Monday, November 16, 2009

ဆန္စင္ရာ က်ည္ေပြ႔လုိက္ေနၾကသူမ်ား


ဘြဲ႔ျဖဴ

၁၆ ႏို၀င္ဘာ ၂၀၀၉


ကမာၻ႔ဘယ္ေနရာ၊ ဘယ္ေဒသ၊ ဘယ္ႏုိင္ငံက အဖိႏွိပ္ခံျပည္သူေတြမွာမဆုိ အေရအတြက္မနည္းလွတဲ့ စိတ္ဓာတ္ပုိင္းဆုိင္ရာ ည့ံဖ်င္းအားနည္းခ်က္ေတြ ရွိတတ္ၾကတာ ဓမၼတာျဖစ္တယ္။ အဲဒါေတြထဲက တခုကေတာ့ အေျခအျမစ္မရွိ၊ ယုတၱိယုတၱာကင္းမဲ့၊ သမုိင္းရဲ႕ေပးထားခ်က္ေတြ၊ လက္ရွိမွာ အမွန္တကယ္တည္ရွိေနတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြနဲ႔ ကင္းလြတ္တဲ့၊က်ဳိးေၾကာင္း ဆီေလ်ာ္မႈနတၳိျဖစ္တဲ့ ေကာလာဟလနဲ႔ သမၹပၸလာပဝါစာေတြအေပၚ အေျချပဳၿပီး ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြကို တည္ေဆာက္တဲ့ ဓေလ့ျဖစ္တယ္။ အထူးသျဖင့္ အဲဒီအျခင္းအရာမ်ဳိးဟာ ကုိယ္က်ဳိးအတၱႀကီးတဲ့ အုပ္စိုးသူေတြရဲ႕ဖိႏွိပ္မႈ အထူးျပင္းထန္နက္႐ႈိင္းတဲ့ အေျခအေနမွာ ေပၚေပါက္ေလ့ရွိတယ္။

အဖိႏွိပ္ခံျပည္သူေတြမွာလုိ႔ ေယဘုယ်ၿခဳံၿပီး ေျပာလုိက္ရေပမယ့္ တကယ္ေတာ့ အဲဒီလုိမ်ဳိး ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ စတင္ေပါက္ဖြားရာနယ္ပယ္က ဖိႏွိပ္မႈနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အာ႐ုံခံစား ႏုိင္စြမ္း (Sensitivity) အျမင့္ဆုံး လူပုဂၢိဳလ္ေတြ စုေ၀းရာ ႏုိင္ငံေရးနယ္ပယ္ျဖစ္တယ္။ ဖိႏွိပ္မႈနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အာ႐ုံခံစားႏုိင္စြမ္း အျမင့္ဆုံးျဖစ္မႈရဲ႕ သဘာ၀က်တဲ့ အက်ဴိးဆက္အျဖစ္ သူတုိ႔ဟာ ဖိႏွိပ္မႈကုိ တြန္းလွန္ဖယ္ရွားပစ္ႏုိင္မွ လြတ္လပ္လုံၿခဳံ ၿငိမ္းခ်မ္းတရားမွ်တတဲ့ လူမႈဘ၀ေတြ တည္ေဆာက္ႏုိင္မွာ ျဖစ္တယ္ဆုိတဲ့အခ်က္ကို သေဘာေပါက္နားလည္ထားၾကသူေတြျဖစ္တယ္။ အဲသလုိ နားလည္သေဘာေပါက္မႈကို အေျခခံၿပီး သူတုိ႔ဟာ ဖိႏွိပ္အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ ႏုိင္ငံေရးစနစ္ဖယ္ရွားေရးလုပ္ငန္းကုိ မိမိတုိ႔မွာရွိတဲ့ စြမ္းအားအေလ်ာက္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ လုပ္ေဆာင္ၾကတယ္။ အဲဒီလုိလုပ္ေဆာင္မႈရဲ႕ အက်ဳိးဆက္အျဖစ္ သူတုိ႔ဟာ အဖိႏွိပ္ခံျပည္သူေတြရဲ႕ အဆင့္ဆင့္ေသာ ေခါင္းေဆာင္မ်ားျဖစ္လာၾကတယ္။ အဖိႏွိပ္ခံျပည္သူလူထုႀကီးရဲ႕ တပ္ဦးေနရာကုိ ေရာက္ရွိလာၾကတယ္။ ဒီလုိနဲ႔ သူတုိ႔ရဲ႕ ကံသုံးပါးအမူအရာေတြဟာ အေရးပါလာတယ္။ ျပည္သူေတြက သူတို႔ေျပာတဲ့ စကားမွန္သမွ်ကို အေရးတယူ အေလးမူၿပီး နားေထာင္လာၾကတယ္။ ဒီလုိနဲ႔ သူတုိ႔ရဲ႕ ၾသဇာဟာ လူထုၾကားမွာ ပ်ံ႕ႏွံ႔ေနတယ္။

အဖိႏွိပ္ခံျပည္သူလူထုရဲ႕ တပ္ဦးမွာရွိေနၾကတဲ့ အဲဒီလူေတြ (သူတုိ႔ကုိ အတုိက္အခံႏုိင္ငံေရးသမားလုိ႔ ေခၚခ်င္ေခၚ၊ ႏုိင္ငံေရးစိတ္၀င္စားတဲ့သူလုိ႔ ေခၚခ်င္ေခၚ၊ ႏုိင္ငံေရးနဲ႔ နီးစပ္သူလုိ႔ ေခၚခ်င္ေခၚ ႀကဳိက္သလုိေခၚပါ) ဟာ ဖိႏွိပ္မႈနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ သာမန္ျပည္သူေတြထက္ပုိၿပီး ခံစားခ်က္ ထက္ျမက္စူးရွၾကသူေတြ ျဖစ္တယ္ဆုိေပမယ့္ အဲဒီအဆုိက သူတုိ႔အားလုံးဟာ ဖိႏွိပ္သူေတြနဲ႔ အဖိႏိွပ္ခံေတြၾကားမွာရွိေနတဲ့ ပဋိပကၡရဲ႕သမုိင္း၊ ဖိႏွိပ္မႈကို ဆန္႔က်င္ခုခံတြန္းလွန္ရာမွာ အထိေရာက္ဆုံး
နည္းလမ္း … စတဲ့ အျခင္းအရာေတြနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ ေျခေျချမစ္ျမစ္ ပတ္ပတ္နပ္နပ္ ႏွံ႔စပ္သိျမင္သေဘာေပါက္ နားလည္ထားၾကၿပီးသားျဖစ္တယ္လုိ႔ေတာ့ အဓိပၸာယ္မရဘူး။

ဒါေၾကာင့္လည္း အဲဒီလူေတြထဲကတခ်ဳိ႕ (မၾကာခဏဆုိသလုိပဲ အဲဒီတခ်ဳိ႕ဆုိတဲ့ ပမာဏဟာ အမ်ားစုျဖစ္ေနတတ္တာကို ေတြ႔ရေလ့ရွိတယ္။) ဟာ ဒီေဆာင္းပါးအစမွာ ဆုိခဲ့သလုိ ပကတိအရွိတရားနဲ႔ ကင္းလြတ္တဲ့ ေကာလာဟလေတြနဲ႔ ျပည္သူ႔အက်ဳိးစီးပြားအတြက္ အက်ဳိးမဲ့အခ်ည္းႏွီးျဖစ္တဲ့ သတင္းစကားေတြအေပၚ အေျချပဳၿပီး ျပည္သူေတြအတြက္ တံလွ်ပ္လုိ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြကို တည္ေဆာက္ေပးမိတတ္ၾကတယ္။ တံလွ်ပ္ဟာ အတိတ္ဘယ္တုန္းကမွ ေရမဟုတ္ခဲ့ဖူး၊ အခုလက္ရွိ ပစၥဳပၸန္မွာလည္း ေရမဟုတ္၊ ေနာင္လာမယ့္ အနာဂတ္မွာလည္း ဘယ္ေတာ့မွ ေရျဖစ္လာမွာ မဟုတ္သလုိ အဲဒီတံလွ်ပ္လုိ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြဟာလည္း ဘယ္တုန္းကမွ အေကာင္အထည္ေပၚလာခဲ့ဖူးတာ မရွိတဲ့အတြက္ အဲဒီေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြအေပၚ ေရာေယာင္ေမွ်ာ္ကုိးခဲ့ၾကတဲ့ အဖိႏွိပ္ခံျပည္သူေတြဟာ ၾကာေတာ့ ဘယ္လုိေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ဳိးမွ မထားရဲၾကေတာ့ဘဲ စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ မႈိင္ေတြခ်ကာ အနာဂတ္ဆုိတာကုိ မယုံၾကည္ေတာ့တဲ့ အေနအထားကုိ ေရာက္ရွိသြားတတ္တယ္။ အဲဒီအေနအထားဟာ အဖိႏွိပ္ခံျပည္သူေတြအတြက္ ‘တြင္းနက္ႀကီး’ ျဖစ္ၿပီး ဖိႏွိပ္သူေတြအတြက္ေတာ့ ‘ေကာင္းကင္ဘုံ’ ျဖစ္တယ္။

ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးေလာကမွာလည္း သမုိင္းတေခတ္ကုိ အဲဒီလုိအေနအထားမ်ဳိးနဲ႔ တခန္းရပ္သြားေအာင္ ဖိႏွိပ္အုပ္စုိးသူေတြက ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိရွိ၊ အစီအစဥ္ရွိရွိ စနစ္တက် ႀကဳိးပမ္းလုပ္ေဆာင္ေနခဲ့ၾကၿပီး ႏုိင္ငံေရးသမားတခ်ဳိ႕ကလည္း အဲဒီဆုိင္းခ်က္အတုိင္း သိစိတ္မဲ့ (unwittingly) လုိက္ကမိခဲ့ၾကတာကို ေတြ႔ရတယ္။ အဲဒီအေနအထားကုိ ထင္ရွားေအာင္ သာဓကျပရမယ္ဆုိရင္ ျပည္တြင္းျပည္ပက အတုိက္အခံ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးသမားတခ်ဳိ႕ဟာ စစ္အာဏာရွင္ေခတ္တေလွ်ာက္လုံး (အထူးသျဖင့္ န၀တ၊ နအဖေခတ္) စစ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေတြ ဟုိေနရာ ဒီေနရာမွာ ေျပာၾကတဲ့စကားေတြကုိ အဟုတ္ႀကီးထင္ အတိတ္နိမိတ္ေကာက္ၿပီး ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ တည္ေဆာက္ေလ့ရွိၾကတဲ့ကိစၥပဲ။

အထူးသျဖင့္ အဲဒီႏုိင္ငံေရးသမားေတြဟာ ေန႔ႀကီးရက္ႀကီးေတြမွာ နအဖအႀကီးအကဲ ဗုိလ္သန္းေရႊေျပာဆုိတဲ့ မိန္႔ခြန္း၊ ဒါမွမဟုတ္ ေပးပုိ႔တဲ့ သ၀ဏ္လႊာထဲမွာပါတတ္တဲ့ (သူတုိ႔အထင္) ထူးထူးျခားျခား စကားလုံးအသုံးအႏႈန္းေတြကို ေဗဒင္ေလးပုံနဲ႔ တုိက္ဆုိင္စစ္ေဆးၿပီး မနက္ျဖန္သဘက္ခါပဲ ျမန္မာျပည္မွာ ဒီမုိကေရစီထြန္းကားလာေတာ့မေယာင္ ေဟာကိန္းထုတ္ေလ့ ရွိၾကတယ္။ သူတုိ႔ဟာ အတိတ္ကုိ ေမ့တတ္သူမ်ား (ဒါမွမဟုတ္ သမုိင္းကုိ လုိအပ္သေလာက္ကေလးေတာင္ မွန္မွန္ကန္ကန္ ျပည့္ျပည့္စုံစုံ နားမလည္ သေဘာမေပါက္သူမ်ားလည္း ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္) ပီပီ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးအနာဂတ္ကုိ ေဟာကိန္းထုတ္တဲ့အခါ ျမန္မာစစ္အာဏာရွင္စနစ္ရဲ႕ တကယ့္အတြင္းသ႐ုပ္မွန္ကို လုံးလုံးထည့္မတြက္ေတာ့ဘဲ စစ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေတြရဲ႕ အေပၚယံေျပာစကားေတြအေပၚမွာသာ လုံးလုံးလ်ားလ်ား အာ႐ုံထားၿပီး လုိရာဆြဲေတြး ေျပာဆုိသုံးသပ္ ေကာက္ခ်က္ခ်လုိက္ၾကေလ့ရွိတယ္။

ၿပီးခဲ့တဲ့လက က်င္းပခဲ့တဲ့ ျမန္မာႏုိင္ငံစစ္မႈထမ္းေဟာင္းအဖြဲ႔ညီလာခံမွာ ဗုိလ္သန္းေရႊက ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး “ရင့္က်က္သည့္ ပါတီစည္း႐ုံးေရးမူမ်ားကုိ လုိက္နာက်င့္သုံး ထိန္းသိမ္းသူမွန္သမွ် အစိုးရက ေစာင့္ေရွာက္သြားမည္” လုိ႔ ေျပာၾကားခဲ့တယ္။ အဲဒီစကားကုိပဲ ဆုိခဲ့ပါ အတိတ္ေကာက္သူေတြက ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲဟာ တကယ္ပဲ လြတ္လပ္သန္႔ရွင္းတရားမွ်တတဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲ ေသခ်ာေပါက္ျဖစ္လာေတာ့မယ့္ပုံမ်ဳိး အူျမဴးခ်ဳိႂကြ ႀကဳိဆုိၾကတာေတြ လုပ္ခဲ့ၾကတယ္။

ၿပီးခဲ့တဲ့ အာဆီယံထိပ္သီးအစည္းအေ၀းမွာလည္း နအဖ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဗုိလ္သိန္းစိန္က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အေနနဲ႔ အမ်ဳိးသားျပန္လည္စည္းလုံးညီၫြတ္ေရး (NLD အပါအ၀င္ အတုိက္အခံနဲ႔ ေတာ္လွန္ေရးအင္အားစုေတြ သုံးႏႈန္းတဲ့ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးဆုိတဲ့ အသုံးအႏႈန္းကို တမင္တကာ သတိထားေရွာင္ရွားၿပီး သုံးစြဲထားတဲ့ အသုံးအႏႈန္း) လုပ္ငန္းစဥ္မွာ ပါ၀င္ခြင့္ရွိပါလိမ့္မယ္လုိ႔ ေျပာဆုိခဲ့ျပန္တယ္။ အဲဒီစကားလုံးအသုံးအႏႈန္းနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔လည္း (ျမန္မာျပည္ ႏုိင္ငံေရးအေၾကာင္း ဂဃနဏ ေရေရရာရာ မသိၾကတဲ့ အာဆီယံေခါင္းေဆာင္ေတြကဆုိ ထားပါေတာ့) ျပည္တြင္းျပည္ပက အတုိက္အခံျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးသမားတခ်ဳိ႕က ၀င္ၿပီး ‘ေယာင္’ ၾကျပန္တယ္။ နအဖနဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တုိ႔ ႀကိတ္၀ုိင္းေဆြးေႏြးပြဲလုပ္ၿပီး သေဘာတူညီမႈတခုပဲ ရထားသေယာင္ေယာင္၊ ဒါမွမဟုတ္ မၾကာခင္ရက္ပုိင္းအတြင္း နအဖနဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အၾကား စစ္မွန္တဲ့ ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးပြဲတခု ေျမႀကီးလက္ခတ္မလြဲ ေပၚေပါက္လာေတာ့မေယာင္ေယာင္ အတိတ္ေကာက္ နိမိတ္ေကာက္ၿပီး ေဟာၾကေျပာၾကျပန္တယ္။

ေနာက္တမ်ဳိးရွိေသးတယ္။ အဲဒါကေတာ့ အဖိႏွိပ္ခံျပည္သူေတြ အၿမဲတမ္း ထုိင္းမႈိင္းေငးငုိင္ေတြေ၀ေနေစဖုိ႔ ရည္ရြယ္ၿပီး စစ္အာဏာရွင္ေတြရဲ႕ ေထာက္လွမ္းေရး၀န္ထမ္းေတြ အခါအားေလ်ာ္စြာ ထုတ္လႊတ္တတ္တဲ့ ‘ဖန္လုံအိမ္ဓာတ္ေငြ႔’ နဲ႔တူတဲ့ ေကာလာဟလသတင္းေတြျဖစ္တယ္။ ဥပမာ - ဗုိလ္သန္းေရႊနဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တုိ႔ ႀကိတ္၀ိုင္းေဆြးေႏြးပြဲ လုပ္ေနၿပီဆုိတာမ်ဳိး၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကုိ မၾကာခင္လႊတ္ေပးေတာ့မယ္ဆုိတာမ်ဳိး၊ လက္ရွိအစုိးရနဲ႔ အတုိက္အခံေတြေပါင္းၿပီး ၾကားျဖတ္အစုိးရဖြဲ႔ေတာ့မယ္ ဆုိတာမ်ဳိးေတြေပါ့။ အဲဒါမ်ဳိးေတြကုိလည္း ဆုိခဲ့ပါ အတိတ္ေကာက္ဆရာေတြက အမွန္ထင္ အဟုတ္မွတ္ၿပီး ေလထဲတုိက္အိမ္ေဆာက္တတ္ၾကေသးတယ္။

‘ခက္ေတာ့တာပဲ’ လုိ႔ပဲ ဆုိရေတာ့မယ္။ တကယ္ေတာ့ ျပည္သူကုိ အက်ဳိးျပဳလုိတဲ့စိတ္နဲ႔ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးသမုိင္းကုိ စူးစူးနစ္နစ္ နက္နက္႐ႈိင္း႐ႈိင္း ေလ့လာၾကသူေတြရဲ႕ မ်က္စိေအာက္မွာ ျမန္မာစစ္အာဏာရွင္စနစ္ဟာ အဖုံးအကာေအာက္မွာ တိမ္းေရွာင္ပုန္းလွ်ဳိးေနႏုိင္စြမ္းရွိတဲ့ အရာတခုမဟုတ္ဘူး။ ေနာက္ၿပီး ဒီကေန႔လက္ရွိအခ်ိန္မွာ ျမန္မာစစ္အာဏာရွင္စနစ္ဟာ ညီအစ္ကုိမသိတသိအခ်ိန္ေရာက္ေနတဲ့ အေျခအေနလည္းမဟုတ္ဘူး။ ‘ရွစ္ေလးလုံး’ ဂါထာစုပ္ၿပီး ‘ေရႊ၀ါေရာင္ေတာ္လွန္ေရး’ ေဆးႀကိမ္လုံးနဲ႔ သုတ္လုိက္လုိ႔ အေယာင္ေဆာင္ထားတဲ့ လူသားအသြင္ေပ်ာက္ၿပီး အစြယ္ေဖြးေဖြး ဘီလူး႐ုပ္နဲ႔ ငုတ္တုတ္ေပၚလာရတဲ့အခ်ိန္ျဖစ္တယ္။

ျမန္မာစစ္အာဏာရွင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေတြက ျမန္မာႏုိင္ငံေရးသမားေတြဟာ ကလိမ္ကက်စ္ေတြ၊ ယုံၾကည္လုိ႔မရတဲ့သူေတြျဖစ္တယ္၊ သူတုိ႔သာလွ်င္ ႏုိင္ငံ့သစၥာကုိ ေျဖာင့္မတ္တည္ၾကည္စြာ ေစာင့္ထိန္းတဲ့သူေတြျဖစ္တယ္လုိ႔ ေျပာတတ္ၾကတယ္။ ဗုိလ္ေန၀င္းအစ၊ ဗုိလ္ေစာေမာင္အလယ္၊ ဗုိလ္သန္းေရႊအဆုံး ျမန္မာစစ္အာဏာရွင္အားလုံးဟာ ဘယ္လုိ္လူမ်ဳိးေတြ ျဖစ္တယ္ဆုိတာ သမုိင္းမွာ အႀကိမ္ႀကိမ္ ေပၚထြက္လာခဲ့ၿပီးျဖစ္လုိ႔ ဒီေနရာမွာ အေသးစိတ္ ဖြင့္ဆုိရွင္းျပဖုိ႔ လုိေတာ့မယ္မထင္ဘူး။ ဗုိလ္ေန၀င္းက ပါးစပ္ကေန ႏုိင္ငံကုိ ဆုိရွယ္လစ္စနစ္နဲ႔ ေလာကနိဗၺာန္အေရာက္ ဦးေဆာင္ေခၚယူသြားမယ္လုိ႔ ေျပာၿပီး အေရွ႕ေတာင္အာရွမွာ ဖြံ႔ၿဖိဳးတုိးတက္ဖုိ႔ အလားအလာအေကာင္းဆုံးႏုိင္ငံကုိ ကမာၻ႔အဆင္းရဲဆုံးႏုိင္ငံတခုအျဖစ္သုိ႔ က်ေရာက္သြားေစခဲ့ၿပီးၿပီ။ အခုတခါ ဗုိလ္သန္းေရႊကလည္း စည္းကမ္းျပည့္၀ေသာ ဒီမုိကေရစီစနစ္ကုိ က်င့္သုံးရင္း ေခတ္မီဖြံ႔ၿဖိဳးတုိးတက္ေသာ ႏုိင္ငံေတာ္ျဖစ္ေအာင္ ထူေထာင္ေပးမယ္လုိ႔ေျပာၿပီး ကမာၻ႔ကုလသမဂၢလက္ေအာက္ခံ လူ႔အခြင့္အေရးအဖြဲ႔ အပါအ၀င္ ႏုိင္ငံတကာလူ႔အခြင့္အေရး အဖြဲ႔ေပါင္းစုံရဲ႕ ႏွစ္စဥ္ျပစ္တင္႐ႈတ္ခ်မႈကို ခံေနရတဲ့၊ ကမာၻ႔ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏုိဘယ္လ္ဆုရွင္ေတြ အပါအ၀င္ ကမာၻ႔ေခါင္းေဆာင္ အေဟာင္းအသစ္မ်ားစြာတုိ႔ရဲ႕ မေက်နပ္ မႏွစ္သက္မႈကုိ ခံယူေနရတဲ့၊ မိမိႏုိင္ငံျပည္သူေတြ ကမာၻလွည့္ၿပီး ကြၽန္ခံေနၾကရတဲ့၊ ဘက္ေပါင္းစုံမွာ ခြၽတ္ၿခဳံက်ၿပီး ပ်က္သုန္းေနတဲ့ႏုိင္ငံ (Failed State) တခုျဖစ္သြားေအာင္ လုပ္ခဲ့ၿပီးၿပီ။

တကယ္ေတာ့ အဲဒါေတြသာလွ်င္ ပကတိအရွိတရား (Reality) ျဖစ္တယ္။ အမွန္တကယ္ရွိေနတဲ့ အခ်က္အလက္ (Fact) ေတြျဖစ္တယ္။ ဒါေတြသာ သမုိင္းရဲ႕ေပးထားခ်က္ (given data) ေတြျဖစ္တယ္။ အဲဒါေတြကို လ်စ္လ်ဴ႐ႈမ်က္ကြယ္ျပဳၿပီး၊ စစ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေတြေျပာတဲ့ စကားေတြကုိပဲ ကုိယ္လုိခ်င္သလုိ အနက္ေကာက္ အဓိပၸာယ္ဖြင့္ၿပီး အနာဂတ္ကုိ ေဟာကိန္းထုတ္ေနမယ္ဆုိရင္ အဖိႏွိပ္ခံျပည္သူေတြဟာ တြင္းနက္ထဲေရာက္သြားၾကမွာမလြဲဘူး။

ေသေသခ်ာခ်ာ ဆန္းစစ္ေလ့လာၾကည့္မယ္ဆုိရင္ ဗုိလ္သန္းေရႊမွသာမဟုတ္ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို ရာသက္ပန္ တည္တံ့ခုိင္ၿမဲေစလုိတဲ့ ဘယ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ရဲ႕စကားမွ အသစ္အဆန္း မဟုတ္ဘူးဆုိတာကုိ ေတြ႔ၾကရလိမ့္မယ္။ ဗုိလ္သန္းေရႊ စစ္မႈထမ္းေဟာင္းညီလာခံမွာ ေျပာတဲ့စကားဟာ သူ အရင့္အရင္ႏွစ္ေတြက ဟုိအခမ္းအနား၊ ဒီအခမ္းအနားေတြမွာေျပာတဲ့ စကားေတြနဲ႔ အႏွစ္သာရအရ တဆံျခည္မွမကြဲဘူးဆုိတာကို သတင္းစာေဟာင္းေတြ ျပန္ဖတ္ၾကည့္ရင္ ေတြ႔လိမ့္မယ္။ သူ႔စကားထဲက ရင့္က်က္တဲ့ပါတီဆုိတာ သူတုိ႔အလုိက် ေဗာင္းေတာ္ညိတ္ စိတ္ေတာ္သိတဲ့ ပါတီေတြကိုသာ ဆုိလုိတာျဖစ္တယ္။ ေျပာရရင္ အဲဒီထဲမွာ လႊတ္ေတာ္ထဲေရာက္ေအာင္သြားၿပီး ျပည္သူ႔အက်ဴိးအတြက္ေဆာင္ရြက္ဖုိ႔ စိတ္ကူးယဥ္ေနၾကတဲ့ ဒီမုိကေရစီဘက္ေတာ္သားေတြရဲ႕ ပါတီေတြေတာင္ ပါမွာမဟုတ္ဘူး။ ရင့္က်က္တဲ့ပါတီဆုိတဲ့ အသုံးအႏႈန္းကုိ ၾကည့္ၿပီး ဒါမွမဟုတ္ စစ္တပ္အလုိက်လုပ္ထားမွ ‘အမ်ဳိးသားႏုိင္ငံေရး’ ဆုိတဲ့ အသုံးအႏႈန္းကုိ ေျပးျမင္မိတယ္။ စစ္အာဏာရွင္ေတြအလုိအရ စစ္တပ္လုပ္တာမွ အမ်ဳိးသားႏုိင္ငံေရး၊ တျခားသူေတြလုပ္တာက ပါတီႏုိင္ငံေရး သုိ႔မဟုတ္ အာဏာႏုိင္ငံေရးမဟုတ္လား။

ဗုိလ္သိန္းစိန္ရဲ႕ စကားဟာလည္း ထုိနည္းလည္းေကာင္းပါပဲ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို အမ်ဳိးသားျပန္လည္ စည္းလုံးညီညြတ္ေရးလုပ္ငန္းစဥ္မွာ ပါ၀င္ခြင့္ေပးမယ္ဆုိတာ “ျပည္သူလူထုရဲ႕ ေထာက္ခံဆႏၵမဲ (၉၂) ရာခုိင္ႏႈန္းေက်ာ္နဲ႔ တခဲနက္ အတည္ျပဳထားတဲ့၊ အမ်ဳိးသားျပန္လည္စည္းလုံးညီၫြတ္ေရးကုိ ေရွး႐ႈဦးတည္ေရးဆြဲထားတဲ့ အေျခခံဥပေဒအရ က်င္းပျပဳလုပ္မယ့္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ မဲထည့္ခြင့္ျပဳမယ္” လုိ႔ ဆုိလုိတာသာျဖစ္တယ္။ ဗုိလ္သိန္းစိန္ရဲ႕ စကားမ်ဳိးကုိ န၀တ၊ နအဖေခတ္မွာ စစ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေတြ ဖန္တရာေတေအာင္ ေျပာဖူးခဲ့ၾကတယ္။ သုံးဖန္မ်ားလြန္းလုိ႔ ဆီသည္မလက္သုတ္ဖတ္လုိ မည္းညစ္ေဟာင္းႏြမ္းလွၿပီျဖစ္တယ္။ ရွစ္ေလးလုံးအေရးေတာ္ပုံႀကီးအတြင္း ျပည္သူေတြ တခဲနက္ေဖာ္ျပခဲ့ၾကတဲ့ ဆႏၵေတြ၊ လုိလားခ်က္ေတြကို မေမ့မေလ်ာ့ရွိေနၾကသူေတြအဖုိ႔ေတာ့ ဘာတခုမွ လြမ္းေလာက္စရာမရွိတဲ့ စကားေတြသာျဖစ္တယ္။

အဲဒီေတာ့ သမားေကာင္းတုိ႔မည္သည္ အခုိင္အမာ အျမစ္တြယ္ေနတဲ့ ေရာဂါတခုကို ကုသတဲ့ေနရာမွာ ရံဖန္ရံခါ ေပၚလာတတ္တဲ့ လူနာရဲ႕မ်က္ႏွာေပၚက သြင္ျပင္လကၡဏာေတြအေပၚ အေလးမထားဘဲ ေရာဂါရင္းရဲ႕ အတြင္းသ႐ုပ္ကုိသာ အေသအခ်ာ ေလ့လာစိစစ္ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာၿပီး အနာနဲ႔ေဆး တည့္ေအာင္ေပးၿပီး ကုသသလုိပဲ ျမန္မာျပည္မွာ အျမစ္တြယ္ေနတဲ့ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကင္ဆာေရာဂါဆုိးကို ေပ်ာက္ကင္းေအာင္ကုသၿပီး ေလာကအက်ဳိးေဆာင္ဖုိ႔ ပုိင္းျဖတ္ထားသူေတြဟာ စစ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေတြရဲ႕ ေရာက္တတ္ရာရာ စကားေတြမွာ ‘နတ္ကရာ ၾကည့္ေမာ’ လုပ္မေနၾကဘဲ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ရဲ႕ သဘာ၀နဲ႔ ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္ကုိ ခုိင္ခုိင္မာမာ ေျခေျချမစ္ျမစ္သိေအာင္ လုပ္ျခင္းျဖင့္သာ အဲဒီေရာဂါကို ကုသႏုိင္မယ့္ ေဆး၀ါးကုိ ရွာေဖြေဖာ္ ထုတ္ႏိုင္ၾကမွာျဖစ္တယ္။

ဆန္ေထာင္းတဲ့ က်ည္ေပြ႔ဆုိတာ ဆုံထဲရွိတဲ့ ဆန္ကုိသာ ေထာင္းရတာျဖစ္တယ္။ ဒီလုိလုပ္မွလည္း ဆန္ေထာင္းတဲ့ လုပ္ငန္းဟာ မွန္ကန္ထိေရာက္ၿပီး အလုပ္တြင္မွာျဖစ္တယ္။ အဲသလုိမွမဟုတ္ဘဲ ဆုံထဲက စင္ထြက္သြားတဲ့ ဆန္ေတြေနာက္ကုိ က်ည္ေပြ႔က ေလွ်ာက္လုိက္ၿပီး ေထာင္းေနလုိ႔ကေတာ့ ဆန္ေထာင္းတဲ့ အလုပ္ဟာ ဘယ္ေတာ့မွ ၿပီးမွာမဟုတ္သလုိ ဆန္လည္း ဟုတၱိပတၱိ ျဖဴထြက္လာမွာမဟုတ္ဘူး။

အဲသလုိပဲ ‘ဆန္စင္ရာ က်ည္ေပြ႔လုိက္ႏုိင္ငံေရး’ က ျပည္သူေတြကုိ ‘တြင္းနက္ႀကီး’ ထဲကလြဲၿပီး တျခားဘယ္ကုိမွ ဦးေဆာင္ေခၚယူသြားႏုိင္မွာ မဟုတ္ဘူးဆုိတာကုိ ပမာဒေလခေနၾကတဲ့ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးသမားေတြ သေဘာေပါက္ၾကဖုိ႔လုိၿပီ။

http://www.khitpyaing.org/articles/Nov09/161109.php


16 Nov ဒိုင္ယာရီ

http://ifile.it/v0kcwia
nov 16 09 Diary http://www.scribd.com/doc/22627157/nov-16-09-Diary

ကာလကတၱားၿမိဳ႕မွ ဘားမားကိုလိုနီ (႐ုပ္သံသတင္း)
မဇၩိမသတင္းဌာန
တနလၤာေန႔၊ ႏုိဝင္ဘာလ 16 ရက္ 2009 ခုႏွစ္ 15 နာရီ 15 မိနစ္