Thursday, August 26, 2010

26 August 2010 ဒိုင္ယာရီ

http://www.mediafire.com/file/c4p3vkb4peb5t6g/26%20August%202010%20yeyintnge%27s%20diary.doc

26 August 2010 Yeyintnge's Diary

အေျခခံဥပေဒရဲ႕ လွည့္ကြက္မ်ား


အေျခခံဥပေဒရဲ႕ လွည့္ကြက္မ်ား

ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ဒီမိုကေရစီနဲ႔ စစ္အာရွင္ စနစ္ၾကားက ႏိုင္ငံေရး ပဋိပကၡ အေပၚ အေျဖရွာေန ၾကတဲ့ ႏိုင္ငံရပ္ျခားက ျမန္မာ့အေရး ကၽြမ္းက်င္ သူေတြ၊ သံတမန္ ေတြနဲ႔ လူမႈေရး လုပ္ငန္း ေဆာင္ရြက္ေနသူ ေတြၾကားမွာ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုက ေဆြးေႏြးျငင္းခံုစရာ အခ်က္အခ်ာ ျဖစ္လာျပန္ပါၿပီ။

သူတို႔ လက္ရွိ စိတ္အ၀င္စားဆံုး အရာကေတာ့ ေရြးေကာက္ပြဲအၿပီး ျဖစ္လာမယ့္ လႊတ္ေတာ္ႏွစ္ရပ္ေပါင္းရဲ႕ ေျပာင္းလဲႏိုင္စြမ္းကို ကိန္းဂဏန္းအရ တြက္ခ်က္မႈပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီတြက္ခ်က္မႈကို ကၽြမ္းက်င္သူမ်ား အစုအဖြဲ႔ (Think Tank) လို႔ဆိုတဲ့ ရန္ကုန္ အေျခစိုက္ Myanmar Egress က ျပဳလုပ္ခဲ့တာပါ။

Myanmar Egress ရဲ႕ တြက္ခ်က္မႈအရ တကယ္လို႔ ျပည္သူလူထုကသာ သူတို႔ဆႏၵနဲ႔ အက်ိဳးစီးပြားကို အမွန္တကယ္ ကိုယ္စားျပဳႏိုင္မယ့္ ကိုယ္စားလွယ္ ၃၃၃ ေယာက္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္ ေရြးႏိုင္မယ္ဆိုရင္ စစ္တပ္က ေနရာ ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္း ယူထားေပမယ့္ ေရြးေကာက္ပြဲအၿပီး ေပၚေပါက္လာမယ့္ လႊတ္ေတာ္အေနနဲ႔ လူထုအက်ိဳးရွိမယ့္ ဥပေဒအသစ္ေတြကို ျပဌာန္းသြားႏိုင္မွာ ျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။

ဒီတြက္ခ်က္မႈကို နက္နက္ရိႈင္းရိႈင္း သံုးသပ္ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ အဓိက အခ်က္ႏွစ္ခ်က္ ေတြ႔ရမွာပါ။ ပထမအခ်က္က ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ အသစ္နဲ႔ အဲဒီေအာက္မွာ ဖြဲ႔စည္းမယ့္ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ ဒီမိုကေရစီေဘာင္ထဲက လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ႏိုင္မယ့္ ေနရာ တစံုတရာ ရွိလာမယ္ဆိုတာျဖစ္ၿပီး ဒုတိယအခ်က္ကေတာ့ ေရြးေကာက္ပြဲက တိုင္းျပည္အတြက္ အေျပာင္းအလဲတခု ျဖစ္တယ္ဆိုတာပါပဲ။

ဒါဆိုရင္ သခ်ၤာနည္းနဲ႔ က်ေနာ္တို႔ တြက္ၾကည့္ရေအာင္။ ရာခိုင္ႏႈန္းနဲ႔ တြက္မယ္ဆိုရင္ လႊတ္ေတာ္အမတ္ ၃၃၃ ေယာက္ ဆိုတာက အျမင့္ဆံုး ဥေပဒျပဳအဖြဲ႔ျဖစ္တဲ့ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ရဲ႕ ၅၁ ရာခိုင္ႏႈန္းနဲ႔ ညီမွ်ပါတယ္။ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ (၄၄၀ ေနရာ) နဲ႔ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ (၂၂၄ ေနရာ) ႏွစ္ရပ္ေပါင္းထားတဲ့ ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္မွာ စုစုေပါင္း ၆၆၄ ေနရာ ရွိတာကိုး။

Egress ရဲ႕ ထင္ျမင္ခ်က္က ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ အပိုဒ္ခြဲ ၈၆ (က) ကို အေျခခံထားတယ္ဆိုတာ သိသာလွပါတယ္။ အဲဒီ အပိုဒ္ခြဲမွာ “ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္တြင္ အဆံုးအျဖတ္ျပဳရမည့္ အေၾကာင္းအရာတရပ္ႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ မဲခြဲဆံုးျဖတ္ရာ၌ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒတြင္ အျခားနည္းျပဌာန္းထားျခင္း မရွိလွ်င္ အစည္းအေ၀းသို႔ တက္ေရာက္၍ ဆႏၵမဲေပးသည့္ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား၏ မ်ားရာဆႏၵမဲျဖင့္ ဆံုးျဖတ္ရမည္” လို႔ ဆိုထားပါတယ္။ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ထဲမွာလည္း ဒီနည္းအတိုင္းပဲ က်င့္သံုးမယ္လို႔ အပိုဒ္ခြဲ ၁၂၉ (က) မွာ ဆိုထားပါေသးတယ္။

ဒီျပဌာန္းခ်က္က အျမင္အရ ေကာင္းပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ျမန္မာ့အေရး ကၽြမ္းက်င္သူလို႔ ထင္တတ္ၿပီး စစ္အစိုးရဘက္က ေရွ႕ေနလိုက္ေျပာေနသူေတြနဲ႔ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံ ဥပေဒအသစ္က ထင္သေလာက္ မဆိုးပါဘူးလို႔ ႏိုင္ငံတကာ အစိုးရေတြကို လိုက္နားခ်ေနတဲ့ သူေတြအတြက္ေတာ့ တကယ္ေကာင္းတဲ့ မက္လံုးတခုပါပဲ။

ဒါေပမယ့္ ဒါဟာ တကယ့္ အမွန္တရားလား၊ လွည့္ကြက္တခုလား ဆိုတာကိုေတာ့ အတိတ္နဲ႔ ပစၥဳပၸန္ ျဖစ္ရပ္ေတြနဲ႔ ဆန္းစစ္ ၾကည့္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

စစ္အစိုးရက ေလာေလာဆယ္မွာ ရာႏႈန္းျပည့္ အာဏာကို ခ်ဳပ္ကိုင္ထားေပမယ့္ ေရြးေကာက္ပြဲၿပီးသြားရင္ ၂၅ ရာခုိင္ႏႈန္းပဲ ကိုင္ထားၿပီး က်န္တဲ့ ၇၅ ရာခိုင္ႏႈန္းကို လက္လႊတ္လိုက္မွာ ျဖစ္တယ္လို႔ ႏိုင္ငံျခား သံတမန္တဦးက ေျပာခဲ့ဖူးပါတယ္။ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ ဆႏၵခံယူပြဲအၿပီး သိပ္မၾကာခင္မွာလုပ္တဲ့ ေတြ႔ဆံုေမးျမန္းခန္းတခုမွာ သူက အခုလို ေျပာခဲ့တာပါ။ “ဒါဆိုရင္ အခုထက္ ပုိမေကာင္းဘူးလား” လို႔လည္း သူက ေမးခြန္းထုတ္ခဲ့ပါေသးတယ္။

တကယ္ေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေတြ လႊတ္ေတာ္ရဲ႕ ၇၅ ရာခိုင္ႏႈန္းကို ထိန္းထားႏိုင္ဖို႔နဲ႔ အာဏာကို ဆက္လက္ ခ်ဳပ္ကိုင္ထားႏိုင္ဖို႔ အာမခံမယ့္ ႏိုင္ငံေရးပါတီတခုကို စစ္အစိုးရက ဖြဲ႔စည္းထားၿပီးပါၿပီ။ ျမန္မာ့အေရး ကၽြမ္းက်င္သူလို႔ ဆိုေနၾကသူေတြက သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ စစ္အစိုးရရဲ႕ စိတ္ဓာတ္စစ္ဆင္ေရး ေထာင္ေခ်ာက္ထဲ ေရာက္ေနမွန္း မသိၾကဘူးေလ။

“၃၃၃” ဂဏန္းထင္ေၾကးက ေရြးေကာက္ပြဲနဲ႔ လက္တကမ္းအလိုမွာ ထြက္လာတာပါ။ ၿပီးေတာ့ ဒီထင္ေၾကးထြက္လာခ်ိန္ဟာ ေရြးေကာက္ပြဲအႀကိဳ လုပ္ငန္းေဆာင္တာေတြ လုပ္ေဆာင္တဲ့ေနရာမွာ စစ္အစိုးရရဲ႕ မမွ်တမႈေတြနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြၾကားမွာ မခံမရပ္ႏို္င္ျဖစ္မႈေတြ တိုးပြားလာေနတဲ့ အခ်ိန္လည္း ျဖစ္ေနပါတယ္။

၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒပါ အခ်က္အလက္ေတြကို အေျခခံၿပီးေျပာရရင္ အသစ္ဖြဲ႔စည္းမယ့္ လႊတ္ေတာ္ႏွစ္ရပ္ေပါင္းရဲ႕ အင္တိုက္အားတိုက္ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္စြမ္းက အေတာ့္ကို မေရမရာရွိလွပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ဒီမိုကေရစီ ဘက္ေတာ္သားေတြပါလို႔ ေျပာလို႔ရမယ့္ သူေတြက လႊတ္ေတာ္ႏွစ္ရပ္ေပါင္းရဲ႕ ၃၃၃ ေနရာကို အႏိုင္ရရွိတယ္ဆိုဦးေတာ့ သမၼတဦးေဆာင္တဲ့ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖြဲ႔က သူတို႔ရဲ႕ အာဏာကို ကန္႔သတ္ထားလို႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ တိုင္းျပည္ရဲ႕ ႏွစ္စဥ္ဘတ္ဂ်က္ ဥပေဒၾကမ္း တင္းသြင္းမႈအပိုင္းကို ဥပမာအေနနဲ႔ ထုတ္ျပလိုပါတယ္။ ႏိုင္ငံတခုရဲ႕ တည္ၿငိမ္မႈနဲ႔ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္မႈအတြက္ သိပ္ကို အေရးႀကီးတဲ့ ဒီအခန္းက႑ကို ဆံုးျဖတ္ရာမွာ ဥပေဒျပဳအဖြဲ႔နဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖြဲ႔ေတြကို ခြဲေ၀အပ္ႏွင္းထားတဲ့ တာ၀န္နဲ႔ လုပ္ပိုင္ခြင့္ေတြအတိုင္း ဆံုးျဖတ္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံ ဥပေဒအရေတာ့ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတက တိုင္းျပည္ရဲ႕ “ျပည္ေထာင္စု၏ ဘ႑ာေငြ အရအသံုးဆိုင္ရာ ဥပေဒၾကမ္း” ကို ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္ဆီ တင္သြင္းမွာျဖစ္ၿပီး ဥပေဒၾကမ္းပါ တခ်ိဳ႕အခ်က္ အလက္ေတြကို လႊတ္ေတာ္အမတ္ေတြ အေနနဲ႔ “ျငင္းပယ္ျခင္းႏွင့္ ေလွ်ာ့၍ခြင့္ျပဳျခင္း” ေတြ လုပ္ခြင့္မရွိဘူးလို႔ တိတိက်က် ျပဌာန္းထားလို႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

အေျခခံဥပေဒ အပိုဒ္ခြဲ ၁၀၃ (က) မွာ “ျပည္ေထာင္စု အစိုးရအဖြဲ႔ကိုယ္စား ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတ သို႔မဟုတ္ ယင္းက တာ၀န္ေပးအပ္သည့္ ပုဂၢိဳလ္သည္ ျပည္ေထာင္စု၏ ဘ႑ာေငြ အရအသံုးဆိုင္ရာ ဥပေဒၾကမ္းကို ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္သို႔ တင္ျပရမည္” လို႔ ေဖၚျပထားပါတယ္။

အပိုဒ္ခြဲ ၁၀၃ (ခ) မွာလည္း ျပည္ေထာင္စု ဘတ္ဂ်က္ ဥပေဒၾကမ္းမွာပါတဲ့ အသံုးစရိတ္ ၄ မ်ိဳးနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး “ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္တြင္ ေဆြးေႏြးခြင့္ရွိသည္။ သို႔ေသာ္ ျငင္းပယ္ျခင္း၊ ေလွ်ာ့၍ခြင့္ျပဳျခင္း မျပဳရ” လို႔ ျပဌာန္းၿပီး လႊတ္ေတာ္ရဲ႕ လုပ္ပိုင္ခြင့္နဲ႔ အာဏာကို ဆိုးဆိုးရြားရြား ကန္႔သတ္ထားျပန္ပါတယ္။

အဲ့ဒီလို ေဆြးေႏြးခြင့္ပဲရွိၿပီး ျငင္းလို႔ ေလွ်ာ့လို႔မရတဲ့ အသံုးစရိတ္ေတြကေတာ့ …

၁။ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒအရ ဖြဲ႔စည္းထားေသာ ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ အဖြဲ႔အစည္းမ်ား (၀န္ႀကီးဌာနမ်ားအပါအ၀င္) ၏ အႀကီးအမႉးမ်ားႏွင့္ အဖြဲ႔အစည္း၀င္မ်ား၏ လစာ၊ စရိတ္ႏွင့္ ယင္းအဖြဲ႔အစည္းမ်ား၏ အသံုးစရိတ္မ်ား။
၂။ ျပည္ေထာင္စုက ေပးဆပ္ရန္ တာ၀န္ရွိေသာ ေႂကြးၿမီမ်ား၊ ယင္းေႂကြးၿမီမ်ားႏွင့္ ဆက္ႏြယ္ေသာ ကုန္က်စရိတ္မ်ား၊ ျပည္ေထာင္စုက ေခ်းယူေငြမ်ားႏွင့္ ဆက္ႏႊယ္ေသာ အျခားကုန္က်စရိတ္မ်ား၊
၃။ တရားရံုး သို႔မဟုတ္ ခံု႐ံုး တ႐ံုး႐ံုး၏ စီရင္ခ်က္၊ အမိန္႔၊ ဒီကရီအရ ေပးေဆာင္ရန္ရွိေသာ အသံုးစရိတ္မ်ား၊
၄။ တည္ဆဲဥပေဒ တရပ္ရပ္အရျဖစ္ေစ၊ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ စာခ်ဳပ္ တခုခုအရျဖစ္ေစ က်ခံရမည့္ အျခားအသံုးစရိတ္မ်ားပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီအသံုးစရိတ္ေတြ ပမာဏက ဘတ္ဂ်က္ရဲ႕ အားလံုးနီးပါး ျဖစ္ေနၿပီး ဒီအေပၚမွာ အေျပာင္းအလဲလုပ္ဖို႔ အသစ္ဖြဲ႔စည္းမယ့္ လႊတ္ေတာ္ႏွစ္ရပ္ေပါင္းမွာ ဘာအာဏာမွ မရွိဘူးဆိုတာ ရွင္းေနပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ ေမးခြန္းထုတ္စရာရွိလာတာက အခုလို အေျခအေနေအာက္မွာ ျပည္သူကို အလုပ္အေကၽြးျပဳမယ္လို႔ သႏၷိ႒ာန္ခ်ထားတဲ့ လႊတ္ေတာ္အမတ္ ၃၃၃ ေယာက္က လူထုအက်ိဳးစီးပြားအတြက္ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္လို႔ရပါေတာ့မလဲ ဆိုတာပါပဲ။

သူတို႔ ၃၃၃ ေယာက္အေနနဲ႔ သမၼတေရြးခ်ယ္ပြဲကို ထိန္းထားၿပီး သူတို႔အလိုက် သမၼတကို ေရြးလို႔ရတယ္လို႔ ေစာဒက တက္ႏိုင္ပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ အခုခ်ိန္ထိ သမၼတကို ဘယ္လိုေရြးမယ္ဆိုတဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲဥပေဒ မရွိေသးတဲ့အတြက္ သူ႔ကို မ်ားရာမဲနဲ႔ပဲ ေရြးမလား၊ ဒါမွမဟုတ္ တျခားနည္းနဲ႔ ေရြးမလားဆိုတာ ဘယ္သူမွ မသိပါဘူး။

ေသခ်ာတာကေတာ့ သမၼတေရြးေကာက္ပြဲဥပေဒက စစ္အစိုးရရဲ႕ ျပည္ေထာင္စု ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္ လက္ထဲမွာ ရွိေနတာပါ။ သူ႔ကို ဘယ္လိုပံု ဘယ္လိုနည္းနဲ႔ ေရြးမယ္ဆိုတာကေတာ့ လႊတ္ေတာ္ေရြးေကာက္ပဲြ ရလဒ္ေပၚမွာ မူတည္ပါလိမ့္မယ္။

Constitutional Truth or Trick by Htet Aung ကို ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ျပန္ဆို ေဖာ္ျပသည္။

http://www.irrawaddy.org/bur/index.php/editorial/2009-02-27-05-56-44/3918-2010-08-26-08-14-13

ဘဘဦးတင္ဦး,ဘဘဦး၀င္းတင္ႏွင့္NLD ေခါင္းေဆာင္မ်ားသို႔


ေမာင္ခ်င့္ခ်ိန္

ေလးစားရပါေသာဘဘဦးတင္ဦး,ဘဘဦး၀င္းတင္ႏွင့္ NLD ေခါင္းေဆာင္မ်ားခင္ဗ်ာ ၊ နအဖစစ္အုပ္စုရဲ႕တဘက္သတ္ လက္ခေမာင္းခတ္စိန္ေခၚမွဳေတြနဲ႔ ၊ အံခဲခံစားေနရတဲ့ ျပည္သူလူထုရဲ႕မခ်ိတင္ကဲျဖစ္ေနမွဳေတြေၾကာင့္ တိုက္တြန္းအား ေပးႏွိဳးေစာ္လႊာအျဖစ္ ဒီစာကိုေရးလိုက္ရပါတယ္ခင္ဗ်ာ ။

ရွစ္ေလးလံုးအေရးေတာ္ပံုၾကီးရဲ႕ေအာင္သီးေအာင္ပြင့္အျဖစ္ေပၚထြက္လာခဲ့တဲ့NLDဟာ ၁၉၉၀ထဲက လူထုရဲ႕တပ္ဦးပါတီ ျဖစ္ခဲ့တာပါ ၊ လူထုကလဲ ၁၉၉၀ေရြးေကာက္ပြဲမွာ သူတို႔ဆႏၵျပဳခဲ့တဲ့ပါတီအျဖစ္ေရာ၊ခြပ္ေဒါင္းအလံကိုတရား၀င္ကိုင္ဆြဲခြင့္ ရခဲ့တဲ့ပါတီအျဖစ္ေရာ ၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဦးစီးတဲ့ပါတီအျဖစ္နဲ႔ပါ ခုခ်ိန္ထိေမွ်ာ္လင့္ေနဆဲဆိုတာ ယံုၾကည္ပါတယ္။

ျမန္မာနိုင္ငံမွာစစ္မွန္တဲ့ဒီမိုကေရစီအစိုးရတစ္ရပ္ေပၚထြန္းေရး ၊ လူ႔အခြင့္အေရးမ်ားအျပည့္အ၀ရရွိေရး ၊ အာဏာရွင္ဆန္ ေသာအစိုးရမ်ိဳး ေနာင္ဘယ္ေသာအခါမွမေပၚေပါက္ရေလေအာင္ ဒီမိုကေရစီအေျခခံအုတ္ျမစ္မ်ား ခိုင္မာစြာခ်မွတ္ေရး ၊ တိုင္းရင္းသားညီအကိုမ်ား နိုင္ငံေရးခြင့္တူညီမွ်ရရွိျပီး ျပည္ေထာင္စုၾကီးအဓြန္႔ရွည္တည္တံ့ေရး ၊ ျပည္သူလူထု၏ဘ၀ ေခတ္မွိီဖြံ႔ျဖိဳးတိုးတက္ကာ နိုင္ငံတည္ျငိမ္ေအးခ်မ္းျပီး ကမၻာ့ျငိမ္းခ်မ္းေရးကိုအကိ်ဳးျပဳနိုင္ေစေရးဆိုတဲ့ မွန္ကန္တဲ့ဦးတည္ ခ်က္ေတြေၾကာင့္ ျပည္သူလူထုတစ္ရပ္လံုးနဲ႔ ဒီမိုကေရစီေရးတိုက္ပြဲ၀င္အင္အားစုအားလံုးရဲ႕ဦီးေဆာင္ပါတီအျဖစ္တည္ရွိခဲ့ သလို စစ္အာဏာရွင္ေတြရဲ႕ အဓိကထားျဖိဳခြင္းတိုက္ခိုက္မွဳကို တေလ်ွာက္လံုးခံခဲ့ရတာလဲ ျမင္သိခံစားရပါတယ္ ။

ဘဘဦးတင္ဦး, ဘဘဦး၀င္းတင္ႏွင့္ NLDေခါင္းေဆာင္မ်ားခင္ဗ်ာ ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔အေနနဲ႔ NLD ကို အၾကိမ္ၾကိမ္ေမွ်ာ္လင့္ အားထားခဲ့ဘူးပါတယ္ ၊ ၁၉၉၀ကစလို႔ ႏွစ္၂၀ဆိုတဲ့အခ်ိန္ကာလမွာ မခ်င့္မရဲအားမလိုအားမရျဖစ္ခဲ့ရတာေတြခ်ည္းသာ ျဖစ္ျပီး NLD ကိုယ္တိုင္ကလဲ အာဏာပိုင္ေတြရဲ႕တဘက္သတ္ဖိႏွိပ္မွုေတြေၾကာင့္ အက်ိဳးမျဖစ္အရာမထင္ျဖစ္ခဲ့ရသည့္ အတြက္ ျပည္သူအေပါင္းအားအနူးအညြတ္ေတာင္းပန္ခဲ့တာကို ၂၀၁၀ခု ၊ ဧျပီလ (၆)ရက္ေန႔ထုတ္ျပန္တဲ့ ျပည္သူသို႔ ပန္ၾကားလႊာမွာေတြ႔ခဲ့ရပါတယ္ ၊ အဲဒီေၾကျငာခ်က္မွာပါသလို NLD အေနနဲ႔ ျပည္သူလူထုနဲ႔ဒီမိုကေရစိအေရးေတာ္ပံုကို မည္သည့္အခါမွေက်ာခိုင္းစြန္႔ခြာသြားမွာမဟုတ္ဆိုတာေၾကာင့္ေရာ ၊ အဲဒီမတိုင္ခင္ မတ္လ၂၉ ရက္ေန႔မွာဆံုးျဖတ္ခဲ့တဲ့ စစ္အုပ္စုရဲ႕ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ မွတ္ပံုမတင္ဘူးဆိုတဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္အတြက္ေၾကာင့္ပါ NLD ကို ရွိရင္းစြဲယံုၾကည္မွဳ ခိုင္ ခိုင္ျမဲျမဲဆက္လက္ျဖစ္တည္ေစခဲ့ပါတယ္ ။

ဒါေပမဲ့ လက္ခုတ္လက္၀ါးတီးျပီးအားေပးရေလာက္တဲ့ လုပ္ေဆာင္မွဳမ်ိဳးမေတြ႔ရေသးတဲ့အတြက္လဲ သို႔ေလာသို႔ေလာ ျဖစ္ေနမိဆဲပါပဲ ၊ ဒီမိုကေရစီအင္အားစုအားလံုးကေထာက္ခံတဲ့ ေရႊဂံုတိုင္ေၾကျငာခ်က္ကို ဆက္လက္ဆုတ္ကိုင္မယ္ဆိုတဲ့ ဟစ္ေၾကြးမွဳကေနေသြဖီေနျပီလို႔လဲ ျမင္ေနမိပါတယ္ ၊ စစ္အုပ္စုကလဲ ၁၉၉၀ေရြးေကာက္ပြဲကို လံုးလံုးျပည္ဖံုးကားခ် လိုက္ျပီဆိုတဲ့အေၾကာင္း နို၀င္ဘာ(၇)ရက္ေန႔ကိုေရြးေကာက္ပြဲရက္သတ္မွတ္ေၾကျငာလိုက္ျခင္းနဲ႔ ျပလိုက္ျပီျဖစ္ပါတယ္ ၊ ဒီအတြက္ စစ္အုပ္စုလုပ္မဲ့ေရြးေကာက္ပြဲကိုသပိတ္ေမွာက္ေၾကာင္းဆံုးျဖတ္လိုက္တာဟာ မွန္ကန္တဲ့ဆံုးျဖတ္ခ်က္တခု ျဖစ္ေပမဲ့ မျပည့္စံု ေသးဘူးလို႔ေတာ့ထင္ပါတယ္ ။

ဘဘဦးတင္ဦး, ဘဘဦး၀င္းတင္ႏွင့္ NLDေခါင္းေဆာင္မ်ားခင္ဗ်ာ ၊ ဘုန္းၾကီးစာခ်လုပ္တယ္လို႔မထင္ေစခ်င္ပါ ၊ NLD ျဖတ္သန္းခဲ့ျပီးတဲ့ ႏွစ္၂၀ ကေပ်ာ့ေျပာင္းမွုေတြကိုျမင္ခဲ့တဲ့အေတြ႔အၾကံဳေၾကာင့္ ပညာရွိသတိျဖစ္ခဲဆိုသလိုျဖစ္မွာစိုးလို႔ သတိေပးအၾကံျပဳရျခင္းသာျဖစ္ပါတယ္ ၊ စစ္အုပ္စုဟာ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲရလာဒ္ကို အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးျပေရွာင္လႊဲျပီး ျပည္သူ႔ဆႏၵကို ေက်ာခိုင္းဥေပကၡာျပဳတာလဲ နွစ္၂၀ရွိပါျပီ၊ဘယ္နိုင္ငံကိုမွဂရုမစိုက္ပဲ လုပ္ခ်င္သလိုလုပ္ ေရႊ႕ခ်င္သလိုေရႊ႕ ခဲ့တဲ့ အမ်ိဳးသားညီလာခံNCဆိုတာကိုလဲ ၁၅ႏွစ္ၾကာအခ်ိန္ဆြဲခဲ့ျပိးပါျပီ ၊ အနိုင္အထက္ျပဳျခိမ္းေျခာက္မွဳ ၊ မဲလိမ္မဲခိုးမွဳ ေတြနဲ႔လဲ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုဥပေဒဆႏၵခံယူပြဲကို သူတို႔လိုခ်င္တဲ့ပံုအတိုင္းရေအာင္လုပ္သြားခဲ့ျပီးပါျပီ ၊ ၾကံ႕ဖြတ္အဖြဲ႔ကို ပါတီ အျဖစ္ေျပာင္း ၊ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြအေရခြံခၽြတ္ ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္းလုပ္ေနပါျပီ ၊ ဒါကိုပဲ ေရြးေကာက္ပြဲကိုသပိတ္ေမွာက္ တယ္ ၊ မဲသြားမေပးသပိတ္ေမွာက္ၾကဆိုေနကာမွ်နွင့္ စစ္အုပ္စုလုပ္ရပ္မ်ားကိုဟန္႔တားနိုင္ျပီ ၊ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲကို ထိမ္းသိမ္းထားနိုင္ျပီ ၊ ေရႊဂံုတိုင္ေၾကျငာခ်က္ကိုဆုတ္ကိုင္ထားနိုင္ျပီ မယူဆေစခ်င္ပါ ။

စစ္အုပ္စုကနည္းလမ္းစံုျဖင့္ထိမ္းခ်ဳပ္ထားေသာ ၀န္ထမ္းမ်ား ၊ စစ္သားမ်ား ၊ ၾကံ႕ဖြတ္၀င္မ်ားက မျဖစ္မေန မဲသြားေပးၾက မွာပဲျဖစ္ျပီး စစ္အုပ္စုကလဲ ဘယ္သူမဲလာေပးေပးမေပးေပး (၂၀၀၈ဖြဲ႔စည္းပံုကိုအတည္ျပဳခဲ့သလို) ၾကံ႕ဖြတ္၇၅%စစ္ဗိုလ္ ၂၅% လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ဆိုတာေတြကို ေၾကျငာမွာပဲျဖစ္ပါတယ္ ၊ ၁၉၉၀ေရြးေကာက္ပြဲကိုဥေပကၡာျပဳခဲ့ကထဲက ၊ တရားသျဖင့္မဟုတ္တဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲဥပေဒေတြထုတ္ျပန္ခဲ့ကထဲက စစ္အုပ္စုရဲ႕ေရြးေကာက္ပြဲဟာတရားမဲ့လုပ္ၾကံဇတ္ ဆိုတာ အားလံုးသိျပီးသားျဖစ္ပါတယ္ ၊ လူထုေခါင္းေဆာင္ရဲ႕ တရားမွ်တတဲ့ေရြးေကာက္ပြဲဟုတ္မဟုတ္ ေစာင့္ၾကည့္ေန ဘို႔ လိုမယ္ဆိုတဲ့မွာတမ္းမွာကိုက ခ်ိဳ႕ယြင္းခ်က္ရွိေနတယ္လို႔ထင္ပါတယ္ ၊ ေစာင့္ၾကည့္ေနဘို႔မလိုေတာ့သလို သပိတ္ ေမွာက္ကန္႔ကြက္ေနယံုနဲ႔လဲ မရပါဘူး ၊ ပ်က္ေအာင္ကိုဖ်က္ရမွာပါ ၊ NLD ကဦးေဆာင္ျပီး ေရႊဂံုတိုင္ေၾကျငာခ်က္ကိုဆုတ္ ကိုင္ျပီး ေတာင္းဆိုတိုက္ပြဲ၀င္တဲ့နည္းနဲ႔ ရေအာင္ကိုတားဆီးရမွာလို႔ထင္ပါတယ္ ။

ဘဘဦးတင္ဦး, ဘဘဦး၀င္းတင္ႏွင့္ NLDေခါင္းေဆာင္မ်ားခင္ဗ်ာ ၊ နိုင္ငံေရးဆိုတာဆံုးခန္းတိုင္သည္မရွိေပမဲ့ ခုအေျခ အေနကေတာ့ ဗမာ့နိုင္ငံေရးသမိုင္းရဲ႕အခ်ိဳးအေကြ႕ၾကီးတစ္ခု ၊ NLD ရဲ႕အနာဂတ္ကိုအဆံုးျဖတ္ေပးမဲ့အေျခအေန ၊ ျပည္ သူေတြကိုယ့္ကံၾကမၼာကိုဖန္တီးရေတာ့မဲ့အခ်ိန္ပဲလို႔ထင္ပါတယ္ ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕အားနည္းခ်က္ေၾကာင့္ ခုပဲေရြးေကာက္ ပြဲသက္တမ္းႏွစ္၂၀ကို ျပည္သူေတြအားလံုး ခါးခါးသီးသီးျဖတ္သန္းခဲ့ရျပိးပါျပီ ၊ စစ္အုပ္စုရဲ႕ ေစ့စပ္ေဆြးေႏြးအလာကို ထပ္ျပီးေစာင့္သင့္ပါေသးရဲ႕လား ၊ နိုင္ငံတကာက၀င္ကူရွင္းေပးဘို႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ်င္ပါေသးသလား ၊ ဒီအခ်ိန္မွာမွ ကိုယ့္အား ကိုယ္ကိုးအနိုင္မတိုက္နိုင္ရင္ အရပ္သားအစိုးရလို႔ေခါင္းစဥ္တပ္လာမဲ့ စစ္အုပ္စုဒါဏ္ကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ျပည္သူေတြ ေနာင္ ဘယ္ေလာက္ထပ္ခံၾကရဦး႔ပါမလဲ ။

၁၉၉၀ေရြးေကာက္ပြဲရလာဒ္ကိုမေျဖရွင္းပဲ ၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔နိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြလႊတ္မေပးပဲ လံံုး၀ ေရြး ေကာက္ပြဲလုပ္ခြင့္မရွိဘူးလို႔ (ကိုယ့္အင္အားကိုကိုယ္ယံုယံုၾကည္ၾကည္နဲ႔) စစ္အုပ္စုကိုစိန္ေခၚသင့္ပါျပိ ၊ ျပည္တြင္းျပည္ပ ဒီမိုကေရစိအင္အားစုေတြနဲ႔ခ်ိတ္ဆက္ျပီး ၊ နိုင္ငံတကာအစိုးရေတြနဲ႔ခ်ိတ္ဆက္ျပီး စစ္အုပ္စုသူ႔သေဘာသူေဆာင္လုပ္မဲ့ နို၀င္ဘာေရြးေကာက္ပြဲကိုဖ်က္မဲ့ လူထုတိုက္ပြဲၾကီးကို ဦးေဆာင္မွဳေပးဘို႔အခ်ိန္ေရာက္ပါျပီဆိုတာ တိုက္တြန္းအားေပး ႏွိဳး ေစာ္လိုက္ရပါတယ္ ။

ေတာ္လွန္ေရးသစၥာခိုင္မာမွဳျဖင့္

ေမာင္ခ်င့္ခ်ိန္

Voice of Burma Information Group Issue No.776, August 22, 2010

http://www.mediafire.com/file/pj6jdx6mfm6dcdl/VOB776KK.pdf

ေဝဖန္သံုးသပ္ခ်က္ အမွတ္စဥ္ (၁၂/၂၀၁၀)

12 2010 Commentary

NUPGE presses Ottawa on Burma rights campaign

'The record of horrific human rights abuses by the military government of Burma is lengthy.' - James Clancy.

James Clancy, president of the National Union of Public and  General Employees (NUPGE)Ottawa (26 Aug. 2010) - The National Union of Public and General Employees (NUPGE) is urging the Harper government to support the call for a United Nations (UN) commission of inquiry into war crimes and crimes against humanity in Burma.

"The record of horrific human rights abuses by the military government of Burma is lengthy," NUPGE president James Clancy says in a letter to Prime Minister Stephen Harper.

"It includes the targeting of civilians, the destruction of more than 3,500 villages in Eastern Burma over the past 15 years, the use of rape as a weapon of war, torture and mutilations, arbitrary executions and slave labour."

Last March, the UN's special rapporteur on Burma reported the existence of "gross and systematic" abuses and a lack of action to stop them – "a state policy that involves authorities in the executive, military and judiciary at all levels."

"... the possibility exists that some of these human rights violations may entail categories of crimes against humanity or war crimes under the terms of the Statute of the International Criminal Court," the report said. "UN institutions may consider the possibility to establish a commission of inquiry with a specific fact finding mandate to address the question of international crimes."

"Canada has historically taken a strong stand in support of promoting human rights and democracy in Burma," Clancy wrote to Harper.

"In addition, Canada enjoys a reputation for taking principled positions internationally in defense of human rights and humanitarian law. But, we note that it has been five months since the UN special rapporteur issued this report and Canada has yet to join the call for a UN inquiry."

Clancy says there is obviously "a great need" for as many countries as possible to call publicly for an inquiry and that Canada has an even greater obligation than most.

"I urge the Canadian government to do what is right and join Australia, the United Kingdom, the United States of America, the Czech Republic and Slovakia in supporting a UN Commission of Inquiry," Clancy adds.

Meanwhile, Canadian Friends of Burma (CFOB) says 80 Canadian parliamentarians have given their support to petition calling for a commission of inquiry.

Canadian Friends of Burma Website

"This is an unprecedented level of support from Canadian parliamentarians and is far greater than any petitions on Burma in the past," the group says.

Canada is under growing pressure from other countries to take a clear public stand.

"In Europe, Burma Campaign UK and other concerned groups are planning to gather at Canadian Embassies to repeat their call.... It is quite uncomfortable to see Canada is lagging behind and dragging its feet on this issue despite the fact that it (is in) the position to play a leading role," the CFOB says.

The group is urging Canadians who have not already done so to contact the prime minister and Foreign Affairs Minister Lawrence Cannon to urge them to take an official stand on behalf of the Canadian government.

NUPGE strongly supports the CFOB and is calling its members and the public to add their voices by e-mailing both Harper and Cannon:

MPs and senators who have not signed the list are being urged to get in touch with CFOB directly and add their names to the list.

  • Contact: The Canadian Friends of Burma (CFOB), Suite 206, 145 Spruce St., Ottawa, K1R 6P1; Tel: 613.237.8056; E-mail: cfob@cfob.org; Web: www.cfob.org

NUPGE

The National Union of Public and General Employees (NUPGE) is one of Canada's largest labour organizations with over 340,000 members. Our mission is to improve the lives of working families and to build a stronger Canada by ensuring our common wealth is used for the common good. NUPGE

၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲ သုံးသပ္ခ်က္


၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲ သုံးသပ္ခ်က္

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကို နအဖမွ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ႐ႈံးနိမ့္ခဲ့သည့္ အေတြ႕ အႀကဳံေပၚတြင္ မူတည္၍ ႀကိမ္းေသႏိုင္ရန္ စီစဥ္ေနသည္ကို ေရြးေကာက္ပြဲ နီးကပ္လာသည္ ႏွင့္အမွ် ထင္ရွားလာသည္။ ထင္ရွားသည့္ ဥပမာမ်ားမွာ ----

(၁) ေရြးေကာက္ပြဲဝင္မည့္ အတိုက္အခံႏိုင္ငံေရး ပါတီမ်ားထဲမွ ႏိုင္ငံေရး အေတြ႕အႀကဳံ ရင့္က်က္သည့္ ဦးသုေဝေခါင္းေဆာင္သည့္ ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီ (ျမန္မာ) ၏ ပါတီဝင္မ်ား စာရင္းကို ေရြးေကာက္ပြဲ ေကာ္မီရွင္သုိ႔ ေပးအပ္ရၿပီး ၎ေကာ္မီရွင္က ေထာက္လွန္းေရးကို တဆင့္ေပးပို႔၍ ပါတီဝင္မ်ား၏ ကိုယ္ေရးရာဇဝင္ကို တအိမ္တက္ဆင္း လိုက္လံေကာက္ယူၿပီး ဓာတ္ပုံ႐ိုက္ မွတ္တမ္းတင္ျခင္းကို ျပဳလုပ္လွ်က္ရွိျခင္း။ လူေပါင္းသန္းႏွင့္ခ်ီ၍ အဖြဲ႕ဝင္ျဖစ္ ေနေသာ ႀကံ႕ဖြံ႕ပါတီဝင္မ်ားကိုမူ ထိုကဲ့သုိ႔ ျပဳလုပ္ျခင္း မရွိျခင္း။ ဤလုပ္ရပ္သည္ အတိုက္အခံ ပါတီဝင္မ်ားကို ၎ပါတီမွ ေၾကာက္လန္႔၍ ႏႈတ္ထြက္ေစျခင္း၊ ႏႈတ္ထြက္ရန္ ဖိအားေပးျခင္း၊ သြယ္ဝိုက္၍ ခ်ိမ္းေျခာက္ျခင္းျဖစ္သည္။

(၂) NLD ပါတီ ေရြးေကာက္ပြဲဝင္ရန္ မွတ္ပုံမတင္ျခင္းကို သေဘာတူလက္ခံခဲ့ၿပီးမွ တစင္ ေထာင္ခဲ့သည့္ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအင္အားစု National Democratic Forces (NDF) ပါတီ ေခါင္းေဆာင္ ဦးခင္ေမာင္ေဆြ၊ ေဒါက္တာသန္းၿငိမ္းတို႔ အုပ္စုအား အစုိးရက ပါတီမွတ္ပုံ တင္ျခင္းကို လက္ခံအတည္ျပဳၿပီးခါမွ ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မီရွင္က ၎တို႔အား ေနျပည္ေတာ္သုိ႔ ေခၚယူၿပီး အုပ္ခ်ဳပ္သူမ်ားႏွင့္ ပူးေပါင္းလုပ္ပါ့မည္ ေနာက္ေနာင္ ဤသုိ႔ေသာ္ ျပစ္မႈကို က်ဴးလြန္ မည္မဟုတ္ပါဟု ဝန္ခံလက္မွတ္ ေရးထိုး၍ အသနားခံစာတင္ရမည္ဟု ဦးခ်ဳိးလုိက္ျခင္းသည္ ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မီရွင္၏ သခင္အားရ ကြ်န္ပါးဝလုပ္ရပ္ျဖစ္ၿပီး NDF ေခါင္းေဆာင္ပိုင္းတြင္ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ယွဥ္ၿပိဳင္ႏိုင္သည့္ အေျခအေနကို ဂုဏ္သိကၡာညႈိႏြမ္းသြားေစရန္ တမင္ရည္ ရြယ္၍ ျပဳလုပ္ျခင္းျဖစ္သည္။ အကယ္၍ ေဒါက္တာသန္းၿငိမ္းတို႔က လက္မွတ္မထိုးႏုိင္ဟု ျငင္းလွ်င္ ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မီရွင္က ၎တို႔ကို ေပးအပ္ထားေသာ အာဏာကို သုံး၍ ဦးခင္ေမာင္ေဆြတို႔ (၄) ဦးကို ေရြးေကာက္ပြဲဝင္ခြင့္ကို ပိတ္ပင္ရန္ ရည္ရြယ္ပုံရသည္။ NDF ေခါင္းေဆာင္မ်ား NLD ေနာက္ခံရွိသျဖင့္ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ႏိုင္ႏိုင္ေခ်ရွိေနျခင္းကို တမင္႐ိုက္ ခ်ဳိးျခင္းသာျဖစ္သည္။

(၃) ရခိုင္ျပည္နယ္ ေျမပုံၿမိဳ႕တြင္ ႀကံ႕ဖြတ္ပါတီဖြင့္ပြဲသို႔ အေနာက္ပိုင္းတိုင္းမႈး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေသာင္း ေအး လိုက္ပါၿပီး တၿမိဳ႕လုံးကို ၎အမိန္႔ျဖင့္ ႀကံ႕ဖြတ္အလံမ်ားစိုက္ထူ၍ ႀကိဳဆိုခိုင္းခဲ့သည္။ ေျမပုံၿမိဳ႕နယ္ႀကံ႕ဖြတ္ပါတီစည္း႐ုံးေရးအတြက္ ေငြက်ပ္သိန္း (၂၀)၊ တယ္လီဖုန္းအလုံး (၁၅) လုံး၊ ဆိုင္ကယ္ (၂) စီး၊ စပိဘုတ္ (၁) စီးကို ေပးအပ္သြားခဲ့သည္ကို ၾကည့္လွ်င္ ၎ေငြေၾကး ပစၥည္းမ်ားသည္ ႏိုင္ငံေတာ္ပိုင္ ေငြေၾကးပစၥည္းမ်ားသာျဖစ္သည္၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေသာင္းေအး ပိုင္မဟုတ္။ ထိုအခ်က္က ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ား မွတ္ပုံတင္ျခင္းဥပေဒ အခန္း (၃) အပိုဒ္ (၁၅) (စ်) ၌ “ႏိုင္ငံေတာ္ပိုင္ေငြေၾကး၊ အေဆာက္အအုံ၊ ယာဥ္ပစၥည္းတို႔ကို တိုက္႐ိုက္ျဖစ္ေစ၊ သြယ္ဝိုက္၍ျဖစ္ေစ ရယူသုံးစြဲသည့္ အဖြဲ႕အစည္းျဖစ္ေၾကာင္း ေတြ႕ရွိျခင္း” ရွိလွ်င္ ေကာ္မီ ရွင္က မွတ္ပုံတင္ခြင့္ျပဳခဲ့ျခင္းကို ပယ္ဖ်က္ရမည္ဟု အတိအလင္းဆိုထားသည္။ သုိ႔ရာတြင္ ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မီရွင္က စုံစမ္းစစ္ေဆးျခင္းကိုေသာ္၎၊ အေရးယူေဆာင္ရြက္ျခင္းကို ေသာ္၎ အလ်ဥ္းမေတြ႕ရေပ။

(၄) တဖက္မွလည္း ဥပေဒအခန္း (၃) အပိုဒ္ (၁၅) (စ) ၌ ႏိုင္ငံျခားတိုင္းျပည္ တစ္ခုခု၏ အစိုးရ သုိ႔မဟုတ္ ဘာသာေရး အဖြဲ႕အစည္း သို႔မဟုတ္ အျခားအဖြဲ႕အစည္း တစ္ခုခု သို႔မဟုတ္ ပုဂၢဳိလ္တစ္ဦးဦးထံမွ ေငြေၾကး၊ ပစၥည္း၊ အျခားအေထာက္အပံ့တို႔ကို တိုက္႐ိုက္ ျဖစ္ေစ၊ သြယ္ဝိုက္၍ျဖစ္ေစ ရယူသုံးစြဲျခင္း၊ သုိ႔မဟုတ္ ယင္းတို႔၏ ၾသဇာခံယူျခင္းျပဳသည့္ အဖြဲ႕အစည္းျဖစ္ေၾကာင္း ေတြ႕ရွိလွ်င္ မွတ္ပုံတင္ခြင့္ ျပဳခဲ့ျခင္းကို ပယ္ဖ်က္ရမည္ဟု ဆိုထား ျပန္သည္။ ဤအခ်က္သည္ အတိုက္အခံ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားအား ျပည္ပရွိ ဒီမုိကေရစီ လိုလားေသာ ႏိုင္ငံမ်ား၊ မ်ဳိးခ်စ္ျမန္မာမ်ား၊ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားက ေငြေၾကးပံ့ပိုးေပးမႈကို ေျဗာင္ပိတ္ပင္လိုက္ျခင္းျဖစ္ၿပီး တဖက္မွလည္း ၎တို႔ႀကံ႕ဖြတ္ပါတီကို ႏုိင္ငံေတာ္ ဘ႑ာထဲမွ လိုအပ္သေလာက္ကို ေထာက္ပံ့ၿပီး အႏိုင္ရရန္ အရွက္ကင္းမဲ့စြာျဖင့္ ျပဳလုပ္ေနျခင္းျဖစ္သည္။

(၅) တိုင္းရင္းသားပါတီမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍လည္း ေဒါက္တာတူးဂ်ာဦးစီးသည့္ ကခ်င္တိုးတက္ ေရးပါတီ (KSPP) ႏွင့္ ရွမ္းျပည္ေျမာက္ပိုင္း တိုးတက္ေရးပါတီ (NSPP) တို႔အား ပါတီတည္ ေထာင္ခြင့္ ေလွ်ာက္ထားေသာ္လည္း တည္ေထာင္ခြင့္မေပးပဲ ဆိုင္းင့ံထားၿပီး မၾကာေသးခင္ ကမွ မွတ္ပုံတင္သည့္ စည္းလုံးညီညြတ္ေရးႏွင့္ ဒီမိုကေရစီပါတီက ကခ်င္ျပည္နယ္ (UDPKS) ကိုမူ ခ်က္ခ်င္းမွတ္ပုံတင္ခြင့္ ခ်ေပးလိုက္သည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ ခ်ေပးခဲ့သည္ကို ေလ့လာ ၾကည့္ေသာအခါ ၎ပါတီကို နအဖႏွင့္ ႀကံ႕ဖြတ္ပါတီက ထူေထာင္ေပးခဲ့ၿပီး ၎ UDPKS ပါတီ ေခါင္းေဆာင္တို႔မွာ ယၡင္ႀကံ႕ဖြတ္အသင္းဝင္မ်ားျဖစ္သည္။ တဖန္ ကခ်င္ျပည္နယ္ ဗန္းေမာ္ၿမိဳ႕ နယ္တြင္လည္း မွတ္ပုံတင္မရွိသူမ်ားကို ေရြးေကာက္ပြဲအမွီ မွတ္ပုံတင္ လုပ္ေပးမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာၾကားၿပီး ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ဦးသိန္းစိန္ႏွင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္လြမ္းေမာင္တို႔က စည္း႐ုံးေရး ဆင္းလွ်က္ရွိသည္။ ယၡဳအခ်ိန္ထိ တရားဝင္စည္း႐ုံးေရးဆင္းေနသည္မွာ ႀကံ႕ဖြတ္ပါတီတခု တည္းသာျဖစ္သည္။

(၆) ဒုတိယပညာေရးဝန္ႀကီး ဦးေအာင္မ်ဳိးမင္းက ဘာသာျခားတကၠသိုလ္တြင္ ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူမ်ားအား “ အနာဂါတ္ ႏိုင္ငံေတာ္မွာ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေတြ ေသြးထြက္သံယို ျဖစ္တာ မျမင္ခ်င္ရင္ ႀကံ႕ဖြတ္ကို မဲေပးပါ” ဟု ေျပာၾကားခ်က္သည္၊ ငါတို႔အာဏာမရလွ်င္ အာဏာျပန္သိမ္းမည္ဟု ဆိုလိုသည္။ ထိုေၾကာင့္ ၁၉၉၀ ခုႏွစ္တုံးကလို ၎တို႔ မႏုိင္လွ်င္ အာဏာအပ္မည္မဟုတ္ဟု သုံးသပ္သည္။

ေရြးေကာက္ပြဲ က်င္းပရန္ရက္သည္ (၃) လ မျပည့္၊ ထို (၃) လမျပည့္တျပည့္ ကာလတြင္ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားက မွတ္ပုံတင္ျခင္း၊ အဖြဲ႕ဝင္စာရင္းကို အေသးစိတ္တင္ျပျခင္း၊ ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္းအတြက္ ေရြးေကာက္ပြဲဝင္ေၾကးမ်ားေပးသြင္းျခင္း၊ စည္း႐ုံးေရးအတြက္ အခန္းမ်ားငွါးရမ္းရျခင္း၊ ေရြးေကာက္ပြဲေကာက္မီရွင္ကို (၇) ရက္ႀကိဳ၍ အေၾကာင္းၾကားရျခင္း၊ လမ္း၊ ရပ္ကြက္မ်ားတြင္ ေဟာေျပာခြင့္မရျခင္း၊ ေက်ာင္းခန္းမမ်ား၊ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း ဓမၼာ႐ုံ မ်ားတြင္ ေဟာေျပာခြင့္ကို ပိတ္ပင္ခံထားရျခင္းမ်ား ႀကဳံေတြေနရစဥ္ တဖက္မွလည္း ႀကံ႕ဖြတ္ ပါတီက နယ္ေျမတိုင္းတြင္ တံခါးမရွိ ဓားမရွိ၊ အစစ္အေဆးကင္းရွင္းစြာ စည္း႐ုံးေရး ဆင္းေနျခင္း၊ ေနျပည္ေတာ္တြင္ အစိုးရေပးထားေသာ အေဆာက္အဦႀကီးတြင္ ႀကံ႕ဖြတ္ပါတီ ႐ုံးကို ဖြင့္လွစ္ၿပီး အစိုးရေထာက္ပံ့ေငြမ်ား၊ ေမာ္ေတာ္ယဥ္မ်ား၊ အေဆာက္အဦမ်ားကို သုံးစြဲခ်င္တိုင္း သုံးစြဲခြင့္ရေနသလို ႀကံ႕ဖြတ္အသင္းဝင္ (၈) သန္းေက်ာ္ကို ႀကံ႕ဖြတ္ပါတီ အမာခံမ်ားအျဖစ္ အသြင္ေျပာင္းၿပီး ႀကံ႕ဖြတ္အသင္း႐ုံးခန္းမ်ားကို ႀကံ႕ဖြတ္ပါတီ႐ုံးခန္းမ်ား အျဖစ္ အသုံးျပဳခြင့္ရေနေပသည္။ ထို႔ျပင္ ႀကံ႕ဖြတ္ပါတီ ဥကၠ႒ ဦးသိန္းစိန္သည္ ႏုိင္ငံေတာ္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ရာထူးကိုလည္းယူထားသျဖင့္ အစိုးရသည္ ႀကံ႕ဖြတ္ပါတီ ေရြးေကာက္ပြဲ မစခင္ကတည္းက ျဖစ္ေနသျဖင့္ ၎အစိုးရသည္ ႀကံ႕ဖြတ္ပါတီ အႏိုင္ရရန္ နည္းမ်ဳိးစုံျဖင့္ အစိုးရအာဏာကို အသုံးျပဳကာ တဖက္သတ္အသုံးခ် အႏုိင္ယူမည့္ပြဲဟု သုံးသပ္မိသည္။

(၇) စာေပစီစစ္ေရးတြင္ ေရတပ္မွ ဒုဗိုလ္မႈးႀကီး မ်ဳိးျမင့္ေမာင္ တာဝန္ယူၿပီးေနာက္ပိုင္း စာနယ္ဇင္းမ်ားကို ပိုမိုတင္းၾကပ္စြာ ျပဳလုပ္လာခဲ့ၿပီး ေရြးေကာက္ပြဲဆိုင္ရာ ေဝဖန္မႈမ်ားကို ေျဗာင္းပိတ္ပင္ခဲ့သည္။ ထို႔ျပင္ အစိုးရထုတ္သတင္းစာမ်ားက “ မည္သူမဆို ႏိုင္ငံေတာ္တည္ ၿငိမ္းေရး၊ ရပ္ရြာေအးခ်မ္း သာယာေရးႏွင့္ တရားဥပေဒစိုးမိုးေရးတို႔ကို ထိခိုက္ပ်က္ျပားေစရန္ လႈံ႕ေဆာ္ျခင္း၊ ဆႏၵျပျခင္း၊ ေဟာေျပာျခင္း သုိ႔မဟုတ္ ေရးသားျဖန္႔ေဝျခင္း” ျပဳလုပ္လွ်င္ ေထာင္ဒဏ္ ၅ ႏွစ္မွ ႏွစ္ ၂၀ အထိ က်ခံရမည္။ က်ဴးလြန္ေသာ အဖြဲ႕ကိုလည္း ဖ်က္သိမ္းမည္ ဟု ေဖာ္ျပခဲ့သည္။ အထက္ပါ အခ်က္သည္ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ လြတ္လပ္စြာ ေျပာဆိုစည္း႐ုံး ခြင့္ကို တိုက္႐ိုက္ၿခိမ္းေျခာက္ ဟန္႔တားမႈပင္ျဖစ္သည္။ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားသည္ အတိုက္အခံ ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ား၏ အားနည္းခ်က္မ်ားကို ေထာက္ျပေဝဖန္ပိုင္ခြင့္ရွိသည္။ ထိုမွသာ မည္သူ မွန္သည္၊ မည္သူမွားသည္၊ မည္သူက႐ိုးသားတည္ၾကည္သည္၊ မည္သူက ကလိန္ကက်စ္ ဆိုသည္ကို လူအမ်ားက သိၾကမည္ျဖစ္သည္။ မည္သူက ရပ္ရြာတိုးတက္ေရးကို လုပ္ႏုိင္မည္။ တိုင္းျပည္တိုးတက္ေရးကို လုပ္ႏုိင္မည္။ စီးပြားေရးစံနစ္ကို ေကာင္းမြန္စြာနားလည္သည္ တို႔ကို သိမွသာ ျပည္သူက မည္သူ႔ကို မဲေပးရမည္ကို ျပဳလုပ္ႏိုင္ၾကမည္ျဖစ္သည္။ သို႔ရာတြင္ နအဖမွ အခန္း (၃) အပုဒ္ ၁၅ (ဃ) ၌ “လူမ်ဳိးေရး သို႔မဟုတ္ ဘာသာေရး သုိ႔မဟုတ္ လူတစ္ဦးခ်င္း သုိ႔မဟုတ္ လူအမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ ပဋိပကၡျဖစ္ေပၚေစႏုိင္သည့္ သိကၡာႏွင့္ ကိုယ္က်င့္ တရားကို ထိခိုက္ေစႏုိင္သည့္ ေရးသားမႈ၊ ေဟာေျပာမႈ သုိ႔မဟုတ္ စည္း႐ုံးလႈံ႕ေဆာ္မႈ ျပဳလုပ္ျခင္း” ကို ျပဳလုပ္ခဲ့လွ်င္ ၎ပါတီအား မွတ္ပုံတင္ခြင့္ ျပဳခဲ့ျခင္းကို ပယ္ဖ်က္ရမည္ဟု ဆိုးထားခဲ့သည္။

ေရြးေကာက္ပြဲဆိုသည္မွာ မည္သူမွန္သည္ မည္သူမွားသည္၊ မည္သူက ကိုယ္က်င့္ တရား ေကာင္းသည္၊ မည္သူက မေကာင္း၊ မည္သူက ႏိုင္ငံေရး၊ စီပြားေရး၊ လူမႈေရးအျမင္ ရွိသည္တို႔ကို တဖြဲ႕ႏွင့္ တဖြဲ႕ ႏႈိင္းယွဥ္ စကားစစ္ထိုးေသာ ပြဲျဖစ္သည္။ ထိုသုိ႔ေျပာၾကားရာတြင္ လူျဖစ္သျဖင့္ ပုဂၢဳိလ္ေရးမ်ား၊ ယၡင္က ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ အျပစ္အနာအဆာမ်ား၊ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ အမွားရွိပါက အတိုက္အခံဖက္မွ ၎အခ်က္မ်ားကို တင္ျပပိုင္ခြင့္ရွိသည္။ သုိ႔မွသာ ျပည္သူက မိမိေရြးခ်ယ္မည့္သူသည္ အရည္အခ်င္းရွိသူ တည္ၾကည္သူအျဖစ္ သိႏုိင္မည္ျဖစ္သည္။ သုိ႔ရာတြင္ အထက္ပါျပ႒ာန္းထားခ်က္အရ သူခိုးကို ခိုးပါသည္ဟုေျပာခဲ့ေသာ္၊ သိကၡာႏွင့္ ကိုယ္က်င့္တရားကို ထိခိုက္ေစသည္ဟု စြဲခ်က္ျဖင့္ အေရးယူခံရေတာ့မည္ျဖစ္သည္။

(၈) ပို၍ဆိုးသည္မွာ ေရြးေကာက္ပြဲရက္ သတ္မွတ္ၿပီးေနာက္ နာဂစ္မုန္တိုင္းသင့္ေဒသမ်ားသို႔ ကယ္ဆယ္ေရးျပန္လည္ထူေထာင္ေရး ကူညီလုပ္ကိုင္ေပးေနသည့္ သုံးပြင့္ဆိုင္ အမာခံအုပ္စု ေခၚ Tripartite Core Group (TCG) တြင္ ကုလသမဂၢ၊ အေရွ႕ေတာင္အာရွႏိုင္ငံ၊ အိမ္နီးခ်င္း ႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ ျမန္မာလူမႈေရးအဖြဲ႕မ်ား ပါဝင္သည္။ ၎ TCG အုပ္စုကို ၎တို႔လုပ္ငန္းစဥ္ ျဖစ္သည့္ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးကိစၥၿပီးၿပီျဖစ္ေၾကာင္း ထိုမွတဆင့္ ဖြံ႕ၿဖိဳးေရးကို ဆက္လက္ ၿပီး အစိုးရမွ လုပ္ေဆာင္သြားမည္ဟု နအဖမွ ေျပာဆိုၿပီး အဖြဲ႕လုပ္ငန္းကို ရပ္ဆိုင္း အဆုံးသတ္ေစခဲ့သည္။ နာဂစ္မုန္တိုင္းတြင္ အသက္ရွက္က်န္ရစ္သူ ၈၀၀,၀၀၀ ခန္႔မွာ ယေန႔ ထိ မလုံမၿခဳံေသးရာ အမိုးအကာတို႔ျဖင့္ ေနထိုင္ေနၾကရတုံးျဖစ္သည္။ TCG ၏ ေနရာတြင္ လူမႈေရးဝန္ႀကီး႒ာနႏွင့္ ေထာက္ပံ့ေရးႏွင့္ ျပည္လည္ေနရာခ်ထား႒ာနတုိ႔မွ တာဝန္ယူရၿပီး နာဂစ္လြန္ျပန္လည္ထူေထာင္ေရး အလုပ္တို႔ လုပ္ရမည္ျဖစ္ေသာ္လည္း နအဖမွ မလိုအပ္ ေတာ့ဟုဆိုသည္။

ထိုကဲ့သုိ႔ ကူညီမႈကို ရပ္ဆိုင္းလိုက္သျဖင့္ လူမႈေရးကူညီမႈ ျပဳလုပ္ေနသည့္သူမ်ား ကိုယ့္တိုင္းျပည္ ကိုယ္ျပန္ၾကရသည္။ ဗီဇာအသစ္ေလွ်ာက္သူမ်ားအနည္းဆုံး (၄) လမွ ၂ ႏွစ္အထိ ျပည္ဝင္ခြင့္ရရန္ေစာင့္ရသည္။ ထိုေၾကာင့္ နာဂစ္ဒါဏ္ ခံစားေနရေသာ ဒုကၡသည္ မ်ားကို ကူညီပံ့ပိုးမႈမ်ား၊ မ်ားစြာက်ဆင္းသြားခဲ့ရၿပီး ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေရး ျဖစ္မလာဘဲ ပို၍ အတိဒုကၡေရာက္ၾကရသည္။ TCG ထြက္သြားၿပီးေနာက္ ႏုိင္ငံျခားမွ ကူညီသူမ်ားကို ဗီဇာထုတ္ ေပးမႈ ၁၀ပုံ တပုံကိုသာ ခြင့္ျပဳခဲ့သည့္အတြက္ ႏုိင္ငံျခားမွ ကူညီသူ အဖြဲ႕မ်ား မ်ားစြာနည္းပါး သြားခဲ့ရသည္။ ဤသုိ႔ျပဳလုပ္ျခင္းမွာ အေၾကာင္း ၂ ခ်က္ေၾကာင့္ ျဖစ္ႏုိင္သည္။ ပထမအခ်က္မွာ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကို ဆန္႔က်င္သူမ်ားကို အၾကမ္းဖက္ႏွိမ္နင္းမႈမ်ား၊ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ၿခိမ္းေျခာက္မႈမ်ား၊ အတိုက္အခံပါတီတို႔အား အစိုးရမွ ေႏွာက္ယွက္မႈမ်ားကို ႏုင္ငံျခားသားမ်ား မသိေစႏုိင္ရန္ ရည္ရြယ္ပုံရသည္ဟု လူ႔အခြင့္အေရးေစာင့္ၾကည့္အဖြဲ႕ အာရွ႒ာနလက္ေထာက္ ဒါ႐ိုက္တာ Phil Robertson က ေျပာၾကားခဲ့သည္။

ေနာက္တခ်က္မွာ ႏိုင္ငံျခားေထာက္ပံ့မႈ ျပတ္ေတာက္၍ ငတ္မြတ္ဆာေလာင္ေနေသာ ဒုကၡသည္မ်ားကို ႀကံ႕ဖြတ္ပါတီမွ စားၾကြင္းစာက်န္မ်ားေပး၍ ၎တို႔ပါတီကို မဲေပးေရးအတြက္ အခြင့္အေရးတရပ္အျဖစ္ လုပ္ေဆာင္ရန္ျဖစ္သည္။ တခ်က္ခုတ္ ၂ ခ်က္ျပတ္ျဖစ္သည္။ မဲဆႏၵ ေပးပြဲ မမွ်တမႈ၊ ညစ္ပတ္မႈတို႔ကို သတင္းေပးပို႔ႏိုင္သည့္ ႏိုင္ငံျခား ဝန္ထမ္းမ်ားကို ျပည္တြင္း၌ နည္းႏိုင္သမွ် နည္းေအာင္ပထုတ္လိုက္ၿပီး ကူညီေထာက္ပံ့မႈ မရသျဖင့္ ငတ္မြတ္အတိဒုကၡ ေရာက္ေနၾကေနသူမ်ားကို ေငြေၾကး အစားအေသာက္၊ အိမ္ေသာက္ပစၥည္းတို႔ျဖင့္ မဲဆြယ္ စည္း႐ုံးခြင့္ကို တဖက္သတ္ ႀကံ႕ဖြတ္ပါတီက ရရွိေတာ့မည္ျဖစ္သည္။

နိဂုံးအားျဖင့္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲသည္ ႀကံ႕ဖြတ္ပါတီလြတ္လြတ္ကြ်တ္ကြ်တ္ မဲ အျပတ္အသတ္ ႏိုင္ရေရးကို ဦးတည္စီစဥ္ထားသည့္ ဖြဲ႕ျဖစ္သည္။ ဗိုလ္သန္းေရႊက ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲ ႐ႈံးနိမ့္မႈကို သခၤန္းစာယူ၍ ၂၀၁၀ တြင္ မဲအျပတ္အသတ္ျဖင့္ အႏုိင္ရရန္ စံနစ္တက် ေဒါင့္စုံမွစဥ္းစား ေတြးေခၚၿပီး မႏိုင္ ႏုိင္ေအာင္ညစ္နည္းေပါင္းစုံျဖင့္ ျပဳလုပ္ထား ေၾကာင္း ထင္ရွားစြာေတြ႕ေနရသည္။

(၁) ေရြးေကာက္ပြဲဥပေဒႏွင့္ NLD ပါတီကို ကန္႔သတ္လိုက္ျခင္း။

(၂) ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မီရွင္ကို အလုံးစုံအာဏာကုန္ေပး၍၎ ေကာ္မီရွင္၏ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ သည္ အၿပီးျဖစ္ေစရမည္ ေစာဒကတက္ပိုင္ခြင့္မရွိဟု နအဖကိုယ္စား တဖက္လွည့္ ညစ္ပတ္ နည္းသုံးစြဲျခင္း။

(၃) လူထုၾကည္ညိဳေသာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ေက်ာင္းသား ေခါင္း ေဆာင္မ်ား၊ ခြန္ထြန္ဦး၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဆထင္စေသာ တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ားကို ထိန္းသိမ္း ထားျခင္း၊ စည္း႐ုံးေရးစြမ္းရည္ ျပည့္ဝေသာႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားကို ေထာင္သြင္းအက်ဥ္းခ် ထားျခင္း။

(၄) တိုင္းရင္းသားမ်ား ေထာက္ခံသည့္ ေခါင္းေဆာင္မ်ား ပါတီမွတ္ပုံတင္ျခင္းကို လက္မခံဘဲ ခ်န္လွပ္ထားျခင္း။

(၅) အတိုက္အခံပါတီမ်ားအား စည္း႐ုံးေရးဆင္းျခင္းကို ကန္႔သတ္ခ်က္မ်ဳိးစုံျဖင့္ ပိတ္ပင္ ထားျခင္း။

(၆) တိုင္းျပည္က႑၊ အေဆာက္အဦတို႔ကို ႀကံ႕ဖြတ္ပါတီတခုတည္းကိုသာ အသုံးျပဳခြင့္ေပး ျခင္းႏွင့္ အစိုးရေရဒီယို႐ုပ္ျမင္သံၾကားတို႔မွ ႀကံ႕ဖြတ္ပါတီအတြက္ ဂ႐ိုဘယ္မ်ား ခ်မွတ္ၿပီး အသံလႊင့္ေပးျခင္းတို႔ကိုလ်ဳိ႕ဝွက္စြာ စီစဥ္ထားျခင္း။

(၇) ႀကံ႕ဖြတ္အသင္းသည္ ႏုိင္ငံေရးပါတီမဟုတ္ ထို႔ေၾကာင့္ ၎အသင္းသည္ လူထုစည္းေဝး ပြဲႀကီးမ်ား ျပဳလုပ္ျခင္း၊ ဝန္ထမ္းမ်ားကို အသင္းဝင္ အျဖစ္ အတင္းအဓမၼ ဝင္ေစျခင္း။ အသင္းဝင္မ်ားကို အခြင့္ထူးေပး၍ ခ်ီးေျမွာက္ျခင္းတို႔ျဖင့္ ၿမိဳ႕နယ္တိုင္းတြင္ အစိုးရစားရိတ္ျဖင့္ ႐ုံးခန္းမ်ားဖြင့္လွစ္၍ လူထုကို တဖက္သတ္စည္း႐ုံးခဲ့ၿပီးမွ ေရြးေကာက္ပြဲက်င္းပခါနီးတြင္ ႀကံ႕ဖြတ္အသင္းမွ ႀကံ႕ဖြတ္ပါတီသုိ႔ ေျပာင္းလဲလိုက္ျခင္းသည္ အရွက္ကင္းမဲ့၊ ဂုဏ္သိကၡာ မရွိေသာ လုပ္ရပ္ျဖစ္သည္။ ထုိသုိ႔ေျဗာင္လိမ္ေျဗာင္စားလုပ္သည့္ ေရြးေကာက္ပြဲကို ဝင္ေရာက္ ယွဥ္ၿပိဳင္ျခင္းသည္ မည္သည့္အက်ဳိးေက်းဇူးမွ် ရႏုိင္လိမ့္မည္မဟုတ္ေခ်။

ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားအေနႏွင့္ ျပဳလုပ္ႏိုင္သည့္နည္းမွာ

(၁) ေရြးေကာက္ပြဲ စည္း႐ုံးေရးကာလ (၃) လအတြင္း လူထုကို တတ္ႏိုင္သမွ် ထိုးေဖာက္ စည္း႐ုံးရန္။

(၂) ေရြးေကာက္ပြဲေရာက္ရန္ နီးကပ္သည္ႏွင့္ တၿပိဳင္တည္း သပိတ္ေမွာက္၍ တရားမွ်တသည့္ ေရြးေကာက္ပြဲ မျဖစ္ႏုိင္ေၾကာင္း ညီညြတ္စြာ ထုတ္ေဖၚေျပာဆို၍ သပိတ္ေမွာက္ၾကရန္။

(၃) မိမိစည္း႐ုံးထားသည့္ လူထုႏွင့္ ေရြးေကာက္ပြဲမွသည္ လူထုလႈပ္ရွားမႈသုိ႔ ဆိုသည့္ အသြင္ ေျပာင္းလဲပစ္ရန္။

(၄) NLD ပါတီ CRPP တို႔ႏွင့္ တြဲဘက္၍ ၾကားျဖတ္အစိုးရတရပ္ဖြဲ႕စည္းႏိုင္ရန္အတြက္ ႀကိဳတင္ ညႈိႏႈိင္းထားၾကရန္ လိုအပ္သည္။ အတိုက္အခံမ်ား မည္ကဲ့သုိ႔မွ် မႏိုင္ရန္ နည္းမ်ဳိးစုံသုံး၍ ေျဗာင္ညစ္ပတ္ထားေသာ ေရြးေကာက္ပြဲအား လူထုတိုက္ပြဲျဖင့္သာ တုိက္၍ လူထုအစိုးရတရပ္ ေပၚေပါက္လာရန္ ျပဳလုပ္ၾကဘို႔ အခ်ိန္ေရာက္ၿပီဟု တိုက္တြန္းလိုက္ရေပသည္။

- ထြန္းေအာင္ေက်ာ္

Burmese Canadian Activists urge to Canadian Government for Burma Crimes Inquiry


Hon. Lawrence Cannon
Minister of Foreign Affairs
Government of Canada

House of Commons
Ottawa, ON
K1A 0A6
Tel: (613) 992−5516
Fax: (613) 992−6802
Email: Cannon.L@parl.gc.ca

August 24, 2010

Dear the Honourable Minister Lawrence Cannon

As you fully aware, Burma is presently in the midst of a severe political and humanitarian crisis
that calls for immediate international attention.

We are proud to be Canadians of Burmese origin witnessing consistence and unwavering support of
Canadian Government led by the Right Honourable Prime Minister Stephen Harper and Ministry of
foreign Affairs led by you to the restoration of Democracy and Human Rights in Burma.

The successive military regimes that hold the power by coupe since 1962 knows too well to play
and exploit the international and regional politics to their benefit. They won’t heed any call and
they won’t care any blame. They rule the people by force and the only thing they understand
serious is also force. Unless leading international democratic countries show to take real action,
there won’t be any improvement to the suffering of Burmese people and the stability of the
region.

There will be a sham election in November of this year to reinstate the authoritarian regime led
by same generals. At the same time the generals of Burma are secretly and actively pursuing to
hold the nuclear weapon with rough North Korea regime, the defiance act against UNSC
resolution 1874.

As mentioned in the Washington Post on August 20, 2010, the evidence against Burma's junta
has been piling up for many years. Thousands upon thousands of girls and women have been
raped by the Burmese army as a tactic of war; children have been press-ganged to serve as
porters; civilians have been used as human minesweepers in operations against armed ethnic
groups; 3,500 villages have burned to the ground in recent years; millions of people have been
forced from their homes. These are some of the many crimes against humanity sponsored by the
generals who rule their Southeast Asian nation of 50 million people.

A growing group of politicians, legal experts, human rights leaders, human rights organizations
and governments are asking for the establishment of a Commission of Inquiry into crimes against
humanity and war crimes in Burma. The governments of Britain, Australia, the Czech Republic,
Slovakia and recently the United States, 80 Canadian Parliamentarians, a former senior legal
adviser to the ICC, former and current UN Special Reporters on human rights in Burma, and the
Burma Lawyers Council are among the governments, organizations and individuals who have

deplored the situation in Burma and supported the creation of a U.N. Commission to look into
alleged crimes against humanity and war crimes in Burma.

On June 2, 2009, Geoffrey Nice, the principal prosecution trial attorney in the case against
Slobodan Milosevic in the International Criminal Tribunal for the former Yugoslavia, and Pedro
Nikken, executive committee member of the International Commission of Jurists and former
President of the Inter-American Court of Human Rights, wrote in the Washington Post and urged
the UN Security Council to authorize a Commission of Inquiry into crimes against humanity and
war crimes in Burma.

In March 2010, the International Tribunal in New York, organized by Nobel Women Initiatives,
called for the establishment of a Commission of Inquiry into crimes against humanity and war
crimes committed by the Burmese regime.

Also in March 2010, at the UN Human Rights Council session, the UN Special Rapporteur for
the Human Rights Situation in Burma, Tomas Ojea Quintana, formally urged the UN to consider
the possibility of establishing a Commission of Inquiry into alleged crimes against humanity and
war crimes committed by the regime.

In his report, Quintana said: “Given the gross and systematic nature of human rights violations in
Myanmar [Burma] over a period of many years, and the lack of accountability, there is an
indication that those human rights violations are the result of a state policy that involves
authorities in the executive, military, and judiciary at all levels.”

The White House said in a statement that it believes the commission could advance the cause of
human rights in Myanmar, also known as Burma, by "addressing issues of accountability for
responsible senior members of the Burmese Regime.

It is long overdue that the world acknowledges that the Burmese regime is guilty of heinous and
brutal acts against its own people.

For this reason we, undersigned organizations, the supporters of the pro-democracy movement
for Burma based in Canada and individual friends of Burma, are writing to you with an urgent
appeal to ask the Government of Canada to show its leadership as before by joining a call to
create an International Commission to investigate alleged war crimes by Burma’s Military Junta.

We look forward to a response to this letter and immediate action to help resolve the crisis in
Burma.

Yours sincerely,

Timothy Zaw Zaw

Coordinator

BurmeseCanadianNetwork@gmail.com