Friday, April 30, 2010

နအဖကေဆးကုသခြင့္ကိုပိတ္ပင္တာ..

ကိုျမေအးကေဆးကုသမႈခံယူဖို႔ျငင္းဆန္တာမဟုတ္ပဲနအဖကေဆးကုသခြင့္ကိုပိတ္ပင္တာဟုသမီးျဖစ္သူ ေ၀နွင္းပြင့္သုန္ကရဲရင့္ငယ္ကိုေျဖၾကားခဲ့ပါသည္။

Waihnin Pwint Thon
There is a language misunderstanding between "denied and being denied". Ko Mya Aye urgently need medical treatment to live, he never denied the medical treatment. Most of all, the regime has no sympathy to offer medical treatment to any political prisoners such as Ko Mya Aye.


ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ ကိုျမေအး ေဆးကုသမႈခံယူဖို႔ ျငင္းဆန္


2010-04-29

ႏွလုံးေရာဂါ ရွိေနတဲ့ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ ကိုျမေအးက အာဏာပိုင္ေတြ ကမ္းလွမ္းတဲ့ ေဆးကုသမႈခံယူဖို႔ ျငင္းဆန္လိုက္တယ္လို႔ မိသားစုဝင္ေတြနဲ႔ နီးစပ္တဲ့ သတင္းေတြအရ သိရပါတယ္။

(Photo: AFP)

၈၈ မ်ိဳးဆက္ ေက်ာင္းသား ေခါင္းေဆာင္အခ်ိဳ႕၏ ယခင္ မွတ္တမ္းဓာတ္ပံု ျဖစ္ပါသည္။ (ဝဲမွယာ) ကိုဂ်င္မီ ေခၚ ကိုေက်ာ္မင္းယု၊ အမည္မသိ၊ ကိုျမေအးႏွင့္ ကိုအံ့ဘြယ္ေက်ာ္။ (Photo: AFP)

ဘာ့ေၾကာင့္ ျငင္းဆိုလုိက္သလဲဆိုတာကို အတိအက် မသိရေသးေပမဲ့ အခုလိုေဆးကုသမႈခံယူဖို႔ ကိုျမေအးဖက္က ျငင္းဆန္လိုက္တာဟာ သူ႔ကို ကယားျပည္နယ္ လြိဳင္ေကာ္ အက်ဥ္းေထာင္ကေန မိသားစုနဲ႔ ပိုမိုေဝးလံတဲ့ ရွမ္းျပည္နယ္ ေတာင္ႀကီးေထာင္ကို ေျပာင္းေ႐ႊ႔လိုက္တဲ့ကိစၥနဲ႔
ဆက္ႏႊယ္ႏိုင္ေၾကာင္း ထုိင္းျမန္မာနယ္စပ္အေျခစိုက္ AAPPေခၚ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ား ကူညီေစာင့္ေရွာက္ေရးအဖြဲ႕ အတြင္းေရးမွဴး ကိုတိတ္ႏိုင္က ေျပာပါတယ္ ။

'အဓိကကေတာ့ သူ႔ ႏွလံုးေရာဂါရွိတယ္။ သူ အေျခအေနဆိုးလာတယ္။ သူက ရန္ကုန္မွာ အဲလို ေရာဂါျဖစ္ၿပီးတဲ့ အခ်ိန္မွာ ဘယ္ေလာက္ ဆုိးလာတယ္ဆိုတာေတာင္ ကြၧန္ေတာ္တို႔က အတိအက်ေတာ့ ေျပာလို႔ မရဘူး။ အခုလိုမ်ိဳး အာဏာပိုင္ေတြဆီကေနတဆင့္ ေတာင္းခံတဲ့အခါက်ေတာ့ သူတို႔က ေထာင္ေျပာင္းေပးလိုက္တယ္။ ေတာင္းတဲ့အခါမွာ မိသားစုနဲ႔ နီးတဲ့ အင္းစိန္ေထာင္မ်ိဳး ေျပာင္းတာ မဟုတ္ပဲနဲ႔ ဒီ ေတာင္ႀကီးေထာင္ကို သူတို႔က ေျပာင္းေပးလိုက္တယ္ဆိုေတာ့ မိသားစုနဲ႔ ပိုလို႔ေတာင္ ေဝးသြားတဲ့ အေနအထားမ်ိဳး ရွိပါတယ္။ ဆိုေတာ့ အဲဒီအေပၚမွာ ကိုျမေအးအေနနဲ႔ ျငင္းဆန္တာမ်ိဳး ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။'

ကိုျမေအးခံစားေနရတဲ့ ႏွလုံးေရာဂါကို ေသေသခ်ာခ်ာ ကုသခြင့္ေတာင္းထားတဲ့ အေတာအတြင္းမွာပဲ ေထာင္အာဏာပိုင္ေတြက ဧၿပီလ ၉ ရက္ေန႔မွာ လိြဳင္ေကာ္ေထာင္ကေန ေတာင္ႀကီးေထာင္ကို ေျပာင္းေ႐ႊ႔လုိက္တာျဖစ္ပါတယ္။http://www.rfa.org/burmese

30 April 2010 ဒိုင္ယာရီ

http://ifile.it/qk3926h30 April 2010 Yeyintnge's Diary

ညီလာခံက်င္းပေရး အၾကိဳညွိႏႈိင္းေဆြးေႏြးပြဲ ဖိတ္ၾကားျခင္း

ညီလာခံက်င္းပေရး အၾကိဳညွိႏႈိင္းေဆြးေႏြးပြဲ ဖိတ္ၾကားျခင္း



ႏိုင္ငံတကာ႐ွိ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီအင္အားစုမ်ား ၊ ရဲေဘာ္မ်ား ။

ရက္စြဲ ။ ။ ဧျပီလ(၂၉)ရက္၊ ၾကာသာပေတးေန႔ ၊၂၀၁၀

အေၾကာင္းအရာ ။ ညီလာခံက်င္းပေရး အၾကိဳညွိႏႈိင္းေဆြးေႏြးပြဲ ဖိတ္ၾကားျခင္း


အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု နယူးေယာက္ျပည္နယ္အထက္ပိုင္း (Buffalo)ျမိဳ႕တြင္ ေမလ(၂၂/၂၃)ရက္ေန႔ွ၌ “စစ္အာဏာ ႐ွင္စနစ္တို္က္ဖ်က္ေရး အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီအင္အားစုမ်ားညီလာခံ” က်င္းပႏိုင္ေရးအတြက္ အၾကိဳညိွႏႈိင္း ေဆြးေႏြးရန္ တယ္လီဖုန္းေဆြးေႏြးပြဲသို႔ တက္ေရာက္ေဆြးေႏြး အၾကံျပဳေပးပါရန္ ေလးစားစြာဖိတ္ၾကားပါသည္ ။

တယ္လီဖုန္းေဆြးေႏြးပြဲက်င္းပမည့္အစီအစဥ္

က်င္းပမည့္ေန႔ရက္ ေမလ ( ၁ )ရက္ ၊ စေနေန႔ ၊၂၀၁၀

က်င္းပမည့္အခ်ိန္ ။ ။ ည (၉) နာရီ ( နယူးေယာက္ျပည္နယ္ စံေတာ္ခ်ိန္ )

တယ္လီဖုန္းနံပါတ္ ။ ( 7 1 2) – 4 5 1 6 1 0 0

Pin- နံပါတ္ ။ ။ 5 0 4 2 8 0 #

ညီလာခံဖိတ္ၾကားေရးဆပ္ေကာ္မတီ

- ကိုကိုေလး (415)-203 0541 / kokophoto@yahoo.com

- ကိုထြန္းေအာင္ေက်ာ္ (607)-339 6054 / hagyaw@gmail.com

- ကိုရဲထြဋ္ (347)-226 0572 / yehtut@yahoo.com

- ကိုခြန္ထြန္းေတာက္ (301)-706 1591 / hkuntheinhtoon@gmail.com

- ကိုမင္းႏိုင္ ( 716)-715 3329 / bago8888@gmail.com

- Dr- ခင္စိန္ (919)-730 7956 / drk_sein@yahoo.com

- ကိုစိုင္း (510)-415 2289 / sai18218@yahoo.com

- ကိုစိုးမိုး (518)-522 8253 / soemoe62@yahoo.com

- ကိုေဇာ္ကိုႏိုင္ (518)-772 5038 / zaw_kk@yahoo.com


http://buffaloconference.weebly.com/tel-invitation.html

ႏိုင္ငံေရး ပါတီ တည္ေထာင္ခြင့္ ေလွ်ာက္ထားသည့္ အဖြဲ႔ စာရင္းမ်ား

ႏိုင္ငံေရး ပါတီ တည္ေထာင္ခြင့္ ေလွ်ာက္ထားသည့္ အဖြဲ႔ စာရင္းမ်ား


စဥ္ပါတီအမည္ေလွ်ာက္ထားသည့္
ရက္
ေလွ်ာက္ထားသည့္
ပုဂၢိဳလ္
ပါ၀င္ဦးေရမွတ္ခ်က္
၈၈ မ်ဳိးဆက္ ေက်ာင္းသား လူငယ္မ်ား (ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံ)(၂၂-၃-၂ဝ၁ဝ)ဦးရဲထြန္း(၂၇)ဦးခြင့္ျပဳခ်က္ရၿပီး
ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံ အမ်ဳိးသား ႏိုင္ငံေရး အဖြဲ႕ခ်ဳပ္(၂၂-၃-၂ဝ၁ဝ)ဦးေအးလြင္(၂၈)ဦးခြင့္ျပဳခ်က္ရၿပီး
ဒီမိုကရက္တစ္ ပါတီ (ျမန္မာ)(၃ဝ-၃-၂ဝ၁ဝ)ဦးသုေ၀
(၂ဝ)ဦးခြင့္ျပဳခ်က္ရၿပီး
ကရင္ ျပည္သူ႕ ပါတီ(၃၁-၃-၂ဝ၁ဝ)ဦးထြန္းေအာင္ျမင့္(၁၆)ဦးခြင့္ျပဳခ်က္ရၿပီး
အမ်ဳိးသား ႏိုင္ငံေရး မဟာမိတ္မ်ား အဖြဲ႕ခ်ဳပ္(၁-၄-၂ဝ၁ဝ)ဦးတင္ထြန္းေမာင္(၁၅)ဦးခြင့္ျပဳခ်က္ရၿပီး
ပအိုဝ္း အမ်ဳိးသား အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ (PNO)(၂-၄-၂ဝ၁ဝ)ဦးစံလြင္
(၁၅)ဦးခြင့္ျပဳခ်က္ရၿပီး
ကခ်င္ ျပည္နယ္ တိုးတက္ေရး ပါတီ(၅-၄-၂ဝ၁ဝ)ေဒါက္တာမနမ္တူးဂ်ာ(၁၅)ဦးစိစစ္ဆဲ
ျမန္မာ့ လူ႕ေဘာင္သစ္ ဒီမိုကရက္တစ္ ပါတီ(၅-၄-၂ဝ၁ဝ)ဦးဇင္ေအာင္(၁၇)ဦးခြင့္ျပဳခ်က္ရၿပီး
မတူ ကြဲျပားျခင္း ႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ပါတီ(၆-၄-၂ဝ၁ဝ)ဦးေနမ်ိဳးေ၀
(၁၇)ဦးခြင့္ျပဳခ်က္ရၿပီး
၁၀ေခတ္သစ္ ျပည္သူ႕ပါတီ
(၆-၄-၂ဝ၁ဝ)ဦးထြန္းေအာင္ေက်ာ္(၃၄)ဦးခြင့္ျပဳခ်က္ရၿပီး
၁၁ ခ်င္းအမ်ဳိးသားပါတီ(၇-၄-၂ဝ၁ဝ)ဦးဇမ္က်င္ေပၚ(ခ)ဦးဇုိဇမ္း(၁၆)ဦးစိစစ္ဆဲ
၁၂ျပည္ေထာင္စုဒီမုိကေရစီပါတီ(၈-၄-၂ဝ၁ဝ)ဦးေရႊအုံး
(၁၅)ဦးစိစစ္ဆဲ
၁၃ရွမ္းတုိင္းရင္းသားမ်ား ဒီမုိကရက္တစ္ပါတီ(၈-၄-၂ဝ၁ဝ)ဦးစုိင္းအုိက္ေပါင္း(၁၅)ဦးစိစစ္ဆဲ
၁၄ တအာင္း(ပေလာင္) အမ်ဳိးသားပါတီ
(၈-၄-၂ဝ၁ဝ)ဦးအုိက္မုန္း(၁၅)ဦးခြင့္ျပဳခ်က္ရၿပီး
၁၅ဝံသာႏုNLD (ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏုိင္ငံ)(၉-၄-၂ဝ၁ဝ)ဦးရဲမင္း
(၂၁)ဦးခြင့္ျပဳခ်က္ရၿပီး
၁၆''ဝ''ဒီမုိကရက္တစ္ပါတီ (၉-၄-၂ဝ၁ဝ)ဦးခြန္ထြန္းလူ(ခ)ဦးထြန္းလူ(၁၅)ဦးခြင့္ျပဳခ်က္ရၿပီး
၁၇ဖလုံ-စေဝၚ ဒီမုိကရက္တစ္ပါတီ(၂၃-၄-၂ဝ၁ဝ)ဦးေစာခင္ေမာင္ျမင့္(၁၅)ဦးစိစစ္ဆဲ
၁၈ရွမ္းျပည္နယ္ ေျမာက္ပုိင္း တိုးတက္ေရး ပါတီ(၂၃-၄-၂ဝ၁ဝ)ဦးခ်န္းေခါ
(၁၅)ဦးစိစစ္ဆဲ
၁၉ခ်င္းတုိးတက္ေရးပါတီ(၂၃-၄-၂ဝ၁ဝ)ဦးေပၚလွ်ံလြင္(၂၂)ဦးစိစစ္ဆဲ
၂၀ကယန္းအမ်ဳိးသားပါတီ(၂၆-၃-၂ဝ၁ဝ)ဦးခူးယူဂ်င္း(၁၇)ဦးစိစစ္ဆဲ
၂၁အမ်ဳိးသား ဖြံ႕ၿဖိဳး တုိးတက္ေရး ဒီမုိကရက္တစ္ ပါတီ(၂၆-၄-၂ဝ၁ဝ)ဦးလွသိန္း
(၂၁)ဦးစိစစ္ဆဲ
၂၂ျမန္မာႏုိင္ငံ ရခုိင္ျပည္နယ္ အမ်ဳိးသား အင္အားစု(၂၈-၄-၂ဝ၁ဝ)ဦးေအးႀကိဳင္(၁၅)ဦးစိစစ္ဆဲ
၂၃ျပည္ေထာင္စု ၾကံ့ခုိင္ေရး ႏွင့္ ဖြံ႕ၿဖိဳးေရး ပါတီ(၂၉-၄-၂ဝ၁ဝ)ဦးသိန္းစိန္(၂၇)ဦးစိစစ္ဆဲ
၂၄''ဝ'' အမ်ဳိးသား စည္းလုံး ညီၫြတ္ေရး ပါတီ(၂၉-၄-၂ဝ၁ဝ)ဦးေစာဖီးလစ္
(၁၅)ဦးစိစစ္ဆဲ
၂၅အင္း အမ်ဳိးသား ဖြံ႕ၿဖိဳးတုိးတက္ေရးပါတီ
(၂၉-၄-၂ဝ၁ဝ)ဦးေအာင္ၾကည္ဝင္း
(၁၅)ဦးစိစစ္ဆဲ


မွတ္ခ်က္။ ။ ေလွ်ာက္ထားပါတီ (၂၅) ပါတီ ၊ ခြင့္ျပဳပါတီ (၁၂) ပါတီ ၊ စိစစ္ဆဲပါတီ (၁၃) ပါတီ။


ရက္ေပါင္း ၆ဝ အတြင္း ေကာ္မရွင္တြင္ ျပန္လည္ မွတ္ပုံတင္ ရမည့္ တည္ဆဲ ပါတီ ၁ဝ ခုစာရင္း



စဥ္ပါတီအမည္မွတ္ခ်က္
အမ်ဳိးသား ဒီမုိကေရစီ အဖဲြ႕ခ်ဳပ္ (National League for Democracy-NLD)မွတ္ပံုမတင္ရန္ဆံုးျဖတ္ၿပီး
တုိင္းရင္းသား စည္းလုံး ညီညြတ္ေရး ပါတီ (National Unity Party- NUP)မွတ္ပံုျပန္တင္
ရွမ္း တုိင္းရင္း သားမ်ား ဒီမုိကေရစီ အဖဲြ႕ခ်ဳပ္ (Shan National League for Democracy- SNLD)-
ျပည္ေထာင္စု ပအုိဝ့္ အမ်ဳိးသားမ်ား အဖဲြ႕ခ်ဳပ္ (Union Paoh National Organization -UPNO)-
ရွမ္းျပည္ - ကုိးကန္႔ ဒီမုိ ကရက္တစ္ ပါတီ (Shan State Kokang Democratic Party-SSKDP)-
ၿမိဳ(ေခၚ) ခမီ အမ်ဳိးသား ညီညြတ္ေရး အဖဲြ႕ (မ၊ ခ၊ မ၊ ည၊ ဖ) (Mro or Khami National Solidarity Organization -MKNSO)မွတ္ပံုျပန္တင္
လားဟူ အမ်ဳိးသား ဖံြ႕ၿဖိဳး တုိးတက္ေရး ပါတီ (Lahu National Development Party- LNDP)မွတ္ပံုျပန္တင္
ျပည္ေထာင္စု ကရင္ အမ်ဳိးသားမ်ား အဖဲြ႕ခ်ဳပ္ (Union Karen League)မွတ္ပံုျပန္တင္
ကိုးကန္႔ ဒီမုိကေရစီ ႏွင့္ ညီညြတ္ေရး ပါတီ (Kokang Democracy and Unity Party)-
၁၀'ဝ' အမ်ဳိးသား ဖံြ႕ၿဖိဳး တုိးတက္ ေရးပါတီ (Wa National Development Party)-


၃၀ . ၄ . ၂၀၁၀
http://www.htwd.info/2010/04/2010_30.html

လူထုတိုက္ပြဲ ေကာ္မတီ ၂၀၁၀ (ပို႔စကဒ္)


The Voice Weekly ဂ်ာနယ္ Vol.6/No.25

30746733-Voice-6-25-e-Book

FTUB ျမန္မာနိုင္ငံအလုပ္သမားသမဂၢမ်ားအဖြဲ ့ခ်ဳပ္ ၏ ၁၂၀ ႀကိမ္ေျမာက္ ေမေဒးေန ့ေႀကညာခ်က္

2010 Mayday

Burma issue at G8 summit in Canada




Office of the Prime Minister
80 Wellington Street
Ottawa K1A 0A2

April 30, 2010
Dear Prime Minister Harper;

In July 2009, the G8 Meeting Canada is hosting was cited as “...a tremendous opportunity to champion freedom of democracy, human rights and the rule of law.”

You are aware that the Burmese military junta’s call for elections in fall, 2010 is a complete sham given that the National League for Democracy has been sidelined from the process.

In October 2009, 82 Canadian MP's and Senators signed a petition asking the government to support a Commission of Inquiry into War Crimes and Crimes Against Humanity in Burma.

From the outset you have positioned Canada at the forefront of condemning, in the strongest possible terms, the ongoing injustice in Burma. We have found comfort and solace in both your words and actions. Your understanding of the seriousness of the issues in Burma and the importance of demonstrating Canada's ongoing support was clearly and uniquely demonstrated by your granting of Honorary Canadian Citizenship to Aung San Suu Kyi. We are grateful for your leadership and support.

While we appreciate that there are many issues vying for attention on the world stage in the upcoming G8 meetings, we desperately need Burma to be part of the discussions. We implore you to consider placing the “Continuing Crisis of Democracy and Human Rights in Burma” on the agenda and ask your support
for the following statements of principle:
• The Burmese military junta (SPDC) hold all inclusive, transparent and free elections in 2010, with international monitors present
• Denunciation of the election results should they not meet international standards of fairness
Your consideration and anticipated support for the above is much appreciated.

Sincerely,

Dear all

Canadian Campaign for Free Burma is lunching the letter campaign to appeal the Prime Minister of Canada for a further and more meaningful reflection of Canada’s commitment to human rights and democratic reforms in Burma in upcoming the G8 summit in June 25-27 this year.

Given the unique nature of this forum, we believe that this is a great opportunity for Canada to forcefully advance the issue of Burma. And the G8 Summit presents a perfect opportunity to bypass a veto by China on efforts to move forward the Burma agenda.

G8 is the most influential international forum outside of the formal institutional framework of the United Nations. Prime Minister of Canada, as a host of this important forum, and the President of the G8, has tremendous leverage in setting the agendas.

Burma’s military junta has now set the stage for its 2010 elections with the announcement of new electoral laws which now effectively disenfranchised the majority of pre-existing political parties, including the main National League for Democracy (NLD) and the ethnic parties.

We need to ask that Canada, as Chair of the Summit, uses the G8 forum to convince its international partners to forge a strong and cohesive international policy on Burma.

Please find the attached files (one with banner, one without banner) for you to print and send the signed letter to Prime Minister Harper at Fax: 613 941 6900, or mail. You can simply copy (from 2nd file word document) / paste and email to: pm@pm.gc.ca

Kindly ask your family members and friends to do the same.

I'd like to mention the quote from one Toronto area MP:

"Start the mail campaign every Burmese every friend of the Burmese every association every members of the family email fax letter. The more the merrier. 2 letters means we might have an issue. 3 letters let's take notice. 1000 letters "huston we have a problem"

Thanks.


ရုိဟင္ဂ်ာေရးရာ လူမွူစီးပြားသတင္းဂ်ာနယ္ Volume 1 of Issue 5

Rohingya Journal Volume 1 of Issue 5.

NLD အဖြဲ ့ခ်ဳပ္မွထုတ္ျပန္ေသာေမေဒးေန ့ေႀကညာခ်က္

Mayday Statement NLD

http://1.bp.blogspot.com/_7u1Lw3-AF7w/S9q8zTW_TCI/AAAAAAAABHI/tIR4lYCSENQ/s1600/IMG_0001-1.jpg
http://4.bp.blogspot.com/_7u1Lw3-AF7w/S9q8s_ksM9I/AAAAAAAABHA/uSih4tTjoGo/s1600/IMG_0002.jpg
http://2.bp.blogspot.com/_7u1Lw3-AF7w/S9q8lG4VcaI/AAAAAAAABG4/Aay7qyaPJw8/s1600/IMG_0003.jpg

Thursday, April 29, 2010

29 April 2010 ဒိုင္ယာရီ

http://ifile.it/5kxz13729 April Yeyintnge Diary

NLD အစိုးရ


ေနာင္အရွည္မွန္းလို႔ ေအာင္သေျပကမ္းစို႔


ဇင္လင္း

၂၉/ ဧၿပီ ၂၀၁၀

အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (အန္အယ္လ္ဒီ) က စစ္အစိုးရရဲ႕ ေရြးေကာက္ပြဲဥပေဒ တရားမွ်တမႈမရွိတဲ့အတြက္ ႏိုင္ငံေရးပါတီအျဖစ္ မွတ္ပုံမတင္ေတာ့ေၾကာင္း ၿပီးခဲ့တဲ့့ မတ္လ (၂၉) ရက္ေန႔က ဆုံးျဖတ္လိုက္ပါတယ္။ ျပည္တြင္းျပည္ပ တနံတလ်ားအထိ အႀကီးအက်ယ္ ဂယက္႐ိုက္ခတ္သြားခဲ့ပါတယ္။ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္အပါအ၀င္ ျပည္တြင္းျပည္ပ ဒီမိုကေရစီအင္အားစုမ်ားက စစ္အစိုးရရဲ႕ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံုကုိ ျပန္ျပင္ဖို႔ ကန္႔ကြက္ေျပာဆိုေနၾကေပမယ့္ စစ္အစိုးရက နားမၾကားသလို ေနျပခဲ့ပါတယ္။ တခ်ိန္တည္းမွာ စစ္တပ္က လႊတ္ေတာ္နဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဆင့္ဆင့္မွာ (၄) ပံု (၁) ပံု ေနရာယူထားေပမယ့္ လက္ရွိစနစ္ေလာက္ ဆိုးမည္မထင္ ဆိုသူေတြ၊ ဖြဲ႔စည္းပုံ မရွိတာထက္ ရွိတာက ပိုေကာင္းႏိုင္တယ္လို႔ မစူးမစမ္း ေျပာေနသူေတြလည္း ရွိေနျပန္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ လူတခ်ဳိ႕က “မတ္လ (၂၉) အန္အယ္လ္ဒီ သမိုင္း၀င္ ဆုံးျဖတ္ခ်က္” ကို ဘ၀င္မက်ႏိုင္ နားမလည္ႏိုင္ျဖစ္ေနၾကတာ အံ့ၾသစရာေတာ့မဟုတ္ပါ။

သမိုင္း၀င္ ရွစ္ေလးလုံးအေရးေတာ္ပုံႀကီး ဆင္ႏႊဲခဲ့တာ ဒီႏွစ္မွာ (၂၂) ႏွစ္ျပည့္ပါၿပီ။ ဒီအေရးေတာ္ပုံကို ျမန္မာ့မ်က္ေမွာက္သမိုင္းရဲ႕ အခ်ဳိးအေကြ႔ႀကီးတခုအျဖစ္ မွတ္တမ္းတင္ၾကပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲ။ အေရးေတာ္ပုံႀကီးဟာ လူကို လူလို႔မျမင္တဲ့ မဆလစစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို ၿဖိဳလွဲႏိုင္ခဲ့တယ္။ လြတ္လပ္ေရး၊ တရားမွ်တေရးနဲ႔ တန္းတူေရးဆိုတဲ့ ဒီမိုကေရစီနဲ႔ လူ႔အခြင့္အေရး အသိအျမင္ေတြကို အေရးေတာ္ပုံက ရွင္သန္လာေစခဲ့တယ္။ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို စိန္ေခၚအန္တုႏိုင္တဲ့ လူထုေခါင္းေဆာင္တေယာက္ကိုလည္း အေရးေတာ္ပုံက ေမြးဖြားေပးခဲ့ပါတယ္။ တဆက္တည္းမွာ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္နဲ႔ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ေတြဟာလည္း အေရးေတာ္ပုံရဲ႕ ေအာင္သီးေအာင္ပြင့္ေတြပါပဲ။ ဒီေနရာမွာ ပိုၿပီးအေရးပါတဲ့အခ်က္က အေရးေတာ္ပုံရဲ႕ သက္ေရာက္မႈအရွိန္ေၾကာင့္ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး အေတြးအေခၚ အလွည့္အေျပာင္း ထူးထူးျခားျခား ျဖစ္ခဲ့ျခင္းပါပဲ။ အဲဒီအလွည့္အေျပာင္းက စစ္၀ါဒ၊ စစ္အာဏာရွင္၀ါဒ၊ ‘ပုရိသ ပဓာန၀ါဒ’ လႊမ္းမိုးေနမႈကို တပ္လွန္႔စိန္ေခၚလိုက္တဲ့ အသံလည္းျဖစ္တယ္။ စိန္ေခၚသူအျဖစ္ အေရးေတာ္ပုံက ေမြးထုတ္ေပးလိုက္သူကေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ပါပဲ။

ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ‘ပုရိသ ပဓာန၀ါဒ’ ႀကီးစိုးေနတာ အေတာ္ၾကာပါၿပီ။ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းရဲ႕ ဦးေဆာင္မႈအခန္းက႑ေတြမွာ မိန္းမသားေတြကို ေနရာမေပးတာ ၾကာလွပါၿပီ။ ေရွ႕ေနခ်ဳပ္၊ တရားသူႀကီးခ်ဳပ္၊ ပါေမာကၡခ်ဳပ္လို ရာထူးမ်ဳိးမွာေတာင္ အမ်ဳိးသမီးေတြကို ေနရာေပးခဲ့ဖူးတာ မရွိပါဘူး။ ဒု-၀န္ႀကီး၊ ၀န္ႀကီးဆိုတဲ့ ရာထူးမ်ဳိးကေတာ့ ပိုေ၀းေသးတာေပါ့။ ဒီလိုျဖစ္ရတာ စစ္အာဏာရွင္ေတြရဲ႕ ပေဒသရာဇ္ဆန္တဲ့ အေတြးအေခၚေၾကာင့္ပါပဲ။ ဒီလိုအေျခအေနမ်ဳိးမွာ ျပည္သူက ‘ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္’ ကို လူထုေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳလိုက္ျခင္းဟာ အေရးႀကီးတဲ့ အေတြးအေခၚ အလွည့္အေျပာင္းပါပဲ။

ဒီအလွည့္အေျပာင္းကို လက္မခံႏိုင္တဲ့ စစ္အာဏာရွင္ ပုရိသႀကီးတစုဟာ ယေန႔ထက္တိုင္ ခုခံတိုက္ခိုက္ေနတာ ေတြ႔ေနရပါတယ္။ ၂၀၀၈ နာဂစ္ဖြဲ႔စည္းပုံမွာ အမ်ဳိးသမီးမ်ားကို ပဓာနက်တဲ့ ေခါင္းေဆာင္မႈေနရာေတြ ရယူခြင့္မရွိေအာင္ ျပ႒ာန္းဟန္႔တားထားတာဟာ ‘ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္’ ကိုသာမက အမ်ဳိးသမီးအားလုံးကိုပါ ခြဲျခားႏွိမ့္ခ်လိုတာေၾကာင့္ ျဖစ္ေၾကာင္း ထင္ရွားပါတယ္။ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ကို ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ျငင္းဆန္လက္မခံခဲ့တာဟာလည္း ဒီအေတြးအေခၚ အလွည့္အေျပာင္းတိုက္ပြဲရဲ႕ အဆက္ပါပဲ။ ရွစ္ေလးလုံး ျပည္သူ႔ဒီမိုကေရစီအေရးေတာ္ပုံရဲ႕ ေတာင္းဆိုခ်က္က ႏိုင္ငံေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈ (Political System Change) ျဖစ္ပါတယ္။ လြတ္လပ္ေရး၊ တရားမွ်တေရးနဲ႔ တန္းတူေရးဆိုတဲ့ ဒီမိုကေရစီပိုင္ခြင့္ကို ေတာင္းတာပါ။ ‘တန္းတူေရး’ လို႔ ေျပာတဲ့ေနရာမွာ လူမ်ဳိး၊ လူတန္းစား၊ ႏိုင္ငံေရးယုံၾကည္ခ်က္နဲ႔ ကိုးကြယ္တဲ့ ဘာသာတင္မက ‘လိင္’ ခြဲျခားဆက္ဆံမႈ မျပဳလုပ္ေရးလည္း ပါ၀င္ပါတယ္။

ဒီမိုကေရစီက်င့္စဥ္ရဲ႕ အႏွစ္သာရဟာ လူ႔အခြင့္အေရးဆိုင္ရာ ဥပေဒသမ်ားကို အေျခခံပါတယ္။ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံ အေျခခံဥပေဒဟာ အမ်ဳိးသမီးမ်ားကို အမ်ဳိးသားမ်ားနဲ႔ တန္းတူအခြင့္အေရးေပးရမယ္၊ တန္းတူအကာအကြယ္ေပးရမယ္၊ အမ်ဳိးသမီးမ်ားကို ႏွိမ္ခ်ခြဲျခားဆက္ဆံမႈမ်ားမွ အကာအကြယ္ေပးမယ့္ လူထုလူတန္းစားဆိုင္ရာ အဖြဲ႔အစည္းေတြကိုလည္း လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ဖြဲ႔ခြင့္ေပးရမယ္။ လူပုဂၢိဳလ္ တဦးတေယာက္ကျဖစ္ေစ၊ ပါတီအသင္းအဖြဲ႔တခုခုကျဖစ္ေစ၊ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းတခုခုကျဖစ္ေစ၊ အမ်ဳိးသမီးမ်ားကို ခြဲျခားႏွိမ္ခ် ဆက္ဆံမႈမျပဳႏိုင္ေအာင္ အေျခခံဥပေဒက ထိထိေရာက္ေရာက္ အကာအကြယ္ေပးရမွာျဖစ္တယ္။

အမ်ဳိးသမီးမ်ားရဲ႕ အေတြ႔အႀကံဳ အသိအျမင္ အေတြးအေခၚ အစြမ္းအစေတြကို တန္ဖိုးထား ေနရာမေပးတဲ့ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းကို ဒီေန႔ေခတ္မွာ ဒီမိုကေရစီ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းအျဖစ္ ကမာၻက အသိအမွတ္ျပဳမွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ဒီေန႔ ကမာၻ႔လူဦးေရထက္၀က္ဟာ အမ်ဳိးသမီးမ်ားျဖစ္တယ္။ ကမာၻ႔စားနပ္ရိကၡာနဲ႔ ကုန္စည္ထုတ္လုပ္မႈကို စြမ္းေဆာင္တဲ့ လူသားရင္းျမစ္ရဲ႕ ထက္၀က္ဟာလည္း အမ်ဳိးသမီးမ်ားျဖစ္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံအသီးသီးမွာ မဲဆႏၵေပးပိုင္ခြင့္ရွိသူ ထက္၀က္ဟာလည္း အမ်ဳိးသမီးေတြပဲျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ႏိုင္ငံတခုရဲ႕ မူ၀ါဒခ်မွတ္သူမ်ား၊ အေရးႀကီး ဆုံးျဖတ္ခ်က္ ခ်မွတ္သူမ်ားကို ေရြးခ်ယ္ရာမွာ အမ်ဳိးသမီးေတြကို ခ်န္ထားဖို႔ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ အေရးေတာ္ပုံက ‘ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္’ ကို လူထုေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳလိုက္ျခင္းဟာ အေရးႀကီးတဲ့ အေတြးအေခၚ အလွည့္အေျပာင္းျဖစ္တယ္လို႔ ေျပာႏိုင္တာျဖစ္တယ္။

အမ်ဳိးသမီးေတြကို မူ၀ါဒခ်မွတ္ခြင့္မရရွိေအာင္ ပိတ္ပင္ဟန္႔တားေနသူမ်ားဟာ ပေဒသရာဇ္အေတြးအေခၚေဟာင္းလက္ခံသူ လက္ရွိစစ္အာဏာရွင္မ်ားသာျဖစ္တယ္။ တကယ္ေတာ့ လက္ရွိဗိုလ္သန္းေရႊေခါင္းေဆာင္တဲ့ စစ္အုပ္စုက အေတြးအေခၚ အလွည့္အေျပာင္း သမိုင္းျဖစ္စဥ္ကို ခုခံအန္တုေနတာဟာ အခ်ည္းအႏွီးအားထုတ္မႈသာျဖစ္တယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲ။ “အမ်ိဳးသမီးမ်ားအေပၚ ခြဲျခားဖိႏွိပ္မႈမ်ား ပေပ်ာက္ေရးဆိုင္ရာ ႏိုင္ငံတကာသေဘာတူညီခ်က္” The Convention on the Elimination of All Forms of Discrimination against Women (CEDAW) ကို ႏိုင္ငံေပါင္း (၁၃၀) ရဲ႕ ေထာက္ခံမႈနဲ႔ ကုလသမဂၢအေထြေထြညီလာခံ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ (၃၄/၁၈၀) အရ ၁၉၇၉ ဒီဇင္ဘာ (၁၈) မွာ အတည္ျပဳထားၿပီးျဖစ္တယ္။ ဒီသေဘာတူညီခ်က္ကို ျမန္မာႏိုင္ငံကလည္း လက္မွတ္ေရးထိုးထားၿပီးျဖစ္လို႔ လိုက္နာက်င့္သုံးရမယ့္ တာ၀န္ရွိတယ္။ လက္မွတ္ေရးထိုးထားတဲ့ အဖြဲ႔၀င္ႏိုင္ငံေတြဟာ အမ်ဳိးသမီးမ်ားကို အမ်ဳိးသားမ်ားနဲ႔တန္းတူ အေျခခံႏိုင္ငံသားရပိုင္ခြင့္၊ အေျခခံလူ႔အခြင့္အေရးရပိုင္ခြင့္ေတြ ေပးရမွာျဖစ္တယ္။ ႏိုင္ငံ့အေရးအရာကိစၥေတြကို စီမံခန္႔ခြဲဆုံးျဖတ္ရာမွာလည္း အမ်ဳိးသမီးေတြကို တန္းတူပါ၀င္ခြင့္ေပးရမွာျဖစ္တယ္။

လက္ရွိ ပါလီမန္လႊတ္ေတာ္မ်ားသမဂၢ (အုိင္ပီယူ) ရဲ႕ သုေတသနျပဳခ်က္အရ ႏိုင္ငံတကာ ပါလီမန္လႊတ္ေတာ္ေတြမွာ အမ်ဳိးသမီးလႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ (၈,၀၁၇) ေယာက္ရွိၿပီး၊ အမ်ဳိးသားလႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္က (၃၆,၀၀၆) ဦး ရွိတာေၾကာင့္ ပါလီမန္လႊတ္ေတာ္မ်ားမွာ အမ်ိဳးသမီးကိုယ္စားျပဳမႈ (၁၈.၂) ရာခိုင္ႏႈန္းရွိပါတယ္။ ဒီမိုကေရစီစနစ္က်င့္သုံးတဲ့ ႏိုင္ငံ (၁၈၉) ႏိုင္ငံအနက္ ႏိုင္ငံ (၃၀) မွာ အမ်ဳိးသမီးေခါင္းေဆာင္ေတြ ဦးေဆာင္ေနတာလည္း ေတြ႔ရပါတယ္။ ဒါက ကမာၻမွာျဖစ္ေပၚေနတဲ့ အမ်ဳိးသမီးအခြင့္အေရးဆိုင္ရာ သမိုင္းျဖစ္ေပၚတိုးတက္မႈ ၫႊန္းကိန္းျဖစ္တယ္။ ဒီသမိုင္းပင္မေရစီးကို ခုခံဆန္႔က်င္ေနျခင္းဟာ မိုက္မဲမႈသက္သက္ပါပဲ။

ဒီေနရာမွာ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (အန္အယ္လ္ဒီ) ရဲ႕ မတ္လ (၂၉) ရက္ေန႔ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ကို ျပန္ေကာက္ၾကည့္ရေအာင္။ စစ္အစိုးရရဲ႕ ေရြးေကာက္ပြဲဥပေဒ တရားမွ်တမႈမရွိတဲ့အတြက္ ႏိုင္ငံေရးပါတီအျဖစ္ မွတ္ပုံမတင္ေတာ့ဘူးလို႔ အန္အယ္လ္ဒီက ေၾကညာလိုက္တာဟာ ပါတီကို ဖ်က္သိမ္းလိုက္ျခင္း အလ်ဥ္းမဟုတ္ဆိုတာ ဦးစြာသေဘာေပါက္ဖို႔လိုပါတယ္။ ဒါဟာ တိုက္ပြဲနည္းဗ်ဴဟာ ေျပာင္းလိုက္ျခင္းသာ ျဖစ္တယ္။ အန္အယ္လ္ဒီက လူထုနဲ႔ပိုၿပီး နီးနီးကပ္ကပ္ လက္တြဲအလုပ္လုပ္ႏိုင္ဖို႔ လုပ္ဟန္ေျပာင္းလိုက္တဲ့သေဘာ ျဖစ္ပါတယ္။

အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ဟာ စတင္ဖြဲ႔စည္းစဥ္ကတည္းက ဒီမုိကေရစီေရး၊ လူ႔အခြင့္အေရးနဲ႔ အာဏာရွင္မဟုတ္တဲ့ ဒီမိုကေရစီအစိုးရမ်ား ေပၚေပါက္ေရးအတြက္ အၾကမ္းမဖက္တဲ့နည္းနဲ႔ အမ်ဳိးသားရင္ၾကားေစ့ေရးကို မ်က္ႏွာမူ အားထုတ္ခဲ့တာေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အန္အယ္လ္ဒီဟာ ကမာၻမွာ အေျမာ္အျမင္အမဲ့ဆုံး၊ အရက္စက္ အၾကမ္းၾကဳတ္ဆုံး၊ စစ္အာဏာရွင္စနစ္နဲ႔ ရင္ဆိုင္ေနရတဲ့အတြက္ ထင္သေလာက္ ခရီးမေပါက္တာ အမွန္ပါပဲ။ အန္အယ္လ္ဒီကလည္း ၀န္ခံၿပီးပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ စစ္အစိုးရရဲ႕ နာဂစ္ဖြဲ႔စည္းပုံနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ား မွတ္ပုံတင္ဥပေဒကို ရဲရဲရင့္ရင့္ ျငင္းဆန္လိုက္တာဟာ အန္အယ္လ္ဒီအေနနဲ႔ လူထုက လႊဲအပ္ထားတဲ့ အေရးေတာ္ပုံတိုက္ပြဲအလံကို ပိုမိုျမင့္ျမင့္မားမား လႊင့္တင္လိုက္တာသာ ျဖစ္တယ္။ အာဏာရွင္ ၿခိမ္းေျခာက္မႈေၾကာင့္ အညံ့ခံ ဒူးေထာက္သြားမွာမဟုတ္ဆိုတာ ျပသလိုက္တာျဖစ္တယ္။ အေရးေတာ္ပုံအလံ မလွဲသမွ် တိုက္ပြဲဆက္ရွိေနမယ္။ လူထုဆႏၵကို အေျခခံထားတဲ့ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္မူ၀ါဒလည္း ဆက္လက္ရွင္သန္ေနမွာျဖစ္တယ္။

အန္အယ္လ္ဒီဟာ လူထုတိုက္ပြဲထဲက ေပၚထြက္လာတဲ့ လူထုပါတီျဖစ္ပါတယ္။ စစ္အာဏာေဘာင္ထဲမွာ မွတ္ပုံမတင္႐ုံနဲ႔ အန္အယ္လ္ဒီ ပ်က္သုဥ္းသြားၿပီလို႔ သုံးသပ္ေနသူေတြ သတိမူသင့္တဲ့အခ်က္က အန္အယ္လ္ဒီဟာ ဒီအေရးႀကီး ဆုံးျဖတ္ခ်က္ကို မခ်မီ ေအာက္ေျခလူထုထဲမွာ သေဘာထားေကာက္ခံမႈ လုပ္ခဲ့ေသးတယ္ ဆိုတာပါပဲ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ကိုယ္တိုင္လည္း ဒီအခ်က္ကို အေလးအနက္ ထားခဲ့ပုံရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီဆုံးျဖတ္ခ်က္ဟာ ေဒၚစုတဦးတည္းရဲ႕ တင္ႀကိဳသေဘာထားေဖာ္ျပမႈေၾကာင့္ ျဖစ္လာရတယ္လို႔ ေ၀ဖန္ရင္ လုံး၀မွားပါတယ္။ ေနာက္ သတိျပဳသင့္တဲ့အခ်က္က ဒီဆုံးျဖတ္ခ်က္ဟာ ေရစီးအတိုင္း ေရသာခို ေမွ်ာလိုက္သြားတဲ့ သေဘာမဟုတ္ဘူးဆိုတာပါပဲ။ ေရရွည္အျမင္နဲ႔ ေရဆန္ကို ဆန္တက္လိုက္တာပါ။ ဆင္ေသေကာင္ကို စီးၿပီး လိုက္ပါသြားတဲ့ က်ီးမိုက္မဟုတ္တာ ေသခ်ာပါတယ္။

၁၉၉၁ ခုႏွစ္ စာေရးသူ အင္းစိန္ေထာင္အတြင္းရွိစဥ္က စစ္ဗိုလ္ေဟာင္း အန္အယ္လ္ဒီအမတ္တဦးရဲ႕ ေ၀ဖန္ခ်က္ကို အခုထိ မွတ္မိေနပါတယ္။ သူက ေဒၚစုအေနနဲ႔ ေခါင္းမာမေနဘဲ အဂၤလန္ျပန္သြားလိုက္ရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲတဲ့။ ဒါဆိုရင္ အန္အယ္လ္ဒီထဲက စစ္ဗိုလ္ေဟာင္း ေခါင္းေဆာင္မ်ားနဲ႔ စစ္အစိုးရေခါင္းေဆာင္မ်ားအၾကား ေစ့စပ္ညိႇႏိႈင္းလို႔ရဖို႔ အခြင့္အလမ္းမ်ားတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ သူက ေဒၚစုကို အေခ်ာင္လမ္း လိုက္ေစခ်င္တဲ့သေဘာပါ။ ဒီအျမင္မ်ဳိးက စိတ္ဓာတ္က်ေနသူေတြ၊ ႏိုင္ငံေရးအေတြးအေခၚ ခြၽတ္ၿခံဳက်ေနသူေတြ၊ အေခ်ာင္သမားေတြမွာသာ ရွိတတ္တာျဖစ္တယ္။

ဒီေန႔ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီအေရးေတာ္ပုံကို ကမာၻက အာ႐ုံစိုက္လာတာဟာ အေရးေတာ္ပုံက ေမြးထုတ္လိုက္တဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လို သႏၷိ႒ာန္ခိုင္မာ ရဲရင့္ထက္ျမက္တဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေၾကာင့္ျဖစ္တယ္ဆိုတာ ျငင္းစရာ မလိုတဲ့ကိစၥျဖစ္တယ္။ ေဒၚစုသာ အဂၤလန္ျပန္သြားလိုက္ရင္ အေရးေတာ္ပုံဟာ ေခါင္းေဆာင္မႈ အက်ပ္အတည္း မလြဲမေသြ ႀကံဳရမွာျဖစ္တယ္။ ဒီလိုသာျဖစ္ခဲ့ရင္ အျမတ္ထြက္မွာက စစ္အာဏာရွင္ပဲျဖစ္လိမ့္မယ္။ ဒီကေန႔ ႏွစ္ေပါင္း (၂၀) ေက်ာ္ေပမယ့္ အေရးေတာ္ပုံစိတ္ဓာတ္ ေမွးမွိန္မသြားေသးတာ အထင္အရွားပါပဲ။

အေရးေတာ္ပုံ မေအာင္ျမင္ေသးတာနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ အန္အယ္လ္ဒီနဲ႔ ေဒၚစုကိုပဲ အျပစ္ဖို႔ၾကမယ္ဆိုရင္ အလြန္အျမင္က်ဥ္းရာ က်ပါလိမ့္မယ္။ အလားတူ ေဒၚစုကို ေ၀ဖန္သူေနာက္တဦးက Living Color မဂၢဇင္းနဲ႔ The Voice ဂ်ာနယ္ထုတ္ေ၀သူ ေဒါက္တာေန၀င္းေမာင္ (ေဆာင္းပါးဆရာ ေအာင္ထြဋ္) ျဖစ္ပါတယ္။ သူက “က်ေနာ္သာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေနရာမွာရွိခဲ့ရင္ နံပါတ္တစ္က ဘာလုပ္မလဲဆိုေတာ့ ဒီ Road Map အတိုင္း လိုက္သြားလိုက္မယ္” လို႔ မဇၩိမသတင္းနဲ႔ အင္တာဗ်ဴးမွာ ေျပာသြားတယ္။ ဒါ့အျပင္ သူက အန္အယ္လ္ဒီအေနနဲ႔ စစ္အစိုးရအေျခခံဥပေဒကို ေထာက္ခံဖို႔၊ ေရြးေကာက္ပြဲဝင္ၿပဳိင္ဖို႔၊ ၿပိဳင္တဲ့အခါ လႊတ္ေတာ္ႏွစ္ရပ္မွာ တဝက္သာ ဝင္ၿပိဳင္ဖို႔ စသျဖင့္လည္း အႀကံျပဳထားတယ္။ ေရစီးအတိုင္း ေရသာခို ေမွ်ာလိုက္သြားေရး သေဘာပါပဲ။

ဒါေပမယ့္ ေဒါက္တာေန၀င္းေမာင္ သတိလြတ္ေနတဲ့ အခ်က္က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ လူထုအေရးေတာ္ပုံက ေမြးထုတ္လိုက္တဲ့ ကိုယ္က်ဳိးစြန္႔ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္ၿပီး သူက လူထုအေရးေတာ္ပုံစည္း၀ိုင္းအျပင္ကလူ ျဖစ္တဲ့အခ်က္ပါပဲ။ ဆိုလိုတာက ေဒၚစုက ဒီေန႔ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး လက္ေတြ႔နယ္ပယ္ထဲမွာ ေသာ့ခ်က္ေနရာ ေရာက္ရွိေနသူ၊ လူထုယုံၾကည္ကိုးစားမႈကို ဦးထိပ္ရြက္ထားရသူျဖစ္တယ္။ သူကေတာ့ သူ႔အက်ဳိးစီပြားကို ငဲ့ကြက္ၿပီး စစ္အာဏာပိုင္မ်ားနဲ႔ အလြမ္းသင့္ေအာင္ေနရသူ၊ ႏိုင္ငံေရးလက္ေတြ႔နယ္ပယ္ထဲမွာ မရွိသူျဖစ္ေနျခင္းပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ေဒၚစုရဲ႕ စဥ္းစားဆုံးျဖတ္ပုံကို ေန၀င္းေမာင္ ဉာဏ္မမီႏိုင္လို႔ဆိုပါရေစ။

အန္အယ္လ္ဒီလည္း အလားတူပါပဲ။ လူထုတိုက္ပြဲအေရးေတာ္ပုံထဲက ေပါက္ဖြားလာတဲ့ ပါတီျဖစ္တယ္။ ကိုယ္မယုံၾကည္တဲ့ အာဏာရွင္အႀကိဳက္ ဖြဲ႔စည္းပုံနဲ႔ ေရြးေကာက္ပြဲဥပေဒေတြကို ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ပါမယ္လို႔ သစၥာဆိုလိုက္ရင္ မူမရွိတဲ့ပါတီ၊ အေခ်ာင္လမ္းလိုက္တဲ့ ပါတီ၊ ၁၉၉၀ လူထု Mandate ကို စြန္႔ပစ္တဲ့ပါတီျဖစ္သြားမယ္။ ဒါေၾကာင့္ အန္အယ္လ္ဒီရဲ႕ လက္ရွိဆုံးျဖတ္ခ်က္ဟာ ႏိုင္ငံေရးလက္ေတြ႔အေပၚ အေျခခံၿပီး ေရရွည္တိုက္ပြဲအတြက္ နည္းဗ်ဴဟာအသစ္ ျပင္ဆင္တာ ျဖစ္တယ္။ လူထုနဲ႔ ပိုမိုထိေတြ႔ ေပါင္းစပ္ႏိုင္ဖို႔ အားထုတ္တာျဖစ္တယ္။ ပါတီဖ်က္သိမ္းတာ လုံး၀မဟုတ္ေၾကာင္း ျမင္ဖို႔လိုတယ္။ ဒီေနရာမွာ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္ (၅၅) ႏွစ္ေျမာက္ လြတ္လပ္ေရးေန႔အခမ္းအနားမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေျပာခဲ့တဲ့ မိန္႔ခြန္းတပိုဒ္ကို ေလ့လာၾကည့္ေစခ်င္တယ္။

“ႏိုင္ငံကို အက်ဳိးျပဳမယ့္ အဖြဲ႔အစည္းတခုဆိုတာဟာ ပထမဦးဆုံးအားျဖင့္ ႏိုင္ငံနဲ႔ ႏိုင္ငံသူႏိုင္ငံသားမ်ားအေပၚမွာ ထားတဲ့ ေစတနာဟာ မွန္ရမယ္။ ဇြဲ၊ လုံ႔လ၊ ၀ိရိယရွိရမယ္။ ကိုယ္မွန္ကန္တယ္ထင္တဲ့ ကိစၥေတြအေပၚမွာ ရပ္တည္ၿပီးေတာ့ သတၱိရွိရွိနဲ႔ လုပ္ရဲရမယ္။ ကိုယ္က်ဳိးမရွာရဘူး။ ဒါ အခုကတည္းက က်မတို႔ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္၀င္ေတြအားလုံးကို သတိေပးပါရေစ။ ေနရာလိုခ်င္လို႔၊ အခြင့္အေရးလိုခ်င္လို႔ဆိုတဲ့ စိတ္ဓာတ္ေတြ မထားပါနဲ႔။ က်မတို႔အဖြဲ႔အတြင္းမွာေတာင္မွ ေနရာလိုခ်င္တဲ့ ဟာေလးေတြ က်မတို႔ ေတြ႔ေနရတယ္။ အခုကတည္းကေနၿပီးေတာ့ ဒီစိတ္ေတြ ေဖ်ာက္ပါ။ ဒီစိတ္ေတြ ေမြးထားလို႔ရွိရင္ ပိုၿပီးေတာ့ ႀကီးထြားလာလို႔ရွိရင္ တေန႔မွာ ျပႆနာျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ေနရာလိုခ်င္လို႔ အခြင့္အေရးလိုခ်င္လို႔ ႏိုင္ငံေရးလုပ္တဲ့လူေလာက္ တိုင္းျပည္အတြက္ အက်ိဳးယုတ္ေစတဲ့သူမ်ိဳး မရွိဘူးဆိုတာကို စြဲမွတ္ထားၾကပါ။ က်မတို႔အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ထဲမွာ ဒီလိုလူေတြကို ဘယ္ေတာ့မွ ၾကာၾကာထားမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ တိုင္းျပည္အတြက္ ေစတနာမမွန္ဘူးဆိုတာ ေပၚလာလို႔ရွိရင္ ဒီလိုပုဂၢိဳလ္ေတြကို အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ထဲကေန ဖယ္ထုတ္လိုက္ရမွာပဲ။ က်မတို႔အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ထဲမွာ ဒီလိုပုဂၢိဳလ္ေတြ သိပ္မ်ားလာၿပီဆိုရင္ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္တခုလုံးကိုေတာင္ ဖ်က္လိုက္ရမွာပဲ။ ႏိုင္ငံအက်ဳိးအတြက္ ဒီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ကို စြန္႔ဖို႔ရာ က်မတို႔ လုံးလုံး၀န္မေလးပါဘူး။ ႏိုင္ငံအက်ဳိးကို ဆက္ၿပီးေတာ့ ထမ္းေဆာင္သြားမွသာ ဒီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ဟာ ရပ္တည္ပိုင္ခြင့္ရွိတာပါ။”

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ႏိႈးေဆာ္ထားသလို လက္ရွိႏိုင္ငံေရးနယ္ပယ္မွာ ပါ၀င္ပတ္သက္ေနသူတို႔အေနနဲ႔ ႏိုင္ငံနဲ႔ ႏိုင္ငံသူႏိုင္ငံသားမ်ားအေပၚမွာထားတဲ့ မိမိတို႔ေစတနာ မွန္မမွန္ ဆန္းစစ္မိၾကပါရဲ႕လား။ အက်ဳိးေမွ်ာ္စိတ္၊ အခြင့္အေရးေမွ်ာ္စိတ္ေတြ ပယ္သတ္ႏိုင္ခဲ့ၾကပါရဲ႕လား။ ‘ေနရာလိုခ်င္လို႔ အခြင့္အေရးလိုခ်င္လို႔ ႏိုင္ငံေရးလုပ္တဲ့လူေလာက္ တိုင္းျပည္အတြက္ အက်ဳိးယုတ္ေစတဲ့သူမ်ိဳး မရွိဘူးဆိုတာကို စြဲမွတ္ထားၾကပါ’ ဆိုတဲ့ စကားဟာ အလြန္မွန္ပါတယ္။ အေရးေတာ္ပုံ တပ္သားမ်ားအၾကားက အဓိက မသင့္ျမတ္မႈေတြဟာ ေနရာလုတာ အခြင့္အေရးလုတာက အစပ်ဳိးတာပါပဲ။ ဒီေန႔ထက္ထိ အေရးေတာ္ပုံ ၾကန္႔ၾကာေနရတာဟာ အေထြေထြညီၫြတ္ေရး အားနည္းမႈလည္း တေၾကာင္းျဖစ္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံ့အက်ဳိးထက္ ကိုယ္က်ဳိးေရွ႕တန္းတင္ စဥ္းစားရင္ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ အခ်င္းခ်င္းအၾကား စိတ္၀မ္းကြဲတတ္တာ သဘာ၀ပါပဲ။ ေဒၚစုက သူ႔ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္ကို အခုလို ေဖာ္ျပဖူးပါတယ္။

“ျပည္သူလူထုအတြက္ က်မ အလိုခ်င္ဆံုးကေတာ့ စစ္မွန္တဲ့ လြတ္လပ္ခြင့္ေအာက္မွာ လံုလံုၿခံဳၿခံဳေနရဖို႔နဲ႔ စစ္မွန္တဲ့ လံုၿခံဳမႈေအာက္မွာ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေနထိုင္ႏိုင္ဖို႔ပါပဲ။ အေၾကာက္တရားႀကီးစိုးမႈ အေႏွာင္အဖြဲ႔ေတြကို ဖယ္ရွားႏိုင္တဲ့ လူထုအျဖစ္ က်မ ျမင္ေတြ႔လိုပါတယ္။ လြတ္လပ္တဲ့ လူသားေတြအျဖစ္ ျမန္မာျပည္သူေတြ ေခါင္းေမာ့ရင္ေကာ့ေနႏိုင္တာကို က်မ ျမင္ေတြ႔လိုပါတယ္။ က်မတို႔အားလံုးအတြက္ ပိုၿပီးသာယာခ်မ္းေျမ့တဲ့၊ ပိုၿပီးလုံၿခံဳမႈရွိတဲ့ လူ႔ေဘာင္တခုကို စည္းစည္းလံုးလံုး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ႀကိဳးပမ္းတည္ေဆာက္ေနၾကတာကို က်မ ျမင္ေတြ႔လိုပါတယ္။” (“လြတ္လပ္မႈကိုပဲ က်မတို႔ လိုခ်င္တယ္” Parade မဂၢဇင္း၊ မတ္လ ၉ ရက္ ၂၀၀၃)

၁၉၈၈ ဒီမိုကေရစီအေရးေတာ္ပုံႀကီး ဆင္ႏႊဲခဲ့တာ (၂၂) ႏွစ္ရွိပါၿပီ။ ေအာင္ပြဲမရေသးတာမွန္ေပမယ့္ အေရးေတာ္ပုံ ရွင္သန္ေနဆဲရွိပါတယ္။ အထက္မွာဆိုခဲ့သလို အေရးေတာ္ပုံက စြမ္းအားေတြ အမ်ားအျပား ေပးခဲ့ပါတယ္။ ႀကီးမားတဲ့ အေတြးအေခၚအလွည့္အေျပာင္းကို အေရးေတာ္ပုံက ဖန္တီးႏိုင္ခဲ့တယ္။ စစ္အာဏာရွင္ေတြကို ေၾကာက္ဒူးတုန္ေစတဲ့ ဒီမိုကေရစီေခါင္းေဆာင္ကိုလည္း ေမြးဖြားေပးခဲ့တယ္။ ဒီမိုကေရစီေခါင္းေဆာင္နဲ႔အတူ လူထုကိုယ္စားျပဳ အေရးေတာ္ပုံပါတီ အန္အယ္လ္ဒီကိုလည္း ေပၚထြန္းေစခဲ့တယ္။ အန္အယ္လ္ဒီနဲ႔အတူ လူငယ္မ်ဳိးဆက္သစ္ေတြလည္း ေမြးထုတ္ေပးခဲ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ ထူးခြ်န္ထက္ျမက္တဲ့ ေခါင္းေဆာင္မႈ၊ လူငယ္မ်ဳိးဆက္သစ္ရဲ႕ ႏိုးၾကားတက္ႂကြမႈတို႔နဲ႔အတူ အန္အယ္လ္ဒီဟာ သူ႔တာ၀န္ေက်ပြန္သည္အထိ ဆက္လက္တိုက္ပြဲ၀င္ဦးမွာ အေသအခ်ာျဖစ္ပါတယ္။

လူတေယာက္သက္တမ္းနဲ႔ ခ်ိန္ထိုးၾကည့္ရင္ေတာ့ ႏွစ္ေပါင္း (၂၀) ဆိုတဲ့ကာလဟာ ၾကာေပတာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ႏိုင္ငံတခု လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္က်ေတာ့ လုံေလာက္တဲ့ ကာလလို႔ မဆိုႏိုင္ဘူး။ သမိုင္းအလွည့္အေျပာင္းနဲ႔ တဆက္တစပ္တည္းရွိေနတဲ့ ႏိုင္ငံေရးတိုက္ပြဲတိုင္းဟာ အခ်ိန္ယူရတတ္ပါတယ္။ ဥပမာ - သမၼတ ‘ေအဗရာဟင္ လင္ကြန္း’ လက္ထက္ ၁၈၆၅ မွာ ေငြ၀ယ္ကြၽန္စနစ္ ဖ်က္သိမ္းတဲ့ ဥပေဒျပ႒ာန္းခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ ႏွစ္ေပါင္း (၁၀၀) ေက်ာ္ ၾကာၿပီး လူမည္း လူ႔အခြင့္အေရးေခါင္းေဆာင္ ‘မာတင္လူသာကင္း’ ေခတ္အထိ လူမည္းအခြင့္အေရး ျပည့္ျပည့္၀၀ရဖို႔ ေသြးေျမက်ခံ တိုက္ေနခဲ့ၾကရတုန္းပဲ။

၁၇၈၉ ခုႏွစ္ ျပင္သစ္ေတာ္လွန္ေရးရဲ႕ ဦးတည္ခ်က္က ‘သက္ဦးဆံပိုင္ဘုရင္စနစ္ ဖ်က္သိမ္းေရး၊ ဒီမိုကေရစီသမၼတႏိုင္ငံ ထူေထာင္ေရး’ ျဖစ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ၁၈၇၀ ျပင္သစ္-ပရပ္ရွားစစ္ပြဲမွာ တတိယ နပိုလ်ံဘုရင္ စစ္႐ႈံးၿပီးမွ အခက္အခဲေတြၾကားက ‘တတိယ ဒီမိုကေရစီသမၼတႏိုင္ငံ’ ထူေထာင္ႏိုင္ခဲ့တယ္။ ကမာၻစစ္ (၂) ခုၿပီးမွ ၁၉၄၆ မွာ ‘စတုတၳ ဒီမိုကေရစီသမၼတႏိုင္ငံ’၊ ၁၉၅၈ ပၪၥမ ဖြဲ႔စည္းပုံေရးဆြဲၿပီးမွ ‘ပဥၥမ ဒီမိုကေရစီသမၼတႏိုင္ငံ’ ထူေထာင္ႏိုင္ခဲ့တာ ယေန႔ေခတ္အထိျဖစ္တယ္။ အဲဒီသမိုင္းေတြနဲ႔ ႏိႈင္းခ်ိန္ၾကည့္ရင္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ႐ုန္းကန္အားထုတ္ရတဲ့ အခ်ိန္ကာလခရီးတာကို ၾကာလွတယ္လို႔ ဆိုဖို႔ခက္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ႏိုင္ငံေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈ (Political System Change) အတြက္ အန္အယ္လ္ဒီ ေရွ႕ဆက္ရမယ့္ ခရီးမွာ လူထုက ဆက္လက္၀န္းရံေပးဖို႔ လိုပါတယ္။ အန္အယ္လ္ဒီဟာ လူထုပါတီျဖစ္လို႔ မူလဒီမိုကေရစီရည္မွန္းခ်က္ ေအာင္သည္အထိ မတြန္႔မဆုတ္ ဆက္လက္၀န္းရံၾကဖို႔လိုပါတယ္။

ကဗ်ာတပုဒ္နဲ႔ ေဆာင္းပါးကို နိဂုံးခ်ဳပ္ပါရေစ။ ကဗ်ာရွင္က ဆရာ ဟံသာ၀တီ ဦး၀င္းတင္ ျဖစ္ပါတယ္။ ၁၉၉၅ စစ္ေခြးတိုက္မေရာက္မီအခ်ိန္ေလာက္က အင္းစိန္ေထာင္တြင္းထုတ္ ဒီလႈိင္းစာေစာင္မွာ ပါခဲ့တယ္ ထင္ပါတယ္။ အဓိပၸာယ္ေရာ ကာရန္ပါ လွပလို႔ မွတ္ဉာဏ္မွာ က်န္ေနတဲ့ ကဗ်ာပါ။

“ေအာင္သေျပကမ္းစို႔”


• ဒို႔အမ်ိဳးသားေတြ
ေပါင္းစည္းစုလို႔
ေကာင္းခ်ီးျပဳစို႔
ဒီမိုကေရစီ။

• တိုင္းရင္းသားေတြ
ညီေနာင္သင့္လို႔
ျပည္ေထာင္ျမႇင့္စို႔
ခြင့္တူညီ။

• ဒို႔ျပည္သူေတြ
ေနာင္အရွည္မွန္းလို႔
ေအာင္သေျပကမ္းစို႔
အန္အယ္လ္ဒီ။

(ဟံသာ၀တီ ဦး၀င္းတင္)

http://www.khitpyaing.org/articles/2010/April/29410.php

Wednesday, April 28, 2010

လြိင္ေကာ္ကအေသခံဗံုးခြဲသူ(ေသြးထြက္သံယိုထိတ္လန္႕တတ္သူမ်ားလုံး၀မၾကည့္ရပါ)



အနီးကပ္ပံုေတြေတာ့မတင္ေတာ့ပါဖူး.. ဒီမွာရယူပါ ဘယ္ေတာ့မ်ားမွရပ္တန္႕ေတာ့မလဲဗ်ာ..

ယံုၾကည္မိပါသည္။

“၈၈ ခုႏွစ္က ဒီမိုကေရစီတိုက္ပြဲကို ဂုဏ္ျပဳၿပီးေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ ခြပ္ေခါင္းအမွတ္လကၡဏာကို အခုမွ လာၿပီးေတာ့ကာ လူမႈေရးေတြအတြက္ သံုးမယ္၊ ပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရးအတြက္ သံုးမယ္ဆိုလို႔ရွိရင္ လက္မခံဘူးဆိုတာကို အတိအလင္း ကန္႔ကြက္ခဲ့ပါတယ္” ဟု NLD ေခါင္းေဆာင္တဦးျဖစ္သူ ဦးခင္ေမာင္ေဆြက ေျပာသည္။ ပါတီမွတ္ပံုတင္ရမည့္ ေနာက္ဆံုးရက္ျဖစ္သည့္ လာမည့္လ ၆ ရက္ေန႔ ေနာက္ရက္မွ စတင္ကာ လူမႈေရးလုပ္ငန္းမ်ား လုပ္ကိုင္ သြားမည္ဟု NLD က ေျပာဆိုခဲ့သည္။ နယူးေဒလီ (မဇၥ်ိမ)....

မနက္ဖန္အစည္းအေ၀းရွိသည္ဟုသိရသည္။

(၁) ၉၀ ရလဒ္အရ NLD သည္တရား၀င္အနိုင္ရပါတီျဖစ္သည္။တည္ရွိဆဲျဖစ္သည္။
(၂) ၂၀၁၀မတရားေရြးေကာက္ပြဲကိုမ၀င္ေစကာမူတရား၀င္အနိုင္ရပါတီအျဖစ္တည္ရွိဆဲျဖစ္သည္။
(၃) ၆ ရက္ေန႔ ေနာက္ပိုင္းတြင္လည္း(နအဖကမတရားအသင္းအျဖစ္)ေၾကျငာေစကာမူတရား၀င္အနိုင္ရပါတီအျဖစ္တည္ရွိဆဲ
ျဖစ္သည္။ျပည့္သူ႕ရင္မွာအသိအမွတ္ျပဳျပီးျဖစ္ဆဲျဖစ္သည္။
(၄) ျပည့္သူ႕ေခါင္းေဆာင္မ်ားအျဖစ္အမ်ိဳးသားသင့္ျမတ္ေရး၊ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးေရးမ်ားကိုဆက္လက္ေတာင္းဆိုသြားမည္။
(၅)လူမႈေရးအဖြဲ႕ငယ္(ခြဲ)၏လူမႈေရးမ်ားေဆာင္ရြက္ျခင္းသည္ပါတီ၏ဦးတည္ခ်က္မ်ားကိုထိခိုက္ျခင္းမရွိ။အလံေတာ္ေအာက္
တြင္ျပည္သူ႕အက်ိဴးျပဳလုပ္ငန္းမ်ားေဆာင္ရြက္ျခင္းသာျဖစ္သည္။ပါတီနွင့္ျပည္သူတသားထဲျဖစ္ေၾကာင္းျပသျခင္းျဖစ္သည္။
(၆)နအဖကမည္သို႕ပင္တုန္႕ျပန္လာပါေစ၊ျပည္သူနွင့္လက္တြဲ၍ၾက့ံၾကံ့ခံသြားမည္။လူထုေခါင္းေဆာင္ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏
ဦးေဆာင္မႈျဖင့္တမ်ိဴးသားလံုးပါ၀င္ေသာနိုင္ငံေတာ္ကိုတည္ေထာင္မည္။

လတ္တေလာအေျခအေနတြင္NLDအေနျဖင့္အထက္ပါအခ်က္မ်ားကိုသာစြဲကိုင္ထားရမည္ဟုယံုၾကည္မိပါသည္။

28 April 2010 ဒိုင္ယာရီ

MSWork File here (Pictures)28 April 2010 Yeyintnge Diary

လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးႏွင့္ အၾကမ္းဖက္မွဳ ဆိုင္ရာ အျငင္းပြားမွဳမ်ား

နိဒါန္း
ႏိုင္ငံေရးအၾကမ္းဖက္မွဳေလ့လာေရး သုေတသနေလာကမွာ ကနဦးအေနနဲ႕ အၾကမ္းဖက္သမားေတြရဲ႕ စိတ္ထဲကို ျမင္ေအာင္ၾကည့္ျပီး၊ ဒီလို အၾကမ္းဖက္မွဳေတြ က်ဴးလြန္လာရျခင္းရဲ႕ အေျခခံ လွံဳ႕ေဆာ္မွဳေတြကို ထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္မွသာ အၾကမ္းဖက္မွဳႏွိမ္နင္းေရးကို ထိထိေရာက္ေရာက္ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ႏိုင္မယ္လို႕ အဆိုရွိၾကပါတယ္။ စိတ္ပညာရွင္တဦးျဖစ္တဲ့ Kicklighter က အၾကမ္းဖက္မွဳဆိုတာကို လူအမ်ားက လက္မခံေပမယ့္ အၾကမ္းဖက္သမားေတြနဲ႕ သူတို႕အေပၚ ေထာက္ခံသူေတြရဲ႕ စိတ္ထဲမွာေတာ့ ေကာင္းမြန္တယ္လို႕ ယူဆထားခ်က္ေတြ ရွိေနႏိုင္တယ္လို႕ ဆိုထားပါတယ္။ ဒီလိုယူဆထားခ်က္ေတြဟာ မွားယြင္းေနတယ္ဆိုတာကို အသိပညာေပးမွဳေတြ မလုပ္ႏိုင္မခ်င္း အၾကမ္းဖက္မွဳေတြကို ထိထိေရာက္ေရာက္ ႏွိမ္နင္းႏိုင္မွာ မဟုတ္ဘူးလို႕ သူက ဆိုခဲ့ပါတယ္။ သူ႕အဆိုကို လက္ခံျပီး အၾကမ္းဖက္မွဳေတြ ျဖစ္ပြားလာေစျခင္း၊ ေထာက္ခံအားေပးလာေစျခင္းေတြကို လွံဳ႕ေဆာ္ေပးတဲ့ ယူဆခ်က္ေတြကို ပညာရွင္အမ်ားအျပားက ထပ္မံေလ့လာခဲ့ၾကပါတယ္။

ႏိုင္ငံတကာမွာ ျဖစ္ပြားခဲ့တဲ့ အၾကမ္းဖက္လုပ္ရပ္မ်ားစြာကို ေလ့လာၾကည့္ၾကရာမွာ ေတြ႕ရွိခဲ့တဲ့ အခ်က္ေတြကေတာ့ အၾကမ္းဖက္မွဳေတြဟာ ႏိုင္ငံေရး အေတြးအေခၚ အစြန္းေရာက္မွဳ၊ ဘာသာေရးယံုၾကည္ခ်က္ အစြန္းေရာက္မွဳနဲ႕ ႏိုင္ငံေရးအရ ထြက္ေပါက္ပိတ္မွဳေတြေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာရျခင္း ဆိုတာပါပဲ။ ဒီလိုအၾကမ္းဖက္မွဳေတြကို က်ဴးလြန္သူေတြထဲမွာ ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရေတြျဖစ္တဲ့ state-actors ေတြနဲ႕ အစိုးရမဟုတ္တဲ့ အဖြဲ႕အစည္းေတြျဖစ္တဲ့ Non-state actors ေတြပါ ပါ၀င္ေနၾကပါတယ္။ ဒီမိုကေရစီ စနစ္ က်င့္သံုးျခင္းမရွိတဲ့ အာဏာရွင္ႏိုင္ငံေတြမွာ အစိုးရကိုယ္တိုင္က ႏိုင္ငံေတာ္အၾကမ္းဖက္မွဳ (State Terrorism) ကို က်ဴးလြန္တတ္မွဳေတြ ရွိသလို၊ ႏိုင္ငံေရးတည္ျငိမ္မွဳ မရွိတဲ့ ႏိုင္ငံေတြမွာ ေတာ္လွန္ေရး အဖြဲ႕အစည္းေတြက လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရး စည္းေဘာင္ကို ေက်ာ္လြန္ျပီး အၾကမ္းဖက္ လုပ္ရပ္ေတြဆီကို ဦးတည္သြားတတ္တာမ်ိဳးေတြလဲ ရွိပါတယ္။ ျပည္တြင္းေရး ပဋိပကၡကေန ေဘာင္ေက်ာ္ျပီး ႏိုင္ငံတကာ ျပည္သူေတြရဲ႕ အာ႐ံုစိုက္မွဳ ခံလာရေစေရးအတြက္ က်ဴးလြန္တဲ့ Media Terrorism ဆိုတဲ့ အမ်ိဳးအစားကလဲ ရွိပါေသးတယ္။

၁၉၆၈ ခုႏွစ္တုန္းက E1 A1 ေလေၾကာင္းလိုင္းေတြကို ပါလက္စတိုင္း ေတာ္လွန္ေရးသမားေတြက ျပန္ေပးဆြဲမွဳေတြ ျဖစ္ပြားခဲ့ပါတယ္။ ပါလက္စတိုင္း ေတာ္လွန္ေရးသမားေတြဘက္က ၾကည့္ရင္ ႏိုင္ငံတကာ ျပည္သူေတြရဲ႕ အာ႐ံုစိုက္ခံရေအာင္ျပဳလုပ္တဲ့ နည္းလမ္းတခု ျဖစ္ေပမယ့္ ဒီလိုျပန္ေပးဆြဲမွဳေတြမွာ အျပစ္မဲ့ ျပည္သူေတြရဲ႕ အသက္အိုးအိမ္စည္းစိမ္ေတြကို ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ၊ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ထိခိုက္ရမွဳေတြ ပါ၀င္လာတဲ့အတြက္ ႏိုင္ငံတကာ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းက ေတာ္လွန္ေရးသမားေတြအေနနဲ႕ အသိအမွတ္ မျပဳ ခဲ့ပဲ အၾကမ္းဖက္သမားေတြအျဖစ္သာ သတ္မွတ္ခဲ့ၾကပါတယ္။

အၾကမ္းဖက္မွဳေတြထဲမွာ ဘာသာေရးအစြန္းေရာက္မွဳ၊ ႏိုင္ငံေရးအေတြးအေခၚ အစြန္းေရာက္မွဳေတြ ကေန ထြက္ေပၚလာတဲ့ အၾကမ္းဖက္မွဳေတြလဲ အမ်ားအျပား ရွိပါေသးတယ္။ ဒီလိုအၾကမ္းဖက္မွဳေတြကို ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရေတြကိုယ္တိုင္က ေနာက္ကြယ္ကေန ပံ့ပိုးေပးေနတဲ့ state-sponsored terrorism အမ်ိဳးအစားေတြလဲ ရွိပါတယ္။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ အၾကမ္းဖက္မွဳေတြ ျဖစ္ပြားလာခဲ့တာနဲ႕ လူအမ်ား ေသေၾကပ်က္စီးရံုမက လူေတြအၾကားမွာ အေၾကာက္တရားပ်ံ႕ပြားလာတာေတြ ျဖစ္ေလ့ရွိပါတယ္။ အၾကမ္းဖက္မွဳကို ေထာက္ခံအားေပးသူေတြနဲ႕ ဆန္႕က်င္သူေတြအၾကား ႏိုင္ငံေရး လိုအပ္ခ်က္ ဆိုတာေပၚ အေျခခံတဲ့ အျငင္းပြားမွဳေတြ ျဖစ္ေလ့ျဖစ္ထ ရွိပါတယ္။




လူတေယာက္တည္းမွာတင္ အသက္ သံုးႏွစ္အရြယ္ ကေလးတေယာက္ရဲ႕ မီးဆိုတာ ပူတယ္၊ မကိုင္ရဘူး ဆိုတဲ့ အသိနဲ႕ အသက္ သံုးဆယ္အရြယ္ လူတေယာက္ရဲ႕ မီးဆိုတာ ဘယ္လို အသံုးခ်ရမယ္၊ မီးေဘးအႏၱရာယ္မျဖစ္ေအာင္ ဘယ္လို ကာကြယ္ရမယ္၊ မီးေဘးသင့္လာရင္ ဘယ္လို စီမံေဆာင္ရြက္ရမယ္ ဆိုတဲ့ အသိတရားေတြ မတူပါဘူး။ ဒီေတာ့ အေတြးအေခၚေရခ်ိန္၊ အယူအဆေရခ်ိန္၊ ပညာအရည္အခ်င္းေရခ်ိန္၊ အလုပ္အကိုင္ နဲ႕ တာ၀န္ယူမွဳ ေရခ်ိန္၊ ဘ၀ျဖတ္သန္းမွဳ ေရခ်ိန္ေတြမွာ အမ်ိဳးမ်ိဳး ကြဲျပားျခားနားေနတဲ့ လူေတြအတြင္းမွာ အျငင္းပြားမွဳေတြ ျဖစ္တတ္ၾကတာ ထံုးစံတခုပါပဲ။ အၾကမ္းဖက္မွဳဆိုတာနဲ႕ ပတ္သက္ျပီး ပါလီမန္ေတြ၊ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းေတြကေန လမ္းေဘး အရပ္သားစကား၀ိုင္းေတြအထိ အျငင္းပြားမွဳေတြ ရွိတတ္ပါတယ္။

အျငင္းပြားမွဳမ်ား

အျငင္းပြားမွဳေတြထဲမွာ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရး (Armed Struggles) ဆိုတာနဲ႕ အၾကမ္းဖက္မွဳ (Terrorism) ကို ကြဲကြဲျပားျပား နားမလည္သူေတြက ဒီႏွစ္ခုကို ေရာေထြးျပီး ျငင္းခုန္ေလ့ရွိပါတယ္။ ဒီလိုေရာေထြးေျပာဆိုမွဳေတြဟာ ေတာ္လွန္ေရးတရပ္ရဲ႕ လူထုစည္းရံုးေရး လုပ္ငန္းစဥ္ကို ေသြဖည္ရာ ေရာက္သလို လူထုေထာက္ခံမွဳ စြမ္းအား က်ဆင္းလာေအာင္ ျပဳလုပ္တာနဲ႕ အတူတူပါပဲ။ ကမၻာတ၀ွမ္းလံုးက ျပည္သူလူထုရဲ႕ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးနဲ႕ အၾကမ္းဖက္မွဳေတြကို ရွဳျမင္ပံုေတြ လံုး၀ မတူညီပါဘူး။

လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးဆိုတာကို ျမိဳ႕ျပေပ်ာက္က်ားစစ္အေနနဲ႕ ဆင္ႏႊဲတာပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ေက်းရြာအေျခခံျပီး ျမိဳ႕ကို သိမ္းတာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဘယ္လိုပံုသ႑ာန္နဲ႕ ဆင္ႏႊဲသည္ျဖစ္ေစ တရားေသာ ေတာ္လွန္ေရးျဖစ္ရင္ လူထုက ေထာက္ခံပါတယ္။ ႏိုင္ငံတကာကလဲ ေထာက္ခံပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အၾကမ္းဖက္မွဳဆိုတာကိုေတာ့ ျပည္သူလူုထုက မေထာက္ခံပါဘူး။ ႏိုင္ငံတကာကလဲ မေထာက္ခံပါဘူး။ ဒီလိုအေျခအေနေတြကို လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ႕အစည္းေတြနဲ႕ ဆက္စပ္မဟာမိတ္ အဖြဲ႕ အစည္းေတြ အေနနဲ႕ ေသေသခ်ာခ်ာ သေဘာေပါက္ နားလည္ဖို႕ လိုပါတယ္။

လက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ေရးနဲ႕ အၾကမ္းဖက္မွဳအၾကားမွာ ျခားထားတဲ့ စည္းေဘာင္ဟာ အျပစ္မဲ့ ျပည္သူေတြကို သတ္ျဖတ္ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ေက်းလက္ေဒသမွာ ခ်ီတက္လာတဲ့ စစ္ေၾကာင္းတခုကို မိုင္းဆြဲတိုက္ခိုက္မွဳ၊ ျမိဳ႕ျပမွာ စစ္လက္နက္ပစၥည္း သိုေလွာင္ရံုကို ဗံုးခြဲမွဳဆိုရင္ ဒါဟာ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရး ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုမဟုတ္ပဲ ျပည္သူလူထုအၾကားမွာ ပစ္မွတ္ကို တိုက္ခိုက္မွဳဆိုတာက်ေတာ့ indiscriminate killings ျဖစ္သြားပါတယ္။ ဒါကို အမွန္တရားပါလို႕ ဘယ္လိုပဲ Justification လုပ္လုပ္ အၾကမ္းဖက္မွဳျဖစ္သြားပါတယ္။ ေတာ္လွန္ေရးတခုရဲ႕ စည္းေဘာင္ကို ေက်ာ္သြားျပီး ေတာ္လွန္ေရးသမားတေယာက္ ထားရွိရမယ့္ က်င့္၀တ္ကို ခ်ိဳးေဖာက္လိုက္တာနဲ႕ အၾကမ္းဖက္သမား တေယာက္ျဖစ္သြားပါတယ္။ ဒီလိုလုပ္ရပ္မ်ိဳးေတြကို ေတာ္လွန္ေရး အသိုင္းအ၀ိုင္းကလဲ ျပတ္ျပတ္ သားသား ဆန္႕က်င္ကန္႕ကြက္ၾကရမွာျဖစ္ပါတယ္။

Justification လိုက္လုပ္ေပးရင္ လုပ္သူေတြကို အၾကမ္းဖက္မွဳကို ေထာက္ခံအားေပးသူေတြ ျဖစ္သြားပါတယ္။ ဒီထက္ ပိုဆိုးတာက ေတာ္လွန္ေရးေလွကို ပင္လယ္ျပင္မွာ ၀မ္းဗိုက္ေဖာက္လိုက္တာနဲ႕ အတူတူပါပဲ။ ေလွေမွာက္တတ္ပါတယ္။ ကမၻာေပၚမွာ ေတာ္လွန္ေရးစည္းေဘာင္ကို ေက်ာ္ျပီး အၾကမ္းဖက္လုပ္ရပ္ေတြ လုပ္လိုက္လို႕ အမွန္က အမွားျဖစ္ျပီး ရစရာမရွိေအာင္ ေၾကမြက်ဆံုးသြားခဲ့ရတဲ့ ေတာ္လွန္ေရးေတြ အမ်ားၾကီးပါပဲ။

ကမၻာတ၀ွမ္းလံုးမွာ လက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ေရးနဲ႕ အၾကမ္းဖက္မွဳကို ေရာေထြး ေျပာဆိုတတ္သူ လူႏွစ္မ်ိဳး ရွိပါတယ္။ တမ်ိဳးက ကြဲျပားျခားနားမွဳကို နားမလည္သူေတြျဖစ္ပါတယ္။ တမ်ိဳးကေတာ့ ႏိုင္ငံေရးအစြန္းေရာက္ အေတြးအေခၚေတြေၾကာင့္ အၾကမ္းဖက္မွဳမွန္း သိပါလ်က္နဲ႕ ဒါကိုေထာက္ခံ အားေပးျပီး Terrorist Propaganda of Justification ကို လုပ္ေဆာင္ေနသူေတြပါ။

ပထမအမ်ိဳးအစားကိုေတာ့ ကြဲျပားျခားနားမွဳကို ရွင္းလင္းေျပာဆို အသိပညာေပးရပါမယ္။ ဒုတိယအမ်ိဳးအစားကိုေတာ့ သူတို႕ Justification လုပ္ေနတဲ့ အယူအဆေတြဟာ မွားယြင္းေၾကာင္း အသိပညာေပးျခင္းနဲ႕ လိုအပ္လာရင္ ႏွိမ္နင္းအေရးယူျခင္းေတြ ျပဳလုပ္ရပါမယ္။ ဒီလိုမဟုတ္ရင္ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းအတြင္းမွာ အၾကမ္းဖက္မွဳကို ေထာက္ခံတဲ့ သေဘာတရားေတြ ပ်ံ႕ႏွံ႕သြားျပီး၊ လူ႕အဖြဲ႕အစည္း လံုျခံဳေရး (Societal Security) ကို ထိခိုက္ေစပါတယ္။ အာဏာရွင္ႏိုင္ငံေတြရဲ႕ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းအတြင္းမွာ ေတာ္လွန္ေရးသေဘာတရားေတြ ပ်ံ႕ႏွံ႕သြားရင္ ေအာင္ပြဲကို ဦးတည္ေစ ပါတယ္။ အၾကမ္းဖက္မွဳ သေဘာတရားေတြ ပ်ံ႕ႏွံ႕သြားရင္ေတာ့ က်ရွံဳးျခင္းကို ဦးတည္ေစတဲ့အျပင္၊ အာဏာရွင္စနစ္ က်ဆံုးျပီး ေနာက္ပိုင္းကာလေတြရဲ႕ တိုင္းျပည္ တည္ေဆာက္ေရး ကိုပါ အၾကီးအက်ယ္ ထိခိုက္ေစႏိုင္ပါတယ္။ တခါတရံမွာ conflict escalation ျဖစ္ျပီး ကမၻာတ၀ွမ္းလံုးကိုပါ ပ်ံ႕သြားတတ္ပါေသးတယ္။

တကယ္ေတာ့ Global Terrorism ထြက္ေပၚလာရျခင္းရဲ႕ အေျခခံ source ဟာ intra-state conflicts ေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီမွာ ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရေတြက state-terrorism က်ဴးလြန္မွဳေတြ ရွိလာလို႕ ႏိုင္ငံတကာက ၀င္ေရာက္ေျဖရွင္းေပးဖို႕ ၾကိဳးပမ္းေနရမွဳေတြ ရွိေနသလို၊ တျပိဳင္နက္တည္းမွာပဲ Non-State actors ေတြျဖစ္တဲ့ ေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ႕အစည္းေတြက political frustration ျဖစ္ျပီး အၾကမ္းဖက္မွဳေတြ မလုပ္လာေအာင္ကိုလဲ ေစာင့္ၾကည့္အကဲခတ္မွဳေတြ၊ အသိပညာေပးမွဳေတြ လုပ္လာၾကရျပန္ပါတယ္။ အၾကမ္းဖက္မွဳနဲ႕ ပတ္သက္ေနတဲ့ ေတာ္လွန္ေရး အဖြဲ႕အစည္းေတြရဲ႕ စာရင္းေတြကို ႏိုင္ငံတကာ ပညာရွင္ေတြက ရွာေဖြျပဳစုျပီး၊ ဒီအဖြဲ႕အစည္းေတြကို ေတာ္လွန္ေရး အဖြဲ႕အစည္းေတြကေန အၾကမ္းဖက္အဖြဲ႕အစည္းေတြျဖစ္ေအာင္ တြန္းအားေပး လွံဳ႕ေဆာ္လိုက္တဲ့ အေတြးအေခၚ၊ အယူအဆေတြ၊ ေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ႕ လႊမ္းမိုးမွဳေတြကို ေလ့လာဆန္းစစ္ေနၾကပါတယ္။

အၾကမ္းဖက္ အေတြးအေခၚရွိတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေတြ ေတာ္လွန္ေရးေခါင္းေဆာင္ေတြ ျဖစ္လာရင္ အလြန္အႏၱရာယ္ ၾကီးမားတဲ့အတြက္ ဒီေခါင္းေဆာင္ေတြကို စံုစမ္းရွာေဖြ ေဖာ္ထုတ္ျပီး ၄င္းတို႕ရဲ႕ ေငြေၾကးအလႊဲအယူမ်ားကို ေလ့လာေစာင့္ၾကည့္ေရး၊ ၄င္းတို႕ ဦးေဆာင္တဲ့ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားရဲ႕ ေတာ္လွန္ေရးလမ္းစဥ္ကို ဆန္းစစ္ေလ့လာေရး၊ ေနာက္လိုက္ အဖြဲ႕၀င္မ်ားအတြင္းမွ အၾကမ္းဖက္မွဳကို ေထာက္ခံအားေပးႏိုင္ဖြယ္ ရွိသူမ်ားကို ေဖာ္ထုတ္ေရး စတဲ့ လိုအပ္တဲ့ လုပ္ငန္းေဆာင္တာေတြ ဆက္လုပ္ဖို႕ ကိုလဲ ႏိုင္ငံတကာ လံုျခံဳေရးအဖြဲ႕အစည္းမ်ားက ၾကိဳးပမ္း ေဆာင္ရြက္ ေနၾကရပါတယ္။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ေသခ်ာတာတခုကေတာ့ အၾကမ္းဖက္ ေတာ္လွန္ေရး အဖြဲ႕အစည္းေတြရဲ႕ အမည္ေတြဟာ တိုးပြားလာတာသာ ရွိျပီး၊ ေလ်ာ့နည္းသြားတာ မရွိတဲ့အတြက္ အၾကမ္းဖက္မွဳကို လက္နက္တခုအျဖစ္ အသံုးခ်လိုက္တဲ့ ေတာ္လွန္ေရး အဖြဲ႕အစည္းေတြ တိုင္းဟာ ေအာင္ပြဲနဲ႕ ေ၀းကြာသြားခဲ့ၾကတယ္ ဆိုတာပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးနဲ႕ အၾကမ္းဖက္မွဳဆိုတာကို ကြဲကြဲျပားျပား နားလည္သေဘာေပါက္ဖို႕ လိုအပ္ပါတယ္။


လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးႏွင့္ အၾကမ္းဖက္မွဳ

လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရး (A/S)၊ ေတာ္လွန္ေရးစစ္ပြဲ Guerrillas Warfare (GW)၊ သူပုန္ထမွဳ Insurgency၊ ေတာ္လွန္ေရး (Revolution) အမ်ိဳးသားလြတ္ေျမာက္ေရး (National Liberation) စတာေတြအားလံုးဟာ Political Violence အမ်ိဳးအစားေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ Political Violence ဆိုတာက လူသားသမိုင္းနဲ႕ အတူေမြးဖြားလာခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ မတရားမွဳေတြက ဥပေဒျဖစ္လာတဲ့အခါ ေတာ္လွန္ပုန္ကန္မွဳဆိုတာ လူ႕တာ၀န္တရပ္ ျဖစ္လာပါတယ္။ ဒီတာ၀န္ကို ကမာၻတ၀ွမ္းလံုးက ျပည္သူ လူထုၾကီးက အသက္နဲ႕ရင္းျပီး ထမ္းေဆာင္ခဲ့ၾကပါတယ္။ မတရားတဲ့ အာဏာရွင္ အစိုးရမ်ားစြာဟာ လူထုၾကီးရဲ႕ Political Violence ေတြေၾကာင့္ အာဏာကို စြန္႕လႊတ္ခဲ့ၾကရပါတယ္။ Political Violence ေတြေၾကာင့္ အေမရိကန္ေတာ္လွန္ေရးၾကီး ျဖစ္ပြားလာခဲ့ပါတယ္။ Thomas Jefferson က ေတာ္လွန္ပုန္ကန္မွဳဆိုတာ အစိုးရတရပ္ရဲ႕ က်န္းမာေရးတိုးတက္ေကာင္းမြန္မွဳအတြက္ လိုအပ္တဲ့ ေဆး၀ါး ျဖစ္တယ္လို႕ ဆိုထားခဲ့ဖူးပါတယ္။

utilitarianism နဲ႕ ပတ္သက္ရင္ ဆရာတဆူျဖစ္တဲ့ John Stuart Mill ကလဲ political violence ဆိုတာကို ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ အေျခအေနတရပ္မွာ က်င့္၀တ္အားျဖင့္ ဘယ္ေလာက္မွန္ကန္တယ္ဆိုတဲ့ balance of reason ေပၚမွာ မူတည္ျပီး justify လုပ္ႏိုင္ေၾကာင္း ဆိုခဲ့ပါတယ္။ တကယ္လို႕ အစိုးရတရပ္ဟာ ျပည္သူလူထုရဲ႕ လြတ္လပ္စြာ ေရးသားထုတ္ေ၀ခြင္နဲ႕ လြတ္လပ္စြာ ေျပာဆိုခြင့္ေတြကို ပိတ္ပင္ေနျပီဆိုရင္၊ လူထုရဲ႕ အျမင္နဲ႕ သေဘာထားေတြကို လ်စ္လ်ဴျပဳေနျပီဆိုရင္ ဒီလို အေျခအေနမ်ိဳးမွာ လူထုအေနနဲ႕ political violence ကို အသံုးျပဳျပီး ေတာ္လွန္ရမွာျဖစ္တယ္ဆိုတဲ့ သေဘာတရားကို ေပၚလြင္ေအာင္ ေရးသားထားခဲ့ပါတယ္။ Political Violence ကို အသံုးျပဳရာမွာ တရားမွ်တမွဳရွိမရွိ ဆိုတဲ့ အခ်က္နဲ႕ ေအာင္ပြဲအတြက္ ျဖစ္ႏိုင္ေခ်ရွိမွဳ ႏွစ္ခုကို ၾကည့္ျပီး justify လုပ္ဖို႕ ဆိုထားခဲ့ပါတယ္။

Commentator Robert Audi ကေတာ့ တျခားျငိမ္းခ်မ္းေရးနည္းလမ္းမ်ားကို ဘယ္လိုမွ အသံုးျပဳလို႕ မရႏိုင္ေတာ့တဲ့အဆံုးမွာ Political Violence ကို ေနာက္ဆံုးနည္းလမ္းအေနနဲ႕ အသံုးျပဳဖို႕ လိုအပ္တယ္လို႕ ဆိုထားခဲ့ပါတယ္။ သူက ႏိုင္ငံေရးအဖြဲ႕အစည္းတခုဟာ ေတာင္းဆိုမွဳ၊ အသနားခံမွဳေတြ ဘာမွကို ထပ္လုပ္လို႕ မရႏိုင္ေတာ့တဲ့ အေျခအေန၊ ေတာင္းဆိုခ်က္မွန္သမွ်ကို လ်စ္လ်ဴရွဳခံေနရတဲ့ အေျခအေန၊ ျငိမ္းခ်မ္းစြာ ဆႏၵျပမွဳေတြကို အၾကမ္းဖက္ႏွိမ္နင္းခံလိုက္ရတဲ့ အေျခအေနေတြမွာ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးေတြ၊ ပုန္ကန္ေတာ္လွန္မွဳေတြ ျပဳလုပ္တဲ့ ေတာ္လွန္ေရး လမ္းေၾကာင္းတခုေပၚကို တက္ေရာက္မွသာ ေအာင္ပြဲခံႏိုင္မယ္လို႕ ဆိုထားခဲ့ပါတယ္။ အာဏာရွင္ အစိုးရေတြကို သံတမန္နည္းလမ္း၊ သာမန္ ေတာင္းဆိုခ်က္ ႏိုင္ငံေရးနည္းလမ္းေတြနဲ႕ေတာ့ ေအာင္ျမင္ေအာင္ ဆန္႕က်င္ႏိုင္မွာ မဟုတ္ေၾကာင္း ေရးသားေဖာ္ျပခဲ့ပါတယ္။

ဒီလိုေတြးေခၚပညာရွင္ေတြအပါအ၀င္ ကမာၻ႕ျပည္သူလူထုဟာ Political Violence အမ်ိဳးအစားေတြျဖစ္တဲ့ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးေတြ၊ သူပုန္ထမွဳေတြ၊ အမ်ိဳးသားလြတ္ေျမာက္ေရး တိုက္ပြဲေတြ၊ လူထုတိုက္ပြဲေတြကို အဖိႏွိပ္ခံျပည္သူေတြက ဖိႏွိပ္တဲ့ အာဏာရွင္ေတြကို ပုန္ကန္မွဳေတြအေနနဲ႕ တခဲနက္ ေထာက္ခံအားေပးခဲ့ၾကပါတယ္။ အဖိႏွိပ္ခံရတဲ့ ျပည္သူေတြဘက္က ရပ္တည္တဲ့ Non-State actors ေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ႕အစည္းေတြကို ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ၊ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ကူညီပံ့ပိုးေပးမွဳေတြ ျပဳလုပ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္လဲ ႏိုင္ငံေရးအေျမာ္အျမင္ မရွိတဲ့ ေတာ္လွန္ေရး အဖြဲ႕အစည္း တခ်ိဳ႕ဟာ မက်ဴးလြန္သင့္တဲ့ ရာဇ၀တ္မွဳေတြကို စတင္ ျပဳလုပ္လာၾကပါေတာ့တယ္။ မိမိတို႕ သက္ဆိုင္ရာ ျပည္သူလူထုရဲ႕ အသက္အိုးအိမ္စည္းစိမ္ကို တိုက္ရိုက္ထိပါးေစတဲ့ ဗံုးေဖာက္ခြဲမွဳေတြ၊ ပစ္ခတ္သတ္ျဖတ္မွဳေတြ၊ စစ္ပြဲမွာေတာင္ ေရွာင္ရွားရမယ့္ ပစ္မွတ္ေတြျဖစ္တဲ့ ေဆးရံု၊ ေက်ာင္းစတာေတြကို စီးနင္းမွဳေတြ၊ အမ်ားျပည္သူ အသံုးျပဳတဲ့ ေလေၾကာင္း၊ ေရေၾကာင္း၊ ကုန္းေၾကာင္း ပို႕ေဆာင္ဆက္သြယ္ေရး လုပ္ငန္းေတြကို တိုက္ခိုက္မွဳေတြ ျဖစ္ပြားလာပါတယ္။

ဒီလို လုပ္ေဆာင္လာမွဳေတြမွာ Political Frustration ေၾကာင့္ ေပၚထြက္သြားတဲ့ တိုက္ခိုက္မွဳေတြသာမက အဖြဲ႕အစည္းရဲ႕ အမည္ကို လူသိထင္ရွားျဖစ္ေစလိုမွဳ၊ ေခါင္းေဆာင္အမည္ နာမည္ေက်ာ္ၾကားလိုမွဳနဲ႕ ဒီလို မတည္မျငိမ္ျဖစ္မွဳေတြကေန အုပ္ခ်ဳပ္ေရးယႏၱရားကို ပ်က္ယြင္းေစလိုမွဳ စတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြပါ ပါ၀င္လာၾကပါတယ္။ ဒါေတြဟာ (၁၉၇၀) ေႏွာင္းပိုင္း ကာလေတြမွာ ကမာၻနဲ႕အ၀ွမ္းမွာ ျဖစ္ပြားခဲ့တဲ့ စစ္အာဏာသိမ္းမွဳေတြ၊ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရး ေရခ်ိန္ နိမ့္တုန္ျမင့္တုန္ ျဖစ္ကုန္မွဳေတြနဲ႕ ေတာ္လွန္ေရးလမ္းစဥ္ေတြကို လူထုက အျပည့္အ၀ ေထာက္ခံ ပါ၀င္မွဳ ေလ်ာ့ပါးလာမွဳေတြရဲ႕ နိဒါန္း အစပါပဲ။ ေတာ္လွန္ေရးနဲ႕ အၾကမ္းဖက္မွဳကို ေ၀ေ၀၀ါး၀ါး နဲ႕ နားလည္မွဳေတြ ရွဳပ္ေထြးကုန္ၾကပါတယ္။ ေတာ္လွန္ေရးသမားေတြကို အၾကမ္းဖက္သမားေတြလို႕ တံဆိပ္ကပ္ ေခ်မွဳန္းႏိုင္ခြင့္ကို အာဏာရွင္ေတြကို သြားေပးလိုက္သလို ျဖစ္ကုန္ျပီး၊ အာဏာရွင္ေတြက ဦးေဆာင္ျပဳလုပ္တဲ့ ေရြးေကာက္ခံ အာဏာရွင္စနစ္ (electoral authoritarianism) ေတြ သက္ဆိုးရွည္ေရးအတြက္ အေထာက္အကူ ေပးလိုက္သလိုေတြ ျဖစ္ကုန္ပါေတာ့တယ္။

တခ်ိဳ႕ေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ႕အစည္းေတြက်ေတာ့ Media attention ရေအာင္ဆိုျပီး ႏိုင္ငံတကာ ေလေၾကာင္းလိုင္းေတြက ေလယာဥ္ေတြကို ျပန္ေပးဆြဲတာေတြ၊ သံရံုးေတြကို ၀င္ေရာက္စီးနင္းမွဳေတြ၊ တိုက္ခိုက္မွဳေတြကိုပါ ျပဳလုပ္လာၾကျပန္ပါေတာ့တယ္။ ဒီလုပ္ရပ္ေတြဟာ ေတာ္လွန္ေရးတရပ္ရဲ႕ ေျခလွမ္းေတြကို တခါတည္း တုံ႕ဆြဲလိုက္သလို ျဖစ္သြားပါတယ္။ အိမ္တအိမ္မွာ အေဖက အရက္မူးျပီး ေသာင္းက်န္းႏွိပ္စက္တဲ့ ဒဏ္ကို ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ခံေနရတဲ့ အေမကို လူေတြက ကိုယ္ခ်င္းစာ သနားၾကစျမဲပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ဒီအေမက အေဖ့ေဒါသေအာက္မွာ ျပားျပား၀ပ္ေနတဲ့ မ်က္စိသူငယ္၊ နားသူငယ္ ကေလးေလးကို မဆီမဆိုင္ သြားရိုက္တဲ့အခါ ဒီျဖစ္ရပ္အေပၚမွာ ရွဳျမင္သူ ႏွစ္မ်ိဳးေပၚထြက္လာပါတယ္။ ဒါကို အေမ့ရဲ႕ အမွားလို႕ တြက္သူက တြက္ျပီး၊ အေမက ဘယ္ေလာက္ခံစားေနရလဲ ဆိုတာကိုေကာ နားမလည္ေပးႏိုင္ဘူးလားလို႕ ယူဆသူေတြက ယူဆတာမ်ိဳးပါ။ အေမ့ရဲ႕ ဒုကၡကို လူေတြက ခံစားနားလည္ေပးျပီး အေဖျဖစ္သူရဲ႕ အမွားလို႕သာ လူေတြက တြက္ဆေနခ်ိန္မွာ အေမျဖစ္သူရဲ႕ တာ၀န္က အေဖ့ေဒါသ စက္ကြင္း ကေလးငယ္ေလးဆီ မက်ေရာက္ေအာင္ တတ္ႏိုင္သမွ်ေလး ကာကြယ္ေပးရမယ့္ အေျခအေနမ်ိဳးပါ။

ဒါကို အေမမပီသပဲ မိမိရဲ႕ ဒုကၡကို ကေလးဆီကိုပါ ထပ္မွ်ေ၀ေပးလိုက္တာကေတာ့ အေမ့အမွား ျဖစ္သြားပါျပီ။ ဒါေၾကာင့္ အေဖ့လုပ္ရပ္ကိုလဲ ဆန္႕က်င္သလို အေမ့အမွားကိုလဲ ကန္႕ကြက္ရွဳတ္ခ်ရမွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီၾကားထဲ အေမျဖစ္သူက သူ႕ရဲ႕ ဒုကၡေတြကို လူအမ်ားသိေစဖို႕ လမ္းမေပၚထြက္ျပီး တုတ္တေခ်ာင္းနဲ႕ ေတြ႕သမွ်ကေလး လိုက္ရိုက္ေနရင္ေတာ့ ရပ္ကြက္အေနနဲ႕က အေဖ့လုပ္ရပ္ေတြ ဆန္႕က်င္ေရးထက္ အေမ့ကို ႏွိမ္နင္းထိန္းခ်ဳပ္ေရးကိုပဲ ဦးစားေပးလာေတာ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံတကာမွာ အၾကမ္းဖက္မွဳႏွိမ္နင္း တိုက္ဖ်က္ေရးကို ဦးစားေပး လုပ္ငန္းေဆာင္တာ အျဖစ္ ထည့္သြင္းလာၾကတာဟာ ဒီသေဘာပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ အမွန္ကေန အမွားမျဖစ္သြားေစဖို႕ ေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ႕အစည္းေခါင္းေဆာင္ေတြအပါအ၀င္ ေတာ္လွန္ေရးသမားတိုင္းမွာ တာ၀န္ရွိပါတယ္။

ေတာ္လွန္ေရးသမားတေယာက္ဟာ အရပ္သား ျပည္သူလူထုကို တိုက္ခိုက္ျပီဆိုတာနဲ႕ အၾကမ္းဖက္သမား ျဖစ္သြားပါတယ္။ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရး အဖြဲ႕အစည္း တရပ္ဟာ ျပည္သူလူထုကို ပစ္မွတ္အျဖစ္ ထားျပီး တိုက္ခိုက္တာေတြ၊ ရန္သူေခ်မွဳန္းေရးမွာ ျပည္သူအမ်ား ေသေၾကပ်က္စီးေစႏိုင္တဲ့ နည္းလမ္းေတြကို အသံုးျပဳတာနဲ႕ ဒီေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ႕အစည္းဟာ အၾကမ္းဖက္အဖြဲ႕အစည္း ျဖစ္သြားပါတယ္။ ဒီလိုပါပဲ။ အစိုးရတရပ္ဟာလဲ ျပည္သူလူထုကို သတ္ျဖတ္ႏွိပ္စက္တာ၊ လူထုတိုက္ပြဲေတြကို အၾကမ္းဖက္ ႏွိမ္နင္းတာနဲ႕ ဒီအစိုးရဟာ ႏိုင္ငံေတာ္အၾကမ္းဖက္မွဳေတြ က်ဴးလြန္တဲ့ အၾကမ္းဖက္ အစိုးရျဖစ္သြားပါတယ္။ ဒီလို အၾကမ္းဖက္ ေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ႕အစည္းေတြ၊ အၾကမ္းဖက္ ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရေတြကို စစ္မွန္တဲ့ ေတာ္လွန္ေရးသမားေတြ အပါအ၀င္ ျပည္သူလူထု တရပ္လံုးက ဆန္႕က်င္ၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အခုဆက္လက္ျပီး Terrorist Propaganda of Justification အေၾကာင္းကို ဆက္လက္ တင္ျပပါမယ္။

Terrorist Propaganda of Justification

ႏိုင္ငံေရးပညာရွင္ ေဒါက္တာ ေမာရစ္တာ့ခ္၀ဲလ္ ဆိုသူက ကမာၻတ၀ွမ္းမွာ ျဖစ္ပြားခဲ့တဲ့ အၾကမ္းဖက္မွဳေတြနဲ႕ ဆက္စပ္ေနတဲ့ အၾကမ္းဖက္သမားေတြနဲ႕ အၾကမ္းဖက္မွဳကို ေထာက္ခံသူေတြ သံုးေလ့ရွိတဲ့ ၀ါဒျဖန္႕ခ်ိေရးေတြကို ေလ့လာၾကည့္ရာမွာ အၾကမ္းဖက္လုပ္ရပ္ေတြအေပၚ justification လုပ္ျပတဲ့ အခ်က္သံုးခ်က္ကို ေတြ႕ရွိေဖာ္ထုတ္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီအခ်က္ သံုးခ်က္ကေတာ့
တို႕တေတြဟာ ေတာ္လွန္ေရးသမားေတြျဖစ္တယ္။ ျပည္သူလူထုရဲ႕ လြတ္ေျမာက္ေရးကို ေဆာင္က်ဥ္းေပးႏိုင္ဖို႕ ျပည္သူ႕ရန္သူေတြကို ႏွိမ္နင္းေနတာျဖစ္တယ္။ ဒီအတြက္ ေတာ္လွန္ေရး လွဳပ္ရွားမွဳကာလမွာ ျပည္သူ႕ရန္သူေတြကို ေခ်မွဳန္းတဲ့ ဘယ္လို လုပ္ငန္းစဥ္မ်ိဳးကို မဆို လူထုက ေထာက္ခံရမွာ ျဖစ္တယ္။
တို႕တေတြဟာ ျပည္သူ႕ရန္သူနဲ႕ အေပါင္းအပါေတြကို ေတာ္လွန္တိုက္ပြဲ၀င္ေနတာ ျဖစ္တယ္။ ဒီလို ေတာ္လွန္ေရးမွာ လူထုတရပ္လံုးက ပူးေပါင္းပါ၀င္ရမယ္။ ရန္သူေတြကို ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရး မလုပ္ရဘူး။ ရန္သူကို ေခ်မွဳန္းရင္းနဲ႕ ရန္သူ႕အသိုင္းအ၀ိုင္းနဲ႕ နီးစပ္သူေတြပါ ထိခိုက္သြားရင္ တာ၀န္မယူဘူး။
တို႕တေတြဟာ ဖိႏွိပ္တဲ့ အာဏာရွင္ကို ေတာ္လွန္တိုက္ခိုက္ေနၾကတာ ျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ၾကားေနတာကို လက္မခံႏိုင္ဘူး။ ငါတို႕နဲ႕ ပူးေပါင္းျပီး ရန္သူကို တိုက္ရမယ္။ ငါတို႕နဲ႕ မပူးေပါင္းရင္ ရန္သူ႕လူလို႕ သတ္မွတ္မယ္။ ရန္သူကို မတိုက္ပဲ ၾကားမွာ ေနသူေတြကို ေတာ္လွန္ေရးအေပၚ မေထာက္ခံသူေတြလို႕ သတ္မွတ္မယ္။ ဒီလိုလူေတြ ေတာ္လွန္ေရးအေပၚ ကိုယ္ခ်င္းစာနာစိတ္ရွိလာေအာင္၊ ခံစားနားလည္တတ္လာေအာင္ အၾကမ္းဖက္နည္းလမ္းေတြနဲ႕ ႏွိဳးဆြေပးဖို႕ လိုတယ္။

ဒီအခ်က္သံုးခ်က္ဟာ ေတာ္လွန္ေရးသမားေတြ အၾကမ္းဖက္မွဳကို လက္ခံက်ဴးလြန္ လာေစတဲ့ အေတြးအေခၚ၊ အယူအဆမွားေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရးပညာရွင္ Paul Wilkinson ဆိုသူကလဲ တတိယအခ်က္ျဖစ္တဲ့ ရန္၊ ငါ ျပႆနာဟာ ေတာ္လွန္ေရးသမားေတြကို လူထုအေပၚ အညွာအတာမရွိ အၾကမ္းဖက္မွဳက်ဴးလြန္ေအာင္ လွံဳ႕ေဆာ္ေပးလိုက္တဲ့ ျပႆနာျဖစ္ေၾကာင္း ေရးသားေဖာ္ျပခဲ့ပါတယ္။

အၾကမ္းဖက္သမားေတြနဲ႕ အၾကမ္းဖက္မွဳကို ေထာက္ခံသူေတြက ဒီ ရန္၊ ငါဆိုတဲ့ စကားလံုးကို Terrorist Propaganda of Justification အေနနဲ႕ အသံုးျပဳတတ္ၾကပါတယ္။ ေတာ္လွန္ေရးသမားေတြက ျပဳလုပ္တဲ့ အၾကမ္းဖက္မွဳတရပ္မွာ ျပည္သူလူထုကို ထိခိုက္ေစတာ မွန္ေပမယ့္ တဘက္ရန္သူကို ႏွိမ္နင္းႏိုင္တယ္ဆိုရင္ ေအာင္ပြဲလို႕ သတ္မွတ္ရမယ္၊ ျပည္သူလူထုၾကီးအေနနဲ႕ ဒီလိုထိခိုက္မွဳေတြ ဆက္မျဖစ္ေစခ်င္ရင္ ေတာ္လွန္ေရးထဲ ပါလာရမယ္ ဆိုတဲ့ အယူအဆတရပ္ပါ။ ဒီအယူအဆဟာ အလြန္အႏၱရာယ္ၾကီးမားျပီး ေတာ္လွန္ေရးေလွကို ၀မ္းဗိုက္ကေန ထိုးခြဲခ်၊ ျမွဳပ္ပစ္လိုက္ႏိုင္တဲ့ အယူအဆမ်ိဳးပါ။ ေတာ္လွန္ေရးတရပ္ရဲ႕ လူထုေထာက္ခံမွဳ မ႑ိဳင္ကို ရိုက္ခ်ိဳးဖ်က္ဆီးပစ္လိုက္ ႏိုင္ပါတယ္။

ေတာ္လွန္ေရးသမားဆိုတာကလဲ အဖိႏွိပ္ခံ ျပည္သူလူထုထဲကေနမွ ေမြးဖြားလာတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဖိႏွိပ္ခံ ျပည္သူဘက္ကေန ရပ္တည္ျပီး ဖိႏွိပ္တဲ့ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးယႏၱရားကို ျပည္သူလူထုနဲ႕အတူ လက္တြဲေတာ္လွန္ဖို႕ ေတာ္လွန္ေရးသမား လူတန္းစားတရပ္ ထြက္ေပၚလာ တာျဖစ္ပါတယ္။ လူထုကို ဒီလို အၾကမ္းဖက္မွဳေတြနဲ႕ အေၾကာက္တရားသြင္းျပီး စည္းရံုးေရး လုပ္လို႕ မရပါ။ ဒီလုပ္ရပ္ေတြဟာ လူထုနဲ႕ ေတာ္လွန္ေရးကို ကင္းကြာသြားေစႏိုင္ပါတယ္။

ျပည္သူလူထုရဲ႕ အနာဂတ္ၾကမၼာကို ဖန္တီးေပးႏိုင္မယ့္ ေတာ္လွန္ေရးဆိုတာ ေရကန္ထဲမွာ ပြင့္လန္းလာတဲ့ ၾကာပန္းေလးတပြင့္ပါ။ ဒီလိုအခါမွာ ဒီေရကန္ကို ခန္းေျခာက္ေအာင္ လုပ္သူေတြ၊ဒီေရကန္ကို ညစ္ႏြမ္းေအာင္၊ ေသြးစြန္းေအာင္ လုပ္သူေတြဟာ ေတာ္လွန္ေရးသမားေတြရဲ႕ ရန္သူေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ရန္၊ ငါ စည္းျပတ္ရမယ္ဆိုတာ ေတာ္လွန္ေရးသမား အခ်င္းခ်င္း ပုလင္းတူ၊ ဘူးစို႕ လုပ္ျပီး၊ အခ်င္းခ်င္း ကာကြယ္ေပးဖို႕ကို ဆိုလိုတာ မဟုတ္ပါ။ ျပည္သူလူထုကို ဒုကၡေပးမယ့္ ရန္သူေတြကို ျပတ္ျပတ္သားသား ဆန္႕က်င္ရဲတဲ့ ေတာ္လွန္ေရးသစၥာတရားရွိျခင္းကို ဆိုလိုပါတယ္။ ေတာ္လွန္ေရး သစၥာတရားဆိုတာ ေတာ္လွန္ေရးသမား အခ်င္းခ်င္း သစၥာေစာင့္သိမွဳကို ဆိုတာမဟုတ္ပါ။ ျပည္သူလူထုအေပၚမွာ ထားရွိတဲ့ ေတာ္လွန္ေရးသစၥာတရားကို ဆိုလိုတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ျပည္သူလူထုကို အႏၱရာယ္ျဖစ္ေစတဲ့ လုပ္ရပ္ဆိုရင္ ေတာ္လွန္ေရးသမားတေယာက္ဟာ ရန္ငါ စည္းျပတ္ျပီး ျပတ္ျပတ္သားသား ကန္႕ကြက္ရမွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ရန္၊ ငါ စည္းဆိုတဲ့ စကားလံုးကို Terrorist Propaganda of Justification အေနနဲ႕ အသံုးခ်လာတဲ့အခါ ဒါကုိ လူထုေရွ႕က ရပ္တည္တဲ့ ေတာ္လွန္ေရးသမားေတြက ကန္႕ကြက္ရွဳတ္ခ်ရမွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

အၾကမ္းဖက္မွဳနဲ႕ ပတ္သက္တဲ့ justification ေတြမွာ အၾကမ္းဖက္မွဳဆိုတာကို ေတာ္လွန္ေရး သမားေတြနဲ႕ လူထုက လက္ခံလာေအာင္ ဒီလိုနည္းေတြနဲ႕ justification လုပ္ေနတာေတြ ရွိသလို၊ ေတာ္လွန္ေရးသမားေတြ ကိုယ္တိုင္က အၾကမ္းဖက္မွဳဆိုတာ ေတာ္လွန္ေရးတရပ္ရဲ႕ Political Ends အတြက္ အသံုးျပဳရမယ့္ Means တရပ္အေနနဲ႕ လက္ခံက်င့္သံုးလာေစတဲ့ Justification ေတြလဲ ရွိပါေသးတယ္။ ပညာရွင္အမ်ားစု အာရံုစိုက္တာကေတာ့ Thrasymachan Justification ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေတာ္လွန္ေရးသမားေတြကို သင္ၾကားပို႕ခ်တဲ့ ႏိုင္ငံေရးသေဘာတရားေရးရာ သင္တန္းေတြအထိ ပါ၀င္ေနတတ္တာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ အထူးသတိထားရမယ့္ အခ်က္တရပ္ပါ။ လက္ခံ အသံုးခ်မိတာနဲ႕ ေတာ္လွန္ေရးရဲ႕ political goals ေတြနဲ႕ တစတစ ေ၀းကြာသြားေစႏိုင္သလို၊ အျပစ္မဲ့ ျပည္သူအမ်ားကိုလဲ ဒုကၡေရာက္ေစေတာ့တာပါပဲ။

Thrasymachan Justification for Terrorism
ႏိုင္ငံေရး၊ ဘာသာေရး အစြန္းေရာက္ေနသူေတြဟာ ဥပေဒေၾကာင္းအရ၊ ကိုယ္က်င့္တရားအရ အၾကမ္းဖက္မွဳကို ကန္႕ကြက္ဆန္႕က်င္တာေတြကို လက္ခံစဥ္းစားေလ့မရွိၾကပါဘူး။ သူတို႕က ဒါေတြကို ရန္သူကို ေထာက္ခံေနသူေတြကသာ အၾကမ္းဖက္မွဳကို ဆန္႕က်င္တယ္လို႕ အထင္ေရာက္တတ္ၾကျပီး အၾကမ္းဖက္မွဳကို ကန္႕ကြက္ဆန္႕က်င္သူေတြကို ရန္သူ႕ဘက္ေတာ္သားေတြအေနနဲ႕ သတ္မွတ္ စြပ္စြဲတတ္ၾကပါတယ္။ အၾကမ္းဖက္မွဳေၾကာင့္ လူအမ်ားၾကားမွာ climate of fear ပ်ံ႕ႏွံ႕လာျပီး ႏိုင္ငံေရးအက်ပ္အတည္းေတြကို ေဖာက္ထြက္ႏိုင္မယ့္ political outrage ကို ဖန္တီးႏိုင္မယ္လို႕လဲ ယူဆထားေလ့ရွိၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အၾကမ္းဖက္မွဳကို ဆန္႕က်င္တာဟာ ဒီလို political outrage ဖန္တီးႏိုင္မယ့္ အခြင့္အလမ္းေတြကို ေႏွာင့္ေႏွးေအာင္ လုပ္တာလို႕ ထင္ျမင္စြပ္စြဲတတ္ၾကပါတယ္။ ဒီလို ေတြးေခၚယူဆခ်က္ေတြ၊ ထင္ျမင္စြပ္စြဲမွဳေတြဟာ Thrasymachan Justification အေပၚမွာ သက္၀င္ယံုၾကည္ေနလို႕ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရးသင္တန္းေတြ၊ ေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ႕ ႏွဳတ္ျမြက္စကားေတြမွာ Thrasymachan Justification သ႑ာန္ေတြ ပါ၀င္လာျပီဆိုရင္ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ရာ သမိုင္းနိဒါန္းေတြ စလာေတာ့မယ္လို႕ ဆိုႏိုင္ပါတယ္။ Thrasymachan Justification မွာ သ႑ာန္ၾကီးႏွစ္ခု ရွိပါတယ္။ ပထမသ႑ာန္က အၾကမ္းဖက္မွဳဆိုတာ ေတာ္လွန္ေရး ရွိေနေၾကာင္းကို ေဖာ္က်ဴးေနတဲ့ ျပယုဂ္တခုျဖစ္တယ္။ ေတာ္လွန္ေရးကို လူအမ်ားက သိရွိလာဖို႕၊ လက္ခံယံုၾကည္လာဖို႕၊ လူအမ်ားရဲ႕ စိတ္ဓာတ္ေတြ ႏိုးၾကားတက္ၾကြလာဖို႕အတြက္ လူအမ်ားသတိျပဳမိႏိုင္မယ့္ အခ်ိန္ကာလေတြ၊ ေနရာေတြမွာ အၾကမ္းဖက္လုပ္ရပ္ေတြကို ျပဳလုပ္ဖို႕ လိုအပ္တယ္။ ဒီလို လုပ္လိုက္ျခင္းအားျဖင့္ ရန္သူကို အားေပ်ာ့သြားေအာင္၊ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ ျဖစ္ေအာင္၊ ရန္သူရဲ႕ အားနည္းခ်က္ကို လူအမ်ားသိလာေအာင္ လုပ္ႏိုင္မယ္။ လူေတြအၾကားမွာ အေၾကာက္တရားေတြ ပ်ံ႕ႏွံ႕လာျပီး ၊ ဘက္တခုမွာ ရပ္တည္မွ ျဖစ္ေတာ့မယ္လို႕ ယူဆခ်က္ေတြ ေပၚထြန္းလာမယ္၊ ေတာ္လွန္ေရးနဲ႕ ပူးေပါင္းလာၾကမယ္ ဆိုတဲ့ သ႑ာန္ပါ။ ရန္သူရဲ႕ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးယႏၱရားကို မျဖိဳဖ်က္ႏိုင္ခင္မွာ ေရတိုအေနနဲ႕ အၾကမ္းဖက္မွဳေတြ သံုးဖို႕ လိုအပ္တယ္လို႕ ဒီသ႑ာန္ကို လက္ခံသူေတြက ေျပာဆိုစည္းရံုးတတ္ပါတယ္။

ဒုတိယသ႑ာန္ကေတာ့ ပိုျပီး ေၾကာက္မက္ဖြယ္ေကာင္းပါတယ္။ အၾကမ္းဖက္မွဳဆိုတာကို ေတာ္လွန္ေရးရဲ႕ လက္နက္တခုအေနနဲ႕ အသံုးျပဳျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ တဘက္ရန္သူဟာ အားသာျပီး၊ ေတာ္လွန္ေရးသမားေတြက အားနည္းသူေတြျဖစ္တဲ့အတြက္ အၾကမ္းဖက္မွဳကို စစ္ပြဲရဲ႕ လက္နက္တခုအေနနဲ႕ အသံုးျပဳရမွာျဖစ္ျပီး၊ ဒီလိုအၾကမ္းဖက္မွဳမွာ ေသဆံုးသြားသူေတြဟာလဲ စစ္ပြဲရဲ႕ ေဘးထြက္ဆိုးက်ိဳးသာ ျဖစ္တယ္ဆိုတဲ့ သ႑ာန္တခုပါ။

ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေတာ္လွန္ေရးသမားေတြဟာ ဒီသ႑ာန္ တမ်ိဳးမ်ိဳးကို လက္ခံလာျပီဆိုတာနဲ႕ အၾကမ္းဖက္ စည္းေဘာင္ကို ေက်ာ္ဖို႕ ၀န္မေလးေတာ့ပဲ ျဖစ္လာတတ္ပါတယ္။ ဒါေတြဟာ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းက လက္မခံႏိုင္တဲ့ အေတြးအေခၚေတြျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအေတြးအေခၚေတြ လူထုၾကားကို ပ်ံ႕ႏွံ႕လာတဲ့အခါ လူထုဟာ သူတို႕ဘာသာ သူတို႕ သားေကာင္ဘ၀ကို ေရာက္ေနသူေတြလို႕ ထင္ျမင္ယူဆတတ္သြားပါတယ္။ ေတာ္လွန္ေရးသမားေတြကို လူထုအတြက္ ေရွ႕ကေန မားမားမတ္မတ္ တိုက္ပြဲ၀င္ေနသူေတြလို႕ မယူဆေတာ့ပဲ အာဏာရရွိေရးအတြက္ ႏွစ္ဘက္အဖြဲ႕အစည္း တိုက္ခိုက္ေနၾကတာမွာ လူထုက ေျမစာပင္ေတြျဖစ္လာတယ္လို႕ ထင္ျမင္သြားပါေတာ့တယ္။ အဲဒီအခါမွာ လူထုနဲ႕ ေတာ္လွန္ေရး ေ၀းကြာသြားပါတယ္။

ေတာ္လွန္ေရးမွာလဲ အစြန္းေရာက္ (radicals) ေတြနဲ႕ moderates ေတြ ကြဲထြက္သြားပါတယ္။ radicals ေတြက အင္အားၾကီးမားေနတဲ့အခါ moderates ေတြ ေဘးထြက္ထိုင္ၾကပါေတာ့တယ္။ ေတာ္လွန္ေရး အင္အားစုေတြ စတင္ျပိဳလဲကုန္ပါတယ္။ လူထုစည္းရံုးေရး လုပ္ငန္းစဥ္ကို ထိခိုက္လာပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လဲ အၾကမ္းဖက္မွဳကို ေရတိုျပယုဂ္အေနနဲ႕ အသံုးျပဳလိုက္တဲ့ ေတာ္လွန္ေရးပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ေရရွည္ လက္နက္တခုအေနနဲ႕ ကိုင္စြဲထားတဲ့ ေတာ္လွန္ေရးပဲျဖစ္ျဖစ္ မူလေတာ္လွန္ေရး ရည္မွန္းခ်က္ျဖစ္တဲ့ အာဏာရွင္စနစ္ ဖယ္ရွားေရး (သို႕မဟုတ္) က်ဴးေက်ာ္တဲ့ အစိုးရ ျပန္ထြက္သြားေရး (သို႕မဟုတ္) လူမ်ိဳးေရး၊ ဘာသာေရး တန္းတူညီမွ်ခြင့္ ရရွိေရး စတာေတြကို ထိထိေရာက္ေရာက္ အေကာင္အထည္မေဖာ္ႏိုင္ပဲ ျဖစ္သြားၾကေတာ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။

Thrasymachan Justification ရဲ႕ အေရးၾကီးဆံုး အားနည္းခ်က္တခုကေတာ့ အၾကမ္းဖက္မွဳဆိုတာကို ေတာ္လွန္ေရးနဲ႕ တြဲစပ္ထားျခင္းပါပဲ။ အၾကမ္းဖက္မွဳမပါပဲ ဆင္ႏႊဲႏိုင္ခဲ့တဲ့ လူထုတိုက္ပြဲေတြ၊ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးေတြ၊ အေထြေထြသပိတ္ၾကီးေတြေၾကာင့္ ေတာ္လွန္ေရး ရည္မွန္းခ်က္ေတြ ျပည့္ျပည့္၀၀ အေကာင္အထည္ေဖာ္ႏိုင္ခဲ့တာေတြ ကမာၻမွာ အမ်ားၾကီးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အၾကမ္းဖက္မွဳကို တြဲစပ္လိုက္မွသာ ေတာ္လွန္ေရးသမားေတြဟာ hostes humani generis ေတြ ျဖစ္ကုန္ၾကတာပါ။ ဘယ္လို လူ႕အဖြဲ႕အစည္းမ်ိဳးကမဆို ဒီလို scourge ကို ဆန္႕က်င္ၾကပါတယ္။

နိဂံုး

ခ်ဳပ္၍ ဆိုရရင္ အၾကမ္းဖက္မွဳဆိုတာက အျပစ္မဲ့ ျပည္သူေတြကို ထိခိုက္ပ်က္စီးေစျခင္း၊ တဘက္ရန္သူ အျပစ္ရွိသူေတြကို ေခ်မွဳန္းတယ္ဆိုရာမွာလဲ အျပစ္မဲ့ ျပည္သူလူထုကိုပါ ေဘးထြက္ဆိုးက်ိဳးအျဖစ္ ထိခိုက္ေစျခင္း၊ လူထုအၾကားမွာ အေၾကာက္တရား ပ်ံ႕ပြားလာေစျပီး လူ႕အဖြဲ႕အစည္း လံုျခံဳေရး (Societal Security)ကို ျခိမ္းေခ်ာက္ျခင္းစတဲ့ သေဘာလကၡဏာေတြ ေဆာင္တာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ လူေတြရဲ႕ ေၾကာက္ရြံ႕ျခင္းမွ လြတ္ကင္းေရး (Freedom from fear) လူ႕အခြင့္အေရးကို တိုက္ရိုက္ျခိမ္းေခ်ာက္မွဳလို႕ ဆိုႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ လူထုနဲ႕ တသားတည္းရွိေနတဲ့ ေတာ္လွန္ေရးသမားေတြဟာ လူ႕အခြင့္အေရးကို ျခိမ္းေခ်ာက္လာတဲ့ အၾကမ္းဖက္မွဳကို ေရတိုလွံဳ႕ေဆာ္ေရးယႏၱရား၊ ေရရွည္ေတာ္လွန္ေရးလက္နက္ေတြအေနနဲ႕ အသံုးျပဳမွဳကို ေရွာင္ၾကဥ္ ၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

တခါတရံမွာ အာဏာရွင္အစိုးရေတြက အၾကမ္းဖက္မွဳေတြကို တမင္ျပဳလုပ္ျပီး လူထုနဲ႕ ေတာ္လွန္ေရးကို အဆက္ျပတ္သြားေအာင္ ျပဳလုပ္လာတာေတြလဲ ရွိတတ္ပါတယ္။ ဒီလိုျပဳလုပ္မွဳေတြမွာ ရန္သူ႕လူေတြ ထိခိုက္မွဳေတြကို အေၾကာင္းျပဳျပီး အၾကမ္းဖက္မွဳေတြကို Justification သြားမလုပ္မိဖို႕ကိုလဲ ေတာ္လွန္ေရးသမားေတြက အထူးပဲ ေရွာင္ၾကဥ္ရပါမယ္။ ဒီလို လုပ္လိုက္တာနဲ႕ ရန္သူက်င့္သံုးတဲ့ COIN (Counter-Insurgency) ကင္ပိန္းကို အေထာက္အကူ ေပးရာေရာက္ျပီး ရန္သူ႕ေထာင္ေခ်ာက္ထဲကို က်သြားတတ္ေလ့ရွိပါတယ္။

ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေတာ္လွန္ေရးဆင္ႏႊဲတယ္ဆိုတာ လမ္းေဘးမွာ အရက္မူးေနတဲ့ အရက္သမားႏွစ္ေယာက္ ရန္ျဖစ္ေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။ တဘက္နဲ႕ တဘက္ အျပန္အလွန္ ခြပ္ေနၾကတာကို လက္ခုပ္လက္၀ါးတီးျပီး ထိုင္ေအာ္ေနရမယ့္ ၾကက္ပြဲလဲ မဟုတ္ပါဘူး။ မတရားမွဳေတြ ဥပေဒျဖစ္လာတာကို ေတာ္လွန္ပုန္ကန္ၾကရင္း ေတာ္လွန္ေရးအင္အားစုေတြဟာ ျပည္သူထဲကေန ေပၚေပါက္လာၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ျပည္သူလူထုဟာ ေတာ္လွန္ေရးဆိုတဲ့ ၾကာပန္းရဲ႕ ေရျပင္ျဖစ္ပါတယ္။ ေရျပင္မွာ ေသြးေရာင္လႊမ္းတာကို ရန္သူက လုပ္တာဆိုရင္ ဆန္႕က်င္မယ္၊ ေတာ္လွန္ေရးသမားက လုပ္တာဆိုရင္ Justification လုပ္မယ္ဆိုတဲ့ အေတြးအေခၚ၊ အျပဳအမူေတြဟာ ေတာ္လွန္ေရး ၾကာပန္းကို တစထက္တစ ညွိဳးႏြမ္းေအာင္ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြသာ ျဖစ္လာႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အၾကမ္းဖက္မွဳေတြကို ေတာ္လွန္ေရးသမားမ်ား အပါအ၀င္ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းတရပ္လံုးက ညီညီညြတ္ညြတ္ ကန္႕ကြက္ဆန္႕က်င္ၾကရ မွာ ျဖစ္ပါေၾကာင္း တင္ျပေရးသားလိုက္ရပါတယ္။

ခင္မမမ်ိဳး (၂၇၊ ၄၊ ၂၀၁၀)

ရည္ညႊန္းကိုးကား။ ။

Lee Anderson, The Evil in Terrorists’ Minds, Chattanooga Times Free Press B7 (Dec. 3, 2002)

Robert Audi, On the Meaning and Justification of Violence, in Violence 87 (Jerome Schaffer ed., McKay 1971).

Albert Camus, The Rebel: An Essay on Man in Revolt 11 (Anthony Bower trans., Random H. 1956)

John Alan Cohan, Formulation of a State’s Response to Terrorism and State-Sponsored Terrorism, 14 Pace Intl. L. Rev. 77, 87 n. 48 (2002).

Robert Friedlander (ed.) Terrorism, Documents of International and Local Control (Dobbs Ferry, NY: Oceana Publications, 1979).

Bruce Hoffman, The Mind of the Terrorist: Perspectives from Social Psychology, in Essential Readings on Political Terrorism 62 (Harvey W. Kushner ed., Richard Altschuler & Assocs., Inc. 2002).

Margo Hammond, Writing on Sept. 11, St. Petersburg Times 4D (Sept. 8, 2002)

Kirk Kicklighter, Terrorist Mind Dark, but Not Unfathomable, Atlanta J.-Const. 7A (Sept. 13, 2001).

John Stuart Mill, The Contest in America, in Essays on Equality, Law, and Education XXI, 137 (John M. Robson ed., U. of Toronto Press 1984).

Maurice Tugwell, 'Revolutionary Propaganda and Possible Counter-Measures', Ph.D. Thesis, King's College, University of London, 1978.

Geraint Williams, J.S. Mill and Political Violence, 1 Utilitas 102, 103 (1989).

Paul Wilkinson, Political Terrorism 12–13 (Macmillan Press Ltd. 1974).

Paul Wikinson, 'Ethical Defence of Terrorism-Defending the Indefensible', Terrorism and Political Violence, 1 (1) (January 1989)

Robert Young, Revolutionary Terrorism, Crime and Morality, 4 Soc. Theory & Prac. 287, 297 (Fall 1977).

http://khinmamamyo.blogspot.com/ မွရယူေဖၚျပပါသည္

ပါလီမန္ဒီမုိကေရစီပါတီ သတင္းစာေစာင္အတြဲ ၄– အမွတ္စဥ္ ၇

http://ifile.it/pwim52oBinder 1

Tuesday, April 27, 2010

Myanmar removes CNN reporter


Myanmar removes CNN reporter
Uploaded by CNN_International. - News videos from around the world.

27 April 2010 ဒိုင္ယာရီ

MSWORK FILE HERE27 April 2010 Yeyintnge Diary

တိုက္ဆိုင္လွတဲ့ ေပါက္ကြဲမႈေတြ


ရဲေဘာ္ဖိုးသံေခ်ာင္း

၂၇/ ဧၿပီ ၂၀၁၀

နအဖရဲ႕ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲဟာ ျမန္မာျပည္ႏိုင္ငံေရးမွာ အေျပာင္းအလဲေတြ ျဖစ္ေပၚေစမယ္လို႔ တြက္ခဲ့ၾက၊
တြက္ထားၾကသူေတြ မနည္းပါဘူး။ အခုေတာ့ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ အေျပာင္းအလဲေတြဟာ ျမန္လည္းျမန္၊ ပံုသဏၭာန္ေတြလည္း
စံု၊ စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းလွပါတယ္။ နအဖဟာ နယ္စပ္ေတြကို ဖိအားေပးေနတုန္း ရန္ကုန္ၿမိဳ႕လယ္ေခါင္မွာ ဗံုးေတြကြဲ
ပါတယ္။ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ အေရွ႕ဖ်ားဆံုး တ႐ုတ္-ျမန္မာ၊ ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္ေတြကို တပ္ေတြပို႔ေနတုန္း အေနာက္ဖ်ားက ရခိုင္ျပည္နယ္မွာ ဗံုးေတြကြဲျပန္ပါတယ္။ ဒီဗံုးကြဲမႈေတြရဲ႕ အႏွံ႔အျပားျဖစ္မႈနဲ႔ အေရအတြက္ဟာ သိပ္ထူးျခားေနပါတယ္။ အခ်ိန္
ကာလအရေျပာရရင္လည္း ျမန္မာျပည္ႏိုင္ငံေရးရဲ႕ တကယ့္အေကြ႔အခ်ဳိးကာလ၊ အေရးႀကီးကာလျဖစ္ေနပါတယ္။

ေနာက္ထူးျခားတာတခ်က္က ဘယ္မွာမွ လက္သည္မေပၚ၊ သဲလြန္စေလးေတာင္မွ မရတာပါ။ နအဖရဲ႕ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး
ယႏၲရားနဲ႔ ေထာက္လွမ္းေရးအဖြဲ႔မ်ဳိးစံုတို႔ဟာ ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ အလုပ္႐ႈပ္ေနၾကလို႔လား၊ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ
အဖြဲ႔ခ်ဳပ္နဲ႔ အပစ္ရပ္အဖြဲ႔ေတြအေပၚ ဆင္ႏႊဲေတာ့မယ့္ ေနာက္ဆံုးႏွိပ္ကြပ္ပြဲႀကီးအတြက္ အသားကုန္လံုးပန္းေနၾကလို႔လား။
ဘာေၾကာင့္ပဲျဖစ္ျဖစ္ နအဖအစိုးရ အုပ္စိုးမႈယႏၲရားရဲ႕ ယိုေပါက္ ဟာကြက္ေတြကို အထင္အရွားျမင္ေတြ႔ေနရတာကေတာ့
အမွန္ပါပဲ။ လာမယ့္ေရြးေကာက္ပြဲအမီ နအဖကုိ အျပတ္ဖားေနၾကရတဲ့ “ေဆာင္းပါးရွင္” ဆိုသူေတြမွာေတာ့ ဒီေပါက္ကြဲမႈေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဘယ္သူ႔ဘယ္လို တြယ္ရမယ္မွန္းမသိျဖစ္ေနၿပီး အသားလြတ္ ရမ္းသမ္းခ်ေနရတဲ့အေျခအေန
ဆိုက္ေနပါတယ္။

တခ်ဳိ႕ကေတာ့လည္း “သူခိုးလိမၼာမ်က္ႏွာႀကီးမို႔” လက္သည္မေပၚတာ၊ ရဲေတြက တက္တက္ႂကြႂကြ မရွာေဖြတာလို႔ ေျပာေနၾကပါတယ္။ ဘာမဆိုျဖစ္ႏိုင္တဲ့ အေနအထားမို႔ ဒါလည္း စဥ္းစားစရာအျဖစ္ သတ္မွတ္သင့္ပါတယ္။

တကယ္ေတာ့ နအဖကို ဆန္႔က်င္တာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ အခ်င္းခ်င္းတြယ္ၾကတာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ျပည္သူလူထုကို ထိခိုက္ေသေက်
ေစတဲ့အထိ ျဖစ္တာကေတာ့ မေကာင္းတာအမွန္ပါပဲ။ ဒါမ်ဳိးကို ေတာ္လွန္ေရးမဆန္တဲ့ လုပ္ရပ္လို႔ပဲ သတ္မွတ္ရမွာပါ။ အားမေပးသင့္ပါဘူး။

ဒါေပမယ့္ ရက္စက္ရွည္ၾကာတဲ့ အုပ္စိုးမႈတခုကို မခံႏိုင္လြန္းလို႔ ျဖစ္တဲ့နည္းနဲ႔ ဆန္႔က်င္တဲ့လူေတြကုိေတာ့ နားလည္ဖို႔ လိုပါတယ္။ ႏိုင္ငံတိုင္းလိုလိုမွာ အမ်ဳိးသားေတာ္လွန္ေရး၊ လူတန္းစားေတာ္လွန္ေရး စတာေတြ ျဖစ္လာတယ္ဆိုရင္၊ အထူးသျဖင့္ အစပိုင္းမွာ ဒီလိုပဲ တဦးခ်င္းစြန္႔စား လုပ္ၾကတဲ့၊ မဆိုင္သူေတြကို ထိခိုက္ေစတဲ့ လုပ္ရပ္ေတြ ေပၚလာေလ့ရွိၾကတယ္ဆိုတာကို သတိျပဳဖို႔လိုပါတယ္။ အယူအဆ မၾကည္လင္တာေၾကာင့္မို႔ မင္းေလာင္းပံုစံနဲ႔ အဂၤလိပ္ကို ထ’ခ်ၾကတာကို ျမန္မာျပည္ရဲ႕ မေ၀းလွတဲ့ သမိုင္းမွာ လွမ္းေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္။ ေက်းလက္ေတြမွာ ဓားျပဂိုဏ္းလိုလို၊ သူပုန္အဖြဲ႔လိုလိုဆိုတာေတြကလည္း ဒီသေဘာပါပဲ။ ျမန္မာျပည္က ‘ေရာ္ဘင္ဟု’ ေတြဟာ ေခတ္မီႏိုင္ငံေရး အေတြးအေခၚ မတပ္ဆင္ႏိုင္တဲ့ လယ္သမား သူပုန္ေတြသာ ျဖစ္ပါတယ္။ သူတို႔ရဲ႕လုပ္ရပ္ေတြမွာ လြန္ကၽြံတယ္လို႔ ထင္ျမင္စရာရွိတာ၊ မဆိုင္သူကို ထိခိုက္တာေတြ ပါလာတတ္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရးအားနည္းေသးလို႔သာ ျဖစ္ပါတယ္။

႐ုရွႏိုင္ငံမွာ ေဘာ္ရွီဗစ္ေတြရဲ႕ ေတာ္လွန္ေရးမတိုင္မီ အနားခစၥလို႔ေခၚတဲ့ လုပ္ႀကံေရးဂိုဏ္းက အရင္ေပၚလာတာပါ။ လီနင္ရဲ႕အစ္ကိုကိုယ္တိုင္ အဲဒီအထဲမွာပါခဲ့ၿပီး ဖမ္းမိလို႔ ကြပ္မ်က္တာလည္း ခံခဲ့ရပါတယ္။

ျမန္မာျပည္မွာေတာ့ ၁၃၀၀ ျပည့္ အေရးေတာ္ပံုေနာက္ပိုင္းမွာကိုပဲ နဂါးနက္ဂိုဏ္းဆိုတာ ေပၚခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီဂိုဏ္းဟာ ေပၚကာစတုန္းက လုပ္ႀကံေရးဂိုဏ္းတမ်ဳိးသာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီဂိုဏ္းသားေတြဟာ ေနာက္ပိုင္းမွာ ေတာ္လွန္တဲ့ အေတြးအေခၚေတြ၊ အသိေတြနဲ႔ ေပါင္းစပ္မိေတာ့ ရာသက္ပန္ေတာ္လွန္ေရးသမားေတြျဖစ္လာၿပီး ေတာ္လွန္ေရးထဲမွာပဲ က်ဆံုးသြားၾကပါတယ္။ အလားတူပဲ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရး ထဲကုိ ေျပာင္းလဲပါ၀င္လာၾကတဲ့ ဓားျပေတြ၊ ‘ေရာ္ဘင္ဟု’ ေတြ အမ်ားႀကီးရွိခဲ့ပါတယ္။ ဒီေန႔လို တိုင္းျပည္ရဲ႕ စီးပြားေရးက ေအာက္ဆံုးေရာက္ေန၊ ႀကံ့ဖြံ႔လို နအဖရဲ႕ လူမိုက္ေတြက ေနရာတကာမွာ ရမ္းကားအႏိုင္က်င့္ေန၊ ဒီၾကားထဲမွာ နအဖရဲ႕ ဒီမိုကေရစီေၾကာင့္ မွန္ကန္တဲ့ႏိုင္ငံေရး အေတြးအေခၚေတြကို ျဖန္႔ခ်ိခြင့္မရျဖစ္ေနတဲ့ အေျခအေနမွာ နည္းမ်ဳိးေပါင္းစံုေသာ ဆန္႔က်င္မႈေတြ ေပၚေပါက္လာတာဟာ သဘာ၀က်တယ္လို႔ပဲ ဆိုရမွာပါ။

ဒီလိုနာၾကည္းေပါက္ကြဲမႈေတြကို နည္းမွန္လမ္းမွန္ေရာက္ေအာင္ တည့္မတ္ေပးဖို႔ဟာ အင္မတန္မွအေရးႀကီးတယ္ဆိုတာကို အထူးေျပာေနစရာမလိုပါဘူး။ သူတို႔လုပ္တဲ့နည္းဟာ မေအာင္ျမင္ႏိုင္ဘူး၊ မေကာင္းတဲ့ဆိုးက်ဳိးေတြ ျဖစ္ေစ ႏိုင္တယ္ဆိုတာေတြ ေထာက္ျပရပါမယ္။ နအဖကုိ ရြံမုန္းနာၾကည္းတယ္၊ ျဖဳတ္ခ်ရမယ္ဆိုတဲ့ သာမန္စဥ္းစားေတြးေခၚနည္းေလာက္နဲ႔ မလံုေလာက္ေတာ့ဘူးဆိုတာ ရွင္းေနပါတယ္။ မွန္ကန္တဲ့အေတြးအေခၚကို လူထုဆီ ပို႔ဖို႔ဆိုတာဟာ အေျပာလြယ္သေလာက္ လက္ေတြ႔မွာ မလြယ္လွပါဘူး။ အထူးသျဖင့္ ျမန္မာျပည္လူဦးေရရဲ႕ (၈၀) ရာခုိင္ႏႈန္းေက်ာ္ျဖစ္တဲ့ ေက်းလက္လူထုဆီကို ပို႔ဖို႔ျဖစ္ပါတယ္။

တကယ္က ဒီအေရးေတာ္ပံုမွာ လယ္သမားေတြပါလာဖို႔ဟာ အင္မတန္မွ အခရာက်ပါတယ္။ သူတို႔ပါလာမွ ပြဲက
ျပတ္မွာပါ။ ဒါေပမယ့္ ဒီေန႔အေျခအေနမွာ လယ္သမားေတြကို စည္း႐ံုးဖို႔ဆိုတာ တယ္လြယ္လွတာ မဟုတ္ပါဘူး။ သူတို႔ဆီကို
ကားစီးသြား ေျပာခ်င္တာေျပာ၊ ေတာထမင္း ေတာဟင္းစားၿပီး ျပန္လာ႐ံုနဲ႔ မရပါဘူး။ အခ်ိန္ယူလုပ္ရမယ့္အလုပ္ျဖစ္
ပါတယ္။ သူတို႔အၾကားမွာ အၾကာႀကီးေနလို႔ရေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ။ ရအဖေတြ၊ ႀကံ့ဖြံ႔ေတြမသိေအာင္ ဘယ္လို
၀ပ္မလဲ စတဲ့လက္ေတြ႔ျပႆနာေတြကုိ ေျဖရွင္းရပါမယ္။ ၿမိဳ႕ျပန႔ဲ ေက်းလက္ေပါင္းစည္းတဲ့ လႈပ္ရွားမႈေတြ ဘယ္လိုေဖာ္
ထုတ္မလဲ စဥ္းစာအေျဖရွာၾကရပါမယ္။ ဒါဆိုရင္ တိုက္ပြဲခြင္လည္းက်ယ္လာ၊ နည္းသဏၭာန္ေတြလည္းစံုလာ၊ လူထုေထာက္ခံမႈလည္း ပိုရလာမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ေနာက္ၿပီး လယ္သမားသားသမီးအမ်ားစုျဖစ္တဲ့ သံဃာေတြ၊ စစ္သားေတြရဲ႕အသည္းႏွလံုးကိုလည္း ဖမ္းစားႏိုင္မွာျဖစ္
ပါတယ္။

http://www.khitpyaing.org/articles/2010/April/27410.php