Monday, November 1, 2010

1 Nov 2010 ဒိုင္ယာရီ

http://www.mediafire.com/file/754qc7sttro57kk/1%20%20November%202010%20yeyintnge%27s%20Diary.doc
http://www.mediafire.com/file/ai11s06ccn31zww/1%20%20November%202010%20yeyintnge%27s%20Diary.pdf
1 November 2010 Yeyintnge's Diary

ေရြးေကာက္ပြဲေနာက္ပိုင္း တုိင္းရင္းသားအေရး



ဦးသန္းလြင္ထြန္း တနဂၤေႏြ, 31 ေအာက္တိုဘာ 2010

အခုလာမယ့္ ျမန္မာႏိုင္ငံေရြးေကာက္ပဲြမွာ အဓိက အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး တိုင္းရင္းသားအဖဲြ႔ေတြျဖစ္တဲ့ ၀ ျပည္ ေသြးစည္း ညီညြတ္ေရး၊ UWSA၊ KIO ကခ်င္လြတ္ေျမာက္ေရး အဖဲြ႔နဲ႔ မြန္ျပည္သစ္ပါတီတို႔ ပါ၀င္ျခင္း မရွိပါဘူး။ ဒါ့အျပင္ စစ္အစိုးရက ဖိအားေပးေနတဲ့ နယ္ျခားေစာင့္ တပ္ဖဲြ႔ အသြင္ေျပာင္းေရး ကိစၥကိုလည္း အဲဒီ အဖဲြ႔ေတြက ျငင္းဆန္ထားပါတယ္။ ေရြးေကာက္ပဲြ ေနာက္ပိုင္းကာလအထိ ဆက္ၿပီး ၫႇိႏႈိင္းရအံုးမယ္ဆိုတဲ့ ဒီတိုင္းရင္းသားအေရးေတြကို ေဆြးေႏြးဖို႔ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕၊ ဗီြအိုေအ စတူဒီယိုမွာ ေရာက္ရွိေနတဲ့ KIO ကခ်င္လြတ္ေျမာက္ေရးအဖဲြ႔ရဲ႕ ႏိုင္ငံျခားေရး ေျပာခြင့္ရပုဂၢိဳလ္ James Lamdau ကို ဗီြအိုေအျမန္မာသတင္းဌာနမွဴး ဦးသန္းလြင္ထြန္းက ဆက္သြယ္ ေမးျမန္းေဆြးေႏြး သံုးသပ္တင္ျပထားပါတယ္။

ဦးသန္းလြင္ထြန္း။ ။ ဆရာ James Lamdau ခင္ဗ်ား၊ အပစ္အခတ္ရပ္စဲအၿပီးမွာ ဒီ KIO အဖဲြ႔အေနနဲ႔ေပါ့ေနာ္၊ အမ်ဳိးသားညီလာခံကိုတက္ၿပီး တင္ျပခ်က္ေတြလုပ္ခဲ့တယ္။ အဲဒီမွာလည္း သိပ္မေအာင္ျမင္ခဲ့ဘူး။ ဒါ့အျပင္ကို ဒီကာလတေလွ်ာက္လံုးမွာလည္း ႏုိင္ငံေရးအရလည္း ျမန္မာစစ္တပ္နဲ႔ေဆြးေႏြးခြင့္ေတြမရခဲ့တဲ့အျပင္ ေနာက္ပိုင္းမွာ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ဖဲြ႔အျဖစ္ပါ အသြင္ေျပာင္းဖို႔ ဖိအားေပးခံခဲ့ရတယ္ ဆိုေတာ့ KIO အေနနဲ႔ ေနာက္ပိုင္းမွာ ဒီစစ္တပ္ႀကီးစိုးတဲ့ ေနာက္တက္လာမယ့္အစိုးရအဖဲြ႔နဲ႔ ေဆြးေႏြးဖို႔ ဘယ္ေလာက္အထိ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ ရွိသလဲခင္ဗ်။

James Lamdau။ ။ က်ေနာ္တို႔ KIO အေနနဲ႔ ယံုၾကည္ခ်က္ဆိုတာက အၿမဲ မပ်က္ခဲ့ပါဘူး။ ဆက္ၿပီးေတာ့မွ က်ေနာ္တို႔အတတ္ႏိုင္ဆံုး တုိင္းျပည္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ႀကိဳးပမ္းခဲ့သလို ေရွ႕ေရွာက္ၿပီးေတာ့မွလည္း ဆက္ၿပီးႀကိဳးစားမွာျဖစ္ပါတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့အခ်ိန္မွာ အဆင့္ အဆင့္ အခါေပါင္းမ်ားစြာ က်ေနာ္တို႔ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးၿပီးေတာ့မွ တိုင္းျပည္ကို ႏုိင္ငံေရးနည္းနဲ႔ ေျဖရွင္းဖို႔ က်ေနာ္တို႔ ႀကိဳးစားခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့လို႔ ဘယ္သူ႔ကိုရယ္လို႔ အပစ္ မေျပာဆိုခ်င္ပါဘူး။ တုိင္းျပည္ရဲ႕ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို လုပ္တယ္ဆိုရာမွာ ႏွစ္ဘက္စလံုး သေဘာတူညီစြာ ၀ိုင္းၿပီးေတာ့ လုပ္မွသာလွ်င္ ျဖစ္ေျမာက္ႏိုင္တယ္။

အဲဒီေတာ့ကာ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲခဲ့တဲ့ ၁၉၉၄ ခုႏွစ္မွာ ဒါေတြက ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုလို႔ရွိရင္ ဒီ ပစ္ခတ္ေနျခင္းအားျဖင့္ တုိင္းျပည္ရဲ႕ သာယာ၀ေပ်ာေရးကို ေျဖရွင္းမယ္ဆုိရင္ ဘယ္နည္းနဲ႔မွ လက္ေတြ႔မက်ေၾကာင္း ေတြ႔လာခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ႏုိင္ငံေရးနည္း တနည္းနဲ႔သာလွ်င္ တိုင္းျပည္ကို ျပန္လည္ထူေထာင္မယ္လို႔ က်ေနာ္တို႔ ယံုၾကည္တဲ့အတုိင္း က်ေနာ္တို႔ အပစ္အခတ္ရပ္စဲခဲ့တာပါ။

ဦးသန္းလြင္ထြန္း။ ။ အဲဒီအပစ္အခတ္ ရပ္စဲၿပီးတဲ့ေနာက္ပိုင္းမွာ ဖဲြ႔စည္းပံုအေျခခံ ဥပေဒေရးဆဲြတဲ့ အမ်ဳိးသားညီလာခံကိုပါ ကုိယ္စားလွယ္ေတြ ေစလႊတ္တက္ေရာက္ခဲ့ၿပီးေတာ့ ကခ်င္ျပည္နယ္ရဲ႕ ကိုယ္ ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္နဲ႔ တုိင္းရင္းသားအခြင့္အေရးေတြအတြက္ လိုအပ္ခ်က္ေတြကို ေတာင္းဆိုတင္ျပခဲ့တယ္ ဆိုတာလည္း က်ေနာ္တုိ႔ သိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့လည္း ဒီေတာင္းဆိုတင္ျပခ်က္ေတြက သိပ္ၿပီးေတာ့ အရာမေရာက္ခဲ့ဘူးဆိုတဲ့ သေဘာလည္း က်ေနာ္တို႔ ေတြ႔ရတယ္ေလ။ အဲဒီအေၾကာင္းေလးကို နည္းနည္းေလး ရွင္းျပပါလားခင္ဗ်၊ ဘယ္အခ်က္ေတြကို ေတာင္းဆိုၿပီး ဘာေၾကာင့္မို႔လို႔ ဒီလို ပယ္ခ်ခံခဲ့ရတာလဲ။

James Lamdau။ ။ က်ေနာ္တို႔ တုိင္းေရးျပည္ေရးအတြက္ဟာ ႏိုင္ငံေရးႏွင့္သာလွ်င္ ေျဖရွင္းမယ္ ဆိုၿပီးေတာ့မွ အပစ္အခတ္ရပ္စဲခဲ့ၾကတယ္။ အဲဒီေတာ့ကာ ႏုိင္ငံေရးနဲ႔လုပ္မယ္ဆိုရင္ က်ေနာ္တို႔ ဒီ အေျခခံဥပေဒမရွိဘဲနဲ႔ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ။ ဒါေၾကာင့္ ဒီအစိုးရနဲ႔ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ၿပီးေတာ့မွ ဒီ constitution ကို ဆဲြလာတဲ့အခါမွာ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္မွာ ၿပီးစီးသြားပါတယ္။ ဟုတ္ၿပီ၊ အဲဒီ အေျခခံဥပေဒကို တုိင္းျပည္ကေသာ္လည္းေကာင္း၊ ျပင္ပကေသာ္လည္းေကာင္း သိပ္ၿပီးေထာက္ခံတဲ့အခ်က္က မရွိပါဘူး။ ဒါေပမဲ့လို႔ က်ေနာ္တုိ႔က နားလည္မႈထားပါတယ္။

ဗမာျပည္ရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးဟာ သုညကေန စရပါလိမ့္မယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီအဆင့္ကို ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဆက္ၿပီးေတာ့မွ ေထာက္ခံသြားမယ္၊ ဒါေပမဲ့လို႔ နည္းနည္းပါးပါး ျပဳျပင္စရာရွိတဲ့ ဥစၥာကိုက်ေတာ့ ေနာင္အခါေတာ့ေပါ့ဗ်ာ။ အခ်ိန္သင့္ေတာ္တဲ့အခါမွာ ျပဳျပင္ႏိုင္ေအာင္ ဆိုၿပီးေတာ့မွ အခ်က္ ၁၉ ခ်က္အထိ က်ေနာ္တို႔ တင္ျပတာရွိပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔က ခ်က္ျခင္းျပဳျပင္ဖို႔ သိပ္ၿပီးေတာ့ မရည္ရြယ္ပါဘူး။

ဦးသန္းလြင္ထြန္း။ ။ ဆရာ James Lamdau တုိ႔နဲ႔ ၀ ျပည္ေသြးစည္းညီညြတ္ေရးအဖဲြ႔ UWSA တို႔နဲ႔ ကြာျခားခ်က္ေပါ့ေနာ္၊ UWSA ကေတာ့ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ အေျခခံဥပေဒကို လက္မခံဘူးဆိုတဲ့ သေဘာမ်ဳိး ယတိျပတ္ေျပာထားတာ ရွိပါတယ္။ KIO အဖဲြ႔ကေတာ့ အဲဒီလို ယတိျပတ္ေျပာထားတာ မရွိဘူးေပါ့ေနာ္။

James Lamdau။ ။ က်ေနာ္တို႔ ယတိျပတ္ေျပာထားတာ မရွိပါဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုလို႔ရွိရင္ ဒီသေဘာမက်တဲ့အခ်က္ေတြကေတာ့ ဒီ အေျခခံဥပေဒျပဌာန္းခ်က္ဆိုတာက တဆင့္ၿပီးတဆင့္ ျပဳျပင္လို႔ရမယ္လို႔ ယံုၾကည္ၿပီးေတာ့မွ ဒါေတြကို ယတိျပတ္ေျပာျခင္းမရွိပါဘူး။ ေနာက္ၿပီးရင္ ပတ္၀န္းက်င္ အေျခအေနကိုေသာ္လည္းေကာင္း၊ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဘက္ရဲ႕ ခင္မင္ရင္းႏွီးမႈေပၚမွာ ေသာ္ လည္းေကာင္း အဲဒီေပၚမွာ မူတည္ၿပီးေတာ့မွ ဘယ္ပြိဳင့္ကေန၊ ဘယ္အခ်က္ကေန စၿပီး ျပဳျပင္မလဲဆိုတာကို က်ေနာ္တို႔ ႀကိဳတင္ၿပီးေတာ့မွ မေျပာႏုိင္သည့္တုိင္ေအာင္ အဲဒီပတ္၀န္းက်င္နဲ႔ ဟပ္စပ္တဲ့ အေျခအေနေပၚမွာ က်ေနာ္တို႔ တဆင့္ၿပီးတဆင့္ ေျပာင္းလဲသြားမယ္လို႔ က်ေနာ္တို႔ ဒါေတြကို ယံုၾကည္ျခင္းရွိပါတယ္။

ဦးသန္းလြင္ထြန္း။ ။ ဆရာ James က ႏွစ္ဦးႏွစ္ဘက္ ရင္းႏွီးမႈေတြအေၾကာင္းကို ေျပာတယ္ေပါ့ေနာ္။ ဒါေပမဲ့လည္း ႏွစ္ဦးႏွစ္ဘက္ ခင္မင္ရင္းႏွီးမႈေတြက အခု ဒီ လပိုင္းေတြမွာ နည္းနည္းေလး ပ်က္ျပားလာေနတဲ့ သေဘာမရွိဘူးလားခင္ဗ်။ အထူးသျဖင့္ေပါ့ေနာ္။ ျမန္မာ စစ္ အစိုးရရဲ႕ သတင္းစာက ဆိုလုိ႔ရွိရင္ KIO အဖဲြ႔ကို လက္နက္ကိုင္ ေသာင္းက်န္းသူအျဖစ္ေတာင္ ျပန္ၿပီးေတာ့ သံုးႏႈန္းလာတာကိုလည္း ေတြ႔ရတယ္။ ဒါ့့အျပင္ ဒီနယ္ေျမထဲမွာ ပစ္ခတ္မႈတခ်ဳိ႕ ႀကိဳ႕ၾကား ႀကိဳ႕ၾကား ၾကားလာရတာရွိတယ္။ ဖမ္းဆီးမႈတခ်ဳိ႕လည္းရွိတယ္ဆိုေတာ့ ဒီဆက္ဆံေရး အေျခအေနဟာ ဒီရက္ပိုင္းမွာ ပိုၿပီး ဆိုးလာေနတယ္လို႔ မယူဆဘူးလားခင္ဗ်။

James Lamdau။ ။ ဒါ မွန္ကန္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုလို႔ရွိရင္ သူတို႔ တဘက္သတ္ ရန္သူအေနနဲ႔ စြတ္စဲြတာက ဘာလုိ႔လဲ ဆိုလို႔ရွိရင္ က်ေနာ္တို႔က နယ္ျခားေစာင့္တပ္ကို လက္မခံဘူး။ ဘာေၾကာင့္ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ကို လက္မခံသလဲ ဆိုလို႔ရွိရင္ နယ္ျခားေစာင့္တပ္လုပ္လိုက္တာနဲ႔ က်ေနာ္တို႔ KIO ဟာ အဲဒီ န.အ.ဖ ရဲ႕ တပ္မေတာ္မွာ ေျခစံုပစ္၀င္သြားျခင္းျဖစ္တယ္။ အဲဒါေတြေၾကာင့္ ဘယ္မွာ ၀င္သြားလို႔ ျဖစ္မလဲ၊ က်ေနာ္တို႔ ေတာ္လွန္ေရးလုပ္လာတာက ျပည္သူလူထုရဲ႕ ရပိုင္ခြင့္ကို ရလာဖို႔ရန္ ရည္မွန္းၿပီးေတာ့မွ အလုပ္လုပ္လာခဲ့ၾကတာ။

အခု ျပည္သူလူထုရဲ႕ ရပိုင္ခြင့္ကို ဘာမွလည္း မလုပ္ေသးဘူး။ အစိုးရေတာင္မွ မတည္ေထာင္ေသး ဘူး။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ တပ္မေတာ္ကို အျပတ္ရွင္းပစ္လိုက္မယ္၊ အျပတ္ကို လက္ေျမႇာက္ ေတာ့မယ္ဆိုရင္ ဒါေတာ့ လက္ေတြ႔မက်ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ BGF (Border Guard Force) ကို က်ေနာ္တို႔က လက္မခံဘူး။ အဲဒီလက္ခံမယ့္အစား တဆင့္ၿပီးတဆင့္ အမ်ားႀကီးလုပ္သြားရလိမ့္မယ္၊ BGF ဆိုတာ။ ဒါေပမဲ့လို႔ အဲဒီအဆင့္ေတြကို သြားမေနေအာင္ က်ေနာ္တို႔ေတာင္းဆိုတာက ပင္လံု စာခ်ဳပ္ရဲ႕ ကတိ က၀တ္မွာပါတဲ့အတိုင္း အဲဒီအခြင့္အေရးကိုသာ ေပးပါ။ ဒါဆိုရင္ က်ေနာ္တို႔ BGF ၀င္ေနစရာ မလိုဘူး။ လက္နက္လည္းကိုင္ဖို႔ လံုး၀မလိုေတာ့ပါဘူး။ က်ေနာ္တို႔က ျပည္သူလူထုအေနနဲ႔ ေနပါမယ္ ဆိုတာကို အဲဒါကို ေျပာလာခဲ့တယ္။

ဦးသန္းလြင္ထြန္း။ ။ ဆရာ James က ပင္လုံစာခ်ဳပ္ဆိုတာကို ေျပာလာခဲ့တယ္ေလ။ မၾကာေသး ခင္ကပဲ ဇိုမီးတုိင္းရင္းသားအဖဲြ႔က အစပ်ဳိးၿပီးေတာ့ တုိင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ ၀ါရင့္ႏုိင္ငံေရး သမားေတြနဲ႔ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖဲြ႔ခ်ဳပ္ေခါင္းေဆာင္ေတြက သေဘာတူၿပီးေတာ့ ထုတ္ျပန္ ေတာင္းဆို လိုက္တဲ့ ဒုတိယအႀကိမ္ ပင္လံုညီလာခံေခၚယူေရးဆိုတဲ့ကိစၥအေပၚမွာေရာ၊ ဒီကိစၥ အေပၚမွာေတာ့ ကခ်င္ေခါင္းေဆာင္ေတြ ပါ၀င္တဲ့အခ်က္ေတြ မေတြ႔ရေသးဘူးခင္ဗ်။ ဘာေၾကာင့္ ဒီကိစၥကို ကခ်င္အဖဲြ႔က မပါခဲ့တာလဲ။

James Lamdau။ ။ န.အ.ဖ က က်ေနာ္တို႔ကို ဒီ စက္တင္ဘာလဆန္း တရက္ေန႔က စၿပီးေတာ့ က်ေနာ္တို႔ကို ေသာင္းက်န္းသူပုန္အေနနဲ႔ ကန္႔သတ္လိုက္တယ္။ အဲဒီေတာ့ က်ေနာ္တို႔မွာ ျပည္တြင္း ေရးမွာ သြားလာေရးအတြက္က နည္းနည္းအဆင္မေျပပါဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႔ KIO ေခါင္းေဆာင္ေတြဟာ အဲဒီမွာ သြားပါ၀င္ျခင္းမရွိပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ သူတို႔ရဲ႕လုပ္ကိုင္ဖို႔က က်ေနာ္တုိ႔ အားလံုး၊ ဒီတိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိးစုအားလံုးကိုယ္စားအေနနဲ႔ သူတို႔လုပ္ေနပါတယ္လို႔ က်ေနာ္တို႔ ခံယူတယ္။ က်ေနာ္တို႔ မပါသည္တုိင္ေအာင္ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ အေတြးအေခၚမွာလည္း အဲဒီမွာ ပါေနပါတယ္။

ဦးသန္းလြင္ထြန္း။ ။ အခု ေနာက္ထပ္ ေမးခ်င္တဲ့အခ်က္တခုက KIO အဖဲြ႔အေနနဲ႔ ေပါ့ေနာ္၊ ေလာေလာဆယ္အားျဖင့္ကေတာ့ ဆက္ဆံေရးမွာ ေဒသတြင္း န.အ.ဖ စစ္တပ္ရဲ႕ တိုင္းမွဴး ေတြနဲ႔ အဓိကဆက္ဆံရတယ္၊ အဲဒါအျပင္ ရံဖန္ရံခါဆိုသလို ပ်ဥ္းမနားမွာရွိတဲ့ ေနျပည္ေတာ္မွာရွိတဲ့ ဗဟုိအစိုးရနဲ႔ဆက္ဆံရတာေတြရွိတယ္။ ဒါေပမဲ့ အခု ေရြးေကာက္ပဲြ ၿပီးၿပီးတဲ့ ေနာက္ပိုင္းမွာဆိုလို႔ရွိရင္ ဒီလို ျမန္မာစစ္တပ္ရဲ႕ ေဒသခံတိုင္းမွဴးေတြအျပင္၊ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ဗဟိုအစိုးရအျပင္ကို ျပည္နယ္ထဲ မွာလည္း ျပည္နယ္လႊတ္ေတာ္ဆိုတာေပၚလာမယ္၊ ကခ်င္လူမ်ဳိးေတြရဲ႕ ကခ်င္ျပည္နယ္လႊတ္ေတာ္ ေပါ့ေနာ္။ အဲဒီေတာ့ ဒီ ကခ်င္လူမ်ဳိးေတြရဲ႕ ကခ်င္ျပည္နယ္လႊတ္ေတာ္နဲ႔ ဆက္ဆံေရးကိစၥမွာ KIO အေနနဲ႔ ဘယ္လိုမ်ား ေဒသတြင္း က်န္းမာေရး၊ လူမႈေရး၊ ေဒသတြင္းစီးပြားေရးဖံြ႔ၿဖိဳးမႈကိစၥေတြကို ဖံြ႔ၿဖိဳးလာေအာင္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ႏုိင္မယ္လို႔ ထင္သလဲ။

James Lamdau။ ။ က်ေနာ္တို႔အေနနဲ႔ကေတာ့ ဒီအေျခအေနကို ႀကိဳေျပာဖို႔ဟာက မလြယ္ဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုလို႔ရွိရင္ န.အ.ဖ ရဲ႕ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈ၊ ေနာက္ အက်င့္စာရိတၱေတြ သူတို႔ လုပ္ကိုင္မႈဟာ မယံုၾကည္တဲ့၊ မေမွ်ာ္လင့္တဲ့ဟာ အမ်ဳိးမ်ဳိး ေျပာင္းလဲလာႏုိင္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေရွ႕ေရွာက္ၿပီးေတာ့မွ ဘယ္လို ျပန္လုပ္သြားမယ္ဆိုတာကေတာ့ အေျခအေနေပးတဲ့အေပၚမွာ မူတည္ၿပီးေတာ့မွ မူတည္ပါလိမ့္မယ္။
http://www.voanews.com/

ေခါင္းေဆာင္ေကာင္း အလိုရွိသည္

“ေခါင္းေဆာင္ေကာင္း အလိုရွိသည္ ။”
ေမာင္ခ်င့္ခ်ိန္

ဗမာျပည္ဒီမိုကေရစီေရးသမိုင္းတေလွ်ာက္ ေလးစားရေလာက္ေသာသူရဲေကာင္းမ်ားစြာ ၊ အားကိုးရ ေလာက္ေသာ ေခါင္းေဆာင္မ်ားစြာေပၚထြန္းခဲ့ပါတယ္ ၊ သို႔ေသာ္ စံထားရေလာက္ ေသာေခါင္းေဆာင္ ေကာင္းကေတာ့ အလြန္နည္းပါးခဲ့ပါတယ္ ။
ရွစ္ေလးလံုးအေရးေတာ္ပံုၾကီးေနာက္ပိုင္း အံ့ၾသစရာသမိုင္းေခတ္အျဖစ္ လူငယ္ေခါင္းေဆာင္  ေတြ ၊ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြ ၊ အမ်ိဳးသမီးေခါင္းေဆာင္ေတြ အမ်ားအျပားေပၚထြန္း လာခဲ့ပါတယ္ ၊ ဒါေပမဲ့ စစ္အာဏာရွင္ေတြရဲ႕ အက်ဥ္းေထာင္ေတြထဲေရာက္ေနၾကတဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ မင္းကိုနိုင္ ၊ ကိုကိုၾကီးတို႔လူနည္းစုေလးကလြဲရင္ စံထားအား ကိုးေလာက္တဲ့ေခါင္းေဆာင္ေကာင္း မရွိ ဘူးဆိုတာ ေတြ႔ရပါတယ္ ။
ေခါင္းေဆာင္ဆိုတာ လုပ္ငန္းကိစၥတိုင္း ၊ ေနရာဌာနတိုင္းမွာ ရွိရပါတယ္ ၊အရမ္းအေရး ၾကီးပါတယ္ ၊ ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္ရံုသာမကပဲ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းျဖစ္ဘို႔လဲလိုပါတယ္ ၊ကိုယ့္အတၱ ကိုယ္ဦးစားေပး တဲ့ ၊ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္အထင္ၾကီးလြန္းျပီး ဘ၀င္ျမင့္တတ္တဲ့ ၊ ဆင္ျခင္တံုတရားနည္းတဲ့ ၊ မျပတ္သား တဲ့သူေတြ ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္ခဲ့ရင္ အဲဒီအဖဲြ႔ ၊ အဲဒီ အလုပ္ဟာ အေႏွးနဲ႔အျမန္ပ်က္စီးတာပါပဲ ၊ ကၽြန္ေတာ္ တို႔ဒီမိုကေရစီေရးတိုက္ပြဲ  ခုလိုခရီးရွည္ေနရတာဟာ ေခါင္းေဆာင္အမည္ခံေတြသာမ်ားျပီး ၊ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္း ေတြမျဖစ္ခဲ့ၾကလ႔ို၊ေခါင္းေဆာင္အရည္ခ်င္းမျပည့္မွီပဲေခါင္းေဆာင္တက္လုပ္ခဲ့ၾကလို႔ပါ ။
ရွစ္ေလးလံုးအေရးေတာ္ပံုၾကီးမွာ ျပည္သုူလူထုုက ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ထားတဲ့ေခါင္းေဆာင္ေတြက ျပည္သူ႔ ဆႏၵကိုမျဖည့္စည္းနိုင္ခဲ့ၾကဘူး ၊ ၾကားျဖတ္အစိုးရဖြဲ႔ဘို႔လိုအပ္ေနခ်ိန္မွာကိုယ့္အတၱေတြ ကိုေရွ႕တန္း တင္စဥ္းစားခဲ့ၾကျပီး ညီညီညြတ္ညြတ္နဲ႔ျပည္သူကိုဦးမေဆာင္နိုင္ခဲ့ၾကလို႔စစ္တပ္ ရဲ႕အာဏာသိမ္းမွဳ ခံခဲ့ ၾကရပါတယ္ ၊ ေက်ာင္းသားေတြဦးေဆာင္ျပီး ျပည္သူေတြေသြးနဲ႔ခင္း တဲ့လမ္းမွာ (ေသနတ္သံ တိတ္တုန္းေလး ခန)လူထုေခါင္းေဆာင္ ဆိုျပီးထေလွ်ာက္ၾကတဲ့ သူေတြ စစ္တပ္ကအာဏာသိမ္းခ်ိန္ မွာေရာ  လူထုကိုဘာေတြဦးေဆာင္ခဲ့ပါသလဲ ၊
ေရြးေကာက္ ပြဲလုပ္ေပးမယ္ဆိုတဲ့ စစ္တပ္ရဲ႕ျမွဴဆြယ္မွဳ မွာ အသီးသီးပါတီေတြေထာင္ျပီး အမ်ိဳးသားနိုင္ငံေရးလမ္းေၾကာင္းေပၚကေနအမ်ားစုေသြဖီခဲ့ၾကတယ္။ စစ္တပ္ကအာဏာသိမ္းျပီးေပမဲ့ သူ႔အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကိုခိုင္ျမဲေအာင္မလုပ္နိုင္ခဲ့ပါဘူး ၊ ပါတီေတြ ေထာင္ ၾကပါ ၊ ေရြးေကာက္ပြဲလုပ္ေပးျပီးစစ္တန္းလ်ားျပန္မွာပါလို႔ ေစာေမာင္ ေျပာတာကို ယံုၾကည္ၾကျပီး ရွစ္ေလးလံုးအရွိန္အဟုန္နဲ႔ ျပတ္ျပတ္သားသားတိုက္ပြဲမဆက္ခဲ့ၾကဘူး ၊  အဲဒီတုန္းက ေခါင္းေဆာင္ ၾကီးမ်ားဆိုသူေတြက အာဏာသိမ္းတာကိုလက္မခံဘူး ၊ ပါတီလဲ ေထာင္စရာမလိုဘူး၊ ျပည္သူကို ဦးေဆာင္ျပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးေစာေမာင္နဲ႔ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြး ေရးလုပ္ဘို႔ပဲေတာင္းဆိုမယ္ ၊ ကိုယ့္ဘာသာ ၾကားျဖတ္အစိုးရဖြဲ႔ျပီး ကိုယ့္ဘာသာေရြးေကာက္ ပြဲလုပ္မယ္လို႔ တင္းခံခဲ့ရင္……..။  ဦးႏုတို႔ ေဒၚစုတို႔က ညီညီညြတ္ညြတ္နဲ႔ ျပည္သူကို ဦးေဆာင္ခဲ့ရင္……။ 
သမိုင္းေခတ္ရဲ႕အေျခေနအရ ၊ လိုအပ္ခ်က္အရ ၊ ေက်ာင္းသားေတြက သံုးေယာင္ခ်ယ္ ၊  ဗကသ ၊ အကသ ၊ NLD လူငယ္ ၊ လူ႔ေဘာင္သစ္ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီ ၊ ABSDF စသျဖင့္ ကြဲျပားခဲ့ရတဲ့အေပၚ ရွစ္ေလးလံုးအေရးေတာ္ပံုၾကီးမွာ ၊ ေခါင္းေဆာင္ၾကီး ေတြအျဖစ္ ထြက္ရပ္ျပခဲ့သူေတြထဲက ဘယ္သူ ဘယ္လို ဦးေဆာင္မွဳေပးခဲ့ပါသလဲ ၊ လူငယ္ေက်ာင္း သားေတြက အေတြ႔အၾကံဳကိုဆရာတင္ရင္း ကိုယ့္ဘာသာ ဦးေဆာင္ခဲ့ ၾကရတယ္ ၊ ၁၉၉၀ မွာ NLD ကို၀န္းရံၾကလို႔ ေက်ာင္းသားေတြကေၾကြး ေၾကာ္ခဲ့ၾကျပီး စစ္အစိုးရကိုပံုသ႑န္အမ်ိဳး မ်ိဳးနဲ႔တိုက္ပြဲ၀င္ေနခ်ိန္မွာ ၊ ေခါင္းေဆာင္ဆိုသူေတြက  ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္ျပီး ကိုယ့္ပါတီ အနိုင္ရေရးပဲလုပ္ခဲ့ၾကတယ္ ၊ စစ္တပ္က ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲ အနိုင္ရကိုယ္စားလွယ္ေတြကို လႊတ္ေတာ္ေခၚေပးဘို႔ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးျပေသြဖီခဲ့မွဳအေပၚ ထိေရာက္တဲ့ ေတာင္းဆိုမွဳ ၊ တိုက္ပြဲ၀င္မွဳ မလုပ္ခဲ့ၾကဘူး ၊ ျပည္သူကိုေခါင္းေဆာင္ရမဲ့ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ဆိုသူအခ်ိဳ႕ နယ္စပ္ေဒသ (လြတ္ေျမာက္နယ္ေျမ ) မ်ားဆီထြက္ လာျပီး အေ၀းေရာက္ အစိုးရအျဖစ္ဖြဲ႔စည္းခ်ိန္မွာေတာ့ မူလထဲက လူငယ္ပိုင္းေတြမို႔ အေတြ႔အၾကံဳနည္းပါးမွဳေၾကာင့္ ဆံုးျဖတ္ ခ်က္အမွား ၊ လုပ္ရပ္အမွားေတြမ်ားစြာရွိေနတဲ့ နယ္စပ္ေရာက္ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ဆိုတာေတြမွာ အတုခိုးမွား ပ်က္ဆီးစရာေတြျဖစ္ လာပါေတာ့တယ္ ၊အေ၀းေရာက္အစိုးရလို႔ပီျပင္ေအာင္ ျပည္သူေတြနဲ႔ ေ၀းသထက္ေ၀းရာ နိုင္ငံေပါင္းစံု(အထူးသျဖင့္အေမရိကား၊ၾသစေတးလ်ား၊ေနာ္ေ၀၊ကေနဒါနဲ႔ဂ်ပန္) ကို ထြက္ခြာသြားၾကတာမွာ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ဆိုသူေတြ ၊ လူထုေခါင္းေဆာင္ဆိုသူေတြ ပ်က္ဆီး ဘို႔လမ္းစျဖစ္ခဲ့ေတာ့တာပါပဲ ၊ နယ္စပ္ေတြမွာေနထိုင္သူေတြကလဲ ရပ္တည္ေရး ဆိုတဲ့ေခါင္းစဥ္ျပျပီး ၊ နိုင္ငံေရးအလုပ္ထက္ လူမွဳေရး ၊ ပညာေရး ၊ က်န္းမာေရး ၊ကေလး သူငယ္ အေရး ၊ အမ်ိဳးသမီးအေရး၊ စသျဖင့္ အေရးမ်ိဳးစံုနဲ႔ အလွဳရွင္ေတြအၾကိဳက္သာ လုပ္ျပရင္း ထိေရာက္တဲ့နိုင္ငံေရးအလုပ္ေတြနဲ႔ေ၀း သထက္ေ၀းလာျပီး ဇိမ္ခံေနထိုင္မွဳေတြ ၊ ကိုယ္က်ိဳးစီးပြားနဲ႔ မိသားစုဘ၀ဆိုတာေတြထဲမွာပဲ က်င္လည္ ေနၾကေတာ့--- ̋ေခါင္းေဆာင္ဆိုတဲ့ေနရာကို ေတာ္လွန္ေရးအတြက္အနစ္နာခံဘို႔ ၊ ဦးေဆာင္ဘို႔ လိုခ်င္တာမ်ိဳးထက္ ကိုယ္က်ိဳးစီးပြားရွာဘို႔ အေနေခ်ာင္ဘို႕ လုေနၾကတာမ်ိဳးျဖစ္လာတယ္။̋̋̋
ေနာက္ပိုင္းမွာ နိုင္ငံေရးအစဥ္လာရွိသူ ၊ ရပ္တည္ခ်က္ျပတ္သားခိုင္မာသူ ၊ စဥ္းစားေမ်ွာ္ ျမင္မွဳႏွင့္ မဟာမိတ္ဆက္ဆံေရးအားေကာင္းသူေတြ ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္ရမဲ့အစား ေငြရွာ နိုင္သူေတြပဲေခါင္းေဆာင္ ျဖစ္လာၾကပါတယ္ ၊ ေငြေပးသူေတြရဲ႕ၾသဇာလႊမ္းမိုးမွဳတျဖည္းျဖည္းခံလာရျပီး ေငြနဲ႔ အေတြးအေခၚ ခံယူခ်က္မ်ား လဲၾကရတဲ့အေျခအေနေတြျဖစ္လာပါတယ္ ၊ ျပည္သူေတြအဘို႔ အားကိုးယံုၾကည္ရ ေလာက္တဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းမေတြ႔ရမွဳမွာ လိုက္ပါဘို႔မ၀ံ့ရဲတဲ့အေျခေနျဖစ္လာျပီး မဆန္႔က်င္ရဲၾက ပဲ  အံၾကိတ္ပဲခံေနၾကေတာ့တာမွာ စစ္အာဏာရွင္ေတြက အလိုလိုအသာရ ဘို႔ျဖစ္လာပါ ေတာ့တယ္။ 
ဒီေန႔ေခတ္ရဲ႕အေျခေနမွန္ကို ေသခ်ာျပန္ေလ့လာရင္ စစ္အာဏာရွင္ေတြက ၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးေတြ ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ ယူနီေဖါင္းခ်ြတ္ရဲရေလာက္ေအာင္ ေခါင္းစဥ္အမ်ိဳးမ်ိဳးတပ္ျပျပီးထင္တိုင္းၾကဲေန လို႔ရ ေနပါတယ္၊ျပည္သူ ေတြက စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြဘာလုပ္မလဲ ၊ အတိုက္အခံေတြဘာလုပ္မ လဲဆို တာထက္ ၊ ေလာေလာဆယ္ ေဘးကင္းဘို႔နဲ႔ ထမင္းပံုမွန္စားရဘို႔ပဲ စိတ္၀င္စားၾကသူမ်ားေန ပါတယ္ ၊စစ္အစိုးရမတရားမွန္းသိေနၾက ေပမဲ့ မဆန္႔က်င္ရဲျဖစ္ေနျပိး ၂၀၀၇ စက္တင္ဘာမွာ သံဃာေတာ္ေတြဦးေဆာင္ခဲ့တာေတာင္ လိုက္ပါ နိုင္စြမ္းခ်ိဳ႕တဲ့ေနၾကတာ ၊ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္ကိုမတရားအမွဳဆင္မွန္းသိၾကပါလ်က္ ရံုးထုတ္ခ်ိန္ အင္းစိန္ေထာင္ေရွ႕သြားေရာက္ စုရံုးသူ ေထာင္ဂဏန္းေတာင္မရွိတာ ၊ ၂၀၀၈ ေမလဖြဲ႔စည္းပံုဆႏၵခံယူပြဲ မွာ ၾကံ့ဖြတ္နဲ႔ ရယကေတြ အနိုင္က်င့္ျခိမ္းေျခာက္ေထာက္ခံခိုင္းမွန္းသိေပမဲ့ ၊ ေဘးကင္းျပီးေရာေထာက္ ခံခဲ့ၾကတာ ၊ ခု၂၀၁၀မွာလဲ မတရားတဲ့ဥပေဒ ေတြထုတ္ NLD နဲ႔ေဒၚစုကို ေရြးေကာက္ပြဲက ေနဖယ္ ထုတ္တာ ၊ ပါတီ၀င္အင္အားတေထာင္ျပည့္ရမယ္ ၊ ေငြေၾကးဘယ္ ေလာက္ရွိရမယ္ ဆိုျပီး တျခားပါတီိ ေတြကိုကန္ထုတ္တာ ၊ စစ္ဗိုလ္ခ်ုဳပ္ၾကီးေတြအုပ္စုလိုက္ယူနီေဖါင္းခ်ြတ္ျပီး ၾကံ့ဖြတ္ကိုပါတီအျဖစ္ ေျပာင္း ေရြးေကာက္ပြဲကိုတဘက္သတ္လုပ္ေတာ့မွာေတြကို သိေန ၾကလ်က္နဲ႔ မဆန္႔က်င္ရဲျငိမ္ေနၾက တာ ျပည္သူေတြရဲ႕ ဖိႏွိပ္ခံဘ၀မွာေနသား တက်ျဖစ္ မွဳကိုျပေနပါတယ္။
ဒီမိုကေရစိလိုလားသူမ်ားဆိုတဲ့ အတိုက္အခံေလာကေနသားက်မွဳကေတာ့ အဆိုးဆံုးထင္ တာပါပဲ၊ ကိုယ္ပိုင္ဆိုင္ကယ္ကေန ကားျဖစ္ေရးမွန္းေနၾကတဲ့ ၀င္ေငြရအလုပ္ေတြ ၊ သားသမီး ေက်ာင္းပို႔  ေက်ာင္းၾကိဳအလုပ္ေတြ ၊ဆိုင္ေကာင္းေကာင္းမွာ စားဘို႔ေသာက္ဘို႔ပဲအာရံုရွိၾကတာ ေတြ၊ေနာက္ထပ္ အေထာက္ပံ့ဘယ္လိုရမလဲ ပရိုပိုဆယ္ပဲစဥ္းစားရင္း ျပည္သူကိုေရာ အခ်င္း ခ်င္းေရာ လိမ္ေနၾကတာ ေတြ ၊ ေၾကျငာခ်က္ထုတ္ရံု ၊ အခန္းနားက်င္းပရံုထက္ မပိုတဲ့ လွဳပ္ရွားမွဳဆိုတာေတြ၊ အဲဒီလိုအေျခအေန ကိုပဲ တေယာက္နဲ႔တေယာက္ ၊ တဖြဲ႔နဲ႔တဖြဲ႔အားျပိဳင္ ရင္း ေနရာလုစားက်က္လု မေခၚနိုင္မေျပာနိုင္ လက္တြဲမလုပ္နိုင္ျဖစ္ေနတာေတြရိုးအီေနတဲ့ျဖစ္  စဥ္ေတြထဲမွာ စစ္အာဏာရွင္ကတန္းတူအေရးထား ေလးစားရေလာက္တဲ့ေခါင္းေဆာင္ ၊ ေၾကာက္ရေလာက္တဲ့ေခါင္းေဆာင္၊ မရွိေတာ့သေလာက္ကို နည္းပါးေနပါျပီ ။
ဗမာျပည္ ျပည္တြင္းစစ္ခရီးက ရွည္လွျပီ ၊ ဗမာျပည္ကြန္ျမဳနစ္ပါတီႏွင့္တိုင္းရင္းသားမ်ားက စတိုက္ ပြဲ၀င္ခဲ့ၾကေသာ ပထစေခတ္ (၁၉၄၈-၁၉၅၈) ဆယ္ႏွစ္ ၊ အိမ္ေစာင့္အစိုးရအမည္ခံ စစ္အစိုးရေခတ္ (၁၉၅၈- ၁၉၆၀)ႏွစ္ႏွစ္ ၊ ပါလီမန္ဒီမိုကေရစီေခတ္(၁၉၆၀-၁၉၆၂) ၊ မဆလေခတ္ ေခၚေန၀င္းေခတ္ ၊    စစ္အာဏာရွင္ေခတ္ (၁၉၆၂-၁၉၈၈) ႏွစ္ဆယ့္ေျခာက္ႏွစ္ ၊ ရဟန္းရွင္လူ ေက်ာင္းသားျပည္သူမ်ား ပါဆန္႔က်င္တိုက္ပြဲ၀င္ေနေသာ န၀တ/နအဖေခတ္ေခၚ စစ္အာဏာရွင္ေခတ္ ၊ ႏွစ္ေပါငး္မ်ားစြာခရီးမွာ ဗမာျပည္သူမ်ားကား မြဲသထက္မြဲ ၊ ကမၻာ့တိုးတက္မွဳမ်ိဳးစံုအားခံစားခြင့္မရ ၊ နိုင္ငံေပါင္းစံုမွာ ကၽြန္လို ထြက္လုပ္မွ လူတန္းေစ့မဲ့ဘ၀မ်ိဳး နိုင္င့ံဂုဏ္သေရညိွဳးႏြမ္းလွျပီ ။
ရပ္ျပစ္ခ်င္ပါျပီ ၊ လူ႕အခြင့္အေရး(အျပည့္အ၀မဟုတ္ေတာင္ ထိုင္းေလာက္ ၊ အိမ္နီးခ်င္း နိုင္ငံ ေတြ ေလာက္)ရွိေသာအေျခအေနနွင့္ ကိုယ့္ေျမကိုယ့္နိုင္ငံမွာ ဖြံ႕ျဖိဳးတိုးတက္မဲ့အလုပ္ေတြ ၊ တည္ေဆာက္ ေရးလုပ္ငန္းေတြ လုပ္ေနခ်င္ပါျပီ ။ သို႔ေသာ္ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ မခ်ဳပ္ျငိမ္း သမ်ွ မည္သို႔ျဖစ္နိုင္ပါ မည္နည္း ။
စစ္အာဏာရွင္စနစ္အျမစ္ျပဳတ္တိုက္ထုတ္ဘို႔က ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းလိုအပ္ပါသည္ ၊ လက္ရွိ ရွိေန ေသာေျခေနအရပ္ရပ္အား ဘက္စံုျပဳျပင္ေျပာင္းလဲနိုင္ရန္ လူအမ်ားေလးစားအားကိုး
ယံုၾကည္ရမည့္ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းလိုေနပါသည္ ၊ လက္ရွိအဖြဲ႔တဖြဲ႔ဖြဲ႔တြင္ ေခါင္းေဆာင္ ဟုကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ သတ္ မွတ္သူမ်ား ေသခ်ာစဥ္းစား ဆံုးျဖတ္ရမဲ့အခ်ိန္ေရာက္ေနပါျပီ ၊ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္း လား ၊ ေတာ္လွန္ေရးအတြက္ ေခါင္းေဆာင္ေန ရာထိုက္တန္ရဲ႕လား ဆံုးျဖတ္ျပီး ျပတ္ျပတ္သားသား ပူေပါင္းၾက/လမ္းခြဲၾက ရမဲ့အခ်ိန္ ေရာက္ေနပါျပီ….
ဗမာျပည္ ျပည္သူအေပါင္းႏွင့္ေတာ္လွန္ေရးၾကီိးကေတာ့စစ္မွန္ေသာ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္း အလိုရွိေနပါသည္။

ေမာင္ခ်င့္ခ်ိန္ ။

OCHA Situation Report No. 4 - Myanmar - Cyclone Giri



* According to the Government, Myebon, Pauktaw, Kyaukpyu and Minbya are amongst the townships most affected by Cyclone Giri, with Kyuntharyar (in Myebon) and East Phayonkar Island (in Pauktaw) most severely impacted.
* The Government confirmed that 45 deaths have been recorded to date, while at least 10 people still missing and 49 injured. According to Government figures, 70,975 people remain homeless and at least 15,000 houses were completely destroyed, with a total of approximately 200,000 people affected. Approximately 17,500 acres of agricultural lands were also destroyed, while a large number of dykes were damaged. A total of 279 primary schools, 24 middle schools and 15 high schools were also either damaged or destroyed.
* The Government, national and international NGOs as well as UN agencies are distributing relief items and providing emergency medical care in the most affected townships. Food, Shelter, WASH and Health remain the most urgent needs. Given the destruction of numerous water sources, the provision of potable water is likely to be a priority over coming weeks.
* As of 29 October, WFP has dispatched a total of 540 MTs of food to cover 11,050 households in four townships for one month. In addition, several international NGOs have started food distributions.
* The RC/HC, UNHCR, UNDP and OCHA representatives travelled to Sittwe on 28-29 October and met with UN, INGO/NGO representatives and held discussions with Government Ministers in charge of the response efforts. On 29 October, the UN delegation briefly visited some affected areas in Pauktaw Township.
* Transportation to the area remains challenging, while access roads are being cleared from landslides.


Kind regards,

Alf Ivar Blikberg
Humanitarian Affairs Officer
UN Office for the Coordination of Humanitarian Affairs (OCHA) - New York
Office Phone: +1-917-367-0215 / Mobile: +1-917-388-5543


Alf Ivar Blikberg
Humanitarian Affairs Officer
UN Office for the Coordination of Humanitarian Affairs (OCHA) - New York
Office Phone: +1-917-367-0215 / Mobile: +1-917-388-5543
Room: M-06060-A / E-mail: blikberg@un.org

Voice of Burma Information Group Issue No.786, October 31, 2010

http://xa.yimg.com/kq/groups/20354587/240834649/name/VOB786KK.pdf
VOB786KK

ခက္တယ္

ခက္တယ္
             မမွ်တတဲ႔အတၱေတြကို
                     ကိုယ္ပိုင္အသိနဲ႔ျပန္မ်ဳိခ်ေနရေပမယ္႔
                     အတၱႀကီးလြန္းသူေတြအတြက္ကေတာ႔
                     သူတို႔ရဲ႔ကိုယ္ပိုင္အတၱေတြကို
                     ျပန္မ်ဳိခ်နုိင္ဖို႔အတြက္ ခက္တယ္ --- ။
                     အခက္အခဲတခ်ဳိ႔ကို၀ါးမ်ဳိခဲ႔ရလို
                     တည္ျငိမ္တဲ႔ေသြးသစ္နဲ႔
                     ဆင္ျခင္မွုပဲ႔ကိုင္ဦးေႏွာက္ေတြရွိခဲ႔ေပမယ္႔
                     စိတ္ထဲရွိတာေတြနဲ႔
                     အျပင္ဖက္ကလက္ေတြ႔ဘ၀ေတြကကြာျခားေနေတာ႔
                     စိတ္သြားတိုင္းကိုယ္မပါ
                     ထင္သလိုမျဖစ္ရေတာ႔ ခက္တယ္ --- ။
                     သယံဇာ၀ေပါႀကြယ္၀
                     ဥတုသုံးလီနဲ႔ ယဥ္ေက်းမွုထြန္းကားတဲ႔ျမန္မာျပည္ကို
                     မိစာၦစစ္ဘီလူးေတြမင္းမူေနေတာ႔
                     အခြင္႔အေရးမ်ားစြာဆုံးရွုံး
                     တိုင္းျပည္ကလည္းဆင္ရဲ႔တြင္းထဲထိုးက်
                      တခ်ဳိ႔လူေတြဆို “ အူမမေတာင္႔ႀကေတာ႔လို႔
                     သီလေတာင္မေစာင္နုိင္ ” ႀကေတာ႔ ခက္တယ္ --- ။
                                             ဇာနည္ေမာင္