Tuesday, June 30, 2009

Commemoration of 7th July in Toronto, Canada

Burmese Students Democratic Organization Toronto (BSDO) will mark the 47th anniversary of 7th July. Over one hundred university students were killed at Rangoon University Campus on this day in 1962 and historic Student Union building was destroyed by the military while students were protesting against General Ne Win’s military coup.

Where: Burmese Python Soccer Club
430 St. Clarens Avenue
Toronto, Canada

Date: Canada Day July 1st, 2010

Time: 2:00 pm

Media contact:
Ko Maung Maung Oo at 1 416 605 8765

Burma's cyber war rages on


by Celeste Chenard
Monday, 29 June 2009 15:07

Mizzima News - While the Internet has became one of the main tools at the disposal of opposition elements against political and cultural repression in authoritarian states, governments have in turn used the same technology to limit the effectiveness of political opposition by either commercial or propagandist means.

A debate about the Internet as a tool of democratization has emerged since the first uses of the Internet under authoritarian systems of government. On the one hand, there are those who subscribe to the “determinist” theory, for whom the Internet can contribute to the collapse of dictatorships. On the other hand are the so-called “instrumentalists”, who take the position that an authoritarian regime can control the Web and exploit the Internet to serve its own interests. But the most important question is how authoritarian rulers choose an information technology strategy.

According to Nina Hachigian, in her paper 'The internet and power in one-party East Asian States': “The Internet presents a dilemma to leaders of authoritarian states and illiberal democracies. It promises enticing commercial advantages, such as transaction cost reductions, e-commerce possibilities, and foreign trade facilitation. Yet, by giving citizens access to outside information and platforms for discussion and organization, the Internet can also help politically empower populations and potentially threaten regimes."

According to a report recently released by the OpenNet Initiative (ONI) on information filtering in Asia, Asian governments are taking increasingly sophisticated steps to control access to Web content. The report reveals accelerating restrictions on Internet content as Asian governments shift to next generation controls. These new techniques go beyond blocking access to websites and are more informal and fluid while often backed-up by increasingly restrictive and broadly interpreted laws.

The report further points to an emerging inclination for states to actively engage in cyberspace as a way to achieve enhanced control of information: “Since 2006, many Asian governments have quickly realized the potential benefits of exploiting opportunities for conducting propaganda or public relations strategies over the Internet, even while cracking down on independent and critical voices thriving in these online spaces – an example of the evolution towards next generation controls,” finds the report.

Yet, the Internet has simultaneously been shown to be an especially effective tool for journalists, civil society activists and opposition leaders in Asia during elections or other times of national political crisis.

Burma showed one of the most dramatic examples of citizens using online tools to circumvent government control over information during the Saffron Revolution. It is clear that the particular attention of the international community and foreign media toward the 2007 uprising in Burma was partly due to the various uses of new information technology – and particularly the Internet.

These “netizens” have demonstrated that new tools of communication, and especially the Internet, can impact on the global coverage of events and even on the sequence of events themselves. Vital information coming from inside Burma was posted by overseas Burmese news organizations and the international media, ultimately being fed back into the country of origin via satellite television and radio, thus achieving a bi-directional flow of information. Such newly available networks for the diffusion of information are surely challenging the rulers of closed countries like Burma.

Nonetheless, while “citizen journalists” provided the world with footage and news, the government eventually imposed a “blackout of the information”. By cutting all Internet connections, the junta tried to disarm "netizens" – in further testament to the perceived potential destabilizing effects triggered by such endeavors.

The push and pull battle over the Internet raises a serious question: Can emerging online technologies truly alter a country's isolationism and foster real political change?

In a closed country the Internet can effectively serve the propaganda efforts of the authoritarian regime while simultaneously providing a new capacity with which dissidents can communicate relatively freely without considering boarders. Further, more than simply a political weapon, the Internet can also help to mobilize and raise public awareness and coordinate demonstrations and campaigns.

But still, there is a dark side to the Internet that must be considered.

Since 1997 the junta has purchased sophisticated technology from a Singapore-based company to assist in the development of a Cyber Warfare Center in order to accentuate efficacy and surveillance over the Army. Additionally, in May 2004, the junta purchased filtering software from American company Fortinet. ONI, largely as a result of such information technology transfers, has chronicled an increasing level of effectiveness on the part of the Burmese regime in the control of information over recent years.

Burma, in the end, is caught in a vicious cycle. As the junta appears unwilling to improve the life conditions of the population, as one tactic to stay in power, the economy of the country is consequently not industrially and technologically adapted to take maximum advantage of the Internet. Moreover, launching economic development via information technology is not deemed worth the political risk in the battle over the dissemination of information. Severe restrictions on Internet access is thus perceived as one strategy in denying opposition elements a greater foothold in Burmese society.

To summarize, as economic stakes are low and political risks much higher, the junta is less willing to let the population make use of the Internet than other authoritarian countries who limit Internet access to a lesser extent in order to foment economic development. “The exception," highlights the ONI report, "to the general embrace of ICT development [in Asian countries] has consistently been Burma.” However, for the regime there is also a concurrent downside in such an approach, as the country becomes even less attractive to potential foreign investors.

The junta, though, is aware of the necessity to economically compete in the world economy. The construction of a cyber city by the generals is proof of this knowledge, while also further exemplifying the misappropriation of information technology development. The country’s largest information technology development, Yadanabon City – inaugurated in 2007, is projected to serve as the connection point for the regime with economic partners such as China, India and Thailand.

Apart from economic interests, the Internet can also serve the propagandist aims of governments. The junta tries to use the Internet as a tool to spread its propaganda and political message to the world and to contradict accusations of its detractors. An active presence on the Web allows the government to present the world its own version of the facts. That is why the junta launched www.myanmar.com, allowing foreigners to read an electronic version of the state-run English newspaper The New Light of Myanmar.

However, examples of the collapse of governments in Southeast Asia because of popular mass protest with the support of the media – as in the Philippines in 1986 and Indonesia in 1998 – still keeps hope alive of a coming shift in Burma.

But the Burmese example also reveals media pressure and "People Power" are not enough by themselves to ensure political transition. The media can assist in transition but not set the transition itself in motion. The media is dependant on a nexus connecting the economic, social and political spheres.

Nonetheless, if an authoritarian regime can be affected by the uses of the Internet abroad, it is clear the Internet can in fact impact events inside a closed society like Burma as well – by at least forcing the junta to act in a space open to everybody’s eyes.

မေဟာသဓ မရွိတဲ့ သားတရားစီရင္ခန္း


ဘြဲ႔ျဖဴ
၃၀ ဇြန္ ၂၀၀၉


ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕ ရွစ္ေလးလုံး ဒီမုိကေရစီအေရးေတာ္ပုံႀကီးဟာ စက္မႈတကၠသုိလ္ေက်ာင္းသား ကုိဘုန္းေမာ္နဲ႔ ကုိစုိးႏုိင္တုိ႔ ေသဆုံးခဲ့ၾကရတဲ့ ကိစၥနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး မွန္မွန္ကန္ကန္ စုံစမ္းစစ္ေဆးေပးဖုိ႔နဲ႔ တာဝန္ရွိသူေတြကုိ တရားဥပေဒေၾကာင္းအရ အေရးယူေပးဖုိ႔ဆုိတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ ေတာင္းဆုိမႈတခုနဲ႔ စတင္ခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ မဆလ အမည္ကို ယူထားတဲ့ စစ္အာဏာရွင္အစုိးရက ထုံးစံအတုိင္း ဉာဏ္နီဉာဏ္နက္ေတြသုံး ကလိမ္ကက်စ္ေတြလုပ္ရင္း အခ်ိန္ေတြ တေရြ႕ေရြ႕ ၾကာေညာင္းလာတဲ့အခါ ဒီမုိကေရစီေတာင္းဆုိတဲ့ ျပည္သူလူထုအမ်ားစုႀကီးရဲ႕ ေတာင္းဆုိမႈက ၾကားျဖတ္အစုိးရ ျဖစ္လာခဲ့တယ္။

ကုိယ္ထူေထာင္ခဲ့တဲ့ ပါတီကို အက်ပ္အတည္းေပါင္းစုံအတြင္း ေက်ာခုိင္း စြန္႔ခြာ (ကိုယ္ေထာင္တဲ့ပါတီ ကိုယ္ကုိယ္တုိင္ ျပန္ဖ်က္) ၿပီး ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရး ေနာက္ေဖးတံခါးေပါက္က ခပ္လွ်ဳိလွ်ဳိနဲ႔ အသာလစ္ထြက္သြားဖုိ႔ ေရွ႕ပိုင္းမွာ စီစဥ္ထားခဲ့တဲ့ ျမန္မာစစ္အာဏာရွင္စနစ္ရဲ႕ ေခါင္းကိုင္ဖခင္ႀကီး ဗုိလ္ေနဝင္း ဟာ အဲဒီလုိမ႐ွဴႏုိင္ မကယ္ႏုိင္ ျဖစ္လာေတာ့မွ သူလက္သပ္ေမြး ျပဳစု ပ်ဳိးေထာင္ေပးခဲ့တဲ့ ဗုိလ္ေစာေမာင္အကူအညီနဲ႔ တပ္မေတာ္က အာဏာသိမ္းတယ္ဆုိၿပီး မဆလကို တဖက္လွည့္နဲ႔ ကယ္တင္ကာ တစညဆုိတဲ့ အမည္သစ္နဲ႔ သက္ဆုိးရွည္ေစခဲ့တယ္။

နဝတ အမည္နဲ႔ ရေသ့ရွစ္ေသာင္းဇာတ္ကို ဆက္ကခဲ့တဲ့ စစ္အုပ္စုဟာ ျပည္သူေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာကုိ သတ္ျဖတ္ၿပီး ျပည္သူေတြရဲ႕ေတာင္းဆုိမႈျဖစ္တဲ့ ၾကားျဖတ္အစုိးရဖြဲ႔စည္းေရးကို လုံးဝပယ္ခ် လ်စ္လ်ဴ႐ႈခဲ့ေပမယ့္ အားေကာင္းေမာင္းသန္ စီးဆင္းေနဆဲျဖစ္တဲ့ ျပည္သူေတြရဲ႕ ေဒါသဒီေရအဟုန္ကို လမ္းလႊဲတဲ့အေနနဲ႔ ပါတီစုံ ဒီမုိကေရစီေရြးေကာက္ပြဲ လုပ္ေပးပါ့မယ္ဆုိတဲ့ ကတိကုိ ေပးခဲ့တယ္။ လူထုလႈပ္ရွားမႈေခါင္းေဆာင္ေတြဟာ အဲဒီတုန္းက အရွိန္အျမင့္ဆုံးေရာက္ေနတဲ့ လူထုရဲ႕အုံႂကြမႈဒီလႈိင္းကုိ ဆက္လက္ပဲ့ကုိင္ၿပီး ၾကားျဖတ္အစုိးရ ဖြဲ႔စည္းႏုိင္တဲ့အထိ ဆက္လက္ဦးေဆာင္တုိက္ပြဲဝင္သြားရင္ ေအာင္ပြဲကို ဆုပ္ကုိင္ႏုိင္ေကာင္း ဆုပ္ကိုင္ႏုိင္မွာ ျဖစ္ေပမယ့္ ျပည္သူလူထုႀကီး အထိအခုိက္အက်အဆုံးမ်ားၿပီး အျမတ္ထက္ အ႐ႈံးက ပုိမ်ားမွာကို စိုးရိမ္မိတဲ့စိတ္နဲ႔ တထစ္ေလွ်ာ့ေပးခဲ့ၾကတယ္။ ဒါက စစ္အာဏာရွင္ေတြကို ဒီမုိကေရစီေခါင္းေဆာင္ေတြက ပထမဆုံးအႀကိမ္ အေလွ်ာ့ေပးလုိက္ေလ်ာခဲ့မႈ ျဖစ္တယ္။

၁၉၈၉ ခုႏွစ္ အာဇာနည္ေန႔မွာ အာဇာနည္ဗိမာန္ကို လူထုနဲ႔အတူ ခ်ီတက္ဂါရဝျပဳဖုိ႔ လူထုေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က မူလက စီစဥ္ထားခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီေန႔က နဝတဟာ ဧရာမ လူသတ္ပြဲႀကီးဆင္ႏႊဲဖုိ႔ စီစဥ္ထားတယ္ဆုိတဲ့ ခုိင္မာတဲ့ သတင္းတခုကို ရၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ လူထုနဲ႔အတူ ခ်ီတက္မယ့္ သူ႔ရဲ႕အစီအစဥ္ကုိ ဖ်က္သိမ္းေၾကာင္း အခ်ိန္ကပ္ၿပီးမွ ေၾကညာလုိက္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ကြၽံသြားၿပီျဖစ္တဲ့ လူထုအစိတ္အပိုင္းေတြကေတာ့ နဝတ လုံထိန္းေတြရဲ႕ ရက္ရက္စက္စက္ ႐ုိက္ႏွက္ဖမ္းဆီးျခင္းကုိ ခံသြားခဲ့ၾကရၿပီး ေထာင္ဒဏ္အသီးသီးခ်မွတ္ ခံခဲ့ၾကရတယ္။ ဒါက ဒုတိယအႀကိမ္ အေလွ်ာ့ေပးခဲ့မႈ ျဖစ္တယ္။

သမား႐ုိးက် ျဖစ္စဥ္႐ႈေထာင့္ကေျပာရင္ ပါတီစုံဒီမုိကေရစီ အေထြေထြေရြးေကာက္ပြဲ ၿပီးစီးသြားလုိ႔ ေရြးေကာက္ခံ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ေတြရဲ႕ အမည္စာရင္းေတြကို တရားဝင္ေၾကညာၿပီးၿပီဆုိတာနဲ႔ အဲဒီေရြးေကာက္ပြဲကုိ ႀကီးၾကပ္ျပဳလုပ္ေပးခဲ့တဲ့ အာဏာပုိင္အဖြဲ႔အစည္းက ရက္ေပါင္း (၆ဝ) အတြင္း လႊတ္ေတာ္ေခၚေပးၿပီး ကုိယ္စားလွယ္ အမ်ားစု အႏုိင္ရပါတီကို ဦးေဆာင္အစိုးရဖြဲ႔ေစကာ အဲဒီအစုိးရကို အာဏာလႊဲအပ္ရမွာျဖစ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕ တမူထူးျခားတဲ့အေျခအေနကုိ သေဘာေပါက္ထားၾကတဲ့ ၁၉၉ဝ ေရြးေကာက္ပြဲအႏုိင္ရပါတီက ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ေတာင္ၿပဳိကမ္းၿပိဳအႏုိင္ရေၾကာင္း သတင္းေတြ အခုိင္အမာ ေပၚထြက္လာခဲ့ၿပီးေနာက္မွာ လႊတ္ေတာ္ ေခၚေပးေရးကို မေတာင္းဆုိဘဲ နဝတနဲ႔ ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးေရးကိုပဲ ေတာင္းဆုိခဲ့တယ္။ ဒါက တတိယအႀကိမ္ အေလွ်ာ့ေပးခဲ့မႈ ျဖစ္တယ္။

“ေရြးေကာက္ပြဲၿပီးရင္ စစ္တန္းလ်ားျပန္မယ္၊ ႏုိင္တဲ့ပါတီက (၄၇) နဲ႔ (၇၄) ႀကိဳက္ရာ အေျခခံဥပေဒနဲ႔ အစုိးရဖြဲ႔ၾက၊ အေျခခံဥပေဒအသစ္ ေရးခ်င္တယ္ဆုိရင္လည္း ေရးၾကေပါ့၊ အေျခခံဥပေဒေရးဆြဲတဲ့ကိစၥမွာ စစ္တပ္က တရားခံ အျဖစ္မခံႏုိင္ဘူး၊ ေရြးေကာက္ပြဲအႏုိင္ရ ကုိယ္စားလွယ္ေတြ ဆြဲၾကေပါ့” လုိ႔ လူသိရွင္ၾကား အႀကိမ္ႀကိမ္အခါခါ ေျပာဆုိခဲ့တဲ့ နဝတဟာ ေရြးေကာက္ပြဲအၿပီး အႏုိင္ရပါတီက ဂႏီၶခန္းမညီလာခံက်င္းပဖုိ႔ ျပင္ဆင္ေနခုိက္မွာ ၁/၉ဝ ေၾကညာခ်က္ကို ကတုိက္က႐ုိက္ ထုတ္ျပန္ခဲ့တယ္။ အဲဒီေၾကညာခ်က္ရဲ႕ အႏွစ္သာရက ၉ဝ ေရြးေကာက္ပြဲအႏုိင္ရ ပါတီမ်ားဟာ (၄၇) သုိ႔မဟုတ္ (၇၄) အေျခခံဥပေဒတခုခုကို အသုံးျပဳၿပီး အစိုးရဖြဲ႔ခြင့္မရွိဘူး။ အေျခခံဥပေဒအသစ္ ေရးဆြဲရမယ္ဆုိတာျဖစ္တယ္။

နဝတဟာ ေရြးေကာက္ပြဲမတုိင္ခင္က သူေပးခဲ့တဲ့ ကတိကုိ သူကုိယ္တုိင္ ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္း ခ်ဳိးေဖာက္လုိက္တာ ျဖစ္တဲ့ အဲဒီေၾကညာခ်က္ကို ထုတ္ျပန္ခဲ့႐ုံသာမက ပါတီအားလုံးကုိလည္း အဲဒီေၾကညာခ်က္အတုိင္း လုိက္နာပါ့မယ္ ဆုိတဲ့ သေဘာတူညီခ်က္ကုိ အတင္းအက်ပ္ လက္မွတ္ေရးထုိးေစခဲ့တယ္။ ဆယ္စုႏွစ္သုံးခုနီးပါးၾကာ ကာလအတြင္း ပထမဆုံးအႀကိမ္အျဖစ္ ျပည္သူေတြရဲ႕ အခြင့္အာဏာလႊဲအပ္မႈ (Mandate) ကုိ ရရွိခဲ့တဲ့ပါတီျဖစ္ေပမယ့္ အန္အယ္လ္ဒီဟာ ျပည္သူေတြ'နာ'မွာကို စုိးရိမ္တဲ့စိတ္နဲ႔ လက္မွတ္ထုိးေပးခဲ့တယ္။ အဲဒါက စတုတၴအႀကိမ္ အေလွ်ာ့ေပးခဲ့မႈ ျဖစ္တယ္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ အမ်ဳိးသားေခါင္းေဆာင္ႀကီး ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ႕ ရင္ႏွစ္သည္းခ်ာျဖစ္တယ္။ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ေအာက္ ျမန္မာျပည္သူေတြ ခါးစည္းခံေနၾကရတဲ့ ဒုကၡေဝဒနာေတြကုိ ဆက္ၿပီး မ႐ႈရက္မျမင္ရက္ေတာ့လုိ႔ သက္ေသာင့္သက္သာရွိၿပီး ေအးခ်မ္းတည္ၿငိမ္တဲ့ ပုဂၢလိကဘဝကို အၿပီးတုိင္စြန္႔လႊတ္ကာ နာက်င္ပင္ပန္း ခက္ခဲၾကမ္းတမ္းလွတဲ့ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးမီးေတာက္မီးလွ်ံထဲ ဝင္ေရာက္လာခဲ့သူျဖစ္တယ္။

ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေဟာင္း သူရဦးတင္ဦးဟာလည္း ျပည္သူေတြကို စာနာစိတ္ထားခဲ့မိတဲ့အတြက္ စစ္အာဏာရွင္ ဗုိလ္ေနဝင္းရဲ႕ မ်က္မာန္ေတာ္ရွျခင္းကို ခံခဲ့ရၿပီး ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ရာထူးကို စြန္႔လႊတ္ခဲ့ရသူျဖစ္တယ္။ ဒါ့အျပင္ ႏုိင္ငံကို ကယ္တင္လုိတဲ့ ဗုိလ္ႀကီးအုန္းေက်ာ္ျမင့္ ဦးေဆာင္တဲ့ မ်ဳိးခ်စ္စစ္သည္တစုရဲ႕ အႀကံအစည္ကို ဗုိလ္ေနဝင္းထံ သံေတာ္ဦးမတင္မႈနဲ႔ ႏွစ္ရွည္ေထာင္ဒဏ္ အျပစ္ေပးခံခဲ့ရသူျဖစ္တယ္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ဦးတင္ဦးအေပၚ ျမန္မာျပည္သူေတြထားရွိတဲ့ ေမတၱာထုထည္ကို သိရွိၿပီး တုန္လႈပ္ေခ်ာက္ခ်ားေနၾကတဲ့ နဝတဟာ အဲဒီလူထုေခါင္းေဆာင္ႏွစ္ဦးကို အျပစ္ရွာ ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းခဲ့တယ္။ သူတုိ႔အထိန္းသိမ္းခံေနရခုိက္မွာ အျပင္မွာရွိေနတဲ့ အန္အယ္လ္ဒီေခါင္းေဆာင္ေတြကို အက်ပ္ကုိင္ဖိအားေပးၿပီး အဲဒီေခါင္းေဆာင္ႏွစ္ဦးကို ပါတီက ထုတ္ခုိင္းခဲ့တယ္။ အန္အယ္လ္ဒီကို စတင္တည္ေထာင္ခဲ့ၾကသူေတြလည္းျဖစ္တဲ့ အဲဒီေခါင္းေဆာင္ႏွစ္ဦးကို အန္အယ္လ္ဒီကထုတ္ပစ္ဖုိ႔ဆုိတာ ကိုယ့္ႏွလုံးသည္းပြတ္ကို ကိုယ္ကိုယ္တုိင္ ခဲြစိတ္လွီး ျဖတ္ၿပီး ထုတ္ေပးရတဲ့ အလုပ္မ်ဳိးျဖစ္တယ္ဆုိတာကို သေဘာေပါက္နားလည္ေပမယ့္ က်န္ အန္အယ္လ္ဒီ ေခါင္းေဆာင္ေတြဟာ ျပည္သူေတြကုိ ငဲ့ညႇာတဲ့စိတ္နဲ႔ ေခါင္းေဆာင္ႏွစ္ဦးကုိ နဝတ အလုိက် ပါတီက ထုတ္ေပးခဲ့တယ္။ ဒါက ပဥၥမအႀကိမ္ အေလွ်ာ့ေပးခဲ့မႈ ျဖစ္တယ္။

ရွစ္ေလးလုံး လူထုအုံႂကြလႈပ္ရွားမႈႀကီးရဲ႕ အႏိၲမေမွ်ာ္မွန္းခ်က္က စစ္အာဏာရွင္စနစ္ဖ်က္သိမ္းေရး၊ ဒီမုိကေရစီ ျပန္လည္ထြန္းကားေရးျဖစ္တယ္။ အန္အယ္လ္ဒီဟာ အဲဒီအေရးေတာ္ပုံႀကီးထဲမွာ မီး႐ွဴးသန္႔စင္ဖြားျမင္ခဲ့တဲ့ ပါတီျဖစ္တယ္။ ၁/၉ဝ ေၾကညာခ်က္နဲ႔ ပါတီအမ်ားစုကုိ ႏွိပ္ကြပ္ႏုိင္ခဲ့ၿပီးေနာက္ ၁၉၉၃ မွာ နဝတ တျဖစ္လည္း နအဖ ဟာ ေရြးေကာက္ပြဲမတုိင္မီတုန္းက တခြန္းမွ မဟခဲ့ဖူးတဲ့ အမ်ဳိးသားညီလာခံဆုိတာကို ဦးစီးက်င္းပခဲ့တယ္။

အဲဒီညီလာခံမွာ အေျခခံမူႀကီးဆုိတာ (၆) ခ်က္ပါရွိၿပီး အဲဒီထဲက ဆ႒မေျမာက္အခ်က္က “ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးတြင္ တပ္မေတာ္က ဦးေဆာင္က႑မွ ပါဝင္ေရး” ျဖစ္တယ္။ အႏွစ္သာရက စစ္အာဏာရွင္စနစ္ တရားဝင္ ရာသက္ပန္ တည္တံ့ခုိင္ၿမဲေရးျဖစ္တယ္။ ဒီအခ်က္ဟာ ျပည္သူ႔ဆႏၵ တနည္းအားျဖင့္ ဒီမုိကေရစီသာပဓာန ဦးစီးဦးေဆာင္ျဖစ္ တယ္ဆုိတဲ့ အန္အယ္လ္ဒီရဲ႕ အေျခခံမူနဲ႔ ေျဖာင့္ေျဖာင့္ႀကီး ဆန္႔က်င္ေနေပမယ့္ အန္အယ္လ္ဒီေခါင္းေဆာင္ေတြဟာ ျပည္သူလူထုကို ငဲ့ညႇာၿပီး အဲဒီအမ်ဳိးသားညီလာခံ ဆုိတာကုိ ပါဝင္တက္ေရာက္ခဲ့တယ္။ ဒါက ဆ႒မအႀကိမ္ အေလွ်ာ့ေပးခဲ့မႈ ျဖစ္တယ္။

ဒီပဲယင္းအေရးအခင္းဟာ ကမာၻတုန္သြားခဲ့တဲ့ ရာဇဝတ္မႈႀကီး (Global Crime) ျဖစ္တယ္။ အဲဒီအေရးအခင္းအတြင္း နအဖရဲ႕ ေၾကးစားလူမုိက္လူရမ္းကားေတြဟာ လူထုေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကုိ လက္စတုံးစီရင္ဖုိ႔ အသည္းအသန္ ႀကိဳးပမ္းခဲ့ၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ “သူေတာ္ေကာင္းနတ္ေကာင္းမ” ဆုိသလုိ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ အသက္ေဘးက သီသီကေလး လြတ္ေျမာက္ခဲ့တယ္။ နဝတဟာ အဲဒီရာဇဝတ္မႈႀကီးရဲ႕ အေရးအႀကီးဆုံး သက္ေသကို ေဖ်ာက္ဖ်က္ဖုိ႔ ႀကိဳးစားတဲ့အေနနဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ဦးတင္ဦးတုိ႔ကုိ အဲဒီအေရးအခင္းျဖစ္တဲ့ ေန႔ကစလုိ႔ ဖမ္းဆီခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားခဲ့တာ ဒီကေန႔အထိျဖစ္တယ္။

ဒါေပမယ့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕အသံကုိ ကမာၻက ပထမဆုံးၾကားလုိက္ၾကခ်ိန္မွာ ၾကားလုိက္ရတဲ့အသံက ဒီပဲယင္းအေရးအခင္းမွာ တာဝန္ရွိသူေတြကို စစ္ေဆးေဖာ္ထုတ္ အေရးယူေပးဖုိ႔ ေတာင္းဆုိတဲ့အသံမဟုတ္ဘဲ ျမန္မာႏိုင္ငံ လြတ္လပ္ၿငိမ္းခ်မ္း ဖြံ႔ၿဖိဳးတုိးတက္ေရးအတြက္ နအဖနဲ႔ ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးလုိတယ္ဆုိတဲ့ ေတာင္းဆုိသံသာ ျဖစ္ေနတယ္။ ဒါဟာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အေနနဲ႔ မိမိရဲ႕ ပုဂၢလိကဘဝခံစားခ်က္နဲ႔ ေဝဒနာမ်ားကို လုံးဝလ်စ္လ်ဴ႐ႈၿပီး ႏုိင္ငံ့အေရးကို ေရွ႕ဆုံးမွာထားေၾကာင္း ထပ္မံျပသလုိက္တာျဖစ္တယ္။ ဒါက သတၱမအႀကိမ္ အေလွ်ာ့ေပးခဲ့မႈ ျဖစ္တယ္။

၁၉၉ဝ ေရြးေကာက္ပြဲ က်င္းပၿပီးစီးသြားတဲ့ေနာက္မွာ ဘယ္႐ႈေထာင့္ကပဲၾကည့္ၾကည့္ အန္အယ္လ္ဒီဟာ ျမန္မာျပည္သူေတြရဲ႕ တရားဝင္ကိုယ္စားလွယ္ျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ တိတိက်က် မွန္မွန္ကန္ကန္ေျပာရရင္ အန္အယ္လ္ဒီကုိ အတုိက္အခံလုိ႔ ရည္ၫႊန္းေျပာဆုိ ေရးသားေနၾကတာေတြဟာ မွားယြင္းတဲ့ ေဖာ္ျပမႈမ်ားသာျဖစ္ၿပီး ပကတိအေျခအေနမွာ တကယ့္အတုိက္အခံက တစညနဲ႔ အဲဒီပါတီကို အကာအကြယ္ေပးထားတဲ့ နအဖသာ ျဖစ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ “ဘုရားကား ေအာက္ ေမ်ာက္ကားအထက္” ဆုိသလုိျဖစ္ေနတဲ့ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးအေျခအေနကုိ သေဘာေပါက္ထားၾကတဲ့ အန္အယ္လ္ဒီေခါင္းေဆာင္မ်ားဟာ ေရြးေကာက္ပြဲၿပီးေနာက္ တေလွ်ာက္လုံး မိမိတုိ႔ပါတီရဲ႕ စစ္မွန္တဲ့အေနအထားကို စူးစူးရဲရဲ ထုတ္ေဖာ္ေၾကညာတာမ်ဳိး တခါမွမလုပ္ခဲ့ဘဲ နဝတ၊ နအဖတုိ႔ကို တရားဝင္ အစိုးရတခုသဖြယ္ ေျပာဆုိျပဳမူ ဆက္ဆံလာခဲ့ၾကတယ္။

တဘက္မွာ ျပည္သူေတြအပ္ႏွင္းထားတဲ့ အခြင့္အာဏာ၊ တဘက္မွာ တကမာၻလုံးကို ဆန္႔က်င္အန္တုၿပီး ငါတေကာေကာေနတဲ့ စစ္အုပ္စု။ နံရံႏွစ္ခုၾကား က်ဥ္းေျမာင္းတဲ့ လမ္းေျမႇာင္ကေလးေပၚမွာ ယိမ္းယုိင္ၿပဳိလဲ မသြားရေလေအာင္ ခက္ခက္ခဲခဲ ႀကဳိးစားေလွ်ာက္လွမ္းေနရတဲ့ အန္အယ္လ္ဒီေခါင္းေဆာင္မ်ားအေနနဲ႔ ေနာက္ဆုံးမွာ မိမိတုိ႔တေလွ်ာက္လုံး ကုိင္စြဲလာခဲ့တဲ့ “ရွဥ့္လည္းေလွ်ာက္သာ ပ်ားလည္းစြဲသာ” မူဝါဒရဲ႕ အေပ်ာ့ေပ်ာင္းဆုံး နည္းလမ္းကုိ လူသိရွင္ၾကား ေဖာ္ထုတ္ေၾကညာခဲ့ေတာ့ တယ္။ အဲဒါကေတာ့ နအဖ က ၉ဝ ေရြးေကာက္ပြဲရဲ႕ ရလဒ္ကို အေကာင္အထည္ေဖာ္တဲ့အေနနဲ႔ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကို ေခၚယူဖြဲ႔စည္းေပးပါ။ အဲဒီလႊတ္ေတာ္က နအဖကုိ ျမန္မာျပည္သူေတြကေရာ၊ ႏုိင္ငံတကာ အသုိင္းအဝုိင္းကပါ အသိအမွတ္ျပဳလာၾကေစမယ့္ ‘တရားဝင္’ အစုိးရ တခုအျဖစ္ ေၾကညာေပးမယ္ဆုိတဲ့ ကမ္းလွမ္းမႈျဖစ္တယ္။ ဒါက အ႒မအႀကိမ္ေျမာက္ အေလွ်ာ့ေပးခဲ့မႈ ျဖစ္တယ္။

ဒါေတြကေတာ့ ၁၉၈၈ ကစလုိ႔ အခုအထိ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ ကာလအတြင္း ျပည္သူလူထုအေပၚ နည္းမ်ဳိးစုံနဲ႔ အႏုိင္က်င့္ ဗုိလ္က်ေစာ္ကားလာခဲ့တဲ့ နအဖစစ္အာဏာရွင္ေတြကို လူထုေခါင္းေဆာင္ေတြက ျပည္သူလူထုကို ငဲ့ညႇာၿပီး “ျပည္သူလူထု ေသြးေခ်ာင္းစီးမွာကို ေရွာင္ရွားႏုိင္ဖုိ႔အတြက္” အဆုံးစြန္အထိ အေလွ်ာ့ေပးလာခဲ့တဲ့ ျဖစ္စဥ္ႀကီး ျဖစ္တယ္။

လူထုေခါင္းေဆာင္ေတြဘက္က အဲသလုိ အေလွ်ာ့ေပးခဲ့ေပမယ့္ မဆလ၊ နဝတ၊ နအဖ စစ္အာဏာရွင္ေတြဘက္က ဘယ္လုိတုံ႔ျပန္ခဲ့သလဲ။ လူထုေခါင္းေဆာင္ေတြဘက္က ေနာက္ကို တလွမ္းဆုတ္ေပးလုိက္တုိင္း စစ္အုပ္စုဘက္က ေရွ႕ကိုတလွမ္း တက္လာတာခ်ည္းပဲ မဟုတ္လား။ ဆုတ္ေပးရင္း ဆုတ္ေပးရင္း အခုေတာ့ အန္အယ္လ္ဒီဟာ ၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပြဲဆုိတဲ့ ေခ်ာက္ကမ္းပါးစြန္းေပၚ ေရာက္ေနၿပီျဖစ္တယ္ဆုိတာ အားလုံးအျမင္ပဲ။ အဲဒီေရြးေကာက္ပြဲနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အန္အယ္လ္ဒီ လွမ္းမယ့္ေျခလွမ္းဟာ အန္အယ္လ္ဒီရဲ႕ကံၾကမၼာကို အၿပီးသတ္ အဆုံးအျဖတ္ေပးမယ့္ ေျခလွမ္းျဖစ္တယ္ဆုိတာ ေပၚလြင္ထင္ရွားေနတယ္။ အန္အယ္လ္ဒီရဲ႕ကံၾကမၼာဟာ ျမန္မာျပည္သူေတြရဲ႕ ဒီမုိကေရစီေရး၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး၊ ဖြံ႕ၿဖိဳးတုိးတက္ေရး ႐ုန္းကန္မႈအစဥ္ႀကီးထဲက အလြန္အေရးပါတဲ့ အကန္႔တကန္႔ရဲ႕ ကံၾကမၼာပဲျဖစ္တယ္။

ျမန္မာႏုိင္ငံသားမွန္ရင္ မေဟာသဓ ဇာတ္ေတာ္အေၾကာင္း မဖတ္ဖူးရင္ေတာင္ ၾကားဖူးနားဝေတာ့ ရွိၾကမွာပါ။ အဲဒီဇာတ္ေတာ္ထဲက ‘သားတရားစီရင္ခန္း’ ဆုိရင္ က႐ုဏာရသနဲ႔ ဝိဘစၧရသကို ေပၚလြင္ေအာင္ ႏႈိင္းယွဥ္ျပၿပီး သ႐ုပ္ေဖာ္ထားတဲ့ ဇာတ္ေၾကာင္းျဖစ္တာမုိ႔ ဖတ္ဖူးၾကားဖူးသူတုိင္း ႏွလုံးသားထဲ ဓာတ္ပုံ႐ုိက္ထားသလုိ တသက္လုံး စြဲၿမဲေနၾကမယ့္ဇာတ္ေၾကာင္း ျဖစ္မွာေသခ်ာတယ္။ အားလုံးသိၾကတဲ့အတုိင္း အဲဒီဇာတ္ေၾကာင္းမွာ ကေလးကို အလယ္မွာထားၿပီး လုၾကတဲ့အခါ နာက်င္လုိ႔ ငုိတဲ့ကေလးရဲ႕ ငုိသံက မိခင္ရင္းျဖစ္သူရဲ႕ ႏွလုံးသားကို မခံမရပ္ ႏုိင္ေအာင္ နာက်င္ေစတာမုိ႔ မိခင္ရင္းဟာ ႐ႈံးခ်င္႐ႈံးပေစေတာ့ဆုိၿပီး ကေလးကိုလႊတ္ေပးလုိက္တယ္။

မေဟာသဓရဲ႕ ပထမစီရင္ခ်က္အတုိင္းဆုိရင္ မိခင္ရင္းက႐ႈံးၿပီး ကေလးကို ဘီလူးမက ရရွိသြားမွာျဖစ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ မေဟာသဓက ဇာတ္လမ္းထဲကို ဒုတိယအႀကိမ္ ထပ္မံဝင္ေရာက္လာၿပီး သူ႔ရဲ႕ ပုိင္းျခားစိတ္ျဖာ သုံးသပ္ႏုိင္တဲ့ ပညာ၊ ေရွ႕က အစဥ္အလာေတြအရ သူရရွိထားတဲ့ ၾသဇာအရွိန္အဝါ၊ အမွန္တရားကို ျမတ္ႏုိးတဲ့ ပြဲၾကည့္ပရိသတ္ေတြရဲ႕ အၫြတ္အႏူး ေထာက္ခံမႈတုိ႔ကို အသုံးျပဳၿပီး မိခင္ရင္း ဘယ္သူျဖစ္တယ္ဆုိတာကို အဆုံးအျဖတ္ေပးလုိက္တယ္။ ဘီလူးမကလည္း မ်ဳိးမတူဇာတ္ျခား၊ သားစားက်ဴးတဲ့ ဘီလူးမျဖစ္သည့္တုိင္ေအာင္ လူသားကေလးငယ္ တေယာက္မွ်သာျဖစ္တဲ့ မေဟာသဓရဲ႕ အဆုံးအျဖတ္ကို ေက်ေက်နပ္နပ္ခံယူၿပီး အ႐ႈံးေပး ေနာက္ဆုတ္သြားခဲ့တယ္။

လက္ရွိျမန္မာႏုိင္ငံအေရးဟာ အခ်င္းအရာ အေတာ္မ်ားမ်ားမွာ အဲဒီသားတရားစီရင္ခန္းနဲ႔ ႏႈိင္းယွဥ္စဥ္းစားလုိ႔ ရေနတာကို ျမင္ေတြ႔ၾကရမွာျဖစ္တယ္။ ျမန္မာျပည္သူေတြကို အလယ္ကထားၿပီး လုေနၾကတဲ့ ဒီမုိကေရစီ ေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ မဆလ၊ နဝတ၊ နအဖ စစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြမွာ ဘယ္သူက မိခင္ရင္း၊ ဘယ္သူက ဘီလူးမ ျဖစ္တယ္ဆုိတာကုိေတာ့ အတိတ္က ျဖစ္ရပ္ေတြက သက္ေသအထင္အရွား ျပသခဲ့ၿပီးျဖစ္တာမုိ႔ ေႏြေနထြန္းလင္းတဲ့ ေန႔ခင္းေၾကာင္ေတာင္မွာ လက္ႏွိပ္ဓာတ္မီးထုိးျပစရာ လုိမယ္မထင္ဘူး။

မေဟာသဓဇာတ္ေတာ္ထဲက သားတရားစီရင္ခန္းနဲ႔ ယေန႔လက္ရွိ ျမန္မာႏုိင္ငံအေျခအေနတုိ႔အၾကား ႏႈိင္းယွဥ္စဥ္းစားရာမွာ အေျခခံသေဘာအားျဖင့္ တူညီတာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရွိေနတဲ့ တခ်ိန္တည္းမွာ မတူညီတဲ့ အဓိက ျခားနားခ်က္ႀကီးတခုလည္း အထင္အရွားရွိေနတယ္။ အဲဒါကေတာ့ သားတရားစီရင္ခန္းမွာ ဇာတ္႐ႈပ္ကိုရွင္းၿပီး ကေလးငယ္ကို မိခင္လက္ထဲ လႊဲအပ္ေပးရမယ့္ စီရင္ခ်က္ကို ခ်မွတ္ႏုိင္ခဲ့တဲ့ မေဟာသဓရွိေနေပမယ့္ ယေန႔လက္ရွိ ျမန္မာႏုိင္ငံအေရးမွာေတာ့ အဲသလုိ အဆုံးအျဖတ္ေပးႏုိင္တဲ့ မေဟာသဓ မရွိျခင္းပါဘဲ။

ရွစ္ေလးလုံးအေရးေတာ္ပုံႀကီး စတင္ျဖစ္ပြားခဲ့ခ်ိန္ကစလုိ႔ အခုအထိ သားတရားစီရင္ခန္းထဲက မိခင္ရင္းနဲ႔တူတဲ့ လူထုေခါင္းေဆာင္ေတြက ကေလးငယ္နဲ႔တူတဲ့ ျပည္သူေတြ ထိခုိက္နစ္နာမွာကို စုိးရိမ္တဲ့စိတ္နဲ႔ အႀကိမ္ႀကိမ္ အေလွ်ာ့ေပးခဲ့ေပမယ့္ ဘီလူးမနဲ႔တူတဲ့ အာဏာရွင္ေတြကေတာ့ ဘယ္သူေသေသ ငေတမာရင္ၿပီးေရာ စိတ္ဓာတ္နဲ႔ လုပ္ေဆာင္ခဲ့တာ အားလုံးအျမင္ပဲ။

စစ္အုပ္စုဟာ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ ရာသက္ပန္ တည္တံ့ခုိင္ၿမဲေရးဆုိတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ အရာရာတိုင္းကို လုပ္ေဆာင္ေနတယ္ ဆုိတဲ့အခ်က္ကို အေမရိကန္၊ အီးယူနဲ႔ ကုလသမဂၢတုိ႔လုိ ယဥ္ေက်းတဲ့ ႏုိင္ငံတကာအသုိင္းအဝုိင္း မေျပာနဲ႔၊ တ႐ုတ္၊ ႐ုရွား၊ အိႏိၵယနဲ႔ အာဆီယံတုိ႔လုိ႔ ကုိယ္က်ဳိးစီးပြားကို အဓိကထားၿပီး နအဖနဲ႔ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံ ေနၾကတဲ့ နအဖရဲ႕ ရင္းႏွီးတဲ့ မိတ္ေဆြဆုိတဲ့ ႏုိင္ငံေတြနဲ႔ အဖြဲ႔အစည္းေတြကေတာင္ သိၾကတယ္။ အဲဒီမိတ္ေဆြႏုိင္ငံ ေတြက အခြင့္အေရးရရင္ရသလုိ “အမ်ဳိးသားျပန္လည္ေသြးစည္းညီၫြတ္ေရး” “ပါဝင္သင့္ပါဝင္ထုိက္သူအားလုံး ပါဝင္တဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲျဖစ္ေရး” ဆုိတဲ့ ေဝါဟာရေတြ သုံးႏႈန္းၿပီး နအဖကုိ တုိက္တြန္းေျပာဆုိေလ့ရွိၾကတာကိုၾကည့္ရင္ နအဖရဲ႕လုပ္ပုံကိုင္ပုံေတြကို သူ႔ရဲ႕ မိတ္ေဆြဆုိသူေတြကေတာင္ ဘဝင္မက်ၾကဘူး ဆုိတဲ့အခ်က္က ထင္ရွားေပၚလြင္လွတယ္။

ဒါေပမယ့္ အားလုံးသိၾကတဲ့အတုိင္းပဲ ျမန္မာစစ္အာဏာရွင္စနစ္ရဲ႕ ႏြားအုိေနာက္က်သား နအဖ ကေတာ့ ျမန္မာျပည္သူေတြနဲ႔ ႏုိင္ငံတကာအသိုင္းအဝုိင္းရဲ႕ တရားမွ်တ ေၾကာင္းက်ဳိးဆီေလ်ာ္တဲ့ ေတာင္းဆုိခ်က္မွန္သမွ်ကို စစ္ဖိနပ္နဲ႔ နင္းေခ်လာခဲ့တာ အခုဆုိရင္ ျမန္မာႏိုင္ငံဒီမုိကေရစီျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးရဲ႕ ဝင္႐ုိးမ႑ဳိင္သဖြယ္ျဖစ္တဲ့ လူထုေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကိုေတာင္ ကလိမ္ေစ့ျငမ္းဆင္ အမႈဆင္ဖမ္းဆီးၿပီး ေထာင္ဒဏ္ခ်မွတ္ ဖုိ႔အထိ ႀကံစည္ႀကဳိးစားေနၿပီ ျဖစ္တယ္။

အခုဆုိရင္ နအဖဟာ ဘီလူးမ ျဖစ္တယ္ဆုိတာကို သူနဲ႔သူ႔ေဘးနားက မင္းေျမႇာင္ကပ္ဖားတသုိက္ကလြဲလုိ႔ တကမာၻလုံးက သိေနၾကၿပီ။ ျပႆနာက ဒီကေန႔လက္ရွိကမာၻမွာ နအဖ ဘီလူးမကို ေတာထုတ္ႏုိင္မယ့္ မေဟာသဓ မရွိျဖစ္ေနျခင္းပဲ။ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ အေတြ႔အႀကဳံေတြအရ ျမန္မာျပည္သူေတြအေနနဲ႔ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၊ အီးယူ၊ ကုလသမဂၢလုံၿခဳံေရးေကာင္စီ ဘယ္သူ႔ကိုမွ မေဟာသဓ ျဖစ္လာဖုိ႔ မေမွ်ာ္လင့္ႏုိင္ဘူး။

ဒီလုိဆုိရင္ ျပႆနာကို ဘယ္လုိေျဖရွင္းၾကမွာလဲ။ ႏွစ္ပရိေစၧဒ ရွည္ၾကာရင့္ေညာင္းလွၿပီျဖစ္ေပမယ့္ ဒီကေန႔အထိ ေသြးထြက္ေအာင္ မွန္ေနဆဲျဖစ္ၿပီး ေနာင္ကုိလည္း စၾကဝဠာတည္သေရြ႕ ဆက္လက္မွန္ကန္ေနဦးမွာျဖစ္တဲ့ ‘ဥစၥာရင္လုိ၊ ဥစၥာရင္ခဲ’ ဆုိတဲ့ စကားကုိပဲ ရည္ၫႊန္းကိုးကားရဦးမွာျဖစ္တယ္။ ျမန္မာျပည္သူလူထုႀကီးအေနနဲ႔ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ ဘီလူးမလက္ထဲက လြတ္ေျမာက္ဖုိ႔အတြက္ ကုိယ့္ဘာသာကိုယ္ ႀကိဳးစား႐ုန္းကန္လႈပ္ရွား ထႂကြၾကရမွာပဲျဖစ္တယ္။

ဒီလုိလုပ္ေဆာင္ဖုိ႔အတြက္ တာဝန္အရွိဆုံးကေတာ့ ျမန္မာျပည္သူလူထုႀကီးတရပ္လုံးက ၁၉၉ဝ ေရြးေကာက္ပြဲနဲ႔ လုပ္ပုိင္ခြင့္အာဏာ အပ္ႏွင္းထားျခင္းခံရတဲ့ အန္အယ္လ္ဒီပဲျဖစ္တယ္။ အန္အယ္လ္ဒီမွာမွ ပါတီရဲ႕ ဦးေဆာင္ပဲ့ကုိင္ေနရာကုိ ရယူထားတဲ့ ဗဟုိအလုပ္အမႈေဆာင္အဖြဲ႔ (CEC) ဟာ အခရာျဖစ္တယ္။ ပါတီသက္တမ္း တေလွ်ာက္ ေအာက္ေျခအဆင့္ဆင့္က အန္အယ္လ္ဒီပါတီဝင္ေတြ အခ်ိန္အခါ ေနရာေဒသအေလ်ာက္ သမုိင္းေပး တာဝန္ကုိ ေက်ပြန္စြာ ထမ္းေဆာင္ခဲ့ၾကတာေတြကို အႀကိမ္ႀကိမ္အဖန္ဖန္ ျမင္ေတြ႔ခဲ့ၾကရၿပီးၿပီ။ အဲဒီကာလတေလွ်ာက္ CEC က အခမ္္းအနားေတြ လုပ္တဲ့နည္းလမ္း၊ ေၾကညာခ်က္ေတြထုတ္တဲ့ နည္းလမ္းေတြနဲ႔ပဲ တုိက္ပြဲဝင္ခဲ့တာကို ဘဝင္မက်သူေတြ ရွိေပမယ့္ “အခ်ိန္တန္ေတာ့ ႏြားပိန္ကန္မေပါ့” ဆုိတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႔ သည္းခံေစာင့္ဆုိင္း လာခဲ့ၾကတယ္။

အခုေတာ့ မၾကာခင္ ေနာက္ဆံုးပိတ္္ အေသအေက်တုိက္ပြဲ (Showdown) ေရာက္လာေတာ့မယ္။ ၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပြဲဟာ အန္အယ္လ္ဒီနဲ႔ နအဖ ရဲ႕ Showdown ပဲ။ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ၾကာ နည္းမ်ဳိးစုံသုံးၿပီး ‘အားစမ္း’ လာခဲ့တဲ့ နအဖဟာ ဒီပြဲမွာ အန္အယ္လ္ဒီကုိ အျပတ္ၿဖဳိလွဲၿပီး အဲဒီအႏွစ္ႏွစ္ဆယ္လုံးလုံး သူတုိ႔အသည္းႏွလုံးထဲမွာ စူးေနတဲ့ ၉ဝ ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ ‘ဆူး’ ကို ႏုတ္ပယ္ပစ္လုိက္ဖုိ႔ ပုိင္းျဖတ္ထားပုံရတယ္။ ဒီပြဲရဲ႕ အဖြင့္ပဏာမတီးလုံးအျဖစ္ ဘီလူးဆုိင္းတီးၿပီး လူထုေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ေထာင္ဒဏ္ခ်မွတ္ျခင္းျဖင့္ ၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပြဲ အတြက္ လမ္းရွင္းထားဖုိ႔ ႀကံစည္ေနၿပီျဖစ္တယ္။

ဒီအခ်ိန္မွာ အန္အယ္လ္ဒီေခါင္းေဆာင္ပုိင္း ဘာလုပ္မွာလဲ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ေထာင္ဒဏ္ခ်မွတ္လုိက္ ရင္လည္း ေၾကညာခ်က္ထုတ္ျပန္ ကန္႔ကြက္တာနဲ႔ပဲ ၿပီးမွာလား။ ေရြးေကာက္ပြဲဥပေဒ ထြက္လာရင္ေကာ။ ျပည္သူလူထု နစ္နာမွာစုိးတယ္ဆုိတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္နဲ႔ ေနာက္တလွမ္းဆုတ္ေပးဦးမွာလား။ အန္အယ္လ္ဒီ ေခါင္းေဆာင္ေတြ သေဘာေပါက္ဖုိ႔က ျမန္မာျပည္သူေတြဟာ ေၾကညာခ်က္ေတြကို ၿငီးေငြ႔ေနၿပီဆုိတာပါပဲ။ ဒါ့ထက္ ပုိအေရးႀကီးတဲ့အခ်က္က အန္အယ္လ္ဒီအေနနဲ႔ အခုတခါ ေျခတလွမ္းဆုတ္ေပးၿပီးရင္ ေနာက္တခါ ဆုတ္စရာ ေျခေထာက္ေတာင္ မရွိေတာ့မယ့္ အေနအထားပါ။

လက္နက္အားကုိးၿပီး ျပည္သူကို ဗုိလ္က်အုပ္စုိးေနတဲ့ အာဏာရွင္စနစ္တခုကို အျမစ္ျဖဳတ္ဖယ္ရွားမယ္လုိ႔ ေႂကြးေၾကာ္ထားတဲ့ ပါတီတရပ္အေနနဲ႔ အဲဒီလုပ္ငန္းကို လုပ္ေဆာင္ရာမွာ အၾကမ္းမဖက္ လက္နက္အားမကိုးတဲ့ ႏွလုံးရည္နည္းလမ္းကုိ ကုိင္စြဲက်င့္သုံးသြားဖုိ႔ ပုိင္းျဖတ္ထားတယ္ဆုိရင္ အဲဒီပါတီ မလြဲမေသြကိုင္စြဲရမယ့္ လက္နက္က တခုပဲရွိတယ္။ အဲဒါကေတာ့ လူထုပဲျဖစ္တယ္။ လူထုေခါင္းေဆာင္ေတြဟာ ေမွာ္တန္ခုိးစြမ္းအားရွင္ေတြ မဟုတ္တဲ့ အတြက္ စစ္ဖိနပ္ေအာက္က ျပည္သူေတြကို “အထိအခိုက္အရွအနာမရွိ လြတ္ေျမာက္ေစသတည္း” လုိ႔ ေရရြတ္ၿပီး လြတ္ေျမာက္ေအာင္ လုပ္ေပးႏုိင္မွာမဟုတ္ဘူး။ စစ္ဖိနပ္ေအာက္က လြတ္ေျမာက္ခ်ိန္တန္ေနၿပီျဖစ္ၿပီး လြတ္ေျမာက္ေအာင္ ႐ုန္းကန္ဖုိ႔လည္း ပုိင္းျဖတ္ခ်က္ အခုိင္အမာရွိေနၾကၿပီျဖစ္တဲ့ ျပည္သူေတြရဲ႕တပ္ဦးက ခ်ီတက္ၿပီး မၾကာခင္လာေတာ့မယ့္ ေနာက္ဆုံးအေသအေက်တုိက္ပြဲ Showdown ကုိ ဆင္ႏႊဲရေတာ့မွာပဲျဖစ္တယ္။

အန္အယ္လ္ဒီပါတီဟာ ငါတုိ႔ႏွင္းအပ္လုိက္တဲ့ အခြင့္အာဏာနဲ႔ ထုိက္တန္တဲ့ပါတီ ဟုတ္မွဟုတ္ရဲ႕လားဆုိတဲ့ သံသယေတြ ၿပီးခဲ့တဲ့ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ကာလအတြင္း ျပည္သူေတြရင္ထဲ တစတစ ျမင့္တက္လာခဲ့တာဟာ ပကတိ အရွိတရားတခု ျဖစ္တယ္။ ဒါဟာ အေၾကာင္းမဲ့မဟုတ္ဘူး။ ျပည္သူေတြဟာ နအဖစစ္အုပ္စုရဲ႕ ျပင္းထန္တဲ့ဖိႏွိပ္မႈကို သေဘာေပါက္နားလည္ၾကတဲ့ တခ်ိန္တည္းမွာ အန္အယ္လ္ဒီေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ႕ ညံ့ဖ်င္းအားနည္းခ်က္ေတြကိုလည္း မလႊဲသာ မေရွာင္သာ ျမင္ေတြ႔ေနၾကရတာမုိ႔ အဲသလုိသံသယေတြ ဝင္လာၾကတာျဖစ္တယ္။

ကံၾကမၼာရဲ႕ သေရာ္ေလွာင္ေျပာင္ခ်က္ (Irony) ေလလားမသိ။ ဒီကေန႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ မတရားအမႈဆင္ စစ္ေဆးခံေနရတဲ့ကိစၥနဲ႔ မၾကာခင္လာေတာ့မယ့္ ၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပြဲကိစၥတုိ႔ဟာ အန္အယ္လ္ဒီကို သမုိင္းရဲ႕ ေရဆုိးေျမာင္းထဲ က်ေရာက္သြားေစႏုိင္မယ့္ ကိစၥေတြ ျဖစ္ေနတဲ့တခ်ိန္တည္းမွာ အန္အယ္လ္ဒီကုိ ရတနာကုိးပါး စီျခယ္တဲ့ သမုိင္းရဲ႕ နန္းပလႅင္ထက္သုိ႔ တြန္းတင္ေပးလုိက္ႏုိင္တဲ့ ကိစၥေတြလည္းျဖစ္ေနတယ္။

အထင္အရွား ျမင္ေတြ႔ေနရတဲ့ အခင္းအက်င္း အေနအထားေတြအရ ဘီလူးမကေတာ့ ကေလးကို အရွင္ရရ အေသရရ မရရေအာင္ဆြဲေတာ့မယ့္ပုံ ရွိေနၿပီ။ ကေလးငယ္ရဲ႕ငုိေႂကြးသံနဲ႔ မိခင္ရင္းရဲ႕မ်က္ရည္တုိ႔ကုိ ၾကားေနျမင္ေနၾကရတဲ့ ကမၻာ့ျပည္သူေတြလည္း ရင္ထုမနာ ျဖစ္ေနၾကရတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဇာတ္ေတာ္ထဲက သားတရားစီရင္ခန္းကုိ အဆုံးအျဖတ္ေပးႏုိင္တဲ့ မေဟာသဓေတာ့ ဒီကေန႔ကမာၻမွာ မရွိဘူး။ အန္အယ္လ္ဒီေခါင္းေဆာင္ေတြ ဘာလုပ္ၾကမွာ လဲ။ မေဟာသဓ မရွိတဲ့ ‘သားတရားစီရင္ခန္း’ မွာ မိခင္ရင္းကုိယ္တုိင္ မေဟာသဓ ဝင္လုပ္ရမယ့္ နည္းလမ္းကလြဲၿပီး တျခားနည္းလမ္း ေရြးစရာမရွိဘူး။ ေတြေဝေနဖုိ႔အခ်ိန္ မ်ားမ်ားလည္း မက်န္ေတာ့ဘူး။ ဒီပြဲမွာလည္း အန္အယ္လ္ဒီ ေနာက္တလွမ္း ဆုတ္ဦးမယ္ဆုိရင္ေတာ့ သမုိင္းေၾကာင္းမညံ့တဲ့ ျမန္မာျပည္သူေတြဟာ အန္အယ္လ္ဒီကို ေက်ာခုိင္းစြန္႔ခြာၿပီး “ႏုိင္ငံေရးသစ္” လမ္းေၾကာင္းဘက္သုိ႔ မ်က္ႏွာမူၾကေတာ့မွာျဖစ္တယ္။

ဆင္းရဲမြဲေတမႈ ဟိုင္းေဝး

Monday, 29 June 2009 17:25 ကိုေထြး
မႏၱေလးၿမိဳ႕ႏွင့္ ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕သို႔ ဆက္သြယ္ထားေသာ ကားလမ္းက ရွည္လ်ားလွသည္။ ေျမျပန္႔ျဖစ္သည္ႏွင့္ အညီ လမ္းက ေျဖာင့္တန္းသကဲ့သို႔ အနည္းငယ္ ေခ်ာေမြ႔လာသည္။

သို႔ေသာ္ ကားလမ္းတေလွ်ာက္တြင္ မျမင္ႏိုင္ေသာ အာရံုေထြျပားစရာကိစၥ အမ်ားအျပား ရွိေနပါသည္။ တခ်ိဳ႕ေသာ ကားရပ္နားသည့္ ေနရာမ်ားတြင္ ရွိေသာ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မ်ား၊ ကာရာအိုေက ဆိုင္မ်ားႏွင့္ ဓာတ္ဆီဆိုင္မ်ားက ကားေမာင္း သမားမ်ားကို သူ႔ထက္ငါ ျမဴဆြယ္ေနၾကပါသည္။

ဤကားမ်ားသည္ သစ္သီးမ်ား၊ ဟင္းသီးဟင္းရြက္မ်ား စသည့္ ရွမ္းျပည္နယ္မွ ထုတ္ကုန္မ်ားကို သယ္ေဆာင္လာၾကေသာ ကားမ်ားလည္း ျဖစ္ၾကသည္။

ပူျပင္းေသာရာသီဥတုႏွင့္ လမ္းခရီးတြင္ ရွိေသာ စစ္ေဆးရွာေဖြမႈမ်ားကို ေရွာင္ရွားႏိုင္ရန္အတြက္ ကားအမ်ားစုသည္ ညဘက္မွသာ ေမာင္းႏွင္ၾကျခင္းျဖစ္သည္။

မႏၱေလး ယာဥ္ရပ္နားစခန္းမွ ထြက္လိုက္သည္ႏွင့္ ယာဥ္ထိန္း ရဲမ်ားက အနီေရာင္မီးမ်ားျဖင့္ ေ၀ွ႔ယမ္းကာ ေငြေၾကး ေတာင္းခံေလ့ရွိသည္။

တခါတရံ ေရွ႕မွဓာတ္မီး(သို႔မဟုတ္)မီးေရာင္ျဖင့္ ေ၀ွ႔ရမ္းျပသည္ကို သူတို႔ ၾကံဳၾကရသည္။

ေနာက္တခုက လိင္ေဖ်ာ္ေျဖေရးအလုပ္လုပ္သူမ်ားက ကားေမာင္းသမားမ်ားကုိ ေခၚတင္သြားရန္ အခ်က္ျပလိုက္ျခင္း ျဖစ္သည္။

ကားဒရိုက္ဘာ မဟုတ္ေသာ က်ေနာ့္အေနျဖင့္ ညဘက္ ကားေမာင္းသည့္ ခရီးတေလွ်ာက္ အေတြ႔ အႀကဳံရလို၍ ကားေမာင္းသည့္ မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းထံ ခြင့္ေတာင္းကာ မႏၱေလးမွ ရွမ္းျပည္နယ္၏ ၿမိဳ႕ေတာ္ ေတာင္ႀကီးသို႔ လိုက္ လာခဲ့သည္။ မိတ္ေဆျဖစ္သူက အေဖာ္ ပါလာ၍ ၀မ္းသာေနသည္။

တခ်ိဳ႕ေသာ ထရပ္ကားမ်ားက ယာဥ္တန္းသဖြယ္ စုဖြဲ႔သြားၾကသကဲ့သို႔ ကားသမားအခ်င္းခ်င္းလည္း မိတ္ေဆြစုမ်ားသဖြယ္ ျဖစ္လာၾကသည္။ အေ၀းမွ မိတ္ေဆြ ထရပ္ကားတစီး ခ်ဥ္းကပ္လာလွ်င္ အရွိန္ကိုေလွ်ာ့၍ မီးကိုျပကာ ဟြန္းတီး ႏႈတ္ဆက္ တတ္ၾကသည္။ တခါတရံ ကားကို လမ္းေဘးခ်၍ ေအးေအးလူလူ စကားစၿမီပင္ ရပ္၍ ေျပာဆို တတ္ၾကေသးသည္။

လမ္းခရီးတြင္ အစစ္အေဆး အဖမ္းအဆီးရွိလွ်င္ မိတ္ေဆြ ဟုတ္သည္ျဖစ္ေစ၊ မဟုတ္သည္ျဖစ္ေစ အခ်က္ျပေလ့ရွိ ၾကသည္။

ညေနေစာင္းေတာ့ က်ေနာ္တို႔က မႏၱေလးမွ စထြက္ၾကသည္။ သိပ္မၾကာခင္ပင္ ေမွာင္သြားသည္။ ခရီးရလာသည္ႏွင့္အမွ် ၿမိဳ႕ႀကီးက အေ၀းတြင္ က်န္ရစ္ခဲ့ၿပီ ျဖစ္သည္။ ျပန္႔ျပဴးေသာေျမျပင္မ်ား၊ သစ္ပင္မ်ား၊ ျခံဳပုတ္မ်ား၊ တဲအိမ္ရြာစုမ်ား ကြက္ က်ား စီခ်ယ္ထားေသာ ျမင္ကြင္းကို ျဖတ္ခဲ့ရသည္။

ရုတ္ခ်ည္းဆိုသလို ညတြင္ ပိုးစုန္းၾကဴးလင္းသည့္အလား၊ ေရွ႕မီတာ ၁၀၀ ခန္႔မွေန၍ ဓာတ္မီးတလက္က က်ေနာ္တို႔ကား ကို အခ်က္ျပေနသည္ကို ေတြ႔လိုက္ရသည္။

"အဲဒါက ေကာင္မေလးေတြ အခ်က္ျပတာပဲ၊ စိတ္၀င္စားရင္ ေခၚလို႔ရတယ၊္ တကယ္လို႔ သူ႔ကိုေခၚခ်င္ ရင္ေတာ့ ကားေရွ႕မီးနဲ႔ အခ်က္ျပလိုက္ရံုပဲ၊ ေနာက္ေတာ့ ေခၚတင္သြားေပါ့"ဟု က်ေနာ့္ မိတ္ေဆြက ေျပာျပသည္။

ကားမီးေရာင္တြင္ မိန္းကေလး၏ ရုပ္သြင္ကို ေခတၱျမင္ရၿပီး၊ ကားက ျဖတ္သြားသည္။ သူက အေတာ္ငယ္ရြယ္ေသးပံုရ သည္။ မ်က္ႏွာတြင္ေတာ့ မိတ္ကပ္အေဖြးသား ျဖစ္ေနသည္။

ကားလမ္းေဘးတေလွ်ာက္ ဤကိစၥလုပ္စားၾကသူမ်ားက ၂,၀၀၀ က်ပ္မွ ၄,၀၀၀ က်ပ္ အၾကား ေစ်းေခၚေလ့ရွိေၾကာင္း က်ေနာ့္မိတ္ေဆြက ရွင္းျပသည္။

"ခင္ဗ်ားက ေခၚလာၿပီဆိုပါေတာ့၊ ဘယ္လို ျပန္ပို႔မွာလဲ"ဟု က်ေနာ္က ေမးသည္။

က်ေနာ္ေမးမိသည့္ ေမးခြန္းေၾကာင့္ သူက ထံုအလွခ်ည္လားဟူသည့္ သေဘာျဖင့္ ၾကည့္သည္။ ၿပီးေတာ့ ျပံဳး၍ "ကားေတြ က ဟိုဘက္သည္ဘက္သြားေနတာ အမ်ားႀကီးပဲ၊ တျခားေဖာက္သည္နဲ႔ ခ်ိတ္ၿပီး ျပန္လာတာေပါ့"ဟု သူကဆိုသည္။

အကယ္၍ မိန္းကေလးတင္ေခၚလာခဲ့သည့္ ကားဒရိုက္ဘာက ကိစၥၿပီးပါက တျခားဆန္႔က်င္ဘက္မွလာေနေသာ ကားကို မီးျပ၍ ျပန္ေခၚသြားရန္ ရွိ မရွိ ေမးၾကသည္ဟု ဆိုသည္။ သူတို႔က ထိုမိန္းကေလးမ်ားကို ဤနည္းျဖင့္ ကားတစီးမွ ကား တစီး သို႔ ကူးေျပာင္းရင္း ေခၚေဆာင္သြားၾကသည္။

ဤသို႔ ကိုယ္ခႏၶာေရာင္းခ်ရင္း အသက္ေမြးေနၾကရသည့္ မိန္းကေလးအမ်ားစုသည္ လမ္းတေလွ်ာက္ရွိ ဆင္းရဲေသာ ေက်း ရြာမ်ားမွျဖစ္ၿပီး တျခားအလုပ္အကိုင္မ်ား ရွာေဖြလုပ္ကိုင္ရန္လည္း မျဖစ္ႏိုင္၊ ရရွိသည့္၀င္ေငြက မိသားစု စား၀တ္ေနေရး အတြက္ မေလာက္ငသျဖင့္ ယခုကဲ့သို ၀င္ေရာက္လုပ္ကိုင္ၾကျခင္း ျဖစ္သည္ ဟု ဆိုသည္။

ယေန႔ကာလမ်ားတြင္ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသူမ်ားပါ သူတို႔ေက်ာင္းစားရိတ္အတြက္ ဟိုက္ေ၀းေပၚမွ ေပ်ာ္ေတာ္ဆက္လုပ္ ငန္းအတြင္းသို႔ ပို၍ ၀င္ေရာက္လာၾကသည္ဟု ဆိုသည္။ ကားဆရာက ေျပာျပရာတြင္ ဤသို႔ ဟိုက္ေ၀းတေလွ်ာက္ေပ်ာ္ ေတာ္ဆက္လုပ္ငန္းျဖင့္ အသက္ေမြးသူမ်ား ယခုႏွစ္မ်ားအတြင္း ပို၍ မ်ားျပားလာသည္ဟုလည္း ဆိုသည္။

"အာဏာပိုင္ေတြက ဒီကိစၥေတြကို သိသလား"ဟု က်ေနာ္က ေမးမိသည္။

"ရဲေတြက လ်စ္လ်ဴရႈထားတာပါပဲ၊ ဒါမွမဟုတ္ အဲဒီမိန္းကေလးေတြဆီကေန အျမတ္ထုတ္ၾကတာေပါ့"ဟု သူက ေျပာျပ သည္။

"တခါတေလမွာေတာ့ သူတို႔က လာေခၚတတ္တယ္၊ ကိစၥၿပီးေတာ့ ေငြမေပးဘဲ ေနၾကတယ္၊ ေစ်းေလွ်ာ့ေပးဖို႔ ေတာင္း တာလည္း ရွိတယ္၊ တကယ္လို႔ ျငင္းမယ္ဆိုရင္လည္း အဖမ္းခံရမယ္ဆိုေတာ့ ေကာင္မေလးေတြက ေၾကာက္ၾကတာေပါ့" ဟုလည္း သူကဆိုသည္။

မႏၱေလးၿမိဳ႕မွ ကီလိုမီတာ ၁၀၀ (မိုင္ ၆၀) ခန္႔သို႔ ေမာင္းလာသည့္အခါ ေရႊေတာင္ဟူသည့္ ကြန္းေထာက္စခန္းသို႔ ေရာက္ လာခဲ့သည္။ ညက အေတာ္နက္ေနၿပီ ျဖစ္ေသာ္လည္း စားေသာက္ဆိုင္ကေတာ့ ဖြင့္ေနေသးသည္။ က်ေနာ္တို႔ က တခုခု စားေသာက္ရန္ ဆိုင္တြင္းသို႔ ဝင္သြားခဲ့သည္။

စားပြဲထိုးက စားပြဲသို႔ အစားအေသာက္မ်ားႏွင့္ ေရာက္လာသည့္အခါ၊ အေျခအေနကို နားလည္ေနၿပီး ေသာ က်ေနာ့္ မိတ္ေဆြက တိုးတိုးေမးလိုက္သည္။

"ရွိလား"

"ရွိတယ္"ဟု စားပြဲထိုးက မ်က္စတခ်က္ပစ္၍ ျပန္ေျပာသည္။ "အေသအခ်ာ ရွိတယ္"ဟုသူက တႀကိမ္ အတြက္ဆိုလွ်င္ ၄,၀၀၀ က်ပ္ က်မည္ဟု ဆိုသည္။

စားပြဲထိုးက စားေသာက္ဆိုင္မွေန၍ အနီးရွိ ဆိုင္တခု အတြင္းသို႔ ေခၚသြားသည္။ အတြင္းပိုင္းတြင္ အမိုးမရွိဘဲ ၾကယ္ျမင္ လျမင္ျဖစ္ေနသည္။

သူက ခုံတန္းလ်ား ေပၚတြင္ ၀တ္ဆင္ထားသည့္ ထမီကုိ ေစာင္သဖြယ္ျပဳၿပီး အိပ္ေနသည့္ မိန္းကေလး တေယာက္ကို အသံ ျပဳလိုက္သည္။ အသံၾကားလွ်င္ ထရမည္ဟု က်င့္သားရေနသည့္ အိပ္စက္မႈမွ အဆိုပါ မိန္းကေလးမွာ ႏိုးလာၿပီး က်ေနာ္တို႔ကို ၾကည့္သည္။ သူ႔အသြင္က အိပ္မႈန္စုံမႊား ျဖစ္ေနေသာ္လည္း ဧည့္သည္လာသည့္ အတြက္ ၀မ္းသာသြားပုံ ရသည္။၊ ခ်က္ခ်င္းထ၍ သူ႔ဆံပင္မ်ားကို လက္ျဖင့္ ၿဖီးသင္လိုက္သည္။

ႏႈတ္ခမ္းတြင္ အေပါစားႏႈတ္ခမ္းနီကို ဆိုးထားသည္။ သူမ၏ နီရဲေတာက္ေနေသာ ႏႈတ္ခမ္းဆိုးေဆးေရာင္က၊ ညစ္ေပ ေနသည့္ သူ႔အသြင္၊ စိုထိုင္းနံေစာ္ေနေသာ အခန္းႏွင့္ ျခားနားစြာ ေတာက္ပေနသည္။

"သူ တေယာက္ပဲရွိလား"ဟု က်ေနာ့္ မိတ္ေဆြက ေမးသည္။

"အခုအခ်ိန္ထိေတာ့ ဟုတ္တာေပါ့၊ တျခားေကာင္မေလးေတြက ဒီည မလာၾကဘူး"ဟု စားပြဲထိုးက စိတ္မရွည္သလို ျပန္ေျပာသည္။

"သူနဲ႔ ဆက္ဆံရင္ ဘယ္မွာဆက္ဆံရမွာလဲ"ဟု က်ေနာ္က ေမးသည္။

"ဒီမွာပဲ"ဟု မိန္းကေလးက သူအိပ္ေနေသာ သစ္သားခုံတန္းကုိ လက္ညႇိဳးညႊန္ျပ၍ ျပန္ေျပာသည္။

"အိုး၊ ဒီေနရာမွာလား"
က်ေနာ္ေတာ္ေတာ္ လန္႔သြားသည္။

"ရွင္ကတျခားသြားခ်င္ရင္ေတာ့ ဟိုက တဲဆီသြားလို႔ရတယ္"ဟု မိန္းကေလးက ျပန္ေျပာသည္။

သူညြန္ျပသည့္ တဲ့ကို လွမ္းၾကည့္ရင္း က်ေနာ္ဆြံ႕အသြားသည္။ တဲဟုဆိုႏိုင္ရုံ အေဆာက္အဦး၊ နံရံမ်ားႏွင့္ အမိုးမ်ားက ၿပိဳပ်က္ေနသည္။ အတြင္းတြင္ မည္သည့္ အရာမွ်သဲကြဲစြာ မျမင္ရ။ အဆိပ္ရွိသည့္ သတၱ၀ါတေကာင္ရွိေနရင္ေတာ့…. စိတ္ထဲမွာေရရြတ္လိုက္သည္။

"မင္းတို႔မွာ ကြဳိင္ (ကြန္ဒံု) ရွိသလား"ဟု က်ေနာ္က သူ႔ကို ေမးၾကည့္သည္။

"မရွိဘူး၊ အဲဒါသုံးတာကေတာ့ ေဖာက္သည္ျဖစ္တဲ့ရွင့္အေပၚမွာ မႈတည္တယ္"ဟု သူက ပခံုးတြန္႔၍ ျပန္ေျပာသည္။

က်ေနာ္ႏွင့္ မိတ္ေဆြက မိန္းကေလးကို ေငးၾကည့္မိၾကသည္။ မည္သို႔ ဆက္ေျပာရမွန္းပင္ မသိေတာ့။

"ရွင္တို႔က ဒီညအတြက္ က်မရဲ ပထမဦးဆံုး ေဖာက္သည္ေတြပဲ၊ အခုမွေစ်းဦးေပါက္မွာ၊ ဒီကရတဲ့ ပိုက္ဆံနဲ႔ မနက္ျဖန္အေရးကို ေျဖရွင္းရမွာ"ဟု သူက မယံုၾကည္ႏိုင္စရာ ေျပာလာသည္။

က်ေနာ္တို႔က ေတာင္းပန္ရင္း အျပစ္မကင္းသလို တံခါးေပါက္ဘက္သို႔ ခပ္လွ်ိဳလွ်ိဳ ျပန္ထြက္လာၾကသည္။ က်ေနာ္တို႔ ထြက္ လာသည့္အခ်ိန္တြင္ က်ေနာ္က တဲအိမ္ဘက္သို႔ တခ်က္ျပန္ၾကည့္လိုက္သည္။ အမ်ဳိးသမီးငယ္က ျပန္လွဲခ်လိုက္ၿပီး၊ လံုခ်ည္ကို ေမးအထိ ဆြဲ၍ ျခံဳလိုက္သည္ကို လစ္ဟာေနသည့္ အုတ္နံရံအေပါက္မွ ျမင္လိုက္ရေသးသည္။ ထို႔ေနာက္ လူကိုေကြးလိုက္ကာ ျပန္အိပ္သြားေတာ့သည္။

ကိုေထြး (မႏၱေလး) ေရးသားသည့္ Desolation Road ကို ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ျပန္ဆိုေဖာ္ျပပါသည္။

ဇြန္လ၃၀ဒိုင္ယာရီ


ကုလ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ ျမန္မာခရီးစဥ္အတြင္း အေရးပါသူ အားလံုးနဲ႕ ေတြ႕ဆံုသြားမည္

30 June 2009


ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ႏိုင္ငံေရး ေျပာင္းလဲတိုးတက္မႈေတြ ရိွလာဖို႕ ကုလသမဂၢ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ ဘန္ကီမြန္း (Ban Ki-moon) ဟာ လာမယ့္ ေသာၾကာေန႔ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ေရာက္ရိွမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အပါအ၀င္ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးမွာ အေရးပါတဲ့ ပုဂိၢဳလ္အားလံုးနဲ႕ ေတြ႕ဆံုႏိုင္ဖို႕ ႀကိဳးစားသြားမယ္လို႕ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ ဘန္ကီမြန္းက ေျပာခဲ့ပါတယ္။ ဒီခရီးစဥ္နဲ႕ ပတ္သက္လို႕ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ ဘန္ကီမြန္းဘက္က ဘယ္လို ေမွ်ာ္လင့္ထားတယ္၊ ဒီေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြကေရာ ဘယ္ေလာက္အထိ ျဖစ္ႏိုင္မလဲဆုိတာ ကိုသားၫြန္႕ဦးက တင္ျပေပးထားပါတယ္။

ကုလသမဂၢ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္အေနနဲ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံကို အခု ဇူလိုင္ ၃ ရက္နဲ႔ ၄ ရက္မွာ သြားေရာက္မယ္လို႔ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ရဲ႕ ေျပာခြင့္ရသူက ဒီကေန႕ပဲ အတည္ျပဳ ေျပာလိုက္တာပါ။ ကုလသမဂၢ အပါအ၀င္ ႏိုင္ငံတကာ အသိုင္းအ၀ိုင္းအေနနဲ႕ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာကတည္းက စိုးရိမ္ပူပန္ေနတဲ့ ကိစၥရပ္ေတြကို ျမန္မာ အဆင့္ျမင့္ေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ တိုက္႐ိုက္ ေတြ႕ဆံုေျဖရွင္းႏိုင္ဖို႕ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ အေနနဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ထားတယ္လို႕ ေျပာခြင့္ရသူ မစ္ရဲွလ္ မြန္းတပ္စ္ (Michele Montas) က ေျပာပါတယ္။

ျမန္မာႏိုင္ငံ အနာဂတ္အတြက္ေတာ့ မေျဖရွင္းလို႕ မျဖစ္တဲ့ အခ်က္ ၃ ခ်က္ ရိွတယ္လို႕ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ ဘန္ကီမြန္းက ယူဆထားတယ္လို႕ ဆိုပါတယ္။

“အနာဂတ္အတြက္ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးျဖစ္စဥ္ရဲ႕ လမ္းဆံုလမ္းခြမွာ မေျဖရွင္းဘဲ ထားခဲ့လို႔ မျဖစ္တဲ့ အေရးႀကီးဆံုး အခ်က္ ၃ ခု ရိွတယ္လို႕ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္က ယူဆပါတယ္။ ဒါေတြကေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အပါအ၀င္ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြ လြတ္ေျမာက္လာဖို႕၊ အမ်ဳိးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး လုပ္ငန္းစဥ္မွာ မရိွမျဖစ္ အစိတ္အပိုင္းတရပ္ အေနနဲ႕ အစိုးရနဲ႕ အတိုက္အခံအၾကား ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးမႈေတြ ျပန္စဖို႕နဲ႕ အမ်ားလက္ခံ ယံုၾကည္တဲ့ ေရြးေကာက္ပဲြအတြက္ အေထာက္အကူျဖစ္မယ့္ အေျခအေနေကာင္းေတြ ဖန္တီးဖို႕ ဆိုတာေတြပါ။”

ျမန္မာႏိုင္ငံက မၾကာခင္က ျပန္ေရာက္လာတဲ့ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ရဲ႕ ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာ အထူးအႀကံေပးပုဂိၢဳလ္ မစၥတာ ဂမ္ဘာရီ (Mr. Gambari) ဟာ ဒီမနက္ပိုင္းမွာ သူ႕ခရီးစဥ္ရလဒ္ကုိ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္နဲ႕ ေတြ႕ဆံုရွင္းျပၿပီးတဲ့ေနာက္မွ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္အေနနဲ႕ ဒီမနက္ပိုင္းၾကမွ ျမန္မာႏိုင္ငံကိုသြားဖို႕ တရား၀င္ ဆံုးျဖတ္လိုက္တာလို႕ သိရပါတယ္။ အရင္ကေတာ့ သူ႕အေနနဲ႕ ျမန္မာႏိုင္ငံကို အျမန္ဆံုး သြားေရာက္ဖို႕ စီစဥ္ေနတယ္၊ ဒါေပမယ့္ သင့္တင့္ေလ်ာက္ပတ္တဲ့ အခ်ိန္အခါကို ေရြးေနတယ္လို႕ ဆိုထားပါတယ္။ အခု ဂ်ပန္ႏိုင္ငံ ခရီးစဥ္ကအျပန္ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ၀င္ေရာက္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ျမန္မာႏိုင္ငံက ျပႆနာရပ္ေတြကို အျမန္ဆံုး ေျဖရွင္းႏိုင္ဖို႕ အတိုက္အခံေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အပါအ၀င္ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးအတြက္ အေရးပါတဲ့ ပုဂၢိဳလ္အားလံုးနဲ႕ ေတြ႕ဆံုႏိုင္ဖို႕ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္က ေမွ်ာ္လင့္ထားတယ္လို႕ ေျပာရခြင့္ရသူ မစ္ရဲွလ္ မြန္းတပ္စ္က ေျပာပါတယ္။

“ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ဒီကိစၥရပ္ေတြကို ျမန္ျမန္ေျဖရွင္းႏိုင္ေလေလ ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့၊ ဒီမိုကေရစီ ျပည့္၀တဲ့၊ ဖံြ႕ၿဖိဳးႂကြယ္၀တဲ့ တိုင္းျပည္အျဖစ္ ေစာေစာေရာက္ႏိုင္ေလေလ ျဖစ္မယ္လို႕ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္က ယံုၾကည္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီ့အတြက္ ကုလသမဂၢအေနနဲ႕ ဘာေတြလုပ္ေပးႏိုင္မလဲ ဆိုတာကို အေရးႀကီးပုဂၢိဳလ္ အားလံုးနဲ႕ ေဆြြးေႏြးႏိုင္ဖို႕ သူ ေမွ်ာ္လင့္ထားပါတယ္။”

အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ ဘန္ကီမြန္းဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ၂၀၀၈ ေမလတုန္းက တႀကိမ္ သြားေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီတုန္းကေတာ့ နာဂစ္မုန္တိုင္း ဒုကၡသည္ေတြအတြက္ ႏိုင္ငံတကာ အကူအညီေတြ ေပးႏိုင္ေရး သြားေရာက္ေဆြးေႏြးခဲ့တာပါ။ အဲဒီေနာက္ ႏိုင္ငံတကာ အကူအညီေတြ အေတာ္အတန္ ေထာက္ပံ့ခြင့္ ရခဲ့တယ္ဆိုၿပီး မစၥတာဘန္ကီမြန္း ခရီးစဥ္ကို ႏုိင္ငံတကာက အသိအမွတ္ ျပဳခဲ့ၾကပါတယ္။ အခုတေခါက္မွာလည္း အဲဒီအဆက္ လူသားခ်င္းစာနာမႈ အကူအညီေပးေရး ကိစၥေတြအတြက္လည္း ေဆြးေႏြးဖို႕ရိွတယ္လို႕ ကုလသမဂၢ႐ံုးက ေျပာပါတယ္။

မစၥတာဘန္ကီမြန္း အေနနဲ႕ အခုလို ႏွစ္ရက္တာ ခရီးစဥ္ကာလ အတြင္းမွာ ႏိုင္ငံေရးျပႆနာေတြကို ေဆြးေႏြးဖို႕ အခ်ိန္လံုေလာက္ပါ့မလား၊ ေတြ႕ဆံုသင့္သူ အားလံုးနဲ႕ ေတြ႕ဆံုႏိုင္ပါ့မလား ဆိုတာကေတာ့ စဥ္းစားစရာပါ။ USCB အေမရိကန္ အေျခစိုက္ ျမန္မာ့အေရး လႈပ္ရွားမႈအဖဲြ႕က အမႈေဆာင္ၫႊန္ၾကားေရးမႉး ကိုေအာင္ဒင္ကလည္း မစၥတာဘန္ရဲ႕ ခရီးစဥ္ ရက္တိုေတာင္းမႈအေပၚမွာ အားမရျဖစ္ပါတယ္။

“အားလုံး စိတ္ပူေနၾကတာက သူ႕ကုိ သြားလည္း သြားေစခ်င္တယ္၊ သူသြားၿပီးရင္လည္း တိက်ေသခ်ာတဲ့ ရလဒ္တခု ထြက္ေစခ်င္တယ္။ အဲဒီမွာ အားလုံးေမွ်ာ္လင့္တာကေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အပါအ၀င္ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြ လြတ္ေျမာက္ေရးေပါ့။ သူကိုယ္၌ကလည္း သူသြားတဲ့ခရီးစဥ္က အဲဒီလိုမ်ဳိး ေအာင္ျမင္မႈ တစုံတရာရွိတဲ့ ခရီးစဥ္ ျဖစ္ခ်င္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဂမ္ဘာရီကို အရင္လႊတ္ၿပီး ေသြးတုိးစမ္းတယ္။ ဆုိေတာ့ သူ႔အေနနဲ႔ တကယ္ကုိပဲ နအဖဘက္က သူ႕ရဲ႕ခရီးစဥ္ကို အျပဳသေဘာ တုံ႔ျပန္မယ္လုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေပးလုိ႔မ်ား သူသြားသလား၊ အဲဒီလိုေတာ့ ေတြးထင္စရာ ရွိတာေပါ့ဗ်ာ။ ဒါေပမယ့္ တဖက္ကၾကည့္ေတာ့လည္း ဒီေလာက္အေရးႀကီးတဲ့ ကိစၥႀကီးေတြကို ေဆြးေႏြးဖုိ႔သြားတဲ့ ပုဂၢိဳလ္က ၂ ရက္ထဲေနမယ္ဆုိေတာ့လည္း သိပ္ၿပီး သဘာ၀မက်သလုိ ျဖစ္တယ္။”

ဒါေပမယ့္ ကုလသမဂၢ အႀကီးအကဲ တဦးအေနနဲ႔ အခုလိုသြားေရာက္တယ္၊ စစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြကို ေျပာဆို နားခ်ႏုိင္တယ္ဆုိရင္ တစုံတရာ ပိုၿပီး ထိေရာက္မႈရွိမယ္လို႔ေရာ မယူဆႏုိင္ဘူးလားခင္ဗ်။

“က်ေနာ္တုိ႔ကေတာ့ သူသြားလို႔ ေအာင္ျမင္မႈ ရသည္ျဖစ္ေစ၊ မရသည္ျဖစ္ေစ သူလုပ္ရမယ့္ ေနာက္အလုပ္ကို ရဲရဲရင့္ရင့္ ဆက္လုပ္ႏုိင္ဖုိ႔ပဲ က်ေနာ္တို႔က တုိက္တြန္း ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။ ေနာက္အလုပ္ဆုိတာကေတာ့ သူ႕ရဲ႕ ေတာင္းဆုိခ်က္ေတြကို နအဖက အျပဳသေဘာ မတုံ႔ျပန္ဘူးဆုိရင္ ျပန္လာၿပီးေနာက္ ကုလသမဂၢ လုံၿခဳံေရးေကာင္စီက ျမန္မာႏုိင္ငံေရးကိစၥကုိ အေရးယူပါဆုိၿပီး သူကုိယ္တုိင္က တုိက္တြန္းလႈံ႔ေဆာ္ဖုိ႔ပါပဲ။”

မစၥတာဘန္ကီမြန္း ျမန္မာႏိုင္ငံကို ေရာက္မယ့္ ဇူလိုင္ ၃ ရက္ေန႕မွာပဲ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ တရားခြင္ကို ျပန္စ စစ္ေဆးဖို႕ ႐ံုးခ်ိန္းထားပါတယ္။ ကုလသမဂၢ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္အေနနဲ႕ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ကိုယ္တိုင္သြားေရာက္ၿပီး ႏိုင္ငံေရးျပႆနာေတြ ေျဖရွင္းဖို႕ လုပ္သင့္တယ္လို႕ ေတာင္းဆိုမႈေတြ ရိွထားသလို အခ်ဳိ႕လႈပ္ရွားသူေတြကေတာ့ ရလဒ္ေကာင္း မရဘဲနဲ႕ ျမန္မာႏိုင္ငံကို သြားေရာက္တာ မျဖစ္သင့္ဘူးလို႕လည္း ယူဆမႈေတြ ရိွပါတယ္။



တကမၻာလုံးမွာ ၀က္တုပ္ေကြး ျဖစ္ေနသူ ၇၀,၀၀၀ ေက်ာ္ၿပီ




post by Tuesday, June 30, 2009



ဇြန္ ၂၉၊ ၂၀၀၉ (ဘန္ေကာက္ပုိ႔စ္)


ဒီႏွစ္ မတ္လကုန္ေလာက္က ဗုိင္းရပ္ပုိးစေတြ႔တဲ့အခ်ိန္ကစလုိ႔ တကမၻာလုံးမွာ ၀က္တုပ္ေကြးျဖစ္သူေပါင္း ၇၀,၈၉၃ ေယာက္ ရွိၿပီး ေသတဲ့သူ ၃၁၁ ေယာက္ ရွိသြားပါၿပီလုိ႔ ကမၻာ့က်န္းမာ ေရးအဖဲြ႔ခ်ဳပ္ (WHO) က ထုတ္ျပန္တဲ့ အခ်က္အလက္ေတြမွာ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။

ၿပီးခဲ့တဲ့ေသာၾကာေန႔မွာထုတ္ျပန္ထားတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြ အရဆုိရင္ပဲ တုပ္ေကြးေရာဂါအသစ္ျဖစ္တဲ့ A(H1N1) ဗုိင္းရပ္ ပုိး ကူးစက္ခံရသူေပါင္း ၁၁,၀၇၉ ေယာက္ရွိေနၿပီး ဒီအထဲမွာ ေသဆုံးသူေပါင္း ၄၈ ေယာက္ ရွိေနပါၿပီ။



Map of the spread of Infuenza A(H1N1): number of laboratory confirmed
cases and deaths As of 5 may 2009, 06:30GMT


ေနာက္ထပ္ျဖစ္ပြားသူ ၆,၂၈၂ ေယာက္နဲ႔ ေသဆုံးသူ အေယာက္ ၄၀ ထပ္ေပါင္းမယ္ဆုိရင္ အေမရိကန္ တ၀ွမ္းလုံး

မွာ ေရာဂါကူးစက္ခံရသူ ၂၇,၇၁၇ ေယာက္ရွိၿပီး၊ ေသသူက ၁၂၇ ေယာက္ရွိလာပါၿပီလုိ႔ အေမရိကန္က ထုတ္ျပန္ အစီရင္ခံပါတယ္။ ကေနဒါမွာ အသစ္ျဖစ္ပြားမႈ ၁,၀၄၃ ထပ္ေပါင္းရင္ စုစုေပါင္း ကူးစက္ခံရသူ ဦးေရဟာ ၇,၇၇၅ဦး ရွိလာၿပီး ေသဆုံးသူ ၂၁ ဦး ရွိပါၿပီ။ ၾသစေၾတးလ်မွာ အသစ္ျဖစ္ပြားမႈ ၇၅၈ ဦးမွာ ၄ဦးေသပါတယ္။ စုစုေပါင္း ေရာဂါျဖစ္ပြားသူ ၄,၀၃၈ ေယာက္ရွိပါၿပီ။

အေမရိကန္မွာ အနည္းဆုံး လူ ၁ သန္းေလာက္ဟာ ၀က္တုပ္ေကြး ျဖစ္ေနၾကၿပီး တရား၀င္ထုတ္ျပန္တာထက္ အဆ ၅၀ ေက်ာ္တယ္လုိ႔ အေမရိကန္က်န္းမာေရးအာဏာပုိင္ေတြက ေျပာပါတယ္။


ျမန္မာျပည္သုိ႔ လက္နက္ပစၥည္းတင္ပုိ႔သည္ဟု ယူဆရသူ ၃ ဦး ဂ်ပန္တြင္ အဖမ္းခံရ
Tuesday, 30 June 2009 19:00 ကိုေထြး
တာေဝးပစ္ ဒုံးက်ည္ ဆက္စပ္ပစၥည္းတမ်ဳိး ျမန္မာျပည္သုိ႔ တရားမဝင္ တင္ပုိ႔ရန္ ႀကိဳးပမ္းသူဟု ယူဆရေသာ လုပ္ငန္းရွင္ ၃ဦး ကို ဂ်ပန္ရဲတပ္ဖဲြ႔က အဂၤါေန႔တြင္ ဖမ္းဆီးလိုက္ေၾကာင္း ဂ်ပန္ႏုိင္ငံမွ လာေသာ သတင္းမ်ားတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။

အဆုိပါပစၥည္းမွာ တာေဝးပစ္ ဒုံးက်ည္ ျပဳလုပ္ရာတြင္ အသုံးျပဳသည့္ သံလိုက္သတၱိ တိုင္းတာေသာ ကိရိယာ တမ်ိဳး ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ႏိုင္ငံျခား ေငြေၾကးဖလွယ္ေရး ႏွင့္ ကုန္သြယ္မႈ ဥပေဒကို ခ်ိဳးေဖာက္သည္ဟု သံသယ ရိွသည္ဟု ရဲတပ္ဖဲြ႔က ေျပာေၾကာင္း Yomiuri Shimbun သတင္းဌာန၏ သတင္း တပုဒ္တြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။

ဖမ္းဆီးခံရသူမ်ားမွာ တုိက်ဳိအေျခစုိက္ လုပ္ငန္းရွင္မ်ား ျဖစ္ၾကေသာ ေျမာက္ကုိရီးယားႏုိင္ငံသား ၁ ဦး ႏွင့္ ဂ်ပန္ႏုိင္ငံသား ၂ ဦးတုိ႔ျဖစ္သည္ဟု သိရသည္။

၎တုိ႔မွာ ေျမာက္ကုိရီးယားႏုိင္ငံသား Toko Boeki ကုမၸဏီ ဥကၠ႒ လီက်ဳံးဟုိ၊ ကုန္ပစၥည္း ထုတ္လုပ္ေရး ကုမၸဏီ တခု၏ ဥကၠ႒ Miaki Katsuki ႏွင့္ ထုတ္ကုန္ ေအဂ်င္စီတခု၏ ဥကၠ႒ Yasuhiko Muto တို႔ျဖစ္သည္ဟု ဆုိသည္။

တာေဝးပစ္ ဒုံးက်ည္ ဆက္စပ္ပစၥည္းကုိ ေျမာက္ကိုးရီးယားသို႔ တင္ပုိ႔သည္ဟု ရဲတပ္ဖြဲ႔က ထင္မွတ္ခဲ့ေၾကာင္း၊ သုိ႔ေသာ္လည္း ေနာက္ပုိင္းတြင္ ေဟာင္ေကာင္ အေျခစိုက္ ေျမာက္ကိုရီးယား ကုမၸဏီတခု၏ ကုန္ပစၥည္း မွာယူသည့္ စာရင္းကုိ ေတြ႔ရိွခ့ဲေၾကာင္း သိရသည္။

၎တုိ႔သည္ ဒုံးက်ည္ထုတ္လုပ္မႈႏွင့္ သက္ဆိုင္ေသာ အျခား ပစၥည္းမ်ားကို ျမန္မာျပည္သို႔ တင္ပို႔ခဲ့ဖြယ္ ရိွေၾကာင္း၊ ေျမာက္ကုိးရီးယား အေနျဖင့္ ဒုံးက်ည္ စနစ္ ႏွင့္ သက္ဆိုင္ေသာ နည္းပညာမ်ားကို ျမန္မာသို႔ ျဖန္႔ေဝေပးေနသည္ဟု ယုံၾကည္ရေၾကာင္း ရဲအရာရိွမ်ားကုိ ကုိးကားၿပီး သတင္းမ်ားတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။

ထိန္းသိမ္းခံထားရသူ ၃ ဦးသည္ ယခုႏွစ္ ဇန္နဝါရီလက ဂ်ပန္ယန္း ၇ သန္း နီးပါးခန္႔ တန္သည့္ သံလိုက္သတၱိ တိုင္းတာသည့္ ကိရိယာမ်ားကုိ ျမန္မာျပည္သုိ႔ တင္ပို႔ခဲ့ေၾကာင္း ရဲတုိ႔က ေျပာသည္။ ထုိသုိ႔ တင္ပုိ႔ရာတြင္ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံ စီပြား ကုန္သြယ္ႏွင့္ စက္မႈ ဝန္ႀကီးဌာန၏ ခြင့္ျပဳခ်က္ကို ရယူျခင္း မရွိဟု ဆုိသည္။

ဖ်က္အားျပင္း လက္နက္ ထုတ္လုပ္ရာတြင္ အသုံးျပဳမည့္ ကုန္ပစၥည္းမ်ား ျပည္ပသုိ႔ တင္ပုိ႔ျခင္း မျပဳႏုိင္ရန္ ဂ်ပန္ႏုိင္ငံ ဥပေဒအရ တားျမစ္ထားသည္။

၂ဝဝ၈ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ ဝန္းက်င္တြင္ ယင္းကုမၸဏီက အလားတူပစၥည္းမ်ိဳးကို ျမန္မာႏုိင္ငံ အမွတ္ (၂) စက္မႈ ဝန္ႀကီး ဌာန သုိ႔ ေပးပုိ႔ရန္ ႀကိဳးပမ္းခဲ့ဖူးသည္ဟု သိရသည္။

ႏွစ္ႀကိမ္စလုံးတြင္ ျပည္ပတင္ပုိ႔ခြင့္ ေလွ်ာက္လႊာ ပါဝင္ျခင္း မရိွသည္ကုိ ဂ်ပန္ အာဏာပုိင္တုိ႔က သတိထားမိခဲ့သျဖင့္ သေဘၤာေပၚသုိ႔ မတင္မီ အစီအစဥ္မ်ား ပ်က္ခ့ဲရျခင္းျဖစ္သည္ဟု ဆုိသည္။ ေဟာင္ေကာင္ အေျခစိုက္ ကုမၸဏီ၏ အမည္မွာ New East International Trading Ltd ျဖစ္သည္။ ထုိ ကုမၸဏီကုိ ေျမာက္ကုိရီးယား အစုိးရ ပါတီျဖစ္ေသာ ေျမာက္ကိုးရီးယား အလုပ္သမားပါတီ၊ ဒုတိယ စီးပြားေရးရာေကာ္မတီက တိုက္ရိုက္ ထိန္းခ်ဳပ္သည္ဟု ယုံၾကည္ရေၾကာင္း Yomiuri Shimbun သတင္းတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။

ေျမာက္ကုိရီးယား စစ္တပ္အတြက္ စစ္ဘက္ဆုိင္ရာ ပစၥည္းမ်ား ဝယ္ယူရန္ ယင္းေကာ္မတီက တာဝန္ ယူထားသည္ဟု ဆုိသည္။

ျမန္မာ ႏွင့္ ေျမာက္ကုိရီးယားသည္ ၁၉၈၃ ေအာက္တိုဘာလက ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ အာဇာနည္ဗိမၼာန္ ဗုံးေပါက္ကဲြမႈ အၿပီးတြင္ သံတမန္ အဆက္အသြယ္ ျပတ္ေတာက္သြားသည္။ ထုိေပါက္ကဲြမႈမွာ ေျမာက္ကိုးရီးယား အစုိးရ၏ လက္ခ်က္ ျဖစ္ေၾကာင္း ေနာက္ပုိင္းတြင္ စုံစမ္းေတြ႔ရွိရသည္။

၂ဝဝ၇ ဧၿပီတြင္ ႏွစ္ႏုိင္ငံ သံတမန္ ျပန္လည္ ဆက္သြယ္ရန္ သေဘာတူေၾကာင္း လက္မွတ္ ေရးထုိးၾကသည္။

ေျမာက္ကုိးရီးယားသည္ ျမန္မာျပည္ကုိ ဒုံးက်ည္္မ်ား ေရာင္းခ်ေနသည္ဟု အေမရိကန္ အစိုးရ အရာရွိတို႔က ၂ဝဝ၄ ခုႏွစ္ကပင္ ထုတ္ေဖာ္ ေျပာၾကားခဲ့သည္။

ေရႊ႕ေျပာင္းေတာင္ယာ ပေပ်ာက္ေရး စီမံခ်က္ေၾကာင့္ ေဒသခံမ်ားအခက္ေတြ႕
Tuesday, 30 June 2009 18:36 လြင္ကို
ခ်င္းျပည္နယ္တြင္ ေရႊ႕ေျပာင္း ေတာင္ယာစနစ္ ပေပ်ာက္ေစရန္ အစိုးရက စီမံခ်က္ ေဆာင္ရြက္ ေနျခင္းေၾကာင့္ မိရိုးဖလာ ေတာင္ယာ စိုက္ပ်ိဳးေရး လုပ္ကိုင္သူမ်ား စား၀တ္ေနေရး အခက္ေတြ႕ ေနရေၾကာင္း ေဒသခံမ်ားက ေျပာသည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံ အေနာက္ျခမ္းတြင္ တည္ရွိေသာ ေတာင္ေပၚေဒသ တစ္ခုျဖစ္သည့္ ခ်င္းျပည္နယ္တြင္ ေရႊ႕ေျပာင္း ေတာင္ယာ ပေပ်ာက္ေစရန္ အစိုးရက ေကာ္ဖီ၊ လက္ဖက္ ကဲ့သို႔ေသာ ႏွစ္ရွည္ပင္မ်ားကို စိုက္ပိ်ဳးေစေသာေၾကာင့္ နည္းပညာကၽြမ္းက်င္မႈ မရွိသည့္ ျပႆနာႏွင့္ ရင္ဆိုင္ေနရသည္ဟု ေတာင္ယာစိုက္ပ်ိဳးျခင္းျဖင့္ ႏွစ္ ၃၀ နီးပါး အသက္ေမြးခဲ့သည့္ တီးတိန္ၿမိဳ႕မွ ဦးထန္းလိန္းက ဆိုသည္။

“လက္ဖက္တို႔၊ ေကာ္ဖီတို႔က စိုက္ၿပီးၿပီးျခင္း ေငြမေပၚဘူး။ ေနာက္ ၄၊ ၅ ႏွစ္ေလာက္မွ အက်ိဳးအျမတ္ကို ခံစားရမွာ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔က အရင္ကတည္းက စပါးပဲစိုက္လာတာ။ အခုအပင္ေတြ စိုက္ရတာ လံုး၀ အဆင္မေျပ ဘူး” ဟု ၎က ဆက္ေျပာသည္။

ခ်င္းျပည္နယ္အတြင္း ေဒသခံမ်ားကို ေရႊ႕ေျပာင္းေတာင္ယာ စိုက္ပ်ိဳးျခင္း၊ သစ္ခုတ္ျခင္းမ်ား တားျမစ္ထား ေသာ္လည္း အစိုးရႏွင့္ နီးစပ္ေသာ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္ တခ်ိဳ႕မွာမူ သစ္ထုတ္လုပ္ခြင္႔မ်ား ရရွိထားသည္ဟု သိရသည္။

ယခုကဲ့သို႔ ေရႊ႕ေျပာင္းေတာင္ယာ စိုက္ပ်ိဳးခြင့္ ပိတ္ပင္သည့္အျပင္၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ႏွစ္ဆန္းပိုင္းက ခ်င္းျပည္နယ္ အတြင္း သာမန္အရြယ္အစားထက္ ပိုမိုႀကီးမားေသာ ေျမႂကြက္ႀကီးမ်ား ေပါမ်ားလာၿပီး စိုက္ခင္းမ်ားကို လိုက္လံ ဖ်က္ဆီးခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ ေဒသခံမ်ား အေနႏွင့္ ပ်က္စီးသြားေသာ ယာခင္း၊ စိုက္ခင္းမ်ားကို ျပန္လည္ စိုက္ပ်ိဳးထူေထာင္ရန္ အခက္အခဲ မ်ားစြာႀကံဳေနရသည္ဟုလည္း ပလက္၀ၿမိဳ႕နယ္ရွိ ေတာင္သူတဦးက ေျပာသည္။

“ေတာင္ယာ စိုက္ပ်ိဳးတာကိုလည္း တားျမစ္တယ္၊ စား၀တ္ေနေရးအတြက္ တပိုင္တႏိုင္ သစ္ခုတ္တာကိုလည္း တားျမစ္ထားတဲ့အထဲ စပါးခင္းေတြ ေကာက္ပဲသီးႏွံ အပင္ေတြကို ႂကြက္ေတြ ၀င္ကိုက္ဖ်က္လို႔ ဒုကၡေရာက္ ေနရတယ္” ဟု ၎က ဆက္ေျပာသည္။

ခ်င္းျပည္နယ္ရွိ ေတာင္ယာစိုက္ပ်ိဳးသူမ်ားသည္ စီးပြားျဖစ္ စိုက္ပ်ိဳးထုတ္လုပ္ျခင္းထက္ ေဒသ၀မ္းစာ ဖူလံုေရး ကိုသာ ဦးစားေပးစိုက္ပ်ိဳးေနရေသာေၾကာင့္ ေက်ာင္းေနအရြယ္ ကေလးမ်ားကို ေက်ာင္းထားႏုိင္ရန္ အခက္အခဲ ႀကံဳေတြ႕ေနရေၾကာင္း ပလက္၀ၿမိဳ႕နယ္မွ အထက္တန္းျပ ဆရာတဦးက ေျပာသည္။

“လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရးက အရမ္း ခက္ခဲတဲ႔အတြက္ ေတာင္ေပၚက စိုက္ထားပ်ိဳးထားတာေတြကို တျခား ၿမိဳ႕ႀကီးေတြကို သြားေရာင္းဖို႔က မျဖစ္ႏိုင္ဘူး။ ဒီႏွစ္မွာ သားေလး ေက်ာင္းမတက္ႏိုင္ဘူး။ စိုက္ခင္းလည္း ပိုးထိတယ္ ႂကြက္လည္း ကိုက္ခံရတယ္” ဟု ကေလး၀ၿမိဳ႕နယ္တြင္ ေနထိုင္သူ တဦးကဆိုသည္။

သစ္ေတာဦးစီးဌာနသည္ ခ်င္းျပည္နယ္၊ ရွမ္းျပည္နယ္၊ ကခ်င္ျပည္နယ္ စေသာ သဘာ၀ေတာေတာင္ရွိသည့္ ေဒသမ်ားအား သဘာ၀ေဘးမဲ့ေတာမ်ားအျဖစ္ သတ္မွတ္ျခင္း၊ ေရႊ႕ေျပာင္းေတာင္ယာ စိုက္ပ်ိဳးျခင္းကို တားျမစ္ျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ေနေသာ္လည္း အဆိုပါ ေဒသမ်ား၏ အေျခခံလို အပ္ခ်က္ျဖစ္သည့္ စား၀တ္ေနေရး ေျပလည္ရန္ ေဆာင္ရြက္ျခင္းမရွိေသာေၾကာင့္ ေဒသဖြံၿဖိဳးမႈ ထိခိုက္ႏိုင္ေၾကာင္း သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေဆာင္ရြက္ ေနသည့္ NGO တခုမွ တာ၀န္ရွိသူတဦးက သံုးသပ္သည္။

တလအတြင္း ျမန္မာ ၄၀၀၀ ထိုင္းတြင္ အဖမ္းခံရ
Tuesday, 30 June 2009 17:41 သန္းထိုက္ဦး
ေနထိုင္ခြင့္ လက္မွတ္မ်ား ထပ္မံ ျပဳလုပ္ေပးမည္ ဆိုသည့္ သတင္းေၾကာင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံသား အေျမာက္အျမား ထုိင္းႏိုင္ငံအတြင္း တရားမ၀င္ ဝင္ေရာက္လ်က္ရိွရာ ဇြန္လ တလ အတြင္း၌ လူ ၄၀၀၀ ကုိ ဖမ္းဆီးခဲ့သည္ဟု ထုိင္းဘာသာျဖင့္ ေရးသားထားေသာ Manager Online အင္တာနက္ သတင္းတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။

အဆိုပါ ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ားသည္ အလုပ္သမားလက္မွတ္အသစ္ ရရွိေရးအတြက္ ထုိင္းႏိုင္ငံ တာ့ခ္ခရိုင္အတြင္းရွိ ဖုတ္ဖရၿမိဳ႕နယ္မွ တဆင့္ ဘန္ေကာက္သို႔ သြားေရာက္ရန္ ႀကိဳးပမ္းရာတြင္ ထိုင္းအာဏာပိုင္မ်ား၏ စစ္ေဆး ဖမ္းဆီးမႈကုိ ခံခဲ့ရျခင္းျဖစ္သည္။

ဖမ္းဆီးထားသည့္ သူမ်ားကုိ မဲေဆာက္ၿမိဳ႕ လူ၀င္မႈႀကီးၾကပ္ေရး (လ၀က) တာ၀န္ရွိသူမ်ားထံ တိုက္ရိုက္ ပို႔ ေဆာင္ေပးခဲ့သည္ ဟု တာ့ခ္ခရိုင္ ဖုတ္ဖရၿမိဳ႕နယ္ ရဲစခန္း တာ၀န္က် ရဲတစ္ဦးက ဧရာ၀တီသို႔ ေျပာသည္။

“ဖမ္းမိတဲ့သူေတြကို မဲေဆာက္ လ၀က အခ်ဳပ္ခန္းက တဆင့္ ျမန္မာ ဘက္ကမ္း ျပန္ပုိ႔လိုက္တယ္။ ဒီေန႔ ျပန္ပုိ႔ လိုက္ရင္ ေနာက္တေန႔ ျပန္ေရာက္လာတာပဲ။ ဒီၿမိဳ႕နယ္မွာ တေန႔ကုိ လူ ၂၀ ေလာက္ ဖမ္းမိေနတယ္” ဟု ၎ တာဝန္က် ရဲကဆိုသည္။

ထုိင္း - ျမန္မာ နယ္စပ္ မဲေဆာက္ၿမိဳ႕မွ ဘန္ေကာက္သို႔ သြားမည့္ လမ္းေၾကာင္း တေလွ်ာက္ စစ္ေဆးေရး ဂိတ္မ်ားတြင္ စစ္ေဆးမႈမ်ားကုိ ယခင္ထက္ တင္းက်ပ္ထားေၾကာင္းလည္း ၾကားသိရသည္။

လြန္ခဲ့သည့္ ေမလအတြင္း ထုိင္းအစိုးရ ထိပ္သီး အစည္းအေ၀း၏ အတည္ျပဳခ်က္အရ ျမန္မာႏိုင္ငံအပါ၀င္၊ ေလာ၊ ကေမၻာဒီးယား အစရွိသည့္ႏုိင္ငံတို႔မွ လာေရာက္ အလုပ္လုပ္ကုိင္ေနသည့္ ေရႊ႕ေျပာင္း အလုပ္သမားမ်ားကို ၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီ လဆန္းပိုင္းအထိ အလုပ္သမား လက္မွတ္မ်ား ထပ္မံ ျပဳလုပ္ေပးမည္ဟု ၾကားသိရသည္။

၎ ထိပ္သီးအစည္းအေ၀း၏ အတည္ျပဳခ်က္အရ အလုပ္သမားလက္မွတ္ အသစ္မ်ားကို ယခု ရက္ပုိင္းအတြင္း စတင္ ျပဳလုပ္ေပးေနၿပီး ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။

ယခုကဲ့သို႔ မွတ္ပံုတင္ခြင့္ ေပးျခင္းသည္ ထိုင္းႏိုင္ငံအတြင္းသို႔ အလုပ္သမားမ်ား တရားမ၀င္ ၀င္ေရာက္ၿပီး ေနထုိင္ အလုပ္ လုပ္ျခင္းမွ တားဆီးႏိုင္ရန္ ျဖစ္သည္ ဟု ထိုင္းအာဏာပိုင္မ်ား က ေျပာဆိုသည္။

ထုိင္းႏိုင္ငံ အေျခစိုက္ အလုပ္သမားအေရး ကူညီ ေဆာင္ရြက္ေပးသူမ်ား အေနႏွင့္မူ ထုိင္း အလုပ္သမား ၀န္ႀကီးဌာန၏ အစီအစဥ္သစ္ကုိ ႀကိဳဆိုေသာ္လည္း အလုပ္သမားမ်ားအတြက္ ျပဌာန္းထားသည့္ အခြင့္အေရး မ်ားကုိလည္း ႀကီးၾကပ္ေပးေစလိုသည္ဟု ေျပာၾကသည္။

ထို႔အျပင္ အလုပ္လုပ္ခြင့္ လက္မွတ္မ်ား ထုတ္ေပးၿပီးပါက၊ ထိုင္းႏိုင္ငံအတြင္း ငါးဖမ္းလုပ္ငန္း၊ ပင္လယ္ အစားအေသာက္ ထုတ္လုပ္ေရးလုပ္ငန္း၊ လယ္ယာလုပ္ငန္း၊ ေမြးျမဴေရးလုပ္ငန္း၊ ေဆာက္လုပ္ေရးလုပ္ငန္းႏွင့္ အိမ္တြင္းမႈ လုပ္ငန္းမ်ား၌ တရား၀င္ အလုပ္လုပ္ကိုင္ႏိုင္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။

ထိုင္းႏိုင္ငံအႏွံ႔တြင္ ျမန္မာျပည္သား စုစုေပါင္း ၂ သန္းမွ ၄ သန္း အထိ ရွိသည္ဟု သိရၿပီး အလုပ္သမား အမ်ားစု မွာ အလုပ္သမားမွတ္ပုံတင္ျဖင့္ တရားဝင္ အလုပ္လုပ္ႏုိင္မည့္ အခြင့္အေရးကုိ ေစာင့္ဆိုင္းေနၾကသည္။

စစ္အစုိးရ၏ သတၱဳတူးေဖာ္ေရးစီမံကိန္းေၾကာင့္
ျပည္သူ႔အုိးအိမ္ (၇) ေထာင္ေက်ာ္ ပ်က္စီးဆုံး႐ံႈးကိန္းဆိုက္

၀ီရ / ၃၀ ဇြန္ ၂၀၀၉


နအဖစစ္အစုိးရက ျပည္တြင္းျပည္ပကုမၸဏီမ်ားႏွင့္ ပူးေပါင္း၍ ျမန္မာႏုိင္ငံအလယ္ပုိင္း ေတာင္ႀကီးၿမဳိ႕အနီး(၈) မုိင္ပတ္လည္ က်ယ္ျပန္႔ေသာ ပင္းပက္ေတာင္ေၾကာတခုလုံးအား သတၱဳ႐ုိင္း တူးေဖာ္ထုတ္လုပ္မည့္ စီမံကိန္းေၾကာင့္ ထုိေဒသရွိ ျပည္သူ (၇) ေထာင္ေက်ာ္၏ အသက္အုိးအိမ္ ပ်က္စီးဆုံး႐ႈံးရလိမ့္မည္ဟု ပအုိးဝ္လူငယ္အစည္းအ႐ုံးက ေျပာဆုိသည္။

“ဒီပင္းပက္ေတာင္ သတၱဳတြင္း တူးေဖာ္တဲ့စီမံကိန္းေၾကာင့္ ျပည္သူေတြရဲ႕စုိက္ပ်ဳိးေျမ ဧက (၁) ေသာင္းေက်ာ္ အသိမ္းခံလုိက္ရတယ္။ လူဦးေရ (၇) ေထာင္ေက်ာ္ ေ႐ႊ႕ေျပာင္းခံရေတာ့မယ္။ ေျမယာ အသိမ္းခံရတဲ့သူေတြကုိလည္း လုံေလာက္တဲ့ နစ္နာေၾကးမ်ဳိး ေပးတာမဟုတ္ဘူး။ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္အစပုိင္းက အသိမ္းခံလုိက္ရတဲ့ ေျမယာေတြကုိ ေလ်ာ္ေၾကးအေနနဲ႔ က်ပ္ (၁) သိန္းကေန (၂) သိန္းေပးၿပီး ျပန္လည္ ေနရာခ်ေပးထားတာလည္း မရွိခဲ့ဘူး။ ဒီ ၂၀၀၈ ေနာက္ပုိင္းက ေျမယာ အသိမ္းခံလုိက္ရတဲ့ ျပည္သူေတြက ဘာေလ်ာ္ေၾကးမွလည္း မခံစားရဘူး။ ေနာက္ၿပီး အဲဒီေဒသက ျပည္သူေတြကုိ ေျမယာသိမ္းတဲ့အေၾကာင္းတုိ႔၊ စီမံကိန္းအေၾကာင္းတုိ႔ကုိ အသိေပးတာလည္း မရွိခဲ့ပါဘူး” ဟု ပအုိးဝ္လူငယ္အစည္းအ႐ုံး (PYO) မွ ေျပာေရးဆုိခြင့္ရွိသူ ခြန္ခ်န္ကီက ေျပာၾကားသည္။

ပအုိးဝ္လူငယ္အစည္းအ႐ုံးက အဆုိပါပင္းပက္ေတာင္ သတၱဳတြင္း တူးေဖာ္ေရးစီမံကိန္းႏွင့္ပတ္သက္၍ (၃) ႏွစ္ၾကာ ေလ့လာစစ္တမ္းေကာက္ယူၿပီး ယင္းစီမံကိန္းေၾကာင့္ ထုိေဒသတဝုိက္ရွိ ပအုိးဝ္ျပည္သူတုိ႔၏ အုိးအိမ္ ဆုံး႐ႈံးနစ္နာမႈ မ်ားအား ေဖာ္ျပထားသည့္ “အနာဂတ္ကုိ လုယူဖ်က္ဆီးျခင္း” ဟူေသာ အစီရင္ခံစာအား ဇြန္လ (၂၉) ရက္တြင္ ထုတ္ျပန္ခဲ့သည္။

ခြန္ခ်န္ကီက “အဲဒီေဒသက စစ္တပ္အာဏာပုိင္ေတြ ေျမယာသိမ္းေနတာလည္း (၂) မ်ဳိးရွိတယ္။ ကုိယ့္ေျမယာမွာ အဝါေရာင္အလံ လာစုိက္ထားရင္ ေျမယာကုိ သိမ္းပုိက္ၿပီးသားဆုိတဲ့ သေဘာပဲ။ ဒါေပမယ့္ ကုိယ့္ေျမယာေပၚမွာ ဆက္ၿပီး လုပ္ကုိင္ခြင့္၊ စုိက္ပ်ဳိးခြင့္ေတာ့ ရွိေသးတယ္။ အနီေရာင္အလံ လာစုိက္ထားၿပီးဆုိရင္ေတာ့ အၿပီးအပုိင္ သိမ္းလုိက္ၿပီဆုိတဲ့သေဘာပဲ။ ဘာမွ လုပ္ပုိင္ခြင့္မရိွေတာ့ဘူး။ တခါတည္း အျခားေနရာ ေ႐ႊ႕ေျပာင္းေတာ့ေပါ့။ အဲဒါ အာဏာပုိင္ေတြ လာအသိေပးတဲ့နည္းလမ္းပဲ” ဟု ေခတ္ၿပဳိင္သုိ႔ ေျပာၾကားသည္။

၂၀၀၆ ခုႏွစ္က တဖန္စတင္ခဲ့သည္ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ဒုတိယအႀကီးဆုံး သတၱဳ႐ုိင္းသုိက္ႀကီး ျဖစ္သည့္ ပင္းပက္ေတာင္ သတၱဳတြင္း တူးေဖာ္ေရးစီမံကိန္းကို စစ္အစုိးရက ႐ုရွားႏုိင္ငံပုိင္ Tyazhpromexport အမည္ရွိ ကုမၸဏီ၏ ေထာက္ပံ့မႈျဖင့္ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ကုန္ပုိင္းတြင္ အၿပီးသတ္မည္ျဖစ္သည္။ အုတ္နံရံႏွစ္ထပ္၊ သံဆူးႀကဳိးတထပ္ ကာရံထားၿပီး ေျမေအာက္ဥမင္မ်ား ရွိသည့္ သံရည္က်ဳိစက္႐ုံတ႐ုံလည္း တည္ေဆာက္ေနေၾကာင္း အစီရင္ခံစာတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။

စက္႐ုံအတြက္ ေခ်ာင္းေရကို သြယ္ယူအသုံးျပဳေနျခင္းေၾကာင့္ ယင္းစီမံကိန္းလြင္ျပည္တဝုိက္႐ွိ သဘက္ေခ်ာင္း တေလွ်ာက္ေန လူဦးေရ (၃၅,၀၀၀) ခန္႔တုိ႔သည္ အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္းမႈအတြက္ စုိးရိမ္ရသည့္အေျခအေနသုိ႔ ေရာက္ရွိေနၿပီး ယခုႏွစ္တြင္ ေခ်ာင္းေရေလ်ာ့နည္း နိမ့္က်လာေနေၾကာင္း ခြန္ခ်န္ကီက ေျပာသည္။

အဆုိပါ စီမံကိန္းတြင္ လုပ္ေဆာင္သည့္ ကုမၸဏီမ်ားအေနျဖင့္ လုပ္ငန္းရပ္စဲသင့့္ၿပီး လူမႈေရးဆိုင္ရာ ဆိုးက်ိဳးသက္ ေရာက္မႈကို စနစ္တက်ထိန္းသိမ္းျပဳျပင္ေပးရန္ ပအုိးဝ္လူငယ္အစည္းအ႐ုံးက ေတာင္းဆုိထားသည္။

“ႏုိင္ငံတကာအင္အားစုေတြအေနနဲ႔ အခုလုိ ေ႐ႊ႕ေျပာင္းခံရသူေတြကို လုံေလာက္တဲ့၊ တရားမွ်တတဲ့ နစ္နာေၾကး ရရွိႏုိင္ေအာင္ ေဆာင္႐ြက္ေပးၾကဖုိ႔၊ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ ပ်က္စီးမႈေၾကာင့္ လူမႈဘဝေတြ ဆုိးက်ဳိးေတြ သက္ေရာက္ေနတာကုိ အနီးကပ္ ေစာင့္ၾကည့္ေလ့လာေပးၾကဖုိ႔၊ ဒီစီမံကိန္းကုိ ရပ္ဆုိင္းထားဖုိ႔ နအဖကုိ ေတာင္းဆုိလုိက္ပါတယ္” ဟု ခြန္ခ်န္ကီက ေျပာသည္။


ကုလသမဂၢအတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ ဘန္ကီမြန္း
ျမန္မာႏိုင္ငံသြားေရာက္မည္
NEJ / ၃၀ ဇြန္ ၂၀၀၉


ကုလသမဂၢအတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ ဘန္ကီမြန္းသည္ လာမည့္ဇူလိုင္ (၃) ရက္တြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ သြားေရာက္မည္ျဖစ္ၿပီး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားအားလုံး လြတ္ေျမာက္ေရးအပါအ၀င္ အေရးႀကီးသည့္ကိစၥရပ္မ်ားကို ေဆြးေႏြးမည္ဟု ကုလသမဂၢမွ ယမန္ေန႔က ထုတ္ျပန္ေျပာဆိုသည္။

မစၥတာ ဘန္ကီမြန္းသည္ စစ္အစိုးရႏွင့္ အတိုက္အခံမ်ားၾကား အမ်ဳိးသားျပန္လည္ရင္ၾကားေစ့ေရးႏွင့္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကို အမ်ားလက္ခံသည့္ ေရြးေကာက္ပြြဲ ျဖစ္ေျမာက္ေစေရးတို႔အတြက္ ျမန္မာစစ္အစိုးရေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ ေဆြးေႏြးမည္ဟု ကုလသမဂၢ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္၏ ေျပာေရးဆိုခြင့္ရိွသူ မစ္ရွဲလ္မြန္တက္စ္က ေျပာသည္။

“ဒီကိစၥရပ္ေတြကို အျမန္ေျဖရွင္းႏိုင္ေလ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ တည္ၿငိမ္ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈ၊ ဒီမိုကေရစီနဲ႔ ဖြံ႔ၿဖိဳးႂကြယ္၀မႈေတြ ေစာေစာျဖစ္ထြန္း လာႏိုင္ေလလို႔ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္က ယုံၾကည္ထားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကုလသမဂၢအေနနဲ႔ ဘယ္လို အကူအညီေပးႏိုင္မယ္ဆိုတာ ေဆြးေႏြးဖို႔ အေရးႀကီးတဲ့ပုဂၢိဳလ္ေတြ အားလုံးနဲ႔ ေတြ႔ဖို႔ သူေမွ်ာ္လင့္ ထားပါတယ္” ဟုလည္း မစၥမြန္တက္စ္က ေျပာသည္။

ကုလသမဂၢႏွင့္ ႏိုင္ငံတကာ အသိုင္းအ၀န္းတို႔က စိုးရိမ္ပူပန္ေနသည့္ ကိစၥရပ္မ်ားကို ျမန္မာအဆင့္ျမင့္ ေခါင္းေဆာင္ မ်ားႏွင့္ ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးေျဖရွင္းႏိုင္ရန္လည္း မစၥတာဘန္ကီမြန္းက ေမွ်ာ္လင့္ထားသည္ဟု ၎က ေျပာသည္။

မစၥတာဘန္ကီမြန္း လာေရာက္မည့္ ခရီးစဥ္အတြက္ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္မႈမ်ားလုပ္ရန္ ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာ ကုလသမဂၢ အထူးကိုယ္စားလွယ္ မစၥတာ ဂမ္ဘာရီသည္ ယခုလ (၂၆) ရက္တြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံသုိ႔ သြားေရာက္ခဲ့ၿပီးသည့္ေနာက္ ယခုကဲ့သို႔ ကုလသမဂၢအတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္၏ ခရီးစဥ္ အတည္ျပဳ ေပၚထြက္လာျခင္းျဖစ္သည္။

အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ ဘန္ကီမြန္းသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ ၂၀၀၈ ခု ေမလတြင္ သြားေရာက္ခဲ့ၿပီး နာဂစ္မုန္တိုင္း ဒုကၡသည္မ်ားအတြက္ ႏိုင္ငံတကာအကူအညီမ်ား ေထာက္ပံ့ကူညီႏိုင္ေရးအတြက္္ စစ္အစိုးရအာဏာပိုင္မ်ားႏွင့္ သြားေရာက္ေဆြးေႏြးခဲ့သည္။

ယခု သြားေရာက္မည့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ခရီးစဥ္အတြင္း၌လည္း လူသားခ်င္းစာနာမႈ အကူအညီေပးေရး ကိစၥရပ္မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ ထပ္မံေဆြးေႏြးသြားရန္ရိွသည္ဟု ကုလသမဂၢမွ သတင္းထုတ္ျပန္သည္။ မစၥတာ ဘန္ကီမြန္းသည္ ဇူလိုင္ (၄) ရက္တြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ ျပန္လည္ထြက္ခြာမည္ဟု သိရသည္။

မယ္လဒုကၡသည္စခန္း ျပာပုံျဖစ္ရမည္ဟု ဒီေကဘီေအတပ္ဖြဲ႕ ႀကိမ္း၀ါး

NEJ / ၃၀ ဇြန္ ၂၀၀၉


ခ်ဳံခုိတုိက္ခုိုက္ခံရသည့္ တိုးတက္ေသာ ကရင္ဗုဒၶဘာသာအဖဲြ႕ (ဒီေကဘီေအ) ၉၉၉ တပ္ဖြဲ႔က လက္စားေခ်သည့္ အေနျဖင့္ မယ္လဒုကၡသည္စခန္းကို ဖ်က္ဆီးပစ္မည္ဟု ၿခိမ္းေျခာက္ ႀကိမ္း၀ါးေနေသာေၾကာင့္ စခန္းမွ ဒုကၡသည္မ်ား စုိးရိမ္ပူပန္ေနၾက သည္။

ယခုလ (၂၆) ရက္တြင္ ခ်ဳံခုိတုိက္ခုိက္ခံရသျဖင့္ ဒီေကဘီေအ (၉၉၉) အေျခခ်ဗ်ဴဟာ တပ္ရင္း (၇) မွ တပ္ရင္းမႉး ဗုိလ္စံၿပံဳး (ဗုိလ္ဆန္ျပဳတ္) အပါအ၀င္ တပ္ဖဲြ႔၀င္ (၁၀) ဦး အထိနာက်ဆုံးခဲ့သျဖင့္ လက္စားေခ်ရန္ ဒီေကဘီေအအဖဲြ႔က ေျပာၾကားျခင္း ျဖစ္သည္။

“ဒီေကဘီေအကလူေတြ အေတာ့္ကို စိတ္ဆုိးေနၾကတယ္။ သူတုိ႔တုိက္ခုိက္ခံရတဲ့ေနရာက မယ္လခြင္ထဲမွာ ဆုိေတာ့ မယ္လဒုကၡသည္စခန္းကို ျပာခ်ပစ္မယ္လုိ႔ ႀကိမ္း၀ါးေနတယ္။ လူဆုိတာကေတာ့ ဒီလုိပဲ ေဒါသျဖစ္ေနတဲ့ အခ်ိန္ဆုိေတာ့ အေျပာအဆုိမွားတာေတြလည္း ျဖစ္ႏုိင္တယ္။ ဘယ္လုိျဖစ္ျဖစ္ ဒီကိစၥကို သတိေတာ့ထားရမယ္” ဟု ဒီေကဘီေအႏွင့္ စီးပြားေရးလုပ္ကိုင္ေနသည့္ ထုိင္းႏုိင္ငံသားတဦးက ေျပာသည္။

မယ္လဒုကၡသည္စခန္းမွ ဒုကၡသည္မ်ားမွာ ၎ကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္၍ စုိးရိမ္ေနၾကၿပီး အထုပ္အပိုးမ်ား ထုပ္ကာ ေန႔ေန႔ ညည စိုးရိမ္ထိတ္လန္႔ေနၾကေၾကာင္း ဒုကၡသည္တဦးျဖစ္သူ ေစာကေညာက ေျပာသည္။

၎က “ဒီကိစၥေပါ႔လုိ႔မရဘူး။ ဒီလူေတြက နားေပါက္တဖက္တည္းပါတယ္။ အရင္ကလည္း မယ္လဒုကၡသည္ စခန္းမွာ ဒီေကဘီေအေတြ၀င္ၿပီးေတာ့ မီးရိႈ႕တာေတြ၊ လုယက္တာေတြ၊ လူေတြကို ဖမ္းေခၚသြားၿပီး သတ္လုိက္တာေတြ ျဖစ္ဖူးေတာ့ အားလုံးက ဒီကိစၥကို စုိးရိမ္ေနၾကတယ္” ဟု ေျပာသည္။

မဲေဆာက္ၿမိဳ႕၏ ေျမာက္ဘက္ ကီလုိမီတာ (၆၀) ခန္႔အကြာတြင္ ကရင္ဒုကၡသည္ (၅) ေသာင္းခန္႔ ေနထုိင္သည့္ မယ္လဒုကၡသည္ စခန္း တည္ရွိၿပီး စခန္း၏ျမန္မာဘက္ နယ္စပ္မ်ဥ္းမွာ ေသာင္ရင္းျမစ္ျဖစ္သည္။

ယခုလ (၂၆) ရက္တြင္ ေကအန္ယူ တပ္မဟာ (၇) ေဒသကို ထုိးစစ္ဆင္အၿပီး (၉၉၉) တပ္ဖြဲ႔က ၎တို႔အေျခခ်ဗ်ဴဟာ တည္ရွိရာ ျမ၀တီခ႐ုိင္ ေရႊကုကၠိဳရြာသုိ႔ ေသာင္ရင္းျမစ္ေၾကာင္းအတုိင္း ဆန္တက္ရာတြင္ မယ္လရြာအနီးရွိ ေမာင္ကလာ၀ဲဟု ေခၚသည့္ေနရာ တြင္ အမည္မသိအဖဲြ႔တဖဲြ႔၏ ခ်ဳံခုိတုိက္ခုိက္မႈကို ခံၾကရျခင္းျဖစ္သည္။

ယင္းတုိက္ခုိက္မႈတြင္ အသက္မေသဘဲ ဒဏ္ရာျဖင့္ မဲေဆာက္ေဆး႐ုံသို႔ေရာက္ရွိလာသည့္ ဒီေကဘီေအ တပ္ဖဲြ႔၀င္တဦးက အဆုိပါ တုိက္ခုိက္မႈသည္ ေကအန္ယူအဖဲြ႔၏ လက္ခ်က္ျဖစ္သည္ဟု ေျပာဆုိေသာ္လည္း ေကအန္္ယူ ဒု-ဥကၠ႒ ပဒုိေဒးဗစ္သကေဘာက အခင္းျဖစ္ပြားရာေဒသတြင္ မိမိတုိ႔တပ္ဖဲြ႔၀င္မ်ားမရွိေၾကာင္းႏွင့္ အဆုိပါတုိက္ခုိက္မႈတြင္ ပါ၀င္ပတ္သက္မႈမရွိဟု ေျပာၾကားသည္။

ကရင္ဒုကၡသည္မ်ားေကာ္မတီ (ေကအာစီ) ဥကၠ႒ ေစာေရာဘတ္ေထြးက “ဒီလူေတြက အကုန္လုပ္ရဲကိုင္ရဲတဲ့ သေဘာရွိေတာ့ မျဖစ္ႏုိင္ဘူးလုိ႔ေတာ့ ေျပာလုိ႔မရဘူး။ စခန္းကို တကယ္၀င္တုိက္မယ္ဆုိလုိ႔ရွိရင္ ကိုယ့္ကရင္ေတြပဲ ေသေက်ပ်က္စီးမွာျဖစ္တယ္။ ဒီလုိကရင္ေတြ ေသေက်ပ်က္စီးမယ့္ အလုပ္ေတြကို မလုပ္ေစခ်င္ဘူး။ မယ္လ စခန္းထဲမွာ ဒီေကဘီေအအဖဲြ႔၀င္ေတြရဲ႕ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမ ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္းေတြ အမ်ားႀကီးရွိတယ္။ ဒါေၾကာင့္ စဥ္းစားေတြးေခၚၾကဖုိ႔ ေျပာခ်င္တယ္” ဟု ေျပာသည္။

မဲေဆာက္ၿမိဳ႕ေျမာက္ဘက္ကီလုိမီတာ (၆၀) အကြာရွိ မယ္လစခန္းသည္ ထုိင္း-ျမန္မာနယ္စပ္ရွိ ထမ္းဟင္၊ ဘန္႔တုံယမ္း၊ ႏုိ႔ဖုိး၊ အုန္းဖ်န္၊ မယ္လ၊ မယ္လအူး၊ မယ္ရာမုိ စသည့္ ကရင္ဒုကၡသည္စခန္း (၇) ခုအနက္ အႀကီးဆုံး ဒုကၡသည္စခန္းျဖစ္သည္။


လူရႊင္ေတာ္ဇာဂနာကို ေထာင္၀င္စာေတြ႔ခြင့္ရ
NEJ / ၃၀ ဇြန္ ၂၀၀၉


သ႐ုပ္ေဆာင္ ဒါ႐ိုက္တာ ေမာင္သူရ ေခၚ လူရႊင္ေတာ္ဇာဂနာကို ခယ္မျဖစ္သူ မၿငိမ္းက ျမစ္ႀကီးနားေထာင္တြင္ ယမန္ေန႔ နံနက္ပိုင္းတြင္ ေထာင္၀င္စာ ေတြ႔ခြင့္ရခဲ့သည္ဟု မိသားစုနွင့္ နီးစပ္သူတဦးက ေျပာသည္။

၎က “ကိုသူရ က်န္းက်န္းမာမာပဲတဲ့။ အသားျဖဴလာၿပီး ကိုယ္ေရစစ္သြားတာကိုေတာ့ သူက ေနမထိ ေလမထိ တိုက္ထဲမွာေနရလို႔ လို႔ေျပာတယ္။ အစားအေသာက္နဲ႔ မိသားစုဓာတ္ပုံေတြကိုပါ ေပးခြင့္ရခဲ့တယ္” ဟု ေျပာသည္။

ယခင္က ကိုသူရအား ေထာင္၀င္စာသြားေတြ႔ရာတြင္ မၿငိမ္းသည္ မိတ္ေဆြတဦးအိမ္တြင္ တည္းခိုခဲ့ေသာ္လည္း ယခုတေခါက္တြင္ အာဏာပိုင္မ်ား၏ ေႏွာင့္ယွက္မႈေၾကာင့္ တည္းခိုခန္းတြင္ တည္းခိုေနရေၾကာင္း အဆိုပါ မိသားစုႏွင့္ နီးစပ္သူက ေျပာသည္။

အေသးစိတ္မည္သို႔ ေႏွာင့္ယွက္သည္ကိုမူ မၿငိမ္း ရန္ကုန္ ျပန္မေရာက္ ေသးသျဖင့္ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုရန္ ၎က ျငင္းဆိုသည္။

ၿပီးခဲ့သည့္လအတြင္းကလည္း ျမစ္ႀကီးနားအက်ဥ္းေထာင္တြင္ ကိုသူရေသဆုံးၿပီဟူသည့္ ေကာလာဟလ သတင္းတခု ထြက္ေပၚခဲ့ၿပီး မီဒီယာမ်ားကလည္း ၎တို႔အား ေမးျမန္းၾကသည့္အတြက္ စိတ္ပူပန္ခဲ့ရေၾကာင္း၊ ယခုေထာင္၀င္စာရၿပီး လူကိုယ္တိုင္ေတြ႔ရေသာေၾကာင့္ စိတ္ေအးရၿပီျဖစ္ေၾကာင္း ကိုသူရ၏ မိသားစု၀င္မ်ားက ေျပာသည္။

သ႐ုပ္ေဆာင္ ဒါ႐ိုက္တာ ေမာင္သူရ ေခၚ လူရႊင္ေတာ္ဇာဂနာသည္ ၂၀၀၈ ေမလ နာဂစ္မုန္တိုင္းတိုက္ခတ္အၿပီး ေလေဘးဒုကၡသည္မ်ားကို ကူညီကယ္ဆယ္ေရး လုပ္ငန္းမ်ားလုပ္ျခင္း၊ ကယ္ဆယ္ေရးကိစၥမ်ားႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး ျပင္ပမီဒီယာတြင္ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာဆိုခဲ့ျခင္းတို႔ေၾကာင့္ စစ္အစုိးရ၏ ဖမ္းဆီးေထာင္ခ်ျခင္းခံရကာ ယခုအခါတြင္ ျမစ္ႀကီနားအက်ဥ္းေထာင္၌ ဆက္လက္ ထိန္းသိမ္းခံေနရဆဲျဖစ္သည္။






ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ ႏွာေခါင္းစည္းမ်ား ေစ်းတက္
ေအာင္ထက္ / ၃၀ ဇြန္ ၂၀၀၉


ရန္ကုန္ ၿမိဳ႕လယ္ေက်ာင္းမ်ားတြင္ ေက်ာင္းသားတိုင္း mask (ႏွာေခါင္းစည္း) တပ္ဆင္ရန္ ေက်ာင္းအုပ္ႀကီးမ်ားက ၫႊန္ၾကားထားေၾကာင္း သိရသည္။

ဒဂုံ (၁)၊ အထက (၅) ဗိုလ္တေထာင္၊ လသာ (၂) ေက်ာင္းမ်ားတြင္ ႏွာေခါင္းစည္းမ်ားတပ္ဆင္ရန္ ယမန္ေန႔မွစ၍ ၫႊန္ၾကားျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း၊ ATO အန္ဂ်ီအိုအဖြဲ႔မွ အဆုိပါေက်ာင္းမ်ားရွိ မူလတန္းေက်ာင္းမ်ားကုိ ႏွာေခါင္းစည္းမ်ား အခမဲ့ေ၀ငွခဲ့ၿပီး အလယ္တန္း၊ အထက္တန္းေက်ာင္းသားမ်ားအား ႏွာေခါင္းစည္းတခုလွ်င္ (၁၀၀) က်ပ္ျဖင့္ ေရာင္းခ်ခဲ့ေၾကာင္း ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ခံတဦးက ေျပာသည္။

ယခင္က တခု (၅၀) က်ပ္ျဖင့္ ၀ယ္ယူသူမရွိေသာ ႏွာေခါင္းစည္းမ်ားကုိ ယခုအခါ ျပင္ပေစ်းကြက္၌ တခု (၅၀၀) က်ပ္ျဖင့္ ၀ယ္မရျဖစ္ေနေၾကာင္း သိရသည္။

ယေန႔နံနက္ပုိင္းတြင္ A(H1N1) ကမာၻ႔လူတုပ္ေကြးေရာဂါျဖင့္ မိန္းကေလး (၂) ဦး၊ ေယာက်္ားေလး (၁) ဦး ရန္ကုန္ေဆး႐ုံႀကီးသုိ႔ ထပ္မံေရာက္ရွိလာေၾကာင္း ေဆး႐ုံတက္သူ မ်က္ျမင္မ်ားက ေျပာၾကားသည္။

အဆုိပါေရာဂါျဖင့္ ရန္ကုန္ေဆး႐ုံႀကီးတြင္ တက္ေရာက္ကုသေနသူ စုစုေပါင္း (၄) ဦးရွိၿပီျဖစ္ေသာ္လည္း တာ၀န္ရွိသူမ်ားထံမွ အတည္ျပဳခ်က္ မရရွိေပ။ ေဆး႐ုံႀကီးတြင္ လုံၿခံဳေရးမ်ား တင္းက်ပ္ထားသည္။


A (H1N1) တုပ္ေကြး ေက်ာင္းတြင္း ပညာေပးမ်ား ရန္ကုန္တြင္ ျပဳလုပ္
နန္းေဒဝီ
အဂၤါေန႔၊ ဇြန္လ 30 2009 21:21 - ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္


နယူးေဒလီ (မဇိၥ်မ)။ ။ ရန္ကုန္တိုင္းရွိ အထက္တန္းေက်ာင္းမ်ား၌ A (H1N1) တုပ္ေကြးေရာဂါ ကာကြယ္ေရးအတြက္ ေက်ာင္းတြင္း ပညာေပးအစီအစဥ္မ်ား စတင္ ျပဳလုပ္ေနၿပီ ျဖစ္သည္။

ကမၻာ့ လူတုပ္ေကြးကပ္ဟု ေခၚဆိုသည့္ A (H1N1) တုပ္ေကြးေရာဂါ ကာကြယ္ေရး ပညာေပး အစီအစဥ္မ်ားကို ရန္ကုန္တိုင္းရွိ ကမာရြတ္ အထက္တန္းေက်ာင္း - အထက ၁ ၊ အင္းစိန္ အထက ၁၊ ေျမာက္ဥကၠလာ အထက ၅၊ အလံု အထက ၂ တို႔၌ ေက်ာင္းတြင္း ပညာေပးအစီအစဥ္မ်ားျဖင့္ ျပဳလုပ္လာၾကျခင္း ျဖစ္သည္။

“ေန႔တိုင္းေက်ာင္း အလံအေလးျပဳ (assembly) ေတြမွာ ဘယ္လို ၾကိဳတင္ကာကြယ္ရမလဲဆိုတာ ေျပာျပတယ္။ ေက်ာင္းနံရံေတြမွာ တုပ္ေကြးနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ ပညာေပးစာေစာင္ေတြ ကပ္ေပးတယ္။ ေခ်ာင္းဆိုးတဲ့အခါ လက္ကိုင္ပုဝါ၊ စကၠဴ (tissue) ေတြနဲ႔ ပါးစပ္ပိတ္ ေခ်ာင္းဆိုးဖို႔တို႔၊ ေဘးနားက လူေတြ ေခ်ာင္းဆိုးရင္ ႏွာေခါင္း ပိတ္ထားဖို႔ အဲဒါေတြ ေျပာျပတယ္” ဟု အင္းစိန္ အထက ေက်ာင္းတခုမွ ေက်ာင္းအုပ္တဦးက ေျပာသည္။

အလားတူပင္ ကမာရြတ္ အထက ၁ ေက်ာင္း၌လည္း ပညာေပးလုပ္ငန္းမ်ားကို ယမန္ေန႔မွ စတင္ခဲ့ေၾကာင္း ေက်ာင္းအုပ္ဆရာမၾကီးက ယခုလို ေျပာသည္။

“ရန္ကုန္မွာက ေရာဂါ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ မျဖစ္ေသးေတာ့၊ ေလာေလာဆယ္ ႏွာေခါင္းစည္းေတြဝတ္ဖို႔ မတိုက္တြန္းထားဘူး။ လက္ကိုင္ပုဝါ၊ Tissue ေတြေလာက္ကိုေတာ့ သံုးဖို႔ ကေလးေတြကို မွာထားပါတယ္။ ေက်ာင္းအျပင္ အိမ္မွာလည္း ဘယ္လိုေနထိုင္ရမယ္ဆိုတာ ကေလးေတြကို ေျပာျပေနရပါတယ္” ဟု ဆရာမၾကီးက ဆိုသည္။

ဤသည္မွာ ယခုလ ၂၇ ရက္ေန႔က အမွတ္ ၃ အေျခခံပညာ ဦးစီးဌာန ညႊန္ၾကားေရးမႉး ဦးေအးၾကဴက ရန္ကုန္တိုင္းရွိ အထက ေက်ာင္းမ်ားမွ ေက်ာင္းအုပ္မ်ားကို ေခၚယူကာ ေက်ာင္းမ်ား၌ A (H1N1) တုပ္ေကြး ပညာေပးမ်ား ျပဳလုပ္ရန္ ညႊန္ၾကားခဲ့ၿပီးေနာက္ ယခုလို ေက်ာင္းတြင္း ပညာေရးလုပ္ငန္းမ်ား လုပ္ေဆာင္လာျခင္း ျဖစ္သည္။

ပညာေရး၌ ထိပ္တန္းေျပးေနသည့္ ဒဂုံအထက္တန္းေက်ာင္း အမွတ္ ၁ ၌မူ ေက်ာင္းသားမ်ားကို ႏွာေခါင္းစည္း ဝတ္ဆင္ရန္ သီးျခားညႊန္ၾကားျခင္း မရွိေသးေသာ္လည္း ေက်ာင္းသား ၃ ပံု ၁ ပံုခန္႔သည္ ႏွာေခါင္းစည္းမ်ား ဝတ္ဆင္ေနၿပီျဖစ္သည္။

“ႏွာေခါင္းစည္းတပ္လာဖို႔ က်မတို႔ ေျပာထားတာ မရွိပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ကေလးေတြကို ေမးၾကည့္ေတာ့ သူတို႔ မိဘေတြက တပ္ဖို႔ေျပာလို႔ တပ္လာတာပါလို႔ ေျပာတယ္” ဟု ဒဂံု အထက ၁ မွ ဆရာမတဦးက မဇိၥ်မကို ေျပာသည္။

ယခုလ ၂၆ ရက္ေန႔တြင္ စကၤာပူႏိုင္ငံမွ ေလေၾကာင္းျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ ျပန္လာသည့္ ၁၃ ႏွစ္အရြယ္ မိန္းကေလး၌ A (H1N1) တုပ္ေကြးေရာဂါ ပထမဦးဆံုး ေတြ႔ရွိခဲ့ေၾကာင္း ျမန္မာစစ္အစိုးရ မီဒီယာမ်ား၌ တရားဝင္ ထုတ္ေဖာ္အသိေပးခဲ့သည္။

ရန္ကုန္ ေဒသခံမ်ားအေနျဖင့္ တုပ္ေကြးေရာဂါ ကူးစက္ျခင္းကို ကာကြယ္ရန္ ႏွာေခါင္းစည္းမ်ား အလုအယက္ ဝယ္ယူေနၿပီျဖစ္သျဖင့္ ေဆးဝါးေရာင္းခ်သည့္ ဆိုင္မ်ား၌ ႏွာေခါင္းစည္း ေစ်းႏႈန္းမ်ား ယခင္ကထက္ အဆမတန္ ျမင့္တက္သြားသည္။

႐ိုး႐ိုးႏွာေခါင္းစည္း တခုလွ်င္ ယခင္က က်ပ္ ၅၀ မွ ယခုအခါ ၁၅၀ ၊ Cup Mask ေခၚ ခြက္ပံုသ႑ာန္ ႏွာေခါင္းစည္းသည္ က်ပ္ ၁၅၀ မွ ၃၀၀ အထိ ေစ်းႏႈန္း ျမင့္သြားေၾကာင္း ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ဆူးေလဘုရားအနီးရွိ AA Pharmacy ေဆးဆိုင္မွ တာဝန္ရွိသူတဦးက ေျပာသည္။

“မေန႔ တရက္ထဲက အခု ၃၀၀၀ ေရာင္းကုန္သြားတယ္။ ဒီမနက္ေတာ့ ပစၥည္းျပတ္သြားတယ္။ ႐ုံးသူ႐ုံးသားေတြ ဝယ္တပ္ၾကတာ မ်ားတယ္” ဟု သူက ေျပာသည္။

ဝယ္လိုအားမ်ားသျဖင့္ ေဆးဆိုင္မ်ား၌ ပစၥည္းျပတ္လပ္သည္အထိ ျဖစ္သြားသည္။

ရန္ကုန္အေျခစိုက္ အပတ္စဥ္ထုတ္ သတင္းဂ်ာနယ္တခု၏ ႐ံုးခန္းအတြင္း ႏွာေခါင္းစည္း ဝတ္ဆင္ရန္အတြက္ ႐ုံးသူ႐ုံးသားမ်ားကို အခမဲ့ ဝယ္ေပးကာ၊ တပ္ဆင္ရန္လည္း ေဆာ္ၾသထားသည္။

“က်ေနာ္တို႔ မီဒီယာသမားေတြအေနနဲ႔ ျပည္သူေတြကို က်န္းမာေရး ပညာေပးအတြက္ ကန္ပိန္းလုပ္သင့္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ႐ုံးက marketing အဖြဲ႔ကို ႏွာေခါင္းစည္းေတြ ဝယ္ခိုင္းတယ္” ဟု အဆိုပါ ဂ်ာနယ္တိုက္မွ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္က ေျပာသည္။

A (H1N1) တုပ္ေကြး ကာကြယ္ေရး ႏွာေခါင္းစည္းမ်ား ျပတ္လပ္
မဇၩိမသတင္းဌာန
အဂၤါေန႔၊ ဇြန္လ 30 2009 20:33 - ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္


ရန္ကုန္။ ။ A (H1N1) လူတုပ္ေကြး ေရာဂါပိုးရွိသူကို လြန္ခဲ့သည့္ ၂ ရက္က ျမန္မာႏုိင္ငံ၌ ေတြ႔ရွိေၾကာင္း ျမန္မာစစ္အစိုးရက ေၾကညာၿပီးေနာက္ ကူးစက္ခံရမည္ကို စိုးရိမ္သျဖင့္ ရန္ကုန္ေဒသခံမ်ားသည္ ႏွာေခါင္းစည္းမ်ား အလုအယက္ ဝယ္ယူၾကရာ အေရာင္းဆုိင္မ်ား၌ ယေန႔ ျပတ္လပ္သြားသည္။

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေပၚရွိ နာမည္ၾကီး City mart အပါအဝင္ ေဆးဝါး လက္လီအေရာင္းဆိုင္မ်ား၌ ႏွာေခါင္းစည္းမ်ား ျပတ္လပ္ကုန္ၿပီး၊ ေစ်းကြက္အတြင္း တခုလွ်င္ က်ပ္ ၁၅၀ ရွိရာမွ ယခု ၂ ရက္အတြင္း က်ပ္ ၂၀၀ အထိ ေစ်းတက္ခဲ့သလို၊ လမ္းဆံုမ်ားႏွင့္ ကားဂိတ္မ်ား၌ လက္ကိုင္ေရာင္းခ်မ်ားက တခုလွ်င္ က်ပ္ ၄၀၀ အထိပင္ ေရာင္းခ်ခဲ့ၾကသည္။

မဂၤလာေစ်းအတြင္းရွိ ေဆးဝါးေရာင္းခ်ေသာ ဆိုင္မ်ား၌လည္း လက္က်န္ ႏွာေခါင္းစည္းမ်ား အဝယ္လိုက္ခဲ့ၿပီး လာမည့္ရက္ပိုင္းအတြင္း ျပတ္ေတာက္သြားဖြယ္ရွိေၾကာင္း မဂၤလာေစ်း ၄ ထပ္ရွိ ေဆးဆိုင္ပိုင္ရွင္တဦးက ဆိုသည္။

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္း၌ ေစ်းသြားေစ်းလာမ်ား၊ ႐ံုးသြား႐ံုးလာမ်ားႏွင့္ ဘက္စ္ကားမ်ားေပၚမက်န္ ႏွာေခါင္းစည္း တပ္ထားသူ အမ်ားအျပား ေတြ႔ျမင္ေနရသည့္အတြက္ သတင္းအခ်က္အလက္ နည္းပညာ တိုးတက္လာမႈေၾကာင့္ ယခုကဲ့သို႔ က်န္းမာေရးအသိပညာမ်ား တိုးတက္လာျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း အိုင္တီပညာရွင္တဦးက သံုးသပ္ေျပာဆိုသည္။

ေစ်းကြက္အတြင္း ျပတ္လပ္ကုန္သည့္ အသက္ရႉလမ္းေၾကာင္းကာကြယ္ေရး mask (ႏွာေခါင္းစည္း) မ်ားအား စက္မႈ ၁ ဝင္းသူဇာ အေရာင္းဆိုင္မ်ားမွ ေရာင္းခ်ေပးသြားမည္ဟု သိရေသာ္လည္း မည္သည့္ ေစ်းႏႈန္းႏွင့္ ေရာင္းခ်မည္ကို မသိရေသးဘဲ လက္ရွိတြင္လည္း ေရာင္းခ်မႈ မရွိေသးပါ။

H1N1 ေရာဂါပိုး ကူးစက္ခံထားရသူမ်ား ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္း ဝင္ေရာက္လာမႈမွ ကာကြယ္ရန္ ေလဆိပ္ အပါအဝင္ ႏိုင္ငံအတြင္း ဝင္ေပါက္ထြက္ေပါက္မ်ား၌ ေသခ်ာစြာ စစ္ေဆးေနေၾကာင္း ႏိုင္ငံပိုင္ သတင္းမီဒီယာမ်ားကလည္း ထုတ္ျပန္ေၾကညာေနသည္။

သို႔ေသာ္လည္း ႏိုင္ငံရပ္ျခားမွ ျပန္လာသူ ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ားအေနျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ စစ္ေဆးမႈမ်ားသည္ အားနည္းေနၿပီး ယံုၾကည္စိတ္ခ်ဖြယ္ မေကာင္းေၾကာင္း ေျပာဆိုသည္ကို ျမန္မာဘေလာ့ဂ္အခ်ဳိ႕၌ ေရးသားေျပာဆိုေနၾကသည္။

ပလပ္စတစ္ စြန္႔ပစ္မႈ ရန္ကုန္တြင္ ေန႔စဥ္တန္ ၂၀၀ ခန္႔႔ရွိ
မုိးေဆြျမင့္
အဂၤါေန႔၊ ဇြန္လ 30 2009 19:43 - ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္


ရန္ကုန္ (မဇၩိမ) ။ ။ မႏၲေလးၿမဳိ႕ေတာ္တြင္ ပလပ္စတစ္အိပ္မ်ား ထုတ္လုပ္၊ ေရာင္းခ်၊ သံုးစြဲမႈကို ျပင္းျပင္းထန္ထန္ တားျမစ္ေနခ်ိန္တြင္ ရန္ကုန္ၿမဳိ႕ေတာ္တြင္မႈ ပလပ္စတစ္သံုးစြဲမႈ ပမာဏ ျမင့္တက္လ်က္ ရွိသည္ဟု ရန္ကုန္ၿမဳိ႕ေတာ္ စည္ပင္သာယာေရး ေကာ္မတီ ပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရးႏွင့္ သန္႔ရွင္းေရးဌာနမွ တာဝန္ရွိသူတဦးက ေျပာပါသည္။

ရန္ကုန္ၿမဳိ႕တြင္ ေန႔စဥ္ပလပ္စတစ္စြန္႔ပစ္မႈပမာဏဟာ တေန႔လ်င္ တန္ ၂၀၀ နီးပါးရွိၿပီး အျခားသတၳဳႏွင့္ လွ်ပ္စစ္ပစည္းစြန္႔ပစ္မႈမွာ တန္ ၁၅၀ နီးပါး ရွိသည္ဟု အဆုိပါ ဌာနမွ စာရင္းဇယားမ်ားအရ သိရသည္။

“ရန္ကုန္မွာ အမႈိက္က တစ္ေန႔ကို တန္ခ်ိန္ ၁၅ဝဝ ေက်ာ္ေလာက္ ထြက္ပါတယ္။ အဲဒိအထဲမွာ ေၾကလြယ္ ပ်က္ဆီးလြယ္တဲ့ မီးဖုိေခ်ာင္သံုးအမိႈက္က ၇၇ ရာခိုင္ႏႈန္းေလာက္ ပါပါတယ္။ ပလပ္စတစ္က ၁၅ ရာခိုင္ႏႈန္းေလာက္ပါၿပီးေတာ့ လွ်ပ္စစ္ပစည္းနဲ႔ အျခားသတၳဳ ပစည္းက ၁၀ ရာခုိင္ႏႈန္းေလာက္ ပါပါတယ္” ဟု ရန္ကုန္ၿမဳိ႕ေတာ္ စည္ပင္သာယာေရး ေကာ္မတီ ပတ္ဝန္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရးႏွင့္ သန္႔ရွင္းေရးဌာနမွ အရာရွိက ေျပာပါသည္။

“မႏၲေလးမွာေတာ့ ပလပ္စတစ္ စစ္ဆင္ေရး ေကာင္းေကာင္း လုပ္ေနၿပီ။ လုပ္ငန္းရွင္ေတြ ထိခိုက္နစ္နာတယ္။ လူေတြလတ္တေလာ အဆင္မေျပမႈေတြနဲ႔ ၾကဳံေနရတယ္ဆုိတဲ့ အသံေတြ ၾကားေနရေပမယ့္ ေရရွည္အတြက္ေတာ့ ေကာင္းပါတယ္။ ရန္ကုန္မွာေတာ့ ပလပ္စတစ္က ေတာ္ေတာ္ အေျခအေနဆုိးေနၿပီ။ ေနရာတကာမွာ ပလပ္စတစ္ပဲ ေတြ႔ေနရတယ္ ေရေျမာင္းေတြဆုိလည္း ပလပ္စတစ္ေတြနဲ႔ပဲျပည့္ေနတယ္။ ေျမာင္းေဖာ္တာေတြ ဘာေတြမလုပ္ႏုိင္ေတာ့ ပုိဆုိးတာေပါ့။ မုိးနည္းနည္းရြာတာနဲ႔ လမ္းေတြေပၚေရလွ်ံတာေတြ ျဖစ္ကုန္ေရာ”ဟု ရန္ကုန္ၿမဳိ႕ခံတဦးက ေျပာပါသည္။

မႏၲေလးၿမဳိ႕တြင္ မႏၲေလးၿမဳိ႕ေတာ္ စည္ပင္သာယာေရး ေကာ္မတီမွ ပလပ္စတစ္ အိတ္ သံုးစြဲမႈကို လုပ္ငန္းရွင္မ်ားကို ေခၚယူသတိေပး တားျမစ္ျခင္း၊ သတင္း မီဒီယာမ်ားမွတဆင့္
ေၾကညာခ်က္မ်ား ထုတ္ျပန္ျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့ၿပီးေနာက္ ဇြန္လ ၂၂ ရက္ေန႔မွ စတင္ကာ အဖြဲ႕ငယ္မ်ားဖြဲ႕ လုိက္လံ သိမ္းဆည္းမႈမ်ား ျပဳလုပ္လ်က္ ရွိသည္ဟု မႏၲေလးၿမဳိ႕ေတာ္စည္ပင္ သာယာေရး ေကာ္မတီ သန္႔ရွင္းေရးဌာနမႉး ဦးတင္ထြဋ္ေက်ာ္က ေျပာပါသည္။

“က်ေနာ္တို႔ ၂၂ ရက္ေန႔ကစၿပီးလုိက္သိမ္းေနပါတယ္။ အခုအဖြဲ႕ ၅ ဖြဲ႕ဖြဲ႕ထားပါ တယ္။ မႏၲေလးငါးၿမဳိ႕နယ္အတြင္းမွာရွိတဲ့ စတိုးဆုိင္ေတြ၊ စားေသာက္ဆုိင္ေတြ၊ လမ္းေဘး ေစ်းဆုိင္ေတြ အားလံုး လိုက္သိမ္းေနတာ ဒီေန႔ဆုိ ပိသာာ ခ်ိန္ ေလးရာေလာက္သိမ္းဆည္းရ မိေနၿပီဟု ဦးတင္ထြဋ္ေက်ာ္က မႏၲေလးၿမဳိ႕ရွိ ပလပ္စတစ္ စစ္ဆင္ေရးႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး ေျပာပါသည္။

မႏၲေလးၿမဳိ႕တြင္မူ တေန႔လ်င္ အမႈိက္တန္ခ်ိန္ ၃၀၀ ခန္႔ထြက္ရွိၿပီး ယင္းအမႈိက္ မ်ားတြင္ ပလပ္စတစ္မ်ား အမ်ားဆံုး ပါဝင္ေနသည္ဟု ဆိုပါသည္။

စံျပရြာသားမ်ား ေနအိမ္မ်ားကို စြန္႔ခြာထြက္ေျပး
ၿငိမ္းခ်မ္း
အဂၤါေန႔၊ ဇြန္လ 30 2009 17:37 - ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္


ဒါကာ (မဇၩိမ)။ ။ ရခုိင္ျပည္နယ္အတြင္း နယ္စပ္ေဒသ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးႏွင့္ ျပန္လည္ေနရာခ်ထားေရး -နတလ အစီအစဥ္ျဖင့္ တည္ေဆာက္ထားေသာ စံျပေက်းရြာမ်ားရွိ ရြာသားမ်ားသည္ စားဝတ္ေနေရး ခက္ခဲသျဖင့္ ေနရပ္ရင္းသို႔ ျပန္လည္ထြက္ေျပးမႈမ်ား ရွိေနသည္။

ဘူးသီးေတာင္ႏွင့္ ေမာင္ေတာၿမိဳ.နယ္အတြင္း စံျပရြာမ်ား တည္ေဆာက္ထားသည့္အနက္ ေမာင္ေတာၿမိဳ႕နယ္ရွိ ခေရၿမိဳင္၊ ေရႊရင္ေအး၊ ေတာင္ၿပိဳႏွင့္ ေလာင္ဒံု ရြာမ်ားသို႔ ယခုႏွစ္ ဧၿပီလတြင္ ေရာက္ရွိလာေသာ မိသားစု ၁၅၀ အနက္ ယခုအခါ ၃၀ ခန္႔သာ က်န္ရွိေတာ့ေၾကာင္း သိရျခင္း ျဖစ္သည္။

“သူတို႔က ေရာက္လာၿပီးလို႔ အစိုးရက ေပးတဲ့ပစၥည္းေတြရတဲ့အခါ ေရာင္းစားၿပီး ျပန္သြားၾကတာ” ဟု ေမာင္ေတာမွ ကိုထြန္းဝင္းက မဇၩိမကို ေျပာသည္။

ေနအိမ္စြန္႔ခြာ ထြက္ေျပးမႈႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ေလာင္ဒံုရြာသား တဦးကလည္း ဟုတ္မွန္ေၾကာင္း ေျပာဆိုၿပီး၊ ဤသည္မွာ အလုပ္အကို္င္ ရွားပါးၿပီး စားဝတ္ေနေရး ခက္ခဲသျဖင့္ ယခုလုိ ျဖစ္ရေၾကာင္း ေျပာဆိုသည္။

သူက “လယ္ေပးတယ္၊ ဆန္ေပးတယ္၊ ႏြားေပးတာေတာ့ ဟုတ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေႏြရာသီမွာ အဲဒီလယ္ေတြ ႏြားေတြနဲ႔ ဘာလုပ္စားလို႔ ရမွာလဲ။ က်န္တဲ့ အလုပ္ကလည္း လုပ္စရာမရွိဘူးဆိုေတာ့ ႏြားေတြကို ေရာင္းစားၿပီး ျပည္မဘက္ကို ျပန္ေျပးကုန္ၾကတာ” ဟု ေျပာသည္။

လာေရာက္ေနထိုင္သူမ်ား လုပ္ကိုင္စားေသာက္ရန္အတြက္ အာဏာပိုင္မ်ားက ေပ ၈၀-၆၀ ေျမကြက္၊ အိမ္တလံုး၊ လယ္၊ ႏြား ႏွစ္ေကာင္ႏွင့္ ၆ လစာရိကၡာ ေထာက္ပံ့ေပးထားသည္။

ယခုလဆန္းပိုင္းမွ စတင္ကာ ဆိုကၠားႏွင့္ လယ္ထြန္စက္ပါ ေပးေနေၾကာင္း အမည္မေဖာ္လိုသူ ေမာင္ေတာၿမိဳ႕ ၿမိဳ႕နယ္ေကာင္စီ ႐ံုးဝန္ထမ္းက ေျပာသည္။

“စံျပရြာသားေတြကို ဆိုကၠားေတြ ေထာက္ပ့ံေပးမယ့္ အစီအစဥ္ကို ဒီလ အေစာပိုင္းကတည္းက စေနပါၿပီ။ အရင္က ေထာက္ပံ့တဲ့ လယ္နဲ႔ ႏြားေတြအျပင္ အပိုထပ္ၿပီး ေထာက္ပံ့တာပါ” ဟု သူက ေျပာသည္။

၂၀၀၁ ခုႏွစ္မွ စတင္၍ ျပည္မပိုင္းမွ မူးယစ္ေဆးဝါး သံုးစြဲသူမ်ား၊ ေထာင္ထြက္မ်ား၊ စစ္ထြက္မ်ားအား စုစည္းကာ နတလ စံျပေက်းရြာမ်ား တည္ေဆာက္ေပးၿပီး ျပန္လည္ ေနရာခ်ထားလာခဲ့သည္။

နတလ စံျပရြာမ်ားကို ဘူးသီးေတာင္ႏွင့္ ေမာင္ေတာၿမိဳ႕နယ္အတြင္း တည္ေဆာက္ခဲ့ရာ ရြာတရြာလွ်င္ အိမ္ေျခ ၁၀၀ ႏႈန္းျဖင့္ ရြာ ၁၀၀ တည္ေဆာက္ေရး စီမံကိန္းျဖစ္ၿပီး၊ ယခုအခါ မိသားစု ၂၅၀၀ ခန္႔ ေရာက္ရွိသည္။

ဤ ႏွစ္ၿမိဳ႕နယ္အတြင္း ေနထိုင္သူမ်ားမွာ အစၥလာမ္ဘာသာဝင္ ႐ိုဟင္ဂ်ာ အမ်ားစု ျဖစ္သည္။

စစ္တပ္က အတင္းအက်ပ္ စစ္သင္တန္းတက္ခိုင္း
ေမေက်ာ္
အဂၤါေန႔၊ ဇြန္လ 30 2009 17:34 - ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္


ခ်င္းမုိင္ (မဇၥ်ိမ)။ ။ ပဲခူးၿမိဳ႕နယ္အတြင္းရွိ ေက်းရြာမ်ားမွ အသက္ ၁၈ ႏွစ္မွ ၃၅ ႏွစ္ၾကား လူငယ္မ်ားကို စစ္တပ္အတြင္း စစ္သင္တန္း တက္ေရာက္ရန္ စစ္တပ္က ေရြးခ်ယ္ၿပီး ဆင့္ေခၚေနသည္။

ယခုလ ၂၀ ရက္ေန႔တြင္ ေက်းရြာေကာင္စီ ရယကမ်ားက ပဲခူးၿမိဳ႕ ေဘာနပ္ၾကီးရြာရွိ ေျခလ်င္တပ္ရင္း - ခလရ ၉၇ သို႔ လူငယ္ အမည္စာရင္းမ်ား ေပးပို႔ခဲ့ရၿပီးေနာက္ စစ္တပ္က တရြာလွ်င္ ဦးေရ ၂၀ ႏႈန္းျဖင့္ ေရြးခ်ယ္ခဲ့ကာ လာမည့္လတြင္ ေက်းရြာအပိုင္အတြင္း တည္ရွိသည့္ တပ္စခန္းမ်ားသို႔ သြားေရာက္၍ ျပည္သူ႔စစ္သင္တန္း တက္ေရာက္ရန္ ရယက မ်ားထံ ယခုလ ၂၅ ရက္ေန႔က အေၾကာင္းၾကားခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။

''အသက္ ၁၈ ႏွစ္နဲ႔ ၂၀ ၾကား လယ္သမားမိသားစုက ကေလးေတြ ပါတာမ်ားတယ္။ ရယက ေတြကလည္း စာရင္းေတာင္းတယ္ဆိုေတာ့ ေပးလုိက္တာ။ ဘာမွန္းမသိဘူး။ အခုက်မွ ဒီလူငယ္ေတြက ျပည္သူ႔ စစ္သင္တန္း တက္ရမယ္။ အဲဒါ ရယက ေတြက တာဝန္ယူ ပို႔ေပးပါဆိုၿပီး ေရာက္လာတယ္'' ဟု ပဲခူးၿမိဳ႕ ေဒသခံတဦးက မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။

ကာယကံရွင္ လူငယ္မ်ားႏွင့္ မိဘမ်ားက စစ္သင္တန္း မတက္ေရာက္လိုေၾကာင္း ျငင္းဆန္ၾကရာ ရယက က ၿခိမ္းေျခာက္သည္မ်ားလည္း ရွိေနသည္။

''ဒီသင္တန္း မတက္ရင္ ခင္ဗ်ားတို႔ သားေတြ ေပၚတာေတြ ျဖစ္ကုန္မယ္လို႔ ရယက က ေျပာတယ္'' ဟု ေဒသခံ ေနာက္တဦးက ဆိုသည္။

ပဲခူးတိုင္း ေက်းရြာမ်ား၌ ယခင္ကတည္းက ေဒသလံုၿခံဳေရးအတြက္ ျပည္သူ႔စစ္မ်ားအျဖစ္ ေလ့က်င့္ေပးခဲ့ၿပီး လက္နက္တပ္ဆင္မႈ ရွိခဲ့ေသာ္လည္း၊ လူငယ္မ်ားကို စစ္တပ္အတြင္း ေခၚယူ၍ စစ္သင္တန္း တက္ေရာက္ရမည္ ဆိုသျဖင့္ စစ္သားသစ္အျဖစ္ စုေဆာင္းခံရမည္ကို ရြာသားမ်ားက စိုးရိမ္ေနၾကသည္။

''၁၉၉၇ တုန္းက ဒီလို တခါ ျဖစ္ဖူးတယ္။ လယ္စိုက္စရိတ္ မေက်တဲ့ လယ္သမားေတြကို အစိုးရက ေတာင္ငူကို လယ္သမားေတြ ေခၚသြားတယ္။ ေနာက္ေတာ့ အားလံုးကို စစ္တပ္က ေပၚတာဆြဲလိုက္တယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ အခုလည္း သင္တန္းဆိုၿပီး ေခၚၿပီး စစ္တပ္ထဲ ထည့္လိုက္မွာကို စိုးရိမ္ေနၾကတယ္'' ဟု ဒုတိယ ေဒသခံက ေျပာသည္။

ေျမာက္ကိုရီးယားသေဘၤာ ေနာက္ျပန္လွည့္

01 July 2009


တရားမ၀င္ လက္နက္ေတြ သယ္ေဆာင္လာတယ္လို႔ သံသယရွိၿပီး အေမရိကန္ ေရတပ္သေဘၤာ ေနာက္ေယာင္ခံလိုက္ေနတဲ့ ေျမာက္ကုိရီးယားသေဘၤာ အခု ျပန္လွည့္သြားၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။

အဲဒီ ကမ္နမ္သေဘၤာကို ဇြန္လ ၁၇ ရက္ေန႔ ေျမာက္ကုိရီးယားဆိပ္ကမ္းက ထြက္လာကတည္းက အေမရိကန္ သေဘၤာေတြက ေစာင့္ၾကည့္ေနခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီသေဘၤာဟာ ျမန္မာႏုိင္ငံကို ဦးတည္ခုတ္ေမာင္း သြားေနတယ္လုိ႔ ယူဆခဲ့ၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။

အခုဆုိရင္ ဒီသေဘၤာဟာ ဗီယက္နမ္ ေရပုိင္နက္ထဲမွာ ေရာက္ရွိေနၿပီး မူရင္းႏုိင္ငံကို ျပန္လွည့္သြားပုံ ရပါတယ္။

ေျမာက္ကုိရီးယားအေနနဲ႔ လက္နက္ေတြနဲ႔ ႏ်ဴကလီးယားနဲ႔ သက္ဆုိင္တဲ့ ပစၥည္းေတြ ေရာင္း၀ယ္မႈကို ကန္႔သတ္တားျမစ္တဲ့ ကုလသမဂၢရဲ႕ အေရးယူမႈေအာက္မွာ ဒီသေဘၤာ ပထမဆုံး ေစာင့္ၾကည့္ခံရတာ ျဖစ္ပါတယ္။

တကယ္လို႔ ဒီသေဘၤာသာ လွည့္ျပန္မယ္ဆုိရင္ ကုလသမဂၢရဲ႕ အေရးယူမႈဟာ ထိေရာက္မႈရွိတယ္၊ ေျမာက္ကုိရီးယားဟာ သူ႕ေျခလွမ္းကို ေနာက္ျပန္လွည့္ရတာ ျဖစ္တယ္လို႔ ေတာင္ကိုရီးယားက ကာကြယ္ေရးဆုိင္ရာ သုံးသပ္သူတဦးရဲ႕ ေျပာဆုိခ်က္ကို ကုိးကားၿပီး ေျမာက္ကုိရီးယား သံေတာ္ဆင့္သတင္းမွာ ေဖာ္ျပခဲ့ပါတယ္။

၂၀၀၆ ခုႏွစ္ကတည္းက စလို႔ ဒုတိယအႀကိမ္ ႏ်ဴကလီးယား စမ္းသပ္မႈတခုကို ၿပီးခဲ့တဲ့ ေမလ ၂၅ ရက္ေန႔မွာ ေျမာက္ကုိရီးယားက လုပ္ခဲ့ၿပီးေနာက္ ေျမာက္ကိုရီးယားအေပၚ အေရးယူ ဒဏ္ခတ္မႈေတြကို ကုလသမဂၢက ခ်မွတ္ခဲ့ပါတယ္။

အေၾကာင္းအရာ
မ်က္ေမွာက္ေရးရာ

စီးပြားေရးက႑

အေမရိကန္ႏုိင္ငံေရး

သိပၸံနဲ ့နည္းပညာ

က်န္းမာေရးက႑

အမ်ဳိးသမီးက႑

ဒီမုိကေရစီေရးရာ

ျမန္မာျပည္မွေပးစာ

ဘေလာ့ဂါ

လူငယ္က႑

သက္ႀကီးစကား

တုိက္ရုိက္ေလလႈိင္း

အႏုပညာက႑

အဂၤလိပ္စာသင္ခန္းစာ

ရုပ္/သံသတင္း
သတင္းနားဆင္ရန္

တပတ္စာသတင္း

တီဗီြ သတင္း

ျမန္မာပုိင္းအစီအစဥ္
ဌာနမိတ္ဆက္


ေန ့စဥ္က႑မ်ား

မီတာလႈိင္းမ်ား


Services
အီးေမးလ္သတင္းလႊာ

ဆက္သြယ္ရန္






See Also
Asia News in English

Music Mix

Radio Free Asia




အေမရိကန္ေရာက္ ျမန္မာဒုကၡသည္ ၅၀,၀၀၀ ျပည့္

01 July 2009


အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္ အမိျမန္မာႏိုင္ငံကို စြန္႔ခြာၿပီး အိမ္နီးခ်င္း ႏိုင္ငံေတြမွာ ဒုကၡသည္အျဖစ္ ခုိလႈံေနသူ ေထာင္ေသာင္းေပါင္း မ်ားစြာထဲက တေယာက္ၿပီးတေယာက္၊ တစုၿပီးတစု တတိယႏိုင္ငံေတြကို ကုလသမဂၢ အစီအစဥ္နဲ႔ ထြက္လာခဲ့ၾကတာ မေန႔ကဆိုရင္ အေယာက္ ၅၀,၀၀၀ တိတိ ရွိသြားပါၿပီ။ ဒါဟာ ကမၻာ့အႀကီးဆံုး ဒုကၡသည္ အေျခခ်ထားေရး အစီအစဥ္ျဖစ္တယ္လို႔ ကုလသမဂၢ ဒုကၡသည္မ်ားဆုိင္ရာ မဟာမင္းႀကီး႐ုံး (UNHCR) က မေန႔က ေၾကညာခ်က္တေစာင္ ထုတ္ျပန္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီအေၾကာင္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ UNHCR ဌာနခ်ဳပ္ ႐ံုးစိုက္ရာ ဂ်ီနီဗာၿမိဳ႕က ဗြီအိုေအသတင္းေထာက္ လီဆာ ရွလုိင္း (Lisa Schlein) ေပးပို႔ထားတဲ့သတင္းကို ေနာ္႐ႈိးက တင္ျပေပးထားပါတယ္။

ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္က ဒုကၡသည္စခန္း ၉ ခုမွာ ခိုလႈံေနထုိင္ၾကတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံက ဒုကၡသည္ေတြကို ၂၀၀၄ ခုႏွစ္ ေလာက္ကစလို႔ တတိယႏိုင္ငံကို အေျခခ်ဖို႔ အစီအစဥ္ စတင္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ၂၀၀၅ ခုႏွစ္ အေစာပိုင္းမွာ အေမရိကန္ႏုိင္ငံက ျမန္မာႏိုင္ငံက ဒုကၡသည္ အစုလိုက္အၿပံဳလိုက္ လက္ခံဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္တာမို႔ တတိယႏိုင္ငံကို အေျခခ်တဲ့ ဒုကၡသည္ အေရအတြက္ တိုးျမႇင့္ခဲ့တာလို႔ UNHCR က ေျပာပါတယ္။

UNHCR ရဲ႕ ေျပာခြင့္ရသူ မစၥတာ ၀ီလီယံ စပင္ဒ္လာ (Mr. William Spindler) က မေန႔က အေယာက္ ၅၀,၀၀၀ ေျမာက္ေသာ ပလူရယ္ ေခၚ ျမန္မာႏုိင္ငံက ဒုကၡသည္တဦး တတိယႏိုင္ငံကို ထြက္ခြာခဲ့တာမို႔ ဒါဟာ မွတ္တိုင္သစ္တရပ္ ျဖစ္တယ္လို႔ ေျပာခဲ့ပါတယ္။ ပလူရယ္နဲ႔ သူ႕မိသားစုဟာ အေမရိကန္ႏိုင္ငံကို သြားေရာက္အေျခခ်ၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

“ျမန္မာႏိုင္ငံကေန ထြက္ခြာတဲ့ အေယာက္ ၅၀,၀၀၀ ေျမာက္ ဒုကၡသည္ကေတာ့ ကရင္နီလူမ်ဳိး ေက်ာင္းဆရာတဦးပါ။ ထို္င္းႏိုင္ငံေျမာက္ပိုင္း မယ္ေဟာင္ေဆာင္ၿမိဳ႕အနီးက ဘန္႔မိုင္နန္းဆြယ္ (Ban Mai Nai Soi) ကရင္နီဒုကၡသည္စခန္းထဲက မူလတန္းေက်ာင္း တေက်ာင္းမွာ က်န္းမာေရးနဲ႔ လူမႈေရးဘာသာကို ၁၉၉၆ ခုႏွစ္ကတည္းက သင္ခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ သူ႕ဇနီး၊ ၂ ႏွစ္အရြယ္ သမီးေလးတဦးနဲ႔အတူ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕ကေန ဒီမနက္ပဲ ထြက္သြားပါတယ္။ အေမရိကန္ႏိုင္ငံ နယူးဂ်ာစီ (New Jersey) ျပည္နယ္က ကမ္ဒန္ (Camden) မွာ ဘ၀သစ္ကို စဖို႔အတြက္ ၂၈ နာရီေလာက္ ေလယာဥ္ခရီးကို စတင္ခဲ့တာပါ။ သူတို႔အတြက္ ပထမဦးဆံုးအႀကိမ္ ေလယာဥ္စီးဖူးတာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။”

ပလူရယ္ဟာ သူ႕သမီးေလးရဲ႕ အနာဂတ္ပညာေရးအျပင္ သူနဲ႔ သူ႕ဇနီးအေနနဲ႔လည္း ေရွ႕ဆက္ ပညာေတြ ဆည္းပူးႏိုင္ဖို႔ ေမ်ွာ္လင့္ေနတယ္လို႔လည္း မစၥတာစပင္ဒ္လာက ေျပာပါတယ္။

ျမန္မာႏုိင္ငံက ဒုကၡသည္ေတြ အပါအ၀င္ ကမၻာတ၀န္းက ဒုကၡသည္ေတြဟာ တေန႔က်ရင္ သူတို႔ရဲ႕ အမိႏုိင္ငံကုိ ျပန္ဖို႔ စိတ္ဆႏၵ ျပင္းျပၾကေပမယ့္ လက္ေတြ႕မွာ တကယ္ျဖစ္ႏုိင္ဖို႔ မလြယ္တာကို ေတြ႕ရတယ္လို႔ UNHCR က ေျပာပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံကေန အခက္အခဲ အမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္ စြန္႔ခြာၿပီး ဒုကၡသည္ျဖစ္လာသူေတြ အတြက္ကလည္း သူတို႔ရဲ႕ အနာဂတ္အတြက္ တျခားေရြးစရာလမ္းက သိပ္မရွိျဖစ္ေနတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။

ျမန္မာႏုိင္ငံက ထြက္လာခဲ့တဲ့ ဒုကၡသည္အမ်ားစုဟာ ဒုကၡသည္စခန္းထဲမွာပဲ အႏွစ္ ၂၀ ေလာက္ၾကာေအာင္ ေနလာခဲ့ၾကၿပီး အမိေျမကို ျပန္ႏိုင္ဖို႔ အခြင့္အလမ္းကလည္း ကမ္းမျမင္ လမ္းမျမင္ ျဖစ္ေနတာပါ။ ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ အၿမဲတမ္း အေျခခ်ဖို႔ အခြင့္အေရးကလည္း သူတို႔ဆီမွာ မရွိပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ တတိယႏိုင္ငံကို အေျခခ်တာကပဲ အေကာင္းဆံုး ေရြးခ်ယ္စရာလမ္းတခု ျဖစ္ေနတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံက ဒုကၡသည္ေတြကို အေမရိကန္၊ ကေနဒါ၊ ဩစေၾတးလ်၊ ဖင္လန္၊ နယ္သာလန္၊ နယူးဇီလန္၊ ဆီြဒင္နဲ႔ ေနာ္ေ၀း စတဲ့ ကမၻာ့စက္မႈအင္အားႀကီး ၁၁ ႏိုင္ငံက သူတို႔ႏိုင္ငံမွာ အၿမဲတမ္း အေျခခ်ဖို႔ လက္ခံခဲ့ၾကတာပါ။

အဲဒီႏိုင္ငံေတြထဲမွာမွ အေမရိကန္ကို ေရာက္သြားၾကတဲ့ ျမန္မာႏုိင္ငံက ဒုကၡသည္ အေရအတြက္က အမ်ားဆံုးျဖစ္ပါတယ္။ ခုခ်ိန္ထိ အေမရိကန္ႏုိင္ငံမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံက ဒုကၡသည္ေပါင္း ၃၆,၀၀၀ ေလာက္ အေျခခ်ၿပီးျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ခုလို ျမန္မာႏုိင္ငံက ဒုကၡသည္ေတြ တတိယႏုိင္ငံမွာ ဆက္တိုက္ဆိုသလို အေျခခ်ေနေပမယ့္ ထုိင္း-ျမန္မာနယ္စပ္က ဒုကၡသည္စခန္းေတြမွာလည္း ဒုကၡသည္ေပါင္း ၁၁၂,၀၀၀ ေလာက္ က်န္ေနေသးတာ ျဖစ္ပါတယ္။ လာမယ့္ႏွစ္အတြင္းမွာ ေနာက္ထပ္ ဒုကၡသည္ ၆,၀၀၀ ကေန ၇,၀၀၀ ေလာက္ကို တတိယႏိုင္ငံကို အေျခခ်ဖို႔ အစီအစဥ္ရွိတယ္လို႔ ကုလသမဂၢက ေျပာပါတယ္။


ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ လႊတ္ေပးဖို႕ ကုလ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ ေတာင္းဆို

30 June 2009


ဂ်ပန္ႏုိင္ငံကို ေရာက္ရွိေနၿပီး ျမန္မာႏုိင္ငံကုိ ခရီးဆက္ေတာ့မယ့္ ကုလသမဂၢ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ ဘန္ကီမြန္း (Ban Ki-moon) က ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြ အားလုံး လႊတ္ေပးေရးအတြက္ စစ္အစိုးရကို ေမတၱာရပ္ခံလုိက္ပါတယ္။ အထိန္းသိမ္းခံ ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အပါအ၀င္ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသား အားလုံးကို လႊတ္ေပးသင့္တယ္လို႔ ကုလသမဂၢ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ ဘန္ကီမြန္းက ဒီကေန႔ ေျပာဆုိလုိက္ပါတယ္။

တုိက်ဳိၿမိဳ႕ကို ေရာက္ရွိေနတဲ့ မစၥတာဘန္ကီမြန္းဟာ ဂ်ပန္ ႏုိင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး ဟီ႐ုိဖုမိ နာကာဆုိနဲ (Hirofumi Nakasone) နဲ႔ ေတြ႕ဆုံၿပီး သတင္းေထာက္ေတြကို အဲဒီလို ေျပာဆုိလိုက္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ မစၥတာဘန္ကီမြန္းဟာ ျမန္မာႏုိင္ငံကို ဇူလုိင္လ ၃ ရက္နဲ႔ ၄ ရက္ေန႔မွာ သြားမယ္လို႔ ကုလသမဂၢ ေျပာခြင့္ရသူ မစ္ရွဲလ္ မြန္းတပ္စ္ (Michele Montas) က မေန႔က ေျပာခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။

ကုလသမဂၢ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ ဘန္ကီမြန္းရဲ႕ အဆုိအရ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးမွာ မျဖစ္မေန ကိုင္တြယ္ဖုိ႔ လိုအပ္တဲ့ ကိစၥေတြကေတာ့ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားအားလုံး လႊတ္ေပးေရး၊ အစိုးရနဲ႔ အတုိက္အခံေတြၾကား ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးမႈေတြ အျမန္ဆုံး စတင္ေရး၊ အမ်ားယံုၾကည္ ကိုးစားေလာက္တဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲ ျဖစ္ဖုိ႔အတြက္ အေျခအေန ပတ္၀န္းက်င္ ဖန္တီးေပးေရးတို႔ ျပဳလုပ္ဖုိ႔ပဲ ျဖစ္တယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။

ဒီကိစၥေတြကို ျမန္ျမန္ကုိင္တြယ္ေလ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး၊ ဒီမုိကေရစီေရးနဲ႔ သာယာ၀ေျပာေရးကို ေရွး႐ႈၿပီး အျမန္ေဆာင္ၾကဥ္းေပးႏုိင္မွာ ျဖစ္တယ္လို႔ ယုံၾကည္တဲ့အေၾကာင္း အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ ဘန္ကီမြန္းက အေလးအနက္ ေျပာဆုိလုိက္ပါတယ္။

ကုလအတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ ျမန္မာႏုိင္ငံ ခရီးစဥ္ အတုိက္အခံ အင္အားစု ႀကိဳဆုိ

30 June 2009


ကုလသမဂၢ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ရဲ႕ မၾကာခင္ သြားေရာက္မယ့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ခရီးစဥ္အေပၚ အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ (NLD) က ႀကိဳဆိုလုိက္ၿပီး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ေတြ႕ဆံုဖို႔ လိုအပ္တယ္လုိ႔ ေျပာဆိုလိုက္ပါတယ္။ တိုင္းရင္းသား ေခါင္းေဆာင္တဦးကလည္း ဒီခရီးစဥ္ကို အေကာင္းျမင္ထားပါတယ္။ သတင္းစာဆရာႀကီး ဦး၀င္းတင္ကေတာ့ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးမွာ အဓိကအက်ဆံုး ကိစၥဟာ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ ဘန္ကီမြန္း (Ban Ki-moon) အာ႐ံုစိုက္မယ္ဆိုတဲ့ ကိစၥရပ္ေတြ မဟုတ္ဘဲ အေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ေရးကိစၥ ျဖစ္တယ္လို႔ လက္ခံထားပါတယ္။ မစၥတာဘန္ကီမြန္းရဲ႕ ခရီးစဥ္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး သေဘာထား အျမင္ေတြကို ဘန္ေကာက္ေရာက္ ၀ိုင္းေတာ္သား ကိုေက်ာ္ေက်ာ္သိန္းက တင္ျပေပးထားပါတယ္။

သီတင္းပတ္ေပါင္း အေတာ္ၾကာ ခန္႔မွန္း ေျပာဆိုခဲ့ၾကၿပီးတဲ့ေနာက္ ကုလသမဂၢ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ မစၥတာဘန္ကီမြန္း ျမန္မာႏိုင္ငံကို တကယ္ပဲ သြားေရာက္ေတာ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာ့အေရး အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ရဲ႕ အထူးအႀကံေပးပုဂၢိဳလ္ မစၥတာ အီဘရာဟင္မ္ ဂမ္ဘာရီ (Mr. Ibrahim Gambari) ဇြန္လ ၂၆ ရက္ေန႔က ျမန္မာႏိုင္ငံကို တရက္ၾကာ သြားေရာက္ၿပီး မစၥတာဘန္ကီမြန္း လာေရာက္ေရးကိစၥ ေဆြးေႏြးေျပာဆုိၿပီးတဲ့ေနာက္ သူ႔ခရီးစဥ္နဲ႔ ပတ္သက္လို႔ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ကို အစီရင္ခံအၿပီး နာရီပိုင္းအတြင္းမွာပဲ မစၥတာဘန္ကီမြန္းက သူကိုယ္တိုင္သြားဖို႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ပံုရပါတယ္။

မစၥတာဘန္ကီမြန္း လာမယ္ဆိုတာကို အမ်ဳိးသား ဒီမုိကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ (NLD) က ႀကိဳဆိုလိုက္ေပမယ့္ သူရည္ရြယ္ထားတဲ့ အဓိကကိစၥရပ္ ၃ ခုအတြက္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ေတြ႕ဖို႔လိုအပ္တယ္လို႔ NLD ေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူ ဦးဉာဏ္၀င္းက ဗီြအိုေအကို ေျပာပါတယ္။

“က်ေနာ္တုိ႔ကေတာ့ ကုလသမဂၢလုိ အဖြဲ႕အစည္းက ႀကိဳးစားေဆာင္ရြက္တာကို ႀကိဳဆုိပါတယ္။ ဒီကိုေရာက္လာရင္လည္း အဓိက NLD ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ေတြ႕သင့္တယ္။ ဒါ က်ေနာ္တုိ႔ သေဘာထားပါ။”

ကုလသမဂၢက ျမန္မာ့အေရး ၾကား၀င္ေဆာင္ရြက္ ေပးေနတာေတြမွာ တိုးတက္မႈ မရွိလွတဲ့အတြက္ ျပည္တြင္းျပည္ပမွာ အားမလုိ အားမရ ျဖစ္တာေတြက ရွိေနပါတယ္။ ညီၫြတ္ေသာ တိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိးစုမ်ား မဟာမိတ္အဖြဲ႕ (UNA) ရဲ႕ ေျပာေရးဆိုခြင့္ ရွိသူလည္းျဖစ္၊ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ တဦးလည္းျဖစ္တဲ့ ဦးက်င့္ရွင္းထန္ကေတာ့ မစၥတာဘန္ကီမြန္းရဲ႕ အခုခရီးစဥ္အေပၚ အေကာင္းျမင္ထားဆဲပါလုိ႔ ေျပာပါတယ္။

“က်ေနာ္ အေကာင္းျမင္ထားေသးတယ္။ နည္းနည္းေလး Hopeful ျဖစ္ေသးတယ္ဗ်။ အမွန္မွာ သူက က်ေနာ္လာဖုိ႔ လုိခ်င္ရင္ ေဒၚစုကို အရင္လႊတ္ပါ၊ က်ေနာ္ ဘာမွမရွိဘဲ လာမွာမဟုတ္ဘူးဆုိတဲ့ သေဘာမ်ဳိးနဲ႔ သူလုပ္ေနတာ။ လုပ္ေနေပမယ့္ ဒီဘက္က ဘာမွ တုံ႔ျပန္တာ မရွိေတာ့ ေရွ႕ေျပးအေနနဲ႔ ဂမ္ဘာရီလာၿပီး လာေမးတာလို႔ ထင္တာပဲ။ အဲဒါကို ဘာမွမေဖာ္ဘဲ တခါတည္း ၃ ရက္ေန႔ အေရာက္လာမယ္ ဆုိၿပီးေတာ့ ေျပာတာနဲ႔ တခုခုေတာ့ ျဖစ္မလား၊ တခုခုေတာ့ လုပ္မလား၊ ဒီဘက္က SPDC အေနနဲ႔ လုိက္ေလ်ာဖုိ႔ တခုခုရွိမလားဆုိတာ နည္းနည္း ေမွ်ာ္ေနတာပါ။”

ဦးက်င့္ရွင္းထန္တို႔ရဲ႕ UNA အဖြဲ႕က ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အႀကံျပဳစာတေစာင္ မစၥတာဘန္ကီမြန္းဆီ ဇြန္လ ၂၅ ရက္ေန႔မွာ ေပးပို႔ခဲ့ပါေသးတယ္။ အဲဒီစာထဲမွာ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြ အားလံုးကို ခ်က္ခ်င္းနဲ႔ ႁခြင္းခ်က္မရွိ ျပန္လႊတ္ေပးေရး၊ ျမန္မာစစ္အစိုးရ၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဦးေဆာင္တဲ့ ဒီမုိကေရစီ အင္အားစုနဲ႔ ရွမ္းတိုင္းရင္းသားမ်ား ဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ (SNLD) ဥကၠ႒ ဦးခြန္ထြန္းဦး ဦးေဆာင္တဲ့ တိုင္းရင္းသား အင္အားစုေတြအၾကား ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးပြဲေတြ ျဖစ္လာေရးအတြက္ စစ္အစိုးရကို ပိုၿပီးသင့္ေလ်ာ္တဲ့ ဖိအားေတြ ေပးပါလို႔ အႀကံျပဳထားပါတယ္။

ဒီကိစၥေတြဟာ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးမွာ အျမန္ဆံုးေျဖရွင္းႏုိင္ေလ၊ ဒီမုိကေရစီ ႏုိင္ငံတခုအျဖစ္ အျမန္ဆံုး ေရာက္ႏုိင္ေလ ျဖစ္မယ္ဆိုၿပီး မစၥတာဘန္ကီမြန္းက သတ္မွတ္ထားတယ္ဆိုတဲ့ ကိစၥရပ္ ၃ ခုထဲမွာလည္း အပါအ၀င္ပါ။ အဓိက ကြာျခားခ်က္ တခုကေတာ့ ကုလသမဂၢက ေရြးေကာက္ပြဲကိစၥကို ထည့္သြင္းေျပာဆိုၿပီး ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီေရး လႈပ္ရွားသူေတြက ထည့္မေျပာတာပါပဲ။

အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ရဲ႕ အဓိကကိစၥရပ္ ၃ ခုထဲက တခုတေလေတာင္ ေအာင္ျမင္လိမ့္မယ္လုိ႔ NLD အတြင္းေရးမႉးအဖြဲ႕၀င္၊ သတင္းစာဆရာႀကီး ဦး၀င္းတင္က တြက္မထားပါဘူး။

“ကုလသမဂၢရဲ႕ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ကို က်ေနာ္ ဘာမွ သိပ္ေျပာစရာ မရွိဘူး။ ခန္႔မွန္းစရာလည္း အေၾကာင္းေတာ့ သိပ္မရွိဘူး။ က်ေနာ္ေျပာတာက စစ္အစိုးရရဲ႕ သေဘာထားအေနနဲ႔ က်ေနာ္ ေျပာခ်င္တာ။ စစ္အစိုးရကေတာ့ ခုနေျပာတဲ့ အခ်က္ထဲမွာ တခ်က္အပါအ၀င္ျဖစ္တဲ့ ေဒၚစုနဲ႔ ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးဖို႔၊ ေဒၚစုကုိ လႊတ္ေပးဖုိ႔ဆုိတာလည္း သူတုိ႔ဘက္ကေတာ့ မရွိေတာ့ပါဘူး။ ဒီသေဘာထားက သူတုိ႔ မရွိဘူး။ ျဖစ္တဲ့နည္းနဲ႔ ေဒၚစုကို ေထာင္ခ်မွာပဲ၊ အနည္းဆုံး လုပ္ထားႏုိင္တာ သက္သက္သာသာ ျဖစ္ေအာင္ဆုိရင္ ဆုိင္းငံ့ဘာညာ လုပ္ထားမယ္၊ သို႔မဟုတ္လည္း အိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္အေနနဲ႔ ထားမယ္၊ စသည္ ဒါလုပ္မွာပဲ။ က်ေနာ္ထင္တယ္ ေဒၚစုအမႈနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ စစ္အစိုးရက အၿမဲတမ္း ေခါင္းမာတတ္တယ္ေလ။ ေဒၚစုနဲ႔ ပတ္သက္လို႔မွ မဟုတ္ပါဘူး၊ ဘယ္ကိစၥျဖစ္ျဖစ္ ေခါင္းမာတယ္၊ သူတုိ႔ တိမ္းေရွာင္မယ္၊ ဒါ လုပ္မွာပဲ။”

ဒါ့အျပင္ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးျပႆနာေတြကို ေျဖရွင္းေရးဟာ ေရြးေကာက္ပြဲေပၚမွာ မူတည္မေနဘဲ အေျခခံဥပေဒကို ျပင္ဆင္ေရးဆြဲေရးက တကယ့္ကို အဓိကက်တယ္လို႔ ဦး၀င္းတင္က လက္ခံထားပါတယ္။

“အေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ေရးအေပၚမွာ ဗမာျပည္ရဲ႕ လတ္တေလာ ႏုိင္ငံေရးျပႆနာေတြ ေျဖရွင္းဖုိ႔အတြက္ တကယ့္ Key က အဲဒီမွာတည္ေနတယ္လို႔ က်ေနာ္ေျပာခ်င္ပါတယ္။ အဲဒါထက္ပုိၿပီး အဆင့္ျမင့္ၿပီး က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ လုပ္ႏုိင္မယ္ဆုိရင္ေတာ့ ေဒၚစုလို ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြ အားလုံးလႊတ္ေပး၊ ၿပီးေတာ့ ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးပြဲလိုဟာမ်ဳိး၊ အမ်ဳိးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးလုိ ကိစၥမ်ဳိး၊ စားပြဲ၀ုိင္း ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးပြဲသာ လုပ္ႏုိင္ရင္ေတာ့ ဒါ အေကာင္းဆုံးေပါ့။ အဲဒီထိ မလုပ္ႏုိင္ေသးဘူး၊ အနိမ့္ဆုံးအားျဖင့္ ေျဖရွင္းမယ္ဆုိရင္ေတာင္မွ အေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ေရးက အဓိကအက်ဆုံး အခ်က္ပဲ။ အဓိကအက်ဆုံး အခ်က္လို႔ ေျပာတဲ့အေၾကာင္းက အေျခခံဥပေဒ မျပင္ရင္ေတာ့ ေရြးေကာက္ပဲြဆုိတာလည္း ဘာအဓိပၸာယ္မွ မရွိဘူး။ ႏုိင္ငံေရးကို မရွိေတာ့ဘူး၊ ဒါပဲဗ်။”

ဒါေပမယ့္လည္း ျမန္မာႏုိင္ငံ ေျပာင္းလဲေရးမွာ ကုလသမဂၢရဲ႕ အခန္းက႑၊ ခုခ်ိန္ထိ ၾကား၀င္ ေဆာင္ရြက္ေပးေနတာေတြ အေပၚမွာေတာ့ အေကာင္းျမင္ဆဲပါလို႔ ဦး၀င္းတင္က ေျပာပါတယ္။

“ဘာပဲေျပာေျပာ အကုန္လုံး ရွိသမွ်ဟာ စစ္အစိုးရ လက္ထဲမွာပဲ၊ စစ္အစုိးရ ေျပာသမွ်ပဲ ဆုိတာမ်ဳိးေတာ့ မဟုတ္ဘူး၊ ကမၻာကလည္း ေျပာေနေသးတယ္၊ ကမၻာကလည္း လုပ္ေနေသးတယ္၊ ႏွီးေႏွာရာေတာ့ ရွိတယ္ဆုိတဲ့အတြက္ က်ေနာ္ကေတာ့ အေကာင္းျမင္ပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ ဒီေန႔အထိ ကုလသမဂၢရဲ႕ လုပ္ေဆာင္တာေတြမွာ အားမရတာေတြရွိတယ္၊ အထူးသျဖင့္ မစၥတာဂမ္ဘာရီအေပၚ က်ေနာ္တုိ႔ ေတာ္ေတာ့္ကို အျမင္မၾကည္ဘူးေပါ့ဗ်ာ၊ ေတာ္ေတာ့္ကို စိတ္ပ်က္တဲ့ အေနအထားမွာ ရွိတယ္။ သုိ႔ေသာ္ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ေနပေစ International Community ရဲ႕ က်ေနာ္တုိ႔အေပၚ ၀ုိင္း၀န္းမႈ၊ ပံ့ပုိးမႈ၊ ဒါေတြကို က်ေနာ္တုိ႔ အားတက္တုန္းပဲ၊ ဒါေတြအတြက္ က်ေနာ္တုိ႔ ေက်နပ္မႈ ရွိတုန္းပဲ၊ အေကာင္းေမွ်ာ္တုန္းပဲလို႔ က်ေနာ္ကေတာ့ အဲဒီလုိပဲ သေဘာထားပါတယ္။”

လက္ရွိမွာေတာ့ ကုလသမဂၢ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ဟာ ဂ်ပန္ႏုိင္ငံမွာ ေရာက္ေနၿပီး ဂ်ပန္ႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး ဟီ႐ုိဖုမိ နာကာဆုိနဲ (Hirofumi Nakasone) နဲ႔ ေတြ႕ဆံုတဲ့အခါ တျခား ကမၻာ့ေရးရာ ကိစၥရပ္ေတြနဲ႔အတူ ျမန္မာႏုိင္ငံ အေရးကိစၥကိုလည္း ေဆြးေႏြးမယ္လို႔ ဂ်ပန္ကလာတဲ့ သတင္းေတြမွာ ေတြ႕ရပါတယ္။ မစၥတာဘန္ကီမြန္းဟာ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံကေနတဆင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံကို တိုက္႐ိုက္လာေရာက္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။

အိႏၵိယသမုဒၵရာမွာ ခရီးသည္တင္ ေလယာဥ္ ပ်က္က်၊ ကေလးငယ္တဦး အသက္ရွင္က်န္ရစ္

30 June 2009


ယီမင္ေလေၾကာင္းလုိင္းက ခရီးသည္နဲ႔ ေလယာဥ္အမႈထမ္း ၁၅၃ ဦး လိုက္ပါလာတဲ့ Air Bus ေလယာဥ္တစီးဟာ ေကာေမာ႐ုိ႕စ္ (Comoros) ႏုိင္ငံ ပင္လယ္ကမ္းေျခ အိႏၵိယ သမုဒၵရာအတြင္းမွာ ပ်က္က်သြားခဲ့ပါတယ္။

ေလာေလာဆယ္ ကယ္ဆယ္ေရး လုပ္ငန္းေတြအတြင္း ခရီးသည္ေတြထဲက အသက္မေသဘဲ က်န္ရစ္သူ ကေလးငယ္တေယာက္ကုိ ကယ္ဆယ္ႏုိင္ခဲ့ၿပီး ေသဆုံးေနတဲ့ ႐ုပ္အေလာင္း ၃ ေလာင္းကို ဆယ္ယူႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီေလယာဥ္ဟာ ယီမင္ႏုိင္ငံၿမိဳ႕ေတာ္ ဆာနာ (Sanaa) ကေန Grand Comore ပင္မကၽြန္းက ေမာ္႐ုိနီ (Moroni) ၿမိဳ႕ကို ဦးတည္ပ်ံသန္းစဥ္ ဒီေန႔မနက္ အေစာပုိင္းက ပ်က္က်ခဲ့တာ ျဖစ္တယ္လို႔ ယီမင္ေလေၾကာင္းလုိင္း တာ၀န္ခံေတြက ေျပာပါတယ္။

ဘာ့ေၾကာင့္ ပ်က္က်ရသလဲဆုိတဲ့ သတင္းအေသးစိတ္ အခ်က္အလက္ကုိေတာ့ ခ်က္ခ်င္း မသိရေသးေပမယ့္ ေလယာဥ္ ကၽြန္းနားကိုေရာက္ခါနီး ေလျပင္းတုိက္ခတ္ခဲ့တယ္လုိ႔ ေျပာၾကပါတယ္။ Air Bus 310 အမ်ဳိးအစား ေလယာဥ္ႀကီးေပၚမွာ ခရီးသည္ ၁၄၂ ေယာက္နဲ႔ ေလယာဥ္အမႈထမ္း ၁၁ ေယာက္ လုိက္ပါလာခဲ့ၾကပါတယ္။

ေကာေမာ႐ုိ႕စ္ႏုိင္ငံဟာ မာဒါကာစကာကၽြန္းရဲဲ႕ အေနာက္ေျမာက္ဘက္ မုိင္ ၂၀၀ အကြာက မုိဇမ္ဘစ္ ေရလက္ၾကားက ကၽြန္း ၃ ကၽြန္းေပၚမွာ တည္ရွိပါတယ္။ အဲဒီေလယာဥ္ ပ်က္က်ရာမွာ ျပင္သစ္ႏုိင္ငံသား ခရီးသည္ ၆၆ ေယာက္ ပါ၀င္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကယ္ဆယ္ေရးလုပ္ငန္းေတြကို ပံ့ပုိးဖို႔အတြက္ ျပင္သစ္ႏုိင္ငံက စစ္ေလယာဥ္ ၂ စီးကုိ ေစလႊတ္ထားၿပီး ျဖစ္တယ္လို႔ ျပင္သစ္ ႏုိင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး ဘဲနာ့ဒ္ ကုရွနဲ (Bernard Kouchner) က ေျပာဆုိလိုက္ပါတယ္။

ဒံုးလက္နက္နည္းပညာ ျမန္မာႏိုင္ငံကို တင္ပို႔ဖို႕ ႀကံစည္သူ ၃ ဦး ဂ်ပန္ရဲက ဖမ္း

30 June 2009


ဒံုးလက္နက္ ထုတ္လုပ္ရာမွာ အသံုးျပဳႏိုင္တဲ့ သံလိုက္တိုင္းတာေရး ကိရိယာတခု ျမန္မာႏိုင္ငံကို တင္ပို႔ဖို႔ ႀကံစည္ေနတယ္လို႔ မသကၤာရသူ ၃ ဦးကို ဂ်ပန္ ႏိုင္ငံျခား ေငြလဲလွယ္ေရးန႔ဲ ကုန္သြယ္ေရး စည္းမ်ဥ္းေတြ ခ်ဳိးေဖာက္မႈနဲ႔ ဂ်ပန္ရဲတပ္ဖြဲ႕က ဖမ္းဆီးလိုက္ပါတယ္။

ဂ်ပန္ႏိုင္ငံမွာ ေနထိုင္သူ ေျမာက္ကိုရီးယား ႏိုင္ငံသား အသက္ ၄၁ ႏွစ္အရြယ္ ရီကၽြန္ဟုိ (Ri Kyong Ho)၊ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံသား ကုမၸဏီပိုင္ရွင္ ယာဆုဟီကုိ မူတုိ (Yasuhiko Muto) နဲ႔ စက္မႈလုပ္ငန္းရွင္ မိယကိ ကတ္ဆုကိ (Miaki Katsuki) တို႔ ၃ ေယာက္ဟာ သံလိုက္တိုင္းတာေရး ကိရိယာတခု ျမန္မာႏိုင္ငံကို တင္ပို႔ဖို႔ ႀကံစည္ေနၾကေၾကာင္း၊ ေျမာက္ကိုရီးယား အစိုးရနဲ႔ ဆက္စပ္ေနတဲ့ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံမွာ အေျခစိုက္တဲ့ ေျမာက္ကိုရီးယား ကုမၸဏီကေန အဲဒီကိရိယာကို မေလးရွားကတဆင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံကို တင္ပို႔ဖို႔ ႀကိဳးပမ္းေနတာလို႔ ဂ်ပန္ရဲတပ္ဖြဲ႕က ေျပာပါတယ္။

ျမန္မာ့အေရး ေစာင့္ၾကည့္သူေတြကေတာ့ ဒံုးလက္နက္ ထုတ္လုပ္ေရးမွာ လိုအပ္တဲ့ ပစၥည္းကိရိယာတခ်ဳိ႕ကို ျမန္မာႏိုင္ငံကတဆင့္ ေျမာက္ကိုရီးယားကို တင္ပို႔တာ ျဖစ္ႏိုင္ေခ်ရွိတယ္လို႔ ယူဆၾကပါတယ္။

ေျမာက္ကိုရီးယားရဲ႕ တားျမစ္ပစၥည္းေတြ လွ်ဳိ႕၀ွက္ကုန္သြယ္ေရးနဲ႔ မစ္ဆုိင္း (Missile) ဒံုးလက္နက္ နည္းပညာ ျဖန္႔ျဖဴးတဲ့ အေလ့အထကို ႏိုင္ငံတကာ အသိုင္းအ၀န္းက မ်က္ျခည္မျပတ္ ေစာင့္ၾကည့္တဲ့အခ်ိန္နဲ႔ ဒီဖမ္းဆီးမႈက တိုက္ဆိုင္ေနပါတယ္။ တခ်ိန္တည္းမွာပဲ ကုလသမဂၢက တားျမစ္ထားတဲ့ စစ္လက္နက္ပစၥည္းေတြ တင္ေဆာင္လာတယ္လို႔ ယူဆရတဲ့ ေျမာက္ကိုရီးယားပိုင္ ကမ္နမ္ ၁ (Kang Nam 1) ကုန္တင္သေဘၤာဟာ စင္ကာပူကတဆင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ဦးတည္လာေနတယ္ဆိုတဲ့ သတင္းအရ အေမရိကန္ ေရတပ္ဖ်က္သေဘၤာ Destroyer MSS John McCain ကလည္း မ်က္ျခည္မျပတ္ ေစာင့္ၾကည့္ေနဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေျမာက္ကိုရီးယားပိုင္ ကမ္နမ္ ၁ ကုန္တင္သေဘၤာ ျမန္မာႏိုင္ငံကို လာေရာက္ဖို႔ မရွိဘူးလို႔ စစ္အစိုးရ သတင္းစာမွာ အရင္သီတင္းပတ္အတြင္းက ေဖာ္ျပခဲ့ပါတယ္။

အေမရိကန္တပ္ေတြ အီရတ္ၿမိဳ႕ျပေတြေပၚ ႐ုပ္သိမ္း

30 June 2009



အေမရိကန္တပ္ဖြဲ႕မ်ား ႐ုပ္သိမ္းမႈေၾကာင့္ ေပ်ာ္ရႊင္ေနၾကသည့္ အီရတ္ျပည္သူအခ်ဳိ႕။
ဇြန္ ၂၉၊ ၂၀၀၉။
အီရတ္ႏုိင္ငံက ၿမိဳ႕ျပေဒသေတြမွာ ရွိေနတဲ့ အေမရိကန္တပ္ေတြကုိ တနလၤာေန႔တုန္းက ႐ုပ္သိမ္းခဲ့ၿပီးေနာက္ ဒီေန႔ အဂၤါေန႔ မနက္ကစၿပီး ဘဂၢဒက္ၿမိဳ႕ေတာ္နဲ႔ အီရတ္ႏုိင္ငံ တ၀န္းက တျခားၿမိဳ႕ေတြရဲ႕ ထိန္းခ်ဳပ္မႈေတြကုိ အီရတ္တပ္ေတြက တရား၀င္ လႊဲေျပာင္းယူမႈေတြ စတင္ေနပါၿပီ။

အီရတ္နဲ႔ အေမရိကန္ေတြရဲ႕ ပူးတြဲစစ္ဌာနခ်ဳပ္အျဖစ္ အသုံးျပဳခဲ့တဲ့ အရင္ ကာကြယ္ေရးဌာန အေဆာက္အဦး အေဟာင္းရဲ႕ ေသာ့ေတြကုိ ဘဂၢဒက္က အေမရိကန္ တပ္မႉးႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ဒန္နီယယ္ ဘုိလာဂါက အီရတ္တပ္မႉးႀကီးဆီကုိ တနလၤာေန႔က ျပဳလုပ္တဲ့ အခမ္းအနားတခုမွာ လက္လႊဲ ေပးအပ္ခဲ့ပါတယ္။

ဒီေန႔ဟာ အီရတ္ႏုိင္ငံ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာ ပုိင္ဆုိင္တဲ့ေန႔အျဖစ္ အီရတ္အစိုးရက ေၾကညာထားတာနဲ႔အတူ အီရတ္ျပည္သူေတြဟာ ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲေတြကို ဆင္ႏႊဲေနၾကပါတယ္။ ဘဂၢဒက္ၿမိဳ႕ေတာ္ထဲက ပန္းၿခံေတြ၊ ေမာ္ေတာ္ကားေတြမွာ အီရတ္အလံေတြ၊ ဖဲႀကိဳးေတြစည္းၿပီး ႀကိဳဆုိေနၾကသလို ဒီယာလာနဲ႔ ဒီ၀ါနီယာ ခ႐ုိင္ေတြမွာ စစ္ေရးျပ အခမ္းအနားေတြ၊ အတီးအမႈတ္ ေဖ်ာ္ေျဖပြဲေတြကိုလည္း ျပဳလုပ္ဖို႔ အစီအစဥ္ ရွိပါတယ္။

စိုက္ပ်ဳိးစရိတ္ေထာက္ပံ့ေပးရာတြင္ ေငြေၾကးျဖတ္ေတာက္ေနမႈမ်ား ျပဳလုပ္ေန
Monday, 29 June 2009 00:00 ႐ုိးမ ၃
ဘိုကေလးၿမိဳ႕နယ္အတြင္း စပါးစိုက္ေတာင္သူမ်ားအတြက္ စိုက္ပ်ဳိးစရိတ္မ်ား ေထာက္ပံ့ေပးေနလွ်က္ရွိၿပီး အခ်ိဳ႕ေနရာမ်ားတြင္ မ်ဳိးစပါးမ်ားပါ ထုတ္ေပးျခင္မ်ားျပဳလုပ္ကာ ေငြေၾကးျဖတ္ေတာက္မႈမ်ားရွိေၾကာင္း ေဒသခံမ်ားက ေျပာသည္။

ဘိုကေလးၿမိဳ႕နယ္အတြင္းရွိ ေက်းရြာ ၇၆ ရြာမွ လယ္သမားမ်ားကို စုိက္ပ်ဳိးစရိတ္အျဖစ္ ဂ်ာမန္စိုက္ပ်ဳိးေရးလႈပ္ရွားမႈအဖြဲ႔(GAA) က ထုတ္ေပးေနျခင္းျဖစ္ၿပီး အျခားေက်းရြာမ်ားတြင္ ဆန္စက္လုပ္ငန္းရွင္မ်ားအသင္းက ေငြထုတ္ေပးကာ မ်ဳိးစပါးမယူပါက ေငြေၾကးျဖတ္ေတာက္ယူေနလွ်က္ရွိသည္။

"စိုက္ပ်ဳိးစရိတ္ တသိန္းထုတ္ေပးတာက (၁) ရက္ေန႔က ထုတ္ေပးတာ၊ စာရြက္မွာ တသိန္းလို႔ ေရးထားတာေတာ့ ေတြ႔တယ္၊ ၿပီးေတာ့ ဆန္စက္ပိုင္ရွင္ေတြျဖစ္တဲ့ ဦးသိန္းေအာင္ေလး၊ ဦးေမာင္တာတို႔ဆီမွာ သြားထုတ္ရတာ၊ အဲဒီမွာ သူတို႔ဆန္စက္က မ်ဳိးစပါးကို မႀကိဳက္ရင္ ၈ ေသာင္းခဲြေလာက္ပဲ ထုတ္ေပးတယ္၊ အဲဒါက ေငြကို အတိုးႏႈန္းပံုစံနဲ႔ ယူထားတာ" ဟု ႀကိမ္ေခ်ာင္းႀကီးဒိုင္နယ္မွ လယ္သမားတဦးက ေျပာသည္။

လယ္သမားမ်ားအေနျဖင့္ ယမန္ႏွစ္ကတည္းက ဆန္စက္လုပ္ငန္းရွင္မ်ား ထုတ္ေပးသည့္ စပါးမ်ဳိးမ်ားမွာ မေကာင္းသျဖင့္ အျပင္ကသာ ဝယ္ယူလိုၾကၿပီး ယခုလက္ရွိ မ်ဳိးစပါးေပါက္ေစ်းမွာ တဧကလွ်င္ ၅ သိန္းဝန္းက်င္ရွိေၾကာင္း ၎က ဆက္ေျပာသည္။

အဆိုပါအေျခအေနမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ ဂ်ာမန္စိုက္ပ်ဳိးေရးလႈပ္ရွားမႈအဖြဲ႔ကို ေမးျမန္းရာ မိမိတုိ႔အေနျဖင့္ ထုတ္ေပးရာတြင္ ႀကိမ္ေေခ်ာင္းႀကီးဒိုင္နယ္ ပါဝင္ျခင္းမရွိဘဲ လယ္သမားမ်ားကိုယ္တိုင္ လက္မွတ္ထိုးကာ ေငြထုတ္ေေပးျခင္းျဖစ္သည္ဟု ေျပာသည္။

"က်ေနာ္တို႔ (GAA) က ထုတ္ေပးတာက စိုက္ပ်ဳိးထြန္ယက္စရိတ္ပါ၊ ႀကိမ္းေခ်ာင္းႀကီးမပါဘူး၊ ေအာက္ဘက္က ကမကလူ၊ ပက္ၿပဲ၊ ျဗဴးစခန္း၊ သံုးထပ္၊ ပ်ဥ္ဘိုးႀကီး၊ မရမ္း၊ ေခ်ာင္းႀကီးဝရြာေတြပါ၊ မ်ဳိးစပါးကို အေစာပိုင္းတုန္းက သက္သက္ထုတ္ေပးထားတယ္၊ အခုက လယ္သမားေတြကို တိုက္႐ိုက္ လက္မွတ္ထိုးထုတ္ေပးတာ" ဟု ေျပာသည္။

(GAA)အေနျဖင့္ ဘိုကေလးေအာက္ပိုင္းဒိုင္နယ္မ်ားတြင္ လယ္သမားတဦးလွ်င္ ေငြက်ပ္ ၉၆,၀၀၀ ႏွင့္ ဘိုကေလးအထက္ဘက္ ေက်းရြာမ်ားတြင္ က်ပ္ ၃၀,၀၀၀ ကို လယ္သမားမ်ားထံ အဖြဲ႔မ်ားဆင္း၍ ကိုယ္တိုင္ထုတ္ေပးျခင္းျဖစ္သည္ဟု ဆက္ေျပာသည္။

]"ႀကိမ္ေခ်ာင္းႀကီးဘက္မွာက ၿမိဳ႕နယ္အစီအစဥ္နဲ႔ သူတို႔လုပ္တာ၊ မ်ဳိးစပါးထုတ္ဖို႔ လက္မွတ္ေလးေတြ ေပးတာ၊ ဆန္စက္လုပ္ငန္းရွင္ေတြဆီမွာ ထုတ္ၾကတာ၊ က်ေနာ္တို႔နဲ႔မဆိုင္ဘူး" ဟု ေျပာသည္။

ဘုိကေလးၿမိဳ႕နယ္အတြင္းရွိ လယ္သမားမ်ားကို ယခုကဲ့သို႔ စိုက္ပ်ဳိးစရိတ္ေထာက္ပ့ံမႈမ်ားျပဳလုပ္ရာတြင္ လယ္သမားမ်ားအေနျဖင့္ အျပည့္အဝ ရရွိျခင္းမရွိသည့္အေျခအေနမ်ားကို ႀကိမ္ေခ်ာင္းႀကီးဒိုင္နယ္မွ လယ္သမားတဦးက ယခုကဲ့သို႔ ေျပာဆုိသည္။

"က်ေနာ္တို႔ကေတာ့ ဆန္စက္ပိုင္ရွင္ေတြဆီက မလိုခ်င္ဘူး၊ အဲေတာ့ စပါးမယူရင္ ေငြက ခုနေျပာသေလာက္ပဲ ရတယ္၊ တကယ္တမ္းက်ေတာ့ သူတို႔က က်ေနာ္တို႔ကို ၾကည့္တာမဟုတ္ဘူး၊ အခ်ိန္တန္ စပါးထြက္ရင္လဲ သူတို႔စက္မွာ သြားေရာင္းရတာပဲ၊ ဒါကိုေတာင္ အခုလို သူမ်ားအလကားေပးတာကို အျမတ္ယူေသးတယ္၊ တသိန္းလွဴရင္ ရြာကိုေရာက္ရင္ သံုးေသာင္းေက်ာ္ေလာက္ပဲရွိတာ" ဟု ေျပာသည္။


စစ္ေတြတြင္ ျပည္သူပိုင္ လယ္ေျမမ်ားအား စစ္တပ္မွ သိမ္း
6/30/2009


ခိုင္သိန္း (နိရဥၥရာ) ရခိုင္ျပည္နယ္ စစ္ေတြၿမိဳ႕နယ္တြင္ စစ္ေလ့က်င့္ေရး သင္တန္းေက်ာင္း ေဆာက္လုပ္ရန္ ႏွင့္ တပ္ရင္း တိုးခ်ဲ႕ တည္ေဆာက္ရန္ အတြက္ ျပည္သူပိုင္ လယ္ေျမမ်ားကို စစ္တပ္မွ မ်ားမၾကာမီက သိမ္းယူလိုက္ေၾကာင္း ေဒသခံ လယ္သမား တဦးက ေျပာသည္။

စစ္ေတြအနီးရွိ ေရခ်မ္းျပင္ ေက်းရြာႏွင့္ အျမင့္ကၽြန္း ေက်းရြာရွိ ေဒသခံ လယ္သမားမ်ား ပိုင္ဆိုင္သည့္ လယ္ ၂၃ ဧက ေက်ာ္ကို တိုင္းမွဴး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေသာင္းေအး၏ ညႊန္ၾကားခ်က္ အရဟု ဆိုကာ ေလ်ာ္ေၾကး တစံုတရာ မေပးပဲ ယခုလ ၂၁ ရက္ ႏွင့္ ၂၂ ရက္တို႕တြင္ စစ္တပ္မွ သိမ္းယူခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။

“ပညာေရး (၁၀) စစ္ေလ့က်င့္ေရး သင္တန္းေက်ာင္း ေဆာက္ဖို႕ ေျမလိုတယ္ ဆိုၿပီး စစ္တပ္က ကၽြန္ေတာ္တို႕ ရြာက လယ္ေတြကို ဒီလ (၂၂)ရက္ေန႕မွာ လာသိမ္း ပါတယ္။ သိမ္းယူခံရတဲ့လယ္က ၄ ဒသမ ၂ ဧက ေက်ာ္ရွိ ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ အိမ္နီးခ်င္း ဦးအမဲ ပိုင္ဆိုင္တဲ့ လယ္ေတြျဖစ္ပါတယ္” ဟု အဆိုပါ လယ္သမားက ေျပာသည္။

စစ္ေတြ ေရခ်မ္းျပင္အေျခစိုက္ တပ္ရင္း ခမရ (၂၇၀)မွလည္း တပ္ရင္း တိုးခ်ဲ႕ တည္ေဆာက္ရန္ ေျမလိုသည္ဟု ဆိုကာ ယခုလ ၂၁ ရက္ေန႕တြင္ ေရခ်မ္းျပင္ေက်းရြာမွ လယ္သမားမ်ား လုပ္ကိုင္စားေသာက္ေနသည့္ လယ္ေျမမ်ားကို သိမ္းယူခဲ့သည္။

ခမရ ၂၇၀ မွ သိမ္းယူခဲ့သည့္ လယ္ေျမမ်ားမွာ ဦးေဂါက္ရပိုင္ဆိုင္သည့္ လယ္ ၈ ဧက၊ ဦးေမာင္ေစာ ပိုင္ဆိုင္သည့္ လယ္ ၅ ဧက ႏွင့္ ေဒၚမယဥ္လွ ပိုင္ဆိုင္သည့္လယ္ ၆ ဧက တို႕ အသီးသီး ျဖစ္ၾကသည္။

“လယ္ေတြဆိုေတာ့ မသိမ္းဖို႕ အဲဒီ လယ္လာသိမ္းတဲ့ စစ္တပ္ အရာရွိေတြ နဲ႕ ေက်းရြာရယကလူႀကီးေတြကို ေတာင္းပန္ ခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီ အရာရွိေတြက တိုင္းမွဴးရဲ႕ ညႊန္ၾကားခ်က္အရ လာသိမ္းတာလို႕ ေျပာခဲ့ ပါတယ္။ အသိမ္းခံရတဲ့ သူေတြကိုေတာ့ ေလ်ာ္ေၾကး နစ္နာေၾကး တစ္ျပားတစ္ခ်ပ္မွ် မေပး ခဲ့ပါဘူး” ဟု အဆိုပါ လယ္သမားကေျပာသည္။

စပါးစိုက္ပ်ဳိးမည့္ ရာသီတြင္ ယခုကဲ့သို႕ ေလ်ာ္ေၾကး တစံုတရာ မရရွိဘဲ လယ္ေျမမ်ား အသိမ္း ခံခဲ့ရ ေသာေၾကာင့္ အဆိုပါလယ္သမားမ်ားမွာ သူတို႕၏ သက္ေမြး ၀မ္းေက်ာင္းမႈအတြက္ အခက္အခဲမ်ားစြာႏွင့္ ရင္ဆိုင္ေနၾကရ ေၾကာင္း သူက ဆက္ေျပာခဲ့သည္။

နအဖစစ္အစိုးရ အာဏာသိမ္းသည့္ အခ်ိန္မွစ၍ စစ္ေတြၿမိဳ႕နယ္အပါအ၀င္ ရခိုင္ျပည္နယ္ တ၀ွန္းလံုးတြင္ ေဒသခံ ေတာင္သူလယ္သမားမ်ားပိုင္ဆိုင္သည့္ လယ္ေျမ ဧကေပါင္း မ်ားစြာကို အတင္းအဓမၼ သိမ္းယူခဲ့ၿပီး အဆိုပါ လယ္မ်ားကို စစ္တပ္က ရခိုင္ေတာင္သူ လယ္သမားမ်ားကို စပါးျဖင့္ ငွါးရမ္း လ်က္ရွိေနေၾကာင္း သိရသည္။


ဗုံးေပါက္ကြဲၿပီးေနာက္ ေသနတ္ဒင္မ်ားကို ေဆးေရာင္ျခယ္ရန္ နအဖမွ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ မ်ားကို ညြန္ၾကား
Tue 30 Jun 2009, ကြန္းဟေဒ့
ဘုရားသုံးဆူနယ္စပ္ျမဳိ႕တြင္ ဇြန္လ ၂၈ ရက္ေန႕ ညတြင္ ဗုံးေပါက္ကြဲၿပီးေနာက္ပိုင္း လုံၿခဳံေရးအေၾကာင္းျပခ်က္ျဖင့္ နအဖအာဏာပိုင္မ်ားက ရန္သူႏွင့္မိတ္ေဆြ ခြဲျခားႏိုင္ရန္ ၄င္းျမဳိ႕အတြင္းတြင္ ရွိေနေသာ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕မ်ား၏ ေသနတ္ဒင္မ်ားတြင္ အမွတ္သားေဆးေရာင္မ်ား ျခယ္ခိုင္းခဲ့သည္ဟု သိရသည္။

မြန္ျပည္သစ္ပါတီအဖြဲ႕မ်ား၏ ေသနတ္ဒင္မ်ားတြင္ အနီေရာင္၊ ဒီေကဘီေအအဖြဲ႕ဝင္မ်ားတြင္ အဝါေရာင္ႏွင့္ ေကပီအက္ဖ္အဖြဲ႕ဝင္မ်ား၏ ေသနတ္မ်ားတြင္ အျပာေရာင္ ျခယ္သရန္ ဘုရားသုံးဆူျမဳိ႕ တပ္ရင္းမႉးက ညြန္ၾကားခဲ့သည္ဟု ေကပီအက္ဖ္ အဖြဲ႕ဝင္တစ္ဦးက ေျပာသည္။

“အခုက ျမဳိ႕တြင္းမွာ လုံျခဳံေရးမေကာင္းေတာ့ ေသနတ္ဒင္မွာ အေရာင္ၾကည့္လိုက္တာနဲ႕ ဘယ္အဖြဲ႕ကလည္းဆိုတာ သိေအာင္လို႕ပါ၊ ေဆးေရာင္အမွတ္အသားမရွိဘဲ ေသနတ္ကိုင္တဲ့သူေတြ ရန္သူဆိုၿပီးေတာ့ ခြဲျခားသိေအာင္လို႕ ဒီလိုလုပ္တယ္” ဟု မြန္ျပည္သစ္ပါတီဝင္တစ္ဦးက ေျပာသည္။

ဗုံးေပါက္ကြဲၿပီး ယမန္ေန႕က ခလရတပ္ရင္း တပ္ရင္းမႉးမွ ဘုရားသုံးဆူျမဳိ႕တြင္ ရွိေနေသာ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕ အရာရွိမ်ားႏွင့္ ရပ္ကြက္ဥကၠဌမ်ားကို အစည္းအေဝးေခၚယူခဲ့ၿပီး တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕အရာရွိမ်ားကို အထက္ပါကိစၥမ်ား ညြန္ၾကားခဲ့ၿပီး၊ ရပ္ကြက္ဥကၠဌမ်ားကိုလည္း ၄င္းတို႕ရပ္ကြက္တြင္ ဆိုင္ကယ္စာရင္းမ်ားကုိ ေကာက္ယူထားရန္ ညြန္ၾကားခဲ့သည္ဟု မြန္ျပည္သစ္ပါတီႏွင့္ နီးစပ္ေသာ ၿမဳိ႕ခံတစ္ဦးက ေျပာသည္။

ေပါက္ကြဲသြားေသာ ဗုံးႏွစ္လုံးမွာ ဆိုင္ကယ္ေပၚမွ ပစ္ခ်ခဲ့သည္ဟု နအဖအာဏာပိုင္မ်ားက ယူဆခဲ့ ေသာေၾကာင့္ သူစိမ္းဆိုင္ကယ္မ်ားကို သိရွိႏိုင္ရန္ ယခုကဲ့သို႕ ျပဳလုပ္ခိုင္းျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ၄င္းၿမဳိ႕ခံက ဆက္ေျပာသည္။

တရားဝင္မေၾကျငာေသာ္လည္း ဗုံးေဖာက္ခြဲသူမ်ားမွာ ေကအင္ယူအဖြဲ႕မွ ျဖစ္သည္ဟု နအဖအာဏာ ပိုင္မ်ားက ေျပာေနၾကေသာ္လည္း ၄င္းေဒသရွိ ေကအင္ယူအဖြဲ႕ဝင္တစ္ဦးကို ေမးျမန္းရာ ထိုကဲ့သို႕ လုပ္ရပ္မ်ဳိးကို ၄င္းတို႕အေနျဖင့္ လုပ္မည္မဟုတ္ေၾကာင္း ေျပာသည္။

ဗုံးေပါက္ကြဲမႈေၾကာင့္ ဘုရားသုံးဆူၿမဳိ႕အတြင္းႏွင့္ ၿမဳိ႕အျပင္တြင္ လုံၿခဳံေရးမ်ားတင္းက်ပ္ထားၿပီး ၄င္းၿမဳိ႕ရွိ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ ဒီေကဘီေအ၊ ေကပီအက္ဖ္ႏွင့္ မြန္ျပည္သစ္ပါတီ အဖြဲ႕မ်ားကိုလည္း ပူ့းတြဲလုံၿခဳံေရးယူရန္ အကူညီေတာင္းထားသည္ဟု မြန္ျပည္သစ္ပါတီ အရာရွိတစ္ဦးက ေျပာသည္။

ျမစ္ႀကီးနား ေလယာဥ္ကြင္းတိုးခ်ဲ႕ရန္ လူေနအိမ္ အမ်ားအျပား ေရြ႕ေျပာင္းခိုင္းမည္

သတင္းႏွင့္မီဒီယာ ကြန္ယက္။
ဇြန္လ ၃ဝ ရက္၊ ၂ဝဝ၉ ခုႏွစ္။

ကခ်င္ျပည္နယ္၊ ျမစ္ႀကီးနား ေလယာဥ္ကြင္း ေျပးလမ္းနွင့္ကြင္းအား တိုးခ်ဲ႕ရန္အတြက္ ေျမေနရာ တိုင္းတာမႈမ်ား ကို ယခုလ(၂၈)ရက္ေန႔ ညပိုင္းက ျပဳလုပ္ခဲ့ၿပီးေနာက္ ယမန္ေန႔က ေအးျမသာယာ ရပ္ကြက္လူႀကီးမ်ားအား ပယက အတြင္းေရးမွဴး ဦးမ်ိဳးျမင့္က ေတြ႕ဆံုၿပီး လူေနအိမ္မ်ား ေရြ႕ေျပာင္းရန္ လိုအပ္ေၾကာင္း ေျပာဆိုခဲ့ေၾကာင္း ေဒသခံမ်ားက ေျပာသည္။

ျမစ္ႀကီးနားၿမိဳ႕၊ ေလယာဥ္ကြင္းအနီးရိွ ေအးျမသာယာရပ္ကြက္တြင္ အိမ္ေျခႏွစ္ေထာင္ေက်ာ္ရိွၿပီး အိမ္ေျခတစ္ ေထာင္ခန္႔ ေရြ႕ေျပာင္းခံဖြယ္ရွိသည္ဟု ျမစ္ႀကီးနားေဒသခံတဦးက ေျပာသည္။

“အိမ္ေျခအတိအက်ေတာ့ မသိဘူး၊ ရာႀကီးပိုင္း၊ ေထာင္ေလာက္ေတာ့ ရိွမယ္။ အခုက တိုင္းတာေန တုန္းပဲ။ ဂ်ာမိုင္ေကာင္းရပ္ကြက္က အိမ္ေတြလည္း ပါတယ္လို႔ ေျပာတယ္။ ေျပးလမ္းေကာ၊ ေလယာဥ္ ကြင္းေကာပါ ခ်ဲ႕ေနတာ။ စီမံကိန္းကို မႏွစ္က စတာ။ ဒါေပမယ့္ အခုက စၿပီး တိုင္းေနတာ။ ေရြ႕ရ မွာက ပမၼတီးဘက္ကို ေရြ႕ရမယ္လို႔ေျပာတယ္။ ျမစ္ႀကီးနားကေန (၁၈)မိုင္ေလာက္ေဝးတယ္တဲ့။ အဲဒီ ကလူေတြ အေတာ္ေလး စိတ္ပ်က္ ေနၾကတာ။”

ေရႊ႕ေျပာင္းမည့္ ေနအိမ္မ်ားမွ တိုက္အိမ္တအိမ္လွ်င္ (၁၅)သိန္းနွင့္ ပ်ဥ္အိမ္ က်ပ္(၁ဝ)သိန္း ေပးေလ်ာ္မည္ဟု ေျပာဆိုမႈ မ်ားရိွေနေသာ္လည္း ယခုခ်ိန္အထိ မည္သည့္အခ်ိန္တြင္ ေရြ႕ရမည္ကိုမူ အာဏာပိုင္မ်ားဘက္က တိတိက်က် ေျပာဆိုျခင္း မရိွေသးေၾကာင္း အဆိုပါ ေဒသခံက ေျပာသည္။

ေအးျမသာယာရပ္ကြက္သည္ ျမစ္ႀကီးနား-မႏၱေလး သံလမ္းအေနာက္ဖက္ ၿမိဳ႕ျပင္တြင္ရိွ၍ ကြက္သစ္အျဖစ္ ယခင္က ရိွေနခဲ့ၿပီး ေနာက္ပိုင္းတြင္ လူေနအိမ္အေဆာက္အဦးမ်ားျဖင့္ တျဖည္းျဖည္း စည္းကားရာ ရပ္ကြက္ႀကီး တခုအျဖစ္ တည္ရိွလာခဲ့ေၾကာင္း အဆိုပါ ေဒသခံက ေျပာသည္။

“အခုက ရပ္ကြက္လူထုက ဘယ္ေလာက္အထိ ကန္႔ကြက္လာမလဲဆိုတာ တျဖည္းျဖည္း ေသြးတိုးစမ္း လာေနတာ။ လူေတြ မသိတဲ့ ညပိုင္းကို ေျမတိုင္းသြားတယ္၊ ေနာက္မွ ရပ္ကြက္ လူႀကီးေတြေခၚၿပီး လူေနအိမ္ေတြ ေရြ႕ရမယ္ဆိုလို႔ စေျပာလာတာ။ ဘယ္အခ်ိန္ ေနာက္ဆံုးထားေရြ႕ရမယ္ဆိုေတာ့ မေျပာ ေသးဘူး။”

တရုတ္-ျမန္မာနယ္စပ္ တရုတ္ျပည္၊ ထိန္ခ်ဳန္းၿမိဳ႕တြင္ ေလယာဥ္ကြင္းတည္ေဆာက္ကာ ခရီးသြား လုပ္ငန္းတိုးခ်ဲ႕ ေရးအတြက္ ျမန္မာျပည္သို႔ ဆိုက္ေရာက္ဗီဇာထုတ္ေပးရန္ စီစဥ္မႈ မ်ားရိွစဥ္မွ စ၍ ျမစ္ႀကီးနား ေလယာဥ္ကြင္း အား အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ေလယာဥ္ကြင္းအျဖစ္ ျပဳလုပ္ရန္ ျမန္မာစစ္အစိုးရဘက္က ယမန္ႏွစ္ကတည္းက စီစဥ္ေနခဲ့ၿပီး ယခုအခါ ေျမေနရာ တိုင္းတိုင္းတာမႈမ်ား တရားဝင္ ျပဳလုပ္လာျခင္းျဖစ္သည္။

ရုရွားစီမံကိန္းေၾကာင့္ ရြာသားမ်ား အိုးအိမ္မဲ့ေစမည္

ႏြယ္ေလး။
ဇြန္လ ၂၉ ရက္၊ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္။

ရွမ္းျပည္နယ္ေတာင္ပိုင္းတြင္ ရုရွားႏုိင္ငံ အေထာက္အပံ့ျဖင့္ တည္ေဆာက္ေနသည့္ သတၱဳ တြင္း တူးေဖာ္ေရး လုပ္ငန္းေၾကာင့္ ယင္းေဒသရွိ ေက်းရြာလူဦးေရ ၇၀၀၀ ေက်ာ္ အိုးအိမ္မ်ား ပ်က္ဆီးဆံုးရံႈးမႈ ရွိလိမ့္မည္ဟု ပအုိ၀္းလူငယ္ အစည္းအရံုးက ယေန႕ထုတ္ျပန္သည့္ အနာဂတ္ကို လုယူဖ်က္ဆီး ျခင္း အစီရင္ခံစာတြင္ ေဖာ္ ျပထားသည္။

အနာဂတ္ကို လုယူဖ်က္ဆီးျခင္း အစီရင္ခံစာကို ကိုယ္တုိင္ကြင္းဆင္း မွတ္တမ္းတင္ျပဳ စုခဲ့သည့္ ပအို၀္းလူငယ္ အစည္းအရံုး၏ အတြင္းေရးမွဴး ခြန္ဆ်န္ကီက “လက္ရွိေဆာက္တဲ့ စက္ရံု သတၱဳသန္႕စင္ဖို႕ အဓိက ေရလိုအပ္ေနတယ္။ ေရလိုအပ္တဲ့အတြက္ ဟိုပံုးလြင္ျပင္မွာ အဓိကေခ်ာင္းမၾကီးျဖစ္တဲ့ သဖက္ေခ်ာင္း ကို သူတို႕ပိတ္လိုက္ၿပီးသတၱဳသန္႕စင္ဖို႕ သူတို႕ စက္ရံုထဲလႊဲ ထည့္လိုက္တယ္။ ေခ်ာင္းက မိုင္တစ္ရာ ေလာက္ ရွည္ေတာ့ စက္ရံုလည္ၿပီ ဆိုတာနဲ႕စက္ရံုက ထြက္လာတဲ့ ေရဆိုးေရညစ္ေၾကာင့္ ရွမ္းျပည္ နယ္နဲ႕ ကရင္ျပည္နယ္ စပ္မွာ ရွိတဲ့ ေက်းရြာေပါင္း တစ္ရာေက်ာ္ကို ထိခိုက္တယ္” ဟု ေျပာသည္။

ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ဒုတိယအႀကီးဆံုး သံရိုင္းသိုက္ႀကီးကို စစ္အစိုးရႏွင့္ ရုရွားႏုိင္ငံပိုင္ ကုမၸဏီတခုျဖစ္သည့္ (Tyashpromexpot)တို႔ ပူးေပါင္းကာ ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕နယ္ ပင္းပက္ေတာင္တြင္ တူးေဖာ္ရန္ ျပင္ဆင္ေနသည္ဟု အစီရင္ခံစာတြင္ ပါရွိသည္။

၂၀၀၆ခုနွစ္ စက္ရံုတည္ေဆာက္စဥ္ကပင္ ေဒသခံလူထုမ်ားကို ဦးစားေပး အလုပ္ခန္႕ မည္ဟု အသိေပးခဲ့ ေသာ္ လည္း အိမ္သန္႕ရွင္းေရးနွင့္ ထမင္းခ်က္ နွစ္ေယာက္သာ အလုပ္ရရွိခဲ့သည္ဟု ပအို၀္းလူငယ္ အစည္းအရံုးက ေျပာသည္။

ပင္းပက္စီမံကိန္းတြင္ ပါ၀င္လုပ္ေဆာင္သည့္ ကုမၸဏီမ်ားလုပ္ငန္း ရပ္စဲသင့့္ၿပီး လူမႈေရးဆိုင္ရာ ဆိုးက်ိဳးသက္ ေရာက္မႈကို စနစ္တက်ထိန္းသိမ္းျပဳျပင္ေပးရန္ ခြန္ဆ်န္ကီက တုိက္တြန္းသည္။

“ပင္းပက္သံရိုင္းသတၱဳတြင္းေၾကာင့္ အိုးအိမ္ေျမယာ လက္လြတ္ဆံုးရံႈးသြားတဲ့ မိသားစု အားလံုးအ တြက္ လံုေလာက္တဲ့ ထိခိုက္နစ္နာေၾကးေပးဖို႕ စီမံကိန္းနဲ႕ ပတ္သက္တဲ့ ကုမၸဏီေတြအားလံုးကိုလည္း ေတာင္းဆိုခ်င္တယ္”

စက္ရံုသြားရာလမ္း ေဖာက္လုပ္ရန္ ရြာ ၃ ရြာမွ လူထု ၅၅ ဦးကို ၄င္းတို႕အိုးအိမ္မ်ားမွ အတင္းအၾကပ္ေျပာင္းေရႊ႕ ဖယ္ရွားပစ္ေစခဲ့ၿပီျဖစ္ၿပီး ေဒသအာဏာပိုင္မ်ားက စိုက္ပ်ိဳးေျမ ၁၁၀၀၀ ဧက ကိုလည္း သိမ္းပိုက္ရာ ေက်းရြာ လုထုမ်ားမွ ေဒသခံအာဏာပိုင္မ်ားထံ တင္ျပေတာင္းဆိုမႈမ်ားကိုလည္း လစ္လ်ဴရႈထားခဲ့သည္ ဟု အစီရင္ခံ စာကဆိုုသည္။

ပင္းပက္သံရိုင္း သတၱဳတြင္းစီမံကိန္းေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာမည့္ လူ႕အခြင့္အေရးခ်ိဳးေဖာက္မႈ နွင့္ သဘာ၀ပတ္ ၀န္းက်င္ကို ေဒသခံလူထုနွင့္ အတူ နိုင္ငံတကာမွ ေစာင့္ၾကည့္စစ္ေဆးမႈမ်ား ျပဳလုပ္ရန္ ပအို၀္းလူငယ္ အစည္း အရံုးက ေတာင္းဆိုသည္။

ယခု စီမံကိန္းလုပ္ငန္းမ်ားတြင္ စစ္သားမ်ားက အရပ္၀တ္မ်ားျဖင့္ လံုၿခံဳေရး တင္းၾကပ္စြာယူထားၿပီး ေဒသခံ မ်ားအၾကားတြင္ ယူေရနီယမ္ ထုတ္လုပ္သည္ဟူေသာ သံသယမ်ားလည္း ရွိေနသည္ဟု ပအို၀္းလူငယ္အ စည္းအရံုးက ေျပာဆိုသည္။