Monday, February 15, 2010

သုခအလင္း ေမြးဖြားျခင္း

http://ifile.it/94iwbxaThukha Alinn-kyaw Thu

15 Feb ဒိုင္ယာရီ

http://ifile.it/bzw1a4915 Feb Yeyintnge's Diary

အေမရိကန္ကူလွ်င္ အပစ္ရပ္တပ္ဖြဲ႕အားလံုးကုိ႐ွင္းႏိုင္မည္ဟု သွ်မ္းျပည္တိုင္းခ်ဳပ္ေျပာ

အေမရိကန္ကူလွ်င္ အပစ္ရပ္တပ္ဖြဲ႕အားလံုးကုိ႐ွင္းႏိုင္မည္ဟု သွ်မ္းျပည္တိုင္းခ်ဳပ္ေျပာ

ေဖေဖၚ၀ါရီ ၁၄ ရက္ ႀတိဂံစစ္တိုင္း႐ုံး တပ္တြင္းအရာ႐ွိအစည္းအေ၀း၌ ဒုတိယ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မင္းေအာင္လိႈင္ က‘အေမရိကန္ ကူလွ်င္ အပစ္ရပ္မ်ားအား ခ်က္ခ်င္း႐ွင္းပစ္ႏိုင္သည္’ - ဟု ေျပာေၾကာင္း စံုစမ္းသိ႐ွိရပါသည္။

သွ်မ္းျပည္ စစ္တိုင္းခ်ဳပ္ ဒုဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမင္းေအာင္လိႈင္

“မေန႕တုန္းက ရဟတ္ယာဥ္နဲ႕ က်ဳိင္းတံုကို ေရာက္လာတယ္။ မနက္ ၁၀ နာရီကေန ၁၁ နာရီေက်ာ္ အထိအစည္းအေ၀း လုပ္တယ္။ တုိင္းခ်ဳပ္ႀကီးက‘ ဗမာ့တပ္မေတာ္ကို အာခံေနတာ ၀ ၊ ေကအိုင္အို နဲ႕ မိုင္းလား။ သူတို႕က တ႐ုတ္အတြက္ ျခံစည္း႐ုိးျဖစ္ေနေတာ့ အေမရိကန္ကူမွရမယ္’ လုိ႕ေျပာသြားတယ္” - ဟု က်ဳိင္းတံု တပ္တြင္း အရာ႐ွိႏွင့္ ရင္းႏွီးသူတဦးက ေျပာပါသည္။

အစည္းအေ၀းတြင္ တုိင္းခ်ဳပ္ႀကီးက-
၁။ အပစ္ရပ္ ၀ ၊ ေကအုိင္အို၊ မုိင္းလား တပ္ဖြဲ႕တို႕သည္ တပ္မေတာ္ကိုအာခံေနေၾကာင္း၊ မူးယစ္ေဆး၀ါး ထုတ္လုပ္ေရာင္း ၀ယ္မႈေၾကာင့္ သူတို႕ကို အေမရိကန္က အလို႐ွိေနေၾကာင္း၊ အေမရိကန္သာကူညီပါက ၎တို႕အားလြယ္လြယ္ ႏွင့္ ႐ွင္းလင္းသုတ္သင္ႏိုင္ေၾကာင္း၊

(၂) တ႐ုတ္ျပည္က အဆိုပါအပစ္ရပ္မ်ားအား နယ္ျခားၿခံစည္း႐ုိးအျဖစ္အသံုးျပဳေနသျဖင့္ ဗမာ့တပ္မေတာ္၏ေစတနာ ကိုနားလည္ၿပီး ဥပေဒေဘာင္အတြင္း ၀င္ေရာက္လာေစရန္ ႏိုင္ငံေတာ္အႀကီးအကဲမ်ားက အႏုနည္းႏွင့္စည္း႐ုံးသိမ္း သြင္းေနေၾကာင္း၊

(၃) လာမည့္ေ႐ြးေကာက္ပြဲတြင္လည္း ႏုိင္ငံေတာ္ဖြံ႕ၿဖိဳးေရး၌ ကူညီသည့္အဖြဲ႕အစည္းမ်ားအား ေထာက္ခံမဲထည့္ ေပးရန္ အလြန္ပင္အေရးႀကီးေၾကာင္း၊ တိုင္းျပည္ေန႕စဥ္ႏွင့္ ႆအမွ်ဖြံ႕ၿဖိဳးလာေသာေၾကာင့္ ေနရာေဒသမေ႐ြး ေန႕ခ်င္း ေပါက္သြားေရာက္ႏိုင္ေၾကာင္း စသျဖင့္ထည့္သြင္းေျပာၾကားသြားသည္ဟု အဆိုပါပုဂၢိဳလ္က ဆက္႐ွင္း ျပပါသည္။

“ဒု ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမင္းေအာင္လိႈင္က အဆင့္ပိုျမင့္လာတယ္ထင္တယ္။ အရင္က သူတေယာက္ထဲ ရယာဥ္နဲ႕ ခရီး မသြားစဖူး- အခုေ႐ြးေကာက္ပြဲအတြက္၊ အပစ္ရပ္ေတြကို႐ွင္းပစ္ဖို႕၊ အခြင့္အာဏာပိုရလာၿပီးေတာ့ ၾသ၀ါဒေပးဖို႕ သက္သက္ေန႕ခ်င္း ျပန္လာသြားတယ္” - ဟု တုိင္း႐ုံးအရာ႐ွိတဦးက ဆိုေၾကာင္းအဆိုပါပုဂၢိဳလ္က ျပန္လည္ ေျပာျပ၏။

ဒုတိယ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမင္းေအာင္လိႈင္သည္ သွ်မ္းျပည္ စစ္တိုင္းခ်ဳပ္ - အေ႐ွ႕ပိုင္းတိုင္းစစ္ဌာနခ်ဳပ္ (ရပခ)၊ အေ႐ွ႕ေျမာက္ ပိုင္းတိုင္းစစ္ဌာနခ်ဳပ္ (ရမခ) ႏွင့္ က်ဳိင္းတံုအေျခစိုက္ ႀတိဂံတိုင္းစစ္ဌာနခ်ဳပ္ အျပင္ ရပခ တိုင္း လက္ေအာက္ခံကရင္နီ ျပည္(ကယား) ကိုပါ ပူးတြဲတာ၀န္ယူသူ ယခင္ႀတိဂံတိုင္းမႉးျဖစ္သည္။
http://www.mongloi.org/burmese/2008-08-01-03-22-02/85-2008-08-01-03-14-40/693-2010-02-15-11-55-52.html

ဘန္ဒုံယန္း(သို႔မဟုတ္)ကြန္းခိုရာေလွာင္အိမ္


ဘန္ဒုံယန္း(သို႔မဟုတ္)ကြန္းခိုရာေလွာင္အိမ္

ေနာ္ခ်ိဳ
ေဖေဖၚဝါရီ ၁၄၊၂၀၁၀။

ထိုင္းျမန္မာနယ္စပ္ စံခလပူရီျမိဳ႔နဲ႔(၃ဝ)ကီလိုမီတာကြာေဝးတဲ့ေနရာမွာ ဘန္ဒုံယန္းဒုကၡသည္စခန္းတစ္ခုရွိ ပါတယ္။ ေတာရိပ္ေတာင္ရိပ္ေတြအုပ္ဆိုင္းေနျပီးေတာ့ အခ်မ္းဓါတ္ေတြလႊမ္းျခံဳထားတဲ့ေနရာေလးတစ္ခုေပါ့။ စံခလ ပူရီကေန ေမာ္ေတာ္ကားနဲ႔သြားရင္ ဝိဇၨာဓိုရ္၊ ေဝ့မလိုင္၊ အစရွိတဲ့မြန္၊ကရင္ရြာေတြကိုျဖတ္သန္းျပီး ခေလာက္ခနီ မြန္ဒုကၡသည္စခန္းရဲ႔အနီးမွာ တည္ရွိေနပါတယ္။ အဲဒီဘန္ဒုံယန္းဒုကၡသည္စခန္းဟာဆိုရင္ စစ္ေဘးဒါဏ္ေၾကာင့္ တိမ္းေရွာင္လာတဲ့ဒုကၡသည္ေတြကို လက္ခံေစာင့္ ေရွာက္ထားတဲ့ စခမ္းေလးတခုပါ။

ကမၻာႀကီးကက်ယ္သေလာက္ ေနစရာေနရာကလည္းရွားပါေလရဲ့။ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ေအာက္မွာ ေနရတဲ့ သူေတြအတြက္ေတာ့ ပုိၿပီးေနရာရွားပါတယ္။ အာဏာရွင္ေတြကုိေၾကာက္ရတာကတစ္မ်ဳိး ႏုိင္ငံေရးကမတည္ၿငိမ္၊ စီးပြားေရး ကလည္းၾကပ္တည္း ဒီျပသာနာအမ်ဳိးမ်ဳိးအဖုံဖုံကုိ ရင္ဆုိင္ေနၾကရတဲ့သူေတြအေနနဲ႔ ဒုကၡသည္စခန္းထဲကုိ ေရာက္လာၾကတဲ့ သူေတြတပုံတပင္ႀကီးပါ။ ေတာ္ရာမွာေနရ ေပ်ာ္ရာမွာမေနရ ဆုိတဲ့ဆုိရုိးစကားအတုိင္းပါပဲ။

ဒါေၾကာင့္လည္း ဒုကၡသည္စခန္းထဲမွာ တစ္ေန႔တစ္ျခားလူေတြ လာေရာက္ေနထုိင္ၾကတာ မ်ားလာခဲ့ရတာဟာ အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္လုိ႔ဆုိရမွာပါ။ လူေတြဟာေနစရာတစ္ခုရဖုိ႔အတြက္ အလြန္ခက္ခဲပါတယ္။ ဒုကၡသည္စခန္း ထဲကုိ ဝင္ေရာက္ေနထုိင္တာေတာင္မွ လြယ္လြယ္နဲ႔ဝင္ေရာက္ေနထုိင္လုိ႔ရတာမဟုတ္ပါဘူး။ ထုိင္းနယ္စပ္မွာရိွတဲ့ ဘန္ဒုံယန္းစခန္းဟာ ကရင္ဒုကၡသည္စခန္းဆုိေပမဲ့ တျခားတုိင္းရင္းသားမ်ားျဖစ္တဲ့ မြန္၊ ရခုိင္၊ ဗမာ၊ ကုလား ေတြလည္း ေနထုိင္ၾကပါတယ္။ သုိ႔ေသာ္လည္းအနည္းစုသာေနထုိင္ၾကပါတယ္။ အမ်ားစုကေတာ့ ကရင္လူမ်ိဳးေတြပါ။

ဘန္ဒုံယန္းျဖစ္ေပၚလာရတဲ့အေၾကာင္းကေတာ့ (၁၉၉၇) ခုႏွစ္တုန္းက နအဖ တပ္မ (၄၄)လက္ေအာက္ခံ တပ္ရင္းေတြက KNUတပ္မဟာ(၆)နယ္ေျမအတြင္းထုိးစစ္ဆင္ဖုိ႔ စစ္ေၾကာင္းမ်ားျဖန္႔ႀကဲၿပီး ေက်းရြာေတြကုိ ဝင္ေရာက္ေမႊေႏွာက္မွဳ အပါအဝင္ ထီးထေဘာင္(ျပည္တြင္းဒုကၡသည္စခန္း) ထဲကုိလည္း ဝင္ေရာက္လွဳပ္ရွားခဲ့ၿပီး ထီးထေဘာင္ကျပည္သူေတြက ေနမရဲေတာ့တဲ့အတြက္ ထုိင္းနယ္စပ္ျဖစ္တဲ့ ေသာပတ္(ကရင္အေခၚ) စခန္းထဲကုိ ထြက္ေျပးဝင္ေရာက္လာခဲ့ၾကပါတယ္။


အဲဒီအေတာအတြင္းမွာပဲ တပ္မဟာ(၄)ဘိတ္.ထားဝယ္ခရုိင္မွာရွိတဲ့ သုခစန္းဟာဆုိရင္ ထုိင္းနယ္စပ္မွာရွိ ေနတဲ့အတြက္ စခန္းထဲကလူေတြဟာ စခန္းျပင္ထြက္ၿပီး သစ္ခုတ္ဝါးခုတ္လုပ္ေနခဲ့လုိ႔ ထုိင္းသစ္ေတာကုိ ထိခုိက္ ခဲ့တဲ့အတြက္ ထုိင္းအာဏာပုိင္ေတြက သုခစခန္းကလူေတြကုိ ေသာပတ္စခန္းထဲကုိအကုန္လုံးပုိ႔လုိက္ပါတယ္။ ထီးထေဘာင္အဖြဲ႔နဲ႔ သုခအဖြဲ႔ေၾကာင့္ ေသာပတ္စခန္းကမဆံ့ေတာ့တဲ့အတြက္ ၄င္းတုိ႔အဖြဲ႔ႏွစ္ဖြဲ႔ကုိ ေသာပတ္နဲ႔ မနီးမေဝးတစ္ေနရာမွာ စခန္းကုိေရႊ႔လုိက္ၿပီး (၁၉၉၇) ခုႏွစ္အတြင္းမွာပဲ ဘန္ဒုံယန္းစခန္းျဖစ္ေပၚလာခဲ့ရပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ကဆုိရင္ ဒုကၡသည္တုိ႔ရဲ့အိမ္ေတြကုိ ပလပ္စတစ္နဲ ႔သာ မုိးထားရပါတယ္။ အခုလက္ရွိမွာေတာ့ အိမ္ေတြကုိ သင့္ေလ်ာ္သလုိ အင္ဖက္မုိးေတြနဲ႔မုိးထားၾကတာမ်ားလာပါတယ္။ အရင္ကထက္စာရင္ေတာ့အမ်ားႀကီးအဆင္ေျပ လာပါတယ္။

(၂ဝဝ၉) ခုႏွစ္အတြင္းမွာဆုိရင္ တုိးတက္ေသာကရင္ဗုဒဘာသာတပ္မေတာ္ (ေခၚ) (DKBA) လွဳပ္ရွားေသာင္း က်န္းမူေၾကာင့္ ဘန္ဒုံယန္းစခန္းထဲကုိ ဒုကၡသည္ေတြ (၁ဝဝ)ေက်ာ္ဝင္ဝင္ေရာက္လာခဲ့ၾကတယ္။ ဝင္ေရာက္လာၾကတဲ့ သူေတြဟာ မိသားစုတခု လုံးလည္းရွိသလုိ တစ္ေယာက္ထဲ လည္းရွိပါတယ္။
အခုလက္ရွိစခန္းထဲမွာလူဦးေရ(၄ဝဝဝ) ေက်ာ္ေလာက္ရွိေနပါတယ္။ (၃ဝဝဝ)ေက်ာ္ေလာက္သာ အသိ အမွတ္ျပဳ မွတ္ပုံတင္ရွိေနပါတယ္။ အသိအမွတ္ျပဳမွတ္ပုံတင္မရွိတဲ့သူေတြအေနနဲ႔ေတာ့ စားနပ္ရိကၡာလုံးဝ မရရွိၾကပါဘူး။ စခန္းထဲကလူေတြဟာ စခန္းအျပင္မွာလည္း အလုပ္ထြက္လုပ္ခြင့္မရွိပါဘူး။ စခန္းဟာထုိင္းနယ္စပ္မွာ ရွိတယ္ေတာ့ ထုိင္းအာဏာပုိင္ ေၾကာက္ရတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ အလုပ္ထြက္မလုပ္ရဲၾကတာပါ။ ဘန္ဒုံယန္းစခန္းဟာ ၿမဳိ႔နယ္နဲ႔ဆုိရင္ (၃၁) ကီလုိအကြာအ ေဝးရွိပါတယ္။

ဘန္ဒုံယန္းစခန္းေကာ္မတီတစ္ဦးျဖစ္တဲ့ ဆရာမေနာ္ပေစာ္ကေတာ့ (၁၉၉၉)ခုႏွစ္ကစၿပီး သူမရဲ့မိသားစု ေတြနဲ႔အတူ ဘန္ဒုံယန္းစခန္းထဲမွာ လာေရာက္ေျပာင္းေရႊ႔ေနထုိင္ၾကပါတယ္။ သူမက ကရင္ျပည္နယ္ ဝင္းေရးၿမဳိ႔နယ္ရွိ ကမ္းနီေက်းရြာသူပါ။ သူမလည္းပဲ ႏုိင္ငံေရးမတည္ၿငိမ္မူေၾကာင့္ ဘန္ဒုံယန္းစခန္းထဲကုိ ေရာက္လာခဲ့ရတာပါ။ ၂ဝဝ၇ ခုႏွစ္ကစၿပီး ၂ဝဝ၉ခုႏွစ္အထိ လူမူေရးစခန္း ေကာ္မတီအေနနဲ႔ သူမတာဝန္ယူထားပါတယ္။ သူမကစခန္းထဲကုိ လူအသစ္ေတြဝင္ေရာက္လာတဲ့ စာရင္းေတြကို လည္းျပဳစုရပါတယ္။ စခန္းထဲကလူေတြရဲ့ စားဝတ္ေနေရး၊ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရးနဲ႔ပတ္သက္တာေတြကုိလည္း သူမက အခုလုိမ်ဳိးရွင္းျပထားပါတယ္။

“Thailand Burma Border Consortium(TBBC) ကစခန္းမွာေနတဲ့သူေတြရဲ့ စားဝတ္ေနေရးေတြကုိ ၾကည့္ရူေစာင့္ေရွာက္ေပးတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒုကၡသည္ေတြကုိ တစ္လစာစားနပ္ရိကၡာအတြက္(၅) ႏွစ္အထက္ လူႀကီးေတြကုိ ဆန္ (၁၅) ကီလုိ၊ (၆)လသားနဲ႔ (၅) ႏွစ္ၾကားကေလး ေတြဆုိရင္ ဆန္ (၇) ကီလုိခြဲ၊ စားသုံးဆီ တစ္ေယာက္ကုိ (၁)လစ္၊ ပဲ ကေလးတစ္ေယာက္ကုိ ၁ ကီလုိ လူႀကီးတစ္ေယာက္ ကီလုိဝက္၊ ငါးဆုိရင္ လူႀကီးေရာ ကေလးပါ တစ္ေယာက္ကုိတစ္ခစ္၊ ငါးပိ တစ္ေယာက္ကုိ ကီလုိဝက္၊ ဆား တစ္ေယာက္တစ္ထုပ္၊ ဂ်ဳံမုန္႔နဲ႔သၾကား ကေတာ့ကေလးအတြက္ ၁ ကီလုိနဲ႔ လူႀကီးက ကီလုိဝက္ရပါတယ္။ မိသားစုတစ္စုမွာ ၂ ေယာက္ရွိရင္ ခ်က္ျပဳတ္ဖုိ႔ အတြက္ မီးေသြး ၂ ေယာက္ကုိ ၁ထုတ္ ေပးပါတယ္။ တျခား အခ်ဳိမုန္႔၊ ၾကက္သြန္ေတြကုိ ဝယ္စားၾကရပါတယ္။”


ထုိ႔အျပင္ ဟင္းသီးဟင္းရြက္ေတြစုိက္ဖုိ႔အတြက္ (TBBC) ကေပးတဲ့ မ်ဳိးေစ့(၁၂) မ်ဳိးျဖစ္တဲ့ ပဲေထာက္ေစ့၊ မုန္ညွင္းေစ့၊ ဆတ္လပ္၊ မုန္ညွင္းခါး၊ မုန္လာ၊ ကစြန္ရြက္၊ နံနံပင္၊ ေျပာင္းဖူး၊ ရုံးပတီသီး၊ ဖရဲ၊ ေရႊဖရုံေစ့ေတြကုိ ရာသီအလုိက္စုိက္ၿပီးစားေသာက္ေနၾကရပါတယ္။ စခန္းထဲမွာသာစုိက္ခင္းေတြကုိစုိက္ရင္း အသက္ေမြးဝမ္းေၾကာင္း ျပဳလုပ္ေနၾကရပါတယ္။ အဝတ္အစားကုိေတာ့တစ္ႏွစ္တခါရရွိၾကပါတယ္။ အက်ီၤတစ္ေယာက္တစ္ထည္၊ ေစာင္လည္း တစ္ေယာက္တစ္ထည္ပါ။ စပ္ေစာင္ဆုိရင္သုံးႏွစ္တခါ၊ ၿပီးေတာ့တစ္ေယာက္တစ္ထည္ႏူန္းရတာမဟုတ္။၊ ႏွစ္ေယာက္ ကုိတစ္ထည္၊ သုံးေယာက္တစ္ထည္၊ ေလးေယာက္ (၂) ထည္က်ရၾကပါတယ္။ တျခားအသုံးအေဆာင္မ်ားျဖစ္တဲ့ ထီး၊ ဖိနပ္ေတြကုိက်ေတာ့ မိဘနဲ႔အေနေဝး တဲ့ကေလး၊ မုဆုိးမ၊ တစ္ေကာင္ၾကြက္ေတြကုိသာေပးပါတယ္။

ကေလးအေနနဲ႔ပညားေရးပုိင္းမွာကေတာ့ ေကာင္းတယ္ဆုိေပမဲ့ျပည့္စုံမူမရွိပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ဘာသာစုံ သင္ၾကား ၾကရပါတယ္။ အဂၤလိပ္စာ၊ ထုိင္းစာ၊ ျမန္မာစာ၊ ကရင္စာ၊ သခ်ၤာ၊ ပထဝီ ေတြသင္ ၾကားရပါတယ္။ (၁၂) တန္းထိရွိ ေပမဲ့ (၁၂) တန္းေအာင္ၿပီးရင္ တကၠသုိလ္တက္ဖုိ႔ေက်ာင္းမရွိပါဘူး။ သုိ႔ေသာ္လည္း(၂ဝ၁ဝ)ခုႏွစ္အတြင္းမွာေတာ့ ကေလးအတြက္ တကၠသုိလ္ပုံစံေက်ာင္းတစ္လုံးဖြင့္ေပးဖုိ႔အစီအစဥ္ရွိေနတယ္လုိ႔ ဘန္ဒုံယန္းစခန္းက ေက်ာင္းအုပ္ ဆရာမႀကီး တစ္ဦးက အခုလိုမ်ဳိးေျပာပါတယ္။

“တကၠသုိလ္ေက်ာင္းပုံစံလုိမ်ဳိးဖြင့္ဖုိ႔ အစီစဥ္ရွိေနေပမဲ့ သင္ၾကားေပးမည့္ ဆရာ၊ဆရာမက မရွိေတာ့ခက္တယ္။ ဒုကၡသည္ေတြအေနနဲ႔ ဆရာ၊ ဆရာမ ေတြကုိငွားႏုိင္ဖုိ႔ကအလြန္ေဝးပါတယ္။ တကၠသုိလ္ေက်ာင္းဖြင့္ဖုိ႔ အစီအစဥ္ရွိေနေပမဲ့ သင္ၾကားေပမဲ့၊ ဆရာ၊ ဆရာမေတြမရွိသေရႊ႔ေတာ့ ဖြင့္ႏုိင္ဖုိ႔အလားလာက မျဖစ္ႏုိင္သေလာက္ပါပဲလို႔”
ေက်ာင္းအုပ္ဆရာမႀကီး တစ္ဦးေျပာျပသြားတာျဖစ္ ပါတယ္။
စခန္းမွာရွိတဲ့ ေက်ာင္းသူေလးတစ္ဦးကေတာ့ အခုလုိမ်ဳိးေျပာျပပါတယ္။
“က်မက အခုဆုိ (၁ဝ)ပါ။ (၁၂) တန္းၿပီးရင္ေတာ့ က်မက ေဆးဘက္ဆုိင္ရာ အလုပ္လုပ္ခ်င္တယ္။ ၿပီးေတာ့ က်မက တကၠသုိလ္တက္ ခ်င္တယ္။ ဒါေပမဲ့ က်မတုိ႔စခန္းမွာက တကၠသုိလ္ေက်ာင္းမရွိေသးဘူး။ (၁၂) တန္းေအာင္ၿပီးတဲ့ သူတခ်ဳိ႔က်ေတာ့ တစ္ျခား ဒုကၡသည္စခန္း(မယ္လစခန္း) ေတြမွာ တကၠသုိလ္သြားေရာက္ တက္ၾကပါတယ္။ က်မက ငယ္ငယ္ေလးကတည္း ဒီစခန္းေလးထဲကုိ ေရာက္လာတာ။ ၁ဝ ေက်ာ္ ေလာက္ရွိၿပီေပါ့။ တကၠသုိလ္ေက်ာင္းမရွိေတာ့ က်မအေနနဲ႔ စခန္းထဲမွာရွိတဲ့ ေဆးရုံမွာပဲအလုပ္ ေလ်ွာက္ဖုိ႔ ရြည္ရြယ္ထားပါတယ္။”
ေႏြရာသီေက်ာင္း ပိတ္ရက္ေတြမွာေတာ့ ကေလးေတြ အဂၤလိပ္သင္တန္းတက္ရပါတယ္။ လူေတြကမ်ားေတာ့ တစ္သုတ္ ၿပီးတစ္သုတ္တက္ေနရပါတယ္။ ခရစ္ယာန္က်မ္းစာသင္ေက်ာင္းလည္းတစ္လုံးရွိပါတယ္။ အသက္ေမြးဝမ္း ေက်ာင္းသင္တန္းက်ေတာ့ မုန္႔လုပ္နည္းသင္တန္း၊ စက္ခ်ဳပ္သင္ တန္း၊ စက္ျပဳျပင္ေရး၊ အလွျပင္သင္တန္း၊ ငါးေမြးျမဴေရးသင္ တန္းေတြရွိပါတယ္။

American Refugee Committee(ARC)
ကေတာ့ စခန္းကလူေတြအတြက္ က်န္းမာေရး ကုိေစာင့္ေရွာက္ေပးတာျဖစ္ပါတယ္။ စခန္းထဲမွာေဆးရုံတစ္လုံးရွိပါတယ္။ လုိအပ္တဲ့ေဆးဝါးေတြအျပည့္အစုံရွိေပမဲ့ ဓာတ္မွန္ေတြ ရုိက္ဖုိ႔ေတာ့မရွိပါဘူး။ ခြဲစိတ္ခန္းလည္းမရွိပါဘူး။ လူနာ ေတြအေရးေပၚလုိအပ္လာရင္ ေတာ့ Sangkhlaburi ၿမဳိ႔နယ္မွာရွိတဲ့ ေခ်ာင္းလုိ႔ေက်းရြာေဆးရုံမွာ လာေရာက္ကုသရပါတယ္။ ကုန္က်တဲ့စရိတ္ေတြ ကုိေတာ့ စခန္းေကာ္မတီက ကရင္ဒုကၡသည္ေကာ္ မတီ Karen Refugee Committee (KRC) ကုိတင္ျပရပါတယ္။ (KRC) မွတဆင့္ သက္ဆုိင္ရာကုိတင္ျပၿပီးမွ ကူညီေထာက္ပံ့ မူေတြရရွိပါတယ္။

ဒုကၡသည္အတြက္ကူညီေထာက္ပံ့မူက အထူးသျဖင့္လုံေလာက္တယ္လုိ႔ဆုိၾကပါတယ္။ စခန္းမွာေနတဲ့ အမ်ဳိးသား တစ္ဦး ကေတာ့ အခုလုိမ်ဳိးေျပာျပပါတယ္။
“က်ေနာ္တို႔ကုိ ေထာက္ပံ့ ေပးတဲ့ စားနပ္ရိကၡာေတြက်ေတာ့ မေလာက္ဘူးဆုိတာေတာ့ မရွိခဲ့ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ေထာက္ပံ့ေပးသမွ်ပဲ စားေနရတဲ့ဘဝပါ။ အျပင္မွာ အလုပ္ထြက္လုပ္ခ်င္ေပမဲ့ ထြက္လုပ္္ခြင့္မရွိပါဘူး။ ထုိင္းအာဏာပုိင္ေတြ ကုိေၾကာက္ေနရပါတယ္။ ကုိယ့္စုိက္ခင္းထဲမွာ စုိက္ခင္းေတြစုိက္ၿပီး ဝင္ေငြရွာစားေသာက္ေနရ တာေပါ့။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ က်ေနာ္အေနနဲ႔ေတာ့ ေနထုိင္လာတာၾကာေတာ့လည္း ေနသားတက်ျဖစ္သြားပါၿပီ။”

တခ်ဳိ႔အပ်ဳိေလးေပါက္စေလးေတြအေနနဲ႔ေတာ့ တစ္လစားနပ္ရိကၡာလာေဝေပးတဲ့အခါမွာ သြားေရာက္စုရုံးၿပီး တန္းစီေနရပါတယ္။ သူတုိ႔ေလးေတြအတြက္ေတာ့ ရွက္စရာျဖစ္ေနတယ္လုိ႔ေျပာရွာၾကပါတယ္။ လူေတြလည္း တစ္ေန႔တစ္ျခား ဒုကၡသည္စခန္းထဲကုိေရာက္လာၾကတာမ်ားလာသလုိ စခန္းကလူေတြကလည္း တတိယနိုင္ငံကို ထြက္ၾကတာပုိမ်ားလာတယ္။ စခန္းကေပးတဲ့ပညာေတြကုိတတ္ေျမာက္မယ္ဆုိရင္လည္း စခန္းထဲမွာ မရွိတဲ့သူ အခ်င္းခ်င္းၾကားက သူတုိ႔အေနနဲ႔ အသုံးခ်လုိ႔မရရွာဘူး။ ဒါေၾကာင့္လည္း ႏုိင္ငံျခားထြက္တဲ့လူကထြက္ၾကတာေပါ့။ သူတုိ႔ရဲ့အနာဂတ္ကေတာ့မွဳန္ဝါးစြာနဲ႔ ေလွာင္အိမ္ ထဲကငွက္ကေလးသဖြယ္ပါပဲ။

ေနာ္ခ်ိဳ
http://www.kaowao.org/b/art010-feb14.php

ဦးႏု ကြယ္လြန္ျခင္း ၁၅ ႏွစ္ျပည့္ ဆြမ္းေကၽြးတရားနာ

http://ifile.it/i92xtj6
U nu 15yrs ann.
http://moemaka.com/index.php?option=com_content&task=view&id=5876&Itemid=1

၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံု ဘယ္ေလာက္ ၾကာၾကာခံမလဲ

Monday, 15 February 2010 18:11 အာႏိုး ေကာ္စို
ျမန္မာ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ေတြဟာ နကၡတ္ ေဗဒင္ကို အရူးအမူး ျဖစ္ၾကတာမို႔ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္း အုပ္ခ်ဳပ္ပံု အေျခခံ ဥပေဒကို မူၾကမ္း ဘယ္လို ေရးဆြဲမယ္၊ ေရြးေကာက္ပြဲ ဘယ္အခ်ိန္မွာ က်င္းပရမယ္ ဆိုတာေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး သူတို႔ရဲ႕ နကၡတ္ ဆရာေတြနဲ႔ တိုင္ပင္မယ္ ဆိုတာ ေသခ်ာပါတယ္။

ဒါေပမဲ့ နကၡတ္ပညာ တခုတည္းနဲ႔ေတာ့ အနာဂတ္ကို ႀကိဳတင္ ေဟာကိန္းထုတ္ႏုိင္တာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံု အေျခခံဥပေဒ ဆိုင္ရာ ေရွ႕ေနေတြနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးသိပၸံ ပညာရွင္ေတြက ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံု အေျခခံဥပေဒသစ္တခု ေရရွည္ တည္တံ့ႏိုင္မယ့္ နည္းနာေတြကို ေဖာ္ထုတ္ခဲ့ၾကၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။

ေအာင္ျမင္မႈလမ္းစနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ႏိုင္ငံေရးသိပၸံပညာရွင္ေတြ ျဖစ္ၾကတဲ့ ဇာခ်ရီအဲလ္ကင္းစ္၊ တြန္မ္ဂင္းစ္ဘာ့ဂ္ နဲ႔ ဂ်ိမ္းစ္မယ္လ္တင္တို႔က “ႏိုင္ငံေတာ္ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံု အေျခခံဥပေဒမ်ား၏ ခံႏိုင္ရည္” ဆိုတဲ့ စာအုပ္ထဲမွာ ေဖာ္ျပခဲ့ၾကပါတယ္။ သူတို႔က အေျခခံဥပေဒေတြရဲ႕ ပ်မ္းမွ်သက္တမ္းဟာ ၁၉ ႏွစ္ပဲ ရွိတယ္လို႔ ခန္႔မွန္းပါတယ္။

တကယ္လို႔ အေျခခံဥပေဒ မူၾကမ္းေရးဆြဲတဲ့ေနရာမွာ လူထုနဲ႔ အျခား ရည္မွန္းခ်က္တူအစုအဖြဲ႔ေတြ ပါ၀င္ခြင့္ရၿပီး ကိုယ္တိုင္ ဆႏၵခံယူပြဲမွာ မဲေပးခဲ့တယ္ဆိုရင္ေတာ့ သူတို႔ဟာ အခက္အခဲ အက်ပ္အတည္းနဲ႔ ၾကံဳတိုင္းမွာ အဲ့ဒီဥပေဒကို ထိန္းသိမ္း ကာကြယ္ သြားႏိုင္ပါတယ္။ ပညာသင္ၾကားခြင့္လိုမ်ိဳး သီးသန္႔ လုပ္ထံုး လုပ္နည္းနဲ႔ အခြင့္အေရး ဆိုင္ရာ ကိစၥေတြကို အေျခခံဥပေဒမွာ အေသးစိတ္ ထည့္သြင္းထားတာဟာလည္း အဲ့ဒီ ဖြဲ႔စည္းပံုက လူ႔အဖြဲ႔အစည္းမွာရွိတဲ့ လူတိုင္းနဲ႔ သက္ဆိုင္တယ္ ဆိုတာကို ထင္ရွားေစပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ စကားလံုးေတြရဲ႕ အဓိပၸာယ္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး အျငင္းအခံုျဖစ္တာေတြကို အကာအကြယ္ျဖစ္ေစပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးအခ်က္အေနနဲ႔ အေတာ္အတန္ ေျပာင္းလြယ္ ျပင္လြယ္ရွိတဲ့ ျပင္ဆင္ျဖည့္စြက္ျခင္း ဆိုင္ရာ လုပ္ထံုးလုပ္နည္းေတြ ရွိေနမယ္ဆိုရင္ သက္ဆိုင္ရာ အစိုးရက ေျပာင္းလဲေနတဲ့ အေျခအေနနဲ႔ လိုက္ေလ်ာညီေထြ ျဖစ္ေအာင္ အေျခခံဥပေဒကို ျပင္ဆင္ႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။ ဒီလို အဂၤါရပ္ေတြ အားလံုးနဲ႔ျပည့္စံုတဲ့ အေျခခံဥပေဒေတြဟာ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀၀ ေက်ာ္ သက္တမ္း ရွည္ၾကာခဲ့တယ္၊ ဒီလို အဂၤါရပ္ေတြနဲ႔ မျပည့္စုံတဲ့ အေျခခံဥပေဒေတြကေတာ့ ဆယ္စုႏွစ္ တခုေတာင္ မခံဘူး ဆိုတာကို သမိုင္းက သက္ေသ ျပခဲ့ၿပီးပါၿပီ။

ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ရွိခဲ့ဖူးတဲ့ အေျခခံဥပေဒ ႏွစ္ရပ္စလံုးဟာ ၁၄ ႏွစ္ေလာက္ပဲ သက္တမ္း ရိွခဲ့ပါတယ္၊ ဒါဟာ ပ်မ္းမွ် သက္တမ္းထက္ နည္းပါတယ္။ ၁၉၄၇ အေျခခံဥပေဒအရ ျမန္မာျပည္မွာ ပါလီမန္ ဒီမိုကေရစီစနစ္ကို ထူေထာင္ခဲ့တယ္ ဆိုေပမယ့္ အဲ့ဒီ အေျခခံဥပေဒဟာ တႏိုင္ငံလံုး ပ်ံ႕ႏွံ႔ေနတဲ့ ႏိုင္ငံေရးဂိုဏ္းဂဏ ကြဲျပားမႈနဲ႔ ၁၉၆၀ အေစာပိုင္းကာလက တိုင္းရင္းသား သူပုန္ထမႈေတြကို မေျဖရွင္းႏိုင္ခဲ့ပါဘူး။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ေန၀င္းရဲ႕ အာဏာသိမ္းမႈကလည္း ေနာက္ဆုံး တိုင္းျပည္ကို ပ်က္သံုးမႈထဲကုိ အလြယ္တကူ ပို႔ေဆာင္ခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ သူက ျမန္မာ့ဆိုရွယ္လစ္ လမ္းစဥ္ပါတီရဲ႕ အာဏာ ခိုင္ခုိင္မာမာ အျမစ္ တြယ္ေနေစဖို႔ ၁၉၇၄ ခုႏွစ္မွာ အေျခခံဥပေဒသစ္ကို ျပဌာန္းခဲ့တာပါ။ ၁၉၈၈ခုႏွစ္ ဆႏၵျပပြဲေတြ အၿပီးမွာေတာ့ စစ္အစိုးရက အေျခခံဥပေဒကို ေဘးဖယ္ထားလိုက္ပါေတာ့တယ္။

အရင္ အေျခခံဥပေဒေတြရဲ႕သက္တမ္းက ၁၄ ႏွစ္ေလာက္ပဲ ၾကာခဲ့ေပမဲ့ အဲ့ဒါနဲ႔ မတူတာကေတာ့ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒ ေရးဆြဲဖို႔ က်င္းပတဲ့ ၿပီးခဲ့တဲ့ အမ်ိဳးသားညီလာခံဟာ ၁၇ ႏွစ္တာ ၾကာရွည္ခဲ့ျခင္းပါပဲ၊ ဒါဟာ သမိုင္းမွာ အရွည္ၾကာဆံုး အေျခခံဥပေဒ မူၾကမ္း ေရးဆြဲတဲ့ ျဖစ္စဥ္ပါပဲ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးသန္းေရႊရဲ႕ နကၡပညာရွင္ေတြက ဘာေတြပဲ ေဟာကိန္းထုတ္ေကာင္း ထုတ္ပါေစ အေျခခံဥပေဒ အသစ္ဟာ အေတာ္အတန္ တိုေတာင္းတဲ့ ကာလတခုပဲ သက္တမ္းရွည္မယ္ ဆိုတာကို မ်က္၀ါးထင္ထင္ ေတြ႕ျမင္ေနရပါတယ္။

အဓိကအားျဖင့္ အေျခခံဥပေဒမူၾကမ္း ေရးဆြဲမႈျဖစ္စဥ္မွာ ပါ၀င္ခြင့္မရခဲ့တဲ့ ျပည္သူလူထု အေနနဲ႔ အေျခခံဥပေဒရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ တိုင္းျပည္ ျပႆနာေတြကို ေျဖရွင္းတဲ့ ေနရာမွာ ဖြဲ႔စည္းပံုရဲ႕ အက်ိဳး သက္ေရာက္မႈေတြကို သံသယ ရွိေနၾကၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။ အမ်ိဳးသားညီလာခံရဲ႕ အစီအစဥ္ေတြကို လွိ်ဳ႕၀ွက္မႈေတြနဲ႔ ဖံုးကြယ္ထားၿပီး စစ္အစိုးရရဲ႕ အျမင္ေတြကို ဖီလာ ဆန္႔က်င္လုပ္တဲ့ ကိုယ္စားလွယ္ေတြဟာလည္း ညီလာခံက ထုတ္ပယ္ခံရတာေတြ ဒါမွမဟုတ္ မိမိတို႔အျမင္ကို တင္ျပခြင့္ မရတာေတြ ရွိခဲ့တယ္လို႔ ၾကားသိရပါတယ္။ ျပည္သူလူထုအေနနဲ႔ ဆႏၵခံယူပြဲ မတိုင္ခင္ ရက္သတၱပတ္ အေတာ္ၾကာအထိ အေျခခံဥပေဒ မူၾကမ္းကို မေတြ႔ခဲ့ရပါဘူး၊ ဒါေၾကာင့္ ဖြဲ႔စည္းပံုနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး သူတို႔ရဲ႕ ထင္ျမင္ခ်က္ေတြကို တင္ျပႏိုင္တဲ့ အခြင့္အေရး အေတာ္ နည္းခဲ့ပါတယ္။

ျပည္သူေတြကို ပိုၿပီး အမွန္အတိုင္း ျမင္လာေစတာကေတာ့ စစ္အစိုးရက ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ေမလ ဆႏၵခံယူပြဲရလဒ္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ထုတ္ျပန္ ေၾကညာတဲ့အခ်ိန္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ မဲေပးခြင့္ရွိသူဦးေရရဲ႕ ၉၈ ရာခိုင္ႏႈန္းက ဆႏၵမဲထည့္ခဲ့ၾကၿပီး ၉၂ ရာခိုင္ႏႈန္းက ေထာက္ခံမဲ ေပးခဲ့ၾကတယ္လို႔ စစ္အစိုးရက အခုိင္အမာ ဆိုပါတယ္။ ဧရာ၀တီ ျမစ္၀ကၽြန္းေပၚ ေဒသကို နာဂစ္မုန္တိုင္း ၀င္ေရာက္ ဖ်က္ဆီးခဲ့လို႔ လူေပါင္း ၁၃၈၀၀၀ ေက်ာ္ ေသဆံုးခဲ့ၿပီး သိပ္မၾကာခင္မွာ အေျခခံ ဥပေဒ ဆႏၵခံယူပြဲ က်င္းပတာမို႔ ဒီရလဒ္က အံ့ၾသ တုန္လႈပ္စရာ၊ မျဖစ္ႏိုင္စရာ ရလဒ္တခုပါပဲ။ ျပည္သူအမ်ားစုက ဒီလို ယံုရခက္ခက္ ကေမာက္ကမ ျဖစ္စဥ္ အေပၚ ယံုၾကည္မႈ ကင္းမဲ့ခဲ့ၾကပါတယ္။

အေျခခံဥပေဒထဲမွာ အေသးစိတ္ အခ်က္အလက္ေတြ အေတာ္မ်ားမ်ား ပါရွိၿပီး အမ်ားနဲ႔ မတူတဲ့ အေၾကာင္း အရာေတြကို က်ယ္က်ယ္ ျပန္႔ျပန္႔ ထည့္သြင္းထားတာလည္း ေတြ႔ရပါတယ္။ အေျခခံဥပေဒ အမ်ားစုက စာလံုးေရ ၁၄၀၀၀ ေလာက္ပဲ ရွိၾကတာပါ၊ ဒါေပမဲ့ အဂၤလိပ္ဘာသာနဲ႔ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံု ေနာက္ဆံုးမူၾကမ္းကေတာ့ စာလုံးေရ ၄၀၀၀၀ ရွိပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ အေၾကာင္း အရာေတြ အထူးသျဖင့္ အေရးေပၚ အေျခအေနနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ လုပ္ထံုးလုပ္နည္းေတြ ဆိုရင္ စဥ္းစားစရာ ေကာင္းပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး နဲ႔ ဥပေဒျပဳေရး ဆိုင္ရာ အရာရွိေတြနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အခန္းေတြမွာေတာ့ သူတို႔မွာ ရွိရမယ့္ အရည္ အခ်င္းေတြနဲ႔ သူတို႔ကို ဘယ္လို ခန္႔အပ္ရမယ္ ဆိုတဲ့ လုပ္ထံုးလုပ္နည္းေတြကို အေသးအမႊားက အစ ေဖာ္ျပထားတာမို႔ မလိုအပ္ဘဲ ထပ္ခါတလဲလဲ ေျပာသလို ျဖစ္ေနပါတယ္။ အေရးႀကီးဆံုးကေတာ့ အေျခခံဥပေဒက ျမန္မာႏိုင္ငံသားေတြရဲ႕ အေျခခံအခြင့္အေရး ေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး မည္ကာမတၱ ရွင္းျပထားတာပါပဲ။ ဥပမာအေနနဲ႔ တပ္မေတာ္ထဲမွာ အမ်ိဳးသမီး အမ်ိဳးသား ခြဲျခား ဆက္ဆံမႈကို အေျခခံဥပေဒအရ တားျမစ္ထားမႈ ရွိမရွိ မေသခ်ာပါဘူး။ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒဟာ ၁၇ ႏွစ္တိုင္တိုင္ ေရးဆြဲခဲ့ေပမယ့္ အေရးႀကီးတဲ့ ကိစၥ အေတာ္မ်ားမ်ားကို မေျဖရွင္းႏိုင္ဘဲ ရွိပါေသးတယ္။

ျမန္မာ့အေရး ေစာင့္ၾကည့္ေလ့လာသူေတြ ေျပာခဲ့ၿပီးသလိုပဲ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒဟာ ျပင္ဆင္ဖို႔ ခက္ခဲေအာင္ ပံုမွန္ထက္ လြန္ကဲတဲ့ အတားအဆီးေတြကို ထည့္သြင္း ျပဌာန္းထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲလ္ကင္းစ္၊ ဂင္းစ္ဘာ့ဂ္ နဲ႔ မယ္လ္တင္တို႔ကေတာ့ အေျခခံဥပေဒေတြ ျပင္ဆင္မႈကို လႊတ္ေတာ္ရဲ႕ သံုးပံုႏွစ္ပံု အတည္ျပဳခ်က္နဲ႔ ႏိုင္ငံေတာ္ အႀကီးအကဲက လက္မွတ္ ထိုးၿပီး လုပ္ႏိုင္မယ္ ဆိုရင္ အေကာင္းဆံုး ျဖစ္မယ္လို႔ အိႏၵိယႏိုင္ငံရဲ႕ ဥပမာကို ယူၿပီး အခုိင္အမာ ေျပာဆိုၾကပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒကို ျပင္ဆင္ႏိုင္ဖုိ႔ကေတာ့ လႊတ္ေတာ္ရဲ႕ ၇၅ ရာခိုင္ႏႈန္းေက်ာ္ သေဘာတူဖို႔ လုိအပ္တာပါ။ စစ္အစိုးရက လႊတ္ေတာ္ေနရာ ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္းကို သိမ္းပိုက္မွာမို႔ ဒီအခြင့္အေရးဟာ တပ္မေတာ္အတြက္ အေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္မႈမွာ ထိထိေရာက္ေရာက္ ဗီတိုအာဏာသံုးႏိုင္ေအာင္ လမ္းဖြင့္ေပးရာ ေရာက္ပါတယ္။

ဒါ့ျပင္ အေျခခံဥပေဒပါ ကာကြယ္ေရးဌာနနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ က႑ အပါအ၀င္ တခ်ိဳ႕က႑ေတြကို ျပင္ဆင္ဖို႔ အတြက္ မဲဆႏၵေပးႏိုင္တဲ့ လူဦးေရရဲ႕ တ၀က္ေက်ာ္က ဆႏၵခံယူပြဲမွာ မဲေပးမွသာ အတည္ျဖစ္တယ္ လို႔လည္း ျပဌာန္းထားပါေသးတယ္။ ဒီလိုျပဌာန္းခ်က္မ်ိဳးေတြနဲ႔ ဆိုရင္ေတာ့ လူမႈေရးနဲ႔ ႏိုင္ငံေရး အေျခအေနေတြကို အေျပာင္းအလဲ လုပ္ဖို႔ အတြက္ လိုအပ္သလို ျပင္ဆင္ႏိုင္ဖို႔ မလြယ္ကူတဲ့ အေျခခံဥပေဒအျဖစ္နဲ႔ပဲ ရွိေနပါေတာ့မယ္။

ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ အေျခခံဥပေဒသစ္ဟာ ဘယ္ေလာက္ပဲ သက္တမ္း ၾကာပါေစ ဒီအေျခခံဥပေဒက ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးကိုေတာ့ အေျခခံက်က် ေျပာင္းလဲေစမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဗုဒၶဘာသာရဲ႕ မတည္ၿမဲမႈ အယူအဆအရ ဆိုရင္ေတာ့ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒဟာလည္း ထာ၀ရ တည္ၿမဲေနမယ့္အရာ မဟုတ္ပါဘူး။

အစိုးရအရာရွိေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အေသးစိတ္ အခ်က္အလက္ တခ်ိဳ႕ ပါ၀င္ေပမယ့္ တိုင္းျပည္ ၾကံဳေတြ႔ေနရတဲ့ အေရးႀကီးကိစၥ အေတာ္မ်ားမ်ားကို အေျခခံဥပေဒက မသိက်ိဳးကၽြံ ျပဳထားပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ျပင္ဆင္ ျဖည့္စြက္ျခင္းနဲ႔ ဆိုင္တဲ့ လုပ္ထံုးလုပ္နည္းေတြကလည္း သိပ္ကို ရႈပ္ေထြး နက္နဲတာမို႔ အနာဂတ္ ျမန္မာျပည္မွာ ဒီမိုကေရစီနည္းက် ေရြးေကာက္ခံရတဲ့ ဘယ္အစိုးရမဆို ဒီအေျခခံဥပေဒကို ျပင္ဆင္ဖို႔ ႀကိဳးစား အားထုတ္တာထက္ စာရင္ လြယ္လြယ္ကူကူ ပစ္ပယ္လိုက္ဖို႔ အလားအလာ ရွိပါတယ္။

ျမန္မာလူမ်ိဳး အနည္းငယ္ကသာ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒကို စြဲစြဲၿမဲၿမဲ ၿငိတြယ္ေနၾကတာပါ၊ လူအမ်ားကေတာ့ အဲ့ဒီ အေျခခံဥပေဒရဲ႕ က်ဆံုးခန္းကို ေကာင္းခ်ီးၾသဘာ ေပးၾကပါလိမ့္မယ္။ ဒီလို ခန္႔မွန္းလို႔ရတဲ့ အေျခခံဥပေဒရဲ႕ ခ်ိဳ႕ယြင္းခ်က္၊ အားနည္းခ်က္ေတြေပၚ မူတည္ၿပီး ေျပာရမယ္ ဆိုရင္ ျမန္မာျပည္ဟာ ေနာက္ထပ္ အေျခခံဥပေဒ ဆိုင္ရာ ညီလာခံတခုကို မိ်ဳးဆက္ တခုအတြင္းမွာ က်င္းပရမယ့္ အလားအလာ အလြန္ ရွိေနတယ္လို႔ ဆိုရပါေတာ့မယ္။

အာႏိုး ေကာ္စို ေရးသားသည့္ How Long will Burma's New Constitution Last ကို ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ဘာသာျပန္ ဆိုထားျခင္း ျဖစ္သည္။ အာႏိုး ေကာ္စိုသည္ ဥပေဒေရးရာကၽြမ္းက်င္သူတဦး ျဖစ္ၿပီး အေရွ႕ေတာင္အာရွေဒသ လူ႔အခြင့္အေရး အဖြဲ႔ မ်ားႏွင့္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ခ့ဲဖူးသူ ျဖစ္သည္။
http://www.irrawaddy.org/bur/index.php/special/2009-10-12-04-13-58/2605-2010-02-15-11-13-44

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို သတိရပါ



“ေဖေဖာ္ဝါရီ ၁၃ ဟာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ ေမြးေန႔ပါ” ဆုိသည့္ ဘယ္သူေရးမွန္း မသိေသာ ကဗ်ာကုိ တတိယတန္းတြင္ က်က္ခဲ့ရ ေသာ္လည္း ထုိေန႔သည္ ကေလးမ်ားေန႔ဟု ထူးတေထြ က်င္းပသည္ကုိ ငယ္စဥ္ ေတာင္ေက်းက ဘာမွ မေတြ႔ခဲ့ဘူး၊ မၾကားဘူးခဲ့ရုိး အမွန္ပါ။

အိုးေဝမဂၢဇင္းအယ္ဒီတာအျဖစ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကို ဤသို႔ေတြ႕ရသည္

အရာရာတြင္ အႀကီးအမႉးကုိ ဦးညႊတ္ရသည့္ လူႀကီးဝါဒ တုိင္းျပည္တြင္ ကေလးမ်ား၊ မိန္းမမ်ား၊ တုိင္းရင္းသားမ်ား ႏုိင္ငံျခားသား စသည့္ ေဝါဟာရမ်ားမွာ အလုပ္သမား၊ လယ္သမားႏွင့္ တပ္မေတာ္ စသည့္ ဆုိရွယ္လစ္ ဒီမုိကေရစီ၏ အဓိက မ႑ိဳင္ မ်ားေလာက္ ဂုဏ္မေျမာက္ သလုိ ေအာက္ေမ့ ခဲ့မိသည္။

ကေလးေတြကုိ ဗုိလ္ခ်ဳပ္လုိ အာဇာနည္ သူရဲေကာင္းေတြကုိ အားက် တတ္ေစရန္ ထုိေန႔ကုိ ကေလးမ်ားေန႔ဟု ေရြးခ်ယ္ ခဲ့ေသာ္လည္း အာဇာနည္ ဆုိလွ်င္ ဒုကၡနိဂုံးႏွင့္သာ အဆုံးသတ္သည့္ တုိင္းျပည္ ၾကမၼာက ကေလးေတြကုိ အေၾကာက္တရား ရုိက္သြင္းေပးေန သလုိ ရွိလွသည္။

သခင္ေအာင္ဆန္း၊ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၊ ဦးေအာင္ဆန္း သုံးမည္ရ ပုဂၢိဳလ္ႀကီးကုိ မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြ ေမ့ကုန္ၿပီဟု ႏုိင္ငံေရး စိတ္သန္သူမ်ားက မခ်င့္မရဲ ျဖစ္တတ္ၾကသည္။ အမွန္ေတာ့ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ကုိ ေမ့ၾကသည္မွာ ယခုကာလမွ မဟုတ္၊ လြတ္လပ္ေရးရစ ႏုိင္ငံေရးေခတ္ ကတည္းကဟု ဆုိရလိမ့္မည္။

ဗုိလ္ခ်ဳပ္ … ဗုိလ္ခ်ဳပ္ … ေဒၚစု … ေဒၚစု ... ဆုိသည့္ အသံေတြကုိ ၾကားရတုိင္း ၁၉၆၀ ေက်ာ္ ရႈမဝ မဂၢဇင္းေဟာင္း တအုပ္ထဲက သခင္ဘေသာင္း လက္ရာ ျပဇာတ္တိုကေလးတပုဒ္ကုိ သတိရမိၿပီး ၿပံဳးရတတ္သည္။ စားပြဲေပၚတြင္ “ဗုိလ္ခ်ဳပ္ကုိ သတိရပါ” ဆုိသည့္ စာကုိေတြ႔ၿပီး လုပ္ႀကံခံရမွာစုိး၍ အေၾကာက္လြန္သြားသည့္ ဝန္ႀကီးတေယာက္ အေၾကာင္း ျဖစ္ပါသည္။

တုိ႔ဗမာအစည္းအရုံးကုိ တည္ေထာင္ခဲ့သျဖင့္ သခင္တုိ႔ကုိ ဖန္ဆင္းသည့္ ဘုရားသခင္ဟု ဆရာႀကီးမိႈင္းက က်ီစယ္ခဲ့သည့္ သခင္ဘေသာင္းမွာ လက္ယာအစြန္းေရာက္ အမ်ိဳးသားေရးဝါဒီပီပီ ႏု၊ ေအာင္ဆန္း၊ စုိး၊ သန္းထြန္းစသည့္ နဂါးနီ စာေပကလပ္၏ ပင္မ ဝုိင္းေတာ္သားမ်ားႏွင့္ တယ္ၿပီး အလြမ္းမသင့္လွပါ။ ထုိ႔ေၾကာင့္ တုိင္းျပည္ဖခင္ အာဇာနည္ အျဖစ္ ဖဆပလ၊ ပထစ စသည့္ ႏုိင္ငံေရး သမားမ်ားႏွင့္ စစ္တပ္ကပါ ပလႅင္ေဆာက္ကာ ဂုဏ္ေျမာက္ၿပီး ႏုိင္ငံေရး အျမတ္ထုတ္ၾကသည္ကုိ သေရာ္လုိဟန္ ရွိပါသည္။

ထုိ႔ေၾကာင့္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္က တုိင္းျပည္အတြက္ ဘာေတြ ခ်န္ခဲ့ၿပီး ျမန္မာျပည္သူေတြက သူ႔ကုိ ဘယ္လုိအမွတ္ရၾကသလဲ ဆုိသည္ကုိ သူ အႏွစ္တရာ မျပည့္ခင္ ခုကတည္းက ေဝဖန္ေသာ စိတ္ျဖင့္ ႀကိဳစဥ္းစားသင့္လွသည္။ သုိ႔မဟုတ္ပါက ျမန္မာထုံးစံ ခ်စ္လွ်င္ အက်ိဳး ျမတ္ႏုိးသဒၶါဆုိသလုိ အလြန္အကၽြံ ခ်စ္ျပေနၾကသျဖင့္ နတ္ကုိးကြယ္သည့္ႏွယ္ မ်က္စိမွိတ္ယုံၾကည္မႈမ်ိဳး ေပၚလာသလုိ တဘက္တြင္လည္း စတာလင္ပုံစံ ယုတၱိမဲ့ဝါဒျဖန္႔မႈမ်ိဳးကုိ အယုံအၾကည္မဲ့ၿပီး စိတ္ဝင္စားမႈ ကုန္ခမ္းသြားသည့္ အစြန္းက ရွိေနသည္။

(၂)

ဗုိလ္ခ်ဳပ္ထားခဲ့သည့္ အေမြထဲတြင္ အခုိင္မာဆုံး သက္ေသက ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏုိင္ငံ (ဝါ) ဘားမား ဆုိသည့္ တုိင္းျပည္ ျဖစ္ပါသည္။ ထုိ႔ျပင္ ေက်ာင္းသားႏွင့္ စစ္ဗုိလ္ဆုိသည့္ ကမၻာမေၾက၊ ငါမေၾက ႏုိင္ငံေရးသမား ႏွစ္မ်ိဳးကုိလည္း ထားရစ္ခဲ့ ပါေသးသည္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္သမီး စုစုေခၚ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္မွာ တြမ္ႏွင့္ ဂ်ယ္ရီရန္ပြဲကုိ ဝင္ဖ်ဥ္ရင္း (ဝါ) ေလွကြဲႀကီးကုိ ဆယ္ရင္းနစ္သည့္ ေမခလာ ျဖစ္ေနေတာ့သည္။

မ႑လအုပ္ခ်ဳပ္ေရးေခၚ မင္းေနျပည္မွ ေဝးရာတြင္ အာဏာစက္ ေလ်ာ့သြားတတ္သည့္ ပေဒသရာဇ္ တုိင္းျပည္တခုႏွင့္ နီးပါး ဝန္းက်င္က ေတာင္ေပၚ လူမ်ိဳးစုတုိ႔ကုိ စီးပြားေရးအျမတ္အတြက္ အေၾကာင္းရွာ ကၽြန္ျပဳရာတြင္ ဘားမားေခၚ အိႏၵိယႏွင့္ ၿဗိတိသွ် အင္ပါယာဝင္ ဆန္ႏွင့္သစ္ တင္ပုိ႔ရာ ကုိလုိနီတခုေပၚလာပါသည္။ ၎ကုိလည္း တုိက္ရုိက္အုပ္ခ်ဳပ္ေရး က်င့္သုံးရာ ျပည္မႏွင့္ ေစာ္ဘြားဒူးဝါး၊ ေတာင္အုပ္တုိ႔မွတဆင့္ အခြန္ေကာက္စရာ နယ္ျခားေဒသဟု ခြဲျခားထားလုိက္ရာ ႏွစ္ ၆၀ ေက်ာ္ ထုိအကြဲႀကီးကုိ လပုိင္းအတြင္း ရေအာင္ေစ့စပ္ၿပီး ျပည္ေထာင္စု အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကုိ ထူေထာင္ရန္ ငန္းသတ္ေပးခဲ့သူကုိ ျပည္ေထာင္စု ဗိသုကာ ေခၚသည္ထက္ ပႏၷက္ခ်သူဟုသာ သုံးစြဲသင့္ပါသည္။

အေၾကာင္းမေတာ့ ထိုဘလူးပရင့္ေကာင္းသည့္ ျပည္ေထာင္စု တုိက္အိမ္ႀကီးမွာ မေဆာက္တတ္သည့္ ေတာပန္းရံတုိ႔ လက္ထဲဝယ္ စစ္ဘားတုိက္ႀကီး ျဖစ္သြားခဲ့ပါ၏။ သုိ႔တေစ၊ အမ်ိဳးသားေရး မာန္တက္ေနၾကသည့္ စစ္ၿပီးစ လက္နက္အလွ်ံအပယ္ႏွင့္ လူမ်ိဳး အစုံကုိ သူ႔ၾသဇာ၊ ေစတနာႏွင့္ စကားနည္း၊ ရန္စဲ လြတ္လပ္ေရးျမန္ျမန္ႏွင့္ အတူတူရၾကေအာင္ စည္းရုံးသြားခဲ့သည့္ ေက်းဇူးကား ႀကီးပါသည္။

ဦးေအာင္ဆန္း၏ ႏုိင္ငံေရးက႑တြင္ ၁၉၃၆ သပိတ္ေမွာက္ေခါင္းေဆာင္၊ ေကာလိပ္ေက်ာင္းထြက္ ဒုိ႔ဗမာ အစည္းအရုံး ေခါင္းေဆာင္ ဆုိသည့္ ဂုဏ္ပုဒ္ႏွင့္ ရဲေဘာ္သုံးက်ိပ္ ေခါင္းေဆာင္ တပ္မေတာ္ဖခင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ဆုိသည့္ ဝိေသသႏွစ္ခုက လက္လက္ပေန၏။

ဥပေဒတြင္း တုိက္ပြဲႏွင့္ လက္နက္ကုိ အခ်ိန္အခါအလုိက္ အသုံးခ်ခဲ့ေသာ္လည္း သူ႔ကုိ ဆက္ခံသည့္ ႏုိင္ငံေရး မ်ိဳးဆက္မ်ား လက္ထက္တြင္ ဤအင္အားစု ႏွစ္ခုမွာ ပတ္တုပ္မရေအာင္ အကြဲႀကီးကြဲၿပီး လြဲခ်က္ကနာလွေပသည္။ ျပည္တြင္းစစ္ျဖစ္စ တပ္မေတာ္မခ်ဲ႕ထြင္ ရေသးခင္က စစ္ဘက္ႏွင့္ အာဏာရႏုိင္ငံေရးေလာကမွာ တပူးတြဲတြဲ ရွိလွေသာ္လည္း ေနာက္ ဆယ္ႏွစ္ အတြင္းမွာပင္ ထုိႏုိင္ငံေရးသမား အမ်ားစု ေထာင္ထဲေရာက္သြားခဲ့သည္။

ဆဲဗင္းဂ်ဴလုိင္ေခတ္မွစ၍ အဆက္ဆက္ေသာ ေက်ာင္းသား မ်ိဳးဆက္မ်ားမွာ တပ္မေတာ္၏ တုိင္းျပည္သစ္ကုိ အဖ်က္အေမွာင့္ လုပ္မည့္ ႏုိင္ငံေရး အေလွးအမႊားမ်ားအျဖစ္ အၿငိဳးႀကီးႏွင့္ ေခ်မႈန္းခံရေလသည္။ ကြန္ျမဴနစ္တေစၦႏွင့္ တရုတ္နီေျခာက္အိပ္မက္္၊ ၿပီးေတာ့ နယ္ခ်ဲ႕လက္သစ္ အႏၱရာယ္စသျဖင့္ ေခါင္းတပ္စရာ အေၾကာင္းျပမ်ားက ေကာင္းလွသည္ မဟုတ္ပါလား။

ဖိႏွိပ္သူေရာ အဖိႏွိပ္ခံကပါ ဗုိလ္ခ်ဳပ္အေမြခံ ျမန္မာျပည္ကုိ ကယ္တင္မည့္ မ်ိဳးခ်စ္မ်ားအျဖစ္ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ ရႈျမင္ သိဒၶိတင္ကာ အျပန္အလွန္ အခဲမေက်ဘဲ ေလာင္စာရန္ၿငိဳး မီးဆက္ကာ ပ်ိဳးၾကေတာ့သည္။ တဖန္ ၁၉၈၈ အေရးအခင္းတြင္ တပ္မေတာ္ ဖခင္ႀကီး၏သား ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ား၏ အဓမၼ အင္အားသုံးဖိႏွိပ္မႈကုိ ဖခင္ႀကီးသမီးက ေဝဖန္ရႈတ္ခ်ကာ လက္နက္မဲ့ ေက်ာင္းသား ျပည္သူမ်ားဘက္က ရပ္တည္သည့္အခါ အႏွစ္ ေလးဆယ္ၾကာ ဖန္တီးထားရသည့္ “ဆုိရွယ္လစ္ မုခ္ဦးဆီသုိ႔ ခ်ီေနေသာ ေအာင္ဆန္း တုိင္းျပည္” ဆုိသည့္ ဝါဒျဖန္႔ ပူစီေပါင္းမ်ား တေဖာင္းေဖာင္း ေပါက္ကြဲၿပီး လူမ်ိဳးေရးမုန္းတီးမႈေပၚ အေျချပဳသည့္ စစ္ဝါဒီႏုိင္ငံေတာ္ပုံရိပ္က မလွမပေပၚလာခဲ့သည္။

စင္စစ္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္၏ ဆုိရွယ္လစ္လမ္းစဥ္ကုိ ခ်ီတက္မည္ဟု ဖဆပလေရာ မဆလပါ ေႂကြးေၾကာ္ခဲ့ေသာ္ျငား တဖြဲ႔မွ အေျပာႏွင့္အလုပ္ မညီလွပါ။ တတိယကမၻာထုံးစံ ျမန္မာအစုိးရအဆက္ဆက္မွာ ဒုိင္အာခီမွသည္ ေနျပည္ေတာ္ေခတ္အထိ အက်င့္ပ်က္ျခစား၊ ကုိယ္က်ိဳးငဲ့ လူယုံေမြးသည့္ ပေဒသရာဇ္ပုံစံမွ မထြက္ႏုိင္ေသး။

ျပည္တြင္းစစ္ အျပဳတ္တုိက္ေရးဘက္ မဲေနရသျဖင့္ တုိင္းျပည္ မဖြံ႔ၿဖိဳးႏုိင္ျခင္းအတြက္ လူထုေထာက္ခံမႈ မေလ်ာ့ေစေရးအလုိ႔ငွာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္လမ္းစဥ္ကုိ လုိက္နာေနပါသည္ဟု တြင္တြင္ႀကီးေျပာေပး၊ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေနဝင္း ပ်ဥ္းမနား လမ္း တေနရာတြင္ ရုိက္ထားေသာပုံကုိ ထုတ္ထုတ္ျပေပး ရသည္ကုိ မဆလေခတ္မီသူမ်ား မွတ္မိပါလိမ့္မည္။

တခါတခါလည္း အႏွစ္ ၆၀ ေက်ာ္ ႏုိင္ငံေရးမတည္ၿငိမ္မႈႏွင့္ ေနာက္ဆက္တြဲ လူမႈစီးပြား နိမ့္က်မႈအစ ပေယာဂအျဖစ္ ဘယ္အခါမွ မညီခဲ့ေသာ လက္ဝဲအုပ္စုမ်ားႏွင့္တကြ တုိင္းျပည္ျပဳလႊတ္ေတာ္တြင္ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံအေျခခံဥပေဒ အတည္ျပဳဖုိ႔ လက္ညႇိဳး ေထာင္တတ္သူပဲ လုိခ်င္တယ္ဆုိၿပီး အသက္ ၂၀ ေက်ာ္ စစ္ျပန္ ရဲေဘာ္ အမတ္ကေလးမ်ား (အမ်ားစု ေတာခုိသြား) ကုိ ဆြဲသြင္းခဲ့ေသာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေဟာင္း ဦးေအာင္ဆန္းကုိပဲ အျပစ္ဆုိရမလား၊ သူႏွင့္လက္တြဲလုပ္ဖုိ႔ ဆႏၵမရွိၾကသည့္ ကုိလုိနီ သခင္ႀကီးမ်ားကုိ သံေယာဇဥ္မျပတ္ႏုိင္ေသာ စစ္မတုိင္ခင္က အာဏာရ ဘိလပ္ျပန္ လက္ယာ ပညာတတ္ႏုိင္ငံေရးသမားမ်ားကုိပဲ လက္ညႇိဳးထုိးရမည္လား မသိေတာ့ပါ။

အႏုိင္ႏုိင္ငံမွ သူႏွင့္ေခတ္ၿပိဳင္ ဆုိရွယ္လစ္ ေခါင္းေဆာင္ဗုိလ္ခ်ဳပ္မ်ားႏွင့္ ႏိႈင္းယွဥ္ၾကည့္ၿပီး သူသာမက်ဆုံးခဲ့ပါက ယခုေလာက္ ဂႏၳဝင္ တြင္ပါ့မလားဟု သံသယ ပြားမိျပန္ေသးသည္။ ဦးႏုႏွင့္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေနဝင္းမွာ သူ႔ေလာက္ အရည္အခ်င္းမရွိ ေပၚျပဴလာ မျဖစ္ခဲ့ေသာ္ျငား ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ဆုိလွ်င္ေကာ စစ္ေအးအရွိန္တက္ခ်ိန္ ဝဲ၊ ယာအင္အားႀကီးမ်ား ဝုိင္းေဘးတီးေပးၾကေသာ ကြန္ျမဴနစ္ႏွင့္ လူမ်ိဳးစုလက္နက္ကုိင္ လႈပ္ရွားမႈေတြ ေပၚမလာေအာင္ ႏုိင္ငံေရးနည္းႏွင့္ တားဆီးႏုိင္ပါမည္လား။

သူ႔လုိပင္ အမ်ိဳးသားေခါင္းေဆာင္ျဖစ္ေသာ အင္ဒုိနီးရွားဖခင္ ဆူကာႏုိမွာ ကြန္ျမဴနစ္ႏွင့္ စစ္တပ္ဆုိသည့္ ဗာလီႏွင့္ သုက်ိပ္ တုိ႔အၾကား (တရုတ္နီႏွင့္ အေမရိကန္ၾသဇာခံ အင္အားစုမ်ားအလယ္) ဟန္ခ်က္ပ်က္ၿပီး နန္းက်ခဲ့ရသည္။ စစ္ႀကီးအတြင္းက နာမည္ေက်ာ္ ေျပာက္က်ားေခါင္းေဆာင္ မာရွယ္တီးတုိး မရွိသည့္ေနာက္ ျမန္မာစစ္တပ္၏ စံနမူ ယူဂုိတုိ႔ျပည္ မည္သုိ႔ ၿပိဳလဲ ခဲ့သည္ကုိ ဋီကာခ်ဲ႕စရာမလုိေတာ့။

အာရပ္ ဆုိရွယ္လစ္ဝါဒီ နာဆာ၏ အီဂ်စ္ျပည္တြင္လည္း ၁၉၆၇ က ထုတ္ထားသည့္ အေရးေပၚဥပေဒကုိ ဆက္ကာ ဆက္ကာ သက္တမ္းတုိး ေနဆဲ၊ သက္ေတာ္ရွည္ မူဘာရက္၏ ေရြးေကာက္ခံ အာဏာရွင္စနစ္က သူ႔သားလက္ အာဏာလႊဲမသြားေအာင္ တုိက္ပြဲဝင္ေနရဆဲ။

ဘက္မလုိက္ ဆုိရွယ္လစ္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ားသည္ ရင့္က်က္ေသာ ႏုိင္ငံေရး ယဥ္ေက်းမႈေဖာ္ေဆာင္ေရး၊ တုိင္းျပည္ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးတုိ႔တြင္ အေမရိကန္ေဒၚလာေတြ ေဖာေဖာသုံးႏုိင္ေသာ ထုိင္း၊ ေတာင္ကုိရီးယား၊ ထုိင္ဝမ္တုိ႔က အာဏာရွင္မ်ားေလာက္ အစြမ္းအစမရွိဟု ေျပာလွ်င္ ခံရမည္မွာ မလြဲ။

(၃)

ျမန္မာတုိ႔၏ ေတာ္လွန္ေရး အသြင္ေဆာင္သည့္ အမ်ိဳးသားလႈပ္ရွားမႈ လကၡဏာမွာ ကုိလုိနီေခတ္မွ ယေန႔တုိင္ေအာင္ အဓြန္႔ရွည္ခဲ့ၿပီး အုပ္ခ်ဳပ္သူလူတန္းစားႏွင့္ ျပည္သူလူထုမွာ ဘယ္အခါမွ ေစ့စပ္ေျပၿငိမ္းမႈကုိ မရခဲ့ေသးပါ။ အမွန္ေတာ့ စစ္ျဖစ္စကေန လြတ္လပ္ေရးရခါနီး ၆ ႏွစ္အတြင္း ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ ေအာင္ျမင္ေသာ ႏိုင္ငံေရးဦးေဆာင္မႈ က႑ကုိ လြတ္လပ္ေရးအလြန္ ၿပိဳကြဲက်ဆုံးမႈမ်ား၏ လက္သည္ အစုိးရအဆက္ဆက္ႏွင့္ ယွဥ္ၿပီး လူထုက လြမ္းမေျပျဖစ္ၾကသည္။

ထုိ႔ေနာက္ အႏွစ္ ၂၀ ၾကန္႔ၾကာေနေသာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္သမီး၏ ႏုိင္ငံေရး စီမံပုိင္ခြင့္ကုိ မင္းေလာင္းေမွ်ာ္ ေမွ်ာ္ၾကသည္ဟု ေအာက္ေမ့ပါသည္။ ဤအညႇာကုိ ေနာေက်သည့္ အတုိက္အခံ ေရနည္းငါးမ်ားက ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႏွင့္ေဒၚစု အေရးေတာ္ပုံနိပါတ္စုံကုိ အခါခါေက်ာ့ျပရုံသာျပၿပီး လူထုႏွင့္ တုိက္ရုိက္သက္ဆုိင္ေသာ ႏုိင္ငံေရး လမ္းေၾကာင္းကုိ ခ်မျပႏုိင္သည့္အခါမွ စ၍ “ဗုိလ္ခ်ဳပ္ကုိေတာ့ ေမ့ပါၿပီ” ဆုိေသာ အျမင္မ်ား ေပၚလာသည္ဟု ျမင္ပါ၏။

တကယ္တမ္းသာျဖင့္ ဘားမားေရႊျပည္တြင္ လူမြဲေတြ ထမင္းငတ္ေနေသးသေရြ႕ ညီမွ်လြတ္လပ္ေသာ ႏုိင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး စေပ့စ္ ဆုိသည္မ်ား လူတုိင္းအတြက္ ေပၚမလာေသးသေရြ႕၊ နယ္ပယ္စုံတြင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္လုုိ လူမ်ိဳးေတြ မ်ားမ်ားႀကီး ထပ္ထြက္လာဖုိ႔ ျပည္သူေတြက ဆုေတာင္းေနၾကရပါဦးမည္။

ဗုိလ္ခ်ဳပ္၏ သားဦး တပ္မေတာ္ကလည္း တပ္ႏွင့္ႏုိင္ငံေရးခြဲျခားခဲ့သည့္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္စံနမူကုိ လုိက္နာႏုိင္ၿပီး ဗုိလ္ခ်ဳပ္ကုိယ္ပြား လူငယ္မ်ိဳးဆက္မ်ားကလည္း ႏုိင္ငံ့အေရး ကုိယ့္အေရးမွတ္သည့္ ပညာတတ္ လူ႔အဖုိးတန္မ်ားအျဖစ္ တုိင္းျပည္ကုိ လမ္းေၾကာင္း မွန္ေပၚ ျပန္တည့္မတ္ေပးျခင္းျဖင့္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ကုိ တကယ္ခ်စ္ေၾကာင္း ျပႏုိင္ၾကပါေစ။

စာေရးသူသည္ ဧရာဝတီတြင္ ပံုမွန္ေရးသားေနေသာ ျပင္ပေဆာင္းပါးရွင္ တဦးျဖစ္သည္။
http://www.irrawaddy.org/bur/index.php/articles/2-articles/2609-2010-02-15-12-36-05

ဦးတင္ဦး လြတ္ေျမာက္မႈအေပၚ သူတို႔ သေဘာထား


နယူးေဒလီ (မဇၥ်ိမ)။ ။ အက်ယ္ခ်ဳပ္ သက္တမ္း ၆ ႏွစ္ျပည့္ၿပီးေနာက္ ယမန္ေန႔ ညပိုင္းတြင္ အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီအဖဲြ႔ခ်ဳပ္ ဒုဥကၠ႒ ဦးတင္ဦး ျပန္လည္ လြတ္ေျမာက္လာခဲ့သည္။

ဦးတင္ဦးသည္ ၂ဝဝ၃ ခုႏွစ္ ေမလ ၃ဝ ရက္ေန႔တြင္ အန္အယ္ဒီ အေထြေထြအတြင္းေရးမႉး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္အတူ စည္း႐ံုးေရးခရီးထြက္ေနစဥ္ စစ္ကိုင္းတုိင္း ဒီပဲယင္းအရပ္တြင္ စစ္အစိုးရ ေနာက္ခံျပဳထားသည့္ လူအုပ္စုၾကီး၏ အၾကမ္းဖက္တိုက္ခိုက္ခံရၿပီးေနာက္ ဖမ္းဆီးခံခဲ့ရသည္။ ထို႔ေနာက္ ၂ဝဝ၄ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၁၃ ရက္ေန႔တြင္ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္အျဖစ္ ေျပာင္းေရႊ႔ခ်ထားခံခဲ့ရသည္။

၁၉၉ဝ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပဲြအႏိုင္ရ အန္အယ္ဒီပါတီ ေခါင္းေဆာင္ႏွင့္ တပ္မေတာ္ အၾကီးအကဲေဟာင္း ဦးတင္ဦး ျပန္လြတ္လာသည့္အေပၚ ျပည္တြင္းရွိ ဒီမိုကေရစီေရး လႈပ္ရွားေနသူမ်ား၏ သေဘာထား၊ ခံစားခ်က္၊ ၎အေပၚ ႐ႈျမင္ခ်က္၊ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ားကို သိရွိႏိုင္ရန္ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းထားသည္ကို တင္ျပလိုက္ပါသည္။

ဦးဝင္းတင္
CEC အဖြဲ႔ဝင္
အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီအဖဲြ႔ခ်ဳပ္

ေမး။ ။ အန္ကယ္ဦးတင္ဦး ျပန္လြတ္လာေတာ့ အန္ကယ္တို႔ ဘယ္လိုခံစားရလဲ။

သူ လြတ္လာေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ဝမ္းသာတာေပါ့ဗ်ာ။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ အားလည္း တက္တာေပါ့။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ သူက ႐ိုးလည္း ႐ိုးသားတဲ့သူ၊ ႏိုင္ငံေရး ယံုၾကည္ခ်က္လည္း ျပင္းျပတဲ့သူ၊ ေနာက္ၿပီးေတာ့ သူက ဘာလုပ္လုပ္ ထက္ထက္သန္သန္နဲ႔ လုပ္တဲ့သူဆိုေတာ့ က်ေနာ္တို႔ အားတက္တာေပါ့။

ေနာက္တခု အားတက္တာကေတာ့ သူက ေရႊဂံုတုိင္ ေၾကညာစာတမ္းကို စဲြစဲြၿမဲၿမဲ ကိုင္စြဲရမယ္၊ ဒီလမ္းစဥ္အတုိင္းပဲ ရပ္ၿပီးေတာ့ လုပ္သြားရမွာေပါ့ဆိုတဲ့ စကားေတြကို ေျပာတယ္ဗ်။ အဲဒါ က်ေနာ္တို႔က အမ်ားၾကီး အားရတယ္။ ဘာ့လို႔လဲဆိုေတာ့ ဒီေရႊဂံုတုိင္ ေၾကညာစာတမ္းဆိုတာက ေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ေတြ၊ ေအာက္ေျခ-အထက္ဆိုတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေတြအားလံုး ပါဝင္တဲ့ ညီလာခံလို သေဘာေဆာင္တဲ့ အစည္းအေဝးၾကီးကေန ဆံုးျဖတ္ထားတဲ့ အခ်က္ေတြကိုး။ ဒီအခ်က္ေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး လိုက္နာေဆာင္ရြက္မယ္လို႔ ေျပာလိုက္တာက အလြန္ကို ေကာင္းပါတယ္။ ဘာ့လို႔လဲဆိုေတာ့ ေရႊဂံုတုိင္နဲ႔သာ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးကို ေျဖရွင္းႏိုင္မယ္၊ ေရႊဂံုတုိင္နဲ႔သာ ဒီစစ္အစိုးရကို ရင္ဆုိင္ႏုိင္မယ္လို႔ ယံုၾကည္တဲ့အတြက္ ျဖစ္ပါတယ္။

ေနာက္တခ်က္ကေတာ့ ေရႊဂံုတုိင္မွာပါတဲ့ ေတာင္းဆိုခ်က္ေတြျဖစ္တဲ့ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား လႊတ္ေပးေရးဆိုတဲ့ ကိစၥမ်ဳိးေတြ၊ အေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ေရးဆိုတဲ့ ေတာင္းဆိုခ်က္ေတြ၊ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးေရးဆိုတဲ့ ေတာင္းဆိုခ်က္ေတြက မွန္ကန္တဲ့ ေတာင္းဆိုခ်က္ေတြ ျဖစ္တယ္။ ဒီေတာင္းဆိုခ်က္ေတြနဲ႔အတူ က်ေနာ္တို႔ လႈပ္ရွားသြားလို႔ရွိရင္ စစ္အစိုးရအေနနဲ႔ တစံုတရာ ေျဖရွင္းဖို႔ ေျပာရမယ္၊ ေျပာရမယ္လို႔ က်ေနာ္တို႔ ယူဆေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ဦးတင္ဦးလို ပုဂၢိဳလ္မ်ဳိးကေန ေရႊဂံုတိုင္နဲ႔ ရပ္တည္မယ္လို႔ ေျပာတာဟာ က်ေနာ္တို႔အတြက္ အလြန္အေရးၾကီးတဲ့ ကိစၥလို႔ က်ေနာ္ ေျပာခ်င္ပါတယ္။

အဓိကကေတာ့ သူ႔ရဲ႕ ပြင့္လင္းမႈ၊ ႐ိုးသားမႈ၊ ႏုိင္ငံေရးေလ့လာမႈေတြက ျမင့္မားတဲ့အတြက္ သူ ေရာက္လာတဲ့အတြက္ က်ေနာ္တို႔ အားတက္တယ္။ ေနာက္တခုက ႏုိင္ငံေရးအားျဖင့္လည္း ပိုၿပီးေတာ့ အားတက္တဲ့အေၾကာင္းက ဘာလဲဆိုေတာ့ သူက က်ေနာ္တို႔ အဖဲြ႔အစည္းကေန ရပ္တည္ေနတဲ့ မူဝါဒသေဘာတရားေတြ၊ က်ေနာ္တို႔ ႏွစ္ေပါင္း ၂ဝ လံုးလံုး ကိုင္စဲြခဲ့တဲ့ မူလဘူတ မူဝါဒေတြကို ထင္ဟပ္တဲ့ ေရႊဂံုတုိင္ ေတာင္းဆိုခ်က္ေတြ၊ ရပ္တည္ခ်က္ေတြဘက္က ရပ္တည္တဲ့အတြက္ အားတက္တယ္။

က်ေနာ္ ေနာက္ထပ္ ေျပာခ်င္တာေတြ ရွိပါေသးတယ္။ က်ေနာ္ သူနဲ႔ေတြ႔တာက ညပိုင္းမွာ သြားေတြ႔တာကိုး။ သူလြတ္ၿပီဆိုတာကို ဘီဘီစီမွာ သတင္းေလး စထြက္လာေတာ့ သူ႔ဆီကို က်ေနာ္ ည သြားတယ္ေပါ့ဗ်ာ။ ဟိုေရာက္ေတာ့ ၁ဝ နာရီေလာက္ ရွိၿပီ။ သူနဲ႔က်ေနာ္ နာရီဝက္ေလာက္ ေျပာခဲ့တယ္။ အဲဒီအထဲမွာ ဘာပါလဲဆိုေတာ့ သူ႔စကားထဲကေန က်ေနာ္ ေျပာခ်င္တာကေတာ့ တစ္ကေတာ့ ဒီပဲယင္းနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ဒီဟာဟာ ႏုိင္ငံေရး လုပ္ၾကံမႈပဲ၊ အၾကမ္းဖက္မႈပဲ ဆိုတာကို သူ လက္ခံတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ဒီ ဒီပဲယင္းမျဖစ္ခင္ ကာလျဖစ္တဲ့ မိုးကုတ္တို႔၊ မႏၲေလးတို႔၊ မံုရြာတို႔ကို သူ ျဖတ္သန္းရတဲ့အခါမွာ လူထုကေနၿပီးေတာ့၊ သူတို႔ရဲ႕ ၾကံ႕ဖံြ႔တို႔ဘာတို႔ဆိုတဲ့ အင္အားေတြေပါ့ဗ်ာ၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို တုိက္ခုိက္တဲ့ စကားေတြကို အကုန္လံုးကို ေက်ာခုိင္းၿပီးေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဘက္ကေန ရပ္တည္ၾကတယ္။

အဲဒီအခ်ိန္မွာ သူ႔ရဲ႕ခံစားခ်က္က ဘာလဲဆိုရင္ ဒီၾကံ႕ဖံြ႔တို႔ဘာတို႔ဆိုတာ ၿပိဳၿပီေပါ့ဗ်ာ။ ေနာက္ခံေတြ၊ ေက်ာ႐ိုးေတြေပါ့ဗ်ာ၊ ကြန္ျမဴနစ္စကားနဲ႔ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ ေဒါက္တုိင္ေက်ာ႐ိုးေတြေပါ့ဗ်ာ၊ ၿပိဳၿပီေပါ့ဗ်ာ။ လူထုက သူတို႔ကို လွည့္မၾကည့္ဘူး၊ ေက်ာခိုင္းတယ္၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဘက္ကို စု႐ံုးၾကတယ္။ ေနာက္ ၾကံ႕ဖံြ႔ထဲမွာပါတဲ့ လူငယ္ေတြသည္ပင္လွ်င္ ေဒၚစုဘက္ကိုလာၿပီးေတာ့ ေဒၚစုကို အေမလို႔ ေခၚတယ္၊ ဝန္းရံတယ္ဆိုတာေတြ ရွိခဲ့တယ္ဆိုတဲ့ အခါက်ေတာ့ ဒီလိုဟာေတြ ၿပိဳသြားတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ႏုိင္ငံေရးလုပ္ၾကံမႈ၊ အၾကမ္းဖက္မႈေတြလို႔ စစ္အစိုးရ စီစဥ္တာပဲဆိုတဲ့ သေဘာထား သူ ရွိတယ္။ ဒါလည္း အေရးၾကီးတဲ့ သူ႔ရဲ႕ သံုးသပ္ခ်က္လို႔ က်ေနာ္ ယူဆတယ္။

ေနာက္တခုကေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ သူ႔ရဲ႕ ေျပာၾကားခ်က္ေပါ့။ ဒါကေတာ့ မီဒီယာမွာလည္း ခင္ဗ်ားတို႔ ၾကားလိုက္မွာေပါ့။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ အရိပ္ကို ခိုၿပီးေတာ့ လုပ္ေနတာလို႔ ေျပာလိုက္တာက၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လို ေခါင္းေဆာင္မ်ဳိးကို ပိုၿပီးေတာ့ ယံုတယ္လို႔ ေျပာလိုက္တာဟာ အလြန္ကို အေရးၾကီးတဲ့ ကိစၥပဲ။ ဒီအခ်ိန္ ဒီအခါမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္ေနတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ႏုိင္ငံေရးအားျဖင့္ေရာ၊ လူမႈေရးအားျဖင့္ေရာ၊ ယဥ္ေက်းမႈအားျဖင့္ေရာ ဝန္းရံရမယ္လို႔ ေၾကြးေၾကာ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးဦးတင္ဦးလို ပုဂၢဳိလ္၊ ႏုိင္ငံေရးအားျဖင့္လည္း ဝါရင့္တယ္၊ ႏုိင္ငံေရးအေတြ႔အၾကံဳေတြလည္း အမ်ားၾကီး ရွိတယ္၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးပိုင္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့လည္း တပ္မေတာ္မွာ အၾကီးအကဲအျဖစ္နဲ႔လည္း ေဆာင္ရြက္ခဲ့တယ္၊ ကာကြယ္ေရးဝန္ၾကီးအျဖစ္ တာဝန္ေတြ ထမ္းေဆာင္ခဲ့တဲ့ ဒီလိုပုဂၢိဳလ္အေနနဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဘက္ကေန မားမားရပ္လိုက္တာဟာ ႏုိင္ငံေရးအားျဖင့္လည္း အေရးၾကီးတယ္လို႔ က်ေနာ္ သံုးသပ္ပါတယ္။

ေနာက္တခုက ဒီမိုကေရစီနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ရပ္တည္ခ်က္။ ရွစ္ေလးလံုးဆုိတာ ဒီမိုကေရစီေတာင္းဆိုတဲ့ အေရးေတာ္ပံုၾကီးပဲ၊ မင္းကိုႏုိင္တို႔ ကိုကိုၾကီးတို႔ ေခါင္းေဆာင္ၿပီး လုပ္ခဲ့တာ။ ဒီလိုလူငယ္ေတြ အက်ဥ္းေထာင္ေတြထဲ ေရာက္ေနတဲ့အခါက်ေတာ့ တိုင္းျပည္မွာ အေတာ္နစ္နာေနတယ္။ သို႔ေသာ္ ဒီ ဒီမုိကေရစီအေရးေတာ္ပံုနဲ႔ပဲ ဆက္ၿပီးေတာ့ စခန္းသြားရမွာပဲ။ ဒီမိုကေရစီအေရးေတာ္ပံုရဲ႕ စိတ္ဓာတ္ေတြ၊ အားမာန္ေတြ၊ ဦးတည္ခ်က္ေတြ၊ ရည္မွန္းခ်က္ေတြနဲ႔ပဲ ေရွ႕ဆက္ၿပီး စခန္းသြားရမွာပဲ။ သူဟာ အိမ္မွာ အၿငိမ္းစားယူေနခ်ိန္မွာ ဒီအေရးေတာ္ပံုၾကီးကေန သူ႔ကို ဝန္းရံၿပီးေတာ့ ႏုိင္ငံေရးစင္ျမင့္ေပၚ တင္သြားတယ္၊ ႏုိင္ငံေရး တပ္ဦးထဲကို ပို႔လိုက္တယ္ ဆိုတဲ့အခါက်ေတာ့ ဒါကို သူ မေမ့ဘူး။ ဒီေန႔ ဒီလူငယ္ေတြရဲ႕ လြတ္ေျမာက္မႈကို သူ လုပ္ေပးရမယ္၊ ေနာက္တခုက ဒီလူငယ္ေတြရဲ႕ ဦးတည္ခ်က္၊ ရည္မွန္းခ်က္၊ ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္ေတြထားတဲ့ ဒီမုိကေရစီေရး လုပ္ငန္းေတြကို ဆက္ၿပီး လုပ္သြားမယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။

ေနာက္တခ်က္ ေျပာလိုက္ေသးတယ္ဗ်။ က်ေနာ္သြားတဲ့အခ်ိန္မွာ ျဖဴျဖဴသင္းလည္း ပါတယ္။ သူက ျဖဴျဖဴသင္းရဲ႕ HIV အေရး လုပ္ငန္းေတြကို ထင္ထင္ရွားရွား ၾကားေနတယ္။ ဒီလုပ္ငန္းေတြကို ေထာက္ခံတယ္။ လူငယ္ေတြဟာ လူမႈေရးလုပ္ငန္းေတြမွာလည္း က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ လုပ္ၾကရမွာ၊ ထိထိေရာက္ေရာက္ လုပ္ၾကရမွာပဲလို႔ သူ ေျပာသြားတယ္။

ေနာက္တခ်က္က သူ႔ရဲ႕ သားခ်င္းထဲမွာကို HIV ပိုး စဲြကပ္ဖူးတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြ ရွိခဲ့ဖူးတယ္၊ ေသဆံုးတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြ ရွိခဲ့ဖူးတယ္။ ဆိုေတာ့ ျဖဴျဖဴသင္းတို႔လုပ္တဲ့ လုပ္ငန္းေတြကို ေနာက္ကိုလည္း အားေပးပါ့မယ္၊ စုေပါင္းေဆာင္ရြက္ပါ့မယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။ အဲဒါဟာလည္း အလြန္အေရးၾကီးတဲ့ စကားျဖစ္ပါတယ္။

ေမး။ ။ အန္အယ္ဒီ စည္း႐ံုးေရးလုပ္ငန္းေတြ၊ လူထုထဲ ဆင္းရတဲ့ လုပ္ငန္းေတြအတြက္ေရာ ဘယ္ေလာက္အထိ အားတက္ေစမလဲဗ်။

ႏုိင္ငံေရးအားျဖင့္ မွန္တဲ့ပုဂၢဳိလ္၊ စိတ္ထားအားျဖင့္ သေဘာထားအျမင္အားျဖင့္ ေကာင္းတဲ့ ပုဂၢဳိလ္၊ ႏုိင္ငံေရးအျမင္ကလည္း ရွိတယ္၊ ဒီပဲယင္းလိုအေပၚ သံုးသပ္ခ်က္၊ ထူးျခားတဲ့ ႏုိင္ငံေရးအျမင္ သံုးသပ္ခ်က္ေတြ ရွိတယ္။ စိတ္ဓာတ္အားျဖင့္ ရွစ္ေလးလံုးတုန္းက လူငယ္ေတြအေပၚမွာ၊ HIV လုပ္ငန္း လူမႈေရးလုပ္ငန္း လုပ္ေနတဲ့ ျဖဴျဖဴသင္းတို႔ လူငယ္ေတြအေပၚမွာ ေပါင္းစည္းခ်င္တယ္ဆိုတဲ့ တန္ဖိုးထားတဲ့ သေဘာထားေတြ၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လို ေခါင္းေဆာင္မႈကို ေျခစံုပစ္ၿပီးေတာ့ လိုက္တတ္တဲ့ သေဘာထားေတြ ရွိတာကို ၾကားရတဲ့အခါက်ေတာ့ က်ေနာ္တို႔မွာ ႏုိင္ငံေရးအားေတြ အမ်ားၾကီး ရွိတာေပါ့ဗ်။ ဒါက တခ်က္ေပါ့။

ေနာက္တခ်က္က ဦးတင္ဦးက စကားေျပာရင္ ထက္ထက္သန္သန္ ရွိတယ္၊ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ရွိတယ္၊ ႐ိုးသားမႈေတြ အျပည့္ရွိတယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ယံုၾကည္မႈကို စဲြစဲြၿမဲၿမဲ ကိုင္ႏိုင္တယ္။ ဆိုေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ဒီေန႔ အန္အယ္ဒီရဲ႕ အေနအထားက လူထုနဲ႔ ကင္းျပတ္ေနတယ္၊ ကင္းကြာေနတယ္ေပါ့ဗ်ာ၊ အဆက္အစပ္ရွိတဲ့ အေနအထား မဟုတ္တဲ့အခါက်ေတာ့ ဒီအေနအထားတခုလံုးကို ေဖာက္ခဲြေက်ာ္နင္းႏုိင္မယ္ ေက်ာ္လႊားႏုိင္မယ္လို႔ က်ေနာ္က ယူဆတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ဦးတင္ဦးလို စိတ္ဓာတ္မ်ဳိးနဲ႔သာလွ်င္ က်ေနာ္တို႔ လူထုနဲ႔ တသားထဲ ျဖစ္လာမယ္။

က်ေနာ္တို႔ဆိုရင္ လူထုၾကားထဲကို ထြက္ခ်င္တဲ့ ဆႏၵရွိေပမယ့္ မလုပ္ႏိုင္ဘူး။ ထိထိေရာက္ေရာက္၊ မ်ားမ်ားစားစား မလုပ္ႏိုင္ဘူး။ ဦးတင္ဦးလို ပုဂၢိဳလ္မ်ဳိးကေတာ့ ဒီလိုကိစၥမ်ဳိးေတြမွာလည္း ဦးေဆာင္မႈေတြ ေပးသြားႏုိင္တယ္။ ဦးေဆာင္မႈ ေပးသြားျခင္းအားျဖင့္ အန္အယ္ဒီရဲ႕ အင္အား၊ အထူးသျဖင့္ အန္အယ္ဒီနဲ႔ လူထု တသားထဲျဖစ္တဲ့အထိ ေရာက္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္မယ္လို႔ က်ေနာ္ ေမွ်ာ္လင့္တယ္။

ေမး။ ။ ျဖည့္စြက္ေျပာခ်င္တာမ်ားရွိရင္ ေျပာပါအံုးခင္ဗ်။

သူနဲ႔ က်ေနာ္နဲ႔က ေမြးေန႔ တရက္ထဲက်တယ္။ သူက က်ေနာ့္ထက္ ၃ ႏွစ္တိတိ ၾကီးတယ္။ က်ေနာ္က ဒီႏွစ္ မတ္လ ၁၂ ရက္ေန႔မွာဆိုရင္ အသက္ ၈ဝ ျပည့္မယ္၊ သူကလည္း လာမယ့္ ေရွ႕လ ၁၂ ရက္ေန႔ဆိုရင္ ၈၃ ႏွစ္ျပည့္မယ္။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ့္ထက္ေတာင္မွ သူက က်န္းက်န္းမာမာ၊ ျဖတ္ျဖတ္လတ္လတ္ရွိတာကို ေတြ႔ရတဲ့အတြက္ က်ေနာ္ အမ်ားၾကီး ဝမ္းသာတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ အလုပ္လုပ္မယ့္ ပုဂၢိဳလ္မ်ား၊ တုိင္းျပည္ကို ေရွ႕ဆက္ၿပီး ေခါင္းေဆာင္မယ့္ ပုဂၢိဳလ္မ်ား က်န္းက်န္းမာမာ ရွိတာကို ဝမ္းသာတယ္။

ေမး။ ။ အေပၚယံျမင္ရတဲ့ အရင္တုန္းက က်န္းမာေရး အေနအထားနဲ႔ အခုအေနအထားေရာ ဘာေတြမ်ား ကြာျခားတာမ်ဳိး ျမင္ရလဲခင္ဗ်။

ေတာ္ေတာ္ေတာ့ ပိန္သြားပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ strike ေတြ ဘာေတြ လုပ္ေနလားေတာ့ မသိဘူးဗ်။ ပိန္တာကေတာ့ ပိန္တယ္။ သူ႔ကို ေမးၾကည့္ေတာ့ သူ႔မွာ တျခားေရာဂါေတာ့ ထူးထူးျခားျခား မရွိဘူး။ မၾကာခင္တုန္းက မ်က္စိကို ခဲြတယ္၊ ခဲြတယ္ဆိုရာမွာလည္း ေလဆာနဲ႔ေပါ့ဗ်ာ။ ေလဆာပစ္တယ္လို႔ ေျပာၾကတာေပါ့ဗ်ာ။ အေမရိကန္ ဗီးရွင္းမွာပါ။ က်ေနာ္ထင္တယ္ ဒီလ ၄ ရက္၊ ၅ ရက္ေလာက္မွာ သြားလုပ္ခဲ့တာ။ အဲဒီေလာက္ပါပဲ။ က်န္းမာေရး အေျခအေနက ေကာင္းတယ္လို႔ပဲ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ ေစာေစာက ေျပာသလို သူ႔က်န္းမာေရး အေနအထားက က်ေနာ့္ထက္ေတာင္ ေကာင္းတဲ့ အေနအထားရွိတာကိုးဗ်။


ဦးအုန္းၾကိဳင္
(CEC အဖြဲ႔ဝင္)
အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီအဖဲြ႔ခ်ဳပ္

ေမး။ ။ အန္ကယ္ ဦးတင္ဦး လြတ္လာတဲ့အေပၚမွာ အန္ကယ့္အေနနဲ႔ ဘယ္လိုခံစားရပါသလဲ။

ဒီအခ်ိန္က ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးမွာ အလြန္အေရးၾကီးေနတဲ့ အခ်ိန္ျဖစ္တယ္။ ၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပြဲလုပ္မယ္လို႔ နအဖက ေၾကညာထားတယ္။ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္က ၂ဝဝ၈ ခုႏွစ္ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ေပးမွ ေရြးေကာက္ပြဲဝင္မယ္လို႔ ေျပာထားတယ္။ အဲဒီေတာ့ အမ်ဳိးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးအတြက္က အလြန္အေရးၾကီးေနတဲ့အခ်ိန္၊ ကမၻာကလည္း အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးအတြက္ လုပ္ေဆာင္ေပးပါလို႔ ေျပာထားတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးဖို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးၾကီးသန္းေရႊကို ေတာင္းဆိုထားတယ္။ တကယ့္ကို အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးအတြက္ အလြန္အေရးၾကီးတဲ့ အခ်ိန္ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ အခုလို အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္တဲ့ ဦးတင္ဦးလို ပုဂၢိဳလ္လြတ္လာတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္အတြက္ေရာ ျမန္မာႏိုင္ငံ အမ်ဳိးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးအတြက္ေရာ အလြန္အားတက္စရာေကာင္းတဲ့ ျဖစ္ရပ္တခုလို႔ က်ေနာ္တို႔ မွတ္ယူပါတယ္။

ေမး။ ။ အန္ကယ္ဦးတင္ဦးအေနနဲ႔ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္လုပ္ငန္းမွာ ဘယ္ေလာက္အထိ လုပ္ႏိုင္မယ္လို႔ ယူဆပါသလဲ။

မေန႔က မီဒီယာေတြနဲ႔ သူေတြ႔ပါတယ္။ CEC လုပ္ေဆာင္ေနတဲ႔ မူေတြကို သူ႔အေနနဲ႔ သေဘာတူတယ္။ CEC က ဆံုးျဖတ္ထားတဲ့ လမ္းစဥ္အတိုင္း သူဆက္လက္လုပ္ေဆာင္မယ္။ ေရႊဂံုတိုင္ ေၾကညာစာတမ္းကို ဆက္လက္ ခ်ဳပ္ကိုင္ထားရမယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲ ဝင္ဖို႔မဝင္ဖို႔ဆိုတာ တဖက္က တိတိက်က် မေၾကညာေသးတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ဘာမွ ဆံုးျဖတ္ဖို႔ မလိုေသးဘူး။ ဘာမွလည္း ေျပာဖို႔ မလိုေသးဘူး။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေျပာတဲ့ အတိုင္းပဲ။ တဖက္က ေရႊဂံုတိုင္ ေၾကညာစာတမ္းကို မတု႔ံျပန္ရင္ေတာ့ ေရြးေကာက္ပြဲဝင္ဖို႔ အေျခအေန မရွိဘူးလို႔ ေျပာတယ္။


ေဒၚခ်ဳိခ်ဳိေက်ာ္ၿငိမ္း
အေထြေထြအတြင္းေရးမႉး
(UDP ေခၚ ဒီမုိကရက္တစ္ပါတီ)

ေမး။ ။ အန္အယ္ဒီ ဒုဥကၠ႒ ဦးတင္ဦး ျပန္လြတ္လာေတာ့ ဘယ္လိုခံစားရပါသလဲ။

အန္ကယ္ဦးတင္ဦး ႏိုင္ငံေရး စဝင္လာတဲ့ အခ်ိန္မွာ က်မတို႔နဲ႔ အတူတူလုပ္ခဲ့ပါတယ္။ ဦးေလးလိုလည္း ျဖစ္တယ္၊ အင္မတန္လည္း ေတာ္တယ္၊ အရမ္းလည္း ေလးစားရတယ္၊ စစ္တပ္ထဲက အင္မတန္ေလးစားရတဲ့ ပုဂၢဳိလ္ျဖစ္တဲ့အတြက္ အရမ္းဝမ္းသာပါတယ္။ ႏိုင္ေရးသမားတေယာက္အေနနဲ႔လည္း အန္ကယ္အတြက္၊ လူၾကီးတေယာက္ အန္အယ္ဒီထဲ ဝင္ေရာက္လာတဲ့အတြက္ အားလံုးက သူ႔ကို တိုင္တုိင္ပင္ပင္ ညႇိညႇိႏႈိင္းႏႈိင္းနဲ႔ NLD က ပိုၿပီးေတာ့ ဖြံ႔ၿဖိဳးလာလိမ့္မယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲကိုလည္း ပိုၿပီးေတာ့ အားေရာက္လာလိမ့္မယ္လို႔ ထင္ၿပီးေတာ့ အန္တီက ဝမ္းသာတာပါ။

ေမး။ ။ လြတ္လာၿပီဆိုေတာ့ အန္ကယ္ဦးတင္ဦးအေပၚ ဘာေတြမ်ား ေမွ်ာ္လင့္ထားပါသလဲ။

အန္ကယ္က အရမ္းလည္း ေတာ္တယ္။ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြလည္း ရွိတယ္။ တိုင္းျပည္အတြက္ အက်ဳိးရွိမယ္လို႔ အန္တီက ယူဆပါတယ္။ တေယာက္လြတ္လာရင္ တအားေပါ့။ မင္းကိုႏိုင္တို႔ လြတ္လာရင္လည္း တအားေပါ့။ မစုကေတာ့ ထိပ္ေပါ့။ မစု လြတ္လာရင္ အေကာင္းဆံုးပဲလို႔ ေျပာစရာ မလိုတဲ့ သေဘာပါ။ အန္ကယ္ လႊတ္လာတဲ့အေပၚမွာ တိုင္းျပည္အတြက္ အေကာင္းဆံုးျဖစ္လာမယ္လို႔ အန္တီက ယံုၾကည္ပါတယ္။

စစ္တပ္ကလာတဲ့ လူၾကီးေလ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ဆိုေတာ့ လက္ရွိစစ္တပ္ထဲမွာ ရွိတဲ့လူေတြက သူခတ္သူ႔အခါတုန္းက အင္မတန္ လူၾကိဳက္တဲ့၊ လူေလးစားတဲ့ ပုဂၢိဳလ္တေယာက္လည္း ျဖစ္တယ္။ အန္ကယ့္အေနနဲ႔ အခု ေလာေလာဆယ္ အေျခအေနအရ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြနဲ႔ စစ္တပ္အၾကားထဲမွာ နားလည္မႈရွိေအာင္ စြမ္းေဆာင္္ႏိုင္လိမ့္မယ္လို႔ အန္တီက ယူဆပါတယ္။


သခင္ခ်န္ထြန္း

ေမး။ ။ အန္ကယ္ဦးတင္ဦး လြတ္လာၿပီဆိုေတာ့ ဘာေတြမ်ား ေမွ်ာ္လင့္ထားပါသလဲ။

ဒါက အတိတ္ေကာင္း နိမိတ္ေကာင္း၊ ဒါနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ၾကိဳဆိုတယ္၊ ေထာက္ခံတယ္။ က်န္တဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အမႉးျပဳတဲ့ အက်ဥ္းသမားအားလံုးကိုလည္း လႊတ္ေပးဖို႔ ႏုိင္ငံေတာ္အစိုးရကိုလည္း ေမတၱာရပ္ခံခ်င္တယ္၊ ေတာင္းပန္ခ်င္ပါတယ္။ တုိင္းျပည္ၾကီး သာယာေခ်ာေမြ႔ၿပီးေတာ့ ၾကီးပြားခ်မ္းသာဖို႔ ဆိုရင္ေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔တကြ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသမား အားလံုးကို လႊတ္ေပးပါ။ ႏိုင္ငံရဲ႕ စီးပြားေရး၊ ၾကီးပြားေရးတို႔အတြက္ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးဖို႔ဟာက အေရးၾကီးပါတယ္။ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးၾကဖို႔လည္း တပ္မေတာ္ ေခါင္းေဆာင္ၾကီးေတြကို က်ေနာ့္အေနနဲ႔ ေမတၱာရပ္ခံခ်င္ပါတယ္။

က်ေနာ္တို႔ တုိင္းျပည္ၾကီးဟာ နစ္နာသထက္ နစ္နာေနပါတယ္။ ည မီးမလာဘူးဆိုရင္ စိတ္ညစ္လိုက္ရတာ။ ေန႔ဆိုလည္း တခုခုလုပ္မယ္ဆို မီးက မလာဘူးနဲ႔။ မီးေတာင္မွ မွန္ေအာင္ေပးႏုိင္တဲ့၊ အခ်ိန္ျပည့္ေပးႏုိင္တဲ့ အေျခအေနမွာကို မရွိဘူး။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ၾကီးလို ေနရာမွာေတာင္မွ လွ်ပ္စစ္မီးကို အခ်ိန္ျပည့္ မေပးႏုိင္ဘူးဆိုေတာ့။

ဒီအေျခအေနကို တပ္မေတာ္ ေခါင္းေဆာင္မ်ားအေနနဲ႔ ၂၄ နာရီလံုး အခ်ိန္ျပည့္ ရေနရတယ္ဆုိေတာ့ လူထုမွာ ခံစားေနရတဲ့ ခံစားခ်က္ေတြကို သိမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ မီးလာတယ္ဆုိ ဝမ္းသာလိုက္ရ၊ မီးမလာဘူးဆိုရင္ အေမွာင္ထဲမွာ ဟုိစမ္းရ ဒီစမ္းရ။ ဖေယာင္းတုိင္မီး ထြန္းၾကရင္လည္း မေတာ္တဆမ်ား ျဖစ္မလားဆိုၿပီး စိုးရိမ္ရနဲ႔ပါ။ စိုးရိမ္မႈေတြ၊ ေသာကျဖစ္မႈေတြပဲ ေတြ႔ေနရပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္မို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တင္ဦးကို လႊတ္ေပးသကဲ့သို႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကိုလည္း လႊတ္ေပး၊ ေက်ာင္းသား ေခါင္းေဆာင္ မင္းကိုႏိုင္တို႔ ကိုကိုၾကီးတို႔၊ ဦးခြန္ထြန္းဦးတို႔လို တုိင္းရင္းသား ေခါင္းေဆာင္ၾကီးေတြကိုေရာ လႊတ္ေပးၿပီးေတာ့၊ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးၿပီးေတာ့ တုိင္းျပည္ၾကီး တိုးတက္ရာတိုးတက္ေၾကာင္းအတြက္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ၾကပါလို႔ တပ္မေတာ္ ေခါင္းေဆာင္ၾကီးေတြကို က်ေနာ့္အေနနဲ႔ တုိက္တြန္းလိုပါတယ္။

(ရဲရင့္ေအာင္ တည္းျဖတ္သည္။)
http://www.mizzimaburmese.com/interview/4808-2010-02-14-11-23-54.html

ဒုကၡသည္မ်ား ဒုကၡသစ္မရွာၾကပါနဲ႔


Dr. တင့္ေဆြ | တနလၤာေန႔၊ ေဖေဖၚဝါရီလ ၁၅ ရက္ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ၁၃ နာရီ ၁၆ မိနစ္
လိင္ကတဆင့္ ကူးစက္တဲ့ေရာဂါေတြကို ေဆးပညာမွာ Sexually Transmitted Diseases (STDs) လို႔ အခုေခၚပါတယ္။ အရင္ကေတာ့ Venereal Diseases (VD) လို႔ ေခၚခဲ့တယ္။ က်ေနာ္တို႔ဆီမွာလည္း အရင္က “ကာလသားေရာဂါ” လို႔ ေခၚခဲ့ၿပီး၊ ေရာဂါတိုက္ဖ်က္ေရးဌာနေတာင္ ဒီနာမည္နဲ႔ လုပ္ခဲ့ပါေသးတာ။ “ကာလသား” ဆိုတာ လူပ်ိဳေပါက္ထက္ ၾကီးၿပီး၊ မ်ားေသာအားျဖင့္ အိမ္ေထာင္လည္း မက်ေသးတဲ့ ေယာက္်ားသား လူရြယ္ေတြကို ေခၚတာပါ။ ေတာရြာေတြမွာ “ကာလသားေခါင္း” ဆိုတာ ရပ္ေရးရြာေရး၊ လူမႈေရးကိစၥေတြမွာ ေစတနာနဲ႔ (ေဗာ္လန္တီယာ) လုပ္ေနသူေတြရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္ကို ေခၚတယ္။ အမိန္႔နာခံသူကို ေရြးတာ၊ အထက္လူၾကီးကို လာဘ္ထိုးႏိုင္လို႔ ခန္႔တာမ်ဳိး မဟုတ္ဘူး။ ရြာသားေတြက ႏွစ္လိုသေဘာက်သူကိုသာ ေရြးတာ။ အင္မတန္ ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းတဲ့ ယဥ္ေက်းမႈေပါ့။

ကာလသားေတြသာ မဟုတ္ဘူး၊ STDs ေတြက အရြယ္မေရြး ျဖစ္ႏိုင္တယ္။ ေမြးစကေလးေတြေတာင္ ကူးတာ။ အမ်ဳိးသားေတြေရာ၊ အမ်ဳိးသမီးမ်ားေတြမွာပါ ျဖစ္တယ္။ ျဖစ္မွာေပါ့၊ လိင္ဆက္ဆံၾကရာမွာ မဆင္ျခင္ၾကလို႔ တေယာက္ကေန ေနာက္တေယာက္ကို ကူးတာကိုး။ ဒါ့ေၾကာင့္ STIs လို႔ ေျပာတာက ပိုမွန္တယ္။ “I” ဆိုတာ Infection “ကူးစက္ေရာဂါ” လို႔ ကြက္ကြက္ကြင္းကြင္း ေခၚလိုက္တာပါဘဲ။

Venereal လို႔ ေခၚတာကလဲ Venus ဗီးနပ္စ္ကေန လာတာပါ။ ေက်ာင္းသားေတြက ေသာၾကာၿဂိဳဟ္လို႔ သင္ၾကရမယ္။ စာဖတ္သူမ်ားကေတာ့ ဗီးနပ္စ္ကုိ အခ်စ္နဲ႔ အလွကို ကိုယ္စားျပဳတဲ့ ေရာမနတ္သမီးလို႔ သိၾကမယ္။ ေရာမ သာမကပါ၊ ဂရိနတ္သမီး (အဖ႐ိုဒိုက္) နဲ႔ပါ ဆက္စပ္မႈ ရွိေသးတယ္။ လွလြန္းတယ္လို႔ နာမည္ၾကီးတဲ့ လက္ႏွစ္ဖက္ျပတ္ ေက်ာက္ဆစ္႐ုပ္ထု Aphrodite of Milos ကို Venus de Milo လို႔ ပိုသိၾကတယ္ မဟုတ္လား။ “လွတာမက္ေတာ့ ညစာခက္” ဆိုသလို ေရာဂါက အေတာ္ကို ေၾကာက္ဖို႔ ေကာင္းတယ္။

ေဆးေတြ မေပၚခင္ကဆို ကုရာနတၴိေရာဂါေတြလို႔ ထင္မွတ္ခဲ့ရေသးတယ္။ ဒီလိုေရာဂါေတြကုဖို႔ ပ႒မဆံုးေဆး႐ံုကို ၁၇၄၆ က်မွ လန္ဒန္မွာ စဖြင့္တယ္။ စပိန္ျပည္တြင္းစစ္ (၁၈၂ဝ-၂၃) ေခတ္ကေတာင္ “ရန္သူ႔က်ည္ဆံလို ေၾကာက္ဖို႔ ေကာင္းတယ္” လို႔ ပိုစတာေတြ ကပ္ခဲ့ၾကေသးတယ္။

လိင္ဆက္ဆံရာ ေနရာမွန္သမွ်မွာ ေရာဂါရတယ္။ လိင္အဂၤါ၊ ပါးစပ္၊ စအို။ ေနာက္ၿပီး မေအကေန ကေလး။ မူးယစ္ေဆး ေသြးျပန္ေၾကာ ထိုးနည္းေတြကေနလည္း ကူးႏိုင္တယ္။ လိင္အဂၤါေတြမွာသာ မဟုတ္ဘဲ တျခားတျခား ေနရာေတြမွာပါ ေရာဂါရတတ္တယ္။ အဲလိုျဖစ္တာေတြက ပိုဆိုးတယ္။ Systemic STDs လို႔ေခၚတာေတြက HIV, Hepatitis B, Hepatitis C နဲ႔ Human Herpes Virus ေတြ ျဖစ္တယ္။

ေရာဂါပိုးေတြကလည္း အမ်ဳိးမ်ဳိး။ ဗက္တီးရီးယား၊ ဗိုင္းရပ္စ္၊ ဖန္းဂတ္စ္၊ ပ႐ိုဇိုးဝါးနဲ႔ ပါရာဆိုက္၊ အေကာင္စံုပါပဲ။ ဆစ္ဖလစ္ကို VD ေခၚကတည္းက ေရာဂါ ရွိ-မရွိစမ္းတာကို Venereal Disease Research Laboratory (VDRL) tests လို႔ ေခၚတာ အခုအထိပဲ။ ဒီစမ္းသပ္နည္းက ရာႏႈန္းျပည့္ ဒီေရာဂါရွိတယ္လို႔ ေျပာႏိုင္တာေတာ့ မဟုတ္ပါ။

Chlamydia trachomatis ပိုးေတြေၾကာင့္က အျဖစ္အမ်ားဆံုးလို႔ ေျပာႏိုင္တယ္။ က်ား-မ လိင္အဂၤါေတြမွာ အနာျဖစ္တာပါ။ အနာ ဆိုေပမယ့္ မနာဘူး။ ေပါင္ၿခံမွာ တက္ေစ့ေတြ ေရာင္လာမယ္။ တက္ေစ့ကေန အနာလည္း ျဖစ္လာတတ္တယ္။ အမ်ဳိးသမီးမ်ား သားအိမ္အဝမွာ အျဖစ္မ်ားတယ္။ အျဖဴဆင္းတယ္။ ဆင္းတာက ျပည္လိုေနတယ္။ နည္းနည္းဝါမယ္။ မီးခိုးေရာင္၊ ခပ္စိမ္းစိမ္းအေရာင္လည္း ျဖစ္ႏိုင္တယ္။ အျမႇဳပ္လိုလည္း ရွိတတ္တယ္။ အနံ႔ဆိုးတယ္။ ယားမယ္။ ေသြးနည္းနည္းလည္း စြန္းႏိုင္တယ္။ ဆီး ခဏခဏ သြားခ်င္ၿပီး ဆီးေအာင့္တယ္။ အတြင္းအဂၤါေတြအထိ ေရာက္ႏိုင္တယ္္။ ဒီအခ်ိန္မွာ လိင္ဆက္ဆံရင္ နာမယ္။ စအိုလိင္ဆက္ဆံသူမ်ားဆိုရင္ အစာေဟာင္းအိမ္ကို ေရာဂါရလို႔ ဝမ္းသြားရင္ နာမယ္။

ဒုတိယအမ်ားဆံုးျဖစ္တာက Gonorrhea ဂႏိုရီးယား။ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ ၅ဝဝဝ က တ႐ုတ္မွာ ျဖစ္ခဲ့တယ္လို႔ သမိုင္းဆရာေတြက ေျပာတယ္။ ပိုးရွိေပမယ့္ ဘာမွမျဖစ္သလိုလည္း ေနတတ္တယ္။ ပိုးရွိေနသူနဲ႔ ဆက္ဆံၿပီး၊ ၄-၅ ရက္မွာ စတယ္။ ေယာက္်ားေတြမွာ ဆီးေအာင့္တာ၊ ဆီးလမ္းကေန အျဖဴရည္၊ အဝါရည္ က်တာ။ ဆက္ျဖစ္ရင္ အေၾကာနာ၊ အေစ့နာတာ ျဖစ္မယ္။ ဗမာေတြက “ဆီးပူး-ေညာင္းက်” လို႔ အရပ္ထဲမွာ ေျပာတာေပါ့။ ပုဆိုးကို မ-ပင့္ၿပီး လမ္းသြားရတယ္။ (ေဂး) ေတြမွာ စအို ေရာင္ႏိုင္မယ္။ လမ္းေလွ်ာက္ပံု တမ်ဳိးေပါ့။ အမ်ဳိးသမီးဆိုရင္ အျဖဴဆင္းမယ္။ ဆီးက ပန္းထြက္သလို သြားတယ္။ ၾကားရက္ ေသြးဆင္းတာ ျဖစ္တတ္ေသးတယ္။ ဆက္ဆံရင္လည္း နာမယ္။ အထဲကို ေရာဂါျပန္႔ရင္ သားအိမ္ေဘးက အဂၤါမွန္သမွ် ေရာင္ႏိုင္တယ္။ ေသေသခ်ာခ်ာ ေဆးမကုရင္ ေယာက္်ားေရာ၊ မိန္းမပါ ကေလးမရတာ ျဖစ္သြားတတ္တယ္။

Chancroid (ရွန္ကာ) ဆိုတာျဖစ္ရင္ လိင္အဂၤါမွာ အနာ၊ အၾကိတ္ ေပၚလာမယ္။ ေပါင္ၿခံက အၾကိတ္ေတြ ေရာင္လာတယ္။ ေရယံုဆိုတာ ကုိယ္ခႏၶာမွာ ျဖစ္တာတမ်ဳိး၊ ပါးစပ္တဝိုက္ ျဖစ္တာတမ်ိဳး။ လိင္လမ္းမွာလည္း ျဖစ္ေသးတယ္။ Genital Herpes ေခၚတယ္။ (HSV-2) ဗိုင္းရပ္စ္ ကေနျဖစ္တာ။ အရည္ၾကည္ဖုေတြ ျဖစ္တယ္၊ နာတယ္၊ ယားတယ္။ ေမြးလာမယ့္ ကေလးကို ကူးႏိုင္တယ္။

Human Papillomavirus (HPV) လိင္လမ္းေၾကာင္း ႂကြက္ႏို႔ကလည္း ဒီအုပ္စုဝင္ေရာဂါ ျဖစ္တယ္။ Lymphogranuloma Venereum (LGV) ဆိုတာက တက္ေစ့ေတြ ေရာင္တာပါ။ လိင္အဂၤါမယ္ မနာတဲ့ အနာျဖစ္လို႔ ဆစ္ဖလစ္နဲ႔ မွားတတ္တယ္။

ဆစ္ဖလစ္ ေရာဂါသမိုင္းက ၁၅ ရာစုကတည္းကတဲ့။ ကြန္ျမဴနစ္ကမၻာရဲ႕ ဆရာၾကီး ႏွစ္ဆူျဖစ္ၾကတဲ့ လီနင္နဲ႔ ေတာ္လ္စထြိဳင္းတို႔လည္း ဒီေရာဂါနဲ႔ မကင္းဘူးတဲ့။ အာဏာရွင္ကမၻာကဆိုရင္ ဂ်ာမဏီက ဟစ္တလာ၊ အီတလီက မူဆိုလီနီ၊ ႐ုရွားက လူဆိုးဘုရင္ အိုင္ဗင္ စသူေတြ ပါတယ္။ “နာမည္ဆိုးရွိသူမ်ား သတိထားၾကပါ။”

ေဆးစာေတြကို ဗမာလိုျပန္ရင္ အေတာ့္ကို အဆီအေငၚမတည့္တာ ဒီေရာဂါပဲ။ ဗမာေတြက Chickenpox ကို ေရေက်ာက္ ေခၚၿပီး၊ ခုေခတ္မွာ မ်ဳိးတံုးသြားၿပီျဖစ္တဲ့ Smallpox ကို “ေက်ာက္ၾကီး” လို႔ ေခၚၾကတယ္။ အဂၤလိပ္လို The Great Pox ဆိုတာကို တိတိက်က် ဘာသာျပန္ရင္ “မဟာေက်ာက္ေရာဂါ” ေပါ့။ အဲဒါ Syphilis “ဆစ္ဖလစ္” ကို ေခၚတာပါ။

အာလူးအေခ်ာင္းေၾကာ္ကို French fries လို႔ေခၚမွ ေခတ္မီတယ္။ French kiss ဆိုတာလည္း လုပ္တတ္ၾကတယ္။ French disease ဆိုတာကိုပါ သိဖို႔လိုတယ္။ ဆစ္ဖလစ္ကို အီတာလ်န္ နဲ႔ ဂ်ာမန္ေတြက အဲလို ေခၚတာ။ ဒတ္ခ်္ေတြကေတာ့ စပိန္ကို လႊဲခ်တယ္၊ ႐ုရွားေတြက ပိုလန္ကို လက္ညႇိဳးထိုးၿပီး၊ တူရကီေတြက နည္းနည္းပိုဆိုးတယ္။ "Christian disease" တဲ့။ အမွန္က သူတို႔ဆီကို ဒီလူေတြဆီကေန ကူးလာတာလို႔ ေျပာခ်င္ၾကတာပါ။

ဆစ္ဖလစ္ကို အဆင့္ေတြခြဲ ေလ့လာရတယ္။ ၁၊ ၂၊ ၃၊ ၄။ Treponema pallidum ဗက္တီးရီးယား ပိုးဝင္ၿပီး၊ ၂၁ ရက္အၾကာ၊ လိင္ဆက္ဆံရာေနရာ မွန္သမွ်မယ္ မနာတဲ့ အနာေလးေတြ စျဖစ္တယ္။ ၁ လ၊ ၁ လခြဲေနရင္ ေပ်ာက္သြားမယ္။ ေနာက္အဆင့္ ျဖစ္လာရင္ မယားတဲ့ အနီျပင္ေတြ ေျခသလံုး၊ လက္၊ ေက်ာတို႔မွာ ေပၚမယ္။ ဒီအဆင့္က ပိုၿပီး ကူးစက္ေစႏိုင္တယ္။ ကိုယ္ပူတာ၊ လည္ေခ်ာင္းနာ၊ အစားပ်က္၊ အေလးခ်ိန္ေလ်ာ့၊ တက္ေစ့ေရာင္တာေတြ ျဖစ္မယ္။ ေနာက္ၿပီး ဘယ္အဂၤါအစိတ္အပိုင္းမဆို ေရာဂါျပန္႔မယ္။ အဆစ္၊ အသည္း၊ ေက်ာက္ကပ္။

မေပ်ာက္ေသးတဲ့ သူေတြ ၂ % ေလာက္က တတိယ အဆင့္ ေရာက္သြားမယ္။ ေသြးေၾကာၾကီးေတြ ေဖာင္းမယ္၊ Gummas တက္ေစ့ေတြ ေရာင္မယ္၊ Neuro-syphilis ဦးေႏွာက္ဆစ္ဖလစ္ျဖစ္မယ္၊ မ်က္စိ၊ နားကို ကူးစက္ေတာ့မယ္။ ၂ ႏွစ္ ၾကာရင္ တတိယအဆင့္ဆိုတာ ျဖစ္လာတယ္။

ေနာက္ဆံုးအဆင့္ဆိုတာ ေရာဂါကူးခ်ိန္ကေန ၁ ႏွစ္ကေန ၁ဝ ႏွစ္အတြင္းျဖစ္တယ္။ ဒီထက္လည္း ၾကာႏိုင္ေသးတယ္။ အ႐ိုး၊ အဆစ္နဲ႔ အာ႐ံုေၾကာေတြမွာ Gummas (ဂါမာ) ဆိုတာေတြ ျဖစ္လာမယ္။ အာ႐ံုေၾကာ ဆစ္ဖလစ္ျဖစ္ရင္ ေရာဂါလကၡဏာ မေပၚတဲ့အဆင့္ကေန စိတ္မေကာင္းသူလို ျဖစ္သြားတဲ့အဆင့္ထိ ျဖစ္ႏိုင္တယ္။ ႏွလံုးကေနထြက္တဲ့ အၾကီးဆံုး ေသြးလႊတ္ေၾကာၾကီးမွာ ေရာဂါရလာတတ္တယ္။ သိပ္ေတာ့ အစိုးရိမ္မၾကီးပါနဲ႔ ပဋိဇီဝေဆးေတြ မေပၚခင္ကသာ ၂၅-၃၅ % ျဖစ္တာပါ။ အဲ ႕႕႕ ခုေခတ္မွာေတာ့ Neurosyphilis ဟာ HIV ရွိသူေတြမွာသာ မ်ားေနပါတယ္။

ဒီလို လကၡဏာေတြရွိတိုင္း နာေခါင္းမရံႈ႔ပါနဲ႔။ အမ်ဳိးသမီးမ်ားမွာျဖစ္တဲ့ Vaginal Infections ေမြးလမ္းေၾကာင္း ေရာင္တာက သန္႔ရွင္းေရး နည္းလို႔လည္း ျဖစ္တတ္တယ္။ Trichomoniasis ပိုးက လိင္နဲ႔မဆိုင္တဲ့ အဝတ္စိုလိုမ်ဳိးမွာ ၁ နာရီေလာက္ ရွင္ေနႏိုင္လို႔ အတူသံုးမိရင္ ကူးႏိုင္တယ္။ ဒါ့အျပင္ ဖိုဆိုရင္ ယင္ဖိုေတာင္ မသန္းဖူးတဲ့ အမ်ဳိးသမီးမ်ားမွာေတာင္မွ ဗက္တီးရီးယား အေရအတြက္ အေျပာင္းအလဲေၾကာင့္ ျဖစ္ရတတ္တယ္။ သန္႔ရွင္းေရး လုပ္တဲ့အခါ ေရွ႕ကေန ေနာက္ဖက္ဆီ လုပ္ရတာကို မွတ္ပါ၊ လုပ္ပါ။ ပဋိဇီဝေဆးေတြေၾကာင့္လည္း ဖန္းဂတ္စ္ (ရိစ္) ပိုးဝင္ႏိုင္တယ္။

ဒီေရာဂါေတြကို ကာကြယ္ဘို႔ တခ်ဳိ႕က လိင္ကိစၥမွန္သမွ် ေဝရမဏိ လုပ္ခိုင္းတယ္။ သီလမေစာင့္ႏုိင္ရင္ေတာ့ “ကြန္ဒြန္” က အလြန္မတန္ အသံုးဝင္ပါတယ္။ ကိုယ္ခႏၶာ ရင္းႏွီးရသူေတြကို ပညာေပးတာ ထိေရာက္ေအာင္လုပ္ဖို႔ အလြန္႔အလြန္ကို အေရးၾကီးပါတယ္။ ကိုယ့္အိမ္ေထာင္ဘက္၊ ကိုယ့္အေဖာ္ကို လူစိတ္ထားၿပီး ဆက္ဆံသင့္တယ္။ ျဖစ္လာရင္ HIV နဲ႔ B, C ပိုးေတြကလြဲရင္ ေဆးေတြက အေတာ္ကို ႏိုင္ပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ဆို တခါေသာက္နဲ႔ ေပ်ာက္တယ္။ ေဆးပါတ္ လည္ေအာင္ေတာ့ ကုဖို႔လိုတယ္။ အတူေနေဖာ္ ႏွစ္ေယာက္လံုး တၿပိဳင္တည္း ေဆးကုရပါမယ္။

ဆစ္ဖလစ္ဟာ အေမရိကားကို ကိုလန္ဘတ္စ္ မေတြ႔ခင္ကတည္းက ရွိတယ္လို႔ ေနာက္မွေရာက္တဲ့ ဥေရာပသားေတြက ေျပာတယ္။ ဒီေနာက္ ေရာက္လာၾကမယ့္ ဗမာေတြ အပါအဝင္ အာဖရိကနဲ႔ အာရွက လူမွန္သမွ်ကို မလာခင္ ေဆးစစ္တဲ့အခါ ဒီေရာဂါကိုပါ စစ္တယ္။ ပိုးေတြ႔ရင္လည္း ၁ ပတ္ ၁လံုး၊ ၃ ပတ္ ေဆးထိုးခိုင္းၿပီး၊ ေဆးေအာင္ လုပ္ေပးလိုက္ပါမယ္။ ဒါေပမဲ့ သူတို႔ဆီမယ္ ၁ ႏွစ္မွာ လူ ၁၇ သန္းေလာက္ ဒီေရာဂါသည္ အသစ္ေတြ ရွိေနတယ္။ ေဆးစစ္ေအာင္လို႔ ေရာက္သြားၾကမယ့္ ဒုကၡသည္မ်ား၊ ဟိုေရာက္ရင္ ဒုကၡသစ္မရွာၾကဖို႔ သတိေပးပါတယ္ခင္ဗ်ား။
http://www.mizzimaburmese.com/edop/songpa/4813-sexually-transmitted-diseases.html

အမိန္႔နာခံမႈႏွင့္ တရားဥပေဒေလးစားမႈ


NEJ /၁၅ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၂၀၁၀
ရာထူးႀကီးစဥ္ငယ္လုိက္ ဖြဲ႔စည္းထားေသာ စစ္တပ္၌ အမိန္႔နာခံမႈသည္ အေရးအႀကီးဆုံးျဖစ္သည္ဟု ယူဆၾက၏။ လူသတ္လက္နက္ ကုိင္ေဆာင္၍ အၾကမ္းဖက္ရန္ ေလ့က်င့္ထားေသာ လက္နက္ကုိင္မ်ားသည္ အမိန္႔ကုိ မနာခံဘဲ တေယာက္တမ်ဳိး ျဖစ္ေနပါက တရားဥပေဒထိန္းသိမ္းေရးတြင္ အခက္အခဲရွိႏုိင္သည္ဟု ယူဆၾကသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း တရားဥပေဒ ခ်ဳိးေဖာက္ထားသည့္အမိန္႔ကုိ နာခံသင့္သေလာဆုိသည္ကုိ အေရးတႀကီးစဥ္းစားရန္ လုိအပ္လာပါသည္။ အထက္ကလာသည့္အမိန္႔ကုိ နာခံသည့္အတြက္ အျပစ္မရွိဟု စစ္မႈထမ္းအမ်ားစုက ယူဆၾကသည္။ အမိန္႔နာခံပါက လိပ္ျပာမသန္႔ ျဖစ္စရာမလုိဟု စစ္မႈထမ္းတုိ႔က ယူဆၾကသည္။

စစ္တပ္၏ တာ၀န္မ်ားထဲတြင္ အမိန္႔နာခံမႈသည္ အလြန္အေရးႀကီးေၾကာင္း စစ္ပညာစာေပ၌ မၾကာခဏေတြ႔ႏုိင္ေသာ္လည္း မည္သုိ႔ေသာအမိန္႔မ်ဳိးကုိ နာခံမည္နည္း၊ အမိန္႔ဟူသမွ် မွားမွားမွန္မွန္ နာခံမည္လားဆုိသည္ကုိ ဆန္းစစ္ဖုိ႔ လုိေပသည္။ နာဇီဖက္ဆစ္အာဏာ႐ူးမ်ား၏ အမိန္႔ကုိ နာခံခဲ့သျဖင့္ ဂ်ပန္ႏွင့္ဂ်ာမဏီ ျပာပုံျဖစ္သြားခဲ့ပုံကုိ သမုိင္းသင္ခန္းစာအျဖစ္ ေထာက္ျပၾကသူမ်ား ရွိ၏။ အမိန္႔ေပးသူသည္ စစ္စည္းကမ္းဥပေဒအရ တရား၀င္အမိန္႔ေပးပုိင္ခြင့္ရွိသေလာ၊ တရားဥပေဒနဲ႔အညီ ဖြဲ႔စည္းသည့္အစုိးရ ျဖစ္သေလာ ဆုိသည္ကုိ စစ္မႈထမ္းက စဥ္းစားဖုိ႔လုိေၾကာင္း ေထာက္ျပၾကသူမ်ားလည္းရွိသည္။ မွားသည္၊ မွန္သည္ကုိ မစဥ္းစာဘဲ ခုိင္းသမွ်လုပ္ေသာ စနစ္ေၾကာင့္ ျမန္မာျပည္ပ်က္စီးၿပီး စစ္အာဏာရွင္စနစ္ သက္ဆုိးရွည္ရသည္ဟု ေ၀ဖန္ၾကသည့္အတြက္ ဤကိစၥကုိ ေဆြးေႏြးသင့္ေပသည္။

ထုိ႔ေၾကာင့္ မည္သည့္အတုိင္းအတာအထိ အမိန္႔နာခံသင့္သနည္း ဆုိသည္ကုိ ေဆြးေႏြးရန္ လုိအပ္လာသည္။ ဒီကိစၥသည္ အရာရွိ၏ ကုိယ္က်င့္တရား၊ အသိဉာဏ္ပညာ၊ အမ်ဳိးသားစိတ္ဓာတ္ စသည္မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္ေနသည္။ စစ္ေရးနဲ႔မဆုိင္ေသာကိစၥ၌ အထက္က အမိန္႔ေပးသည့္အတုိင္း အမွားအမွန္ကုိ ေ၀ဖန္ပုိင္းျခားျခင္းမျပဳဘဲ မ်က္စိမွိတ္၍ နာခံသင့္ မသင့္ဟူေသာ ေမးခြန္းသည္ စစ္မႈထမ္းမ်ားအတြက္ အလြန္အေရးႀကီးပါသည္။ တနည္းဆုိပါမူ အထက္ကခုိင္း၍ လုပ္သျဖင့္ မိမိ၌ အျပစ္မရွိဟု ခံယူထားျခင္းသည္ စစ္မႈထမ္း၀တၱရားကုိ ထိခုိက္ၿပီး လူ႔အဖြဲ႔အစည္းတခုလုံးကုိ အႏၲရာယ္ျဖစ္ေစ၏။

တရားဥပေဒကုိ ဂ႐ုမစုိက္ဘဲ ထင္သလုိလုပ္ေသာအမႈမ်ားကုိ စစ္ေဆးအျပစ္ေပးရန္ ၁၉၉၈ ခုႏွစ္ ဇူလုိင္လ (၁၇) ရက္ေန႔၌ အုိင္စီစီ (ေခၚ) အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ ရာဇ၀တ္ခုံ႐ုံးဖြဲ႔စည္းၿပီး ရာဇ၀တ္ဥပေဒကုိ ၂၀၀၂ ခုႏွစ္ ဇူလုိင္ (၁) ရက္ေန႔၌ စတင္က်င့္သုံးေနသည္။ (၇၇) မ်က္ႏွာ အပုိဒ္ (၁၂၈) ပုိဒ္ရွိေသာ ဥပေဒျဖစ္သည္။ အပုိဒ္ (၇) စာမ်က္ႏွာ (၉) ၌ Crimes against humanity ကုိ ေဖာ္ျပသည္။ လူသားမ်ဳိးႏြယ္အေပၚ၌ က်ဴးလြန္ေသာ ရာဇ၀တ္မႈဟု ဘာသာျပန္ရမလုိ ျဖစ္ေနသည္။ သုိ႔ေသာ္ attack directed against any civilian population ဟု ေရးထားသည့္အတြက္ အရပ္သားထုအေပၚ က်ဴးလြန္ေသာ ရာဇ၀တ္မႈကုိ ဆုိလုိသည္မွာ ထင္ရွားသည္။ စစ္သားအခ်င္းခ်င္း ခြက္ေစာင္းခုတ္၍ သတ္ျဖတ္မႈ ဤဥေပဒ၌ အက်ဳံးမ၀င္ပါ။

လူသတ္မႈ၊ အေပ်ာက္ရွင္းမႈ၊ ကၽြန္ျပဳမႈ၊ အဓမၼေျပာင္းေရႊ႕မႈ၊ ႏွိပ္စက္ညႇဥ္းပန္းမႈ၊ မုဒိမ္းမႈ၊ ျပည့္တန္ဆာလုပ္ခုိင္းမႈ၊ ကုိယ္စိတ္ႏွစ္ပါး အလြန္အမင္း ဆင္းရဲဒုကၡေရာက္ေအာင္လုပ္မႈ စသည့္အမႈမ်ားကုိ အရပ္သားအေပၚ၌ က်ဴးလြန္ပါက အေရးယူႏုိင္သည္ဟု အုိင္စီစီ အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ ရာဇ၀တ္ဥပေဒက ဆုိသည္။ ဤျပစ္မႈအားလုံးကုိ က်ဴးလြန္ေနေသာ ျမန္မာစစ္အစုိးရကုိ အေရးယူရန္ ၿဗိတိသွ်အစုိးရကုိ အတုိက္အခံ Conservative အမတ္ John Bercow က ၂၀၀၅ ခုႏွစ္တြင္ တုိက္တြန္းခဲ့ဖူးသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း ျမန္မာစစ္အစုိးရသည္ အုိင္စီစီစာခ်ဳပ္ကုိ လက္မွတ္မထုိးေသးသျဖင့္ အေရးယူႏုိင္ရန္ အခက္အခဲရွိ၏။

အမိန္႔နာခံပါက အျပစ္မရွိဟု ျမန္မာျပည္၌ ယူဆေသာ္လည္း အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာဥပေဒက ယင္းသုိ႔မျမင္ပါ။ အမိန္႔နာခံၿပီး အရပ္သားကုိ ႏွိပ္စက္ညႇဥ္းပန္းပါက ႏွိပ္စက္သူ၌ တာ၀န္ရွိသည္ဟု ဆုိသည္။ ဒုတိယကမာၻစစ္ၿပီး၍ ဟစ္တလာ ေသသြားေသာ္လည္း သူ႔အမိန္႔နာခံ၍ မတရားလုပ္ခဲ့ေသာ ဂ်ာမန္အရာရွိမ်ားကုိ Nuremberg စစ္ခုံ႐ုံးမွာ စစ္ေဆး၏။ တျဖည္းျဖည္း စစ္ေဆးအျပစ္ေပးသည့္အတြက္ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္ေရာက္မွ ဂ်ာမန္အရာရွိ (၃,၅၀၀) နဲ႔ ဂ်ပန္ဖက္ဆစ္ (၂,၈၀၀) ေက်ာ္ကုိ အျပစ္ေပးႏုိင္၏။

စစ္ဗိုလ္မ်ား၏ မတရားလုပ္မႈကုိ အေရးယူသည့္ Nuremberg စီရင္ထုံးမ်ားသည္ အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာဥပေဒျဖစ္လာသည္။ အေမရိကန္စစ္ဥပေဒ၌လည္း ဒီစီရင္ထုံးမ်ားကုိ အသုံးျပဳ၏။ အရပ္သားကုိ သတ္ခုိင္းေသာ အာဏာရွင္၏ တရားမ၀င္ေသာအမိန္႔ကုိ တရား၀င္စစ္မိန္႔အျဖစ္ အသြင္ေျပာင္းေပးေသာ ဦးစီးအရာရွိ (staff officer) သည္လည္း အျပစ္ရွိ၏။ တရားမ၀င္ေသာ အမိန္႔ကုိ လက္ေအာက္ငယ္သားဆီ မေရာက္ေအာင္ ထိန္ခ်န္ထားေသာ ဦးစီးအရာရွိကုိမူ အျပစ္မရွိဟု Nuremberg စီရင္ထုံးကဆုိ၏။

စစ္တုိက္ေသာအခါ အရပ္သားကုိ ဒုကၡမေပးရဟု ဒုတိယကမာၻစစ္မတုိင္မီကတည္းက နားလည္ခဲ့ၾကသည္။ အရပ္သားကုိ ျမန္မာစစ္တပ္က အႏုိင္က်င့္ပုံမ်ဳိးကုိ ၁၉၄၉ ဂ်နီဗာသေဘာတူခ်က္က ပိတ္ပင္ထား၏။ တခ်ိန္က အလြန္အာဏာရွိၿပီး ေမာက္မာခဲ့ၾကေသာ နာဇီႏွင့္ဖက္ဆစ္အရာရွိမ်ားသည္ အမိန္႔နာခံမႈေၾကာင့္ တေန႔တြင္ စစ္ေဆးအျပစ္ေပးခံရလိမ့္မည္ဆုိသည္ကုိ ႀကိဳတင္သိရွိခဲ့ပါက အမိန္႔နာခံဖုိ႔သာ စဥ္းစားမည္မဟုတ္ပါ။ ယခုအခါတြင္ တရားဥပေဒမေလးစားဘဲ ထင္ရာလုပ္ေသာ စစ္မႈထမ္းကုိ အခြင့္အခါသင့္သည္ႏွင့္ စစ္ေဆးအျပစ္ေပးျခင္းသည္ ကမာၻ႔ထုံးတမ္းစဥ္လာ ျဖစ္လာပါသည္။

တရားမ၀င္ေသာအမိန္႔ႏွင့္ စစ္စည္းကမ္းႏွင့္မကုိက္ညီေသာအမိန္႔ကုိ နာခံျခင္းသည္ တုိင္းျပည္ကုိေရာ၊ စစ္တပ္ကုိပါ ပ်က္စီးေစသည္။ တရားဥပေဒ ႐ုိေသေလးစားေသာႏုိင္ငံ၌ ဥပေဒႏွင့္မကုိက္ညီေသာ အမိန္႔ကုိ နာခံစရာမလုိဟု ယုံၾကည္ၾကသည္။ ယဥ္ေက်းေသာ လူ႔အဖြဲ႔အစည္း၌ စစ္ဗိုလ္သည္ စာတတ္ ေပတတ္ ပညာတတ္ျဖစ္ၿပီး ဥပေဒနဲ႔ ကုိယ္က်င့္တရားကုိ ေလးစားသူျဖစ္သည္။ ေခတ္ပညာတတ္ စစ္ဗိုလ္မ်ား တရားဥပေဒကုိ ႐ုိေသေလးစားၿပီး မတရားေသာအမိန္႔ႏွင့္ ဥပေဒခ်ဳိးဖ်က္ေသာအမိန္႔ကုိ မနာခံပါက တုိင္းျပည္အတြက္ေရာ၊ စစ္တပ္အတြက္ေရာ အလားအလာေကာင္းဖြယ္ရာရွိသည္ဟု သုံးသပ္ၾကသည္။

အစုိးရအမိန္႔ေၾကာင့္ တုိင္းျပည္၌ ထိခုိက္နစ္နာဆုံး႐ႈံးမည္ကုိ အရာရွိမ်ားေကာင္းစြာသိရွိပါက ယင္းအမိန္႔ကုိ နာခံသင့္သေလာ သုိ႔မဟုတ္ တရားဥပေဒကုိ ခ်ဳိးေဖာက္ၿပီး ထုတ္ျပန္ထားတဲ့ အထက္အမိန္႔ကုိ နာခံမည္ေလာ သုိ႔မဟုတ္ အမ်ားလက္ခံထားေသာ ကုိယ္က်င့္တရားကုိ ေဖာက္ဖ်က္က်ဴးလြန္သည့္ အမိန္႔ကုိ နာခံသင့္သေလာ စသည့္ေမးခြန္းမ်ားကို စစ္ဗိုလ္မ်ား ေျဖရွင္းရပါလိမ့္မည္။ စစ္ႏုိင္ရာေဒသ၌ တုိင္းရင္းသားမ်ား မ်ဳိးျပဳတ္ေအာင္ အစုလုိက္အၿပံဳလုိက္သတ္ပစ္ရန္ အထက္က အမိန္႔ေပးပါက စစ္မႈထမ္းအရာရွိက နာခံမည္ေလာဆုိေသာ ကိစၥသည္ ျမန္မာႏုိင္ငံ၌ ယေန႔ရင္ဆုိင္ေနရေသာ ျပႆနာတခုပင္ျဖစ္၏။

တုိင္းျပည္အက်ဳိးစီးပြားႏွင့္ ဆန္႔က်င္ေသာအမိန္႔ကုိ စစ္မႈထမ္းမ်ားက မွားမွန္းသိေသာ္လည္း မ်က္စိမွိတ္နာခံသည့္အတြက္ တုိင္းျပည္ပ်က္စီးရသည့္ သာဓကမ်ား ကမာၻ႔သမုိင္း၌ အမ်ားႀကီးရွိသည္။ ဥပမာ အာဏာရွင္ဟစ္တလာ၏ လမ္းစဥ္သည္ ဂ်ာမဏီကုိ ပ်က္စီးေစလိမ့္မည္ဟု ဗုိလ္ခ်ဳပ္မ်ားက ယုံၾကည္ေသာ္လည္း အမိန္႔နာခံသူက အမ်ားစု၊ တုိင္းျပည္အက်ဳိးကုိၾကည့္ၿပီး ဟစ္တလာကုိ ဆန္႔က်င္ဖုိ႔ ႀကိဳးပမ္းသူက လူနည္းစုျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ အမိန္႔နာခံရင္း ေနာက္ဆုံး ဂ်ာမဏီတျပည္လုံး ျပာပုုံျဖစ္သြားရပါသည္။ ဂ်ာမန္စစ္တပ္သည္ စစ္မႈထမ္းစိတ္ျပင္းထန္ေသာ တပ္ျဖစ္ေသာ္လည္း ဆင္ျခင္တုံတရား ေရွ႕မထားဘဲ မ်က္စိမွိတ္ၿပီး အမိန္႔နာခံသည့္အတြက္ တန္ဖုိးရွိေသာ စစ္မႈထမ္းဘ၀ ဆုံး႐ႈံးသြားေပသည္။
http://www.khitpyaing.org/editorial/February%202010/15210.php

ဦးတင္ဦးလြတ္ေျမာက္လာျခင္းႏွင့္ပတ္သက္၍ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူ၏ ထုတ္ျပန္ခ်က္ (၁/၂၀၁၀)

http://ifile.it/u9z2mrqpr1-2010
http://cpburma.org

(နာဂိုယာ)မွ(၆၃)ႏွစ္ေၿမာက္ၿပည္ေထာင္စုေန ့အခမ္းအနား


ၿမန္မာ့ဒီမိုကေရစီအဖြဲ ့ခ်ဳပ္(နာဂိုယာ)နယ္ေၿမမွဦးစီး၍(၆၃)ႏွစ္ေၿမာက္ၿပည္ေထာင္စုေန ့အခမ္းအနားအား
အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ ့ခ်ဳပ္(လြတ္ေၿမာက္နယ္ေၿမ)နာဂိုယာစည္းရုံးေရးေဒသမွတာ၀န္ခံႏွင့္အဖြဲ ့၀င္မ်ား ဂ်ပန္နိဳင္ငံေရာက္ၿမန္မာ့ဒီမိုကေရစီအေရးလွဳပ္ရွားသူမ်ား ၊ ဂ်ပန္နိဳင္ငံေရာက္ၿမန္မာနိဳင္ငံသားမ်ား ၊ ၿမန္မာ့
ဒီမိုကေရစီအေရးအားစိတ္၀င္စားေသာ ဂ်ပန္ ႏွင့္ ဘရာဇီးလူမ်ိဳးမ်ား တို ့မွ တက္ေရာက္ပါ၀င္၍
ေအာင္ၿမင္စြာက်င္းပခဲ့ၾကပါသည္..။