖိႏွိပ္ခံ ေနရတာေတြကို တဦးခ်င္းစီ ကိုယ့္ရင္ထဲ၊ အသဲထဲမွာ ကိန္းေအာင္းၿပီးေတာ့ ဒီမိုကေရစီရရွိေရးကို အဆံုးေရာက္တဲ့အထိ ႀကိဳးစားေဆာင္ရြက္ရမယ္လို႔ သႏၷိ႒ာန္ခ်ပါတယ္ ဟု ေျပာသည္။

စစ္အစိုးရအေနျဖင့္ အၾကမ္းဖက္ တုံ႔ျပန္ေနျခင္းသည္ အမွန္တကယ္ ေဆာင္ရြက္ရမည့္ တိုင္းျပည္စီးပြားေရး အေျခအေနကို တိုးတက္ေစရန္ လုပ္ေဆာင္ျခင္း မဟုတ္ဘဲ ဆႏၵထုတ္ေဖာ္သည့္ ျပည္သူမ်ားကိုသာ ဖမ္းဆီးေနသည္မွာ ေရာဂါႏွင့္ ကုသနည္းက မသက္ဆိုင္ေၾကာင္း ဦးဉာဏ္ဝင္းက ယခုလို ဆက္ေျပာသည္။

သူက တကယ့္ ေရာဂါအရင္းအျမစ္ ေပ်ာက္ကင္းေစတဲ့ ကုနည္းနဲ႔ ကုတာ မဟုတ္ဘူး။ တကယ္တမ္း ကိစၥေတြက တေယာက္ခ်င္းကို၊ သူတို႔ေတြကို ဖမ္းဖို႔မဟုတ္ဘူး။ ဒီလိုမျဖစ္ေအာင္ စီးပြားေရးကို တိုးတက္ေအာင္ လုပ္ရမယ္ ဟု ေျပာသည္။

၂ဝဝ၇ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လ ၁၉ ရက္ေန႔တြင္ စတင္ခဲ့သည့္ ေလာင္စာဆီေစ်းႏွင့္ ကုန္ေစ်းႏႈန္းက်ဆင္းေရးအတြက္ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ေက်ာင္းသားမ်ား၏ လမ္းေလွ်ာက္ခ်ီတက္ပဲြ ေနာက္ပိုင္းတြင္ နအဖ က အာဏာပိုင္မ်ား၊ ႀကံ့ဖြံ႔မ်ားႏွင့္ စြမ္းအားရွင္မ်ားကုိ အသံုးျပဳကာ အၾကမ္းဖက္ႏွိမ္ႏွင္းခဲ့ၿပီး ၾသဂုတ္လ ၂၁ ရက္ေန႔တြင္ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ ကိုမင္းကိုႏိုင္ အပါအဝင္ အဖဲြ႔ဝင္ ၁၃ ဦးအား စတင္ဖမ္းဆီးခဲ့သည္။

ထို႔အျပင္ စက္တင္ဘာလ ေရႊဝါေရာင္လႈပ္ရွားမႈအတြင္း ရဟန္းရွင္လူ၊ ျပည္သူမ်ားကို အၾကမ္းဖက္ ဖမ္းဆီးမႈမ်ားလည္း ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။

ကုလသမဂၢက ျမန္မာအာဏာပိုင္မ်ား၏ ႏွိမ္နင္းမႈေၾကာင့္ ၂ဝဝ၇ စက္တင္ဘာလအတြင္း ရဟန္းသံဃာႏွင့္ ျပည္သူ ၃ဝ ဦးသာ ေသဆံုးခဲ့သည္ဟု ေျပာၾကားခဲ့ေသာ္လည္း အတိုက္အခံမ်ားက ၂ဝဝ ေက်ာ္ ေသဆံုးကာ ေျခာက္ေထာင္နီးပါး ထိန္းသိမ္းခံခဲ့ရသည္ဟု ေျပာဆိုခဲ့ၾကသည္။

ယေန႔အထိ ျမန္မာစစ္အစိုးရက ဆႏၵျပပဲြမ်ားကို ၾကမ္းတမ္းစြာ ဆက္လက္၍ ဖမ္းဆီးႏွိပ္ကြပ္ေနသလို၊ က်န္ရွိေနသည့္ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး လႈပ္ရွားေနသူမ်ားအား အနီးကပ္ ေစာင့္ၾကည့္ေနဆဲျဖစ္သည္။

၈၈ မ်ဳိးဆက္ ေက်ာင္းသူတဦးက အိမ္ပတ္ဝန္းက်င္မွာကို ေစာင့္ေနၾကတာ။ ေန႔တိုင္းပဲ ၃-၄ ေယာက္ အၿမဲတမ္း ရွိတယ္။ ဘတ္စ္ကား မွတ္တိုင္မွာေရာပဲ ဟု ေျပာသည္။

၁၉၈၈ ခုႏွစ္ ရွစ္ေလးလံုး လူထုအံုႂကြမႈႏွင့္ ၂ဝဝ၇ ခုႏွစ္ ေရႊဝါေရာင္ လႈပ္ရွားမႈတြင္ ပါဝင္ခဲ့သည့္ အန္အယ္ဒီ လူငယ္တဦးကလည္း သူႏွင့္ သူ၏ အေပါင္းအသင္းမ်ားအား မည္သည့္အခ်ိန္တြင္ လာေရာက္ ေခၚေဆာင္သြားမည္၊ မည္သူအား ဖမ္းဆီးသြားၿပီလဲဆိုသည့္ စိုးရိမ္စိတ္ျဖင့္ ေန႔စဥ္ႏွင့္အမွ် အသက္ရွင္ေနရေၾကာင္း ယခုလုိ ေျပာသည္။

သူက မနက္အိပ္ရာထ မ်က္လံုးႏွစ္လံုး ဖြင့္လိုက္တာနဲ႔ မေန႔က ကိုယ္ စကားေျပာခဲ့တဲ့ ကိုယ္ရဲ့သူငယ္ခ်င္း ဒီေန႔ ရွိပါ့ေတာ့မလား၊ ျပန္ေတြ႔ရပါ့မလား၊ ငါ့ကိုေတာ့ ဘယ္ေတာ့ လာဝင္ဆြဲသြားမလဲ ဆိုၿပီးေတာ့ ေၾကာင့္ၾကစိတ္ေတြနဲ႔ ေန႔တိုင္း ရင္ဆိုင္ေနရတယ္ဗ်ာ ဟု ေျပာသည္။

ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီေရး အေျပာင္းအလဲအတြက္ လႈပ္ရွားေနသည့္ ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ားအား ရွာေဖြဖမ္းဆီးမႈမ်ား လုပ္ေဆာင္ေနေသာ္လည္း အန္အယ္ဒီလူငယ္မ်ားႏွင့္ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ေက်ာင္းသားမ်ားက မိမိတို႔တတ္ႏိုင္သည့္ နည္းလမ္းျဖင့္ ဆက္လက္တိုက္ပြဲဝင္သြားမည္ဟု ေျပာဆိုၾကသည္။

ကိုေအာင္မိုးဟိန္းက ဓက်ေနာ္တို႔က ျမန္မာလူမ်ဳိးေတြအတြက္ လူျဖစ္တာ။ ေရွ့ဆက္ေလွ်ာက္ရမယ့္ ဒီမိုကေရစီပန္းတိုင္၊ ဆံုးရႈံးနစ္နာေနတဲ့ လူ႔အခြင့္အေရးေတြ ျပန္ရေရးအတြက္ ဆက္လုပ္သြားမွာျဖစ္တယ္။ ဖမ္းတာက သူ႔အလုပ္၊ လုပ္ရမယ့္ အလုပ္က ကိုယ့္အလုပ္ဆိုတာ က်ေနာ္တို႔ကိုယ္ က်ေနာ္တို႔ သတ္မွတ္ထားတယ္ ဟု ေျပာသည္။

သူက ဆက္ၿပီး က်ေနာ္တို႔ တေန႔ေန႔မွာ ေအာင္ျမင္မႈေတာ့ ရမွာပဲ။ တရားသျဖင့္ ရပ္တည္ေနတဲ့သူေတြ၊ အမွန္တရားကို ဆုပ္ကိုင္ေနၿပီး ရပ္တည္ေနတဲ့သူေတြဆိုေတာ့ တေန႔ေန႔ တခ်ိန္ခ်ိန္မွာ မလြဲမေသြ ေအာင္ျမင္မႈဆိုတာ ရွိကိုရွိလာလိမ့္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ထားတယ္ ဟု ေျပာဆိုသည္။


ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ေရွ႕ေန ဦးၾကည္၀င္းႏွင့္ အင္တာဗ်ဴး


ကိုစိုး | ၾသဂုတ္ ၁၉၊ ၂၀၀၈

ေမး။ ။ အန္ကယ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ေတြ႕ဆုံခဲ့တယ္လို႔ သိရပါတယ္။ ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးခဲ့တာေတြကို သိခ်င္ပါတယ္ခင္ဗ်။


ေရွ႕ေန ဦးၾကည္၀င္း (ဓာတ္ပုံ - မိုးမခ)
ေျဖ။ ။ ဟုတ္ပါတယ္၊ တနဂၤေႏြေန႔ မနက္ပိုင္း ၁၀ နာရီ ၁၁ နာရီ ေလာက္က သူ႔အိမ္မွာဒုတိယအႀကိမ္ ေတြ႕တာပါ၊ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ က်ေနတာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ လိုရင္း ေျပာရရင္ ဥပေဒေၾကာင္းအရ အယူခံဖို႔ရာ ေဆာင္႐ြက္ေနၾကတာဗ်။

သူ႔အေပၚမွာ အေရးယူထားတာက “ႏိုင္ငံေတာ္အား ေႏွာင့္ယွက္ ဖ်က္ဆီးလိုသူမ်ား ေဘးအႏၲရာယ္မွ ကာကြယ္ ေစာင့္ေရွာက္ျခင္း” ဆိုတဲ့ ဥပေဒ၊ အဲဒီ ဥပေဒ ၁၀ (ခ) နဲ႔ အေရးယူခံထားရတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ဟာ အေရးယူခံထားရတဲ့ ကာလအတြင္းမွာ ဘယ္အခ်ိန္မဆို ပုဒ္မ ၁၉ အရ အယူခံႏိုင္တယ္၊ အဲဒီ ပုဒ္မအရ ေဒၚစုက က်ေနာ္တို႔ကို ၾသဂုတ္ ၈ ရက္ေန႔က ေဆြးေႏြး ၿပီးေတာ့ အခ်က္ ၅ ခ်က္ကို ျပန္ၾကည့္ေပးပါတဲ့။

(၁) အခ်က္က အဲဒီ ၁၀ (ခ) အရ သူ႔အေပၚမွာ အေရးယူထားတာဟာ ဥပေဒနဲ႔ ညီမညီ ဆိုတာ။ (၂) က သူ႔ကို အေရးယူ ထားတဲ့ကာလ၊ သိတဲ့အတိုင္းပဲ ၂၀၀၃ ကေန အခု ၂၀၀၈၊ ၅ ႏွစ္ ေတာင္ေက်ာ္ခဲ့ၿပီ၊ ေမလထဲက ေက်ာ္ၿပီ၊ အဲဒါ ဥပေဒနဲ႔ ညီသလား မညီ ဘူးလား ဆိုတာ။

တတိယ အခ်က္က သူနဲ႔ အတူေနေနတဲ့ ေဒၚခင္ခင္၀င္းနဲ႔ သူ႔ သမီးရွိတယ္၊ အိမ္ေဖာ္ သေဘာမ်ိဳးေတာ့ မဟုတ္ ဘူး၊ သူ႔ကုိ အေဖာ္အျဖစ္နဲ႔ေနတာ၊ သူတို႔က ေဒၚစုနဲ႔ တအိမ္တည္းေနၿပီး ခ်က္ေရးျပဳတ္ေရးေတြ ဘာေတြလုပ္တယ္။

အဲဒီ ေဒၚခင္ခင္၀င္းတို႔ကို သတင္းတပ္ဖြဲ႕ေတြ ဘာေတြက စည္းကမ္း ေလးေတြနဲ႔ ထိန္းခ်ဳပ္တယ္၊ အဲဒီလို ျဖစ္လာေတာ့ ေဒၚစုက က်ေနာ္တို႔ကို ေမးျမန္း တာ၀န္ေပးထားတာက အခု သူ႔အေပၚမွာ ခ်မွတ္ထားတဲ့ ၁၀ (ခ) ဆိုတဲ့ ကန္႔သတ္မိန္႔ ၊ တားဆီးမိန္႔က ဘာျဖစ္လို႔ ေဒၚခင္ခင္၀င္း တို႔ကိုသြားၿပီး သက္ေရာက္တဲ့ သေဘာမ်ိဳး ျဖစ္ရသလဲ၊ မျဖစ္သင့္ဘူးေပါ့၊ အမွန္ေတာ့ သူ႔ အေပၚခ်တာ၊ ေဒၚခင္ခင္၀င္းတုိ႔အေပၚ ခ်တာမွမဟုတ္ဘဲ၊ အဲဒါကို ေမးတယ္။

မွန္ပါတယ္၊ ဒါကလည္း ရွင္းေနတာပါ၊ က်ေနာ္တို႔ ဥပေဒမွာကိုက ဆိုပါတယ္၊ ဆိုင္တာက အမိန္႔က ဗဟိုကခ်တဲ့ အမိန္႔ ကလည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အေပၚမွာ ခ်တဲ့အမိန္႔၊ ေဒၚခင္ခင္၀င္းတို႔ သူ႔သမီးတို႔ကို ခ်တဲ့အမိန္႔ မဟုတ္ဘူး။

အမွန္စင္စစ္ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ သြားလာႏိုင္ရမယ္၊ သို႔ေသာ္ တဘက္ကလည္း ေထာက္လွမ္းေရးေပါ့ဗ်ာ၊ သတင္း တပ္ဖြဲ႔ ေပါ့၊ သူ႔မွာလည္း ေစာင့္ၾကည့္ဖို႔ေတာ့ တာ၀န္ရွိတာေပါ့၊ အဲဒီမွာနည္းနည္းေလး တာ၀န္ထမ္းတာက၊ ေအာက္ပိုင္းက က်ေနာ္ ျမင္တာက၊ အခု ေျပာျပတဲ့ အပိုင္းမွာ ေဒၚခင္ခင္၀င္း ေဆးခန္းသြားေတာ့ ဓာတ္ပုံ လိုက္႐ိုက္တယ္၊ ေဆးခန္းမွာလည္း ၀င္ၿပီး ထိုင္ၿပီး ေစာင့္တယ္၊ အဲဒီ အေသးစိတ္ ကေလးေတြကေတာ့ နည္းနည္းေတာ့ တြက္ရမွာေပါ့ေလ၊ ဒါကို လူငယ္ပိုင္းက အဲဒီ ေလာက္ထိေအာင္ တာ၀န္ထမ္းသြားတာဟာ လြတ္လပ္တဲ့ ႏိုင္ငံသားတေယာက္ရဲ႕ မူလအခြင့္အေရးကို ထိပါးတယ္ ဆိုတာ မ်ိဳးကို သူတို႔ သတိထားပုံမရဘူး၊ အဲဒီလို ျဖစ္တယ္၊ က်ေနာ္ကေတာ့ ညွိေပးေနတယ္။

ေဒၚစုကလည္း သူ႔အတြက္ေၾကာင့္ ေဒၚခင္ခင္၀င္းတို႔သားအမိ လူ႔အခြင့္အေရး မူလအခြင့္အေရး မဆုံး႐ႈံးေစခ်င္ဘူး။

ေမး။ ။ အခုလိုေတြ႕ဆုံတာက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ေတာင္းဆိုခ်က္အရ ေတြ႕ရတာလားခင္ဗ်။ ေတြ႕ဖို႔ ကိုေရာ ဘယ္လို စီစဥ္ေပးလဲ။

ေျဖ။ ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေတာင္းဆိုခ်က္အရဆိုတာ မွန္ပါတယ္။ ေတြ႕ဖို႔ကေတာ့ အက္စ္ဘီက သြားၿပီးေတာ့၊ ေတြ႕မယ့္ရက္ၾကေတာ့ ေဒၚခင္ခင္၀င္းတို႔ကို ဆက္သြယ္တယ္၊ ေဒၚခင္ခင္၀င္းတို႔ကို ေျပာတယ္၊ ေ႐ွ႕ေနကို ၀င္ခြင့္ျပဳပါၿပီ ေပါ့၊ က်ေနာ္ ပထမအႀကိမ္ ၀င္ခြင့္ေပးတုန္းကေတာ့ ဗဟန္းၿမိဳ႕နယ္က တရားသူႀကီးတဦး ပါတယ္၊ တျခား ရယကေတြ ဘာေတြေတာ့ က်ေနာ္လည္း အေသအခ်ာ မသိဘူး၊ သတင္းတပ္ဖြဲ႕က က်ေနာ့္ကို ဆက္သြယ္တယ္။

ေမး။ ။ အခု ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ခ်ထားတာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အန္အယ္တို႔ ဥပေဒ သမားေတြ အေနနဲ႔ ဥပေဒေၾကာင္းအရ အျမင္ကို သိခ်င္ပါတယ္။

ေျဖ။ ။ ေၾသာ္ … အဲဒါက က်ေနာ္တုိ႔ အယူခံမယ္၊ အယူခံတဲ့ အခါၾကေတာ့ အခု အယူခံလႊာကို က်ေနာ္နဲ႔ ဦးဥာဏ္၀င္းနဲ႔ ေရးေနတယ္၊ အဲဒီလိုေရးေနၾကေတာ့ အယူခံအေၾကာင္းျပခ်က္ဆိုတာ ၃-၄-၅ ခ်က္ေတာ့ ပါမွာေပါ့ဗ်ာ …။ အဲဒါေတြ ေရးၿပီး ေတာ့မွပဲ ေျပာပါရေစလား …။ လတ္တေလာေတာ့ က်ေနာ္တို႔ အဆင္သင့္ မျဖစ္ေသးေတာ့ေလ …။ အဲဒီဟာ က်ေနာ္တို႔က ေရးၿပီးရင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို က်ေနာ္တို႔ ဒါ ထုံးစံအတိုင္းေပါ့ဗ်ာ ...။ တင္ျပရမွာေပါ့ဗ်ာ …။ ျပင္ခ်င္တာတို႔ ျဖည့္ခ်င္ တာတို႔ လုပ္ရမွာေပါ့…။

ေမး။ ။ အခုလို အန္ကယ္တို႔ စီစဥ္တာကေတာ့ ဥပေဒလမ္းေၾကာင္းအရ ဥပေဒနဲ႔အညီေပါ့၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္နဲ႔ အေရးယူထားတာကိုေရာ ဥပေဒနဲ႔ ညီတယ္လို႔ အန္ကယ္တို႔ ယူဆထားပါသလား …။

ေျဖ။ ။ အဲဒါကို က်ေနာ္တို႔ ေျပာလို႔ မျဖစ္ေသးဘူး၊ ေျပာလို႔လည္း မသင့္ေသးဘူး၊ ဘာလို႔လည္းဆိုေတာ့ သိတဲ့အတိုင္းပဲ ေရွ႕ေနေလာကကေတာ့ ဟိုက္ကုတ္ကို တင္ၿပီ၊ သို႔မဟုတ္ တိုင္းတရား႐ုံးကုိ၊ ဘယ္႐ုံးျဖစ္ျဖစ္ တင္ၿပီးေတာ့ အလားအလာတို႔ ဘာတို႔ ေလွ်ာက္ေျပာရင္ တဘက္မွာ တရား႐ုံးကို ေစာ္ကားသလို ျဖစ္မွာလည္း ရွိတယ္။

ေမး။ ။ အခုက ဒီအယူခံလႊာက ဘယ္ကို တင္ရမွာလဲ ခင္ဗ်။

ေျဖ။ ။ အခု အယူခံက ဘယ္ကို တင္ရမွာလည္းဆုိေတာ့ အစိုးရအဖြဲ႕ကိုပါ၊ အဂၤလိပ္လိုကေတာ့ Council of Ministers တဲ့၊ အစိုးရအဖြဲ႕ဆုိေတာ့ ကက္ဘိနက္ပဲ၊ ဟိုတုန္းက ၀န္ႀကီးအဖြဲ႕ဗ်၊ အခု အစိုးရအဖြဲ႕လို႔ ေခၚတာ၊ တနည္းအားျဖင့္ ေျပာရင္ ေနျပည္ေတာ္ သြားၿပီးတင္ရမွာပါ …။

ေမး။ ။ အခုအယူခံက အဆင္မေျပခဲ့ရင္ ဘယ္လိုဆက္လက္ ေဆာင္႐ြက္ဖို႔ ရွိပါလဲ ခင္ဗ်။

ေျဖ။ ။ အဲဒါျဖင့္ေတာ့ မေျပာတတ္ေသးဘူးဗ်၊ အဲဒီအပိုင္းကေတာ့ က်ေနာ္တို႔လည္း ၾကည့္ေသးတာေပါ့။

ေမး။ ။ အန္ကယ္တို႔ သြားေတြ႕တဲ့အခါက်ေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ က်န္းမာေရးအေျခအေနကေရာ ဘယ္လိုရွိလဲ ခင္ဗ်။

ေျဖ။ ။ က်ေနာ္ျမင္ရသေလာက္ေတာ့ ေကာင္းပါတယ္၊ စိတ္ဓာတ္အားျဖင့္ကို ေကာင္းပါတယ္၊ တကယ့္ Physical က်န္းမာ ေရးကေတာ့ အဲဒီေန႔က ေဒါက္တာတင္မ်ိဳး၀င္း ၀င္ၿပီးေဆးစစ္ခြင့္ရသြားၿပီေလ။ ေဆးစစ္ခြင့္ရသြားေတာ့ ဆရာတင္မ်ိဳး၀င္းက ပိုၿပီးေျပာႏိုင္မွာပါ။ က်ေနာ္တို႔ အျမင္အားျဖင့္ေတာ့ စိတ္ဓာတ္အားျဖင့္ ေကာင္းတယ္လို႔ ျမင္ရပါတယ္။