Friday, January 8, 2010

8 Jan 2010 ဒိုင္ယာရီ

http://ifile.it/dph8v2q8JAN2010 Diary

အာဏာရွင္ဆန္႔က်င္ေရးလႈပ္ရွားမႈႏွင့္ တိုက္ပြဲဝင္ပန္းတိုင္ သတ္မွတ္ခ်က္


ခင္မမမ်ဳိး
Friday, January 08, 2010


ကမၻာတဝွမ္းမွာ အာဏာရွင္ဆန္႔က်င္ေရး လႈပ္ရွားမႈေတြ အမ်ားအျပား ေပၚေပါက္ခဲ့ပါတယ္။ ေအာင္ျမင္သြားတဲ့ လႈပ္ရွားမႈေတြ ရွိသလို မေအာင္ျမင္ေသးပဲ ႏိုင္ငံေရး အက်ပ္အတည္းဆိုက္မႈ ျပႆနာနဲ႔ ၾကံဳေတြ႔ေနရတဲ့ လႈပ္ရွားမႈေတြလဲ အမ်ားႀကီးပါပဲ။ ေအာင္ျမင္တဲ့ လႈပ္ရွားမႈေတြဆီကေန လိုက္နာက်င့္သံုးဖြယ္ရာ သင္ခန္းစာေတြ ရရွိႏိုင္သလို၊ မေအာင္ျမင္ေသးတဲ့ လႈပ္ရွားမႈေတြဆီကေနလဲ ေရွာင္ ရွားသတိထားဖြယ္ရာ သင္ခန္းစာေတြ ရရွိႏိုင္ပါတယ္။ အာဏာရွင္ဆန္႔က်င္ေရး လႈပ္ရွားမႈေတြမွာ လႈပ္ရွားမႈအဆင့္ဆင့္ကို စနစ္တ က် အေကာင္အထည္ေဖာ္မႈ၊ တိက်တဲ့ တိုက္ပြဲဝင္ပန္းတိုင္ သတ္မွတ္ႏိုင္မႈနဲ႔ လႈပ္ရွားမႈ အဂါၤရပ္ေတြ ျပည့္ဝေစေရးက အေရးႀကီးပါ တယ္။

လႈပ္ရွားမႈ အဆင့္ဆင့္
အာဏာရွင္ဆန္႔က်င္ေရး လႈပ္ရွားမႈေတြမွာ သမဂၢေတြ၊ အသင္းအဖြဲ႔ေတြ ေဖာ္ေဆာင္ေရးကို ပထမအဆင့္၊ ကြန္ယက္ခ်ိတ္ဆက္ၿပီး တပ္ေပါင္းစုသဏၭာန္ခ်ိတ္ဆက္ေရးက ဒုတိယအဆင့္၊ က်စ္လ်စ္ ခိုင္မာေအာင္ တည္ေဆာက္ေရးက တတိယအဆင့္၊ အေျခအေနနဲ႔ အခ်ိန္ကာလေပၚ မူတည္ၿပီး ခ်ိန္ကိုက္လႈပ္ရွားမႈက စတုတၳအဆင့္ စၿပီး အဆင့္ဆင့္ လႈပ္ရွားအေကာင္အထည္ေဖာ္ေဆာင္တဲ့ လႈပ္ရွား မႈေတြက ပိုၿပီး ေအာင္ျမင္တတ္ေလ့ရွိတယ္လို႔ ႏိုင္ငံေရး ပညာရွင္မ်ားက ေလ့လာေဖာ္ျပခဲ့ၾကပါတယ္။

ပထမအဆင့္ျဖစ္တဲ့ အသင္းအဖြဲ႔ေတြ၊ အာဏာရွင္ဆန္႔က်င္ေရး အုပ္စုေတြ ေဖာ္ေဆာင္ေရးမွာလဲ ေပ်ာက္က်ားတိုက္ပြဲေဖာ္ေဆာင္ေရး အုပ္စုငယ္ေလးေတြကို သီးျခားစီ ဖြဲ႔စည္းထားသင့္ပါတယ္။ ဒုတိယအဆင့္ကို တက္လွမ္းၿပီး တပ္ေပါင္းစုထဲမွာ ပါဝင္လာရမယ့္ အုပ္စု ေတြကို ေပ်ာက္က်ားတိုက္ပြဲ ေဖာ္ေဆာင္ေရးမွာ တာဝန္ေပးမိရင္ တပ္ကၽြံသြားတတ္ပါတယ္။ သတင္းလံုျခံဳေရးကို ထိခိုက္မႈ ရွိလာႏိုင္ တာေၾကာင့္ တပ္ေပါင္းစုသဏၭာန္ ခ်ိတ္ဆက္ေရးမွာ အခက္အခဲ ျဖစ္ေစတတ္ပါတယ္။ တပ္ေပါင္းစု သဏၭာန္ခ်ိတ္ဆက္ေရးမွာလဲ သ တင္းလံုျခံဳမႈရွိေရးနဲ႔ လွ်ဳိ႕ဝွက္ေရးက အဓိကအေရးႀကီး ပါတယ္။ ဒီႏွစ္ခ်က္ကို မထိန္းႏိိုင္ရင္ တတိယအဆင့္ျဖစ္တဲ့ က်စ္လ်စ္ခိုင္မာ ေအာင္ စည္း႐ံုးေရးနဲ႔ တည္ေဆာက္ေရးကို ထိခိုက္ေစႏိုင္ပါတယ္။

တတိယအဆင့္မွာ ဟာကြက္ေတြ၊ လိုအပ္ခ်က္ေတြ ရွိေနရင္လဲ စတုတၳအဆင့္ကို တက္လွမ္းႏိုင္ခဲ့ရင္ေတာင္မွ မေအာင္ျမင္တဲ့အခါ ႏိုင္ငံေရး ခါးဆက္ျပတ္သြားတတ္ပါတယ္။ တတိယအဆင့္ကို ျပန္ဆင္းၿပီး ေနာက္တႀကိမ္ ထိုးစစ္ကို ျပန္မေဖာ္ေဆာင္ႏိုင္ပဲ ပထမ အ ဆင့္ကေန ျပန္စရတာေၾကာင့္ အခ်ိန္ေႏွာင့္ေႏွးသြားပါတယ္။ စဥ္ဆက္မျပတ္ လႈပ္ရွားမႈကို မေဖာ္ေဆာင္ႏိုင္ေတာ့တာေၾကာင့္ လူထုရဲ႕ ႏိုင္ငံေရး ေရခ်ိန္ ျပန္က်သြားတတ္ပါတယ္။ ရန္သူ စစ္အာဏာရွင္ေတြဘက္က ထိုးစစ္၊ ခံစစ္ ဆင္ဖို႔ အခ်ိန္ေတြ ပိုရသြားပါတယ္။ ေနာက္တႀကိမ္ ထပ္ၿပီး လူထုရဲ႕ ႏိုင္ငံေရး ေရခ်ိန္နဲ႔ ခ်ိန္ကိုက္လႈပ္ရွားဖို႔ ျပန္ေစာင့္ရတဲ့အတြက္ အခ်ိန္ေတြ ပိုၾကာသြားတတ္ပါတယ္။

တိုက္ပြဲဝင္ ပန္းတိုင္သတ္မွတ္ခ်က္
တိုက္ပြဲဝင္ ရည္မွန္းခ်က္ပန္းတိုင္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အာဏာရွင္ဆန္႔က်င္ေရး လႈပ္ရွားမႈကို အေကာင္အထည္ေဖာ္တဲ့ အဖြဲ႔အစည္းေတြမွာ အယူအဆက ႏွစ္မ်ဳိးကြဲျပားပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ အဖြဲ႔အစည္းေတြက အာဏာရွင္ဆန္႔က်င္ေရးလႈပ္ရွားမႈေတြဟာ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို ျဖဳတ္ခ်ၿပီး၊ ဒီမိုကေရစီ အသြင္ကူးေျပာင္းေရးအတြက္ အာဏာရွင္ေတြဘက္က ညႇိႏႈိင္းလာေအာင္ တြန္းအားေပးတာလို႔ ယူဆၾကပါ တယ္။ တခ်ဳိ႕အဖြဲ႔အစည္းေတြကက်ေတာ့ အာဏာရွင္ဆန္႔က်င္ေရး လႈပ္ရွားမႈေတြဟာ စစ္အာဏာရွင္ေတြရဲ႕ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ယႏၱရားကို ရပ္တန္႔ေစၿပီး၊ ၾကားျဖတ္အစိုးရ အေနနဲ႔ အာဏာလႊဲေျပာင္း ရယူၿပီးမွ ညႇိႏႈိင္းေဆြးေႏြးပြဲေတြ ျပဳလုပ္တာလို႔ ယူဆၾကပါတယ္။ ဒီယူ ဆ ခ်က္ ႏွစ္မ်ဳိးမွာ ပထမအယူအဆနဲ႔ ေအာင္ျမင္သြားတဲ့ ဒီမိုကေရစီ အသြင္ကူးေျပာင္းမႈေတြလဲ ရွိသလို၊ ဒုတိယအယူအဆနဲ႔ ေအာင္ျမင္ သြားတဲ့ ဒီမိုကေရစီ အသြင္ကူးေျပာင္းမႈေတြလဲ ရွိပါတယ္။ ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အယူအဆ ႏွစ္မ်ဳိးလံုးမွာ အားနည္းခ်က္ေတြ ရွိပါတယ္။

ပထမအယူအဆမွာ အာဏာရွင္ဘက္ကေန ေဆြးေႏြးပြဲလုပ္မေယာင္ ဟန္ျပျပ၊ အင္အားကို ျပန္စုစည္းယူၿပီးမွ အာဏာရွင္ အုပ္ခ်ဳပ္ ေရး ယႏၱရားကို အသက္ျပန္သြင္းသြားႏိုင္တဲ့ အားနည္းခ်က္ ရွိပါတယ္။ အဲဒီအေျခအေနမ်ဳိးျဖစ္လာခဲ့ရင္ အာဏာရွင္ဆန္႔က်င္ေရး လႈပ္ရွားသူေတြဘက္က ေဆြးေႏြးပြဲျဖစ္လာမလားလို႔ ေမွ်ာ္လင့္ေစာင့္စားေနၾကရင္းနဲ႔ အခ်ိန္ေတြၾကာလာၿပီး လႈပ္ရွားမႈအရွိန္ ျပဳတ္က် သြားပါတယ္။

ဒုတိယ အယူအဆမွာက်ေတာ့ ျပင္ဆင္မႈအားနည္းခ်က္ေတြ ရွိတာေၾကာင့္ ေအာင္ျမင္မႈမရတာမ်ဳိးေတြ ရွိႏိုင္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံတႏိုင္ငံမွာ အစိုးရအုပ္ခ်ဳပ္ေရးယႏၱရား အသက္ဝင္မႈဟာ အေရးႀကီးပါတယ္။ ယႏၱရားတခုကို ရပ္စဲၿပီးတဲ့အခါ ေနာက္ထပ္ယႏၱရားတခုက အခ်ိန္မ ဆိုင္းပဲ အသက္ဝင္လာရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ မဟုတ္ရင္ အာဏာရွင္စနစ္ အသက္ျပန္ဝင္လာဖို႔ လမ္းဖြင့္ေပးလိုက္သလို ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ သို႔ေပမယ့္ လူေတြဆိုတာက လူအမ်ဳိးမ်ဳိး၊ စိတ္အေထြေထြရွိပါတယ္။ မင္းသားႀကီးလုပ္ခ်င္သူေတြ၊ မလုပ္ရလို႔ ပတ္မႀကီး ထိုးေဖာက္ ခ်င္သူေတြ၊ အေရးေပၚအေျခအေနက်မွ ေတြေဝေနသူေတြ၊ အတိတ္က နာက်ည္းခ်က္ေတြျပန္ေဖာ္ၿပီး ရန္ျဖစ္ျငင္းခံုေနခ်င္သူေတြက ႏိုင္ငံေရး အေျခအေန ေျပာင္းလဲမႈ ကာလေတြမွာ ထြက္ေပၚလာတတ္ပါတယ္။

ပမာဆိုရရင္ ရြာထဲကို က်ားဆိုးဝင္လာတဲ့အခါ တခ်ဳိ႕က က်ားဆိုးကို သူႏွိမ္နင္းလိုက္တယ္ဆိုတာ နာမည္ႀကီးခ်င္လို႔ သူမ်ားေတြကို ႏွိမ္နင္းမွာကို ေရွ႕ကေန ပိတ္ပင္တားဆီးမႈေတြ လုပ္တာမ်ဳိး၊ တခ်ဳိ႕က်ေတာ့လဲ ကိုယ့္ကို ရြာရဲ႕ သူရဲေကာင္းလို႔ သတ္မွတ္ခံထားရတာ မို႔ သူရဲေကာင္းဂုဏ္ကို ကိုင္တြယ္ၿပီး သူပဲ ႏွိမ္နင္းမယ္လို႔ ေရွ႕ကေန ဆိုတာမ်ဳိး၊ တခ်ဳိ႕က က်ေတာ့လဲ ဓားနဲ႔ခုတ္ရင္ေကာင္းမလား၊ လွံ နဲ႔ ထိုးသတ္ရင္ ေကာင္းမလားဆိုတာ အရင္ ညႇိႏႈိင္းေဆြးေႏြးၾကရေအာင္လို႔ ဆိုေနတာမ်ဳိး ျဖစ္ေနတာနဲ႔ တူပါတယ္။ ဘယ္သူသတ္ သတ္၊ မသတ္သတ္ က်ားဆိုးႀကီး ေသသြားဖို႔က အေရးႀကီးပါတယ္။ ဘယ္သူေခ်ာက္ေခ်ာက္၊ မေခ်ာက္ေခ်ာက္ က်ားဆိုးႀကီး ေၾကာက္ၿပီး ေျပးဖို႔က အေရးႀကီးပါတယ္။ မဟုတ္ရင္ က်ားဆိုးက လူေတြကို ကိုက္သတ္သြားတာပဲ အဖတ္တင္ က်န္ခဲ့ပါလိမ့္မယ္။

ႏိုင္ငံေရးအကူးအေျပာင္း ကာလတခုမွာ ဒီလို အေရးမပါတဲ့ ကိစၥေတြနဲ႔ အခ်ိန္မကုန္ဖို႔ အေရးႀကီးပါတယ္။ ၾကားျဖတ္အစိုးရတခု လို အပ္ခ်က္အရေပၚထြက္လာခဲ့ရင္လဲ ဒီၾကားျဖတ္အစိုးရဟာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးယႏၱရားကို ယာယီဝင္ေရာက္ထိန္းသိမ္းမႈ ဆိုတာကို သေဘာ ေပါက္ေနဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ လိုအပ္တဲ့ ပံ့ပိုးမႈေတြ ျပဳလုပ္ၿပီး ဝန္းရံဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ ၾကားျဖတ္အစိုးရကာလအတြက္ လိုအပ္မယ့္ လုပ္ငန္းေဆာင္တာေတြကို ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ထားဖို႔လဲ လိုအပ္ပါတယ္။ တိုက္ပြဲအတြက္ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ တည္ေဆာက္ေရးဆိုတာမွာ လူထုတိုက္ပြဲတြင္းကာလအတြက္ ျပင္ဆင္မႈေတြသာမက၊ ၾကားျဖတ္အစိုးရ ကာလအတြက္ လိုအပ္မယ့္ လုပ္ငန္းေဆာင္တာေတြမွာ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ တည္ေဆာက္ေရးေတြပါ ျပဳလုပ္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအခ်က္ေတြမွာ အားနည္းခ်က္ရွိရင္ လူထုတိုက္ပြဲထြက္ေပၚလာ ၿပီးမွ အရွိန္ေသၿပီး ေရွ႕ဆက္မတိုးႏိုင္ပဲ ျဖစ္သြားတတ္ပါတယ္။

အမွန္တကယ္ လူထုတိုက္ပြဲေတြ ထြက္ေပၚလာတဲ့အခါမွာ ပထမအယူအဆျဖစ္တဲ့ ဒိုင္ယာေလာ့ခ္ ေဆြးေႏြးပြဲေတြအတြက္ တြန္းအား ေပးသလို ျဖစ္သြားမလား၊ အာဏာရွင္ယႏၱရားၿပိဳက်တဲ့အထိ တိုက္ပြဲဝင္ၿပီး ၾကားျဖတ္အစိုးရအထိ တက္လွမ္းသြားမလား ဆိုတာက ေတာ့ တဘက္ရန္သူ စစ္အာဏာရွင္ေတြအေပၚမွာ ဘယ္ေလာက္အထိ ယံုၾကည္မႈ ေပးမွာလဲ ဆိုတာေပၚမွာပဲ မူတည္ပါလိမ့္မယ္။ အာဏာရွင္ေတြရဲ႕ စိတ္ေနသေဘာထားေတြ၊ ကမၻာ့ႏိုင္ငံေရးအေျခအေန အခင္းအက်င္းေတြ၊ လူထုရဲ႕ ႏိုင္ငံေရး ေရခ်ိန္ အတက္အ က်ေတြ၊ ေရရွည္ေတာင့္ခံႏိုင္မႈ စတာေတြကို ထည့္သြင္းစဥ္းစားရမွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ အခ်ိန္အခါနဲ႔ ကိုက္ညီၿပီး လက္ေတြ႔က်တဲ့ ဆံုး ျဖတ္ခ်က္ကို ခ်မွတ္ႏိုင္ဖို႔ လိုအပ္ပါလိမ့္မယ္။ သို႔ေပမယ့္ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္မႈကေတာ့ ရည္မွန္းခ်က္ ပန္းတိုင္ ႏွစ္မ်ဳိးလံုးအတြက္ ျပင္ ဆင္ထားသင့္ၿပီး၊ အယူအဆမတူတဲ့ အဖြဲ႔အစည္းေတြက ငါ့အယူအဆ ေကာင္းတယ္၊ သူ႔အယူအဆေကာင္းတယ္လို႔ မ်က္စိမွတ္ ဇြတ္ မျငင္းပဲ ညႇိယူႏိုင္ဖို႔ အေရးႀကီးဆံုးပါပဲ။ ငါ့စကားႏြားရဆိုၿပီး စြတ္ျငင္းေနရင္ေတာ့ ဘာအက်ဳိးေက်းဇူးမွ မရွိပဲ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ သက္ ဆိုးရွည္ေရးကို အေကာင္အထည္ ေဖာ္ေပးလိုက္သလိုပဲ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။

ဒိုင္ယာေလာ့တကယ္ ျဖစ္သြားႏိုင္တဲ့ အေျခအေန၊ အခ်ိန္အခါမွာ ၾကားျဖတ္အစိုးရဖြဲ႔ေရးကိုပဲ အားသန္ေနရင္လဲ ယံုၾကည္မႈ တည္ ေဆာက္ေရး ပ်က္တတ္ပါတယ္။ ၾကားျဖတ္အစိုးရဖြဲ႔ၿပီး လုပ္ရမယ့္ အခ်ိန္မွာ ရန္သူအေယာင္ျပတဲ့ ေရႊသမင္ ဒိုင္ယာေလာ့ခ္ေနာက္ အ လိုက္မွားျပန္လာရင္ ဒႆဂီရိဘီလူးလက္ထဲ မယ္သီတာေရာက္ကိန္းကို ဆိုက္ပါလိမ့္မယ္။ အေျခအေနရဲ႕ ေတာင္းဆိုမႈကို ခ်ိန္ကိုက္ လႈပ္ရွားႏိုင္မႈက အေရးႀကီးဆံုးပါ။

အာဏာရွင္ဆန္႔က်င္ေရးလႈပ္ရွားမႈ အဂၤါရပ္မ်ား
အာဏာရွင္ေတြဟာ လူထုလႈပ္ရွားမႈေတြကို အလြန္ေၾကာက္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လဲ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းအတြင္းမွာ လူေတြ စုေဝးလို႔ မရ ေအာင္ နည္းမ်ဳိးစံုနဲ႔ အေကာင္အထည္ေဖာ္တတ္ေလ့ ရွိပါတယ္။ ေက်ာင္းသားေတြ စုေဝးလို႔ မရေအာင္၊ လူငယ္ေတြ စုေဝးလို႔ မရ ေအာင္၊ လူထုနဲ႔ ႏိုင္ငံေရး ဆက္စပ္လို႔ မရေအာင္ နည္းမ်ဳိးစံုနဲ႔ အေကာင္အထည္ေဖာ္ေလ့ ရွိၾကပါတယ္။ ရွိေနၿပီးသား အဖြဲ႔အစည္း၊ အသင္းအပင္းေတြကို ေရရွည္ရပ္တည္လို႔ မရေအာင္၊ အဖြဲ႔အစည္းသစ္ေတြ မေပၚထြက္လာေအာင္ ဘက္ေပါင္းစံုကေန ႏွိပ္ကြပ္တား ဆီးမႈေတြ ျပဳလုပ္ေလ့ ရွိပါတယ္။

ဒီလို အေျခအေနမ်ဳိးေတြမွာ အဖြဲ႔အစည္းအသင္းအဖြဲ႔ေတြကို ပံုသ႑ာန္အမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ ေပၚထြက္ႏိုင္ေအာင္ ေျမေအာက္လႈပ္ရွားမႈ သဏၭာန္နဲ႔ အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ အဲဒီအဖြဲ႔ေတြထဲမွာ ေရရွည္ျမႇဳပ္ႏွံၿပီး အခ်ိန္အခါကို ေစာင့္ခိုင္းတဲ့ အဖြဲ႔ေတြ၊ ေလ့ လာေရးအုပ္စုေတြရွိဖို႔ လိုသလို ေျပာက္က်ားလႈပ္ရွားတဲ့ အဖြဲ႔ငယ္ေလးေတြလဲ ရွိေနဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေရရွည္ျမႇဳပ္ႏွံေရး အုပ္စုေတြ၊ ေလ့လာေရးအုပ္စုေတြနဲ႔ လႈပ္ရွားေရး အဖြဲ႔ေတြကို လိုင္းမပူးသြားေစဖို႔ အထူးသတိထားရပါမယ္။ ေပ်ာက္က်ားလႈပ္ရွားမႈ ေတြ အေကာင္အထည္ေဖာ္ရာမွာလဲ လံုျခံဳေရးသာ ပထမ၊ လံုျခံဳေရးသာ ဒုတိယ၊ လံုျခံဳေရးသာ တတိယ ဆိုတာကို သတိေပးထားၿပီး မွ တိုက္ပြဲေဖာ္သင့္ပါတယ္။

အာဏာရွင္ေတြဟာ ျပည္သူလူထုကို အေၾကာက္တရားနဲ႔ ထိန္းခ်ဳပ္ဖို႔ ႀကိဳးစားေနခ်ိန္မွာ ဆန္႔က်င္ေရး ေပ်ာက္က်ားလႈပ္ရွားမႈေတြ ဟို တစ၊ ဒီတစ ေပၚထြက္ေနမႈဟာ အဆံုးသတ္ေအာင္ပြဲကို ရရွိေစတာ မဟုတ္ေပမယ့္ အာဏာရွင္ေတြရဲ႕ အလံုးစံုဖိႏွိပ္မႈဟာ အရာမ ေရာက္ပဲ တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူေတြကေတာ့ ေပၚထြက္ေနဆဲပဲဆိုတာကို လူထုကို တပ္လွန္႔ေပးလိုက္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အာဏာရွင္ ဆန္႔က်င္ေရး လႈပ္ရွားမႈမွာ စဥ္ဆက္မျပတ္ ေပ်ာက္က်ားတိုက္ပြဲမ်ား ေပၚထြက္ေနျခင္းဟာ အဂၤါရပ္ တခုပါ။

ဒုတိယအဂၤါရပ္တခုကေတာ့ အာဏာရွင္ဆန္႔က်င္ေရး လႈပ္ရွားမႈေတြရဲ႕ ျဖစ္ႏိုင္ေခ်နဲ႔ သေဘာသဘာဝ ျဖစ္ပါတယ္။ အစုအဖြဲ႔၊ အသင္း အပင္းေတြ ဖြဲ႔စည္းတဲ့အဆင့္၊ ခ်ိတ္ဆက္လႈပ္ရွားမႈ အဆင့္၊ က်စ္လ်စ္ေအာင္ တည္ေဆာက္ေရး အဆင့္ေတြကို အဆင့္ဆင့္ ေဖာ္ ေဆာင္ၿပီး တိုက္ပြဲဝင္အဆင့္ကို စတင္ အေကာင္အထည္ေဖာ္တဲ့အခ်ိန္မွာ တည္ေဆာက္ထားတဲ့ အင္အားစုအားလံုးကို ထုတ္ႏႈတ္ သံုးဖို႔ မလိုအပ္ပါဘူး။ တိုက္ပြဲဝင္စစ္ေၾကာင္း၊ အကူစစ္ေၾကာင္း၊ ေျခကုပ္ယူၿပီး အင္အားျပန္ျဖည့္ရမယ့္ စစ္ေၾကာင္းေတြကို ခြဲထားဖို႔ လို အပ္ပါတယ္။ ပထမဦးဆံုး လူထုလႈပ္ရွားမႈ တိုက္ပြဲမွာ အလံုးစံု ေခ်မႈန္းမခံရေအာင္ သတိထားရပါမယ္။ ပြဲဦးထြက္ လႈပ္ရွားမႈ တခု တည္းနဲ႔ အာဏာရွင္စနစ္ကို ခ်က္ခ်င္း မျဖဳတ္ခ်ႏိုင္ပါဘူး။ ေရရွည္ေတာင့္ခံႏိုင္ဖို႔အတြက္ အလွည့္က် တာဝန္ယူစနစ္ေတြ ရွိဖို႔ လိုအပ္ ပါတယ္။

အာဏာရွင္စနစ္ကို ျဖဳတ္ခ်ၿပီး၊ ဒီမိုကေရစီ အသြင္ကူးေျပာင္းမႈ ျဖစ္လာႏိုင္ဖို႔မွာ ႏိုင္ငံေရးဦးေဆာင္မႈနဲ႔ စည္း႐ံုးလႈပ္ရွားႏိုင္မႈက အေရး ႀကီးဆံုးပါ။ ႏိုင္ငံေရးဦးေဆာင္မႈဟာ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဘယ္ေလာက္အထိ ေအာင္ျမင္မႈရႏိုင္မလဲ ဆိုတာကေတာ့ လႈပ္ရွားမႈ အေကာင္အ ထည္ေဖာ္တဲ့ အခါေတြမွာတုန္းက ခ်ိတ္ဆက္မႈကြန္ယက္ကို ဘယ္ေလာက္အထိ နက္နက္နဲနဲ ေဖာ္ေဆာင္ထားတယ္ ဆိုတာေပၚမွာ မူတည္ပါတယ္။ ပြဲဦးထြက္ လႈပ္ရွားမႈ စတင္ၿပီးတာနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးဦးေဆာင္မႈတရပ္ ထြက္ေပၚလာဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ အာဏာရွင္ကို ဆန္႔ က်င္တဲ့ အင္အားစုေတြအားလံုး လမ္းေၾကာင္းတခုေပၚမွာ လာၿပီးဆံုႏိုင္ေစဖို႔ ႀကိဳးပမ္းမႈက အေရးႀကီးပါတယ္။ လူထုနဲ႔ ဆက္ဆံလႈပ္ ရွားေနတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေတြ ေရွ႕မွာရွိေနဖို႔ လိုအပ္သလို ေနာက္ကြယ္ကေန အင္အားစုေတြအားလံုး လမ္းေၾကာင္းတခုေပၚ လာဆံု ေစဖို႔ ႀကိဳးပမ္းေနတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေတြလဲ ရွိရပါမယ္။

ဒီေနရာမွာ အင္အားစုေတြအၾကားက ၾကားခံ ဆက္သြယ္ေရး တာဝန္ယူရသူေတြရဲ႕ က႑ဟာ အေရးႀကီးပါတယ္။ ဒီလိုဆက္သြယ္ ေရး တာဝန္ယူမယ့္ သူေတြကို ေပ်ာက္က်ားတိုက္ပြဲေတြ၊ ပြဲဦးထြက္ လူထု တိုက္ပြဲေတြမွာ ဘာတာဝန္မွ မေပးသင့္ပါဘူး။ ရန္သူက လံုးဝ မသိထားတဲ့ လူေတြ ျဖစ္သင့္ပါတယ္။ ကြင္းဆက္ကို ရန္သူက သိေနရင္ ကြင္းဆက္ျဖတ္ဖို႔ လြယ္ပါတယ္။ ဒီအခ်က္ကို အထူး ဂ႐ုစိုက္သင့္ပါတယ္။ အာဏာရွင္ဆန္႔က်င္ေရး လူထုတိုက္ပြဲေတြမွာ မိုက္႐ူးရဲဆန္တာေတြ၊ စိတ္ခံစားမႈကို ဦးစားေပးဆံုးျဖတ္တာေတြ ကိုလဲ အထူးေရွာင္ၾကဥ္သင့္ပါတယ္။

တတိယအဂၤါရပ္တခုကေတာ့ အာဏာရွင္ဆန္႔က်င္ေရးလႈပ္ရွားမႈေတြမွာ တိက်ျပတ္သားတဲ့ ႏိုင္ငံေရး ေႂကြးေၾကာ္သံ ရွိဖို႔ပဲ ျဖစ္ပါ တယ္။ ဥပမာ- ဒီမိုကေရစီ ရရွိေရး ဆို႐ံုနဲ႔ မၿပီးပါ။ စစ္အစိုးရ ျပဳတ္က်ေရး၊ ၾကားျဖတ္အစိုးရ ေပၚေပါက္ေရး စသျဖင့္ တိက်တဲ့ ႏိုင္ငံေရး ေႂကြးေၾကာ္သံ ရွိဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ လူထုတိုက္ပြဲႀကီး ေရခ်ိန္တက္ေနတုန္းမွာ ႏိုင္ငံေရး အင္အားစုေတြအၾကားက ေႂကြးေၾကာ္သံေတြ မညီရင္ အခက္အခဲေတြ ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ လူထုတရပ္လံုး ပါဝင္ေနတဲ့ ေတာ္လွန္ေရးတိုက္ပြဲႀကီး မၿပီးခင္ကာလမွာ အင္အားစုေတြ အၾကား ၿပဳိကြဲေစႏိုင္တဲ့ ကိစၥေရးရာေတြကို အာ႐ံုစိုက္ေဖာ္ေဆာင္မႈ မလုပ္မိေစဖို႔ကလဲ အေရးႀကီးပါေသးတယ္။ တအိမ္လံုးကို ဓားျပ ဝင္စီးၿပီး၊ ႀကိဳးတုပ္ အငတ္ထားေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ တ႐ုတ္စာ စားခ်င္တယ္၊ ကုလားစာ စားခ်င္တယ္၊ ျပင္သစ္စာ စားခ်င္တယ္၊ ဘိုစာ စားခ်င္တယ္ေျပာၿပီး ရန္ျဖစ္ေနလို႔လဲ ဘာမွ မထူးပါ။ ငတ္ၿပီး ေသမွာက ေသမွာပါပဲ။ ငတ္ၿပီး မေသခ်င္ရင္ ပထမဆံုး ဓားျပကို ေမာင္း ထုတ္ရပါမယ္။ ၿပီးမွ ဘယ္လိုအစာ စားမယ္ဆိုတာ ညႇိႏႈိင္းသင့္ပါတယ္။

ေနာက္ဆံုးတခ်က္ကေတာ့ အာဏာရွင္ဆန္႔က်င္ေရး လႈပ္ရွားမႈဆိုတာမွာ ရည္မွန္းခ်က္ ပန္းတိုင္ ရွိရပါမယ္။ တတိုင္းျပည္လံုးက လူ ေတြ လမ္းမေပၚ ထြက္လာ႐ံုနဲ႔လဲ ၿပီးတာ မဟုတ္ပါ။ အာဏာရွင္ေတြ တေယာက္ၿပီးတေယာက္ ႏႈတ္ထြက္ၿပီး နာမည္ေျပာင္းသြား ႐ံု နဲ႔လဲ ေအာင္ျမင္တယ္ မဆိုႏိုင္ပါ။ အာဏာရွင္ေတြဘက္မွာ ယံုၾကည္ဖြယ္ရာ တစံုတရာမွ မရွိဘူးဆိုရင္ အစိုးရအုပ္ခ်ဳပ္ေရးယႏၱရားကို ၿဖိဳခ်ၿပီး ၾကားျဖတ္အစိုးရနဲ႔ အစားထိုးရပါမယ္။ ဒီလိုၾကားျဖတ္အစိုးရမွာ အတိုက္အခံနဲ႔ အာဏာရွင္ဘက္ကေန လူထုနဲ႔ ပူးေပါင္းလာတဲ့ ေခါင္းေဆာင္တခ်ဳိ႕ ပူးတြဲပါဝင္ရင္ ႏိုင္ငံေရးတည္ၿငိမ္မႈကို အျမန္ဆံုး ျပန္ၿပီး ေဆာင္က်ဥ္းေပးႏိုင္ပါတယ္။ ဒီအတြက္ ႀကိဳတင္ လမ္းခင္း ေပးထားမႈေတြ လိုပါတယ္။ ဒီလိုလမ္းခင္းမႈေတြမွာလဲ လွ်ဳိ႕ဝွက္မႈက အေရးႀကီးပါတယ္။ အခ်ိန္မတန္ခင္မွာ သတင္းထုတ္လိုက္ရင္ ေကာင္းက်ဳိးထက္ ဆိုးက်ဳိးက ပိုမ်ားေစႏိုင္ပါတယ္။

ဒီလိုမဟုတ္ပဲ လူထုတိုက္ပြဲေတြ ေဖာ္ေဆာင္ၿပီးမွ အဆံုုးသတ္မွာ လူထုေခါင္းေဆာင္နဲ႔ အာဏာရွင္ေတြ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးမႈကို ဦးတည္ သြားေစလိုတဲ့ ပန္းတိုင္ဆိုရင္ေတာ့ ေတာ္လွန္ေရးသမားေတြဘက္မွာ အမွန္တကယ္ ဖိအားေပးႏိုင္မယ့္ ႏိုင္ငံတကာ ကူညီပံ့ပိုးမႈ လို အပ္ပါတယ္။ မထိေရာက္တဲ့ ေယာင္ျပ ဖိအားကို ဆိုလိုတာ မဟုတ္ပါဘူး။ အာဏာရွင္ေတြဘက္က အမွန္တကယ္ ကမ္းလွမ္းမႈလား၊ အခ်ိန္ဆြဲကမ္းလွမ္းမႈလား ဆိုတာကို ခြဲျခားႏိုင္မယ့္ သတ္မွတ္ခ်က္ေတြလဲ ရွိဖို႔ လိုပါတယ္။

လူမႈေဗဒ ပေရာ္ဖက္ဆာ Manuel Antonio Garretón ကေတာ့ ကမၻာတဝွမ္းက ေတာ္လွန္ေရး လႈပ္ရွားမႈေတြမွာ စိတ္ကူးယဥ္ မိုက္ ႐ူးရဲေတာ္လွန္ေရးေတြလဲ ရွိႏိုင္ေၾကာင္းကို ေထာက္ျပခဲ့ပါတယ္။ လူထုလႈပ္ရွားမႈေတြကို ေဖာ္ေဆာင္ၿပီး အဆံုးသတ္ပန္းတိုင္အတြက္ ျပင္ဆင္မႈ အားနည္းခ်က္ရွိတဲ့ ေတာ္လွန္ေရးေတြကို ဆိုလိုတာ ျဖစ္ပါတယ္။ လူထုေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ အာဏာရွင္ေတြအၾကား ေတြ႔ဆံု ေဆြးေႏြးမႈ ျဖစ္ေျမာက္သြားေစဖို႔ ဆိုတာမွာ အာဏာရွင္ေတြဘက္က မေတြ႔ဆံုရင္ မျဖစ္ေတာ့ဘူးဆိုတဲ့ အေျခအေနကို သိလာေတာ့မွ အေကာင္အထည္ေပၚပါတယ္။ ေတြ႔ပါလို႔ ထိုင္ေျပာေန႐ံုနဲ႔ ၿပီးတဲ့အရာ မဟုတ္ပါ။ ဒီလိုသိလာေစဖို႔မွာကလဲ ျမင္သာထင္သာတဲ့ ဖိအား လိုပါတယ္။ လူထုလႈပ္ရွားမႈေတြကို ဒီလိုဖိအားအျဖစ္ အသံုးျပဳ ေဖာ္ေဆာင္တဲ့အခါ ဘယ္အခ်ိန္မွာ တိုက္စစ္တိုးျမွင့္ရမယ္၊ ဘယ္အခ်ိန္ မွာ ဆုတ္ေပးရမယ္ ဆိုတာေတြကို စနစ္တက် ေဖာ္ေဆာင္ႏိုင္မယ့္ စီမံခ်က္ လိုအပ္ပါတယ္။ ေတာ္လွန္ေရးအင္အားစုေတြက ဒီလို အခ်က္ေတြမွာ အားနည္းေနရင္ အာဏာရွင္ေတြဘက္က ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးပြဲကို ဟန္ျပ အေကာင္အထည္ေဖာ္ျပၿပီး၊ ေနာက္ဆံုးမွာ အာဏာရွင္လက္ထဲကိုပဲ ျပန္ၿပီး အာဏာေရာက္ သြားႏိုင္ေၾကာင္း ပညာရွင္ေတြက ဆိုထားၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အာဏာရွင္ ဆန္႔ က်င္ေရး လႈပ္ရွားမႈေတြမွာ အဆံုးသတ္ ရည္မွန္းခ်က္ ပန္းတိုင္အတြက္ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ ထားမႈေတြဟာ အဂၤါရပ္ တခုအေနနဲ႔ လိုအပ္ တာ ျဖစ္ပါတယ္။

နိဂံုး
နိဂံုးခ်ဳပ္ဆိုရရင္ အာဏာရွင္ေတြဆိုတာ အာဏာကို တပ္မက္႐ူးသြပ္ ခံုမင္လြန္းတာအတြက္ေၾကာင့္ လူ႔အ႐ိုးပံုမွာ အားရပါးရထိုင္ရင္း အာဏာရွင္ဘဝကို ခံယူထားသူေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ အာဏာရွင္စနစ္ အေဆာက္အအံု တည္တံ့ခိုင္ျမဲေရးကို ေရွး႐ွဳၿပီး ဘက္စံု ေထာင့္စံုမွာ ေဒါက္တိုင္ေတြ ဖန္တီးၿပီး၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးယႏၱရားကို ေထာက္မထားသူေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီယႏၱရားႀကီးတခုလံုး ျပိဳလဲဖို႔အတြက္ အာဏာရွင္ဆန္႔က်င္ေရးလႈပ္ရွားမႈ အဆင့္ဆင့္ကို စနစ္တက် ေဖာ္ေဆာင္မႈေတြနဲ႔ တိက်တဲ့ ရည္မွန္းခ်က္ ပန္းတိုင္ ေတြကို သတ္မွတ္ႏိုင္မႈ၊ အာဏာရွင္ဆန္႔က်င္ေရး လႈပ္ရွားမႈမွာ လိုအပ္တဲ့ အဂၤါရပ္ေတြ ျပည့္စံုမႈေတြက အလြန္ပဲ အေရးႀကီးလွပါ ေၾကာင္း တင္ျပလိုက္ရပါတယ္။

ခင္မမမ်ဳိး
(၇၊ ၁၊ ၂ဝ၁ဝ)


photo by: http://www.iarc.org/~4x1mk/nonfig1.htm
http://www.naytthit.com/articals/2010/jan10/kmmm-jan8.html


ျမန္မာနဲ႔တ႐ုတ္ မဟာဗ်ဴဟာ


http://www.khitpyaing.org/articles/2010/January/8110b.php

ဦးေအာင္ခင္ (ေ၀ဖန္သုံးသပ္ခ်က္)

၈ ဇန္န၀ါရီ ၂၀၁၀

ႏွစ္အနည္းငယ္အတြင္း သမၼတျဖစ္လာလိမ့္မယ္လုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္ေနၾကတဲ့ တ႐ုတ္ဒု-သမၼတ ရွီက်င့္ဖ်င္ရဲ႕ (၄) ႏုိင္ငံ ခ်စ္ၾကည္ေရး ခရီးဟာ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာတုိးတက္ေရးလမ္းစဥ္ ‘ဟားပင္ဂ်ဴးခ်ီ’ ကုိ ေရာင္ျပန္ဟပ္ေနသည္။ ဒီဇင္ဘာ (၁၄) ရက္က (၂၂) ရက္အထိ ဂ်ပန္၊ ေတာင္ကုိရီးယား၊ ျမန္မာနဲ႔ ကေမာၻဒီးယားကုိ သြားခဲ့တယ္။ တ႐ုတ္အစုိးရ အသားေပးေနတဲ့ ႏုိင္ငံျခားေရးရာ အယူအဆအခ်ဳိ႕ျဖစ္တဲ့ သဟဇာတျဖစ္မႈ၊ ပူးတြဲတုိးတက္ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈ၊ ပူးတြဲတာ၀န္ယူမႈ၊ ကမာၻ႔အေရးမွာ တက္ႂကြစြာပါ၀င္မႈ စတာေတြကုိ က်င့္သုံးေနပုံရတယ္။

စစ္ေရးနဲ႔ အျခားပဋိပကၡမရွိေအာင္ ႀကိဳးစားတာဟာ သဟဇာတျဖစ္ေရးပါပဲ။ ပူးတြဲတုိးတက္မႈဆုိတာကေတာ့ အိမ္နီးခ်င္း အာရွႏုိင္ငံေတြနဲ႔ တ႐ုတ္ျပည္အၾကားမွာ ရွိႏုိင္တဲ့ ျပႆနာေတြကုိ ေျဖရွင္းတာျဖစ္တယ္။ ပူးတြဲတာ၀န္ယူမႈနဲ႔ တက္ႂကြစြာပါ၀င္မႈ သေဘာတရားကေတာ့ တက္သစ္စ အင္အားႀကီးႏုိင္ငံရဲ႕ အခန္းက႑သစ္ကုိ ေဖာ္ျပတာျဖစ္ပုံရတယ္။ ၂၀၀၉ မွာ တ႐ုတ္အစုိးရဟာ အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ ညီလာခံေတြမွာ ဦးေဆာင္မႈေပးတဲ့ အခန္းက ပါ၀င္လာတာ ေတြ႔ရတယ္။ တ႐ုတ္ရဲ႕ အက်ဳိးစီးပြားကုိသာ အဓိကမထားဘဲ တ႐ုတ္ရဲ႕အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ တာ၀န္၀တၱရားကုိပါ ထမ္းေဆာင္ဖုိ႔ ဦးတည္လာတာျဖစ္တယ္။

တ႐ုတ္-ျမန္မာဆက္ဆံေရး ျမႇင့္တင္ရာမွာလည္း ပူးတြဲတာ၀န္ယူေရးနဲ႔ ပူးတြဲတုိးတက္ေရး အယူအဆဟာ အဓိကက်ပုံရတယ္။ ျမန္မာစစ္အစုိးရရဲ႕ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာနဲ႔ နယ္နိမိတ္ကုိ ႐ုိေသေလးစားေၾကာင္း၊ တုိင္းျပည္စည္းလုံးေရးနဲ႔ အမ်ဳိးသား ညီၫြတ္ေရးအတြက္ ျမန္မာအစုိးရႀကိဳးစားတာကုိ ေထာက္ခံေၾကာင္း၊ တ႐ုတ္ဒု-သမၼတက ေျပာသြားတယ္။ ဒါေပမယ့္ တ႐ုတ္-ျမန္မာနယ္စပ္ ေဒသတည္ၿငိမ္ေရးကုိ အာမခံႏုိင္ဖုိ႔အတြက္ ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးညႇိႏႈိင္းတုိင္ပင္ၿပီး ျပႆနာကုိ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ေျဖရွင္းသင့္ေၾကာင္း၊ ျမန္မာအစုိးရအေနနဲ႔ ႏုိင္ငံေရးတည္ၿငိမ္ၿပီး တုိးတက္ေအာင္ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး လုပ္ႏုိင္လိမ့္မယ္လုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္ေၾကာင္းလည္း ေျပာသြားတယ္။

တ႐ုတ္-ျမန္မာနယ္စပ္တည္ၿငိမ္ေရးဟာ တ႐ုတ္အတြက္ အလြန္အေရးႀကီးတယ္။ မၾကာမီက ျဖစ္ပြားတဲ့ ကုိးကန္႔တုိက္ပြဲမ်ဳိးဟာ နယ္စပ္ေဒသကုိ စစ္ေျမျပင္အျဖစ္ အသြင္ေျပာင္းႏုိင္တယ္။ ကခ်င္ နဲ႔ ‘၀’ တုိင္းရင္းသားေတြဟာ ယူနန္ျပည္နယ္မွာေရာ၊ ျမန္မာျပည္မွာေရာ ေနထုိင္တဲ့အတြက္ တ႐ုတ္အစုိးရကုိ အကူအညီေတာင္းထားတယ္။ ဒီဇင္ဘာအေစာပုိင္းက တ႐ုတ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးတဦး ၾကပ္ေျပးေနျပည္ေတာ္ ေရာက္သြားတာကုိၾကည့္ရင္ နယ္စပ္အေရးမွာ ရတက္မေအးျဖစ္ေနတာ သိသာတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးအုိင္ဟုရွန္ ျမန္မာျပည္မွာ (၅) ရက္လွည့္လည္ၿပီး အပစ္ရပ္အဖြဲ႔ေတြရဲ႕ ျပႆနာကုိ ေျဖရွင္းဖုိ႔ ႀကိဳးစားခဲ့ေပမယ့္ ေအာင္ျမင္ပုံမရပါဘူး။ ဒီအခ်က္ကုိၾကည့္ရင္ ျမန္မာ့ျပႆနာမွာ တ႐ုတ္အစုိးရပါ၀င္ႏုိင္တဲ့က႑ဟာ အကန္႔အသတ္ေတြ အမ်ားႀကီး ရွိေနတာေတြ႔ရတယ္။ အမ်ားထင္သလုိ ျမန္မာအေပၚ တ႐ုတ္က ၾသဇာမေညာင္းဘူးလုိ႔လည္း ျမင္ၾကတယ္။

ယူနန္ျပည္နယ္ တုိးတက္ဖြ႔ံၿဖိဳးေရးမွာ ျမန္မာျပည္ဟာ အေရးႀကီးတဲ့အခန္းက ပါ၀င္ေနတာဟာလည္း တ႐ုတ္-ျမန္မာ ခ်စ္ၾကည္ေရးကုိ အၿမဲတမ္းျမႇင့္တင္ရတဲ့ အေၾကာင္းရင္းတခုပါပဲ။ တ႐ုတ္ေတြဟာ ျမန္မာျပည္ကုိျဖတ္ၿပီး အိႏၵိယသမုဒၵရာနဲ႔ ဆက္သြယ္ႏုိင္တယ္။ အာရွေတာင္ပုိင္းနဲ႔ေရာ၊ အေရွ႕ေတာင္အာရွနဲ႔ေရာ ဆက္သြယ္ႏုိင္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ တ႐ုတ္ျပည္ အေနာက္ေတာင္ေဒသ တုိးတက္ႀကီးပြားေရးမဟာဗ်ဴဟာမွာ ျမန္မာျပည္ပါ၀င္ေနတာျဖစ္တယ္။ ျမန္မာျပည္ကုိ စီးပြားေရး ကုိလုိနီလုပ္ဖုိ႔ တ႐ုတ္က စိတ္မကူးပါဘူးတဲ့။ တ႐ုတ္-ျမန္မာဆက္ဆံေရးျမႇင့္တင္လုိ႔ အာဆီယံ-ျမန္မာ ဆက္ဆံေရး ထိခုိက္မွာမဟုတ္ဘူးလုိ႔ ယူနန္တကၠသုိလ္ အေရွ႕ေတာင္အာရွေလ့လာေရးဌာန ပါေမာကၡ ခ်န္ယန္းလီက ယူဆတယ္။

တ႐ုတ္-ျမန္မာနယ္စပ္ဟာ ျပႆနာေပါင္းစုံ ေပၚထြက္ရာေဒသ ျဖစ္ေနတုန္းပါပဲ။ လက္နက္ကုိင္ တုိင္းရင္းသားျပႆနာတင္ မကေသးပါဘူး။ မူးယစ္ေဆးနဲ႔ အိပ္ခ်္အုိင္ဗြီ/ေအအုိင္ဒီအက္စ္ျပႆနာအျပင္ ဒုကၡသည္ျပႆနာလည္း ရွိေနတယ္။ နယ္စပ္ေဒသဟာ စီးပြားေရးအရ တ႐ုတ္ကုိ မွီခုိရတာ မ်ားတဲ့အတြက္ ျမန္မာစစ္အစုိးရရဲ႕ ၾသဇာအရွိန္အ၀ါနည္းပါးတဲ့ ေနရာလည္းျဖစ္တယ္။ တ႐ုတ္နဲ႔ အရင္းႏွီးဆုံးလက္နက္ကုိင္တပ္ဖြဲ႔ဟာ ‘၀’ ျပည္နယ္ေသြးစည္းညီၫြတ္ေရးတပ္ဖြဲ႔ျဖစ္တယ္။ ‘၀’ တုိင္းရင္းသားဦးေရတ၀က္ဟာ တ႐ုတ္ျပည္မွာရွိၿပီး က်န္တ၀က္က ျမန္မာျပည္မွာရွိပါတယ္။ ‘၀’ တပ္ဖြဲ႔မွာ အင္အား (၃)ေသာင္း ေက်ာ္ရွိၿပီး တ႐ုတ္လုပ္လက္နက္ႀကီးေတြနဲ႔ ေလယာဥ္ပစ္အေျမာက္ေတြပါရွိတယ္။

ျမန္မာစစ္အစုိးရစီစဥ္တာကုိ ‘၀’ တပ္ဖြဲ႔ မလုိက္ေလ်ာႏုိင္တာဟာ တ႐ုတ္အားကုိးရွိေနလုိ႔ပဲဟု ျမန္မာဘက္က ျမင္ပုံရပါတယ္။ အပစ္ရပ္တုိင္းရင္းသားအဖြဲ႔ေတြ လက္နက္စြန္႔လႊတ္ေအာင္ ေဖ်ာင္းဖ်ေျပာဆုိဖုိ႔ ျမန္မာစစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြက တ႐ုတ္ကုိ ပန္ၾကားထားေပမယ့္ ဒီကိစၥမွာ တ႐ုတ္လည္း တတ္ႏုိင္ပုံမရပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ နယ္စပ္ေဒသမွာ အၾကမ္းဖက္ၿပီး ျပႆနာေျဖရွင္း တာကုိ တ႐ုတ္က မလုိပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ျမန္မာ-တ႐ုတ္နယ္စပ္ တည္ၿငိမ္ေရးဟာ ေရရွည္ျပႆနာအျဖစ္ ဆက္လက္တည္ရွိ ေနဦးမွာျဖစ္တယ္။

တ႐ုတ္သေဘာတရားေရးဆရာတခ်ဳိ႕နဲ႔ သေဘာထားမာေက်ာတဲ့ စစ္ဗိုလ္ေတြကေတာ့ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာရွင္သန္တုိးတက္ေရးမူတခု တည္း တရားေသက်င့္သုံးတာမ်ဳိးကုိ မလုိလားပါဘူး။ တ႐ုတ္စစ္တပ္ဟာ တုိင္းျပည္ကာကြယ္ေရးသာမကဘဲ အက်ဳိးစီးပြား ကာကြယ္ေရးအတြက္ပါ တာ၀န္ရွိေၾကာင္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ဂ်န္ေဂ်ာင္ယင္နဲ႔ သေဘာတရားေရးဆရာတခ်ဳိ႕တင္ျပတာကုိ ဂ်ပန္ျပည္ အကီတ အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာတကၠသုိလ္က တ႐ုတ္ေရးရာ ပါေမာကၡ ၀ီလီလမ္က ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာထုတ္ China’s Quasi-Superpower Diplomacy ဆုိတဲ့ စာတမ္းမွာ ေရးထားတယ္။

တ႐ုတ္စစ္အင္အားကုိ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔အသုံးျပဳဖုိ႔ အမ်ဳိးသားကာကြယ္ေရးတကၠသုိလ္ မဟာဗ်ဴဟာ ကထိက ဂ်င္ယီနန္နဲ႔ ေ၀ဖန္ေရးဆရာ ဟြမ္ကြန္လြန္းတုိ႔က လုိလားတယ္။ တ႐ုတ္ရဲ႕ အက်ဳိးစီးပြားေတြဟာ ျပည္တြင္းမွာသာမကဘဲ ျပည္ပမွာပါ ရွိေနတဲ့အတြက္ တ႐ုတ္အက်ဳိးစီးပြားရွိရာေနရာကုိ တ႐ုတ္စစ္တပ္က လုိက္ရလိမ့္မယ္လုိ႔ ဟြမ္ကြန္လြန္းက ယူဆတယ္။ ဥပမာ တ႐ုတ္ေရနံတင္သေဘၤာသြားတဲ့ ပင္လယ္ေရေၾကာင္းကုိ ကာကြယ္ဖုိ႔ တ႐ုတ္ေရတပ္မွာ တာ၀န္ရွိတယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။

တ႐ုတ္ျပည္ဟာ အခက္အခဲနဲ႔ ဆူးေျငာင့္ေတြကုိ ျဖတ္သန္းၿပီး ႀကီးထြားရွင္သန္လာရမွာျဖစ္ေၾကာင္း သာယာတဲ့ေတးသံကုိခ်ည္း နားေထာင္ေနရင္ ႀကီးထြားဖုိ႔မလြယ္ဘူးလုိ႔ ဂ်င္ယီနန္က ဆုိပါတယ္။ ဂ်င္ယီနန္ရဲ႕ မဟာဗ်ဴဟာအျမင္ကုိ ၂၀၀၉ ဇူလုိင္ (၂၄) ရက္မွာ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီေပၚလစ္ဗ်ဴ႐ုိက ၾကားနာတယ္။ အိမ္နီးခ်င္းႏုိင္ငံေတြနဲ႔ အၿမဲတမ္းပူးတြဲလုပ္ကုိင္ရမယ္ဆုိတဲ့ မူ၀ါဒကုိ လက္မခံတဲ့ စစ္ဗိုလ္ေတြလည္း ရွိပါတယ္။ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ တုိးတက္ဖြံ႔ၿဖိဳးၿပီး အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာမွာ သိကၡာတက္ခ်င္တာနဲ႔ စစ္အင္အားမသုံးဘူးဆုိတဲ့အျမင္ဟာ မွားယြင္းတယ္လုိ႔ အမ်ဳိးသားကာကြယ္ေရးတကၠသုိလ္ပါေမာကၡ ေရတပ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ယန္ယီက ဆုိပါတယ္။ တ႐ုတ္ရဲ႕ အက်ဳိးစီးပြားကို အျခားႏုိင္ငံေတြက အႏၲရာယ္မေပးႏုိင္ေအာင္ အင္အားေကာင္းတဲ့စစ္တပ္ ရွိရမယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ စစ္အင္အားကုိသုံးမွသာ တ႐ုတ္ျပည္ရဲ႕ အင္အားႀကီးႏုိင္ငံအဆင့္အတန္းကုိ ထိန္းသိမ္းထားႏုိင္မယ္လုိ႔ ယုံၾကည္တဲ့ စစ္ဗိုလ္ေတြလည္း ရွိပါတယ္။

တ႐ုတ္ျပည္ရဲ႕ အစီကအက်ဳိးစီးပြားေတြကုိ မ်ဥ္းနီတားထားရမယ္လုိ႔ တ႐ုတ္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီက ၂၀၀၈ မွာ ဆုံးျဖတ္တယ္။ အဓိပၸာယ္ကေတာ့ ပါတီက မ်ဥ္းနီတားထားတဲ့ကိစၥေတြမွာ ႏုိင္ငံျခားက ၀င္ေရာက္စြက္ဖက္လာရင္ ခ်က္ခ်င္းလက္တုံ႔ျပန္ရမယ္ ဆုိတဲ့ အယူအဆပါပဲ။ ထုိင္၀မ္လြတ္လပ္ေရးေတာင္းဆုိမႈကုိ ကမာၻက အသိအမွတ္မျပဳေအာင္ တ႐ုတ္ကြန္ျမဴနစ္က လုပ္ႏုိင္တယ္။ တိဗက္ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဒလုိင္လားမားနဲ႔ ျပည္ပေရာက္ ရွင္ဂ်န္လႈပ္ရွားမႈေခါင္းေဆာင္ အူ၀ီဂါအမ်ဳိးသမီး Rebiya Kadder ဟာ မ်ဥ္းနီတားခံရသူေတြပါပဲ။ ဒီပုဂၢိဳလ္ေတြ ႏုိင္ငံျခားမွာ လႈပ္ရွားလုိ႔မရေအာင္ တ႐ုတ္အစုိးရက အစြမ္းကုန္ ႀကိဳးစားတယ္။ ေအာင္ျမင္တာရွိသလုိ မေအာင္ျမင္တာလည္းရွိတယ္။

ေဒၚလာေငြသန္းေပါင္းနဲ႔ခ်ီၿပီး လက္ကုိင္ထားတဲ့ တ႐ုတ္အစုိးရဟာ စစ္အင္အားေကာင္းေအာင္ တဘက္က ႀကိဳးပမ္းသလုိ တဘက္ကလည္း လူခ်စ္လူခင္ေပါမ်ားလာေအာင္ ေပ်ာ့ေပ်ာင္းစြာ စည္း႐ုံးတယ္။ ျပည္ပမွာ ၀ါဒျဖန္႔ဖုိ႔အတြက္ ေဒၚလာေငြသန္းေပါင္း (၆,၆၀၀) သုံးဖုိ႔ တ႐ုတ္အစုိးရက သတ္မွတ္ထားတယ္။ ႐ုပ္ျမင္သံၾကားနဲ႔ ဆင္ဟြာသတင္းကုိ ႏုိင္ငံျခားဘာသာစုံနဲ႔ ျဖန္႔ေ၀ဖုိ႔ ရည္ရြယ္တဲ့ စီမံကိန္းပါပဲ။ တ႐ုတ္ယဥ္ေက်းမႈနဲ႔ တ႐ုတ္အစုိးရရဲ႕ မူ၀ါဒေတြကုိ အမ်ားလက္ခံေအာင္ ၀ါဒျဖန္႔ဖုိ႔ရည္ရြယ္ၿပီး ကမာၻေပၚမွာ ကြန္ျဖဴးရွပ္စ္ဌာန (၃၅၀) တည္ေထာင္လုိက္တယ္။ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ တ႐ုတ္ရဲ႕မဟာဗ်ဴဟာ ဘယ္ေလာက္ေအာင္ျမင္သလဲဆုိတာကုိ ေစာင့္ၾကည့္ဖုိ႔သာရွိပါတယ္။

ျမန္မာႏုိင္ငံအလုပ္သမားသမဂၢမ်ားအဖဲ႔ြခ်ဳပ ္ (FTUB) ၏ ထုတ္ျပန္ေၾကညာခ်က္

http://ifile.it/8bhftiw 2010 Jan 7 FTUB Statement on Increasing of Salary-1

ဘယ္လမ္းလုိက္ၾကမလဲႏွင့္ လက္ေတြ႔ႏုိင္ငံေရး (၆)


ဘယ္လမ္းလုိက္ၾကမလဲႏွင့္ လက္ေတြ႔ႏုိင္ငံေရး (၆)

(Choosing Right Path and Real Politics)

တရားမွ်တျခင္းကုိ အခ်ိန္ဆဲြလုိ႔ ရေကာင္းရႏုိင္ေသာ္လဲ ျငင္းပယ္လုိ႔ မရဘူး (Justic can be delayed but can’t be denied)ဆုိတဲ့ အေနာက္တုိင္း စကားပုံရွိပါတယ္။

ျပည္တြင္းစစ္၊ တုိင္းရင္းသားအေရး၊ လူ႔အခြင့္အေရး ျပသနာေပါင္းစုံႏွင့္ ရာစုႏွစ္တစ္၀က္ေက်ာ္ ရွည္ၾကာေနတဲ့ က်ဳပ္တုိ႔ႏုိင္ငံမ်ိဳးမွာ အမ်ိဳးသား ျပန္လည္ရင္ၾကားေစ့ေရး(NR)ဆုိတဲ့ အဆင့္ကုိ အခ်ိန္ဆဲြထားလို႔ ရေကာင္း ရႏုိင္ေပမဲ့ ျငင္းပယ္လုိ႔ မရပါဘူး။ NRကုိ မျဖတ္ေက်ာ္ဘဲ တည္ျငိမ္၊ တုိးတက္၊ ျငိမ္းခ်မ္း၊ မွ်တတဲ့ ျပည္ေထာင္စုႏုိင္ငံေတာ္ကုိ ဘယ္လိုမွ မတည္ေဆာက္ႏုိင္ပါဘူး။ NRမရွိရင္ က်ဳပ္တုိ႔ႏုိင္ငံမွာ အနာဂတ္မရွိပါဘူး။

ႏုိင္ငံေရးမွာ အခ်ိန္အခါက်ေရာက္ျခင္း(Timing)က ႏုိင္ငံေရး လႈပ္ယွားမႈကဲ့သို႔ဘဲ အေရးပါတယ္လုိ႔ ယုံၾကည္ပါတယ္။ အဂၤလိပ္နယ္ခ်ဲ႕ဆန္႔က်င္ေရးကုိ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း မတုိင္မီကလည္း ၿကုိးစားခဲ့ၾကတာဘဲ။ တစ္ကယ္တန္းက်ေတာ့ ျဗိတိသွ်နယ္ခ်ဲ႕ေတြ အင္အားခ်ိနဲ႔တဲ့ကာလႏွင့္ မွန္ကန္ေသာ ေခါင္းေဆာင္မႈ၊ လႈပ္ယွားမႈေတြ ေပါင္းစုံလာမွသာ အဂၤလိပ္ကုိ တြန္းလွန္ႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။ ဂ်ပန္ဖက္ဆစ္လည္း စ၀င္ကတည္းက ဘီလူးစြယ္ျပေနခဲ့ေပမဲ့ အခ်ိန္မက်ေသးသမွ်ေတာ့ တစ္ႏုိင္ငံလုံး စေကာထဲ ဆီးျဖဴလွိမ့္သလုိ လွိမ့္ခံေနခဲ့ရပါတယ္။ ေနာက္ ဖက္ဆစ္ေတြ ျပိဳလဲလာခ်ိန္ႏွင့္ကုိက္ျပီး မွန္ကန္ေသာ လႈပ္ယွားမႈေတြ၊ ေခါင္းေဆာင္မႈေတြ ေပါင္းစပ္ႏုိင္တဲ့အခါ ဖက္ဆစ္ကုိ တြန္းလွန္ႏုိင္ခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။

နအဖက NRကုိ ဘာလုိ႔လက္မခံသလဲလုိ႔ ေမးလာရင္ လက္မခံဘဲ ေနလုိ႔ရေသးလုိ႔၊ တစ္နည္းအားျဖင့္ဆုိရင္ လက္မခံဘဲ ေနလုိ႔မရေအာင္ အၾကပ္အတည္းျဖစ္ေနတဲ့အခ်ိန္(Timing) မေရာက္ေသးလုိ႔လုိ႔ တစ္ေၾကာင္းထဲနွင့္ ေျဖခ်င္ပါတယ္။ နအဖအားေကာင္းေနတဲ့ အခ်ိန္အခါမွာ NRအတြက္ ေခြးကတက္က ေနရ ေနရလုိ႔ ဆုိလာသူမ်ားဟာ ေခြးကတက္မွာ ေနလုိက္ရတာဘဲ အဖတ္တင္သြားၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

နအဖက အေနအထား ခုိင္ခန္႔ေနသေရြ႕ NRကုိ လက္ခံလိမ့္မယ္ မဟုတ္ေပမဲ့၊ ဒီမုိကေရစီအင္အားစုေတြအတြက္ကေတာ့ NRကုိ အခ်ိန္မေရြး လက္ကမ္း လမ္းဖြင့္ေပးထားဖုိ႔ လုိပါတယ္။ မေဟာသဓဇတ္ေတာ္ထဲက ဘီလူးႏွင့္ လူ သားလုသလုိ ျဖစ္ပါတယ္။ ႏုိင္ငံေရးအေမွ်ာ္အျမင္ က်ဥ္းေျမာင္းသူေတြက အဆင္ျခင္မဲ့ေနတုိင္း ႏုိင္ငံေရး အေမွ်ာ္အျမင္ ႀကီးမားသူေတြက လုိက္မုိက္မဲျပီး NRကုိ မပစ္ခ်လုိက္ ႏုိင္ပါဘူး။ NRကုိ ဒီေန႔ မျဖတ္ရင္ မနက္ဖန္ ျဖတ္ရမွာ အေသအခ်ာျဖစ္ပါတယ္။

ေနာက္အေရးႀကီးတဲ့ အခ်က္တစ္ခုကုိ ၿကုံတုန္းေဆြးေႏြးခ်င္တာက NRကုိ အလုပ္ျဖစ္ေစခ်င္ရင္၊ NRဟာ ေထာင္ေခ်ာက္ႏွင့္ မတူေစဖုိ႔၊ ေထာင္ေခ်ာက္ျဖစ္မေနေစဖုိ႔ကုိ သတိႀကီးႀကီးထားရန္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေန႔ NRကုိ လက္ခံတဲ့ စစ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေတြကုိ မနက္ဖန္ အာဏာလက္လႊတ္ျပီးတဲ့ေနာက္ တရားရုံးတင္ခံရမယ္ဆုိတဲ့ ပုံစံမ်ိဳးႏွင့္ NRကုိ ကမၻာ့ မည္သည့္ႏုိင္ငံတြင္မွ လက္ေတြ႕ က်င့္သုံးလုိ႔ မရပါဘူး။ ေထာင္ေခ်ာက္ပုံသ႑ာန္ျဖစ္ေနသေရြ႕၊ စိတ္ေစတနာမွန္ကန္မႈ(Sincerity)ကုိ အထင္အရွား မျပႏုိင္သေရြ႕ NRကုိ အေကာင္အထည္ မေဖၚႏုိင္ပါဘူး။ NRမွာ ရႈံးသူ၊ ႏုိင္သူ မရွိရပါဘူး။ NRမွာ ႏုိင္သူခ်ည္း(Everybody is a winner)ျဖစ္ရပါမယ္။ လူထုတစ္ရပ္လုံး ပါ၀င္ပတ္သက္မႈ၊ တုိင္းရင္းသားေပါင္းစုံတုိ႔၏ ဓေလ့ထုံးတမ္းမ်ားႏွင့္ ကုိက္ညီမႈ၊ သံဃာေတာ္မ်ားအပါအ၀င္ ဘာသာေရးဦးေဆာင္သူမ်ား၏ ေရွ႕တန္းမွ ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္မႈေတြကလဲ မရွိမျဖစ္ လုိအပ္ပါတယ္။ အင္မတန္ အေသးစိပ္က်ျပီး ပညာရွင္မ်ားရဲ့ အခန္းက႑ကလည္း အေရးပါလွတာမုိ႔ NR Processကုိ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ေကာင္း၊ တစ္ဖဲြ႕ေကာင္းႏွင့္ မေရးဆဲြႏုိင္ပါဘူး။

အခုေဆာင္းပါးကုိ ေရးေနတုန္း ဇႏၷ၀ါရီလ (၆)ရက္၊ RFA ညပုိင္းအစီအစဥ္ ဦးစိန္ေက်ာ္လႈိင္ ေမးျမန္းခဏ္းမွာ ဗမာျပည္ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ ေျပာေရးဆုိခြင့္ရွိသူ ဦးဖုိးသံေခ်ာင္းက “တစ္ဖက္က လက္ကမ္းေနေပမဲ့၊ တစ္ဖက္က ခါးေထာက္ မျဖဳတ္လုိ႔” လို႔ ေျပာလုိက္တာ ၾကားမိပါတယ္။ နအဖ ခါးေထာက္ မျဖဳတ္သေရြ႕ NR မရွိပါဘူး။

နအဖက အင္အားခ်ိနဲ႔လာမွသာ ခါးေထာက္ျဖဳတ္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ တဖန္ နအဖ ခ်ိနဲ႔လာေအာင္က ျပည္သူ႔စြမ္းအားႏွင့္သာ စြမ္းေဆာင္ႏုိင္မွာ ျဖစ္ျပန္ပါတယ္။ လူထုစြမ္းအား အစစ္အမွန္ကုိ ျပည္သူတရပ္လုံး ညီညြတ္မွသာ ရႏုိင္ပါတယ္။ အမ်ိဳးသားညီညြတ္ေရးကုိ အမ်ိဳးသားႏုိင္ငံေရး ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာသာ တည္ေဆာက္ႏုိင္ပါတယ္။ အမ်ိဳးသားအင္အားစုေတြ၏ လုိလားခ်က္(Aspirations)ေတြကုိ အေမွ်ာ္အျမင္ႀကီးႀကီးႏွင့္ သင့္တင့္မွ်တစြာ ေနရာေပး(Accommodate)ႏုိင္မွ၊ အမိ်ဳးသားႏုိင္ငံေရးဆုိတာက ျဖစ္လာတတ္တာမ်ိဳးပါ။

“ကမၻာ့ေနရာအႏွံ႔အျပားမွာ ေရာက္ရွိေနၾကေသာ ေတာ္လွန္ေရး ရဲေဘာ္အေပါင္းတုိ႔

ရဲေဘာ္တုိ႔

လက္ထဲမွာ ဆုပ္ကုိင္ထားတဲ့အာဏာကုိ သေဘာထားႀကီးစြာႏွင့္ အလုိအေလ်ာက္ စြန္႔လႊတ္သြားတဲ့ အာဏာရွင္မ်ိဳး ကမၻာ့သမုိင္းမွာ ဘယ္ေခတ္ ဘယ္အခါမွ မရွိခဲ့ဘူးပါဘူး။ - - - - - - ျမန္မာျပည္သူေတြရဲ့ သူရဲေကာင္း စိတ္ဓါတ္ကုိ ယုံၾကည္ၾက။ People Powerကုိ ယုံၾကည္ၾက။ အာဏာရွင္စနစ္ကုိ People Powerႏွင့္ ေခ်မႈန္းၾက။

၂၀၀၈ခု၊ မတ္လ (၈)ရက္ေန႔က လူထုဦးစိန္၀င္းက ေျပာၾကားခဲ့တာပါ။ ျပည္တြင္း ျပည္ပ ဒီမုိကေရစီအင္အားစုမ်ားအၾကား ႀကီးမားစြာ ဂယက္ရုိက္ေစခဲ့ပါတယ္။ ဇာဘုရင့္ နန္းေတာ္ကုိ ခ်ီတက္သိမ္းပုိက္တဲ့ ေဘာ္လ္ရွီဗစ္ေတြကဲ့သုိ႔ ၾကပ္ေျပးနန္းေတာ္သို႔ လူထုတပ္ႀကီးႏွင့္အတူ ခ်ီတက္သိမ္းပုိက္လုိစိတ္မ်ားပင္ တဖြါးဖြါး ေပၚေပါက္လာခဲ့မိပါတယ္။

မွန္ပါတယ္။ အာဏာကုိ အလုိအေလ်ာက္စြန္႔တဲ့ အာဏာရွင္ဆုိတာ မရွိခဲ့ပါဘူး။ အာဏာရွင္မ်ားဟာ မတတ္သာလုိ႔ အာဏာစြန္႔ဖုိ႔ျဖစ္လာရင္ေတာင္ နည္းမ်ိဳးစုံႏွင့္ ေကာ္ကပ္ေနတတ္တာမ်ိဳး၊ ေနာက္ဆုံးထြက္သက္အထိ၊ ေၾကာက္ကန္ကန္ေနတတ္တာမ်ိဳးပါ။ သုိ႔ေသာ္ အဂၤလိပ္ေခတ္ ေရနံေခ်ာင္း သပိတ္ႀကီးလုိ၊ သာယာ၀တီ ေတာင္သူလယ္သမား ခ်ီတက္ပဲြႀကီးလုိ လူထုတပ္ႀကီး ဖဲြ႕ျပီး၊ တစ္ျမိဳ႕၀င္ တစ္ျမိဳ႕ထြက္၊ တစ္လမ္း၀င္ တစ္လမ္းထြက္ ခ်ီတက္မွသာ၊ အျမိဳ႕ျမိဳ႕အနယ္နယ္က တစ္ျပိဳင္နက္ အုံၾကြမွသာ People Powerျဖစ္တယ္လုိ႔ ဆရာဦးစိန္၀င္းက literally ေျပာသြားတယ္လို႔ မယူဆပါဘူး။ ဆရာလူထုဦးစိန္၀င္းက သက္ရွိထင္ရွားရွိေနဆဲ သူရဲေကာင္း(Living Legend)တစ္ဦး ျဖစ္တာမုိ႔ ဆရာ့ထံ ေမးျမန္းအတည္ျပဳႏုိင္ၾကပါတယ္။ People Powerကုိ ရယူပုံ၊ က်င့္သုံးပုံ နည္းလမ္းေတြဟာ အေျခအေနေတြအရ ကဲြျပားျခားနားမႈေတြ ရွိႏုိင္ပါတယ္။ အေျခခံအရ လူထု ပါ၀င္ပတ္သက္ေနသေရြ႕၊ လူထု ပါ၀င္လႈပ္ယွားေနသေရြ႕၊ လူထုဘက္ကုိ မ်က္ႏွာမူသေရြ႕ People Power ျဖစ္ပါတယ္။

ေဆာင္းပါး အမွတ္စဥ္ (၅) နိဂုဏ္းခ်ဳပ္ပုိင္းမွာ ယေန႔ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးအၾကပ္အတည္း ရွည္ၾကာ ၾကမ္းတမ္းေနျခင္းသည္ တပ္မေတာ္က ႏုိင္ငံေရးအင္အားစုေတြႏွင့္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ျခင္း မရွိေသး၍ ျဖစ္သည္ဟု ယုံၾကည္သည္ဆုိပါက အထက္ပါေမးခြန္းသည္ ျပည္သူသန္း(၅၀)ေက်ာ္၏ ဘ၀ေတြႏွင့္ တန္ဖုိးညီတဲ့ ေမးခြန္းျဖစ္ပါတယ္။ လုိ႔ ေရးခဲ့ပါတယ္။

NRကုိ လက္မခံဘဲ၊ စစ္ကၽြန္ဇတ္သြင္းမဲ့ ေရြးေကာက္ပဲြတစ္လမ္းသာ ဖြင့္ထားေပးေနတဲ့ နအဖႏွင့္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ သင့္ပါသလား။ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ႏုိင္တဲ့ နည္းလမ္းမ်ားေကာ ရွိပါသလားကို ေဆြးေႏြးခ်င္ပါတယ္။

ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ သင့္ မသင့္ႏွင့္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ႏုိင္ေသာ နည္းလမ္း ရွိ မရွိကုိ မသြားခင္ ဘယ္လုိ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ျခင္းမ်ိဳးကုိ ဆုိတာလဲႏွင့္ ဘယ္လုိသူေတြ၊ အဖဲြ႕အစည္းေတြကသာ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ျခင္းကုိ ဦးေဆာင္လုပ္ကုိင္ႏုိင္သလဲဆုိတာကုိ အရင္တင္ျပလုိပါတယ္။ နအဖႏွင့္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ျခင္းလုိ႔ ဆုိလုိက္တာနဲ႔ အေပၚယံေၾကာက အလြယ္ရွပ္ေတြးျပီး အပစ္တင္မေစာခင္ နက္နက္နဲနဲ စဥ္းစားဆင္ျခင္ျခင္း(Critical Thinking)ကုိ က်ဳပ္တုိ႔အတူတကြ လုပ္ၾကည့္ၾကရေအာင္ပါ။

က်ဳပ္တုိ႔ လက္ခံက်င့္သုံးသင့္တဲ့ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ျခင္းဆုိသည္မွာ ၀ပ္တြားေရး(Submission)မဟုတ္။ အည့ံခံေရး(Surrender)မဟုတ္။ ယေန႔ကာလ ယုန္နဲ႔အတူေျပး၊ ေခြးႏွင့္အတူလုိက္ေနတဲ့ အေခ်ာင္သမားေတြလို နအဖဆုိးသမွ် တစ္ခြန္းမွ မဟရဲရုံသာမက နအဖရဲ့ ဘုန္းေတာ္ဘဲြ႕ေတြကို တယ္လီဖုန္းေတြ၊ ကားပါမစ္ေတြႏွင့္ ေရာင္းစားဖုိ႔ အႀကံယုတ္မဟုတ္။ နအဖႏွိပ္စက္သမွ် ေၾကာေကာ့ခံ၊ ထမင္းရက္ခ်န္၊ ေရရက္မွန္နဲ႔ ျဖဴျပာက်ေနတဲ့ ျပည္သူေတြကုိ ပုတီးစိပ္၊ ဥပုသ္ေစာင့္ခုိင္းျပီး ေနာင္ဘ၀က်မွ နတ္စည္းစိမ္ခံၾကဆုိသလုိ၊ ေရြးေကာက္ပဲြျပီးမွ က်ဳပ္လာကယ္မယ္ဆုိေနတဲ့ အေခ်ာင္သမား လမ္းစဥ္မဟုတ္။ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ျခင္းႏွင့္ ျငင္းဆုိကန္႔ကြက္ျခင္းတုိ႔ကုိ ကိစၥတစ္ခုခ်င္း(Case By Case)အရ ခဲြျခားေဆာင္ရြက္ႏုိင္ဖုိ႔လုိပါတယ္။ ေန႔စဥ္ႏွင့္အမွ် အဘက္ဘက္က နိမ့္က်ယုိယြင္းလာေနတဲ့ လူထု၏ ပကတိအေျခအေနေတြကလဲ ေတာင္းဆုိေနျပီ ျဖစ္ပါတယ္။

ေနာက္ေမးခြန္းတစ္ခုျဖစ္တဲ့ ဘယ္သူေတြ၊ ဘယ္အဖဲြ႕အစည္းေတြက ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ျခင္းကုိ ဦးေဆာင္ႏုိင္သလဲဆုိတဲ့ ေမးခြန္းသည္ ဘယ္ကဲ့သုိ႔ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္သင့္သလဲ ေမးခြန္းကဲ့သုိ႔ ထပ္တူ အေရးႀကီးပါတယ္။ လူထုက ယုံၾကည္ကုိးစားမႈရွိသူမ်ားကသာ လုပ္ေဆာင္ႏုိင္တဲ့ ကိစၥျဖစ္ပါတယ္။ အေခ်ာင္သမားေတြက ၀င္ျပီး ပဲြလွန္႔ဖ်ာခင္းလုိ႔ရတဲ့ ဂြင္မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီေနရာမွာ ယုံၾကည္ကုိးစားမႈ(Credibility)ကုိ ေလ်ာ့တြက္လုိ႔ မရဘူး။ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးသမုိင္းစဥ္ဆက္မွာ အစမ္းသပ္ခံမႈ၊ ေပးဆပ္မႈ၊ ကုိယ္က်ိဳးမဖက္မႈ၊ အရည္အခ်င္း၊ အေမွ်ာ္အျမင္တုိ႔ မရွိဘဲ လူထုရဲ့ ယုံၾကည္ကုိးစားမႈကုိ ဘယ္သူမွ အေခ်ာင္မရဘူးပါဘူး။

နအဖႏွင့္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္သင့္တဲ့ေနရာေတြမွာ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ဖုိ႔လုိတယ္ဆုိေတာ့၊ ခါးေတာင္းၿကုိက္ျပီး က်ဳပ္ကုိ တစ္ခ်ီတစ္ေမာင္း ၾကိတ္လုိက္ခ်င္သူမ်ား၊ အၾကိတ္အနယ္ ေဆြးေႏြးလုိသူမ်ား ရွိေကာင္း ရွိႏုိင္ပါတယ္။ ေနာက္က်သြားပါျပီ။ အႀကိတ္အနယ္ ေဆြးေႏြးစရာ မလုိအပ္ေတာ့ပါဘူးလုိ႔ ေျပာပါရေစ။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၊ အင္အယ္လ္ဒီ၊ စီအာပီပီ၊ ဦး၀င္းတင္၊ ဦးခြန္ထြန္းဦး၊ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ားျဖစ္တဲ့ ကုိမင္းကုိႏုိင္၊ ကုိကုိႀကီးတုိ႔ကုိ နအဖႏွင့္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ဖုိ႔ က်ဳပ္က တုိက္တြန္းေနတာလားလုိ႔လဲ ေမးႏုိင္ပါတယ္။ မွားျပန္ပါတယ္။ က်ဳပ္တုိက္တြန္းေနစရာ မလုိပါဘူး။ အဲဒီေခါင္းေဆာင္မ်ားက နအဖႏွင့္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္လုိေၾကာင္း လူသိရွင္ၾကား အစဥ္တစုိက္ ေတာင္းဆုိေနၾကတာ ယေန႔ထိေအာင္ပါ။ ၾကည့္ေသာသူ ျမင္၏။ မျမင္လွ်င္ မၾကည့္၍သာ ျဖစ္ပါ၏။

တစ္ႏုိင္ငံလုံး ရင္ဆုိင္ၿကုံေတြ႕ေနရတဲ့ ႏုိင္ငံေရးျပသနာေတြကုိ ေျဖရွင္းႏုိင္ဖုိ႔ ၿကုိတင္စည္းကမ္းခ်က္ မထားရွိဘဲ၊ ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးေရးကုိ အစဥ္တစုိက္ ေတာင္းဆုိေနတဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က စီးပြါးေရးပိတ္ဆုိ႔မႈဆုိတဲ့ကိစၥ တစ္ခုတည္းအတြက္ နအဖႏွင့္ စတင္ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္လုိေၾကာင္း အဆုိျပဳကမ္းလွမ္းျခင္းကုိ နအဖႏွင့္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေနပါတယ္ဆုိတဲ့ ကုိေအးလြင္ႏွင့္ သေဘာသဘာ၀ခ်င္းတူတယ္လို႔ တတန္းတည္းထား စဥ္းစားလုိသူမ်ား ရွိပါက ၄င္းတုိ႔ကုိ ႏုိင္ငံေရးက အနားယူလုိက္ၾကဖုိ႔ အႀကံျပဳလုိပါတယ္။

နအဖႏွင့္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္သင့္တဲ့ေနရာေတြမွာ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေရးကုိ လက္မခံသူမ်ားရွိရင္လည္း ေလးစားစြာႏွင့္ ေျပာၾကားလုိတာက ၄င္းတုိ႔အျမင္ႏွင့္ ထပ္တူတဲ့ လူထုကုိယ္စားျပဳ ဒီမုိကေရစီ အင္အားစု ျပည္တြင္းမွာ မရွိဘူးဆုိတာဘဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ရွိတယ္ဆုိရင္ ေထာက္ျပပါ။ က်ဳပ္မွားရင္ ျပင္ပါ့မယ္။

က်ဳပ္တုိ႔ ျပည္ပေရာက္ အင္အားစုေတြက ႏုိင္ငံတကာ အစုိးရမ်ား၊ ႏုိင္ငံတကာ အဖဲြ႕အစည္းမ်ားႏွင့္ ပူးေပါင္းျပီး နအဖကုိ ဖိအားေပးဖုိ႔ အဓိက မဟုတ္လားလုိ႔ ေထာက္ျပစရာရွိပါတယ္။ မွန္ပါတယ္။ လက္ခံပါတယ္။ သုိ႔ေသာ္ ယခင္ ဆယ္စုႏွစ္ ႏွစ္စုကာလႏွင့္ ယေန႔ကာလ ကြာျခားမႈကုိ ဦးေဆာင္ဦးရြက္ျပဳေနၾကေသာ ျပည္ပေရာက္ ေရွ႕တန္း ေခါင္းေဆာင္မ်ား ပုိသိၾကပါလိမ့္မယ္။ ကာလ၊ ေဒသႏွင့္ ကုိက္ညီေသာ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈ(Adaptation) မလုပ္ႏုိင္ရင္ ဒုိင္ႏုိေဆာလုိ ဧရာမသတၱ၀ါႀကီးမ်ားပင္လွ်င္ ေပ်ာက္ကြယ္သြားတတ္ပါတယ္။

ဒီလုိဆို၊ ေရြးေကာက္ပဲြကုိလဲ ဆန္႔က်င္စရာ မလုိေတာ့ဘူးေပါ့။ နအဖႏွင့္ ပူးေပါင္းျပီး ေရြးေကာက္ပဲြကုိ ေခါင္းလွ်ိဳ၀င္လုိက္ဖုိ႔ ခင္ဗ်ားက တုိက္တြန္းေနတာလားလုိ႔ သံသယ ရွိႏိုင္ပါတယ္။ ထပ္မွားျပန္ပါတယ္။ အင္အယ္လ္ဒီ၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၊ ဦး၀င္းတင္၊ စီအာပီပီ အပါအ၀င္ တစ္ႏုိင္ငံလုံးရွိ တက္ၾကြေသာ ႏုိင္ငံေရးအင္အားစုမ်ားက ေရြးေကာက္ပဲြကုိ လက္မခံၾကပါဘူး။ စစ္ကၽြန္ဇတ္သြင္းမဲ့ ေရြးေကာက္ပဲြ မျဖစ္လာေအာင္ ၿကုိးစားေနၾကပါတယ္။ လက္ခံလုိ႔မရတဲ့ ေရြးေကာက္ပဲြကုိ လက္မခံတာနဲ႔ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္သင့္တဲ့ ေနရာေတြမွာ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ျခင္းဟာ တစ္ျခားစီ ျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ေၾကာင္းတည္းသြား၊ တစ္လမ္းတည္းျမင္တတ္တဲ့ အဆင့္ကုိေက်ာ္ျပီး ျဖစ္စဥ္ေပါင္းစုံ၊ လမ္းေၾကာင္းေပါင္းစုံကုိ တစ္ျပိဳင္တည္း ထဲ့သြင္း တြက္ခ်က္ ကုိင္တြယ္ႏုိင္စြမ္းရွိဖုိ႔ လုိပါတယ္။

တပ္မေတာ္တြင္းမွာ ထိပ္တန္းဗုိလ္ခ်ဳပ္ခ်င္း အုပ္စုဖဲြ႕အားျပိဳင္ေနမႈ၊ စစ္တုိင္မွဴးမ်ားက စစ္ဘုရင္(War Lords)မ်ားသဖြယ္ ဥပေဒမဲ့ ထင္တုိင္းၾကဲေနမႈ၊ လူထုဘက္က ရပ္တည္လုိေသာ အရာရွိ၊ အရာခံ၊ တပ္မေတာ္သားမ်ား ေခါင္းမေထာင္ႏုိင္မႈ၊ စစ္ခုံရုံးတင္ အသတ္ခံရမႈေတြႏွင့္ ရႈပ္ေထြးေနသလုိ၊ တုိင္းရင္းသား ျငိမ္းအဖဲြ႕ေတြထဲမွာလဲ၊ ထင္တုိင္းမေပါက္ဘဲ၊ တုိင္းရင္းသားေတြရဲ့ အေျခခံရပုိင္ခြင့္မ်ား ဆက္လက္ပိတ္ဆုိ႔ခံေနရမႈ (မေနာပဲြႏွင့္ မေနာတုိင္ပင္လွ်င္ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ မက်င္းပႏုိင္၊ မေထာင္ႏုိင္မႈမ်ိဳးက အစ)၊ ဘာသာေရး ဖိႏွိပ္မႈ၊ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ိဳးေဖါက္မႈ၊ ေခါင္းေဆာင္မ်ားအၾကား သပ္လွ်ိဳေသြးခဲြခံရမႈ၊ မူးယစ္ေဆး၀ါးျပသနာ စသျဖင့္တုိ႔ႏွင့္ လုံးျခာလည္လုိက္ေနဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ျပည္သူလူထုဘက္ ၾကည့္ျပန္ေတာ့ တရားဥပေဒ စုိးမုိးမႈမရွိ။ လုံျခံဳမႈ မရွိ။ တေန႔တျခား ဆင္းရဲတြင္း နက္သည္ထက္ နက္လာရုံမက က်န္းမာေရး၊ ပညာေရး၊ အက်င့္စာရိတၱစတဲ့ တုိင္းျပည္ရဲ့ အနာဂတ္ အရင္းအျမစ္ေတြဟာ ေၾကာက္စရာေကာင္းတဲ့ အရွိန္အဟုန္ႏွင့္ ေရစီးကမ္းျပိဳလုိက္ေနပါျပီ။

ယေန႔ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးအေျခအေနေတြကုိ ေလးေလးနက္နက္ စဥ္းစားဆင္ျခင္(Critical Thinking)တဲ့အခါမွာ လုပ္ရုိးလုပ္စဥ္ Critical Thinkingႏွင့္တင္ မလုံေလာက္ေတာ့ပါဘူး။ အက်ိဳးစီးပြါးေတြ၊ ဦးတည္ခ်က္ေတြ မတူညီတဲ့ မ်ားျပားလွေသာ လကၡဏာစုံ အင္အားစုေတြရဲ့ အားျပိဳင္မႈေတြကုိ အေသးစိတ္က်က် ထဲ့သြင္းတြက္ခ်က္ႏုိင္တဲ့ စဥ္းစားဆင္ျခင္မႈမ်ိဳး(Sophisticated Critical Thinking)က က်ဳပ္တုိ႔ကုိ စိန္ေခၚေနပါတယ္။

ေအာင္ထီ ဇႏၷ၀ါရီလ (ဂ)၊ ၂၀၁၀

စာေပစီစစ္ေရးက ပယ္လုိက္လုိ႔ True News ဂ်ာနယ္မွာ ေဖာ္ျပခြင့္မရခဲ့တဲ့ ဆရာေမာင္၀ံသရဲ႕ အာေဘာ္ေလးတစ္ခု

http://ifile.it/405c6g8True is What...