Monday, August 9, 2010

ေရြးေကာက္ပြဲနဲ႔နီးေလ ပြဲၾကမ္းေလလို႔ ဆိုရမလား


ေရြးေကာက္ပြဲနဲ႔နီးေလ ပြဲၾကမ္းေလလို႔ ဆိုရမလား

ရဲေဘာ္ဖုိးသံေခ်ာင္း / ၀၉ ၾသဂုတ္ ၂၀၁၀


“နည္းနည္းသက္သာတဲ့ မေကာင္းဆိုး၀ါး” (Lesser Evil) ဆိုတဲ့ အသံုးအႏႈန္းတခု ျမန္မာျပည္ႏိုင္ငံေရးမွာ အခုတေလာ အေတာ္ေျပာလာၾကတာကို ေတြ႔ေနရပါတယ္။ ျပည္ပက စထြက္လာတဲ့ အယူအဆ-အသံုးအႏႈန္းလို႔ မွတ္မိေနပါတယ္။ ဒါဟာ ျမန္မာျပည္ႏိုင္ငံေရးမွာ ေတြ႔ရတတ္တဲ့ ျပည္ပက ေျခရာလက္ရာေတြထဲက တခုလို႔ဆိုရင္ ရမလားပဲ။

သူတို႔တင္ျပတဲ့ အယူအဆရဲ႕ အဓိကဆိုလိုခ်က္ကေတာ့ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္ဖို႔၊ လက္ရွိ နအဖကေပးတာကို လက္ခံ သေဘာတူလိုက္ဖို႔ဆိုတာပါပဲ။ ဒီအယူအဆေပၚလာတာဟာ ျပည္တြင္းက မဆြတ္ခင္ကၫႊတ္ခ်င္ေနတဲ့ ေရြးေကာက္ ပြဲ၀င္လိုသူေတြအဖို႔ေတာ့ ‘တိုင္း၍ရက္သည့္ပကၠလာ မိုးရြာသည္ႏွင့္အခန္႔သင့္’ ျဖစ္သြားပါတယ္။ နအဖအတြက္ “ေရႊ ဘုန္းေတာ္တိုးပါလို႔၊ ေငြမိုးေတြရြာ” ဆိုတာမ်ဳိးေတြ ပံုမွန္ေရးေနၾကသူေတြအတြက္လည္း အေၾကာင္းျပစရာ ဆင္ေျခတခု ရသြားတယ္လို႔ ဆိုရင္ မမွားပါဘူး။ သူတို႔အထဲက တခ်ဳိ႕ကမ်ားဆိုရင္ ျပည္တြင္းအေျခအေနေတြကို မသိဘဲ ျပည္ပကေန ေလွ်ာက္ေျပာမေနနဲ႔ ဆိုတာမ်ဳိးနဲ႔ လွမ္းေတာင္ေဟာက္ပါတယ္။ ျပည္ပမွာေနၿပီး ျပည္တြင္းအေျခအေနကို မသိဘူးဆိုတာ ထားပါေတာ့၊ နအဖအတြက္ ေရွ႕ေနလိုက္ေနတာကေကာ ျပည္တြင္းမွာေနၿပီး ျပည္တြင္းအေျခအေနကို သိနားလည္တာလို႔ ဆိုႏိုင္ပါသလားလို႔ ေမးလိုက္ဖို႔ေကာင္းပါတယ္။

ဒီေန႔ နအဖျပင္ဆင္ေနတဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲနဲ႔ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဖြဲ႔စည္းပံုအရဆိုရင္ ေနာက္တက္လာမယ့္အစိုးရဟာ ဘယ္ပံု ျဖစ္မယ္ဆိုတာ ဘယ္သူမဆိုစဥ္းစားလို႔ရတဲ့ ကိစၥျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္လို႔သာ ေနာက္အစိုးရဖြဲ႔ၿပီးတဲ့အခါမွာ တိုင္းျပည္ရဲ႕ အဓိပတိေနရာ၊ သမၼတေနရာမွာ ဗိုလ္သန္းေရႊ၊ ဒါမွမဟုတ္ ဗိုလ္ေရႊမန္း ထိုင္ေနရင္ ဘယ္လိုေျပာၾကမလဲ။ ဒါဟာ မျဖစ္ႏိုင္ တာကို ေျပာေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။ အဲဒီအခါက်ရင္ သမၼတႀကီးဗိုလ္သန္းေရႊ၊ ဗိုလ္ေရႊမန္းတို႔ကို “နည္းနည္းသက္သာတဲ့ မေကာင္းဆိုး၀ါး” လို႔ပဲ ေျပာမွာလား။ အဲဒီလိုသာျဖစ္လာၿပီဆိုရင္ ဗိုလ္သန္းေရႊတို႔က “ဒီအတိုက္အခံဆိုတဲ့လူေတြဟာ သကာေလးလူးေကၽြးလိုက္ေတာ့ စားတာပဲ” လို႔ ေျပာမွာေသခ်ာပါတယ္။ တကယ္က်ေတာ့ “နည္းနည္းသက္သာတဲ့ မေကာင္းဆိုး၀ါး” ဆိုတာဟာ နအဖက အထင္ေရာက္ေစခ်င္တဲ့ မီးခိုးမိႈင္းတခုသာျဖစ္ပါတယ္။

ျပန္စဥ္းစားလိုက္ရင္ ျပည္တြင္းမွာ ဘယ္သူနဲ႔မွ မေဆြးေႏြးဘဲ၊ ဘာအေပးအယူမွမလုပ္တဲ့ နအဖဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြကို ဒီေရြး ေကာက္ပြဲက်မွ ေစ်းဆစ္လို႔ရမယ္၊ အေပးအယူလုပ္လို႔ရမယ္လို႔ ေျပာေနၾကတာေတြဟာ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ညာတာ မဟုတ္ရင္ သူမ်ားကို ညာတာပဲ ျဖစ္မွာပါ။ မေမ့သင့္တာက ဒီေရြးေကာက္ပြဲဟာလည္း “သူ႔ပြဲ”၊ နအဖရဲ႕ပြဲပဲျဖစ္ပါတယ္။ ကိုယ့္ပြဲလို႔ ယူဆစရာအေၾကာင္း ဘာမွမရွိပါဘူး။ အားလံုးဟာ နအဖရဲ႕အေသအခ်ာျပင္ဆင္ထားတဲ့ အခင္းအက်င္းထဲကို ၀င္“က”ရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါ႐ိုက္တာ- နအဖ၊ ပ႐ိုဂ်ဴဆာ- နအဖ၊ အဓိကဇာတ္ေကာင္- နအဖသာျဖစ္ပါတယ္။ က်န္တဲ့အင္အားစုေတြက ကံေကာင္းပါမွ “ေရာ့ဆရာ-ေသာ့”ဆိုတဲ့ တပည့္ေက်ာ္အခန္းမ်ဳိးေလာက္ပါရမွာပါ။ ဗီလိန္ခန္းေတာင္ မပါရပါဘူး။ အေၾကာင္းက ဗီလိန္ကိုလည္း နအဖနဲ႔သူလူေတြကပဲ လုပ္ဦးမွာမို႔ပါ။

အခုေတာ့ ေရြးေကာက္ပြဲက ဘယ္မွာမွန္းမသိေသးဘူး၊ နအဖရဲ႕မတရားမႈေတြ၊ ပံုမမွန္မႈေတြက ဟုိကေပၚ၊ ဒီကေပၚ၊ ေပၚလာတာမို႔ ေရဒီယိုေတြမွာ မေက်မနပ္ေျပာသံေတြ မၾကာခဏၾကားေနရပါတယ္။ အဲဒီအထဲက တဖြဲ႔ျဖစ္တဲ့ ဦးခင္ေမာင္ ေဆြတို႔ကိုေတာ့ ၾကပ္ေျပးအထိေခၚယူၿပီး “ၾကပ္” လိုက္တာကို ေတြ႔လိုက္ၾကရပါတယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္ခ်င္ရင္ ျပန္တင္ဆိုၿပီး ေထာင္ထဲမွာ စာေမးပြဲေျဖခိုင္းတာမ်ဳိး ေထာင္ျပင္မွာ ထပ္ေျဖခိုင္းလိုက္တဲ့သေဘာရွိပါတယ္။ အန္ဒီအက္ဖ္ေခါင္းေဆာင္ေတြ အသနားခံရမယ့္အေျခအေန ဆိုက္သြားရပါတယ္။ သူတို႔တေတြ ဆုပ္စူးစား႐ူးျဖစ္ေနတာ အမွန္ပါပဲ။ ဒါ့အျပင္ နအဖက ေပးမယ့္ ဒီမိုကေရစီကို နအဖထက္ေတာင္ ယံုၾကည္ အမႊန္းတင္ေနတဲ့ ပါတီတခုဆိုရင္လည္း ျမဴနီစပယ္ဥပေဒနဲ႔ “ၾကပ္” တာ ခံေနရတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ စံက်တဲ့ နအဖရဲ႕ “စေပ့စ္” ေလးေတြလို႔ဆိုရင္ မမွားပါဘူး။ တခ်ိဳ႕လူေတြမေတာ့ ဒီေရြးေကာက္ပြဲအေၾကာင္းျပဳၿပီး နအဖစစ္အစိုးရက မီဒီယာေတြကို တစံုတရာ လြတ္လပ္ခြင့္ေတြ ေပးလာတယ္လို႔ ေျပာေနတုန္းမွာပဲ နအဖစစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို သေဘာတရားေတြနဲ႔ က်ားကန္ေပးေနတဲ့ ဂ်ာနယ္ တေစာင္အပိတ္ခံရတာ၊ ဆင္ဆာထိခံရတာေတြ ေတြ႔လိုက္ရပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ေရြးေကာက္ပြဲနဲ႔နီးလာတာနဲ႔အမွ် စံက်တဲ့ စေပ့စ္ေလးေတြကို ခပ္စိပ္စိပ္ ဆက္တိုက္ေတြ႔လာေနရတာကို သတိထားမိပါတယ္။

ဒီအျဖစ္အပ်က္ကေန ေထာက္ျပေနတဲ့ ေနာက္အေရးႀကီးတဲ့ အခ်က္တခ်က္ကေတာ့ နအဖစစ္အစိုးရဟာ ႏိုင္ငံေရး လုပ္သူေတြကို လြန္ခဲ့တာေတြ၊ မွတ္တမ္းေတြနဲ႔ထိန္းခ်ဳပ္တာ၊ အက်ပ္ကိုင္တာ စတဲ့ မာဖီးယားဂိုဏ္းအစဥ္အလာနဲ႔ ပုလိပ္ အက်င့္ေတြကို စြဲစြဲၿမဲၿမဲက်င့္သံုးေနတယ္ ဆိုတဲ့အခ်က္ပါပဲ။ ဒီေန႔ကာလမွာ ႏိုင္ငံျခားသံ႐ံုးတခ်ဳိ႕ဟာ ဒီေရြးေကာက္ပြဲနဲ႔ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္မယ့္ အဖြဲ႔အစည္းေတြကို အေတာ္စိတ္၀င္စားေနၾကၿပီး သူတို႔ အေတာ္ေလးေျခသြက္လက္သြက္ လႈပ္ရွားေန ၾကတယ္ဆိုတာကို နအဖ မသိတာမဟုတ္ဘူး။ ေစာင့္မၾကည့္ဘဲ ေနမွာလည္းမဟုတ္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ အခုအထိေတာ့ ဘာမွ မေျပာ၊ ဘာမွအေရးမယူ၊ ဒီအတိုင္း လႊတ္ထားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တခ်ိန္မွာ သူတို႔က “ကိုင္” ခ်င္ၿပီဆိုရင္ေတာ့ “သက္ေသ အေထာက္အထားေတြ” အမ်ားႀကီးနဲ႔ ျဖစ္ေနမွာ ေသခ်ာပါတယ္။

အခုလို ျမန္မာျပည္ရဲ႕ႏိုင္ငံေရးအေျခအေနမ်ဳိးမွာ သေဘာတရားအမ်ဳိးမ်ဳိး၊ အယူအဆအမ်ဳိးမ်ဳိး၊ အႀကံဉာဏ္အမ်ဳိးမ်ဳိး ေပၚထြက္တာဟာ ဘာမွမဆန္းပါဘူး။ တေလွ်ာက္လံုးကုပ္ေနခဲ့ၿပီး အခုက်မွ သေဘာတရားဆရာထလုပ္တာ၊ အၿမဲတမ္း ႏွာေစးေနၿပီး ဒီတေလာက်မွ ပုေရာဟိတ္ထြက္လုပ္တာ၊ စံုေနေအာင္ ေတြ႔ေနရပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ လက္ေတြ႔က်ေတာ့ ဒီေန႔ ျပည္တြင္းက တရား၀င္မီဒီယာေလာကမွာ “ေရးခြင့္ရတယ္” လို႔ ဆိုတာမွန္သမွ်၊ “ေျပာခြင့္ရတယ္” ဆိုတာမွန္သမွ်ဟာ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲနဲ႔ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒတို႔ကို မဆန္႔က်င္ရဘူးဆိုတဲ့ ေဘာင္ထဲကသာ ျဖစ္တယ္ဆိုတာကို မေမ့သင့္ပါဘူး။ ေနာက္ၿပီး လက္၀ဲေလသံကိုလည္း နည္းနည္းေလးမွ ဟခြင့္မေပးတာကိုလည္း သတိျပဳသင့္ပါတယ္။ ဒါဟာ နအဖရဲ႕စည္းကမ္းရွိတဲ့ဒီမိုကေရစီပါ။ နအဖအတြက္ ေရွ႕ေနလိုက္ေပးေနၾကတာဟာလည္း ဒီလို ဒီမိုကေရစီအတြက္ ျဖစ္ပါတယ္။

တကယ္က ဒီေန႔အခ်ိန္ဟာ နအဖရဲ႕ဒီမိုကေရစီ ဘယ္ေလာက္စစ္မွန္တယ္၊ ဘယ္လိုျပဳျပင္ယူရမယ္ဆုိတာကို ေဆြး ေႏြးေနရမယ့္အခ်ိန္မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါကိုေဆြးေႏြးေန၊ ဒါကို ျပႆနာလုပ္ေနတယ္ဆိုရင္ ဒါဟာ လူထုကိုအာ႐ံုလြဲေအာင္လုပ္ တာ၊ မ်က္စိလည္ေအာင္လုပ္တာျဖစ္တယ္လို႔ ေျပာရပါေတာ့မယ္။ အထက္မွာတင္ျပခဲ့တာေတြကိုၾကည့္ရင္ နအဖဟာ သူကအေရးယူဖိႏွိပ္ရမွာနဲ႔ပတ္သက္လာရင္ နည္းနည္းမွာမ်က္စိမလည္၊ အာ႐ံုမျပားဘူးဆိုတာကိုေတြ႔ရပါမယ္။ ဒီေတာ့ ကိုယ့္ဘက္ကမ်က္စိလည္တယ္၊ အာ႐ံုျပားတယ္ဆိုရင္ ကိုယ္ပဲလက္ဦးမႈမဲ့မွာပါ။ ကေန႔အခ်ိန္ဟာ ျပည္သူေတြဘက္က လက္ဦးမႈျပန္ရေအာင္ ေဆြးေႏြးႀကံဆ၊ လံုးပန္းရမယ့္အခ်ိန္္မဟုတ္ပါလား။
http://www.khitpyaing.org/index.php?route=detail&id=3396

0 အၾကံျပဳျခင္း: