Friday, November 20, 2009

ျပည္ေထာင္စုတပ္ ရွိမွ ျဖစ္မယ္ အပိုင္း(၂)



ဗလ ႏုိဝင္ဘာ၂၀၊၂၀၀၉။
တခုခု ျပဳလုပ္ဖန္တီးေတာ့မယ္ဆိုရင္ စိတ္ကူးအျမင္က အေရးႀကီးပါတယ္။ စိတ္ကူးအျမင္ အားနည္းရင္ ဖန္တည္းျပဳ လုပ္တဲ့ အရာကလဲ မျပီမျပင္ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ ပုံတူကူးခ်တာ၊ လုပ္ေနၾကမို႔ အကုန္ အလြတ္ရေနတာမ်ဳိးသာ မဟုတ္ လို႔ကေတာ့ စိတ္ကူးအျမင္လြဲရင္ လြဲသေလာက္ အကုန္လြဲေတာ့တာပါဘဲ။ ႀကီးမားက်ယ္ျပန္႔ျပီး႐ႈပ္ေထြးတဲ့ ကိစၥမွာေတာ့ ပိုလိုအပ္တာေပါ့။ အခုက်ေနာ္တို႔ရဲ့ တိုင္းျပည္မွာ ဒီမိုကေရစီစံနစ္ တည္ေဆာက္ၾကမယ္။ (အခု လက္ရွိဗမာျပည္ဟာ က်ေနာ္တို႔အတြက္ အဆင္မေျပလို႔ ေနေပ်ာ္ထိုင္ေပ်ာ္ မျဖစ္လို႔ အားလံုးအတြက္ အဆင္ေျပမဲ့ ေနေပ်ာ္ထိုင္ေပ်ာ္ျဖစ္ျပီး အားလံုးအတြက္ လံုျခဳံေအးခ်မ္းျပီး တိုးတက္ ဖြံ႔ျဖဳိးမႈကို ေပးႏုိင္မဲ့ တိုင္းျပည္ျဖစ္ခ်င္လို႔။) ဒီမိုကရက္တစ္ တိုင္းျပည္ျဖစ္ ေအာင္လုပ္ၾကမယ္။ အဲဒီလို စဥ္းစားလိုက္ေတာ့ ခုက်ေနာ္တို႔ရဲ့ ျပႆနာကို က်ေနာ္ကေတာ့ အနာဂါတ္ျပည္ေထာင္စု တည္ေဆာက္ေရး ျပႆနာလို႔ ၾကည့္ျမင္မိပါတယ္။ အဲဒီ စိတ္ကူးပံုရိပ္ေပၚကေန ၾကည့္လိုက္တဲ့ အခါၾကေတာ့ ခုေတြ႔ ေနရတဲ့ အခက္အခဲေတြ အေတာ္မ်ားမ်ားကို ေျဖရွင္းေက်ာ္လႊားဖို႔ စိတ္ကူးက တမ်ဳိးျဖစ္လာရပါတယ္။

ခုအခ်ိန္မွာ စစ္အာဏာရွင္ တိုက္ဖ်က္ေရး၊ ဒီမိုကေရစီရရွိေရး၊ လူ႔အခြင့္ေရးရရွိေရး၊ တိုင္းရင္းသား အခြင့္ေရး ရရွိေရး၊ ဆိုျပီး အမ်ဳိးမ်ဳိး ေၾကြးေၾကာ္ေနၾကပါတယ္။ အဲဒီ စိတ္ကူးအျမင္ေတြနဲ႔ စဥ္းစား ၾကံဆပံု အမ်ဳိးမ်ဳိးက က်ေနာ္တို႔ရဲ့ အေရး ေတာ္ပံုကို အားရေၾကနပ္ ေလာက္တဲ့ တိုးတက္မႈ မေပးေသးပါဘူး။ စစ္အာဏာရွင္ေတြကိုႏိုင္ဖို႔အတြက္ က်ေနာ္တို႔ညီ ညႊတ္ၾကဖို႔ လိုတယ္၊ လို႔ ေျပာၾကပါတယ္။ အဲဒီ ညီညႊတ္ေရးကိုလဲ အလုပ္ျဖစ္ေလာက္ေအာင္ မရေသးပါဘူး။ က်န္တိုင္း ရင္းသားမ်ားမွာလဲ သူတို႔ရဲ ့အေရးကိစၥေတြ (ျပႆနာလို႔ က်ေနာ္မသံုးမပါဘူး) ရွိၾကပါတယ္၊၊ ျမန္မာတိုင္းရင္းသားေတြ မွာလဲ သူတို႔ရဲ ့ ျပႆနာေတြန႔ဲ ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္ေတြ ရွိၾကပါတယ္၊၊ ျမန္မာေတြနဲ႔ က်န္တိုင္းရင္းေတြ တဘက္ကိုတဘက္ မယံုသင္ကာတာနဲ႔ အသာစီး ယူထားခ်င္တာေတြ လဲရွိၾကပါတယ္။ ျမန္မာေတြက စစ္အစိုးရ ဖယ္ရွားေရး ဒီမိုကေရစီ ေရးကို အဓိကနဲ႔ ပထမ လုပ္ခ်င္တယ္။ က်န္ကိစၥေတြကို ေနာက္မွ ေျပာၾက လုပ္ၾကတာေပါ့ဆိုတာမ်ဳိး ထားခ်င္တယ္။ က်န္တိုင္းရင္းသားမ်ားကေတာ့ ခြဲထြက္ခြင့္ အပါအဝင္ နယ္ေျမျပႆနာ အပါအဝင္ လူမ်ဴိးစု ျပႆနာေတြကိုအရင္ေျပာ ဆိုျပီး ခိုင္မာတဲ့ ဂတိစကား ရထားခ်င္တယ္။ တခ်ိန္တည္းမွာဘဲ တဘက္ကိုတဘက္ မယံုသင္ကာ လည္းရိွေနၾကတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ဗမာတျပည္လုံးရဲ့ ျပႆနာ ဘံုရန္သူကို ရင္ဆိုင္ေရး တိုက္ဖ်က္ေရး ျပႆနာေတြမွာ တကယ့္ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္မႈကို မရႏိုင္ၾကဘူးျဖစ္ေနပါတယ္။

ဒါေတြကို ေက်ာ္လြန္ျပီး ဗမာတျပည္လံုး မွာရိွတဲ့ ျပည္သူေတြ ႀကီးမားတဲ့ စည္းလံုးညီညႊတ္မႈ ရိွမွသာ က်ေနာ္တို႔ ေအာင္ျမင္မႈ ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ အနာဂါတ္ ျပည္ေထာင္စု တည္ေဆာက္ေရး ျပႆနာလို႔ ၾကည့္ျမင္ျပီး စဥ္းစားလိုက္ေတာ့ ျပႆနာ အေတာ္မ်ားမ်ားကို လက္ငင္းေျဖရွင္းဖို႔ လိုတယ္လိ႔ု ယူဆမိပါတယ္၊ ဘယ္ကိုဦးတည္ျပီး ရွင္းရမလဲ ဆိုေတာ့၊ အနာဂါတ္ျပည္ေထာင္စု ဗမာႏိုင္ငံတည္ေဆာက္ေရးကို ဦးတည္ျပီး လုပ္ၾကရပါမယ္။ ဟုတ္ပါတယ္။ ပထမဆံုး ကိုယ္ဘာျဖစ္ခ်င္တယ္ ဘာလုပ္ခ်င္တယ္ ဆိုတာ ရွင္းရွင္း လင္းလင္း ျဖစ္ေနဖို႔ လိုပါတယ္။ ရိုးရိုးသားသားလဲ ျဖစ္ေနၾကရင္ေတာ့ ပိုေကာင္းတာေပါ့။

ပဌမဆံုးအေနနဲ႔ က်ေနာ္တို႔က ကိုယ္ဘယ္လိုဗမာျပည္မ်ဳိးမွာ ေနခ်င္သလဲဆိုတာ စဥ္းစားၾကည့္ရ ပါမယ္။ ျပီးေတာ့ ကိုယ္နဲ႔ အနီးဆံုးလူေတြနဲ႔စျပီး ညွိၾကည့္တာေပါ့။ အတိတ္က ျပႆနာေတြကို အတတ္ႏိုင္ဆံုး ခ်န္ထားခဲ့ျပီး အနာဂါတ္ ကို မ်ားမ်ားအာရုံစိုက္ျပီး ေျပာၾက ညွိၾကရ မွာေပါ့။ ေသခ်ာတာကေတာ့ ခုစစ္ဗိုလ္ေတြ ႀကိဳးစားေနသလို ကိုယ့္အတြက္ အေကာင္းဆံုးေတြနဲ႔ ကိုယ္ႀကိဳက္ေတြခ်ည့္ဘဲ ဆိုတဲ့ ဒီဇိုင္းကိုေတာ့ အမ်ားက ႀကိဳက္မွာမဟုတ္ဘူး လက္ခံမွာမဟုတ္ဘူး ဆုိတာပါဘဲ။ တကယ္လိုလိုခ်င္ခ်င္ နဲ႔သာ ေျပာဆိုညွိႏိႈင္းၾကမယ္ ဆုိရင္ေတာ့ သူႀကိဳက္ကိုယ္ႀကိဳက္ အမ်ားလက္ခံႏိုင္ျပီး အလုပ္ျဖစ္ေလာက္တဲ့ ဒီဇိုင္းကရလာမွာပါ။

အလုပ္ လုပ္ျဖစ္ဖို႔ဆိုရင္ သိပ္ေယဘူယ် ဆန္တဲ့သေဘာတူညီမႈမ်ဳိးေတြ ေလာက္နဲ႔ မရႏိုင္ပါဘူး။ အလုပ္ျဖစ္ေလာက္တဲ့ သေဘာတူညီမႈ ရေအာင္ညွိၾကဖို႔ဆိုရင္လဲ သိပ္အေသးစိတ္ ဂဂ်ီဂေဂ်ာင္ ၾကေနလို႔လဲ မျဖစ္ပါဘူး။ ျပႆနာေတြ မရွိ သေယာင္ ဟန္ေဆာင္ၾကဖို႔လဲ မလိုပါဘူး။ လက္ေတြ႔ အလုပ္ျဖစ္ေအာင္ကေတာ့ ေျဖရွင္းၾကရပါမယ္။ ျပႆနာေတြ အကုန္ရွင္းျပီးမွ စလုပ္မယ္ ဆိုတာမ်ဳိးလဲ မျဖစ္ထိုက္ပါဘူး။ အဲဒီလိုနည္းနဲ႔ တန္းညွိၾကည့္လိုက္ရင္ ဘယ္သူေတြကေတာ့ မညီခ်င္လို႔ကို မညီေနတာဘဲ၊ အလုပ္မလုပ္ခ်င္လို႔ကို အလုပ္မျဖစ္ခ်င္လို႔ကို မလုပ္ဘဲ ေနတာဘဲ ဆိုတာလဲ ေပၚလာႏိုင္ ပါတယ္။

က်ေနာ္တို႔ၾကားထဲမွာ နယ္ေျမျပႆနာေတြ ရွိပါတယ္၊ အခြင့္အေရးျပႆနာေတြ ရွိပါတယ္၊ စီးပြါးေရး ျပႆနာေတြ ရွိပါတယ္။ ဒါေတြကို အတက္ႏိုင္ဆံုး ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ခ်ျပၾကျပီး ညွိႏႈိင္းေျဖရွင္းၾကဖို႔ လိုပါတယ္။ အဲဒါေတြ ေျပလည္ လာသေလာက္ အျခင္းျခင္းၾကားက ညီညႊတ္ေရးကလည္း ပိုျပီးအားေကာင္း လာမွာျဖစ္ပါတယ္။ အေရးႀကီးတာကေတာ့ အျခင္းျခင္းၾကားထဲမွာ ကိုယ္ကအသာစီး ရယူထားခ်င္တာကို အဓိကမထားဘဲ စစ္အာဏာရွင္စံနစ္ကို တိုက္ဖ်က္ႏိုင္ ေအာင္ ညီညႊတ္ေရးရဖို႔ကို အဓိကထားျပီးလုပ္ၾကမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ရကိုရမွာပါ။ ညွိလို႔ရသေလာက္မွာ သတ္သတ္မွတ္ မွတ္ လုပ္ငန္းတာဝန္ခြဲေဝျပီး ဆက္လုပ္ၾကတာေပါ့။ တဦးျခင္းကိုက ႀကီးငယ္မေရႊး တာဝန္ကို သတ္သတ္မွတ္မွတ္ ယူၾကရပါမယ္။

ေဆြးေႏြးညွိႏႈိင္းလို႔ ရလာတာေတြက က်ေနာ္တို႔ရဲ့ ဖြဲ႔စည္းပံုအတြက္ အေျခခံေတြနဲ႔ လုပ္ထံုးလုပ္နည္းေတြအတြက္ အေျခခံေတြ ျဖစ္လာရပါမယ္။ အဲဒီကေန အနာဂါတ္ျပည္ေထာင္စု အေျခခံဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံုအထိ ေမွ်ာ္မွန္းျပီး လုပ္ၾက ရပါမယ္။ ဒီလိုနည္းနဲ ့ က်ေနာ္တို႔မွာ တိက် ရွင္းလင္းတဲ့ ဘံုအေျခခံနဲ ့ ဘံုရည္မွန္းခ်က္အျဖစ္ ဖဲြ႔စည္းပံုအေျခခံ ဥပေဒနဲ ့ အနာဂါတ္ ျပည္ေထာင္စု ကိုရလာႏိုင္ပါတယ္၊၊ ဘာအတြက္ က်ေနာ္တို ့ စစ္တိုက္ၾကမလဲ ဒါအတြက္ တိုက္ၾကမယ္၊ ဘယ္အေပၚမွာ အေျခခံျပီး ညီညႊတ္ၾကမလဲ ဒီအေပၚမွာ အေျခခံျပီး ညီညႊတ္ၾကမယ္။ မွန္တယ္မွားတယ္ တိုင္းဖို ့ စံ(ေပတံ)ရလာပါမယ္။


ရ လာမည့္ ဖြဲ႔စည္းပံုကို လိုက္နာက်င့္သံုးမဲ့ လႊတ္ေတာ္၊ ပါလီမန္၊ အစိုးရအဖြဲ႔၊ စတာေတြ တည္ေထာင္ရပါမယ္။ အဲဒီ ဖြဲ႔စည္းပံုနဲ ့အစိုးရကို သစၥာခံျပီး၊ လိုက္နာေဆာင္ရြက္ မည့္တပ္မေတာ္ တရပ္န႔ဲ ယႏၱယား ( ျဗဴရိုိကေရစီ ယႏၱယား ) တရပ္ကိုလဲ တည္ေဆာက္ယူ ရပါမယ္။ ဖယ္ဒရယ္ ျပည္ေထာင္စု ဖြ႔ဲစည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံု အေျခခံ ဥပေဒ၊ နဲ႔ျပည္ေထာင္စု အစိုးရကို သစၥာခံတဲ့ ၊ ျပည္ေထာင္စု တပ္မေတာ္ တရပ္ဟာ၊ က်ေနာ္တို႔ရဲ့ ႏိုင္ငံေရး သဘာဝဝန္းက်င္ အေနအထား (Political Environment ) အေျပာင္းအလႊဲအတြက္ အမ်ားႀကီး အလုပ္လုပ္ လာပါလိမၼယ္။ အေရးႀကီးတာက ညွိလို႔ရ သေလာက္က စလုပ္။ လုပ္လို႔ရသေလာက္ေပၚ အေျခခံျပီး ထပ္ညွိ တစိုက္မတ္မတ္ လုပ္ၾကဖို႔ပါဘဲ။ အႏၵရယ္ေတြ ကေတာ့ ဆင့္ကဲဆင့္ကဲ လုပ္သြားၾကရမဲ့ အျပာင္းအလႊဲေတြ အတြင္းမွာ ကြဲမဲ့လူေတြရဲ့ တံုးခုမဲ့ ကိစၥနဲ႔ ေပါက္မဲ့လူေတြရဲ့ ကိုယ့္ျမင္းကိုယ္စိုင္း ကိုယ္လိုရာ ဆြဲေျပးၾကမဲ့ ကိစၥေတြဘဲျဖစ္ပါတယ္။

ေနာက္စဥ္းစားခ်က္တခုက ဒီလိုပါ တတိယႏိုင္ငံေရာက္၊ ဒီမိုကေရစီ အင္အားစုေတြ အေနနဲ႔ အေရးေတာ္ပံုကို သံေယာဇဥ္ မကုန္ၾကပါဘူး။ တနည္းနည္းနဲ ့ ပါတ္သက္ခ်င္ၾကပါတယ္၊ ပတ္သက္ေၾကာင္း ျပခ်င္ၾကပါတယ္၊ ဒါေပမဲ့ အမ်ားစုျဖစ္တဲ့ တခ်ဳိ႕ဟာ အေၾကာင္း အမ်ဳိးမ်ဳိး ေၾကာင့္ ဟိုလူကိုေတာ့ မေထာက္ခံႏိုင္ဘူး၊ ဒီအဖြဲ ့စည္းနဲ႔ေတာ့အဆင္ မေျပဘူး၊ ဆိုတာေတြ ရိွေနၾကပါတယ္၊ ဒီဗမာေတြဟာ လံုေလာက္တဲ့ အက်ဳိးအေၾကာင္းရိွရင္ေတာ့ တတ္ႏိုင္သေလာက္ အားေပးေထာက္ခံၾကမွာပါ။ ဆိုလိုခ်င္တာက ျပည္ေထာင္စုအစိုးရနဲ ့ ျပည္ေထာင္စု တပ္မေတာ္ အေနနဲ ့ ရံပံုေငြ ေကာက္လို႔ရႏိုင္ပါတယ္။

လူသိပ္မ်ားမ်ားကို မဟုတ္ေပမဲ့၊ (၁၉၉၉)ေလာက္က ရံပံုေငြ မေကာက္ခံခ်င္ဘူးလို ့ သေဘာထားရွိ တဲ့လူေတြကို ေမးၾကည့္မိထားတာ ရိွပါတယ္။ ၁၊ ၊ လိုက္ေကာက္ရမွာ ေအာက္က်တယ္။ ၂၊ ၊လူေတြက ထည့္မယ္လို ့ မထင္ဘူး။ ၃၊ ၊ နာမည္ခံေလးဘဲ ရမယ္၊ လံုေလာက္ေအာင္ ရမယ္လို ့မထင္ဘူး။ ၄၊ ၊ ေငြ ေလး နည္းနည္းပါးပါး ထည့္ျပီး ျမိဳေပၚေနတဲ့ လူေတြက ေတာ္လွန္ေရး လုပ္ေနတဲ့ သူေတြကို ဆရာ လာလုပ္တာ၊ ေဝဖန္တာ မခံႏိုင္ဘူး။ ၅၊ ၊ေငြထည့္ တဲ့သူေတြကို စာရင္း ျပန္ရွင္း ျပမေနႏိုင္ဘူး။ ၆၊ ၊ တာဝန္ခံ ျပီးေကာက္ေပးမဲ့လူ မရွိဘူး - -အစရိွ တဲ့အေၾကာင္းျပခ်က္ ေတြ ရပါတယ္၊ က်ေနာ့္ အေနနဲ႔ေတာ့ အဲဒါေတြ အကုန္လံုးဟာ ေျဖရွင္းလို႔ရတဲ့ ကိစၥေတြဘဲ ျဖစ္ပါတယ္။ နည္းစံနစ္ ျပည့္စံုမွန္ကန္ဖို႔ေတာ့ လိုမွာေပါ့ ။ အခုေတာ့လဲ အဖြဲ႔အစည္းတခ်ဳိ႔အေနနဲ႔ ေငြလိုက္အလွဴခံရ ေကာက္ရတဲ့ အေတြ႔အၾကံဳ ေတြ အေတာ္ရေနပါျပီ။

ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္တို႔ ဗမာျပည္က လူေတြအေနနဲ႔ ကြန္ျမဴနတီ စုရုံးမႈမွာ အေတာ္အားနဲ ပါေသးတယ္ နိုင္ငံတကာမွာ တရုတ္၊ ကုလား၊ တိဘက္၊ ဗီယက္နန္ စသည္ျဖင့္ (Community center) ေတြ အေတာ္ေကာင္းတာေတြ႔ ရပါတယ္။ ခု ဗမာကစၿပီး လုိက္လာပါျပီ။ ဒီကိစၥမွာ ခ်င္းလူမ်ဳိးေတြက အမ်ားႀကီး ေရွ႔ေရာက္တာ ေတြ႔ရပါတယ္။ community အစု အစည္း ေပၚလာေတာ့ ဦးေဆာင္မႈ ေဖၚယူလာရပါတယ္၊ ေပၚလာရပါတယ္။ တခ်ဳိေနရာေတြမွာ ပုံမေပၚေသးပါဘူး။ အင္နဲ ့အားနဲ ့ ေပၚလာေအာင္ စနစ္တက် ျဖစ္လာေအာင္ အားေပးၾကရပါမယ္။ အနာဂါတ္ျပည္ေထာင္စုကို ယံုၾကည္တဲ့ က်ေနာ္တို႔က (Community Leader ) ေတြကို ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုအစုိးရရဲ ့ ကုိယ္စားလွယ္ေတြ ၊ေကာင္ဆယ္ လာေတြ၊ သံအမတ္ေတြ ျဖစ္လာေအာင္ လုပ္ၾကရပါမယ္။ ေဒသခံအစုိးရေတြ၊ အဏာပုိင္ေတြက၊ တရားဝင္အသိအမွတ္ ျပဳရင္ ျပည္ေထာင္စု အစိုးရကလဲ တရားဝင္ အသိအမွတ္ျပဳ ခန္႔ထားရပါမယ္။ ေဒသခံ အာဏာ ပုိင္ေတြက တရားဝင္ အသိအမွတ္ မျပဳေသးရင္လဲ ကုိယ့္ဗမာလူမ်ဳိးေတြက အသိအမွတ္ျပဳ ဆက္ဆံလာဖုိ ့ အနိမ့္ဆုံးထား ႀကဳိးစားရပါမယ္ အဲဒါနည္းလမ္းမ်ားစြာ ရွိပါလိမၼယ္။

ဒီလိုနည္းနဲ႔ ႏုိင္ငံေရး၊ စီမံခန္႔ခြဲေရး အလုပ္ေတြ အမ်ားႀကီး ေပၚလာပါမယ္။ အဲဒီ ျဗဴရိုကေရစီ ယႏၱယား တည္ေဆာက္ ေရးဟာ က်ေနာ္တို႔ရဲ့ ဒီမိုကေရစီေရး လႈပ္ရွားသူမ်ား၊ စစ္အာဏာရွင္စံနစ္ ဆန္႔က်င္ေရး လုပ္ေနတဲ့ အဝန္းအဝိုင္း အတြင္းမွာရိွေနတဲ့ ျပႆနာ အေတာ္မ်ားကို ေျဖရွင္းျပီး က်ေနာ္တို႔ကို က်ေနာ္တို႔ ေနာက္တဆင့္ တိုးတက္ေအာင္လုပ္ဖို႔ အေျခအေနေပးလာမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘာေတြလဲလို႔ ေရတြကၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ---
- အလုပ္မ်ားတဲ့ သူေတြမွာ မႏိုင္မနင္းေတြျဖစ္ျပီး ေထာင့္မေစ့ႏိုင္လို႔ လစ္ဟာ ေႏွာင့္ေႏွးမႈ ေတြျဖစ္ေနရတာ။
- အလုပ္မရွိတဲ့သူေတြ ေဘးထိုင္ဘိုင္က် ဘုေျပာျဖစ္ေနရတာ။
- တီထြင္ ဖန္တီး ဦးေဆာင္မႈ ေပးရတဲ့ ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္မွဳ အလုပ္နဲ႔ ပံုမွန္လွည္ပတ္ ေနေအာင္ ထိမ္းသိမ္းရတဲ့ စီမံခန္႔ခြဲသူရဲ့ အလုပ္လို သဘာဝမတူတဲ့ အလုပ္ေတြကို လူတဦးထဲက လုပ္ေနရတာေတြ။
- ေတာ္လွန္ေရးနယ္ပယ္မွာ ေရွ႕ကလုပ္ေနတဲ့သူေတြကို အားမလို အားမရနဲ႔ ေစာင့္ၾကည့္ ေနရတာကလြဲလို႔ လုပ္စရာမရွိျဖစ္ေနတာ စတာေတြျဖစ္ပါတယ္။

ေနာက္ျမင္မိတာ တခုကေတာ့ ဒီေန႔အခ်ိန္ေတြမွာ ျပည္ပကို အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ ့ ေရာက္ေနတဲ့ ဗမာေတြ ၂သန္းခြဲ ေက်ာ္မယ္လို႔ ခန္႔မွန္းပါတယ္၊ သူတို႔ေတြက ဗမာျပည္ဟာ သူတို႔ျပည္လို႔ သေဘာထားေနေသးရင္ ဗမာျပည္ အစိုးရ ကလဲ သူတို႔ကို ကိုယ့္ျပည္သားေတြလို႔ သေဘာထား ရပါလိမၼယ္။ က်ေနာ္တို႔ရဲ့ ျပည္သူ၊ သားေတြ ကံအေတာ္ဆိုးပါ တယ္၊ ေရာက္ရာေနရာမွာလဲ မ်က္ႏွာငယ္ၾကပါတယ္။ လက္ရိွ အုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့ စစ္အစိုးရကလဲ အခြန္ေကာက္ဖို႔နဲ႔ သူတို႔ အေပၚက အျမတ္ထုတ္ဖို႔ေလာက္ဘဲ စိတ္ဝင္စားပါတယ္။ သဘာဝေဘး၊ စစ္ေဘး၊ ဒါမွမဟုတ္ ျပႆနာ တခုခုျဖစ္ခဲ့ရင္ တျခားတိုင္းျပည္ အစိုးရေတြက သူတို႔ျပည္သူေတြဘက္က ရပ္ခံတယ္၊ ကာကြယ္ဖို႔၊ ကယ္တင္ဖို႔၊ လုပ္ၾကတယ္ က်ေနာ္ တို႔ဗမာျပည္သားေတြမွာေတာ့ ခိုကိုးရာမဲ့ ျဖစ္ၾကပါတယ္၊ ကိုယ့္တိုင္းျပည္ အစိုးရကို တိုင္ၾကား အကူအညီ ေတာင္းခံဖို႔ ထက္ ဒီအစိုးရ သိမသြားေအာင္ ဖံုးကြယ္ပံုးေအာင္း ေနဖို႔ ႀကိဳးစားၾကရပါတယ္။

က်ေနာ္တို႔ရဲ့ ျပည္ေထာင္စု အစိုးရက ဒီကိစၥေတြကို ဘယ္လိုသေဘာထား ၾကမလဲ။ ဒါဟာ အေရးႀကီး ပါတယ္၊ ၁-၁၊ ဘယ္ေလာက္ လူစဥ္မွီတဲ့ အစိုးရ ျဖစ္လာမလဲ၊ ၂-၂၊ ဘယ္ေလာက္ အင္အားရွိတဲ့ အစိုးရ ျဖစ္လာမလဲ၊ ၃-၃၊ ဘယ္ ေလာက္အထိ ျပည္သူကို ကိုယ္စားျပဳႏိုင္တဲ့ အစိုးရျဖစ္လာမလဲ။ ဆိုတာေတြကို အဆံုးအျဖတ္ေပးတဲ့ ကိစၥျဖစ္လာႏိုင္ ပါတယ္။ ၁-၁၊ အစိုးရ တာဝန္ ဝတၱရားမ်ား ထမ္းေဆာင္ႏိုင္စြမ္း ၊ အစိုးရဟု အသိမွတ္ျပဳ ဆက္ဆံခံရမႈ၊ တံု႔ျပန္ အေရး ယူႏိုင္သည့္ အတိုင္းအတာ၊- -စသည္ မ်ားကို ဆိုလိုပါသည္။ ၂-၂၊ ျပည္သူ ေထာက္ခံမႈ အတိုင္းအတာ၊ ေငြေၾကး အင္အား၊ လူအင္အား၊ အဆက္အသြယ္မ်ား၏ အမ်ဳိးအစားနဲ ့ အတိုင္းအတာ၊ စစ္အင္အား၊ - -စသည္မ်ားကို ဆိုလို ပါသည္။ ၃-၃၊ ျပည္တြင္း၊ ျပည္ပ ဗမာမ်ားကို ဘယ္ေလာက္ၾသဇာ လႊမ္းမိုးသလဲ၊ ျပည္သူ အစိတ္အပိုင္း ဘယ္ေလာက္ မ်ားမ်ားနဲ ့ နယ္ေျမဧရိယာ ဘယ္ေလာက္အထိမွာ ဆႏၵမဲ ေကာက္ယူႏိုင္စြမ္း ရိွသလဲ၊- - စသည္မ်ားကို ဆိုလိုပါသည္။ ဒါေတြအတြက္လဲဘဲ ျပည္ေထာင္စုတပ္က အဓိက ေမာင္းႏွင္အား ျဖစ္လာပါလိမၼယ္။

အခုအခ်ိန္မွာေတာ့ စစ္အုပ္စုက အမ်ဳိးသားရင္ၾကားေစ့ေရးကို မ်က္ကြယ္ျပဳျပီး စစ္အာဏာ ခိုင္မာေရးကို အတည့္ အလင္း လုပ္လိုက္ျပီဆိုေတာ့ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကုိင္အဖြဲ႔မ်ား (အပစ္ခတ္ရပ္စဲ၊ မရပ္စဲ) အားလုံးကုိ နအဖက ဖ်က္သိမ္းေရး လုပ္ပါလိမ့္မည္။ ဒီမိုကေရစီ နည္းၾက လူမ်ဳိးစု အခြင့္အေရးမ်ား ေမွ်ာ္လင့္စရာ မရွိပါဘူး။အဖ်က္သိမ္းမခံ ခ်င္လွ်င္ ခုခံကာ ကြယ္ေရးလုပ္ၾကရပါမည္။ တစ္ဦးခ်င္း တစ္ဖြဲ႔ခ်င္း ခုခံကာကြယ္ေရးလုပ္ရန္ အခက္ခဲအမ်ားႀကီး ရွိပါ သည္။ စုေပါင္း၍လုပ္လွ်င္ ျဖစ္ႏုိင္ေခ်ပုိရွိပါသည္။ စုေပါင္း အစီအစဥ္ အေနအျဖင့္ ျပည္ေထာင္စုတပ္သည္ နည္းလမ္း တစ္ရပ္ ျဖစ္ပါသည္။ က်ေနာ္တို႔ အေနျဖင့္ ဖက္ဒရယ္ ျပည္ေထာင္စုကို လက္ေတြ႔ၾကၾက လက္ခံက်င့္သံုးၾကဖို႔ဘဲ လိုပါ သည္။

က်ေနာ္တုိ႔က ျပည္ေထာင္စုတပ္ ေဖၚသည့္ လုပ္ငန္းျဖင့္ ဦးေဆာင္၍ျဖစ္ေစ၊ န အ ဖ က စစ္ေရး ႏုိင္ငံေရးအရ ေခ်မွဳန္း ၍ျဖစ္ေစ၊ ကမာၻ႔အင္အားႀကီးမ်ား၏ ကမာၻ႔စံစနစ္သစ္ (New world order ) တြက္လြန္ဆြဲပြဲ ေၾကာင့္ျဖစ္ေစ၊ အေျခအေန မ်ားေျပာင္းေတာ့မည္။ ေျပာင္းေနပါသည္။ ဒါကိုက်ေနာ္တို႔ ဒီမိုကေရစီ အင္အားစုမ်ားလဲ ေရွာင္လႊဲ၍ ရမည္မဟုတ္ပါ။ ယခု ၂ဝဝ၉ ခုႏွစ္ ထဲမွာေတာ့ အေျခအေနေတြကို အားလံုးဘဲ ေတြ႔ျမင္ ထိသိ ခံစား ေနၾကရျပီး ျဖစ္ပါသည္။ အေျပာင္း အလြဲေတြက ျမန္ပါသည္၊ က်ေနာ္တို႔ အမွီလုပ္ ၾကရပါမည္။ ကိုယ္ကိုတိုင္က ကိုယ္ ေရာက္ ေနတဲ့ေနရာက စလုပ္ၾကဖို႔ ျဖစ္ပါသည္။ က်ေနာ္တို႔ရဲ့ အနာဂါတ္ကို က်ေနာ္တို႔ကိုယ္တိုင္ တည္ေဆာက္ယူၾကပါစို႔။

ေကာင္းမြန္ေသာအနာဂါတ္ကို ေမွ်ာ္မွန္းလွ်က္
ဗလ

အခုအခ်ိန္မွာေတာ့ စစ္အုပ္စုက အမ်ဳိးသားရင္ၾကားေစ့ေရးကို မ်က္ကြယ္ျပဳျပီး စစ္အာဏာ ခိုင္မာေရးကို အတည့္ အလင္း လုပ္လိုက္ျပီဆိုေတာ့ က်ေနာ္တို႔ အေနနဲ႔ တိုးျမင့္ တိုက္ခိုက္ဖို႔ မွတပါးတျခားမရွိေတာ့ပါဘူး။

ဗလ
http://www.kaowao.org/b/art09-nov20.php

ျပည္ေထာင္စုတပ္ ရွိမွ ျဖစ္မယ္ အပိုင္း(၁)ဒီမွာဖတ္ပါ

0 အၾကံျပဳျခင္း: