Tuesday, December 14, 2010

စဥ္းစားၾကပါဗ်ာ စဥ္းစားၾကပါ..

http://blinkhackergroup.blogspot.com/ ဘေလာ့ခ္ကိုသြားၾကည့္မိလိုက္ေတာ့ irc server address တခုေပးထားတာေတြ႔ရတယ္ .... ။irc server = irc.antichat.ruport= 7771channel= #lcdပါတဲ့ဗ်ာ ........ ။ ရုရွားဆာဗာပါ ................ရုရွားမွာ ဗမာထဲက ဘယ္သူေတြပဲ အမ်ားဆံုးရွိေနၾကလည္းဆိုတာ အားလံုးအသိျဖစ္ပါတယ္ ။ က်ေနာ္ကေတာ့ ဒါဟာေထာင္ေခ်ာက္တခုလို႔ပဲျမင္ပါတယ္ေနာက္ထပ္ပိုၿပီး သတိထားစရာအခ်က္ကေတာ့ ေၾကးမံႈ ၊ ရတနာပံုဝက္ေပၚတယ္ႏွင့္တကြ အျခားေသာ ဝက္ဆိုဒ္မ်ား ဟက္ခံရျခင္းဟာDDoS မဟုတ္ပါဘူး ။ web server ကိုသာဝင္ေရာက္ က်ဴးေက်ာ္လက္ကျမင္းသြားတာပါအမွန္တကယ္DDoSတိုက္ခိုက္ခံေနရတာဟာ ျပည္တြင္းဆိုဒ္ေတြမဟုတ္ပါဘူး ျပည္ပကမီဒီယာေတြကသာ အၿမဲမျပတ္ ခဏခဏခံေနရတာပါ ။ သတိထားစရာအခ်က္တခုပါဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘုမသိဘမသိနဲ႔ botnet တခုကို ကိုယ့္စက္ေပၚမွာ တင္မိရက္သားျဖစ္သြားမယ္ဆိုရင္ အခုေရာ ေနာင္ေရာ (botnet ကိုရွင္းမပစ္မခ်င္း ) သူတို႔က ကိုယ့္ကို agent တခုအေနနဲ႔ အမ်ိဳးမ်ိဳး အသံုးခ်တာပါခံေနရဦးမွာပါ ။ စဥ္းစားၾကပါဗ်ာ စဥ္းစားၾကပါ..အင္း .... ခုေခတ္ႀကီးမွာDDoS ဆိုတာေတာင္ဘာမွန္းေသျခာမသိပဲလည္း attack လုပ္လို႔ရပါတယ္ဗ် ... ။ toolsေတြ ေတာ္ေတာ္ႀကီးကိုေပါမ်ားပါတယ္ ။အဲ့ဒီ toolsေတြကိုမွ မသံုးခ်င္ဘူးဆိုရင္ေတာင္ ပိုက္ဆံေပးၿပီး လူငွားနဲ႔ attack လုပ္လို႔ရႏိုင္ေၾကာင္းပါ ။ ဥပမာအေနနဲ႔ ေအာက္ကပံုမ်ားသာ ၾကည့္ေတာ္မူၾကပါဗ်ာ

 TRUE-MMCP
yeyintnge.com  C box မွ...

Aung San Suu Kyi Speaks with US students:





Aung San Suu Kyi Speaks with US students:updated from Peter Serko on Vimeo.
On Dec 10, 2010 Nobel Peace Prize Laureate Aung San Suu Kyi spoke with a group of high school students at Vashon Island High School in WA State via cell phone. The event, perhaps the first of its kind, was recorded in its entirety.
Aung San Suu Kyi was released from house arrest Nov 13, 2010 after more than 15 years of confinement. Now free, she continues her crusade for non-violent political change in Burma by reaching out to students in the United States.

BURMA: RUMORS OF CONSTRUCTION OF A NUCLEAR REACTOR

Burma Rumors of Construction of a Nuclear Reactor

14 Dec 2010 ဒိုင္ယာရီ


for gmail user

 Download all attachments  

VOB792KK.pdfVOB792KK.pdf
412K   View   Download  
2nd pinlong.pdf2nd pinlong.pdf
53K   View   Download  
14 Dec 2010 Yeyintnge's Diary.doc14 Dec 2010 Yeyintnge's Diary.doc
1619K   View   Download  
14 Dec 2010 Yeyintnge's Diary.pdf14 Dec 2010 Yeyintnge's Diary.pdf
2777K   View   Download  
ABSDF-s-Media-Release-3-2010-on-14122010.pdfABSDF-s-Media-Release-3-2010-on-14122010.pdf
149K   View   Download  


http://www.mediafire.com/file/jqa955tnhbub3v6/14%20Dec%202010%20Yeyintnge%27s%20Diary.doc
http://www.mediafire.com/file/nwsu3x4715gcz3w/14%20Dec%202010%20Yeyintnge%27s%20Diary.pdf

14 Dec 2010 Yeyintnge's Diary

ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ၁၄၀ ခန္႔ က်န္းမာေရး ခ်ဳိ႕တဲ့



By မသင္းသီရိ အဂၤါ, 14 ဒီဇင္ဘာ 2010

ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္း အက်ဥ္းေထာင္ အသီးသီးမွာ ဖမ္းဆီးခ်ဳပ္ေႏွာင္ ခံထားရတဲ့ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြထဲက က်န္းမာေရး ခ်ဳိ႕တဲ့ေနတဲ့ အက်ဥ္းသားေပါင္း ၁၀၀ ေက်ာ္ ရွိေနၿပီး သူတို႔ဟာ က်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္မႈေတြကို ေကာင္းေကာင္း မရၾကသလို အက်ဥ္းသားေတြရဲ႕ ရပုိင္ခြင့္ အခြင့္အေရးေတြလည္း ဆုံး႐ႈံး နစ္နာေနၾကရတယ္လို႔ ထိုင္း၊ ျမန္မာ နယ္စပ္အေျခစုိက္ AAPPB ေခၚ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ား ကူညီေစာင့္ေရွာက္ေရး အဖြဲ႕ႀကီးက ေျပာပါတယ္။ အျပည့္အစုံကို မသင္းသီရိက တင္ျပေပးထားပါတယ္။

ျမန္မာႏိုင္ငံတ၀န္းက အက်ဥ္းေထာင္ေတြထဲမွာ ယုံၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ အက်ဥ္းက်ေနတဲ့ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေပါင္း ၂,၂၀၀ ေက်ာ္ ရွိေနသလို လတ္တေလာမွာ အက်ဥ္းသားေပါင္း ၁၄၀ ေလာက္ဟာ က်န္းမာေရး ခ်ဳိ႕တဲ့တဲ့ ဒဏ္ေတြကို ခံေနရတယ္လို႔ AAPPB အဖြဲ႕က တြဲဖက္ အေထြေထြ အတြင္းေရးမႉး ကိုဘုိၾကည္က ေျပာပါတယ္။

“က်န္းမာေရး မေကာင္းတဲ့သူရယ္လို႔ က်ေနာ္တုိ႔ သိထားတာေတာ့ ၁၄၀ ေက်ာ္ရွိတယ္။ ဒီအထဲမွာ က်န္းမာေရး စိုးရိမ္ရတဲ့ အေနအထားကေတာ့ ေလးငါးဆယ္ေယာက္ေတာ့ အနိမ့္ဆုံး ရွိမယ္ထင္တယ္။ ဥပမာ ဟုိတေလာကမွ ေထာင္ေျပာင္းလာတဲ့ ကုိႏုိင္မင္းဆုိ ေသြးကင္ဆာ ျဖစ္ေနတယ္။ သူ႕ကုိ အင္းစိန္ေထာင္မွာ ထားမယ္ဆုိရင္ေတာ့ အျပင္ေဆး႐ုံကိုထြက္ၿပီး ကုသလို႔ လြယ္တဲ့ေနရာေပါ့။ အဲဒီလို ေနရာမ်ဳိးကေန ကေလးေထာင္ကို ေျပာင္းရတဲ့ အခါက်ေတာ့ သူ႔ရဲ႕ က်န္းမာေရး အေျခအေနကလည္း ေတာ္ေတာ္စိုးရိမ္ရပါတယ္။

“အဲဒီလုိပဲ မစႏၵာဆုိရင္လည္း အင္းစိန္ေထာင္ကေနပဲ ရပ္ေ၀းေထာင္ကုိ ၿပီးခဲ့တဲ့ တပတ္၊ ႏွစ္ပတ္ေလာက္ကမွ ေျပာင္းသြားတာ ရွိတယ္။ သူဆုိရင္လည္း ႏွလုံးနဲ႔ တျခား က်န္းမာေရး အေျခအေနေတြ ခံစားေနရတာ ရွိတယ္။ အဲဒီလုိပဲ ေလျဖတ္သလုိ ျဖစ္ေနတဲ့ ကိုေအာင္သူတို႔လိုမ်ဳိး၊ ေနာက္ ဦးသန္းလြင္တို႔လို အသက္ႀကီးတဲ့ သူမ်ဳိးေတြေပါ့၊ ဒီလုိမ်ဳိးေတြကလည္း ရွိေနပါတယ္။ ရွိေနေတာ့ ဒီလိုလူမ်ဳိးေတြရဲ႕ က်န္းမာေရး အေျခအေနကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးကို စိုးရိမ္ရတယ္လို႔ က်ေနာ္တုိ႔ ေျပာလို႔ရပါတယ္။”

အထူးသျဖင့္ေတာ့ ဖမ္းဆီးစဥ္ ကာလေတြ အတြင္းမွာ စစ္ေၾကာေရးအတြင္း ႏွိပ္စက္ညႇဥ္းပန္း ခံရမႈေတြကလည္း သူတို႔အတြက္ ေနာက္ပုိင္းမွာ ဆိုးရြားတဲ့ က်န္းမာေရး ထိခုိက္မႈေတြကို ျဖစ္ေစပါတယ္။ ေနာက္တခါ မိသားစုနဲ႔ ေ၀းကြာလွတဲ့ နယ္ေထာင္ေတြက ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြ ဆုိရင္လည္း မိသားစုေတြက ပုံမွန္မသြားႏုိင္တဲ့ အခက္အခဲေတြေၾကာင့္ ေနာက္ပုိင္းမွာ အာဟာရ ခ်ဳိ႕တဲ့မႈက ျဖစ္လာတဲ့ ေရာဂါမ်ဳိးေတြနဲ႔အတူ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာ ထိခုိက္မႈမ်ဳိးေတြအထိ ႀကဳံေနရတာ ရွိတယ္လို႔လည္း ေျပာပါတယ္။

“ဖမ္းဆီးခံရတဲ့ သူတုိင္းက ႏွိပ္စက္ညႇဥ္းပန္းမႈကုိ ေတာ္ေတာ္ေလး ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ခံစားရတာ ရွိတယ္။ ဒီဟာက ေတာ္ေတာ္ဆုိးတဲ့ အခ်က္ပါ။ ဒီလို ႏွိပ္စက္ညႇဥ္းပန္းခံရတဲ့အတြက္ ေနာက္ပုိင္းမွာ က်န္းမာေရး အေျခအေန ဆက္ၿပီးေတာ့ ဆုိးသြားတာေတြ ရွိတယ္။ အဲဒီလိုမ်ဳိး က်န္းမာေရး အေျခအေန ဆုိးသြားတဲ့ အခါမွာ အက်ဥ္းေထာင္ထဲမွာလည္း လုံေလာက္တဲ့ က်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္ခြင့္၊ လုံေလာက္တဲ့ ေဆး၀ါးေတြ မရွိတဲ့ အခါၾကေတာ့ အက်ဥ္းသားေတြရဲ႕ ႐ုပ္ပုိင္း၊ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာ က်န္းမာေရး အေျခအေနေတြကုိ ပိုၿပီး ဆုိး၀ါးလာတဲ့ အေနအထားမ်ဳိးေတြ ရွိပါတယ္။

“ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြကုိ မိသားစုေတြနဲ႔ ေ၀းလံတဲ့ ေနရာေတြကို ေျပာင္းေရႊ႕ထားတာ ရွိတယ္။ ဒီလုိေျပာင္းေရႊ႕တဲ့အတြက္ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားကိုတင္ ျပစ္ဒဏ္ေပးတာ မဟုတ္ဘဲနဲ႔ သူ႔မိသားစုကိုပါ ေရာၿပီး ျပစ္ဒဏ္ေပးတဲ့ ပုံစံမ်ဳိး ျဖစ္တယ္။ အဲဒီအတြက္ မိသားစုေရာ၊ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေရာ ႐ုပ္ပုိင္း စိတ္ပုိင္းေရာ စီးပြားေရး အေျခအေနေရာ အေတာ္ ခၽြတ္ၿခဳံက်သြားတဲ့ အေနအထားမ်ဳိးေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဟာ ေတာ္ေတာ္ ဆုိးဆုိး၀ါး၀ါး ခံစားေနရတဲ့ အေနအထားပါ။”

AAPPB အဖြဲ႕က တြဲဖက္ အေထြေထြ အတြင္းေရးမႉး ကုိဘုိၾကည္ ေျပာျပခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။

၈၈ မ်ဳိးဆက္ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ ကုိမင္းကိုႏုိင္ ဆုိရင္လည္း က်ဳိင္းတုံေထာင္မွာ ဖမ္းဆီးခ်ဳပ္ေႏွာင္ ခံထားရတာျဖစ္ၿပီး အခုဆုိရင္ ရာသီဥတု ေအးတဲ့ဒဏ္ေၾကာင့္ သူ႔ရဲ႕ဇက္က်ီးေပါင္းတက္လို႔ ကိုက္ခဲတဲ့ ေ၀ဒနာဟာ အေတာ္ေလး ခံစားေနရတယ္လို႔ အမျဖစ္သူ ေဒၚၾကည္ၾကည္ၫြန္႔က ေျပာပါတယ္။

“ဇက္က်ီးေပါင္းတက္တာကေတာ့ ျပန္ျဖစ္ေနတယ္ေပါ့။ ဇက္က်ီးေပါင္းတက္တာ ေတာက္ေလွ်ာက္ေပါ့ေလ။ အဲဒါက မသက္သာဘူး။ အဲဒါ လိမ္းေဆးလိမ္းတယ္၊ ေဆးေတြ ေသာက္ေနတယ္။ အခုျပန္လာၿပီး စာလာတာကေတာ့ က်ဳိင္းတုံမွာ တအားေအးေနေတာ့ ကိုက္တာေတြ ျပန္ျဖစ္ေနတယ္၊ လက္ေတြ ေျခေထာက္ေတြ ကိုက္တာ။ အကုိက္အခဲက်ေတာ့ ဆရာ၀န္ေျပာတဲ့အတုိင္း ေဆးေတြ၀ယ္ၿပီး ေသာက္ရတာေပါ့။

“ဒါေပမဲ့ အတတ္ႏုိင္ဆုံးေတာ့ အကိုက္အခဲ ေပ်ာက္ေဆးေတြ သိပ္မေသာက္ဖို႔ေတာ့ သူ႔ကုိ မွာထားတယ္။ အပ္ထားတဲ့ ပုိက္ဆံနဲ႔ သူတို႔ကုိ ၀ယ္ခုိင္းလုိက္တာေပါ့။ ဒီကေန ပို႔ရတာ ပါဆယ္က ခက္လုိ႔ေလ။ ေရခ်ဳိးခါနီးေလးပဲ အေရွ႕က ေရကန္ေလးေရွ႕မွာ ခဏေလးပဲ လမ္းေလွ်ာက္ခြင့္ရတယ္။ အထဲမွာ လမ္းေလွ်ာက္ရတာေတြ ဘာေတြ မရွိဘူး။ အျပင္မွာ အားကစားေတြ ဘာေတြလည္း လုပ္ခြင့္ မရွိဘူး။”

၈၈ မ်ဳိးဆက္ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ ကိုမင္းကုိႏုိင္ရဲ႕ ေနာက္ဆုံး က်န္းမာေရး အေျခအေနကို အမျဖစ္တဲ့ ေဒၚၾကည္ၾကည္ၫြန္႔ ေျပာျပခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။

အထူးသျဖင့္ေတာ့ လူငယ္အရြယ္ တက္တက္ႂကြႂကြနဲ႔ ဘ၀ရဲ႕ တုိးတက္လမ္းကို ရွာေဖြရမယ့္အခ်ိန္ အက်ဥ္းေထာင္ေတြအတြင္း အခ်ိန္ကုန္ေနၾကရတာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ လူငယ္ေတြဟာ စိတ္ဓာတ္ က်မသြားဘဲနဲ႔ ယုံၾကည္ခ်က္နဲ႔ ရပ္တည္မႈေတြဟာ ပိုၿပီး ခုိင္မာလာတာမ်ဳိး ေတြ႕ရတယ္လုိ႔ ဘားအံေထာင္မွာ အက်ဥ္းက်ခံထားရတဲ့ ဘေလာ့ဂ္ဂါ ကိုေနဘုန္းလတ္ရဲ႕ မိခင္ ေဒၚေအးေအးသန္းက ေျပာပါတယ္။

“ပထမပုိင္း အင္းစိန္မွာ ေနတုန္းကေတာ့ သူ႔ရဲ႕ တန္ဖုိးရွိတဲ့ အခ်ိန္ေတြကို ဒီလို ျဖဳန္းတီးပစ္ရတဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ သူ စိတ္မေကာင္းဘူးေပါ့။ ဒါေပမဲ့ ေနာက္ပုိင္း ဘားအံေရာက္တဲ့ အခါၾကေတာ့ သူေျပာပါတယ္၊ သူတုိ႔ အခု ေထာင္ထဲမွာ ေနေနရတာ တာ၀န္တခု ထမ္းေဆာင္ေနရတာနဲ႔ အတူတူပါပဲတဲ့။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆုိရင္ သူတို႔ကို အျပစ္မရွိဘဲ ေထာင္ခ်ထားတဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ သူတုိ႔ကို သက္ေသထားၿပီး ကမၻာကို တင္ျပလို႔ ရတယ္တဲ့။ အဲဒီအတြက္ေၾကာင့္ သူတို႔ အလုပ္တခု လုပ္ေနတာနဲ႔ အတူတူပါပဲတဲ့။ အဲဒီလို သူ ခံယူခ်က္ ေျပာင္းသြားတယ္။”

ဘေလာ့ဂ္ဂါ ကိုေနဘုန္းလတ္ရဲ႕ မိခင္ ေဒၚေအးေအးသန္း ေျပာျပခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။

ျမန္မာႏုိင္ငံက ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ကုလသမဂၢရဲ႕ ႏွစ္စဥ္ လူ႔အခြင့္အေရး အစီရင္ခံစာထဲမွာ ထည့္သြင္း ေျပာဆုိေနတာ ျဖစ္သလို ျမန္မာစစ္အစိုးရကုိလည္း ဖိအားေပးေနတာေတြ ရွိေပမဲ့ တုိးတက္တဲ့ လိုက္ေလ်ာမႈမ်ဳိးေတြ မရွိခဲ့ဘူးလို႔လည္း သုံးသပ္ၾကပါတယ္။

တခါ မၾကာေသးခင္ ရက္ကေတာ့ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသား မိသားစု၀င္ေတြ ေထာင္၀င္စာ ေတြ႕ရာမွာ အခက္အခဲ ႀကဳံေနရတာေတြကုိ ဘယ္လုိဥပေဒေတြနဲ႔ ကန္႔ကြက္ ေတာင္းဆုိႏုိင္သလဲ ဆုိတဲ့ ေထာင္စည္းမ်ဥ္း စည္းကမ္းဆုိင္ရာ စာအုပ္တအုပ္ကို ျဖန္႔ေ၀သြားဖို႔ စီစဥ္ေနတယ္လို႔ ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီ ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ေျပာပါတယ္။
http://www.voanews.com/burmese/news/political-prisoners-111856269.html

Blink hacker group

စစ္အာဏာရွင္ စနစ္ဆိုးေအာက္မွ လြတ္ေျမာက္လိုၾကေသာ ျမန္မာျပည္သူျပည္သားမ်ား ခင္ဗ်ား-

ကြ်န္ေတာ္တို႔ Blinkhackergroup မွ ကမကထျပဳလုပ္ျပီး စစ္အာဏာရွင္ႏွင္႔ ၄င္းတို႔ကို က်ားကန္ေပးေနေသာ ေဒါက္တိုင္မီဒီယာမ်ားကို အင္တာနက္စစ္ပြဲတရပ္ဆင္ႏြဲသြားပါမည္။

ကြ်န္ေတာ္တို႔ BHG အုပ္စုသည္ ရတနာပုံ၀က္ဘ္ေပၚတယ္ ( Yatanarpon Web Portal) အပါအ၀င္ စစ္အုပ္စု ၏ ၀က္ဘ္ဆိုက္မ်ားကို တိုက္ခိုက္လ်က္ရွိပါသည္။

ဤကဲ႔သို႔တိုက္ခိုက္ေနရာတြင္ ပိုမိုထိေရာက္ လ်င္ျမန္စြာ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ရန္ႏွင္႔ စစ္အာဏာရွင္ကို မုန္းတီးသူတိုင္း ပါ၀င္ႏိုင္ရန္အတြက္ အထက္ပါအစီအစဥ္ကိုခ်မွတ္ခဲ႔ၾက ပါသည္။

မိမိတို႔အိမ္မွေနျပီး ေခြ်းတစက္မထြက္ဘဲ အထိေရာက္ဆုံးနည္းလမ္းျဖင္႔ နအဖစစ္အာဏာရွင္တို႔ကို ေကာင္း ေကာင္းဒုကၡေပးႏိုင္သည္႔ အစီအစဥ္တြင္ပါ၀င္ႏိုင္ရန္ ဖိတ္ေခၚအပ္ပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔၏ ညီညြတ္မႈအားျဖင္႔ နအဖစစ္အာဏာရွင္တို႔ကို အင္တာနက္ေပၚတြင္ တိုက္ခိုက္ၾကပါစို႔။ စစ္အာဏာရွင္တို႔၏ ေဒါက္တိုင္မ်ားကို တခုျပီးတခု ျဖိဳခ်သြားၾကပါစို႔။

ဤနည္းလမ္းျဖင္႔တိုက္ခိုက္ျခင္းသည္ သင္႔ကို မည္သည္႔အႏၱရာယ္မွ မက်ေရာက္ေစပါ။ သင္တို႔၏ IP ကို လိုက္ရွာ၍မရႏိုင္ေသာ DDOS Bot စနစ္ျဖင္႔ တိုက္ခိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

က်န္ရွိသည္႔ အခ်က္အလက္မ်ားကို သိလိုပါလွ်င္ http://blinkhackergroup.blogspot.com/ သို႔ လာေရာက္ေပးပါရန္ ေမတၱာရပ္ခံအပ္ပါသည္။

ေလးစားစြာျဖင္႔
BHG

က်ေနာ္မွတ္မိသမွ် ဦးသန္႔ စ်ာပန

က်ေနာ္မွတ္မိသမွ် ဦးသန္႔ စ်ာပန

က်ေနာ္က အဲဒီ အခ်ိန္တုန္းက ၉ တန္း ေက်ာင္းသား အျဖစ္ အ ထ က (၁) ဒဂံုမွာ ေက်ာင္းတက္ေနဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီဘက္ပိုင္း ၈၈ အေရးေတာ္ပံု ကာလ အေခၚအေ၀ၚ နဲ႔ဆိုရင္ အကသ ေက်ာင္းသားေပါ့။

U-Thant-illustrationက်ေနာ္တို႔ အိမ္က လုပ္သားျပည္သူ႔ ေန႔စဥ္ သတင္းစာကို အၿမဲယူပါတယ္။ သတင္းစာမွာ ကုလသမဂၢ အေထြေထြ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ ဦးသန္႔ ကြယ္လြန္တဲ့အေၾကာင္း၊ ရုပ္ကလာပ္ကုိ မိသားစုက ျမန္မာျပည္ ျပန္ယူၿပီး ဦးေန၀င္း အစိုးရက ႀကံေတာ သခ်ႋဳင္းမွာ ျမႇဳပ္ႏွံခြင့္ ေပးတဲ့ အေၾကာင္း ဖတ္ရပါတယ္။ ဦးသန္႔ကို ျမႇဳပ္ႏွံမယ့္ ဂူေနရာက ဦးေန၀င္းဇနီး ေဒၚခင္ေမသန္းအုတ္ဂူရဲ႕ ေျခရင္း ေနရာမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒါနဲ႔ပတ္သက္လို႔ လူတခ်ဳိ႕က ဒီလိုမိန္းမရဲ႕ ေျခရင္းမွာ ျမႇဳပ္ႏွံရမလား ဆိုၿပီး မေက်နပ္တဲ့ ေျပာဆိုသံေတြကိုလည္း ၾကားခဲ့ရပါတယ္။

က်ေနာ္ ကိုယ္တိုင္ကလည္း သတင္းစာဖတ္ၿပီး ေတြးမိပါတယ္။ ဒီလို အထင္ကရ ပုဂိၢဳလ္တဥိီးကို ႀကံေတာလို ေနရာမွာ ျမႇဳပ္ရလားလို႔ ရင္ထဲမွာ ဘ၀င္မက် ျဖစ္ခဲ့မိပါေသးတယ္။ ဟုိႏိုင္ငံ(အေမရိကား) မွာဆိုရင္ အခမ္းအနား ႀကီးႀကီး က်ယ္က်ယ္နဲ႔ ဂုဏ္ျပဳၿပီး သၿဂႋဳဟ္မွာလုိ႔ ေတြးမိပါတယ္။

အဲဒီေနာက္ က်ေနာ္ ေက်ာင္းတက္တဲ့အခါ ေက်ာင္းမွာ ေနာင္ေတာ္ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားႀကီးမ်ားက ဦးသန္႔ အေလာင္းကို လုယူမယ္ဆိုတဲ့ သတင္းကို က်ေနာ္တုိ႔ ေက်ာင္းသားေတြၾကားမွာ သတင္း ေတာ္ေတာ္ ပ်ံ႕ေနပါတယ္။ ေက်ာင္းသား ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားကလည္း ဒီသတင္းကို စိတ္၀င္တစားရွိၾကၿပီး တိုးတိုးတိတ္တိတ္ ေျပာၾက ဆိုၾကပါ တယ္။

ဘာျဖစ္လုိ႔ တိုးတိုးတိ္တ္တိတ္ ေျပာဆိုၾကလဲ ဆိုရင္ က်ေနာ္တို႔ ေက်ာင္းမွာ ထိပ္တန္းအစိုးရ အရာရွိႀကီးမ်ားရဲ႕ သားသမီးမ်ား ရွိေနၾကလုိ႔ပါ။ က်ေနာ္တို႔ ရပ္ကြက္ထဲမွာလည္း ဒီသတင္း ေတာ္ေတာ္ပ်ံ႕ ေနပါတယ္။

ဒီလုိနဲ႔ အသုဘ ခ်တဲ့ ေန႔ကို ေရာက္လာပါတယ္။ ေန႔ခင္းေလာက္မွာပဲ ဦးသန္႔အေလာင္းကို တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသား မ်ားက လမ္းကေန ျဖတ္လုၿပီး ပင္မတကၠသိုလ္ (မိန္း) ထဲကို ယူေဆာင္ သြားတယ္ဆိုတဲ့ သတင္းကို ၾကားရပါေတာ့ တယ္။

ေနာက္တေန႔မွာပဲ (ေက်ာင္းပိတ္ရက္လို႔ ထင္ပါတယ္) က်ေနာ့္ ေဘးအိမ္က အစ္ကိုတေယာက္က ေက်ာင္းထဲ သြားမယ္ လုိက္မလားလုိ႔ေခၚပါတယ္။ သူက ဘူမိေဗဒ ဘာသာရပ္နဲ႔ ေက်ာင္းတက္ေနတဲ့ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားတေယာက္ပါ။

က်ေနာ္က လိုက္မယ္ ဆိုၿပီး မနက္ ၁၁ နာရီေလာက္မွာ သူနဲ႔ က်ေနာ္ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းကို လုိက္သြားခဲ့ ပါေတာ့တယ္။

က်ေနာ္တို႔ ဘုန္းႀကီးလမ္း စံျပ ရုပ္ရွင္ရံု ေရွ႕ကေန အမွတ္ ၉ လုိင္းကားကို စီးခဲ့ၾကပါတယ္။ ျပည္လမ္း မာလာေဆာင္ မွတ္တိုင္ေရာက္ေတာ့ ဆင္းၿပီး မာလာေဆာင္ အေပါက္ဘက္ကေန ၀င္ခဲ့ၾကပါတယ္။ မာလာေဆာင္ ၀င္ေပါက္မွာ ကား၀င္တဲ့ ၀င္ေပါက္ကို ပိတ္ထားၿပီး လူ၀င္ေပါက္ကိုသာ ဖြင့္ေပးထားပါတယ္။ ၀င္၀င္ျခင္း ကား၀င္တဲ့ ၀င္ေပါက္ရဲ႕ အေနာက္ဘက္မွာ စားပဲြႀကီး ၂ လံုး ဆက္ၿပီး အေပၚက အ၀တ္စ (အနီေရာင္လား၊ အစိမ္းေရာင္လား မမွတ္မိေတာ့ပါ) အႀကီးႀကီး တခု ခင္းထားပါတယ္။ အဲဒီ အေပၚမွာေငြအေႂကြေတြ အမ်ားႀကီးနဲ႔ ေငြစကၠဴ ပိုက္ဆံပံုႀကီးကို ေတြ႕ရပါတယ္။ လာသမွ် လူေတြက အလွဴေငြေတြ ထည့္ၾကတာပါ။

စားပဲြေဘးမွာေတာ့ နဖူးမွာ အ၀တ္စ အနီစည္းၿပီး လြယ္အိတ္ စလြယ္သိုင္းထားတဲ့ ေက်ာင္းသား ၂ ေယာက္ ရပ္ေစာင့္ ေနတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔လည္း ပါလာတဲ့ အိမ္က မုန္႔ဖိုးကို အျပန္ လမ္းစရိတ္ခ်န္ထားၿပီး အလွဴေငြထဲ အကုန္ထည့္ခဲ့ ၾကပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ၀င္လာၾကတဲ့ လူေတြလည္း ေတာ္ေတာ္မ်ားပါတယ္။ ပဲြေတာ္ႀကီး တခုလို စည္စည္ကားကား ျဖစ္ေနပါတယ္။

ဦးသန္႔ရဲ႕အေခါင္းကို ဘဲြ႕ႏွင္းသဘင္ ခန္းမႀကီးထဲမွာ ထားပါတယ္။ ျပည္သူေတြက ဘဲြ႕ႏွင္းသဘင္ မ်က္ႏွာစာေဘး ဘယ္ဘက္ အေပါက္က၀င္၊ ညာဘက္ အေပါက္က ထြက္ၿပီး ဦးသန္႔ရုပ္ကလာပ္ကို ဂါရ၀ ျပဳၾကပါတယ္။ စံနစ္တက်နဲ႔
တန္းစီၿပီး ဂါရ၀ ျပဳၾကပါတယ္။

ဘဲြ႕ႏွင္းသဘင္ ခမ္းမရဲ႕ေရွ႕ တည့္တည့္ မ်က္ႏွာစာ ေလွကားထစ္ အေပၚဆံုးမွာ တရားေဟာစင္ကေလး တခုရွိပါတယ္။ အဲဒီကေနၿပီးေတာ့ ေက်ာင္းသားမ်ားက တဦးၿပီးတဦး တရားတက္ေဟာၾကပါတယ္။ ဘဲြ႕ႏွင္းသဘင္ မ်က္ႏွာစာ ေရွ႕က ပန္းၿခံနဲ႔ ဘယ္ဘက္ျခမ္း ကမူေလးေပၚမွာ ရွိေနတဲ့ သစ္ပင္ေပၚေတြနဲ႔ ေနရာအႏွံ႔ အပင္ေပၚေတြမွာ ေလာ္စပီကာေတြကို ခ်ိတ္ဆဲြထားၾကပါတယ္။ တရားေဟာ တဲ့ အသံကို ဟုိးခပ္ေ၀းေ၀းကေတာင္ ၾကားၾက ရပါတယ္။

ဗံုးခဲြခံခဲ့ရတဲ့ တကၠသိုလ္ သမဂၢ အေဆာက္အအံု ေနရာမွာ ဦးသန္႔ ရုပ္ကလာပ္ကိုျမႇဳပ္ႏွံဖုိ႔ ေက်ာင္းသားေတြက ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ဗိသုကာ ပညာရွင္ ေက်ာင္းသားေတြက ဦးသန္႔ရဲ႕အုတ္ဂူကို ပံုစံဆဲြၿပီး လာေရာက္ၾကတဲ့ ျပည္သူေတြနဲ႔ ေက်ာင္းသား လူငယ္ေတြ အားလံုး ၀ိုင္း၀န္း လုပ္အားေပး ၾကတာပါ။ က်ေနာ္တို႔လည္း အုတ္ေတြ ၀ိုင္းသယ္ၿပီး စီေပး၊ ဘိလပ္ေျမ (မဆလာ) ေတြ ၀ိုင္းသယ္ေပးနဲ႔ တေပ်ာ္တပါးႀကီး လုပ္အားေပးပါတယ္။

ေနာက္ၿပီး ျပည္သူေတြက ေက်ာင္းသားေတြစားဖို႔ ထမင္းထုပ္ေတြ လာလွဴဒါန္းၾကပါတယ္။ ထမင္းထုပ္ပံုႀကီးက ေတာ္ေတာ္ႀကီးပါတယ္။ ႀကိဳက္တဲ့သူ ယူစားႏိုင္ပါတယ္။ ေနာက္တခုက က်ေနာ္တို႔ ေရွ႕တင္ပဲ ေဒါ့ဂ်စ္ကားႀကီးနဲ႔ အသက္ ၅၀ ၀န္းက်င္ေလာက္ ရွိတဲ့ အမ်ဳိးသမီးႀကီးတေယာက္ အေအးပုလင္းေတြ ကားတစီးတိုက္ လာၿပီး လွဴတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔လည္း အုတ္ဂူအတြက္ လုပ္အားေပးလိုက္၊ ဗိုက္ဆာတဲ့အခါ ထမင္းထုပ္နဲ႔ အေအးပုလင္း ယူၿပီး ဘဲြ႕ႏွင္းသဘင္ မ်က္ႏွာစာေရွ႕ အရိပ္ရတဲ့ အပင္ေတြေအာက္မွာ အနားယူ စားေသာက္ရင္း ေက်ာင္းသားေတြ ေဟာတဲ့ တရားကိုနားေထာင္လုိက္၊ လက္ခုပ္လက္၀ါးတီး အားေပးလိုက္နဲ႔ ေက်ာင္းမွာ တေနကုန္တာပါပဲ။ ညေနေစာင္းေလာက္မွပဲ အိမ္ျပန္လာၾကပါတယ္။

ေနာက္တေန႔ မွာလည္းပဲ မေန႔ကလိုပဲ ဘတ္စ္ကားစီး၊ မာလာေဆာင္မွာ ဆင္း၊ ပါလာတဲ့မုန္႔ဖိုးထဲက ကားခ ခ်န္ၿပီး က်န္တာအကုန္ အလွဴေငြထည့္၊ အုတ္ဂူအတြက္ လုပ္အားသြားေပး ခဲ့ပါတယ္။ ဒီေန႔မွာေတာ့ လူကပိုမ်ားလာ သလိုပဲ။ ေနာက္ၿပီး သံတမန္ေတြ လာၿပီး ဂါရ၀ျပဳတာကိုလည္း ေတြ႕ရပါတယ္။

ဘဲြ႕ႏွင္းသဘင္ ခန္းမေရွ႕ တရားေဟာ စင္ငယ္ ကေနၿပီး ေက်ာင္းသားေတြက “ႏိုင္ငံျခား သံရံုးေတြက သံတမန္မ်ား၊ ႏိုင္ငံျခားသားမ်ား၊ ဧည့္သည္မ်ား လာေရာက္ ဂါရ၀ျပဳေနပါတယ္။ ေက်ာင္းသားေတြနဲ႔ ျပည္သူေတြက ႏိုင္ငံႀကီးသား ပီသစြာ စည္းကမ္းတက် ျပဳမူေနထိုင္ၾကပါ။ ေနာက္ၿပီး ဗိုလ္ေန၀င္းရဲ႕ စစ္ေခြးေတြ ေက်ာင္းထဲ ေရာက္ေနတာကို က်ေနာ္တို႔သိတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္တို႔ ဂရုမစိုက္ပါဘူး။ လုပ္စရာ ရွိတာကို ဆက္လုပ္သြားမယ္။ သတိရွိၾကပါ” ဆိုၿပီး မၾကာခဏ ေၾကညာပါတယ္။

ဗုိလ္ေန၀င္းရဲ႕ စစ္ေခြးေတြဆိုတာ ေထာက္လွမ္းေရးေတြနဲ႔ ဗိုလ္ေန၀င္း အလိုက် ပါတီ ေကာင္စီ၀င္ေတြကို ေျပာတာပါ။ က်ေနာ္တို႔လည္း က်ေနာ္တို႔ ရပ္ကြက္က ေကာင္စီဥကၠ႒နဲ႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ေတြ႕ပါေသးတယ္။ အဲဒီအခါမွာ သူ႔ မ်က္ႏွာ ပ်က္သြားတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။

ေက်ာင္း၀န္း ထဲကိုလည္း စစ္တပ္က ၀င္ၿပီး စီးမယ့္ သတင္းေတြ ထြက္ေနပါတယ္။
အုတ္ဂူအတြက္ လုပ္အားေပးလိုက္၊ ဗိုက္ဆာတဲ့အခါ ထမင္းထုပ္နဲ႔ အေအးပုလင္းယူၿပီး သစ္ပင္ေအာက္ သြားနားရင္း တရားေဟာတာ နားေထာင္လိုက္နဲ႔ မေန႔က အတိုင္းပါပဲ။ ထူးျခားတာကေတာ့ ဒီေန႔မွာ လူပိုၿပီးမ်ားလာပါတယ္။

အဓိပတိ လမ္းမႀကီး တေလွ်ာက္ လူေတြ၀င္လုိက္ထြက္လိုက္နဲ႔ အေတာ့္ကို စည္စည္ကားကား ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဘဲြ႕ႏွင္းသဘင္ ခန္းမေရွ႕ တရားေဟာစင္ မွာလည္း ေက်ာင္းသားေတ ြတေယာက္ၿပီးတေယာက္ တရား တက္ေဟာတာ အဆက္မျပတ္ပါပဲ။ အဲဒီထဲမွာ အသက္ ေတာ္ေတာ္ငယ္တဲ့ ေက်ာင္းသူ တေယာက္လည္း တရား တက္ေဟာတာကို ေတြ ့ရပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္သတၱိရွိပံုရၿပီး ေက်ာင္းသားေတြ ၾကားထဲမွာ မိန္းကေလးဆိုလုိ႔
သူတေယာက္တည္း ျဖစ္ပံုရပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး က်ေနာ့္ အိမ္ရဲ႕ တဘက္လမ္းထဲက က်ေနာ္ သိတဲ့ ေက်ာင္းသား အစ္ကိုႀကီး တေယာက္ကိုလည္း တရားေဟာတဲ့ အထဲမွာ ပါတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ သူက ဟိႏၵဴ-ဗမာ ကျပား တေယာက္ပါ။ အဲဒီအေရးအခင္း အၿပီးမွာ အဖမ္းခံရတယ္လုိ႔လည္း ၾကားပါတယ္။

ေက်ာင္းသားေတြေဟာတဲ့ တရားထဲက က်ေနာ္ မွတ္မိတဲ့ ပုံျပင္တပုဒ္ရွိပါတယ္။ အခုခ်ိန္ထိ အဲဒီပံုျပင္ကို စိတ္ထဲမွာ စဲြေနပါေသးတယ္။

အဲဒါကေတာ့ “တခါတုန္းက ဗမာျပည္ႀကီးဟာ ဆင္းရဲလြန္းလို႔ ဦးေန၀င္းနဲ႔ သူ႔ အစိုးရအဖဲြ႕၀င္ေတြဟာ ဘယ္လုိလုပ္ရ ေကာင္းမလဲ ဆိုၿပီး ေလယဥ္ပ်ံ တစင္းေပၚ တက္ၿပီး ေကာင္းကင္ကေန ဗမာျပည္ႀကီးကို ၀ဲၿပီး ၾကည့္ၾကပါတယ္။ ဦးေန၀င္းက သူ႔ ၀န္ႀကီး အဖဲြ႕၀င္ေတြကို ဘယ္လိုလုပ္ရင္ ဗမာျပည္ႀကီး ခ်မ္းသာမလဲ ဆိုတာကို အႀကံေတာင္း ပါတယ္။ အဲဒီ အခါမွာ ၀န္ႀကီးတေယာက္က ေကာင္းကင္ကေန ေရႊေတြႀကဲခ်လိုက္ရင္ ေကာင္းမယ္၊ တျခား တေယာက္ကလည္း စိန္ေတြ ႀကဲခ် လုိက္ရင္ေကာင္းမယ္၊ ေနာက္တေယာက္ကလည္း ေငြေတြႀကဲခ်လိုက္ရင္ ေကာင္းမယ္ဆိုၿပီး တေယာက္ တေပါက္ အႀကံ ေပးၾကပါတယ္။ အဲဒီမွာပဲ ေလယာဥ္ေမာင္း (ပိုင္းေလာ့) က ဦးေန၀င္းနဲ႔ ၀န္ႀကီး အဖဲြ႕၀င္ေတြကို ဗမာျပည္ႀကီး တကယ္ခ်မ္းသာတာကို ျမင္ခ်င္ၾကလား ဆိုၿပီးေမးပါတယ္။ အားလံုးက ျမင္ခ်င္ပါတယ္ေပါ့။ အဲဒါဆို သူေျပာတဲ့ အတုိင္း လုပ္မလားေပါ့။ လုပ္ပါ့မယ္ေပါ့။ ဒါဆုိရင္ အခု ေလယာဥ္တံခါးကို ဖြင့္ၿပီး အားလံုး တေယာက္ၿပီး တေယာက္ ေအာက္ကိုသာခုန္ခ်ၾက ေပေတာ့လုိ႔ ေျပာလုိက္ပါေတာ့တယ္” ဆိုတဲ့ ပံုျပင္ပါ။

နားေထာင္ၾကတဲ့ လူေတြဟာ လက္ခုပ္ေတြတီးၿပီး ေအာ္ဟစ္ ၾသဘာေပးလိုက္ၾကတာ ေက်ာင္း၀န္း တဝန္းလံုး မိုးထိေအာင္ အသံေတြ ဆူညံသြားသလိုပါပဲ။

အဲဒီညေန အိမ္မျပန္ခင္ အခ်ိန္မွာပဲ ေက်ာင္းကို စစ္တပ္က ၀င္စီးေတာ့မယ္၊ ေက်ာင္းသားႀကီးေတြက ေက်ာင္းသား ငယ္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကုိ ေရွာင္ခိုင္းေနတယ္၊ အမာခံေလာက္သာ ဦးသန္႔အုတ္ဂူအတြက္ က်န္ေနရစ္မယ္ စတဲ့ သတင္းေတြကို ၾကားရၿပီး က်ေနာ္တုိ႔လည္း အိမ္ျပန္လာၾကပါေတာ့တယ္။

ေနာက္ရက္ပိုင္းမွာပဲ အစိုးရ စစ္တပ္က ညဘက္ ေက်ာင္းကို ၀င္စီး၊ ဦးသန္႔ အေခါင္းကို ဘူဒိုဇာနဲ႔ တိုက္ယူၿပီး အခု
ေရႊတိဂံုဘုရား ေတာင္ဘက္မုခ္ သခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္း အုတ္ဂူေဘးမွာ ျမႇဳပ္ႏွံခဲ့ပါတယ္။ ဦးသန္႔အေခါင္းကို ကာကြယ္ ခဲ့တဲ့ အမာခံေက်ာင္းသားမ်ား အဲဒီမွာပဲ က်ဆံုးခဲ့ပါတယ္။ ကုလသမဂၢ အလံဟာ ေက်ာင္းသား ေသြးေတြ စြန္းခဲ့ ရပါတယ္။ ေက်ာင္းသား ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားလည္း အဖမ္းခံခဲ့ ရပါတယ္။

ဒီအျဖစ္အပ်က္ဟာ က်ေနာ့္ ဘ၀မွာ ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ စုစည္းညီညြတ္မႈနဲ႔ ျပည္သူေတြရဲ႕ အားေပးေထာက္ခံမႈကို ျမင္ခဲ့ရတဲ့ ပထမဦးဆံုး အႀကိမ္ အျဖစ္အပ်က္ တခုပါ။

ဒီေဆာင္းပါးေလးနဲ႔ အေရးေတာ္ပံုတုိင္းမွာ က်ဆံုးသြားၾကတဲ့ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူ၊ ရဟန္း ရွင္လူ အေပါင္းကို အေလးျပဳလုိက္ပါတယ္။

(ဦးသန္႔သည္ ကမၻာ့ကုလသမဂၢ အေထြေထြ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ တာဝန္ကို ၁၉၆၁ ခုႏွစ္မွ ၁၉၇၁ ခုႏွစ္အထိ ထမ္းေဆာင္ခဲ့ၿပီး အာရွတိုက္တြင္ ပထမဆံုးေသာ ကုလသမဂၢ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ျဖစ္သည္။ ဦးသန္႔သည္ ၁၉၇၄ ခုႏွစ္ ႏိုဝင္ဘာ ၂၅ ရက္ေန႔ အသက္ ၆၅ ႏွစ္အရြယ္တြင္ ကြယ္လြန္ခဲ့သည္။ လာမည့္ ဇန္နဝါရီ ၂၂ ရက္ေန႔သည္ ဦးသန္႔၏ ၁၀၁ ႏွစ္ေျမာက္ ေမြးေန႔ျဖစ္သည္)
http://www.irrawaddy.org/bur/index.php/special/2010-03-04-07-10-48/5231-2010-12-14-11-16-46

ဒုတိယ ပင္လံုမွသည္ အနာဂတ္ ျပည္ေထာင္စု ဆီသို႕


ဒုတိယ ပင္လံုမွသည္ အနာဂတ္ ျပည္ေထာင္စု ဆီသို႕




ခိုင္လင္း (ေမဃ၀တီ)
ဒုတိယအႀကိမ္ေျမာက္ ပင္လံုညီလာခံမ်ိဳး ေနာက္တႀကိမ္က်င္းပဖို႔ လိုအပ္တာေၾကာင့္ ဒုတိယပင္လံုလို႔ပဲ ညြန္းဆိုျခင္းဟာ လက္လြတ္စပယ္ ေခၚဆိုျခင္း မ်ဳိးေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး ။ အမွန္တကယ္ ႏႈိက္ႏႈိက္ျခြတ္ျခြတ္ မညာတမ္း ေလ့လာၾကည့္ရင္ ဒုတိယပင္လံု ညီလာခံကို ဦးေအာင္ဆန္း က်ဆံုးၿပီး ေနာက္တရက္မွာ က်င္းပရမွာ ျဖစ္တယ္။ ဦးေအာင္ဆန္း က်ဆံုးျခင္းနဲ႔အတူ ပင္လံုစာခ်ဴပ္ေရာ ျပည္ေထာင္စု စိတ္ဓါတ္ေရာ က်ဆံုးခဲ့ ရတာျဖစ္တယ္။ ထို႔အတူ  ရွမ္း၊ ရခိုင္၊ ကရင္၊ ကခ်င္၊ ကရင္နီ၊ ခ်င္း၊ မြန္ စတဲ့ တိုင္းရင္းသား ေတြဟာလည္း ေပ်ာ့ေပ်ာင္း ညင္သာစြာနဲ႔ဘဲ ကိုလိုနီဘ၀ကို ျပန္လည္ ဆင္းသက္ခဲ့ရတယ္။
ဒီအခင္းအက်င္းေတြေၾကာင့္ဘဲ လြတ္လပ္ေရးနဲ႔ အတူ ျပည္တြင္းစစ္ကို ေမြးဖြားေစခဲ့တာ ဒီေန႔ အခ်ိန္ထိ ပါဘဲ။ လြတ္လပ္ေရးနဲ႔ အတူ ေမြးဖြားလာတဲ့ ျပည္တြင္းစစ္ဟာ ဦးေအာင္ဆန္းက်ဆံုးမႈနဲ႔အတူ ပင္လံုစာခ်ဴပ္ပါ က်ဆံုး သြားရျခင္းရဲ႕ အထင္ရွားဆံုးျပယုဂ္တစ္ခုပါ။ ဒါေၾကာင့္ ဒုတိယအႀကိမ္ ပင္လံုညီလာခံ ကဲ့သို႔ေသာ ညီလာခံမ်ဳိး က်င္းပရန္ လိုအပ္တာကို အေျခခံၿပီး ဒုတိယပင္လံုလို႔ ညြန္းဆိုျခင္းဟာ လက္လြတ္စပယ္ ေခၚဆို ျခင္းမ်ဳိးေတာ့ မျဖစ္နိုင္ဘူးလို ့ဆိုျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။
သမိုင္း လိုအပ္ခ်က္အရ ဒုတိယ ပင္လံုမွသည္ စစ္မွန္တဲ့ ဖယ္ဒရယ္ ျပည္ေထာင္စု တည္ေဆာက္ေရးကို ေမာင္းႏွင္မွသာလွ်င္ ဒီတိုင္းျပည္ႀကီးဟာ ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့ နိုင္ငံေတာ္အျဖစ္သို႔ တက္လွမ္းႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေအာက္တိုဘာ (၂၄)(၂၀၁၀) ကေလးၿမိဳ႕ ေၾကျငာစာတမ္းဟာ တိုင္းျပည္အတြက္ အမွန္တကယ္ လိုအပ္ပါတယ္။ ထို႔အတူ အဲဒီေၾကျငာ စာတမ္းအတိုင္း ပင္လံုညီလာခံမ်ဳိး ညီလာခံတစ္ခုက်င္းပေရးကို အားသြန္ခြန္စိုက္ လုပ္ေဆာင္ေရးကို အပစ္ရပ္ တိုင္းရင္းသားအဖြဲ႔ေတြေရာ၊ အပစ္မရပ္ေသးတဲ့ အဖြဲ႔အစည္းေတြေရာ၊ (၁၉၉၀) ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္ခဲ့တဲ့ တိုင္းရင္းသားပါတီေတြေရာ၊ လက္ရွိ ေရြးေကာက္ပြဲ ၀င္ၿပိဳင္ဖို႔ ျပင္ဆင္ေနတဲ့ တိုင္းရင္းသား အဖြဲ႔အစည္းေတြေရာ ဒီမိုကရက္တစ္ အင္အားစုေတြပါ တကယ့္ကို စစ္မွန္တဲ့ ျပည္ေထာင္စုကို သြားခ်င္တယ္ဆိုရင္ ပူးေပါင္း လုပ္ေဆာင္ဖို ့လိုအပ္ပါတယ္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကိုယ္၌ကပင္ ဒုတိယ ပင္လံုမ်ဳိး လုပ္ရမယ္ဆိုတာ ေျပာဖူးတာေတြ ရွိပါတယ္။ အမွန္တကယ္လည္း သမိုင္းရဲ႕ လိုအပ္ခ်က္အရ ဒုတိယပင္လံုကို သြားသင့္ပါတယ္။ (၁၉၄၇) မွာက်င္းပခဲ့တဲ့ ပင္လံု ညီလာခံမ်ဳိး ေနာက္ ညီလာခံတစ္ခု က်င္းပျခင္းရဲ႕ အေျဖဟာ တိုင္းျပည္အတြက္ မွန္ကန္တဲ့ အေျဖျဖစ္ မွာပါ။ ဒီလိုမဟုတ္ဘဲ ေရြးေကာက္ပြဲဟာ ဒီႏိုင္ငံရဲ႕ အေျဖသာ ျဖစ္တယ္လို႔ ယူဆရင္ေတာ့ ေနာက္ထပ္ ႏွစ္ေပါင္း (၆၀) ဟာလည္း ဒီအတိုင္းဘဲ ရွိေနအံုးမွာပါ။ မတူညီတဲ့ သမိုင္းေနာက္ခံေတြဟာ ျပည္တြင္းစစ္ကို ဆက္လက္ ရွိေနအံုးမွာ ေသခ်ာေနပါတယ္။ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ အသြင္ေျပာင္းေရးကို ျငင္းဆန္ေနတဲ့ အပစ္ရပ္အဖြဲ႔ေတြရဲ႔ ဒီေန႔ အေနအထားဟာ အထင္ရွားဆံုး ျပယုဂ္တစ္ခုပါ။ ဒီအပစ္ရပ္ အဖြဲ႕ေတြဟာလည္း သမိုင္းရဲ႕ လိုအပ္ခ်က္အရ ရပ္တည္ ေနတာျဖစ္ၿပီး သမိုင္းက တင္ေပးလိုက္တဲ့ သမိုင္းေပး တာ၀န္ေတြ ျဖစ္လို႔ပါ။ တနည္း အားျဖင့္ေျပာရရင္ ပင္လံုမူကို ကိုင္စြဲလို ့ဒုတိယ ပင္လံုကို သြားေနတဲ့ သူေတြျဖစ္ပါတယ္။
ယခု ျမန္မာႏုိင္ငံ နယ္နိမိတ္ အက်ယ္အ၀န္းဟာလည္း  (၁၉၄၇ပင္လံုညီလာခံရဲ႕ အေျဖ ျဖစ္တယ္။ အဲဒီတုန္းက ပင္လံုညီလာခံရဲ႕ အေျဖဟာ တိုင္းရင္းသားေတြကို ဗမာကိုလိုနီဘ၀ သြတ္သြင္းဖို႔ မဟုတ္ဘူး ဆိုတာကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းက ရဲရဲႀကီး အာမခံခဲ့ ဖူးတယ္။ ဒါေပမယ့္လို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း က်ဆံုၿပီးသည္မွ ယေန႔အခ်ိန္ထိ ဗမာ (ျမန္မာ) ေတြထဲမွာ (စစ္တပ္ အတြင္းေရာ၊ ဒီမိုကရက္တစ္ အင္အားစုေတြမွာပါ) အခ်င္းခ်င္း ပဋိပကၡ တခုရွိေနဆဲပါ။ အဲဒါကေတာ့ တိုင္းရင္းသားေတြကို ဗမာ ကိုလိုနီဘ၀ သြတ္သြင္းၿပီး တျပည္ေထာင္စနစ္ တည္ေဆာက္ေရး (ဗမာအမ်ဳိးသား အင္ပါယာ ထူေထာင္ေရး)နဲ႔ ပင္လံုမူ အတိုင္း တန္းတူေသာ ျပည္ေထာင္စု တည္ေဆာက္ေရးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီကိစၥဟာ (၁၉၄၈) လြတ္လပ္ေရး ရသည္မွ ယေန႔ အခ်ိန္ထိ စိန္ေခၚမႈ တရပ္အျဖစ္ တည္ရွိေနဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီစိန္ေခၚမႈဟာ ပံုစံမ်ဳိးစံုနဲ႔ ဖံုးဖိျခင္းကို ခံေနရပါတယ္။ ဦးေအာင္ဆန္းတို႔လို ဗမာအပါအ၀င္ တိုင္းရင္းသား ေပါင္းစံုနဲ႔ တန္းတူေသာ ျပည္ေထာင္စု (စစ္မွန္ေသာ ျပည္ေထာင္စု) တည္ေဆာက္ေရး အုပ္စုဟာ ဗမာ (ျမန္မာ) အမ်ဳိးသား အင္ပါယာ ထူေထာင္ေရးအုပ္စုဆီမွာ အၿမဲတမ္း ဖိႏွိပ္ခံရတာေတြ ရွိခဲ့ဖူးပါတယ္။ တနည္းအားျဖင့္ ေျပာရရင္ ဗမာ (ျမန္မာ) အမ်ဳိးသား အင္ပါယာ ထူေထာင္ေရး အုပ္စုဟာ အဓိကက်တဲ့ ေနရာေတြမွာ လႊမ္းမိုး ထားႏိုင္ျခင္းဟာလည္း အားသာခ်က္ တစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။ ဘယ္လိုပင္ျဖစ္ျဖစ္ ဦးေအာင္ဆန္းတို႔လို ဗမာအမ်ဳိးသား အင္ပါယာ ထူေထာင္ေရးကို ျငင္းဆန္ထားၿပီး စစ္မွန္ေသာ ျပည္ေထာင္စု တည္ေဆာက္ေရး အုပ္စုေတြ ဘက္မွာေတာ့ ရွမ္း၊ ရခိုင္၊ ကရင္၊ ကရင္နီ၊ ကခ်င္၊ ခ်င္း၊ မြန္ စတဲ့ တိုင္းရင္းသား အင္အားစု ေတြကေတာ့ အင္နဲ႔အားနဲ႔ ရွိေနတာကို ေတြ႔ရမွာျဖစ္ပါတယ္။
အာဏာသိမ္း ေခါင္းေဆာင္မ်ား အေနျဖင့္ (၁၉၉၀) ေရြးေကာက္ပြဲ ရလာဒ္ကို ျငင္းပယ္ျခင္းရဲ႕ အဓိက ေသာ့ခ်က္ဟာ အမ်ိုးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ အေနျဖင့္ ဗမာ (ျမန္မာ) အမ်ဳိးသား အင္ပါယာ ထူေထာင္ေရးကို  ျငင္းပယ္ထားၿပီး ပင္လံုမူကို အေျခခံ၍ စစ္မွန္ေသာ ျပည္ေထာင္စု တည္ေဆာက္ေရးမူေၾကာင့္ ျဖစ္တယ္။ သို႔ေပမယ့္ ဒီ “မူ” ေတြေၾကာင့္ပါလို႔ လူသိရွင္ၾကားမေျပာဘူး။ ဒီ “မူ”ေတြေၾကာင့္လို႔ လူသိ ရွင္ၾကား မေျပာျခင္း သည္ပင္လွ်င္ ပဥၥမ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ ထူေထာင္ေရး အစီအစဥ္ေတြ ျဖစ္တယ္။ ပဥၥမ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ ထူေထာင္ေရး ယံုၾကည္ခ်က္ဟာ ဗမာ (ျမန္မာ) ပညာရွင္ အခ်ိဳ႕နဲ႔ စာေပသမား၊ ႏိုင္ငံေရး သမားအခ်ဳိ႕ရဲ႕ အႏၱိမ ရည္မွန္းခ်က္လည္း ျဖစ္တယ္။ ဒီေနရာမွာ သိသိႀကီးနဲ႔ ယံုၾကည္သူမ်ားကိုသာ ညြန္းလို ပါတယ္။ အခ်ဳိ႕က တကယ္ မသိသျဖင့္ သူမ်ား ပဥၥမ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ ဆိုလွ်င္ ကိုယ္လည္း ေရာေယာင္ၿပီး ပဥၥမ ျမန္မာ ႏုိင္ငံေတာ္ဟု ေျပာဆို ေရးသား လုပ္ေဆာင္ျခင္းကို နားလည္နိုင္ပါတယ္။
ပဥၥမ ျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္ အယူအဆဟာ တကယ္တမ္း က်ေတာ့ သိပ္ ေၾကာက္စရာေကာင္းတဲ့ အယူအဆ တခု ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအယူအဆဟာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို မညာေၾကးေျပာရရင္ ဗမာ (ျမန္မာ) လူမ်ဳိးႀကီး ၀ါဒ (သို႔မဟုတ္) တိုင္းရင္းသားမ်ားအား ကိုလိုနီ သြတ္သြင္းေရး၀ါဒ (သို႔မဟုတ္) ဗမာ (ျမန္မာ) အမ်ဳိးသား အင္ပါယာ ထူေထာင္ေရး ၀ါဒလို႔ ယံုၾကည္တယ္။ ဒီအယူအဆကို စစ္အာဏာသိမ္း ေခါင္းေဆာင္းမ်ား ယံုၾကည္သလို အခ်ဳိ႕ ဗမာ (ျမန္မာ) မ်ားကလည္း သက္၀င္ ယံုၾကည္ၾကတာ ျဖစ္တယ္။ ဒီ “ပဥၥမျမန္မာနိုင္ငံေတာ္” အယူ အဆဟာ (၁၉၄၆) နဲ႕ (၁၉၄၇) မွာ က်င္းပခဲ့တဲ့ ပင္လံု ညီလာခံရဲ႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြ၊ သေဘာ တူညီခ်က္ေတြနဲ႔ ဆန္႔က်င္ဘက္ေတြ ျဖစ္တယ္။ ေခတ္ေဟာင္း ျမန္မာ ရာဇ၀င္ နိဒါန္းမွာေတာ့ သမိုင္း ပညာရွင္ ေဒါက္တာသန္းထြန္းက “အေနာ္ရထာ ဦးတည္ေသာ အေၾကာင္းမွာလည္း မုခ် ဧကန္ ျဖစ္ရေသာ အေၾကာင္းထက္ ပိုကဲ၍ ေရးမိျခင္း ျဖစ္မည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ ဆိုေသာ္ အေနာ္ရထာသည္ ေျမာက္ဘက္သို႔ နယ္ခ်ဲ႕သည္ကား မွန္၏။ သို႔ေသာ္ ဧရာ၀တီႏွင့္ ေရႊလီ ဆုံဆည္းရာ အရပ္ထက္ ေျမာက္က်ေသာ ေနရာကို မေရာက္ဟု ထင္မိပါသည္။ စင္စစ္ ယေန႔ ျမန္မာႏိုင္ငံ နယ္နိမိတ္ကုန္ေအာင္မွ် ထိုအခါက ျမန္မာ လက္ေအာက္တြင္ မရွိေခ်” ဟု ေရးသားခဲ့ျခင္းဟာ ပင္လံုမွ ေမြးဖြားေပးလိုက္ေသာ ယေန႔ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ႏွင့္ ပဥၥမ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္အတြက္ ဆင္ျခင္စရာ တခုပါ ။   ။

ပဥၥမ ျမန္မာ ႏိုင္ငံေတာ္ အယူအဆဟာ ဗမာအမ်ိဳးသား အင္ပါယာ ထူေထာင္ေရး ၀ါဒ ျဖစ္တယ္လို႔ ေကာက္ခ်က္ခ်ျခင္းဟာ သမိုင္းေၾကာင္းေတြ၊ သမိုင္း ေနာက္ခံေတြကို အေျခခံၿပီး ေကာက္ခ်က္ ခ်ျခင္း ျဖစ္တယ္။ လူတစ္ဦးခ်င္းရဲ႕ လုပ္ရပ္ေတြ၊ အဖြဲ႔အစည္းေတြရဲ႕လုပ္ရပ္ေတြ၊ လူအုပ္စုေတြရဲ႕ လုပ္ရပ္ေတြဟာ အယူအဆ ခံယူခ်က္ေတြကို အေျခခံၿပီး လုပ္ၾကတာ ျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ အယူအဆ အခ်ဳိ႕အတြက္ ေတာ္လွန္ တိုက္ပြဲ ၀င္ရတာေတြ ရွိတယ္။ ပဥၥမ ျမန္မာ ႏိုင္ငံေတာ္ အယူအဆကို ယံုၾကည္တဲ့သူဟာ သူ႕ရဲ႕ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြ၊ ေပးဆပ္မႈေတြဟာလည္း ဒီအတြက္ပဲ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ လြတ္လပ္ေရး တိုက္ပြဲကာလနဲ႔ လြတ္လပ္ေရး ေနာက္ပိုင္း ကာလေတြမွာ ဒီအယူအဆကို ယံုၾကည္သူေတြကေတာ့ သခင္ဗစိန္၊ ဂဋဳန္ဦးေစာ၊ ဦးေန၀င္း၊ ဗိုလ္သန္းေရႊ တို႔ဟာ ထင္းရွားတဲ့ လူေတြပါ။ ဒီလူေတြ႔ရဲ႕ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြဟာ ပဥၥမ ျမန္မာ ႏိုင္ငံေတာ္ အယူအဆ အေပၚမွာ အေျခခံခဲ့တယ္ဆိုတာ သူတို႔ေတြရဲ႕ အလုပ္ေတြက သက္ေသ ျပခဲ့ပါတယ္။ ပဥၥမ ျမန္မာ ႏိုင္ငံေတာ္ အယူအဆကို နည္းနည္းေလာက္ ရွင္းျပဖို႔ လုိမယ္ထင္ တယ္။
ပါေမာကၡလုစ္က (၁၁)ရာစု အေနာ္ရထာ စည္း႐ံုး တည္ေထာင္ခဲ့တဲ့ ျမန္မာႏုိင္ငံကို ပထမျမန္မာႏိုင္ငံ၊ (၁၅) ရာစုမွာ ဘုရင့္ေနာင္ စည္း႐ံုး တည္ေထာင္ ခဲ့တဲ့ ျမန္မာႏုိင္ငံကို ဒုတိယ ျမန္မာႏိုင္ငံ၊ (၁၈) ရာစုမွာ အေလာင္းဘုရား စည္း႐ံုး တည္ေထာင္ခဲ့တဲ့ ျမန္မာႏုိင္ငံကို တတိယျမန္မာႏုိင္ငံ၊ (၂၀) ရာစု ဗိုလ္ခ်ဴပ္ ေအာင္ဆန္း စည္း႐ံုးတည္ေထာင္ခဲ့ တဲ့ ျမန္မာႏုိင္ငံကို စတုတၱျမန္မာႏုိင္ငံလို႔ ေရးသား ခဲ့တာေတြ ရွိတယ္။ ပါေမာကၡရဲ႕ အယူအဆကို အေျခခံ စဥ္းစားရင္း ပဥၥမ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ အယူအဆ ေပၚေပါက္လာတာ ျဖစ္တယ္။ ျမန္မာ(ဗမာ) အခ်င္းခ်င္းမွာေတာင္ ပဥၥမ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ အယူအဆဟာ အျငင္းပြားမႈေတြနဲ႔ ျပည့္ႏွက္ ေနတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ဦးေန၀င္းကို ပဥၥမ ျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္ကို တည္ေထာင္ေရး ႀကိဳးပမ္းခဲ့သူ တစ္ဦးအျဖစ္ သတ္မွတ္ႏိုင္သလို ဗိုလ္သန္းေရႊဟာလည္း ပဥၥမ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ကို ဆက္လက ္ဦးေဆာင္ေစသူအျဖစ္ သတ္မွတ္ ႏိုင္ပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ကလည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ပဥၥမျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ တည္ေထာင္မယ့္သူလို႔ ေျပာလိုၾကပါတယ္။ ပါေမာကၡရဲ႕ အယူအဆ အေပၚမွာ သက္၀င္ယံုၾကည္သူေတြ အေနန႔ဲေတာင္ ပဥၥမျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ကို တည္ေထာင္သူ အျဖစ္ သတ္မွတ္ၿပီး ဗုိလ္သန္းေရႊကေတာ့ ဆက္လက္ ဦးေဆာင္ေစသူ အျဖစ္ သတ္မွတ္ ရမွာ ျဖစ္တယ္။
ဒီအယူအဆေတြ၊ ဒီယံုၾကည္ခ်က္ေတြ၊ ဒီလုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြဟာ ပင္လံုမွ ေမြးဖြားလာခဲ့ၿပီး (၁၉၄၈) မွာ လြတ္လပ္ေရးရလာခဲ့တဲ့ ယေန႔ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ အတြက္ အဆိပ္ အေတာက္ေတြသာ ျဖစ္ပါတယ္။ တနည္းအားျဖင့္ေျပာရရင္ အနာဂတ္ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု တည္ေဆာက္ေရး အတြက္ အဆိပ္ အေတာက္ေတြ ျဖစ္တယ္။ အေနာ္ရထာ စည္း႐ံုးတည္ေထာင္ခဲ့တဲ့ (၁၁) ရာစု ပထမျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ရခိုင္၊ ရွမ္း၊ ကရင္၊ ကရင္နီ၊ ကခ်င္၊ ခ်င္း၊ မြန္ စတဲ့လူမ်ိဳးေတြရဲ႕ သီးျခား လြတ္လပ္ႏိုင္ငံ၊ နယ္ေျမ အျဖစ္ ေနထိုင္ခဲ့ျခင္းကို မ်က္ကြယ္ ျပဳလို႔မရဘူး။ ပါေမာကၡလုစ္ ေျပာသလို ရခုိင္၊ မြန္ စတဲ့ လူမ်ိဳးေတြဟာ ဗမာေတြရဲ႕ လက္ေအာက္မွာ လားဆိုတာ ျပန္သံုးသပ္ ေစခ်င္ပါတယ္။ ထို႔အတူ ဒုတိယ ျမန္မာႏိုင္ငံ (၁၅) ရာစုနဲ႔ တတိယ ျမန္မာႏိုင္ငံ (၁၈) ရာစုကာလေတြမွာေရာ ဒီတိုင္းရင္းသားေတြဟာ ဗမာေတြရဲ႕ လက္ေအာက္မွာလား၊ ဒါမွမဟုတ္ ဗမာေတြနဲ႔ ပင္လံုလို ညီလာခံႀကီး တစ္ခု က်င္းပၿပီး ဖယ္ဒရယ္ ျပည္ေထာင္စုလို ေနထိုင္ လာခဲ့ၾကသလား ဆိုတာ ျပန္လည္ စဥ္းစား ခ်င္ပါတယ္။
ဒီေနရာမွာ ဥပမာ တစ္ခုအျဖစ္ ရခိုင္လူမ်ိဳး (ရခိုင္အမ်ိဳးသား) ကို ဆြဲထုတ္ျပခ်င္ပါတယ္။ ရခိုင္လူမ်ိဳးေတြဟာ ၿမိဳ႕ျပ ႏိုင္ငံ အျဖစ္ ေနထိုင္ခဲ့ျခင္းဟာ ဗမာ (ျမန္မာ) ေတြထက္ ေစာပါတယ္။ ပညရွင္ေတြရဲ႕ သုေတသန ျပဳခ်က္အရ ျမန္မာေတြဟာ () ရာစုေလာက္မွာမွ ေက်ာက္ဆည္နယ္ကို ေရြးကာ ေနထိုင္ လာခဲ့တယ္လို႔ ဆိုတယ္။ ထို႔အတူ ေစာျခင္း ေနာက္က်ျခင္းအျပင္ ယဥ္ေက်းမႈကိုလည္း ယွဥ္ထိုးျပခ်င္တယ္။
ရခုိင္ေတြ ဒဂၤါး သြန္းလုပ္ၿပီး ႏိုင္ငံရဲ႕ ေငြေၾကး ပိုက္ဆံအျဖစ္ အသံုးျပဳေနၾကစဥ္မွာ ဗမာ (ျမန္မာ) ေတြအေနနဲ႔ ငပိနဲ႔ဆား၊ ဆန္နဲ႔ အသားကို လွဲလွယ္ျခင္း အဆင့္သာ ရွိပါေသးတယ္။ မင္းတုန္းမင္းလား ကေနာင္လားမသိ၊ သိပ္ မမွတ္မိေတာ့။ သူတို႔လက္ထက္မွာ ျမန္မာ (ဗမာ) ေတြဟာ ႏိုင္ငံရဲ႕ေငြေၾကးကို စတင္ သံုးၾကည့္ ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ျမန္မာလူထုဟာ ေငြေၾကးနဲ႔ ေရာင္း၀ယ္ေဖာက္ကားျခင္း ယဥ္ေက်းမႈထက္ ငပိနဲ႔ဆား၊ ဆန္နဲ႔အသား ဖလွယ္ျခင္း ယဥ္ေက်းလႈေလာက္ မႏွစ္ၿခိဳက္ ၾကပါဘူး။ အဲဒီကာလေတြမွာ ရခိုင္ေတြအေနနဲ႔ ဒဂၤါးကို ႏိုင္ငံေတာ္ ပိုက္ဆံအျဖစ္ သံုးစြဲလာခဲ့တာ ႏွစ္ေပါင္း အေတာ္ ၾကာခဲ့ပါၿပီ။ ဒါ့အျပင္ ျမန္မာေတြ စာေပေရးသားျခင္း အတတ္ပညာကိုလည္း (၁၁) ရာစုေလာက္မွာမွ ရၾကတာ ျဖစ္တယ္။
ျမန္မာပညာရွင္ ေဒါက္တာသန္းထြန္းက “ရခိုင္တြင္ ၿမိဳ႕ျပတည္၍ စာေပ အေရးအသား တတ္ကၽြမ္းလ်က္ ဗုဒၶ၀ါဒီ၊ ျဗဟၼဏ ရွိသူတို႔ ခရစ္ႏွစ္ဦးမွ ရွစ္ရာစု အထိ ရွိေနၾကသည္ဟု ဆိုႏုိင္သည္။ ေငြဒဂၤါးမ်ား သြန္းလုပ္၍ ေရာင္း၀ယ္ ရာတြင္ ပိုက္ဆံအျဖစ္ သံုးသည္။ ထိုသူတို႔ကား ျမန္မာႏိုင္ငံ အလယ္ပိုင္းမွ ပ်ဴတို႔ႏွင့္ ေခတ္ၿပိဳင္ ျဖစ္သည္။”ဟု ေခတ္ေဟာင္း ျမန္မာရာဇ၀င္ နိဒါန္းမွာ ေရးသားၿပီး ၎မွာပင္ ဆရာ ေဒါက္တာသန္းထြန္းက “ရခိုင္ဒဂၤါးမ်ားမွာ ေငြဒဂၤါးမ်ား ျဖစ္၍ ယခုအခါ ၿဗိတိသွ်ျပတိုက္၊ ကာလတၱား ျပတိုက္၊ လီနင္ဂရက္၊ အာမိတဟို ျပတိုက္တို႔တြင္လည္းေကာင္း၊ ဆာလ္စမဗာရီမွ မစၥတာေရွာ့တ္ထံတြင္ လည္းေကာင္း၊ တဂိုး၏ က်န္ရစ္ေသာ ပစၥည္းစုတြင္လည္းေကာင္း အမ်ားအျပား ေတြ႔ႏိုင္ပါသည္”ဟု ေရးသား ထားပါတယ္။
ဆိုလိုခ်င္တာက ရခိုင္ေတြအေနနဲ႔ သာမန္ နယ္ပယ္ အုပ္ခ်ဴပ္ေရး စနစ္မ်ိဳး မဟုတ္ဘဲ တကယ့္ကို တထီးတနန္းနဲ႔ ေနထိုင္ခဲ့ၿပီး ယင္းသို႔ ေနထိုင္ခဲ့စဥ္က ျမန္မာေတြထက္ ေရွးက်ျခင္းနဲ႔ ယဥ္ေက်းမႈပါ ျမင့္မားျခင္းတို႔ကို မီးေမာင္း ထိုးျပလို ျခင္းျဖစ္တယ္။ တနည္းအားျဖင့္ ၿမိဳ႕ျပႏုိင္ငံအျဖစ္ ေနထိုင္ခဲ့တဲ့ ရခိုင္ေတြရဲ႕ ခိုင္မာတဲ့ သမိုင္း အေထာက္အထားေတြဟာ ဒီေန႔ အခ်ိန္ထိ ယွဥ္သန္ေနတာ ေတြ႔ရမွာ ျဖစ္တယ္။ ထို႔အတူ အထက္က တင္ျပခဲ့တဲ့ ပဥၥမ ျမန္မာ ႏိုင္ငံေတာ္ အယူအဆအရ ရခိုင္ေတြဟာ ပထမ ျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္၊ ဒုတိယ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္၊ တတိယ ျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္ စည္း႐ံုး တည္ေထာင္ခဲ့တဲ့ အထဲမွာ မပါခဲ့ဘူးဆိုတာ ေျပာခ်င္တယ္။ (၁၈) ရာစုကုန္ခါနီးမွာမွ ရခိုင္က ျမန္မာ(ဗမာ) တို႔ဆီမွာ ထီးနန္း က်တာျ ဖစ္တယ္။ ဆိုေတာ့ က်န္တဲ့ မြန္၊ ကရင္၊ စတဲ့ တိုင္းရင္းသားေတြေကာ ပါရဲ႕လားလို႔ ဆန္းစစ္ဖို႔ လိုမယ္ ထင္ပါတယ္။
ဒီေနရာမွာ အေနာ္ရထာ၊ ဘုရင့္ေနာင္၊ အေလာင္းဘုရား စတဲ့ပုဂၢိဳလ္ေတြကို အသိမွတ္ မျပဳခ်င္လို႔ မဟုတ္ဘူး။ ပင္လံုမွ ေမြးဖြားလိုက္တဲ့ (၁၉၄၈) မွာ လြတ္လပ္ေရးရလာတဲ့ ယေန႔ ျမန္မာႏိုင္ငံအပိုင္းနဲ႔ ပင္လံုရဲ႕ ေနာက္ပိုင္း သမိုင္းဆိုၿပီး ႏွစ္ပိုင္း ခြဲရင္ေတာ့ ပါေမာကၡလုစ္ရဲ႕ သံုးသပ္ခ်က္အခ်ဳိ႕ဟာ မွန္ကန္ ပါလိမ့္မယ္။ လုစ္ရဲ႕သံုးသပ္ခ်က္ထဲမွာ စတုတၱ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ တည္ေထာင္သူ အျဖစ္ ဗိုလ္ခ်ဴပ္ ေအာင္ဆန္းကို သတ္မွတ္ရင္ ဗမာအင္ပါယာကို ခ်ဲ႕ထြင္ေရး ဆီကို ဦးတည္ သြားမွာျဖစ္တယ္။ အေနာ္ရထာ၊ ဘုရင့္ေနာင္၊ အေလာင္းဘုရားတို႔ကို သတ္မွတ္ရင္ ဗမာ အင္ပါယာကို ခ်ဲ႕ထြင္ေရးဆီကို ဦးတည္သြားမွာ ျဖစ္တယ္။ အေနာ္ရထာ၊ ဘုရင့္ေနာင္၊ အေလာင္းဘုရားတို႔ကို ပထမျမန္မာႏုိင္ငံ၊ ဒုတိယျမန္မာႏုိင္ငံ၊ တတိယျမန္မာႏုိင္ငံ တည္ေထာင္သူေတြအျဖစ္ ေမာ္ကြန္းထိုး ႏိုင္ပါတယ္။ ဒီသမိုင္းေတြဟာ ျမန္မာ (ဗမာ) ေတြရဲ႕ သမိုင္းစစ္စစ္ေတြသာ ျဖစ္ၿပီး ရခိုင္၊ မြန္၊ ကရင္စတဲ့ လူမ်ိဳးေတြရဲ႕ သမိုင္း မဟုတ္ပါဘူး။
ေနာက္တပိုင္း ကေတာ့ ပင္လံုမွ ေမြးဖြား ေပးလိုက္ၿပီး (၁၉၄၈) မွာ လြတ္လပ္ေရး ရလာတဲ့ ယေန႔ ျမန္မာ ႏိုင္ငံေတာ္ သမိုင္း အပိုင္းပါ။
ပင္လံုမွသည္ ယေန႔အခ်ိန္ထိ သမိုင္းကို ေရးတဲ့အခါမွာေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဴပ္ေအာင္ဆန္းဟာ ပထမ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ကို စည္း႐ံုး တည္ေထာင္သူ အျဖစ္ ေမာ္ကြန္းထိုးရင္ေတာ့ အျငင္းပြားစရာေတြ ရွိမယ္ မထင္ပါဘူး။ ဦးေအာင္ဆန္းဟာ လက္နက္ အားကိုးျဖင့္ ရွမ္း၊ ရခိုင္၊ ကရင္၊ မြန္၊ ကရင္နီ၊ ကခ်င္၊ ခ်င္း စတဲ့လူမ်ဳိးေတြကို အဓမၼ သိမ္းသြင္းခဲ့တာ မဟုတ္ခဲ့သလို ျမန္မာ (ဗမာ) အမ်ိဳးသား အင္ပါယာကို ထူေထာင္ခဲ့တာလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ တနည္းအားျဖင့္ ဗိုလ္ခ်ဴပ္ေအာင္ဆန္းဟာ စတုတၱ ျမန္မာ အင္ပါယာကို ခ်ဲ႕ထြင္ခဲ့သူ မဟုတ္။ ကရင္၊ ကရင္နီ၊ ကခ်င္၊ ခ်င္း၊ မြန္၊ ရွမ္း၊ ဗမာ စတဲ့ တိုင္းရင္းသား ေပါင္းစံု ႏိုင္ငံေရးအရ တန္းတူေသာ ျပည္ေထာင္စုကို တည္ေထာင္သူ၊ ပထမျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ကို တည္ေထာင္သူသာ ျဖစ္တယ္။
အယူအဆ၊ အေတြးအေခၚ၊ ခံယူခ်က္ေတြကို အေျခခံၿပီး အလုပ္ေတြကို ယံုယံု ၾကည္ၾကည္နဲ႔ လုပ္တတ္ၾကတာ လူ႔သဘာ၀ပါ။ ဒါေၾကာင့္ တကယ့္ စစ္မွန္တဲ့ ဖက္ဒရယ္ ျပည္ေထာင္စုကို တည္ေထာင္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ သီးျခား တည္ရွိခဲ့တဲ့ သမိုင္းေတြကို လက္ခံဖို႔ လိုပါတယ္။ သီးျခား တည္ရွိခဲ့တဲ့ သမိုင္းေတြဆိုတာ အထက္က တင္ျပခဲ့တဲ့ ရခိုင္လူမ်ိဳးေတြရဲ႕ ဥပမာလိုပါ။ ဒီလူမ်ိဳးေတြဟာ ငါတို႔ရဲ႕ ကိုလိုနီေတြ မဟုတ္ဘူး၊ သီးျခား တိုင္းျပည္ေတြနဲ႔ ေနထိုင္လာတဲ့ လူမ်ိဳးေတြ ျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ တိုင္းျပည္ေတြကို ေပါင္းတဲ့အခါ အဆင့္အတန္းတူ ေပါင္းစည္းေရးမူ အေပၚမွာ ပူးေပါင္း သင့္တယ္ဆိုတဲ့ ခံယူခ်က္မ်ိဳးပါ။ ဦးေန၀င္းနဲ႔ အေပါင္းအပါေတြကေတာ့ ဒီလို မဟုတ္ပါဘူး။ ပင္လံုမွ ေမြးဖြားေပးလိုက္တဲ့ ျမန္မာႏုိင္ငံလို႔ မျမင္ဘူး။ (၁၁) ရာစု အေနာ္ရထာ တည္ေထာင္ခဲ့တဲ့ ႏိုင္ငံေတာ္ရဲ႕”အဆက္လို႔” လို႔ ျမင္တယ္။ ဗိုလ္သန္းေရႊကလည္း ဒီအတိုင္းပါပဲ။ ႏိုင္ငံအႏွံ႔ ဘုရင့္ရုပ္တုနဲ႔ အေလာင္းဘုရား ႐ုပ္တုေတြက လႊမ္းမိုးေနရာ ယူေနၿပီး (၂၀၀၈) ဖြဲ႔စည္းပံုဟာလည္း သူရဲ႕ အယူအဆကို ပိုလို႔ ေပၚလြင္ ေစပါတယ္။ ဒီေနရမွာ ဦးေန၀င္း၊ ဗိုလ္သန္းေရႊလို႔  ညႊန္းေပမယ့္ သူတို႔နဲ႔ ခံယူခ်က္ခ်င္း တူသူေတြလည္း ပါ၀င္တယ္ဆုိတာ မေမ့သင့္ပါဘူး။
ခ်ဴပ္ေျပာရရင္ ပဥၥမ ျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္ အယူအဆကို ျငင္းပယ္ရမွာ ျဖစ္တယ္။ ပင္လံုမွစခဲ့တဲ့ ယေန႔ ျမန္မာ ႏိုင္ငံေတာ္ရဲ႕ ရန္သူဟာ ပဥၥမ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ အယူအဆပါ။ ေဒါက္တာ ဆလိုင္းလန္မႈန္းကေတာ့ အင္တာဗ်ဴးတခုမွာ “က်ေနာ္တို႔ ျပည္ေထာင္စု သမိုင္းဆိုတာ ပင္လံုမွာ စၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။ ပင္လံု မစခင္တုန္းက က်ေနာ္တို႔ ခ်င္း၊ ကခ်င္နဲ႔ ရွမ္းစတဲ့ တိုင္းရင္းသားေတြဟာ အခုနားက ဆရာတို႔ ေျပာေနတဲ့ ပုဂံေခတ္ကေန ကုန္းေဘာင္ေခတ္ သီေပါမင္း ပါေတာ္မူခ်ိန္အထိ ဒီသမိုင္းေတြက က်ေနာ္တို႔ တိုင္းရင္းေတြနဲ႔ ဘာမွ မဆိုင္ဘူး။ က်ေနာ္တို႔ သမိုင္း မဟုတ္ဘူး။” လို႔ ေျပာၾကားသြားခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ပင္လံု ညီလာခံမ်ိဳး ေနာက္ညီလာခံတခုေခၚၿပီး ပင္လံုမူအတိုင္း စစ္မွန္ေသာ ျပည္ေထာင္စုကို တည္ေဆာက္ျခင္းဟာ ဒီႏိုင္ငံအတြက္ အေကာင္းဆံုးေသာ အေျဖျဖစ္မွာပါ။ ပင္လံုမူဆိုေပမယ့္လို႔ ခြဲထြက္လိုက ခြဲထြက္ေရးမူကေတာ့ ပါမယ္လို႔ မယူဆပါဘူး။
အပစ္ရပ္ အဖြဲ႔ေတြေရာ၊ ဆက္လက္ တိုက္ပြဲ၀င္ေနတဲ့ အဖြဲ႔ေတြေရာ ယေန႔ အခ်ိန္ထိ ပင္လံုမူကို စြဲကိုင္ၿပီး တိုက္ပြဲ၀င္ေနျခင္းဟာ ဒုတိယ ပင္လံုညီလာခံမ်ိဳး ေနာက္ ညီလာခံတခု က်င္းပရန္ လုိအပ္ ေနတယ္ဆုိတာကို ညႊန္းဆိုေနပါတယ္။ (၂၀၁၀) ေရြးေကာက္ပြဲ ၀င္ၿပိဳင္ခဲ့တဲ့ ရခုိင္ျပည္မွာ အႏိုင္ရခဲ့တဲ့ ရခိုင္ တိုင္းရင္းသားမ်ား တိုးတက္ေရးပါတီ ဥကၠ႒ ေဒါက္တာေအးေမာင္က အင္တာဗ်ဴးတစ္ခုမွာ ဒုတိယ ပင္လံုညီလာခံ ေခၚယူေရးမူကို လက္ခံ လိုက္ပါတယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲ ၀င္ၿပိဳင္ ခဲ့ေပမယ့္ ဒုတိယ ပင္လံုညီလာခံမ်ိဳး လုိအပ္တယ္ ဆိုတာကို ေျပာဆိုလိုက္ျခင္းဟာ တုိင္းျပည္အတြက္ တကယ့္ လုိအပ္ခ်က္ကို ေထာက္ျပ လိုက္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ထို႔အတူ အျခားေရြးေကာက္ပြဲ ၀င္ၿပိဳင္ခဲ့တဲ့ ပါတီေတြ အေနနဲ႔ေရာ ဒုတိယ ပင္လံုညီလာခံမ်ိဳး က်င္းပဖို႔ မလိုအပ္ဘူးလား ဆိုတာ ေမးစရာ တစ္ခုပါ။ ဒီေဆာင္းပါး ေရးေနစဥ္မွာပဲ (၂၀၁၀) ေရြးေကာက္ပြဲ ၀င္ခဲ့တဲ့ တိုင္းရင္းသား () ပါတီေတြက ဒုတိယ ပင္လံုညီလာခံကို လက္ခံ လိုက္တဲ့သတင္းက တုိင္းျပည္က ႀကိဳဆိုရမယ့္ သတင္း တစ္ခုပါ။ ရခိုင္ တိုင္းရင္းသားမ်ား တိုးတက္ေရးပါတီ၊ ခ်င္း တိုးတက္ေရး ပါတီ၊ ရွမ္း တိုင္းရင္းသားမ်ား ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီ (က်ားျဖဴပါတီ) နဲ႔ မြန္ေဒသလံုး ဆိုင္ရာ ဒီမိုကေရစီ ပါတီေတြက ဒုတိယ ပင္လံုညီလာခံကို လုိအပ္တယ္လို႔ ေျပာဆို လက္ခံ လိုက္ပါတယ္။ ရခိုင္တိုင္းရင္းသားမ်ား တိုးတက္ေရးပါတီကေတာ့ ဒုယအႀကိမ္အျဖစ္ ဒုတိယပင္လံုညီလာခံကို လက္ခံလိုက္တာျဖစ္ပါတယ္။
(
၂၀၁၀) ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္ ပါတီေတြ အေနနဲ႔ (၁၉၉၀) ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္ ပါတီေတြက ဒုတိယ ပင္လံု ညီလာခံေခၚယူေရး အစီအစဥ္ကို လက္ခံ သေဘာတူျခင္းဟာ တိုင္းျပည္အတြက္ တကယ့္ ရင္ခုန္စရာ တစ္ခုပါ။ ဆန္႔က်င္ဘက္ေတြ မျဖစ္ဘဲ တိုင္းျပည္ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရး၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး အေျခခံမူ အေပၚ စုစည္းသြားျခင္းဟာ တိုင္းျပည္အတြက္ ေကာင္းေသာ လကၡဏာ တခုပါ။ ဆိုေတာ့ (၂၀၁၀) ေရြးေကာက္ပြဲ ၀င္ခဲ့တဲ့ ျမန္မာ (ဗမာ) အမ်ိဳးသား ဒီမိုကရက္တစ္ ပါတီေတြ အေနနဲ႔ေရာ ဒုတိယ ပင္လံု ညီလာခံကို လက္ခံ ႏိုင္မွာလားဆိုတာ ေမးစရာတစ္ခုပါ။ ေသခ်ာတဲ့ သမိုင္းတခုကေတာ့ (၁၉၄၇) ႏိုင္ငံေတာ္ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဴပ္ပံု အေျခခံဥပေဒဟာ ပင္လံုမူနဲ႔ ေသြဖယ္ခဲ့တာေၾကာင့္ လြတ္လပ္ေရးနဲ႔ အတူ ျပည္တြင္း စစ္ႀကီးကိုလည္း ေမြးဖြား ေစခဲ့တယ္ဆိုတာ ေမ့မထားသင့္ပါဘူး


လြတ္လပ္ေရးနဲ႔ အတူ ေမြးဖြားလာခဲ့တဲ့ ျပည္တြင္း စစ္ဟာ လူမ်ိဳးႀကီး၀ါဒ ႀကီးစိုးေရး (သို႔မဟုတ္) ျပည္ေထာင္စု အမည္ခံ တျပည္ေထာင္ စနစ္ တည္ေဆာက္ေရး အင္အားစုေတြ ကေတာ့ ပံုစံမ်ိဳးစံု နာမည္မ်ိဳးစံုနဲ႔ ကင္းပြန္းတပ္ ခံခဲ့ရတယ္။ ဒါးျမဂိုဏ္း၊ ေသာင္းက်န္းသူစ သည္ျဖင့္။ တစ္ခ်ိဳ႕ကလည္း ၿဗိတိသွ်ရဲ႕ ေျမွာင့္ပင့္ေသြးခြဲမႈ၊ တစ္ခ်ိဳ႕ကလည္း ယဥ္ေက်းစြာျဖင့္ “ကိုလိုနီဆိုးေမြ”။ ဒီနာမည္ေတြဟာ အုပ္ခ်ဳပ္သူ အဆက္ဆက္က သုံးစဲြခဲ့တာ မွန္တယ္။ ဒါေပမယ့္ အုပ္ခ်ဴပ္သူ မဟုတ္သူေတြေကာ မပါဘူးလားဆိုေတာ့ ပါပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ “လူမ်ိဳးႀကီး ၀ါဒႀကီးစိုးေရး (သို႔မဟုတ္) ျပည္ေထာင္စုအမည္ခံ တျပည္ေထာင္စနစ္ တည္ေဆာက္ေရး အင္အားစု” လို႔ ၀ိေသ၀န ျပဳခဲ့တာျဖစ္တယ္။ ဒီေနရာမွာ ျပည္တြင္းစစ္ကို သိဒိၶ တင္ခ်င္လို႔ မဟုတ္ဘူး။ လြတ္လပ္ေရး ရသည္မွ ယေန႔အခ်ိန္ထိ စစ္ပြဲေတြ ဆင္ႏြဲေနတဲ့ လူေတြကို ေမးၾကည့္ပါ။ စစ္ကို လိုလားသလားလို႔။ သူတို႔ စစ္ကို မလိုလားပါ။ ဒါေပမယ့္ စစ္ကို ဆင္ႏႊဲေနရျခင္းဟာ စိတ္၀င္စားဖို႔ ေကာင္းသလို မွန္မွန္ကန္ကန္ ေလ့လာသံုးသပ္ဖို႔လည္း ေကာင္းပါတယ္။ ထို႔အတူ ျပည္တြင္းစစ္ရဲ႕ ဇစ္ျမစ္ကိုလည္း မွန္မွန္ ေလ့လာၿပီး မွန္မွန္ကန္ကန္ နာမည္ေပးဖို႔ လိုမယ္ ထင္ပါတယ္။
(၁၉၄၇) ထုတ္ “သဇင္သင္းျပန္ေတာ့” စာအုပ္မွာ ဆရာဒဂုန္တရာက “ျပည္ေထာင္စုဟု ဆိုေသာ္လည္း ကိုယ္ပိုင္ ျပဌာန္းခြင့္ (၀ါ) ကိုယ့္ၾကမၼာ ကိုယ္ဖန္တီးခြင့္ကို တိုင္းရင္းသား လူမ်ိဳးမ်ားက ျပည့္၀စြာ မခံစားရသျဖင့္ တဖက္က အမ်ိဳးသး ေတာ္လွန္ေရးမ်ား ေပၚေပါက္လာျပန္သည္။ ယင္းသို႔လွ်င္ လြတ္လပ္ခါစ ထြန္းသစ္စ ပ်ိဳမ်စ္ ငယ္ရြယ္ေသာ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာ ႏိုင္ငံေတာ္သစ္သည္ အမ်ိဳးသား လြတ္လပ္ေရး၊ ဒီမိုကေရစီေရး၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး၊ ဆိုရွယ္လစ္ေရးတို႔ျဖင့္ ၿခံဳငံုလ်က္ရွိေသာ ေတာ္လွန္ေရးႀကီးျဖင့္ ရင္ဆိုင္ ႀကံဳေတြ႔ ေနရေပသည္။” ဟု သံုးသပ္ ျပခဲ့ပါသည္။ ဆရာဒဂုန္တာရာရဲ႕ အသံုးအႏႈန္းကို ျပည္ၾကည့္ပါ၊ ေသာင္းက်န္းသူလို႔ မေျပာသလို၊ ကိုလိုနီ ဆိုးေမြလို႔လည္း မသံုးပါဘူး။ “ကိုယ္ပိုင္ ျပဌာန္းခြင့္ (၀ါ) ကိုယ့္ၾကမၼာ ကိုယ္ ဖန္တီးခြင့္ကို တိုင္းရင္းသားမ်ားက ျပည့္၀စြာ မခံစားရသျဖင့္ တစ္ဖက္က အမ်ိဳးသား ေတာ္လွန္ေရးမ်ား ေပၚေပါက္ လာျပန္သည္” ဟု သံုးႏႈန္းရာမွာ “အမ်ိဳးသား ေတာ္လွန္ေရးမ်ား” ဟုသာ သံုးႏႈန္းတာကို ေတြ႔ပါတယ္။ ဒါဟာ ဘာကို ျပေနသလဲဆိုေတာ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို လိုလားၿပီး မတူညီတဲ့ သမိုင္းေနာက္ခံေတြအရ ဖြဲ႔စည္းထားတဲ့ ႏိုင္ငံေတာ္ကို ညႊန္းဆို ေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။
ခ်ဴပ္ေျပာရရင္ ျပည္တြင္းစစ္ဟာ “ကိုလိုနီဆိုးေမြ” မဟုတ္သလို “ေသာင္းက်န္းသူမ်ား” လည္း မဟုတ္ပါဘူး။ လြတ္လပ္ေရး ရသည္မွ ယေန႔ အခ်ိန္ထိ ဆင္ႏႊဲေနတဲ့ တိုက္ပြဲဟာ အမ်ိဳးသား လြတ္ေျမာက္ေရး တိုက္ပြဲပါ။ တနည္းအားျဖင့္ ကိုယ္ပိုင္ ျပဌာန္းခြင့္ ရွိတဲ့ အမ်ဳိးသား လြတ္ေျမာက္ေရး တိုက္ပြဲပါ။ မဟာ လူမ်ိဳးႀကီး ၀ါဒသမားေတြနဲ႔ က်ဥ္းေျမာင္းေသာ အမ်ိဳးသားေရး အျမင္ရွိသူေတြ အတြက္ကေတာ့ “ကိုလိုနီ ဆိုးေမြ”ေၾကာင့္ လက္နက္ကိုင္ ေသာင္းက်န္းသူမ်ား အျဖစ္ ျမင္ၾကမွာ ေသခ်ာပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဖိႏွိပ္ခံ အမ်ိဳးသားမ်ား အတြက္ေတာ့ တရားေသာ စစ္ပြဲ၊ ကိုယ္ပိုင္ ျပဌာန္းခြင့္ ရရွိေရးအတြက္ အမ်ိဳးသား ေတာ္လွန္ေရးကို ဆင္ႏႊဲေနသည့္ သူရဲေကာင္းမ်ားအျဖစ္ ေမာ္ကြန္းထိုးရမွာပါ။ ဆိုေတာ့ စီးဆင္းလာတဲ့ သမိုင္းေၾကာင္းေတြအရ ျဖစ္တည္ေနတဲ့ ပကတိ အေျခအေနေတြအရ တန္းတူေရးနဲ႔ ကိုယ္ပိုင္ ျပဌာန္းခြင့္ရွိတဲ့ ဒီမိုကေရစီ ဖက္ဒရယ္ ျပည္ေထာင္စု ႏိုင္ငံ တည္ေဆာက္ခ်င္တဲ့ ဒီႏိုင္ငံက တိုင္းရင္းသား ေပါင္းစံု အေနျဖင့္ ႐ႈေထာင့္တစ္ဖက္ထဲက ၾကည့္ၿပီး သံုးသပ္လုပ္ ေဆာင္ခ်က္ကို စြန္႔လႊတ္ သင့္ပါတယ္။ ျဖစ္တည္ေနတဲ့ ပကတိ အေျခအေနေတြကို မွန္မွန္ကန္ကန္ သံုးသပ္ျပရင္း အဲဒီ သံုးသပ္ခ်က္ေတြထဲမွာပဲ အမွားေတြ ပါတတ္လို႔ပါ။ ဒီအမွား သံုးသပ္ခ်က္ေတြဟာ ဒုတိယပင္လံုေခၚေခၚ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေျပာသလို (၂၁) ရာစု ပင္လံုေခၚေခၚ အဲဒီအတြက္ အေႏွာင့္အယွက္ ျဖစ္ေစႏိုင္ပါတယ္။
(၁၉၄၈) မွာ လြတ္လပ္ေရးရလာတဲ့ ဒီေန႔ ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုတာ (၁၉၄၇) ပင္လံုက ေမြးဖြားေပးလိုက္တဲ့ သမိုင္းကို ေခ်ာင္ မထိုးထားမိဖို႔ လိုမယ္ ထင္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုေတာ့ (၁၉၄၇) ပင္လံုစာခ်ဴပ္ဟာ “ကိုလိုနီဆိုးေမြ” ေၾကာင့္ ခ်ဴပ္ဆို ခဲ့ရတယ္ဆိုတဲ့ အေရးအသား အေျပာအဆို အခ်ိဳ႕ကို ေတြ႔လာရလို႔ပါ။ ဆိုေတာ့ ဒုတိယပင္လံု (သို႔မဟုတ္) (၂၁) ရာစု ပင္လံုဟာလည္း အလို အေလ်ာက္ “ကိုလိုနီဆိုးေမြ” အျဖစ္ သတ္မွတ္ၿပီးသား ျဖစ္သြားမွာပါ။ ကိုလိုနီ ဆိုးေမြဆိုတာ ကိုလိုနီျပဳက်င့္ခဲ့တဲ့ ၿဗိတိသွ်က ျမန္မာႏိုင္ငံကို လြတ္လပ္ေရး ေပးရေတာ့မယ့္ အခ်ိန္မွာ စစ္မီးေတြ ေလာင္ေအာင္ ျပည္တြင္း မၿငိမ္မသက္ ျဖစ္ေအာင္ တိုင္းရင္းသားေတြကို ေျမွာင့္ပင့္ ေပးခဲ့တယ္လို႔ က်ေနာ္ နားလည္ သေဘာေပါက္ပါတယ္။ ဆိုေတာ့ (၁၉၄၇) ပင္လံုစာခ်ဴပ္ရဲ႕ “မူ” ေတြနဲ႔ မသိမသာ လမ္းခဲြခဲ့ေသာ (၁၉၄၇) ႏိုင္ငံေတာ္ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဴပ္ပံု အေျခခံဥပေဒနဲ႔ ပင္လံု “မူ”ကို လံုး၀ ဆန္႔က်င္ခဲ့ေသာ (၁၉၇၄) ဖြဲ႔စည္း အုပ္ခ်ဴပ္ပံု အေျခခံဥပေဒေတြမွာ တိုင္းရင္းသားေတြရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္၊ တန္းတူခြင့္ ဆိုတာေတြကို ျငင္းပယ္ ခံခဲ့ရတယ္။ အဲဒီလိုကခ်င္၊ ကရင္၊ မြန္၊ ရွမ္းစတဲ့ တိုင္းရင္းသားေတြရဲ႕ တန္းတူေရးနဲ႔ ကိုယ္ပိုင္ ျပဌာန္းခြင့္ ဆံုး႐ႈံးမႈအေပၚ အေျခခံ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ေတာ္လွန္ေရး စစ္ပြဲေတြဟာ ေသာင္းက်န္းသူလို႔ သုံးႏႈန္းျခင္းနဲ႔ ကိုလိုနီဆိုးေမြလို႔ သံုးႏႈန္းျခင္းဟာ တိုင္းရင္းသားေတြရဲ႕ ေတာ္လွန္ေရးကို ေခ်ာင္ထိုး လိုက္တာ ျဖစ္တယ္။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို မလိမ္ေၾကးေျပာရရင္ တိုင္းရင္းသားေတြရဲ႕ ေတာ္လွန္ေရးကို ေစာ္ကားလိုက္ျခင္း ျဖစ္တယ္။
တစ္ဖက္မွာလည္း တပ္မေတာ္ဆိုတာ မဟာ လူမ်ိဳးႀကီး၀ါဒကို စြဲကိုင္ထားျခင္းလည္း လံုး၀ မွန္ကန္တယ္လို႔ ေျပာလို႔မရပါဘူး။ ထို႔အတူ တပ္မေတာ္ဟာလည္း ရန္သူလို႔ သတ္မွတ္ခ်က္ဟာလည္း နည္းနည္း လြဲေနမယ္ ထင္တယ္။ တကယ္တမ္း ေျပာရရင္ မဟာလူမ်ိဳးႀကီး၀ါဒ လႊမ္းမိုးေရး အယူအဆရွိသူ အင္အားစုက တပ္မေတာ္ကို အသံုးခ်ျခင္းသာ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ တနည္း ေျပာရရင္ ပဥၥမ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ အယူအဆကို ယံုၾကည္ သက္၀င္သူတို႔ရဲ႕ တပ္မေတာ္အေပၚ အသံုးခ်ျခင္းသာ ျဖစ္ပါသည္။ အဲဒီလို တပ္မေတာ္ကို အသံုးခ်တဲ့အခါ တပ္မေတာ္ထဲက သက္၀င္ ယံုၾကည္သူေတြ ပါ၀င္သလို တပ္မေတာ္ရဲ႕ အျပင္ဘက္က လူေတြလည္း ပါ၀င္ တတ္ပါတယ္။ အထင္ရွားဆံုးကေတာ့ (၁၉၆၂) ခု ဦးေန၀င္းအာဏာသိမ္းဖို႔ အားေပး အားေျမွာက္ ျပဳခဲ့တဲ့ အထဲမွာ ဖဆပလ အျခမ္းတျခမ္း ပါ၀င္ခဲ့တာဟာ အထင္ရွားဆံုးပါ။ ဆိုေတာ့ ပင္လံုမူနဲ႔ မသိမသာ လြဲဖယ္ေနတဲ့ (၁၉၄၇) ႏိုင္ငံေတာ္ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဴပ္ပံု အေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ေရး လႈပ္ရွားမႈျဖစ္တဲ့ ေတာင္ႀကီး ညီလာခံဟာ ႏိုင္ငံေရးကို ႏိုင္ငံေရးအရ စားပြဲ၀ိုင္းမွာ အေျဖရွာျခင္းျဖစ္သလို ႏိုင္ငံေတာ္ ဖြဲ႔စည္းပံု အရလည္း ျပႆနာမ်ားကို သက္ဆိုင္ရာ ကာယကံရွင္မ်ား ကိုယ္တိုင္ အေျဖရွာျခင္း ျဖစ္တယ္။ ေတာင္ႀကီး ညီလာခံရဲ႕ အေျဖဟာ ခြဲထြက္ေရး မဟုတ္ဘဲ တန္းတူေသာ၊ ကိုယ္ပိုင္ ျပဌာန္းခြင့္ရွိေသာ ျပည္ေထာင္စု တည္ေဆာက္ေရး လုပ္ငန္းစဥ္ေတြသာ ျဖစ္တယ္ဆိုတာ ေတာင္ႀကီး ညီလာခံ မွတ္တမ္းေတြက သက္ေသ ျပေနခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္လို႔ တည္ၿမဲ ဖဆပလေရ၊ သတင္းစာနယ္ဇင္း အခ်ိဳ႕ပါ တိုင္းျပည္ ၿပိဳကြဲေရးလို႔ ၀ိုင္းေအာ္ ခဲ့ၾကတယ္။ ထို႔အတူ ဒီဖက္ေခတ္မွာ ဒီမိုကေရစီ အင္အားစုထဲက ပုဂၢိဳလ္အခ်ိဳ႕ကလည္း အဲဒီဖက္ေခတ္ ေတာင္ႀကီး ညီလာခံကို “ကိုလိုနီဆိုးေမြ” လို႔ ကင္ပြန္း တပ္လိုက္တာေတြ ေတြ႔ရတယ္။ ဒီတူညီမႈဟာ မဟာလူမ်ိဳး ႀကီး၀ါဒလႊမ္းမိုးေရး အယူအဆ (သို႔မဟုတ္) ပဥၥမ ျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္ အယူအဆအရ တူညီေနတာကို တိုင္းျပည္အတြက္ ၀မ္းနည္းဖြယ္ရာ ေတြ႔ရပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ဘံုရန္သူ တပ္မေတာ္လားဆိုတဲ့ ေမးခြန္းဟာ စိတ္၀င္ စားစရာေကာင္းပါတယ္။ က်ေနာ္ အျမင္ကေတာ့ တပ္မေတာ္ဟာ ဘံုရန္သူ မဟုတ္ပါဘူး။ တပ္မေတာ္ကို အသံုးခ်ေနတဲ့ မဟာ လူမ်ိဳးႀကီး၀ါဒ လႊမ္းမိုးေရး စစ္ေခါင္းေဆာင္ တစ္ခ်ိဳ႕နဲ႔ တပ္ေတာ္ထဲမွာ မရွိတဲ့ တပ္မေတာ္ထဲမွာ မပါ၀င္တဲ့ မဟာလူမ်ိဳးႀကီး ၀ါဒ လႊမ္းမိုးေရး အယူအဆ ရွိသူ အင္အားစုမ်ားဟာ တန္းတူေသာ၊ ကိုယ္ပိုင္ ျပဌာန္းခြင့္ ရွိေသာ ဖက္ဒရယ္ ျပည္ေထာင္စု တည္ေဆာက္ေရးရဲ႕ ဘံုရန္သူေတြသာ ျဖစ္တယ္။ တပ္မေတာ္ထဲမွာ မပါ၀င္တဲ့ အင္အားစုဆိုတာ ဒီမိုကေရစီ အင္အားစုထဲမွာလည္း ရွိသလိုပညာရွင္၊ စာနယ္ဇင္း သမား စတဲ့ အလႊာ အသီးသီးမွာလည္း ရွိေနပါတယ္။ တပ္မေတာ္ကို အသံုးခ်ေနတဲ့ စစ္ေခါင္းေဆာင္အခ်ိဳ႕နဲ႔ အသံုးခ် ခံေနရတဲ့ တပ္မေတာ္ဆိုတာကို ဒီမိုကေရစီ အင္အားစုထဲမွာ ကြဲျပားဖို႔လိုသလို တပ္မေတာ္ထဲထိစ ိမ့္၀င္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ေရးဟာလည္း ဒီေန႔အေရးႀကီးတဲ့ လုပ္ရပ္ထဲက တစ္ခု ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ခ်ဴပ္ေျပာရရင္ ေတာင္ႀကီး ညီလာခံေခတ္တုန္းက တည္ၿမဲ ဖဆပလနဲ႔ စာနယ္ဇင္းသမားေတြရဲ႕ ဖက္ဒရယ္ဟာ တိုင္းျပည္ ၿပိဳကြဲေရးအျဖစ္ ၀ိုင္းေအာ္ လႈံ႔ေဆာ္မႈဟာ တန္းတူေသာ၊ ကိုယ္ပိုင္ ျပဌာန္းခြင့္ရွိေသာ ဖက္ဒရယ္ ျပည္ေထာင္စု တည္ေဆာက္ေရးကို ျငင္းပယ္လို၍ ျဖစ္တယ္ ဆိုတာ ထင္ရွားပါတယ္။ သူတို႔ဟာ တပ္မေတာ္ထဲက မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္လို႔ လူမ်ိဳးႀကီး ၀ါဒ လႊမ္းမိုးေရး အယူအဆကို သက္၀င္ ယံုၾကည္သူေတြ ျဖစ္ၿပီး တျပည္ေထာင္ စနစ္ကို သြားလုိ ၾကသူေတြ ျဖစ္တယ္။
ဆိုေတာ့ (၂၀၀၈) ဖြဲ႔စည္းပံုဟာလည္း ပင္လံုမူေတြနဲ႔ လံုး၀ ဆန္႔က်င္စြာ ေပၚထြက္ လာခဲ့ပါတယ္။ ဒီဖြဲ႔စည္းပံုဟာလည္း ဒီပုတ္ထဲက ဒီပဲအတိုင္း ပါဘဲ။ တိုင္းရင္းသားေတြရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ ျပဌာန္းခြင့္ေတြကို ႐ိုက္ခ်ိဳး ထားပါတယ္။ တက္လာမယ့္ အစိုးရဟာလည္း ဒီဖြဲ႔စည္းပံု အတုိင္း ဆက္လက္ အုပ္ခ်ဴပ္ သြားမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ျပည္တြင္းစစ္ဟာ ျခေသၤ့ လည္ျပန္ အျဖစ္ ျပန္လာဦးမွာပါ။ မဟာလူမ်ိဳးႀကီး၀ါဒ လႊမ္းမိုးေရး အင္အားစုေတြ ကေတာ့ ေသာင္းက်န္းသူမ်ား၊ ကိုလိုနီဆိုးေမြမ်ားအျဖစ္ ကင္ပြန္းတပ္ၾကဦးမွာပါ။ ထို႔အတူ ကိုယ္ပိုင္ ျပဌာန္းခြင့္ ဆံုး႐ံႈးေနဆဲျဖစ္တဲ့ တိုင္းရင္းသားေတြ ဘက္ကေတာ့ တရားေသာ စစ္ပြဲ၊ ကိုယ္ပိုင္ ျပဌာန္းခြင့္ ရရွိေရး အတြက္ တိုက္ပြဲ၀င္ေသာ သူရဲေကာင္းမ်ား အျဖစ္ ဆက္လက္ ရွိေနဦးမွာ ေသခ်ာပါတယ္။ နယ္ျခား ေစာင့္တပ္ အသြင္ေျပာင္းလဲေရးကို ျငင္းပယ္ထားေသာ အဖြဲ႔မ်ားဟာလည္း မိမိအမ်ိဳးသားမ်ားရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ ျပဌာန္းခြင့္ မရွိျခင္းအေပၚမွာ ျငင္းပယ္ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ နယ္ျခား ေစာင့္တပ္ အသြင္ ေျပာင္းလဲေရးကို ျငင္းဆုိထားေသာ ဗိုလ္ႏႈတ္ခမ္းေမႊး ဦးေဆာင္ေသာ တိုးတက္ေသာ ဗုဒၶဘာသာ ကရင္ အမ်ိဳးသား တပ္မေတာ္ (ဒီေကဘီေအ) ကေတာ့ ႏို၀င္ဘာ () ရက္ကတည္းကပင္ ဒီေန႔အခ်ိန္ထိ စစ္ပြဲေတြဆီ ေျခဦး ျပန္လွည့္ ခဲ့ပါတယ္။ စစ္ပြဲေတြဆီ ေျခဦးလွည့္ခဲ့ျခင္းဟာ (၂၀၀၈) အေျခခံဥပေဒေၾကာင့္ ျဖစ္တယ္ဆိုတာ ထင္ရွားပါတယ္။ စစ္ေရး ျပင္ဆင္ေနတဲ့ ကခ်င္ လြတ္လပ္ေရး အဖြဲ႔၊ မြန္ျပည္သစ္ ပါတီ၊ ၀တပ္ဖြဲ႔နဲ႔ ရွမ္းျပည္ တပ္မေတာ္ရဲ႕ တပ္မဟာအခ်ိဳ႕ကလည္း နယ္ျခားေစာင့္တပ္ အသြင္ေျပာင္းလဲေရးကို ျငင္းဆိုထားတာဟာ (၂၀၀၈) ဖြဲ႔စည္းပံုနဲ႔ တိုက္႐ိုက္ ပတ္သက္ ေနပါတယ္။ ဒီဖြဲ႔စည္းပံုဟာ တိုင္းရင္းသားေတြရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ ျပဌာန္းခြင့္ကို ျငင္းပယ္ ထားတာပါ။
(၁၉၄၇) ပင္လံုမွာ ခ်ဴပ္ဆိုခဲ့တဲ့ ပင္လံုစာခ်ဴပ္ရဲ႕ “မူ” ေတြကို ဖြဲ႔စည္း အုပ္ခ်ဴပ္ပံု အေျခခံဥပေဒ () ခုလံုးမွာ မသိမသာ လမ္းခြဲခဲ့သည္မွ သိသိသာသာ လမ္းခြဲခဲ့ျခင္းရဲ႕ ရလဒ္ကေတာ့ ျပည္တြင္းစစ္ ပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ပင္လံုညီလာခံရဲ႕ အေျဖေတြကို လိုက္ေလွ်ာျခင္းဟ ာတိုင္းျပည္ရဲ႕ အေျဖေတြ ျဖစ္မွာ ေသခ်ာပါတယ္။ ယခု ဒုတိယ ပင္လံုညီလာခံ (သို႔မဟုတ္) (၂၁) ရာစု ပင္လံုညီလာခံမွ ထြက္ေပၚလာမယ့္ အေျဖနဲ႔ အဲဒီ အေျဖအတိုင္း လက္ေတြ႔ လုပ္ေဆာင္ျခင္းဟာ အပစ္ရပ္ အဖြဲ႔ေတြအားလံုး စစ္ပြဲေတြဆီ ျပန္သြားေရးကို ဟန္႔တားႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ (၂၀၀၃) ဧၿပီလထုတ္ အတြဲ ()၊ အမွတ္ (၁၂) Voice of Arakan သတင္းစာမွာ က်ေနာ္ေရးတဲ့ “အမ်ိဳးသား လြတ္ေျမာက္ေရး လႈပ္ရွားမႈမ်ားႏွင့္ အနာဂတ္ ဖက္ဒရယ္ ျပည္ေထာင္စုအေရး” ေဆာင္းပါးထဲက ေအာက္ပါ စာသားေလးနဲ႔ ဒီေဆာင္းပါးကို နိဂံုးခ်ဴပ္ ပါရေစ။
အနာဂတ္ ဒီမိုကေရစီ ဖက္ဒရယ္ ျပည္ေထာင္စု တည္ေဆာက္ေရးႏွင့္ ပက္သက္၍ (၁၉၄၇) ခုႏွစ္ ဖြဲ႔စည္း အုပ္ခ်ဴပ္ပံု အေျခခံဥပေဒကို ျပန္လည္က်င့္သံုးျခင္း (သို႔မဟုတ္) အလားတူ ဖြဲ႔စည္း အုပ္ခ်ဴပ္ပံု အေျခခံဥပေဒမ်ိဳးကို က်င့္သုံုးျခင္းသည္ လြတ္လပ္ေရးႏွင့္ ထပ္တူျဖစ္ပြားလာေသာ ျပည္တြင္းစစ္ကို ၿငိမ္းသတ္ႏိုင္မည္ မဟုတ္ေပ။ အမ်ိဳးသား လြတ္ေျမာက္ေရး လႈပ္ရွားမႈ အရွိန္အဟုန္ ျပင္းထန္ေရးသို႔ သာဦးတည္ သြားမည္ျဖစ္၏”။    ။
ခုိင္လင္း (ေမဃ၀တီ)
ဒီဇင္ဘာ () ၂၀၁၀၊ ၁ း ၄၄ နံနက္

2nd pinlong                                                            




မကဒတမွ သတင္းထုတ္ျပန္ခ်က္ အမွတ္ (၃/၂၀၁၀)

ABSDF-s-Media-Release-3-2010-on-14122010

ဒို႔လံုခ်ည္

by Humanrights Myanmar on Tuesday, December 14, 2010 at 4:33pm
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကၽြန္မတို႕ေက်ာင္းေရွ ႔ရွိ ၀ါးလံုးတိုင္ထိပ္တြင္ လံုခ်ည္တစ္ထည္ လႊင့္တင္ထားပါသည္။ လံုခ်ည္တြင္ အ၀ါေရာင္၊ အနီေရာင္၊အစိမ္းေရာင္ဟူေသာ အေရာင္ ၃ မ်ိဳးကို ေပါင္းစပ္ တြဲခ်ဳပ္ထားပါသည္။လံုခ်ည္ကို ခ်ဳပ္ေန စဥ္ ၾကြက္ကိုက္သြားသျဖင့္ အျဖဴေရာင္ရွိေသာၾကယ္တလံုးျဖင့္ အစားထိုး ဖာေထးလိုက္ရပါသည္။အနီေရာင္က တရုတ္၊ အ၀ါေရာင္က အိႏၵိယကို ကုိယ္စားျပဳသည္ဟု သိရွိရျပီးအစိမ္းေရာင္သည္  ကၽြန္ေတာ္တို႕ ကၽြန္မတို႕ အိမ္နားမွ ဘာမယ္မယ္ရရ အလုပ္မွမရွိၾကေသာ၊ လမ္းခင္းေပးမယ္အမွန္ျခစ္ပါ ဟု လိမ္ေျပာသူမ်ား ၀တ္ဆင္သည့္လံုခ်ည္ကို ကိုယ္စားျပဳပါသည္။ အ၀ါႏွင့္ အနီေရာင္ၾကားတြင္ အစိမ္းေရာင္ကိုထားရွိျခင္းမွာမူ တရုတ္ႏွင့္ အိႏၵိယတို႕၏ ဂုတ္ေသြးစုတ္ျခင္းကိုကိုယ္စားျပဳပါသည္။ဖာေထးလိုက္ရေသာ ၾကယ္ၾကီးမွာမူ ကိုယ္စားျပဳစရာ မရွိေသးပါ။ ၎ကို ကို္ယ္စားျပဳရန္အတြက္ ေလလံပစ္ရာ  ထူးကုမၸဏီ က ေအာင္ႏိုင္သြားသျဖင့္ မာဆတ္ႏွင့္ေကတီဗြီကို ကိုယ္စားျပဳခိုင္းမည္ဟု သိရပါသည္။ထိုလံုခ်ည္ကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကၽြန္မတို႕ ေန႔တိုင္းအေလးျပဳၾကရပါသည္။ကၽြန္ေတာ္တို႕ကၽြန္မတို႔  အလြန္ ၀မ္းနည္း ၾကပါသည္။

(အသစ္ျပဌာန္းလိုက္သည့္၂၀၁၁ ခုႏွစ္တြင္ ထုတ္ေ၀မည့္ ဒုတိယတန္းဖတ္စာ စာအုပ္၊
(ဖတ္စာ- ၁)၊ ျပည္ေထာင္စုသမၼတ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ အစိုးရ၊ပညာေရး၀န္ၾကီးဌာန၊ အေျခခံပညာသင္ရိုးညႊန္းတန္း၊ သင္ရိုးမာတီကာႏွင့္ေက်ာင္းသံုစာအုပ္ ေကာ္မတီ- စာမ်က္ႏွာ- ၁ မွ)
ျမန္မာနိုင္ငံတြင္ အသစ္ေျပာင္းလဲလိုက္ေသာ နိုင္ငံေတာ္ အလံသစ္အား ၂၀၁၁ပညာသင္ႏွစ္မွ စတင္ကာဒုတိယတန္း သင္ခန္းစာ၌ အသစ္ေျပာင္းလဲ သင္ၾကားေပးေတာ့မည္ ျဖစ္ေၾကာင္းသိရပါတယ္။“အလံကေတာ့ ခိုးလာတာလို႔ၾကားပါတယ္။ ဘယ္က ခိုးလာတယ္ဆိုတာေတာ့မသိပါဘူး။ဘာပဲေျပာေျပာ ေန႔တိုင္း အေလးျပဳေနရလို႔ အဓိပၸါယ္ကို သိထားခ်င္ပါတယ္။”လို႔ မူလတန္း ေက်ာင္းသားတဦးက ေျပာၾကား သြားပါတယ္။“အလံအသစ္နဲ႔ပတ္သက္တဲ့ အေရာင္ေတြရဲ ႔ အေၾကာင္းေတြ.ဘာေတြကိုေတာ့အလံအသစ္ျဖစ္တဲ့အတိုင္း ပို႕စ္ေမာ္ဒန္ နည္းနဲ႕ အဓိပၸါယ္ဖြင့္ ဆိုထားမယ္.ဒါကိုသင္ေပးရမယ္လို႔ သိရပါတယ္” ဟုလည္း မူလတန္းသင္ ဆရာမတဦးက ေျပာပါတယ္။ယခုအလံေတာ္သစ္ဟာ နအဖအစိုးရက ျပည္သူ႔ဆႏၵမပါရွိပဲလဲလွယ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ျပီးေတာ့ အလံေျပာင္း အခမ္းအနား ကိုလည္းတိတ္တခိုးက်င္းပခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ ထူးျခားမွႈအေနနဲ႔ကေတာ့ ရန္ကုန္ျမိဳ႔ေတာ္ခန္းမ အလံသစ္ လဲလွယ္ လႊင့္ထူပြဲမွာ ျမိဳ ႔ေတာ္၀န္ ဦးေအာင္သိန္းလင္းအလံကိုင္ျပီး ထြက္လာစဥ္ လမ္း၃၀ ေန အရူးမတဦးက “အဲဒါ ငါ့ ထမီ- ငါ့ထမီ”ဆိုျပီး အတင္း ၀င္လုေနလို႔ အလံတင္အခမ္းအနားကို မိနစ္ ၃၀ ေနာက္က်ျပီးမွက်င္းပနိုင္ခဲ့တာျဖစ္တယ္လို႕ လည္း သိရပါတယ္။

(ျပည္တြင္း သတင္းေထာက္ သတင္းေပးပို႕သည္)

လွုပ္ရွားမွု

" လွုပ္ရွားမွု "  

အေျခအေနအရ ေပ်ာ္ရာမွာမေနရ
ေတာ္ရာမွာေနရလည္း
ေန႔စဥ္ပဲ မေမ႔ပါမျမဲ --- ။
ေမြးဖြားႀကီးျပင္းခဲ႔ရာ
အမိေျမအေရးကိုယ္႔အေရးေပမို႔
အာဏာရွင္စနစ္ဆိုးကို
ျငိမ္းခ်မ္းတဲ႔နည္းလမ္းေတြနဲ႔တြန္းလွန္ဖို႔
နည္းအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ႀကိဳးစားရာမွ
တတ္စြမ္းသမွ်ပါ၀င္ကာေတာ္လွန္ေနတယ္ --- ။
လွုပ္ရွားမွုေတြရွိေနသမွ်
ေျပာင္းလဲမွုေတြရွိေနလိမ္႔မယ္
ေသခ်ာတာတခုက
ျပည္သူလူထုရဲ႔ဆႏၵေတြကို
ေရရွည္တားဆီးထားနုိင္တဲ႔
ဘယ္ေဖာက္ျပန္တဲ႔အစိုးရမွ
ကမာၻေပၚမွာမရွိေသးလို႔
ေသြးျခင္းညီတဲ႔အင္အားစုေတြကိုစု
ဒုတိယအႀကိမ္ ျမန္မာ႔လြတ္လပ္ေရးအတြက္
က်ဳပ္တို႔ရဲ႔ ဆႏၵေတြကို
နည္းအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔၀ိုင္းျပႀကရင္
အာဏာရွင္ယႏၱယားပ်က္သုံးကာ
ဒီမိုကေရစီလူ႔ေဘာင္ဆီေရာက္မွာ --- ။

ဇာနည္ေမာင္

Voice of Burma Information Group Issue No.792

VOB792KK