Saturday, January 9, 2010

Gaining work experience not always simple for refugee claimants

refugeeclaimantsတင္ထားခ်ိန္တြင္Social warefare officeမွအနည္းဆံုးတနွစ္ခန္႕.တလကိုကေနဒါေဒၚလာ
၆၀၀ေက်ာ္(မိသားစု၁၀၀၀ေက်ာ္ေထာက္ပံ့ပါတယ္)Landed immigrantမရခင္အထိအလုပ္လုပ္ခြင့္ပါမစ္ထုတ္ေပးထား
ပါတယ္..immigrantအျဖစ္သတ္မွတ္ခံရျပီးရင္ပါမစ္မလိုေတာ့ပါဖူး..refugee claimantsတင္ထားသူကို၄င္းရဲ႕
Fear of opinion အေပၚမွာပဲမူတည္ျပီးဆံုးျဖတ္ပါတယ္။ထိုသူသည္Home Safeမျဖစ္သူတဦးဟုယူဆျခင္းခံရပါက
Landed immigrantအျဖစ္ေနထိုင္ခြင့္ေပးသည္။အျခားနည္းလမ္းျဖင့္အစားထိုး၍မရပါ။
ေက်ာင္းသားဗီဇာျဖင့္ေက်ာင္းျပီးေအာင္တက္ျပီးခ်ိန္(သို႕)ျပည္ပမွေလ်ာက္ထား၍အလုပ္တခုခုမွခန္႕ထားလွ်င္
အလုပ္လုပ္ခြင့္ပါမစ္ထုတ္ေပးထားပါတယ္။အနည္းဆံုး၂နွစ္ေက်ာ္လုပ္ျပီးလွ်င္Landed immigrantေလွ်ာက္ထားခြင့္ရွိပါ
တယ္။ရသည့္လူကမ်ားပါသည္။

Landed immigrant ရနိုင္သည့္နည္းေပါင္းမ်ိဳးစံုရွိေသာ္ျငားလည္းတခုနွင့္တခုေရာေထြးလို႕မရပါ။ကေနဒါသည္အဂၤလန္၊
အေမရိကန္ထက္စာလွ်င္Landed immigrantအေျခခ်ေနထိုင္ခြင့္ရရွိရန္လြယ္ကူေသာနိုင္ငံတခုျဖစ္ပါသည္။

METRO CANADA
January 04, 2010 2:03 p.m.
Q. I am a refugee claimant. While I was waiting for my refugee hearing, I got one year of full-time work experience with a work permit. I've just completed my first semester in a civil engineering program in a college with a study permit. I also have an international engineering degree. I asked CIC: “Does the work experience I gained in Canada while waiting for a decision on my application as a refugee make me eligible to apply for permanent residence under the Canadian Experience Class (CEC) or under the Federal Skilled Workers Class?” They answered “No.”

I think this is not fair. What is the difference between the work experience I gained as a refugee with a work permit and the experience gained by a temporary foreign worker? I'm working hard and paying all my taxes too. I think there are so many people like me in Canada.

A. I am glad that you asked this question because so many people pin their hopes of becoming a Canadian permanent resident on the experience they gleaned while in Canada. As your question points out, this is not so simple.

To be eligible for the CEC, the applicant must have had temporary resident status during the period of work which qualifies them for the program.

Refugee claimants in Canada who are awaiting their claims to be determined often cannot survive in Canada without working. Accordingly, our immigration regulations allow the issuance of a work permit to them if they can prove that they cannot support themselves without working. However, the regulations specifically state that the issuance of such a document does not confer lawful temporary resident status on the holder. In fact, such work permits specifically state that they “do not confer status.”

A refugee claimant who holds such a work permit does not have lawful status in Canada by virtue of that document. They are considered to be here without status. Accordingly, the work experience they gain while on a refugee’s work permit will not count for the purposes of the CEC.

In contrast, the Immigration and Refugee Protection Regulations provide that an applicant under the Federal Skilled Worker category is eligible to claim five “adaptability” points for having engaged “in at least one year of full-time work in Canada under a work permit.” This provision does not mention anything about temporary resident status. Accordingly, the experience acquired under a refugee work permit would count towards the adaptability points under the Federal Skilled Worker Class. So, it would seem that the information you received from CIC in this connection is wrong.

From a practical point of view, there is obviously no qualitative difference in work experience gained in Canada as a refugee or under some other status.

Nonetheless, our regulations treat this experience differently under these two separate immigration streams.


Guidy Mamann practices law in Toronto at Mamann, Sandaluk and is certified by the Law Society of Upper Canada as an immigration specialist. For more information, visit migrationlaw.com or email metro@migrationlaw.com.

Notice - January 4, 2010, 2:04 p.m. EST: This is a revised version of an article that was posted earlier today.


Winning an important victory for caregivers

METRO CANADA
December 14, 2009 5:00 a.m.
Juana Tejada would be pleased.

Juana came to Canada in 2002 to work as a nanny under the country's Live-In Caregiver Program. Before coming here, she underwent the mandatory medicals and passed. She completed two years of work here and was therefore eligible to apply for permanent residence to Canada. To do so, she had to undergo a second medical exam. The results of that exam revealed she had terminal cancer.

Notwithstanding the successful completion of her term of service, her application was refused on medical grounds. Juana hired my firm to help her with this refusal.

While we were successful in having the minister of immigration overturn the decision and get Juana landed, we also hoped that, while Juana was still with us, we could bring about change to the program to avoid the rejection of other caregivers who might fall sick while working in Canada.

In August 2008, and with the support of a number of advocacy groups, we asked Diane Finley, then minister of citizenship and immigration, to amend our laws to remove the requirement of a second medical for nannies. On March 4, 2009 we wrote to Jason Kenney, who had by then assumed Finley’s portfolio, asking for the passage of the “Juana Tejada Law.”

Four days later Juana died of cancer. She was 39. Following her death, Kenney publicly expressed support for our proposal.

On Saturday he announced, “Our government fully supports the ‘Juana Tejada Law.’ We propose to implement this change in her honour, to ensure that no one else has to endure this same painful experience.”

The exact text of the proposed change will published on Dec. 19 with a number of other important amendments to the nanny program. These changes will include the following:

- Caregivers will now have four years instead of three in which to complete their two years of service.

- They will now be able to include 10 per cent of their overtime hours in this calculation.

- Employers will now be required to pay for the caregivers’ travel costs to Canada, their medical insurance until they are eligible for provincial health coverage, workplace safety insurance, and any recruiting fees owed to third parties;

- The creation of a caregiver hotline; and

- Emergency processing of work permits when a change in employment is urgently needed

These changes are the first major attempt to improve the nanny program in several years. Critics continue to call for the elimination of the “live-in” component of the program, as it is viewed as generally unnecessary, and in some situations, an invitation for trouble. Furthermore, making employers pay for travel, medical coverage, etc. can only act as a strong deterrent to employers thinking of participating in this program. This could make it difficult for nannies to find sponsors.

Nonetheless, it is a great day for those men and women who leave their families behind to look after our children and our elderly.

It is also a great honour for the memory of Juana Tejada, a brave young woman who waged a selfless battle for the rights of others, all while fighting a cruel and voracious disease.

Guidy Mamann practices law in Toronto at Mamann, Sandaluk and is certified by the Law Society of Upper Canada as an immigration specialist. For more information, visit migrationlaw.com or email metro@migrationlaw.com.

Ex-N.L. cabinet minister Jim Walsh gets 22 months in jail in spending scandal



Ex-N.L. cabinet minister Jim Walsh gets 22 months in jail in spending scandal

SUE BAILEY
January 06, 2010 5:27 p.m.
ST. JOHN'S, N.L. - Bankrupt and with his reputation in ruins, a once prominent Newfoundland and Labrador politician was led from court in handcuffs to start a 22-month jail term for fraud.

Former Liberal cabinet minister Jim Walsh was sentenced Wednesday and ordered to repay $144,000 for his role in the province's constituency allowance spending scandal.

The sentence of 22 months for fraud over $5,000 and one year for breach of trust, to be served concurrently, didn't play the middle ground. The prosecution had requested at least 18 months in jail, while the defence argued for six to nine months.

Walsh "abused his position" as a privileged politician and used it for his own benefit rather than the public good, provincial court Judge David Orr said.

"He has never taken responsibility for his actions."

Walsh was convicted last month of overspending his constituency allowance by $159,317 between 1999 and 2004. He was acquitted on a charge of influence peddling after Orr cited a lack of credible evidence.

Defrauding the government, the judge said, is equivalent to stealing from citizens.

Walsh is among four former politicians from all parties to be ensnared in a scheme that shook political foundations in the province.

In 2006, the provincial auditor general raised alarms about spending by the four men from their taxpayer-funded constituency allowances. The claims in question totalled about $1 million. Such funds are meant for expenses such as office rentals, supplies and miscellaneous costs.

Walsh had steadfastly refused to admit any wrongdoing until Wednesday. Asked if he wanted to say a few words before sentencing, he quoted his family's Latin motto.

It translates as: "Wounded, but not dead."

"Clearly, I have been wounded by this process," said Walsh, 60, who has declared bankruptcy as he repays the money he owes using pension deductions of $2,500 a month.

Most of his trouble "may be self-inflicted," Walsh offered as he apologized to anyone he hurt. He expressed "heartfelt regrets" to those who may have been offended by his actions and thanked his supporters.

Crown attorney Frances Knickle had described Walsh's attitude in court as a courteous but patronizing refusal to fully admit fault. She said outside court that his sentence is another crucial step toward restoring public faith in government - a system that depends on the integrity of elected officials.

Walsh's defence lawyer, Vernon French, declined comment after sentencing. He told the court earlier that his client has already repaid about $40,000.

Walsh's finances are in tatters, his reputation is ruined and his family has suffered, French said.

"The future is not bright."

French stressed that his client co-operated throughout a 27-day trial, providing bank documents and cheques to "move this matter along."



Walsh, former Liberal cabinet minister Wally Andersen, former Conservative leader and cabinet minister Ed Byrne and former NDP member Randy Collins have been convicted since the provincial auditor general first raised his concerns.

Andersen and Byrne were sentenced to 15 months and two years less a day in jail, respectively. Collins is to be sentenced Jan. 15.

"I think a lesson has been learned by politicians," French said.

In 2006, Premier Danny Williams launched a review of spending that found "broad-based systemic failure" in financial controls at the legislature.

The 1,300-page report led by Chief Justice Derek Green made 80 recommendations for sweeping change.

Known as the Green Report, it cited poor training and a political culture that hampered accountability.

Government officials now refer to binders of rules to govern constituency spending. As well, itemized expenses claimed by politicians are posted online every three months.



Bill Murray - the legislature's former director of financial operations and lone bureaucrat charged in the scandal - is to appear in Newfoundland's Supreme Court on Jan. 26.

He was suspended from his duties in 2006 and faces charges of influence peddling, fraud over $5,000 and breach of trust by a public officer.

St. John's businessman John Hand has also been charged with fraud over $5,000, influence peddling and breach of probation.

News from ©The Canadian Press, 2010
















The Voice weekly Journal ( 6-10 )Jan11...

http://ifile.it/y14i9co
Voice 6 10

9 Jan 2010 ဒိုင္ယာရီ

http://ifile.it/9xoi0m6
9JAN2010 Diary

ေဇာတိကသဘာဝဓာတ္ေငြ႔မ်ားကို ထိုင္းႏိုင္ငံစြမ္းအင္ဝန္ႀကီးဌာနမွ အေမရိကန္ေဒၚလာသန္း (၁ဝဝဝ)ေက်ာ္ တန္ဖိုးရႇိသည့္ နားလည္မႈစာခြ်န္လႊာခ်ဳပ္ဆိုျပီးဝယ္ယူမည္ဟုဆို


ေဇာတိကသဘာဝဓာတ္ေငြ႔မ်ားကို ထိုင္းႏိုင္ငံစြမ္းအင္ဝန္ႀကီးဌာနမွ အေမရိကန္ေဒၚလာသန္း (၁ဝဝဝ)ေက်ာ္ တန္ဖိုးရႇိသည့္ နားလည္မႈစာခြ်န္လႊာခ်ဳပ္ဆိုျပီးဝယ္ယူမည္ဟုဆို

နိုင္ပြန္းဟန္
ဇန္နဝါရီ ၉ ၊၂၀၁၀။

နိုင္ပြန္းဟန္(ဇန္နဝါရီ- ၉)။ ။ ထိုင္းနိုင္ငံမွ ျမန္မာႏိုင္ငံ ေဇာတိကသဘာဝဓာတ္ေငြ႔မ်ားကို ဝယ္ယူရန္အတြက္ အေမရိကန္ေဒၚလာ သန္း (၁ဝဝဝ) ေက်ာ္ တန္ဖိုးရွိေသာ နားလည္မႈစာခြ်န္လႊာခ်ဳပ္ဆိုကာ ျမန္မာႏိုင္ငံ ေဇာတိက သဘာဝဓာတ္ေငြ႔တြင္းမွ သဘာဝဓာတ္ေငြ႔မ်ား ထိုင္းမွဝယ္ယူမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ထိုင္းသတင္းစာမွ ေဖာ္ျပခ်က္မ်ား အရ သိရသည္။

ထိုင္းႏိုင္ငံ၏ သဘာဝဓာတ္ေငြ႔ျဖည့္တင္းေရး တစ္စိတ္တစ္ပိုင္းအေနျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံေဇာတိက သဘာဝဓာတ္ေငြ႔ တြင္းမႇ သဘာဝဓာတ္ေငြ႔ဝယ္ယူရန္အတြက္ (ျမန္မာႏိုင္ငံႏႇင့္) နားလည္မႈစာခြ်န္လႊာ ေရးထိုးရန္ ခြင့္ျပဳခ်က္ကို ထိုင္းႏိုင္ငံ၏ အဓိကေရနံႏႇင့္သဘာဝဓာတ္ေငြ႔ကုမၸဏီ PTT Group ရရႇိခဲ့ၿပီျဖစ္ေၾကာင္း ထိုင္းသတင္းမ်ားတြင္ ေဖာ္ျပခ်က္ကို ကိုးကား၍ ျမန္မာနိုင္ငံထုတ္ Weekly Eleven ဂ်ာနယ္မွာလည္း ေရးသားေဖၚျပခဲ့ပါသည္။

ယင္းနားလည္မႈစာခြ်န္လႊာ၏ တန္ဖိုးပမာဏမွာ အေမရိကန္ေဒၚလာ တစ္ဘီလ်ံေက်ာ္ရႇိေၾကာင္း ထိုင္းႏိုင္ငံစြမ္းအင္ ဝန္ႀကီး Wannarat Charnnukul ၏ ေျပာၾကားခ်က္ကို ကိုးကားၿပီး သတင္းတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။

ေဇာတိကသဘာဝဓာတ္ေငြ႔တြင္းမႇ သဘာဝဓာတ္ေငြ႔တစ္ေန႔လွ်င္ ကုဗေပသန္း ၃ဝဝ ထုတ္လုပ္ႏိုင္ေၾကာင္းႏႇင့္ ယင္းတစ္ေန႔ထုတ္လုပ္ႏိုင္မႈမွ ကုဗေပသန္း ၂၄ဝ ကို ထိုင္းႏိုင္ငံသို႔ တင္ပို႔မည္ျဖစ္ၿပီး က်န္ကုဗေပသန္း ၆ဝ ေလာက္ ကိုသာ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္သုံးစြဲသြားမည္ဟု ေဖာ္ျပထားသည္။ ၄င္းေဇာတိက သဘာဝဓာတ္ေငြ႔အား ထိုင္းႏိုင္ငံကို ေရာင္းမည့္ကိစၥႏွင့္ပတ္သက္၍ ( ERI )စီမံကိန္းဆုိင္ရာတာဝန္ခံ ကိုနိုင္ထူးက သူ႔ရဲ့သေဘာထားကို အခုလိုေျပာပါ သည္။

“ ဒီသဘာဓါတ္ေငြ႔ပိုက္လိုင္းက ျပည္တြင္းအတြက္အသုံးျဖစ္တယ္ဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ဆီမွာ တားျမစ္စရာ ဘာမွမရွိ ပါဘူး။ ျပည္တြင္းမွာမီးလင္းဖို႔ ျပည္တြင္းျပည္သူျပည္သားေတြ အက်ိဳးျဖစ္ထြန္းမယ္ဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ဘာမွကန္႔ ကြက္စရာမလိုဘူးေပါ့ေနာ္။ ဒါေပမယ့္အေျခအေနတစ္ခုထဲမွာ ဖြံ႔ျဖိဳးတိုးတက္မွဳစီမံကိန္း လုပ္ေနတယ္ဆိုရင္ ေဒသခံ ေတြမထိခိုက္ဖို႔ေနာ္။ ဒီသဘာဝဓါတ္ေငြ႔ေတြက ထုိင္းႏိုင္ငံကိုအမ်ားၾကီးေရာင္းျပီး ျပည္တြင္းကိုနည္းနည္းပဲေပးမယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီအမ်ားၾကီးေရာင္းတဲ့ေငြေတြက ရတဲ့ေငြေတြက အစိုးရကဘယ္မွာ ျပန္သုံးမယ္။ အစိုးရက ဒီျပည္သူရဲ့ ဘ႑ာေငြထဲျပန္ဝင္ပါ့မလား။ အခုလက္ရွိထုတ္ေရာင္းေနတဲ့ဟာေတြကလည္း အဲဒီဘ႑ာေငြေတြကလည္း အစိုးရ ဆီပဲသြားတယ္။ လူနည္းစုဆီမွာပဲသြားတယ္။ ျပီးေတာ့ျပည္သူျပည္သားေတြလည္း အက်ဳိးမျဖစ္ထြန္းတဲ့အတြက္ ေၾကာင့္ အခုဒီထုတ္လုပ္ေနတဲ့ေဇာတိက သဘာဝဓါတ္ေငြ႔ကလည္း ထုတ္လုပ္ေရာင္းမယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီအက်ိဳး အျမတ္ေတြက်ေတာ့ ျပည္သူျပည္သားေတြစံစားရပါ့ မလားေပါ့ေနာ္။ ဒါေပမယ့္ ျပည္တြင္းအတြက္အက်ိဳးျဖစ္ထြန္း ေစတယ္ဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔က ကန္႔ကြက္စရာမရွိဘူး။ ကန္႔ကြက္စရာမရွိသည့္တိုင္းေအာင္ ဒီစီမံကိန္းလုပ္တယ္ ဆိုရင္ ဒီစီမံကိန္းေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာေသာဆိုးက်ိဳးေတြကို အစိုးရက အသိအမွတ္ျပဳရမယ္။ ခ်ိဳးေဖာက္မွဳမရွိေစဖို႔ အတြက္ ၾကိဳးစားေရွာင္တိမ္း ရမွာေပါ့ေနာ္။ သူတို႔အတြက္ မျဖစ္ေစပဲနဲ႔ ျပည္သူျပည္သားေတြအတြက္ျဖစ္ေစဖို႔ အဲဒါ ေတြအစိုးရေတြလုပ္ဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။”

ထိုင္းႏိုင္ငံသည္ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အားေပးေရး၊ သယ္ယူပို႔ေဆာင္ေရးႏႇင့္ စက္မႈလုပ္ငန္းမ်ား၌ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အားသုံးစြဲ မႈ ျမင့္တက္လာမႈကို ေျဖရႇင္းရန္အတြက္ ယင္းကဲ့သို႔ျမန္မာႏိုင္ငံမႇသဘာဝဓာတ္ေငြ႔ကို ဝယ္ယူရန္စီစဥ္ျခင္းျဖစ္သည္။ ထိုင္းႏိုင္ငံသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အဓိကကုန္သြယ္ဖက္ ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံျဖစ္သလို ျမန္မာႏိုင္ငံ၌လည္း ရင္းႏႇီးျမႇဳပ္ႏႇံမႈ အမ်ားအျပား ျပဳလုပ္ထားေသာႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံျဖစ္သည္။ ၄င္းသဘာဝဓာတ္ေငြ႔ကို တျခားေသာႏိုင္ငံသို႔ ထုတ္ေရာင္း မွဳေၾကာင့္ ျမန္မာျပည္သူေတြအတြက္ ေကာင္းက်ိဳးခံစားရမွဳရွိ မရွိခဲ့သည့္ ျဖစ္စဥ္ႏွင့္ပက္သက္၍ ၄င္း၏အျမင္ကို ယခုလိုေျပာျပခဲ့ပါသည္။

“ ကြ်န္ေတာ္တို႔ျမင္တာက ဒီအရင္းအႏွီးျမဳပ္ႏွံမွဳအသစ္ေတြက ျပည္သူေတြက ဒီစစ္တပ္တို႔ရဲ့အေနအထားကိုလည္း သိထားျပီးျပီး သူတို႔ဘာပဲလုပ္လုပ္ ျပည္သူအက်ိဳးမျဖစ္ဘူး။ ဆိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔ျမင္တာက အခုစီမံကိန္းအသစ္ ေတြ အဲဒါေတြက လာလုပ္မယ့္ကုမၸဏီေတြ လာလုပ္မယ့္သူေတြက အဲဒါေတြသူတို႔စဥ္စားသင့္တယ္။ သူတို႔လုပ္မယ္ ဆိုရင္ အဲဒီအနားမွာရွိတဲ့ျပည္သူေတြအတြက္ အက်ိဳးျဖစ္ပါ့မလား။ ဆိုးက်ိဳးမွဳေတြျဖစ္ေစမလား။ အဲဒါေတြဆိုးက်ိဳးမႈ ေတြက ေကာင္းက်ိဳးထက္ပိုမ်ားေနတယ္ဆိုရင္ သူတို႔မလုပ္သင့္ဘူးလို႔ ကြ်န္ေတာ္ျမင္တယ္။

လက္ရွိျမန္မာျပည္မွာ မီးအားတို႔ ဒီလ်ွပ္စစ္အားေတြက လုံးဝလုံေလာက္မွဳမရိွဘူး။ ျပည္တြင္းအတြက္ လုံးဝ လုံေလာက္မႈမရွိဘူး။ ျပည္ပကိုပဲထုတ္ေရာင္းတယ္။ ျပည္ပကထုတ္ေရာင္းျပီးေတာ့ ရတဲ့ေငြေတြကလည္း ျပည္တြင္း ထဲမွာလည္း ျပန္ျပီးေတာ့အသုံးမျဖစ္ဘူး။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ျမင္သာက ဒါေတာ့အက်ိဳးမျဖစ္ဘူးေပါ့ေနာ္။ ျပည္သူျပည္ သားေတြအက်ိဳးမျဖစ္ဘူး။ ဒုကၡျဖစ္ေနတယ္ဆိုရင္ သူတို႔ဆက္မလုပ္သင့္ဘူးလို႔ ကြ်န္ေတာ္ျမင္တယ္။”

ဤသဘာဝဓာတ္ေငြ႔မွ ရေသာဝင္ေငြႏွင့္ စစ္အစိုးရတို႔ လက္ဝါးၾကီးအုပ္ခ်ဳပ္ကိုင္ေနမွဳေၾကာင့္ တိုင္းျပည္ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲေရးအတြက္ ေနာင္ျဖစ္လာမည့့္ဆိုးက်ိဳးေတြကို ကိုနိုင္ထူးက ယခုလို ဆက္ေျပာခဲ့ပါတသည္။

“ ျဖစ္လာမယ့္ေနာက္ဆက္တြဲက ဒီရတဲ့ဝင္ေငြေတြနဲ႔စစ္အစိုးရက သူတို႔ရဲ့စစ္အာဏာရွင္စနစ္ၾကီးကို ဆက္လက္ ကိုင္ေဆာင္သြားႏိုင္မယ္။ ျပီးေတာ့ျပည္သူျပည္သားေတြကလည္း ေရရွည္မွာဆက္လက္ ခံစားေနရမွာပဲ။ ကြ်န္ေတာ္ တို႔ျမင္တာက ျမန္မာျပည္ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲေရးမွာလည္း ေတာ္ေတာ္ေလးကို အခက္အခဲျဖစ္ႏိုင္တာ ေပါ့ေနာ္။ စစ္အစိုးရက သူတို႔ပိုက္ဆံရွိေနသ၍ လက္ဝါးၾကီးအုပ္ေနသ၍ေပါ့ေနာ္ ရလာတဲ့ဓါတ္ေငြ႔အေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက စစ္အသုံးစရိတ္ထဲမွာပဲ သူတို႔အသုံးခ်လိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ တိုင္းျပည္တိုးတက္ဖို႔ ေတာ္ေတာ္ေလးေႏွာင့္ ေႏွးေနတာ ေပါ့ေနာ္။ ရလာတဲ့ပိုက္ဆံကလည္း စစ္တပ္အတြက္ သူတို႔အာဏာဆက္လက္ တည္တံ့ခိုင္ျမဲေရးအတြက္ လုပ္ေနတဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ေပါ့ေနာ္။”

ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ေရနံႏႇင့္သဘာဝဓာတ္ေငြ႔တူးေဖာ္ေရးလုပ္ငန္းကို ႏိုင္ငံျခားေရနံကုမၸဏီ ၁ဝ ခု ေက်ာ္မႇ ရွာေဖြတူး ေဖာ္လ်က္ ရွိပါသည္။ အဆိုပါကုမၸဏီအမ်ားစုမွာ ၾသစေၾတးလ်၊ ၿဗိတိန္၊ ကေနဒါ၊ တ႐ုတ္၊ အင္ဒိုနီးရွား၊ အိႏိၵယ၊ ေတာင္ကိုရီးယား၊ မေလးရွား၊ ထိုင္းႏႇင့္ ႐ုရွားႏိုင္ငံတို႔မွျဖစ္ျပီး ရင္းႏႇီးျမႇဳပ္ႏႇံမႈ ေငြစုစုေပါင္းမွာ အေမရိကန္ေဒၚလာ သန္း ၉ဝဝ ဝန္းက်င္ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။

http://www.kaowao.org/b/2010jan-9b.php


လႊတ္ေတာ္ထဲကေန ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး လုပ္ခ်င္သူ


လႊတ္ေတာ္ထဲကေန ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး လုပ္ခ်င္သူ


၂၀၁၀ ေ႐ြးေကာက္ပြဲ ၀င္မည္ဟု ေၾကညာထားေသာ ရန္ကုန္ အေျခစိုက္ ဒီမိုကရက္တစ္ ပါတီ ဥကၠဌ ဦးသုေ၀ အား ယင္း ေ႐ြးေကာက္ပြဲႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ သေဘာထားအျမင္မ်ား၊ ေ႐ြးေကာက္ပြဲဆိုင္ရာ လႈပ္ရွားမႈမ်ားကို ဧရာ၀တီ သတင္းေထာက္ ကိုစုိးက ဆက္သြယ္ေမးျမန္း ေဖာ္ျပလိုက္ပါသည္။

ဒီမုိကရက္တစ္ ပါတီ ကို ဦးသုေ၀ က ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလအတြင္း၌ ယခင္ ပါလီမန္ဒီမုိကေရစီေခတ္က ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္မ်ား ျဖစ္ခဲ့သည့္ ဦးႏု ၊ ဦးဗေဆြ၊ ဦးေက်ာ္ၿငိမ္းတုိ႔၏ သမီးမ်ားျဖစ္ေသာ ေဒၚသန္းသန္းႏု၊ေဒၚခ်ိဳခ်ိဳေက်ာ္ၿငိမ္း ႏွင့္ ေဒၚေနရီဗေဆြ တုိ႔ ျဖင့္ ဖြဲစည္းခဲ့သည္။

thu_wai_press

၀၀၉ ခု စက္တင္ဘာ ၁၄ ရက္က ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္ရန္ ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီ ဖြဲ႕စည္းတည္ေထာင္ေၾကာင္း သတင္း ေထာက္မ်ားကို ရွင္းလင္းေျပာၾကားေနေသာ ဦးသုေ၀(ယာ) (ဓာတ္ပုံ - AP)

ဦးသုေ၀သည္ လြန္ခဲ့ေသာ ၁၉၉၀ ျပည့္ ပါတီစုံ ဒီမိုကေရစီ အေထြေထြ ေ႐ြးေကာက္ပြဲတြင္လည္း ဒီမိုကေရစီ ပါတီ အမည္ျဖင့္ ၀င္ေရာက္ ယွဥ္ၿပိဳင္ခဲ့ဖူးသူ ျဖစ္သည္။

ေမး။ ။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေ႐ႊက ၂၀၁၀ ေ႐ြးေကာက္ပြဲကို စနစ္တက် က်င္းပဖို႔ စီမံ ေဆာင္ရြက္ေနတယ္၊ တိုင္းရင္းသား ျပည္သူ တရပ္လံုးက မွန္ကန္စြာ ဆံုးျဖတ္ေဆာင္ရြက္ၾကရမယ္လို႔ ၿပီးခဲ့တဲ့ လြတ္လပ္ေရးေန႔ သ၀ဏ္လႊာမွာ ေျပာထားတယ္၊ အဲဒီ အေပၚ ဘယ္လိုျမင္ပါသလဲ။

ေျဖ။ ။ အကယ္၍သာ သူေျပာတဲ့အတိုင္း လုပ္တယ္ဆိုရင္ေတာ့လည္း ေကာင္းတာေပါ့၊ ဒါေပမယ့္ အခုထက္ထိေအာင္ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ပါ၀င္ယွဥ္ၿပိဳင္ႏုိင္မယ့္ သူေတြ အေနနဲ႔ကေတာ့ ဘာမွ မလုပ္ႏုိင္ေသးဘူးေလေနာ္၊ ေရြးေကာက္ပြဲ ဥေပေဒလည္း မထြက္ေသးဘူး၊ ပါတီမ်ားမွတ္ပံုတင္ေရး ဥပေဒလည္း မထြက္ေသးဘူး ဆိုေတာ့ တရား၀င္ဘာမွ မလုပ္ႏုိင္ေသးတဲ႔ အခါက်ေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္တာပဲ ရွိတယ္ေပါ့ေနာ္၊ အဲဒီေတာ့ ျဖစ္ဖို႔ေကာင္းတာကေတာ့ ဥပေဒကို ျမန္ျမန္ထုတ္ေပးလို႔ရွိရင္ အခ်ိန္မီလုပ္ႏုိင္တာေပါ့၊ အဲ သူတို႔ကေတာ့ ေစတနာေကာင္းေကာင္းနဲ႔ လုပ္တယ္လို႔ပဲ ထားဦးေတာ့ အခ်ိန္မမီရင္ က်ေနာ္တို႔ ႏုိင္ငံေရးပါတီေတြက ဘာမွ ဆက္လုပ္ႏုိင္မွာ မဟုတ္ဘူးေလ။

ေမး။ ။ တခ်ဳိ႕က ဒီေရြးေကာက္ပြဲကို ေရြ႕သြားႏုိင္တယ္လို႔ ခန္႔မွန္းေနၾကတယ္၊ ၂၀၁၀ အတြင္းမွာ လုပ္မယ္ဆိုတာကို သံသယ ရွိေနၾကတယ္၊ အဲဒါကိုေရာ ဘယ္လို ယူဆလဲ။

ေျဖ။ ။ ပထမတုန္းကေတာ့ ဟိုး ဇူလိုင္ ၾသဂုတ္ကတည္းကပဲ ဒီ ေ႐ြးေကာက္ပြဲ ဥပေဒ ထြက္မယ္ထြက္မယ္ ဆိုၿပီး ေမွ်ာ္လင့္လာ တာေပါ့ေနာ္၊ အခုေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ေကာလာဟလပဲျဖစ္သြားတယ္၊ က်ေနာ္တို႔ကေတာ့ ခိုင္ခိုင္မာမာ သတင္းရယ္လို႔ မရဘူးေလ၊ ေကာလာဟလကေတာ့ အခု လာမယ့္ မတ္လ ေတာ္လွန္ေရးေန႔မွာ ထြက္မယ္၊ ႏုိ၀င္ဘာလမွာ ေရြးေကာက္ပြဲ က်င္းပမယ္၊ အဲဒီလို ေကာလာဟလရွိတာေပါ့ေနာ္။ အင္း ဒါေပမယ့္ ေျပာင္းသြားႏုိင္လား မေျပာင္းသြားႏုိင္ဘူးလား ဆိုတာကေတာ့၊ အခုအေျခအေန အတိုင္း ဆိုေတာ့ ေျပာင္းစရာအေၾကာင္းမရွိဘူးေလ၊ သူတို႔ဘက္က ဘာအခက္ခဲ ရွိလဲဆိုတာကေတာ့၊ သူတို႔ဟာ သူတို႔ အခက္ခဲ ရွိလို႔ ေျပာင္းတယ္ဆိုရင္ေတာ့ မေျပာတတ္ဘူးေပါ့ေနာ္။

ေမး။ ။ ဦးသုေ၀တို႔အေနနဲ႔ကေရာ ဒီ ၂၀၁၀ မွာ ေရြးေကာက္ပြဲ ျဖစ္ႏုိင္မယ္လို႔ ယံုၾကည္မႈ ရွိလား။

ေျဖ။ ။ သူတို႔ေျပာစကားအရ က်ေနာ္တို႔က လက္ခံၿပီးေတာ့ ကိုယ္တတ္ႏုိင္သေလာက္ ၾကိဳးစားေန တာေပါ့၊ တကယ္ယံုၾကည္လား မယံုၾကည္ဘူးလား ဆိုတာကေတာ့ ဥပေဒ ထြက္လာမွ အေသအခ်ာသိမွာပဲေလ။

ေမး။ ။ ဒီေရြးေကာက္ပြဲနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ဦးသုေ၀တို႔က လူပ္ရွားမႈေတြ လုပ္ေနတယ္လို႔လည္းသိရပါတယ္၊ အဲဒါကေရာ ဘယ္လို လုပ္တာပါလဲ။

ေျဖ။ ။ လူပ္ရွားမႈဆိုတာကေတာ့ တရား၀င္ခြင့္ျပဳထားတာေတာ့ မရွိဘူးေပါ့၊ က်ေနာ္တို႔ကေတာ့ ဟို ဘာေခၚမလဲ ပါတီပဲ ဖြဲ႕စည္း ထားလိုက္တယ္ေလ၊ ဖြဲ႕ခြင့္မရွိေသးဘူးဆိုမယ့္ ကိုယ္႔ပါတီကို ဖြဲ႕စည္းတယ္၊ ေနာက္ၿပီးေတာ့ အလုပ္အမႈေဆာင္အဖြဲ႕တို႔၊ အမ်ဳိး သမီးအဖြဲ႕တို႔၊ လူငယ္အဖြဲ႕၊ တိုင္းအဖြဲ႕ စသျဖင့္ ၿမိဳ႕နယ္အဖြဲ႕ေတြလည္းပဲ တတ္ႏုိင္သေလာက္လိုက္လုပ္တာေပါ့၊ သိုသိုသိပ္သိပ္ လုပ္ရတာေပါ့ေနာ္၊ ဟို အစည္းအေ၀းႀကီးေတြဘာညာ က်င္းပၿပီးေတာ့ လုပ္ရတာေတာ့ မဟုတ္ဘူးေလ၊ နီးစပ္ရာနီးစပ္ရာ လုပ္ၿပီးေတာ့ အဲဒီလိုပဲ ဖြဲ႕စည္းၿပီးေတာ့ စည္းရုံးေရး စလုပ္ေနတယ္ ဆိုပါေတာ့၊ အဲဒီလိုလုပ္တာေပါ့။

ေမး။ ။ အဲဒီလိုလုပ္ရတာဆိုေတာ့ သက္ဆိုင္ရာ အာဏာပိုင္ေတြနဲ႔ၾကေတာ့ ဘယ္လိုမ်ိဳး ဆက္ဆံရတာရွိပါသလဲ။

ေျဖ။ ။ က်ေနာ္ ထင္တယ္၊ သူတို႔ကေတာ့ က်ေနာ္တို႔ကို ေစာင့္ၾကည့္ေနတာပဲေနာ္၊ ေနာက္ၿပီးေတာ့လည္းပဲ က်ေနာ္တို႔ လုပ္သမွ် ကို သူတို႔ေစာင့္ၾကည့္ၿပီးေတာ့ သူတို႔ကို အစီရင္ခံေနတယ္လို႔ပဲ ယူဆရတယ္။ တခါတခါ လာေမးတယ္ေလ ဘာေတြမ်ား လုပ္သလဲ ဆိုၿပီးေတာ့၊ က်ေနာ္တို႔ကလည္း တရား၀င္လိုသေဘာမ်ဳိး လုပ္တာေပါ့ေနာ္၊ ဘာျဖစ္လို႔လည္း ဆိုေတာ့ တရား၀င္လို လုပ္တဲ့ အခါ ၾကေတာ့ အမွားမရွိဘူးေပါ့၊ အဲဒီေတာ့ က်ေနာ္တို႔ကို ေစာင့္ၾကည့္ေနတယ္လို႔ပဲ ထင္တယ္။

ေမး။ ။ ျပည္တြင္းမွာ အခုလိုမ်ိဳးလႈပ္ရွားသူတခ်ိဳ႕ကို အာဏာပိုင္ေတြက တရားမ၀င္အဖြဲ႕အစည္း ပုဒ္မေတြနဲ႔ အေရးယူတာမ်ိဳး ရွိဖူးေတာ့၊ အဲဒီလိုမ်ဳိးလူပ္ရွားတဲ့အခါမွာ အခက္အခဲေတြရွိလား၊ ဘယ္လိုမ်ဳိး ၾကံဳရလဲ။

thu_wai

ဦးသုေ၀ (ဓာတ္ပံု - AP)

ေျဖ။ ။ ဟုတ္တယ္၊ ဟိုတုန္းက ရွိတယ္၊ အခုဟာက ဒီလိုေလ၊ ဥပမာ NLDဆုိပါစို႔၊ သူတို႔ကေတာ့ တရား၀င္ပါတီကို၊ တရား၀င္ ပါတီ ဆိုေတာ့က သူတို႔က ေနရာတိုင္းလႈပ္ရွားႏုိင္တာေပါ့ေနာ္၊ သူတို႔က တခ်ဳိ႕ၿမိဳ႕နယ္ေတြမွာေတာ့ ရုံးေတြဘာေတြ အပိတ္ခံရ တယ္ ဆိုေသာ္လည္းပဲ သူတို႔က လႈပ္ရွားႏုိင္ပါတယ္၊ တရား၀င္ ပါတီေပါ့ေနာ္၊ ေနာက္ၿပီးေတာ့လည္း အခမ္းအနားေတြ ဘာေတြ ၾကေတာ့ ဟို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၀ါရင့္အဖြဲ႕ကေတာ့ သူတို႔လည္းပဲ လုပ္ႏုိင္တာေပါ့ေနာ္၊ ဒါေပမယ့္ သူတို႔ကေတာ့ စည္းရုံးေရး လုပ္တာ မဟုတ္ပါဘူး၊ အခမ္းအနား က်င္းပရုံပဲေပါ့ေနာ္၊ က်ေနာ္တို႔ကလည္း လုပ္ႏုိင္ဖို႔ေပးထားတယ္ဆိုတာ၊ က်ေနာ္ထင္တာေပါ့ေနာ္၊ က်ေနာ္တို႔က ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္မယ္ ဆိုတာကို အေၾကာင္းျပဳၿပီးေတာ့ က်ေနာ္တို႔ကို နည္းနည္းလႊတ္ထားတယ္လို႔ ထင္တာပဲ။

က်ေနာ္တို႔က အဖြဲ႕ေတြအေနနဲ႔ ၿမိဳ႕နယ္ေတြဆင္းၿပီးေတာ့ စည္းရုံးေရး ဆင္းတာေပါ့၊ စည္းရုံေရးလႈပ္ရွားတာေပါ့ေနာ္၊ သို႔ေသာ္ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ၾကီး စည္းရုံးေရးဆင္းတယ္လို႔၊ ဒီလို ေျပာလို႔မရဘူးေလ၊ နီးစပ္ရာ နီးစပ္ရာပဲ၊ ကိုယ္နဲ႔နီးစပ္ရာကို သြားၿပီး ဆက္သြယ္တယ္၊ ၿပီးရင္ ေလးငါးေယာက္ေခၚလိုက္၊ ေလးငါးေယာက္ေခၚလိုက္ အဲဒီလိုလုပ္ရတာေပါ့၊ စလုပ္တာဆိုရင္ ႏွစ္လ၊ သံုးလေလာက္ရွိသြားပါၿပီ။

လူေတြက ဟိုတုန္းကေတာ့ အေစာပိုင္းကဆိုရင္ လူေတြက စိုးရိမ္ေနၾကတာေပါ့ေနာ္။ တဘက္ကလည္းပဲ ကိုယ့္၀မ္းစာ ကိုယ္ရွာ ေနရတယ္ဆိုေတာ့၊ ႏုိင္ငံေရးကိုလည္း ျပတ္ေနတာၾကာၿပီဆိုုေတာ့၊ သိပ္စိတ္မ၀င္စားဘူး၊ အခု က်ေနာ္တို႔ လႈပ္ရွားတာသိလာတဲ့ အခါၾကေတာ့ လူေတြကလည္း ဒီေရြးေကာက္ပြဲလုပ္ေပးမယ္ဆိုတဲ႔ ေၾကညာခ်က္ကလည္း ရွိေနတယ္ဆိုေတာ့၊ ႏုိင္ငံေရးကို ေတာ္ ေတာ္ေလး စိတ္၀င္စားလာၾကတယ္၊ ဥပမာအားျဖင့္ မၾကာေသးခင္က NLDလုပ္တဲ႔ အစည္းအေ၀းဆိုရင္၊ ၀ါရင့္မွာ လုပ္တဲ့ အစည္း အေ၀းတို႔ ဆိုရင္ အခါတိုင္းလုပ္တာထက္ ႏွစ္ဆေလာက္လူေတြက ပိုမ်ားလာတယ္၊ ပိုၿပီးေတာ့ စိတ္၀င္စားလာတယ္ေပါ့။

က်ေနာ္တို႔ စည္း႐ုံးေရးဆင္းသြားတဲ့ အခါမွာလည္းပဲ၊ က်ေနာ္တို႔ကေတာ့ ေေစာေစာကတည္းက ကိုယ္႔ရဲ႕ယံုၾကည္ခ်က္အရ ဆံုးျဖတ္ၿပီးေတာ့ ေရႊးေကာက္ပြဲ၀င္မယ္၊ ဘာေၾကာင့္၀င္မယ္ ဆိုတာေတြကို လုပ္ထားတဲ႔ အခါက်ေတာ့၊ အဲဒါေတြကို ရွင္းျပတာ လည္း လူေတြက လက္ခံပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ အမ်ားစုက ဘာလဲဆိုေတာ့ ေရြးေကာက္ပြဲဥပေဒကို ေစာင့္ခ်င္တယ္၊ ဘာျဖစ္လို႔လဲ ဆိုေတာ့ နည္းနည္းေတာ့ေၾကာက္တာေပါ့ေနာ္၊ လုပ္ေတာ့လုပ္ခ်င္တယ္၊ စိတ္လည္းပါတယ္၊ သို႔ေသာ္လည္းပဲ ဒီၾကားထဲမွာ အလကားေနရင္း အဆြဲခံရမယ္ဆိုတာလည္း မျဖစ္ခ်င္ဘူးေပါ့၊ အဲဒီအတြက္ေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႔ ဟို သေဘာလည္းတူတယ္၊ လုပ္ လည္းလုပ္ခ်င္တယ္၊ ေ႐ြးေကာက္ပြဲ ဥပေဒေလးေတာ့ ေစာင့္ပါရေစဆိုတဲ့ လူေတြကလည္း အမ်ားၾကီး ရွိပါတယ္။ သက္ဆိုင္ရာ ကေတာ့ က်ေနာ္တို႔ကို ဆက္ဆံတဲ့သေဘာမရွိဘူးဗ်၊ ဒါေပမယ့္ သူတို႔ လာၿပီးေတာ့ သတင္းယူတာေပါ့၊ အဲဒီအဆင့္ပါပဲ။

ဟိုတခါတုန္းကေတာ့ သူမ်ားလုပ္တဲ့ ပြဲမွာ အမ်ဳိးသားေရး ဦး၀င္းႏုိင္နဲ႔ က်ေနာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ေလ၊ အဲဒီတုန္းကေတာ့ ေခၚၿပီးေတာ့ က်ေနာ္တို႔ကို သတိေပးတာေပါ့၊ ခင္ဗ်ားတို႔ ငါးေယာက္ထက္ပိုၿပီးေတာ့ လုပ္မယ္ဆိုရင္ ခြင့္ေတာင္းရမယ္ေပါ့၊ အဲဒီတုန္းကေတာ့ လက္မွတ္ထိုးေပးလိုက္ရတာေပါ့။

က်ေနာ္တို႔က ဘာလုပ္လဲ ဆိုေတာ့၊ လူနည္းနည္းစီ လုပ္တယ္၊ ငါးေယာက္ ဆယ္ေယာက္ေပါ့၊ တျဖည္းျဖည္း က်ေနာ္တို႔က မ်ား မ်ားလုပ္တယ္၊ က်ေနာ္တို႔ ပါတီပြဲတုန္းကဆိုရင္ လူမ်ားမ်ားျဖစ္ေအာင္လုပ္တာဆိုရင္ က်ေနာ္ ဘာလုပ္လဲဆိုေတာ့ အဲဒီေန႔ က်ေနာ္တို႔ ဖြဲ႕စည္းတဲ႔ပြဲမွာ က်ေနာ့္ရဲ႕ မဂၤလာေဆာင္ ဘယ္ႏွႏွစ္ေျမာက္ ဆိုၿပီးေတာ့ အဲဒါ ဖိတ္လိုက္တာေပါ့၊ ၿမိဳ႕နယ္ေတြမွာလဲ ဒီလိုေပါ့၊ စည္းရုံေရးဆုိၿပီးေတာ့ ဖိတ္တယ္၊ ေမြးေန႔ဆိုၿပီးေတာ့ ဖိတ္တယ္၊ အဲဒါလူမ်ားမ်ား လုပ္ရတာေပါ့၊ အဲဒီသေဘာမ်ဳိးနဲ႔ က်ေနာ္တို႔ လူစုတာပဲ။

ေမး။ ။ ေရြးေကာက္ပြဲ ၀င္ရတဲ့ ဦးသုေ၀တို႔ ရဲ႕ အဓိက ရည္ရြယ္ခ်က္ကေရာ ေျပာေပးပါလား။

ေျဖ။ ။ ေျပာခ်င္ပါတယ္၊ က်ေနာ္တို႔ အဲဒီအတြက္လည္း ေၾကညာစာတမ္းေတြ အမ်ားၾကီးထြက္ထားတယ္၊ အဓိက ရည္ရြယ္ ခ်က္ကေတာ့ ဒီလိုပါ၊ နံပါတ္တစ္ကေတာ့ က်ေနာ္တို႔က အခုတိုင္းျပည္ရဲ႕အေျခအေနက ခၽြတ္ယြင္းခ်က္ေတြ အမ်ားၾကီး ရွိတယ္၊ အဲဒါကို က်ေနာ္တို႔က ျပင္ခ်င္တယ္၊ ျပင္ခ်င္တယ္ဆိုေပမယ့္၊ ဒီအတိုင္း အျပင္ကေနၿပီးေတာ့ ဟို လွမ္းေအာ္လို႔လည္း မရဘူး၊ ဆႏၵျပလို႔လည္း ဒါေတြက မရဘူးေနာ္၊ အဲဒီေတာ့ ျပင္ႏုိင္တဲ့ ေနရာေရာက္ေအာင္ဆိုရင္ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္ၿပီးေတာ့ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ေတြျဖစ္မယ္၊ လႊတ္ေတာ္ထဲ ေရာက္မယ္ဆိုရင္ ျပင္ႏုိင္တယ္ေပါ့၊ အဲဒါ တခ်က္ေပါ့ေနာ္။

နံပါတ္ႏွစ္အခ်က္ကေတာ့ က်ေနာ္တို႔က ယူဆတာကေတာ့ ဒီတိုင္းျပည္မွာ တခါမွ မဲမေပးရတဲ႔သူေတြလည္း ရွိတယ္၊ ၿပီးခဲ႔တဲ႔ ေရြးေကာက္ပြဲတုန္းကဆိုရင္ အသက္ ၁၇ ႏွစ္ေလာက္ရွိတဲ့တြက္ အသက္မျပည့္ေသးေတာ့ မေပးႏုိင္ဘူးေလ၊ အဲဒီ လူေတြက အခုအသက္ ၄၀ ျပည့္ေတာ့မယ္၊ သူတို႔ တခါမွ မဲမေပးဖူးဘူး၊ အဲဒီလူေတြက ဘယ္ေလာက္ေလာက္ ရွိလဲဆိုရင္ လူဦးေရ တ၀က္ ေလာက္ရွိတယ္၊ က်ေနာ္တို႔ လူဦးေရက ၅၆ သန္းဆိုရင္ သူတို႔က ၂၈ သန္းေလာက္ ရွိတယ္၊ ဆိုေတာ့ အဲဒီလူေတြကလည္းပဲ၊ သူတို႔ရဲ႕ေရြးေကာက္ပြဲဆိုတာက သူတို႔ရဲ႕အဆံုးအျဖတ္ကို ခံယူရမယ့္ ပြဲကို၊ အဲဒီေတာ့ သူတုိ႔ရဲ႕အာဏာရွိတဲ႔ အေျဖကို သူတို႔ရဲ႕ လက္နဲ႔ သူတို႔ရဲ႕သေဘာထားကို ထုတ္ျပန္ခ်င္တယ္။

အဲဒီေတာ့ က်ေနာ္တို႔ကလည္း ထုတ္ျပန္တာ ေကာင္းတာေပါ့၊ ႏုိင္ငံေရးသမားေတြ၊ ဟိုပါတီ ဒီပါတီက ေျပာတာပဲ ၾကားေနရတယ္၊ အဲဒီလိုေျပာတာေတြက မွန္တယ္ မွားတယ္ ဆိုတာသူတို႔ ဆံုးျဖတ္ေစခ်င္တယ္ေလ၊ အဲဒီလို အခြင့္အေရးရေအာင္ ဒါေရြးေကာက္ပြဲ ျဖစ္သင့္တယ္၊ ေနာက္တခုကလည္းပဲ ဒီေရြးေကာက္ပြဲလုပ္လို႔ရွိရင္ သေဘာအားျဖင့္ေတာ့ ဒီစစ္အစိုးရ စနစ္ၾကီးေပ်ာက္ ၿပီးေတာ့ အရပ္သားအစိုးရ ျဖစ္လာမယ္ေပါ့ေနာ္၊ က်ေနာ္တို႔ ယူဆတာက။

အဲဒီေတာ့ အဲဒီ အရပ္သားအစိုးရဟာ က်ေနာ္တို႔ၾကိဳးစားရင္ေပါ့ေနာ္၊ က်ေနာ္တို႔လည္း ၾကိဳးစားရမယ္၊ ျပည္သူကလည္း ေထာက္ခံ အားေပးမယ္ဆိုရင္ အားၾကီးတဲ႔ ဒီမိုကေရစီအရပ္သားအစိုးရ ျဖစ္လာမယ္ေပါ့ေနာ္၊ အဲဒီလိုဆိုရင္ျဖင့္ က်ေနာ္တို႔ ဒီမိုကေရစီ လမ္း ေၾကာင္းေပၚကို ျမန္ျမန္ေရာက္မယ္ေပါ့ေနာ္၊ အဲဒါပါပဲ။

အဓိက ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ ဒီလိုေလ၊ တိုင္းသူျပည္သားေတြဟာ ကိုယ္႔မိသားစုေတြမွာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္နဲ႔ ထမင္းအတူတူ လက္ဆံုစားႏုိင္ေရးအတြက္ကို ျဖစ္လာေအာင္ က်ေနာ္တို႔ ရည္ရြယ္တာပဲ။

ေမး။ ။ တခ်ဳိ႕ကလည္း ဒီေန႔တိုင္းျပည္မွာ ၾကံဳေနတဲ့ ႏုိင္ငံေရး အက်ပ္အတည္းအတြက္ ဒီေရြးေကာက္ပြဲဟာ တကယ့္ အေျဖ မဟုတ္ဘူး၊ ထြက္ေပါက္မဟုတ္ဘူးလို႔ ေျပာေနၾကတာ ရွိတယ္၊ အဲဒါကို ဦးသုေ၀ ဘယ္လိုျမင္ပါသလဲ။

ေျဖ။ ။ အဲဒါကေတာ့ အယူအဆေပၚ မူတည္တာေပါ့ေနာ္၊ က်ေနာ္တို႔ အယူအဆက ဒီေရြးေကာက္ပြဲက်င္းပလို႔ရွိရင္ျဖင့္ ဘယ္ေပၚ မွာ အယူအဆေတြ ကြဲေနလဲဆိုေတာ့၊ ဥပမာ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဖြဲ႕စည္းပံု ဥပေဒေပါ့ေနာ္၊ အဲဒီဥပေဒထဲမွာကေတာ့ ဒီမိုကေရစီမက်ဘူး ဆိုတာ အဲဒါဟုတ္တယ္၊ က်ေနာ္တို႔လည္း လက္မခံပါဘူး၊ ဒါေပမယ့္ တခ်ဳိ႕လူေတြကေတာ့ အဲဒီ ဖြဲ႕စည္းပံု ဥပေဒအရ ေရြးေကာက္ ပြဲလုပ္မယ္ဆိုရင္ ဘာမွထူးလာမယ္ မဟုတ္ဘူးလို႔ သူတို႔က ယူဆၾကတာေပါ့ေနာ္၊ က်ေနာ္တို႔ကေတာ့ အဲဒီလိုမယူဆဘူး၊ ဒါက ေတာ့ ေရြးေကာက္ပြဲ ျဖစ္လာဖို႔ လုပ္တယ္ဆိုကတည္းက က်ေနာ္တို႔က ဒီလို၊ ဒီအစိုးရဟာ သူတို႔လည္းပဲ ၾကိဳးစားခဲ႔တာပဲ၊ သူတို႔ လည္း တိုင္းျပည္ခ်စ္တဲ႔သူပဲ၊ ဒါေပမယ့္ သူတို႔ရဲ႕လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ေတြက စနစ္ကမွားတဲ႔အတြက္ေၾကာင့္ သူတို႔ တိုင္းျပည္က အခ်ိန္ေတြ အမ်ားၾကီးေနာက္က်န္ရစ္ခဲ့တယ္။

အဲဒါကို ဒီအစိုးရကလည္း သိပါတယ္၊ သူတို႔လုပ္တာ၊ ၾကိဳးစားတယ္၊ ဒါေပမယ့္ မေအာင္ျမင္ဘူး၊ သူမ်ားေနာက္က်န္ရစ္ခဲ႔တယ္၊ တိုင္းျပည္လူထုကလည္း သူတို႔ကို မၾကိဳက္ဘူး၊ အဲဒီေတာ့ သူတို႔က က်ေနာ့္အျမင္ေပါ့၊ က်ေနာ္တို႔ စဥ္းစားတာက သူတို႔ ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲရလိမ္႔မယ္လို႔ သူတို႔ ယူဆမယ္၊ အဲဒီ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈက ဘာလဲလို႔ဆိုတဲ႔အခါၾကေတာ့ ဒီေရြးေကာက္ပြဲ လုပ္ဖို႔ပဲေပါ့ေနာ္၊ တခ်ဳိ႕ကေျပာတယ္၊ ေရြးေကာက္ပြဲလုပ္ၿပီးရင္လည္းပဲ သူတို႔ပဲ အာဏာရလိမ့္မယ္၊ ဟုတ္လား၊ ဖြဲ႕စည္းပံုအရ။

က်ေနာ့္အျမင္က ဒီလိုမဟုတ္ဘူး၊ ဘာျဖစ္လို႔လဲ ဆိုေတာ့ သူတို႔က ေရြးေကာက္ပြဲလုပ္မယ္လို႔ ေျပာတာေတြ၊ ဖြဲ႕စည္း အုပ္ခ်ဳပ္ပံု အေျခခံဥပေဒဆြဲတာေတြကိုယ္ႏႈိက္က သူတို႔ေနာက္ဆုတ္ေပးဖို႔ ရည္ရြယ္တယ္လို႔ က်ေနာ္တို႔ ယူဆရတယ္။

တပ္က ေရွ႕ကိုတက္တာ မဟုတ္ဘဲနဲ႔ တပ္ေနာက္ဆုတ္တာေပါ့၊ ဒါေပမယ့္ ဘာျဖစ္လို႔ အဲဒီလို တပ္ေတြက အာဏာယူဖို႔ ဖြဲ႕စည္းပံု ထဲ ပါရသလဲဆိုတဲ့ အေၾကာင္းနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ကေတာ့ က်ေနာ္တို႔အျမင္အရ တပ္ဆိုသည္မွာ တပ္ဦးစီးက ေကာင္းလို႔ရွိရင္ ေနာက္ ဆုတ္ေပမယ့္လို႔၊ စနစ္တက်ေနာက္ဆုတ္ရတာေပါ့ ေနာ္၊ အခု ဒီအစိုးရကလည္းပဲ သူေနာက္ဆုတ္တာပဲ၊ ဒါေပမယ့္ အဲဒီ ဖြဲ႕စည္း အုပ္ခ်ဳပ္ပံု အေျခခံဥပေဒကို အမွီျပဳၿပီးေတာ့ ေနာက္ဆုတ္ေနတာ၊ က်ေနာ္တို႔က သူတို႔ေနာက္ဆုတ္သြားတဲ႔ေနရာေတြမွာ တက္ လာမယ့္ အရပ္သားအစိုးရက စနစ္တက်၀င္ယူရမယ္ ဆိုတာပဲ။ ။
http://www.irrawaddy.org/bur/index.php/interview/4-interview/2396-2010-01-09-12-00-57


ႏွစ္ခါသံုးခါ အလိမ္ခံရမွေတာ့ ကို္ယ့္အျပစ္ေပါ့


-ေဇာ္မင္း-

ပီရူးႏုိင္ငံ သမၼတေဟာင္း ဂ်ပန္ႏြယ္ဖြား ဖူဂ်ီမိုရီကို ပီရူးႏုိင္ငံ တရားရံုးက သူသမၼတအေနနဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္တံုးက တုိင္း ျပည္အတြင္း လူ႔အခြင့္အေရးကစလို႔ ခ်ဳိးေဖာက္ခဲ့တဲ့ ျပစ္မႈေပါင္း မ်ားစြာအတြက္ ေထာင္ဒဏ္ ၂၅ႏွစ္က်ခံဖို႔ တေလာေလးက ဆံုးျဖတ္စီရင္ခ်က္ ခ်ခဲ့သည္။

ပီရူးႏုိင္ငံမွာ ဖူဂ်ီမိုရီ သမၼတလုပ္ခဲ့တံုးက တုိင္းျပည္အတြက္ တိုးတက္ရာ တိုးတက္ေၾကာင္း မယ္မယ္ရရ မလုပ္ ခဲ့ဘူးဟု ဆိုၾကသည္။ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္မႈမ်ားကလည္း အပံုအပင္။ ကိုယ္က်ဳိးအတြက္ အိတ္ထဲ ထည့္ခဲ့သည့္ ပုိက္ဆံမ်ား ကလည္း မနည္းဟု ဆိုၾကသည္။ အာဏာရွင္လို အုပ္ခ်ဳပ္သူေတြဟာ တဦးနဲ႔တဦး သိပ္မကြာလွပါ။ ကိုယ့္အာဏာ အတြက္ကလြဲ၍ ဘာကိုမွ် ဂရုစုိက္သူ ေတြလည္း မဟုတ္ပါ။

ဖူဂ်ီမိုရီႏွင့္ ပတ္သက္၍ က်ေနာ့္တြင္ မွတ္မွတ္ရရ သတင္းတခု ၾကားခဲ့ဖတ္ခဲ့ ဖူးသည္။ ႏွစ္အတိအက်ေတာ့ မမွတ္မိေတာ့။ လြန္ခဲ့သည့္ ဆယ္ႏွစ္ေက်ာ္ ဆယ့္ငါးႏွစ္ခန္႔က ျဖစ္မည္ဟု ထင္သည္။ ထိုသတင္း အခ်က္ အလက္ကေတာ့ ပီရူးႏုိင္ငံတြင္ တစတစ ျပန့္ပြား လာေနေသာ အိပ္ခ်္အုိင္ဗီြ ေအအုိင္ဒီအက္စ္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ျဖစ္သည္။ အထူးသျဖင့္ ပီရူးေက်းလက္ ေဒသမ်ားတြင္ ဆင္းရဲသားမ်ား ထိုေရာဂါအတြက္ ေဆးဝါးမကုသႏုိင္ၾကေသာေၾကာင့္ အမ်ားအျပား ေသဆံုးေနခဲ့ၾကသည္။ ေဒသခံအန္ဂ်ီအို အဖြဲ႔အစည္းမ်ားက ဖူဂ်ီမိုရီ အစိုးရကို အိတ္ခ်္အုိင္ဗြီ ေအအုိင္ဒီအက္စ္ ခံစားေနရေသာ ႏုိင္ငံအတြင္းမွ ဆင္းရဲသားမ်ားအတြက္ အကူအညီေပးရန္ ဘက္ေပါင္းစံုမွ ဖိအားေပး တုိက္တြန္းခဲ့ၾကသည္။

ထိုအခ်ိန္ကာလမ်ဳိးတြင္ သမၼတလုပ္သူ ဖူဂ်ီမိုရီက ဘာထလုပ္သည္ ထင္သနည္း။ ႏုိင္ငံေတာ္ ကာကြယ္ေရး အတြက္ဟု ဆိုကာ ႏုိင္ငံျခားမွ တုိက္ေလယာဥ္အသစ္ ဆယ္စင္း ဝယ္ယူလုိက္ျခင္းျဖစ္သည္။ ထိုတုိက္ ေလယဥ္မ်ား ဝယ္ဖို႔အတြက္ ေဒၚလာသန္းေပါင္း ရာႏွင့္ခ်ီ၍ သံုးစြဲခဲ့သည္။ အိတ္ခ်္အုိင္ဗီြ သယ္ေဆာင္ေနသူ၊ ေအအုိင္ဒီအက္စ္ ခံစားေနရသူ ဆင္းရဲသားမ်ားအတြက္ ဖူဂ်ီမိုရီ ေပးလုိက္ေသာ အေျဖပင္ျဖစ္ေတာ့သည္။ ထိုေငြမ်ားသည္ ကမၻာ႔ဘဏ္ႏွင့္ အေမရိကန္ အပါအဝင္ အေနာက္ႏုိင္ငံအခ်ဳိ႔မွ ပီရူးႏုိင္ငံ၏ ဖြံ႔ၿဖိဳးတုိးတက္ေရး အတြက္ ကူညီထားေသာ ေငြမ်ားျဖစ္သည္။ တုိက္ေလယာဥ္ဝယ္ဖို႔ ကူညီေသာ ေငြမ်ားမဟုတ္ပါ။ လက္ထဲေငြ ေရာက္လာေသာအခါ အာဏာရွင္တို႔သည္ သူတို႔လုပ္ခ်င္တာကိုသာ လုပ္ေလ့ရိွသည္။

အျဖစ္ကေတာ့ ဆင္ဆင္တူသည္။ ျမန္မာျပည္တြင္ ဒီႏွစ္ ၂ဝ၁ဝ အတြင္း ေရြးေကာက္ပြဲအသစ္ ျပဳလုပ္ေပးမည္ဟု စစ္အစိုးရက ထပ္မံ အတည္ျပဳ ေျပာၾကားခဲ့သည္။ စည္းကမ္းျပည့္ဝေသာ ဒီမိုကေရစီ ဘာညာေတြကလည္း ပါလုိက္ ေသးသည္။ တခ်ိန္တည္းမွာလည္း ျမန္မာႏုိင္ငံက ရုရွားအစိုးရထံမွ တုိက္ေလယာဥ္မ်ား ဝယ္ယူရန္ သေဘာတူ စာခ်ဳပ္လုိက္သည္ဟု မၾကာမီရက္ပုိင္းအတြင္းက ၾကားရသည္။ ျမန္မာျပည္တြင္ တုိက္ေလယာဥ္က ျပည္သူ ျပည္သား မ်ားထက္ အေရးႀကီးေနပံုရသည္။ ျမန္မာ ျပည္တြင္လည္း ပီရူးႏုိင္ငံမွာ ႀကံဳခဲ့သလို အိတ္ခ်္ အုိင္ဗီြ ေအအုိင္ဒီအက္စ္ ေရာဂါႏွင့္ တုိင္းသူျပည္သားမ်ား ရင္ဆုိင္ေနရသည္မွာ ဆယ္စုႏွစ္ တခုမကေတာ့။ ေနာက္တခ်က္ကလည္း လတ္တေလာ အျဖစ္အပ်က္ကို ျပန္ၾကည့္ပါက ၂ဝဝ၈ ခုႏွစ္အတြင္း နာဂစ္ မုန္တုိင္း ဒဏ္ေၾကာင့္ လူတသိန္းေက်ာ္ ေသဆံုးခဲ့ကာ ရိွသမွ်ပုိင္ဆုိင္သမွ် ပစၥည္းမ်ား ဆံုရံႈးခဲ့ရေသာ လယ္သမားမ်ား ျမစ္ဝကြ်န္းေပၚတြင္ သန္းႏွင့္ခ်ီ၍ ရိွေနသည္။ သူတို႔အတြက္ စစ္အစိုးရက ေလာက္ေလာက္ လားလား ကူညီခဲ့ ပါသလား။ ေမးရမည့္ ေမးခြန္းျဖစ္သည္။ သို႔မဟုတ္ပါကလည္း ႏုိင္ငံရပ္ျခား အစိုးရမ်ားႏွင့္ အဖြဲ႔ အစည္း မ်ားက ကူညီပါမည္ဟု ေျပာလာသည္ကို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ကူညီခြင့္ ေပးခဲ့ပါသလား။ စစ္အစိုးရ၏ လက္ကတံုး ေတာင္ေဝွး သဖြယ္ ျဖစ္ေနေသာ လူမႈအေျချပဳ အဖြဲ႔အစည္းအတုမ်ား ျမစ္ဝကြ်န္းေပၚတြင္ လမ္းသလား ေနၾကသည္ကိုေတာ့ ျမင္ေနရ ၾကားေနရသည္။

မ်ားမၾကာမီကလည္း ရန္ကုန္တြင္ အေသးစား ၿပိဳင္ကားကြင္းဖြင့္ပြဲ လုပ္သည္တဲ့။ ၿပိဳင္ကားေမာင္းေနရေအာင္ ျမန္မာျပည္ ၏ ဓနက အဲသေလာက္ ပိုလွ်ံေနလို႔လားဟု ေမးစရာျဖစ္လာသည္။ ေဂါက္သီးကြင္းသစ္မ်ား ဖြင့္လွစ္၍ ေဂါက္သီး ရုိက္ေနသည္ပင္ လြန္လွၿပီ ျဖစ္သည္။ အခုေတာ့ ၿပိဳင္ကားေမာင္း ကားကြင္းတဲ့။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး၏ေျမး ၿပိဳင္ကားေရာဂါ အရူးထရာမွ ျဖစ္လာခဲ့သည့္ စနက္ဟု ဆိုႏုိင္သည္။ ျမန္မာျပည္က စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ားသည္ အာဏာမက္ျခင္းႏွင့္ မုိက္မဲျခင္းတို႔တြင္ သူမတူေအာင္ ထူးခြ်န္သူမ်ား ျဖစ္သည္။ ေနရာတကာတြင္လည္း ဝင္ပါသည္။ ၾကည့္ပါလား ျမန္မာ့တူရိယာမ်ားႏွင့္ အေနာက္တုိင္းတူရိယာမ်ား တြဲဖက္တီးမႈတ္ျခင္း မျပဳရဆိုၿပီး အမိန္႔ ထုတ္လုိက္ေသးသည္။ အႏုပညာကိစၥကို အႏုပညာသည္မ်ားသာ လြတ္လြတ္ လပ္လပ္ ဖန္တီးသီကံုးဖို႔လိုသည္။ အႏုပညာႏွင့္ သင္းတို႔ ဘာဆုိင္သနည္း။

ေငြအကုန္႔တကာ အကုန္ဆံုး ကိစၥႀကီးျပန္ၾကည့္မည္ ဆိုပါက ေနျပည္ေတာ္သစ္ႀကီး တည္ေဆာက္ခဲ့ျခင္းႏွင့္ ကာကြယ္ေရးအတြက္ ေျမေအာက္လိႈဏ္ေခါင္းမ်ား တူးေဖာ္ ေဆာက္လုပ္ေနျခင္းတို႔ ျဖစ္သည္။ ျမန္မာျပည္သားမ်ား အတြက္ ၿမိဳ႔ေတာ္ေနာက္ထပ္ အသစ္တခု မလိုပါ။ အေမွာင္ထဲတြင္ ဆင္းေနစရာ မလိုသည့္အတြက္ လိႈင္ေခါင္းမ်ား ဥမင္မ်ားလည္း မလိုပါ။ ႏုိင္ငံသားတို႔ အတြက္အလြန္ လိုအပ္ေနသည္ မ်ားကေတာ့ က်န္းမာေရး၊ ပညာေရးႏွင့္ လယ္ယာစုိက္ပ်ဳိးေရးတို႔အတြက္ အကူအညီမ်ားသာ ျဖစ္သည္။ ထိုက႑မ်ားအတြက္ ေငြကိုမသံုးဘဲ တလြဲတြင္ ဆံပင္ေကာင္း ေနၾကသည္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ား ေရာဂါအထဆံုး ကိစၥကေတာ့ ညဴကလီးယား ဓာတ္ေပါင္းဖို တည္ေဆာက္ေရး ျဖစ္သည္။ ျမန္မာျပည္တြင္ ညဴကလီးယား စြမ္းအင္သံုးဖို႔ အေရးတႀကီး လိုေနသလားဟု ေစာေၾကာစရာ ရိွလာသည္။ ျမန္မာျပည္က ထြက္ရိွေနေသာ သဘာဝ ဓာတ္ေငြ႔သည္ တကယ္တန္းဆိုပါက ျပည္တြင္း၌ စြမ္းအင္အျဖစ္ ျပည္သူမ်ား သံုးစြဲရန္ လက္ဦးဆံုး အေရးႀကီး သည္။ ပိုလွ်ံသည္ကို ႏုိင္ငံျခား ထုတ္ေရာင္းတာ မေျပာလို။ ေနာက္ထပ္လည္း ကမ္းလြန္ ပင္လယ္ျပင္မွ သဘာဝ ဓာတ္ေငြ႔ မ်ား ထပ္မံထြက္ရိွဦးမည္။ စြမ္းအင္အတြက္ ျမန္မာျပည္သားတို႔ ပူစရာ မလိုပါ။ သို႔ေသာ္ မိမိတုိင္းျပည္မွ သဘာဝ အရင္း အျမစ္ကို ႏုိင္ငံသားတို႔ သံုးစြဲခြင့္ မရသည္မွာ အေတာ္ ရင္နာဖို႔ေကာင္းသည္။

ညဴကလီးယား ေရာဂါအရူးထေသာေၾကာင့္ စစ္ဗိုလ္အမ်ားအျပားကို ရုရွားသို႔ ပညာသင္လႊတ္သည္။ ေငြအေျမာက္အမ်ား သံုးစြဲရသည္။ ညဴကလီးယား ဓာတ္ေပါင္းဖိုအတြက္ စတင္ျပင္ဆင္ေနသည္ ဟုလည္း ၾကားရသည္။ ထိုစရိတ္မ်ားက တျပားႏွစ္ျပားႏွင့္ လုပ္လို႔ရသည့္ အမ်ဳိးမဟုတ္။ ေဒၚလာသန္းေပါင္းရာႏွင့္ ေထာင္ႏွင့္ခ်ီ၍ သံုးစြဲရမည့္ ကိစၥမ်ဳိးျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ တခ်ိန္တည္းမွာလည္း ျပည္သူမ်ားကေတာ့ ပါးစပ္ေဟာင္းေလာင္းႏွင့္ ငတ္၍ေနၾကသည္။ တုိင္းျပည္တျပည္ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေအာင္ လုပ္ျခင္းကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ား ဘယ္လိုနားလည္ ေနသလဲမသိ။

ေျမာက္ကိုရီးယားကို ၾကည့္၍ ျမင္ႏုိင္သည္။ ေျမာက္ကိုရီးယားသည္ အႏုျမဴထိပ္ဖူးတပ္ ဒံုးပ်ံမ်ား ပစ္လႊတ္ ႏုိင္ သည့္ အဆင့္တြင္ ေရာက္ေနၿပီျဖစ္သည္။ ဒီမိုကေရစီႏွင့္ လြတ္လပ္မႈဆိုသည္မွာ ေရျပင္တြင္ အရုပ္ေရး သည့္ႏွယ္။ ထားေတာ့။ သို႔ေသာ္ ထိုအစိုးရသည္ သူ႔ႏုိင္ငံသားမ်ား၏ က်န္းမာေရးႏွင့္ စားဝတ္ေနေရးကို ေျပလည္ေအာင္ မေျဖရွင္းႏုိင္ေသး။ ကေလးငယ္အမ်ားစု ပါဝင္ေသာ အငတ္ေဘးႏွင့္ ေသဆုံးခဲ့သူ ေျမာက္ကိုရီးယားႏုိင္ငံသားမ်ား သန္းႏွင့္ခ်ီ၍ ရိွခဲ့သည္ကို က်ေနာ္တို႔ မေမ့သင့္။ ရုိးရိုးႏွင့္ လြယ္လြယ္ေျပာရပါက အႏုျမဴထိပ္ဖူးတပ္ ဒံုးက်ည္သည္ ကိုက္စား၍မရပါ။ အႏုျမဴ ထိပ္ဖူးတပ္ ဒံုးက်ည္အလံုးတေထာင္ ပုိင္ၿပီး တုိင္းသူျပည္သားမ်ားက ငတ္ေနသည္ မြဲေနသည္ ပညာမတတ္၊ ႏုိင္ငံတကာ အလယ္တြင္လည္း မဝင္ဆန္႔ဟု ဆိုပါက ေရရွည္တြင္ ေကာင္းက်ဳိးထက္ ဆိုးက်ဳိးကိုသာ သယ္ေဆာင္လာမည္ ျဖစ္သည္။

တဖက္တြင္လည္း စစ္အစိုးရကို ဖားေနသူမ်ားက ေျပာေနတာေတြ ၾကားေနရသည္။ ၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပြဲၿပီးလို႔ အခ်ိန္အခါ တခုကို ေရာက္သည္ႏွင့္ တုိင္းျပည္ကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ား လက္ထဲမွေန၍ တစတစႏွင့္ ျပဳျပင္ယူသြား မည္ဟု ဆိုေနၾကသည္။ ေျပာသည့္အတုိင္း ျဖစ္ပါက ပန္းကံုးစြပ္ကာ ခ်ီးက်ဴးပါမည္။ သိုိ႔ေသာ္ စစ္တပ္အသာစီး ယူထားေသာ အစိုးရတခုေအာက္တြင္ လူ႔အဖြဲ႔အစည္း တခုသည္ ဘယ္ေလာက္ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ႏုိင္သနည္း။ ဤေမးခြန္းကိုေတာ့ ထိုသူမ်ား ေျဖဖို႔လိုသည္။ ေနာက္ေနာင္မွ က်ေနာ္တို႔လည္း အတြက္မွားသြားတယ္ဗ်ာ ဒီဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြကို က်ေနာ္တို႔ နားခ်လို႔ရလိမ့္မယ္လို႔ ထင္ခဲ့တာ၊ ဒီေလာက္ေခါင္းမာ လိမ့္မယ္လို႔ အစက မထင္ ခဲ့ဘူးဟု ေတာင္းပန္ေသာ္လည္း တကယ္တန္း နစ္နာရမည့္ သူမ်ားကေတာ့ အမ်ားစုေသာ ႏုိင္ငံသားမ်ားသာ ျဖစ္သည္ကို မေမ့သင့္။ တံတားေအာက္က စီးသြားေသာ ေရမ်ားသည့္ တံတားေအာက္ကို ျပန္လာေလ့ မရိွတာကို သတိခ်ပ္သင့္သည္။

ျပန္ေကာက္ရမည္ ဆိုပါက ဖူဂ်ီမိုရီသည္ ေရြးေကာက္ပြဲႏွင့္ တက္လာခဲ့ေသာ ပီရူးႏုိင္ငံ၏ သမၼတ ျဖစ္သည္။ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ျဖစ္ခဲ့ဘူးသူ မဟုတ္။ သို႔ေသာ္ သူသည္လည္း အာဏာရွင္ ျဖစ္ခဲ့ဖူးသည္။ လုပ္ခ်င္တာေတြ လုပ္ခဲ့သည္။ တုိင္းသူျပည္သား မ်က္ႏွာကို မေထာက္ထားခဲ့။ ေရြးေကာက္ပြဲႏွင့္ တက္လာတုိင္း ဒီမိုကေရစီႏွင့္ လြတ္လပ္ျခင္းကို ျမတ္ႏုိးေသာ ေခါင္းေဆာင္ဟု ေကာက္ခ်က္ခ်၍မရ။ ေရြးေကာက္ပြဲဘန္းျပ၍ တက္လာသူ သည္ တုိင္းသူျပည္သားတို႔ အက်ိဳးကို ေဆာင္လိမ့္မည္ဟု ရူးရူးမုိက္မုိက္ မတြက္ခ်က္သင့္။

ျမန္မာ၏ ႏုိင္ငံေရးအဆင္က ပီရူးထက္ ပိုဆိုးဖို႔ ရိွသည္။ ေရြးေကာက္ပြဲ ရိွမည္ဟု ဆိုေသာ္လည္း စစ္ဗိုလ္မ်ားက ေအာ္တိုမက္တစ္ ၂၅% ပါလီမန္မွာ ေနရာယူမည္။ အေျခခံဥပေဒသစ္ကလည္း စစ္ဗိုလ္မ်ားအတြက္သာ ေဖးမေပး ထားသည့္ ဥပေဒျဖစ္သည္။ ႏုိင္ငံေတာ္ဟာ ေခ်ာက္ထဲၾကေတာ့မဲ့ အေျခအေနမွာ ေရာက္ေနတယ္လို႔ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္က ရႈ႔ျမင္ရင္ လက္ရိွအစိုးရ လက္ထဲကေန ႏုိင္ငံေတာ္ အာဏာကို သိမ္းလို႔ရတယ္လို႔ ဆိုထားမွေတာ့ သူတို႔ဖို႔ ခ်ည္းပဲေပါ့။

နိဂံုးခ်ဳပ္ရပါက ၂ဝ၁ဝ တြင္ ေရြးေကာက္ပြဲ က်င္းပျဖစ္၍ အစိုးရသစ္ ပါလီမန္သစ္မ်ားက ရိွလာသည့္တုိင္ အခြင့္ အေရး မွန္သမွ်ကုိ စစ္တပ္ႏွင့္ သူတို႔ေနာက္ၿမီွးဆြဲမ်ားက ဖားလာသိမ္း ငါးလာသိမ္း အကုန္သူတို႔ အိတ္ထဲ ထည့္ေနသမွ် တုိင္းျပည္ဖြံ႔ၿဖိဳးတုိးတက္ေအာင္ လုပ္ႏုိင္မည္ မဟုတ္ (သို႔မဟုတ္) လုပ္လိမ့္မည္ မဟုတ္ဟု တင္ျပလိုရင္းသာ ျဖစ္သည္။

သက္ဆုိင္သူအားလံုးကို ခဏခဏ အလိမ္မခံၾကရပါေစနဲ႔လို႔ သတိေပးလုိက္ ရေပေတာ့သည္။

ေဇာ္မင္း (လူ႔ေဘာင္သစ္)
၇ ရက္ ဇန္နဝါရီလ ၂ဝ၁ဝ ခုႏွစ္
http://komoethee.blogspot.com/2010/01/blog-post_4318.html